Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Φίλε αγανακτισμένε

Πέρασε καιρός φίλε αγανακτισμένε που δεν έχω νέα σου
έπαψα πια να σε βλέπω στους δρόμους και στις πλατείες,
να φωνάζεις συνθήματα κατά του συστήματος,
να αποκαλείς τους πολιτικούς προδότες της πατρίδας,
να θέλεις να κάψεις το μπουρδέλο τη βουλή,
να στήνεις κρεμάλες στο σύνταγμα......

να πετάς αυγά, γιαούρτια, πέτρες,
να ξυλώνεις πλακάκια, να καις παγκάκια, να σπας βιτρίνες,
να κάνεις συντονισμένες πορείες με τους Ισπανούς, τους Ιταλούς,
να ξημεροβραδιάζεσαι στ' αντίσκηνα μιλώντας για άμεση δημοκρατία,
να ορκίζεσαι στα παιδιά σου ότι θα δώσεις τον αγώνα μέχρι το τέλος...
Αλήθεια, τι συνέβη φίλε αγανακτισμένε και πια δε συναντιόμαστε;
Βρήκες δουλειά και χάθηκες;
σου αύξησαν το μισθό και κάλμαρες;
σου 'φεραν πίσω το δώρο χριστουγέννων;
επέστρεψαν τις περικοπές απ' τη σύνταξη της γιαγιάς;
έριξαν τις τιμές και ζεις άνετα με 400 ευρώ;

Κατευθυνόμενος είσαι, φίλε αγανακτισμένε,
μέρος του συστήματος και συ, άθελά σου,
σ' έβγαλαν στο δρόμο να ρίξεις μια πολιτική,
σε γύρισαν στο σπίτι νικητή,
μα η πολιτική δεν είναι ίδια, είναι πολύ χειρότερη.

Αναρωτήθηκες φίλε αγανακτισμένε τίνος τα συμφέροντα υπηρέτησες;
σκέφτηκες διόλου πως έγινες λύση και πρόβλημα ταυτόχρονα;
κατάλαβες ποιος ήταν ο στόχος;
ναι, φίλε αγανακτισμένε, όπως λέει και η αγαπημένη σου Κατερίνα,
στο μυαλό είναι ο στόχος.

.epikairo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.