Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες

Ζούμε σε ύποπτες εποχές. Εποχές συνυφασμένες με την αβεβαιότητα, την υποταγή σε πράγματα και ιδέες που δεν πιστεύουμε πραγματικά αλλά τα υιοθετούμε, γιατί έτσι πρέπει. Έτσι μάθαμε και το τηρούμε…

Κάποτε υπήρχε πυγμή, υπήρχαν ήρωες, υπήρχαν αυτοθυσίες. Σήμερα στην πολυθρόνα του βολέματος καθόμαστε και λειτουργούμε μηχανικά σαν ρομπότ. Οι κινήσεις μας, το γέλιο μας, το βλέμμα μας, ακόμα και τα αισθήματά μας, μηχανοποιημένα και αυτά ακολουθούν την τυποποιημένη, σταθερή οδό. Η δύναμη του καθιερωμένου αποκλείει κάθε είδους απαγκίστρωση από αυτό. Δεν υπάρχει η βούληση, ούτε η πολυτέλεια για καινοτομίες. Έτσι μάθαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Η δύναμη της συνήθειας για άλλη μια φορά προβάλλει στο προσκήνιο.

Θέλει μαγκιά για να αρνηθείς της σιγουριάς τα κυβικά και εμείς δεν είμαστε μάγκες.Είμαστε βολεψάκηδες, παιδιά της παράδοσης και της συνήθειας. Δεν έχουμε μάθει να λέμε όχι. Είμαστε καλά παιδιά. Πρώτα από όλα δε μάθαμε να λέμε όχι στη μιζέρια μας. Λέει ο άνεργος νέος: Οκ, δεν έχω δουλειά και τι να κάνω μωρέ; Θα πάω να ανανεώσω την κάρτα ανεργίας, μετά θα πάω για καφέ και, όταν γυρίσω, μαμά να μου χεις έτοιμο το φαγητό και σιδερωμένα τα ρούχα για τη βραδινή έξοδο. Εντάξει;

Και αναρωτιέμαι: Φταίει η κοινωνικο – οικονομική κατάσταση που βιώνουμε; Η κρίση;Φταίνε οι γονείς που μας έχουν μη στάξει και μη βρέξει ή φταίμε εμείς οι νέοι που δεν τερματίζουμε την ανεργία;

Το φαινόμενο της ανεργίας μήπως ξεκινάει από τους ίδιους τους νέους; Μήπως οι ίδιοι πολλές φορές συντηρούν το μοντέλο του άνεργου νέου; Ο πραγματικά άνεργος νέος ψάχνει για δουλειά και δεν περιμένει να του χτυπήσουν την πόρτα οι εργοδότες. Δεν διαλέγει δουλειές όταν έχει πραγματική ανάγκη και θέληση για εργασία. Τα πτυχία, πλέον, δεν σημαίνουν αποκλειστικά ότι πρέπει να εργαστούμε ακριβώς στο αντικείμενο των σπουδών μας. Κακώς βέβαια, αλλά αυτό ισχύει. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που φταίει;

Είναι η σιγουριά του βολέματος. Βολευόμαστε αλλά ως πότε; Φταίει η νοοτροπία του Έλληνα γονιού που εμποδίζει το παιδί να κόψει τον ομφάλιο λώρο με το υπερπροστατευτικό οικογενειακό περιβάλλον. Και βλέπουμε στην ελληνική κοινωνία νέους, ετών 50, να τους συντηρούν ακόμα οι γονείς! Δε λέω, μεγάλη η αξία της οικογένειας αλλά μήπως αποτελεί τροχοπέδη της ολοκλήρωσης της προσωπικότητας του ατόμου;

Πάντα για να εξηγήσουμε κοινωνικά φαινόμενα ψάχνουμε αιτίες στο εξωτερικό περιβάλλον, σε αυτή την άτιμη την κοινωνία που… τι κρίμα! Δεν μας έχει βελούδινα στρωμένα χαλιά να περπατήσουμε στους δρόμους της. Στους γονείς που μας καλόμαθαν και τώρα πώς θα τα καταφέρουμε μόνοι μας; Σε αυτή την νοοτροπία του βολέματος η χώρα μας έχει την πρωτιά! Αλλά είπαμε θέλει μαγκιά για να αρνηθείς και εμείς δεν είμαστε για τέτοια…
Ο νέος πρέπει, επιτέλους, να καταλάβει ότι η δύναμη και η ευτυχία κρύβονται μέσα μας. Από εμάς ξεκινάνε, από την άρνησή μας σε ό,τι μας καταστρέφει και μας πάει πίσω. Αρνήσου σε ότι δε σε αντιπροσωπεύει, μάθε να λες «όχι» σε ότι δε σε εκφράζει, με σκυμμένο κεφάλι όσο ψηλά και να φτάσεις ποτέ δε θα δεις τον ήλιο. Πάντα θα είσαι στη σκιά. Στην σκιά όσων προσκυνάς! Και μη φοβάσαι τη σκιά!

Κάποτε όταν ήμουν μικρή και τρόμαζα από τις σκιές όταν βάδιζα τη νύχτα ο πατέρας μου έλεγε: ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗ ΣΚΙΑ ΣΟΥ! Και σήμερα μπορώ να πω με σιγουριά: Μη φοβάσαι τις σκιές, είναι απόδειξη ότι υπάρχει φως. Μη φοβάσαι τη σκιά σου είναι απόδειξη ότι υπάρχεις!

Ιωάννα Χαρμπέα

Συγγενής του Αναστασιάδη μετέφερε 21 εκ. ευρώ τρεις ημέρες πριν το «κούρεμα»

Μόλις τρεις ημέρες πριν από τη δραματική για την Κύπρο απόφαση του Eurogroup στο οποίο αποφασίστηκε το «κούρεμα» των καταθέσεων, εταιρεία που ανήκει στον πατέρα του γαμπρού του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη, φέρεται να μετέφερε σε τράπεζα της Αγγλίας το ποσό των 21 εκατομμυρίων ευρώ.
Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Χαραυγή» που παρουσιάζει και σχετικό έγγραφο, η εταιρεία Loutsios & Sons ltd ιδιοκτησίας του πατέρα του γαμπρού του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κύπρου, φέρεται να έβγαλε από τη Μεγαλόνησο μεγάλο χρηματικό ποσό.
Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, πριν,,,,,,
από το Εurogroup της 15ης Μαρτίου που αποφάσισε κούρεμα στις καταθέσεις των κυπριακών τραπεζών, η εταιρεία που ανήκει σε στενό συγγενή του κ. Αναστασιάδη «έσπασε» πέντε γραμμάτια που διατηρούσε στη Λαϊκή τράπεζα συνολικής αξίας 21 εκατομμυρίων ευρώ και τα έστειλε στο Λονδίνο!



Την ίδια ώρα, ο αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ Σταύρος Ευαγόρου δήλωνε: «Eξ αγχιστείας συγγενείς του Προέδρου Αναστασιάδη φέρονται να μετακίνησαν προς διάφορες κατευθύνσεις από τη Λαϊκή Τράπεζα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στις 12/3/2013 και 13/3/2013, παραμονές δηλαδή της συμφωνίας για κούρεμα των καταθέσεων».

Πρόσθεσε μάλιστα ότι το ΑΚΕΛ «καλεί τόσο τη νεοδιορισθείσα ερευνητική επιτροπή όσο και το Γενικό Εισαγγελέα να διερευνήσουν σε βάθος τις καταγγελίες αυτές όπως και όλες τις άλλες που είδαν το φως της δημοσιότητας, όπως για παράδειγμα ότι και υπουργός της κυβέρνησης είχε μετακινήσει ποσό ύψους 300.000 ευρώ».

Πηγή: iefimerida.gr

Η ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΉΣΕΙΣ ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΆΠΤΥΞΗ .

Μια έκθεση της Κομισιόν σχετικά με την λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης ,σε συνδυασμο με διάφορες παραμέτρους ,έρχεται να επιβεβαίωσει,
όλα όσα κατά καιρούς είχαν αναδειχθεί ,και από εμένα τον ίδιο ,αναφορικά με τον ρόλο και την συνεισφορά της ελληνικής δικαιοσύνης ,στην ανάπτυξη ,την διεύρυνση του πλούτου και της παραγωγικής βάσης της χώρας ,μέσα στην κρίση.

Αναδεικνύεται λοιπόν ,με την έκθεση αυτή ότι επιβεβαιώνονται οι απόψεις μας ,οι φωνές μας ,ότι η ελληνική δικαιοσύνη ,η κάποιοι θύλακες της ,παρεμποδίζουν αναχαιτιζοντας με τις καθυστερήσεις και την επι της ουσίας αρνησιδικία ,την ανάπτυξη ,τα δημόσια έσοδα και κατα συνέπεια την ταχύτερη έξοδο της πατρίδας απο την κρίση και τις δυσκολίες .
Εδώ λοιπόν ανακύπτουν ζητήματα σοβαρά .
Εάν το ελληνικό δίκαϊκο σύστημα ανταποκριθει και σταθεί στο ύψος της πατριωτικής ευθύνης που του αναλογεί ,τότε θα είμαστε μια ώρα αρχιτερα εκτός επικυνδυνης ζώνης .
Τότε οι εύκολοι στόχοι ,οι αδύναμοι και πραγματικοί δημιουργοί ,θα σταματήσουν να αποτελούν ,τα σημεία αφαιμαξης ,για να καλυφθούν τα ελλειματα και τα χρέη και να οδηγηθούμε τελικά σε αυτη την πολυπόθητη ανάπτυξη που όλοι επιθυμούμε .

Μετα τα στοιχεία λοιπον ,που είδαν το φως της δημοσιότητας ,σε συνδιασμο με τις παραμέτρους που διαπιστώνει ,ηΕ.Ε,δηλαδή ......π.χ
Υψηλή χρηματοδότηση απο το κράτος στην δικαιοσύνη .
Μορφωμένοι δικαστές .
Πολλοί δικηγόροι που υποβοηθουν την δικαιοσύνη
,αλλα την ίδια στιγμη χαμηλό επίπεδο ανεξαρτησίας και αποτελεσματικότητας.

Όλα αυτα,είναι , μια εξίσωση που πρέπει να επιλυθεί και που πρέπει να αναζητηθεί ποιες είναι οι επιλογές που μπορει και πρέπει να έχει το πολιτικό σύστημα ,απέναντι σε τέτοια φαινόμενα ,προκειμένου η ελληνική δικαιοσύνη να επιτελέσει ,το πατριωτικό της καθήκον ,στηρίζοντας την επώδυνη προσπάθεια ,να βγει η χώρα και οι άνθρωποι απο την δίνη της κρίσης ,
Αλλιώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρα η ΣΎΓΚΡΟΥΣΗ με τους θύλακες εκείνους που παρεμποδίζουν τον εθνικο στόχο ,να ζήσει η χώρα και οι άνθρωποι .

Μιχάλης Καρχιμάκης

Του Χάρη ΤΣΙΟΚΑ

Του Χάρη ΤΣΙΟΚΑ

Η απόφαση του euro group για την Κύπρο σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή ισχύος των συσχετισμών, που με πρωταγωνιστή τη Γερμανία επιδιώκουν να επιβάλλουν το μοντέλο των «άνισων ανταλλαγών της αγοράς» και στην Ευρώπη!
Τα γεγονότα δείχνουν ότι αυτή τη περίοδο εξελίσσονται μια σειρά από γεωστρατηγικες ,οικονομικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις με κρίσιμα πεδία την Ευρώπη τη μέση ανατολή και τη Ρωσία .Ο ρόλος και η αποστολή των περιφερειακών δυνάμεων επαναπροσδιορίζεται !Η σχέση βορρά - Νότου στην Ευρώπη αναδιατυπώνεται!
Είναι προφανές ότι αυτού του είδους οι εξελίξεις δεν μπορούν να επηρεασθούν ούτε από «μοναχικές επιλογές» στο όνομα μιας άνευ αντικρίσματος αντίστασης και εικονικού ηρωισμού, ούτε από την μοιρολατρική - παθητική πειθάρχηση στους σχεδιασμούς που διαμορφώνονται ερήμην του συνόλου των εμπλεκόμενων
Η κατανόηση των διεργασιών απαιτεί αυτονομία στη σκέψη, αλλά και επαρκή thinκ tanκ με πληροφόρηση ,επιστημονική γνώση ,ικανά να ερμηνεύουν , να διατυπώνουν σενάρια συμμετοχής σε συσχετισμούς με συγκλίνουσες επιδιώξεις κτλ
Και πάνω από όλα ισχυρά πολιτικά κέντρα, με κοινωνικά πολιτικά και οικονομικά σημεία αναφοράς,και καθαρούς ιδεολογικούς ,αξιακούς και πολιτικούς προσανατολισμούς!
Γι αυτό ακριβώς στα ματιά της κοινής γνώμης,στην Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και στην Ευρώπη φαντάζουν τόσο ως επικίνδυνες οι «κορώνες» που συνηγορούν στον αντιπολιτευτικό μοναχικό δρόμο «της άδικης πλην όμως περήφανης απομόνωσης» όσο και της συμπολίτευσης που «περιμένει στη γωνία» για να δικαιώσει επιλογές "πειθάρχησης" σε μονόδρομους ύφεσης κοινωνικού διχασμού και χρεοκοπίας
Η Κύπρος όπως και η Ελλάδα, η και.. η Ισπανία ,η Πορτογαλία ακόμη και η Ιταλία , η ,η «κρυπτόμενη» Γαλλία θα βιώνουν αδιέξοδα όσο θα επιχειρούν μόνες να διαχειριστούν τις επιπτώσεις της κρίσης και μάλιστα χρονικά στο…<<και πέντε»
Το ερωτήματα είναι :
-ποιοι μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες-τώρα που διαμορφώνονται οι διεθνείς εξελίξεις- για να συγκροτήσουν δύναμη, συσχετισμό, με επιδίωξη μια άλλη Ευρώπη διαφορετική απ αυτή που επιχειρεί η Μερκελ και το χρηματιστηριακό κεφάλαιο?.
-Ποιοι μπορούν να επιδιώξουν μια Ευρώπη των λαών με ανάπτυξη και δικαιοσύνη αν όχι οι ριζοσπαστικές δυνάμεις του Δημοκρατικού σοσιαλισμού και της αριστεράς?
- Ποιοι μπορούν να δηλώσουν συντεταγμένα παρόντες στους νέους στρατηγικούς και γεωοικονομικούς σχεδιασμούς που ήδη επιχειρεί να εκφράσει ο Όμπαμα και άλλες ισχυρές δυνάμεις…


Θυμίζω ότι ο Α Γ Παπανδρέου την περίοδο της σκληρής σύγκρουσης Ανατολής- Δύσης, δεν απομόνωσε-περιθωριοποίησε- , ούτε «πειθάρχησε» τον ρολο της χωρας . 

Μελέτησε το περιβάλλον και συγκρότησε συμμαχίες με ηγέτες και χωρες! Εκμεταλευτηκε τις ρωγμές! Η πρωτοβουλία των ΕΞΙ ηγετων τοτε,καθως και οι διεθνείς συναντήσεις –συνδιασκέψεις που εξελιχθηκαν και στη χωρα μας, δημιούργησαν στα πλαίσια των τότε συσχετισμών, θετικα αποτελέσματα, με οικονομικά, γεωστρατηγικά , κοινωνικά,και πολιτικά στηρίγματα!
Είναι προφανές ότι «η έξοδος από την κρίση και την τρόικα» εχει συγκρητικα πλεονεκτηματα όταν γινεται με σχέδιο και συμμαχίες εντός της ένωσης και της ευρωζώνης! Επιλογές και συμμαχίες που διαφέρουν όμως ως προς τις επιδιώξεις απ αυτες της κ Μερκελ και των δυνάμεων που εκφράζει!
Η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιεί την παρακαταθήκη του Α Παπανδρέου και οι σοσιαλιστές μαζί με την άλλη αριστερά οφείλουν αντί για τον άγονο "κυβερνητισμο" να πρωταγωνιστήσουν και να αναλάβουν δρασεις- απάντηση- ,με ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση της Ευρώπης που θέλουμε.
Αλλιώς μόνο «μελαγχολία» θα δημιουργούν εικόνες μικροκομματικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της χώρας, που θυμίζουν μάχες οπισθοφυλακής .Αυτές που εξαντλούνται μονο στον καταλογισμό ευθυνών, ενώ το ζητούμενο είναι η λύση,δηλαδη το σχέδιο «εξόδου από το μνημόνιο και την τρόικα» όπως είπε και ο πρόεδρος της κυπριακής Βουλής ΕΔΕΚιτης. Γιαννάκης Ομήρου , πρόσφατα.

Άλλωστε η πολιτική ιστορία λέει ότι καμία εκλογική βάση δεν κερδίζεται ακόμα και για κομματικά οφέλη, με πολιτικό διακύβευμα το «χτες», αλλά με ελπίδα για το «αύριο» !Και αυτη προσεγγίζει οσους με τις πολιτικες τους προτασεις παρέχουν τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίζονται οι επιπτώσεις και οι ευκαιρίες με θετικό πρόσημο για τους πολλούς !

Ενας προφητικός λόγος: Ανδρέας, Γερμανία, Ελλάδα και κοινό νόμισμα

«Πορευόμαστε προς μια ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;»

«Ηδη προβλέπονται, έστω και αν δεν ομολογούνται, δύο ταχύτητες στην Ενωμένη Ευρώπη, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας το τεράστιο κοινωνικό κόστος και τις εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις, τις οποίες θα αντιμετωπίζουμε σε αυτήν την πορεία, τουλάχιστον για τις χώρες του Νότου».

«Θα πρέπει ο έλληνας πολίτης να ξέρει τι να περιμένει στο τέλος της πορείας, αλλά και τι θα έχει καταβάλει για να φθάσει στο τέρμα αυτής της δύσκολης και άνισης πορείας».

«Σοβεί πάντα η σύγκρουση βορρά και νότου και αυτό γιατί η ενιαία αγορά στην απουσία μιας άλλης πολιτικής σύγκλισης και συνοχής πολύ υψηλότερου επιπέδου, οξύνει τις αντιθέσεις, οξύνει τις ανισότητες».

Ανδρέας Παπανδρέου
28 Ιουλίου 1992: η Βουλή των Ελλήνων κυρώνει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που γέννησε το κοινό νόμισμα, πριν καν περάσουν δύο χρόνια από την επανένωση της Γερμανίας, τον Οκτώβριο του 1990. Σε αντίθεση με ό,τι είχε πράξει το 1979 με τη Συνθήκη Ενταξης της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, ο Ανδρέας Παπανδρέου, και πάλι τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ψηφίζει την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Και είναι εντυπωσιακό ότι στην ομιλία του στη Βουλή επιχειρεί όχι να αντιτεθεί στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα, αλλά, αντιθέτως, να το διαχωρίσει και να το «προστατεύσει» από την πλήρη επικράτηση των τραπεζών και των εθνικών εγωισμών όπως αποτυπώνονται στην ουσία της Συνθήκης, θυμίζοντας πολύ περισσότερο τον μετέπειτα ξεχασμένο Ανδρέα Παπανδρέου που το 1960, έχοντας επιστρέψει από την Αμερική υπερασπιζόταν με πάθος την προσπάθεια του Κωνσταντίνου Καραμανλή να συνδέσει την Ελλάδα με την ΕΟΚ, ειδικά στο σχετικό βιβλίο του για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, παρά τα μετέπειτα…


9 μήνες μετά #κυβέρνηση / Ένας πρόχειρος απολογισμός

Πέρασαν 9 ολόκληροι μήνες και το μόνο έργο που έχει να επιδείξει η σημερινή κυβέρνηση είναι οι περικοπές. Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν μπει στο ράφι, οι ξένοι επενδυτές μας βλέπουν με το κυάλι, οι μεταρρυθμίσεις αντί να προχωρούν αποδομούνται και ολισθαίνουμε προς νέα χρηματοδοτικά κενά, τα οποία είτε θα καλύψουμε με νέα μέτρα είτε θα κλαψουρίζουμε στα πόδια του Σόιμπλε για έλεος.

Παράλληλα, η απόδοση δικαιοσύνης μέσω των πειθαρχικών συμβουλίων σε κρίσιμους τομείς λιμνάζει και η δικαιοσύνη οδηγείται σε παραδειγματικές και ατεκμηρίωτες για το μέγεθός τους ποινές, για να ρίξει στάχτη στα μάτια ενός κόσμου...

Η επικοινωνιακή στήριξη των ΜΜΕ στο έργο της κυβέρνησης είναι τόσο ισχυρή που κατάφερε να μαζέψει από τους δρόμους τους εξεγερμένους, οι οποίοι αγανακτούσαν για τις περικοπές των 100 ευρώ και σιωπούν για τις περικοπές των 500 ευρώ. Τα 4 δις των περικοπών έγιναν 17 δις στο μνημόνιο 3. Ο άλλος δρόμος του Σαμαρά και η παράθεση αυτού μέσω των Ζαππείων αποδείχθηκε μία μεγάλη απάτη και εφαρμόστηκε με τραυματικές περικοπές και μόνον αυτές.


Σαφώς δεν πιστεύω ότι οι κινητοποιήσεις και η κάθοδος στους δρόμους αποτελούν εναλλακτική λύση στο δράμα που βιώνει σήμερα ο λαός. Όμως, η ισχυρή επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης τείνει να μας πείσει ότι παράγεται έργο, γίνονται αλλαγές, σώζεται η πατρίδα. Και ο κόσμος αποχαυνωμένος κουνά το κεφάλι. Μέχρι να ξεσπάσει. Και τότε, δε θα παλεύουμε για μεταρρυθμίσεις αλλά για το ελάχιστο προσδόκιμο επιβίωσης.

http://www.epikairo.gr

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ

Η ΚΡΙΣΗ στην εκπαίδευση, οι κινητοποιήσεις των μαθητών, των συνταξιούχων και των ανέργων ή των αγροτών, φέρνει στην επιφάνεια το ζήτημα της στάσης εκείνων που σκέπτονται πέρα από κομματικά κριτήρια και πολιτικές αγκυλώσεις. Πάντοτε ο πολίτης έτρεφε κάποια εκτίμηση για τους κατά τεκμήριο διανοούμενούς του. Ωστόσο, σε ελάχιστες περιπτώσεις κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών στον τόπο μας, ακούστηκαν νηφάλιες φωνές.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ότι ικανός αριθμός διανοουμένων συναλλάσσεται με την εξουσία, τη στηρίζει στις επιλογές της και δεν διστάζει να σταθεί απέναντι στη λαϊκή θέληση. Η ελληνική διανόηση δεν κουβεντιάζει, δεν θέτει ζητήματα, δεν τοποθετείται, δεν αξιοποιεί τη δυναμική της νεολαίας που βολοδέρνει σε άσκοπες κινητοποιήσεις, δεν αντιδρά για την αδικία και την αυθαιρεσία της πολιτικής εξουσίας…

Η ελληνική διανόηση περιφέρει το σαρκίο της αναζητώντας ζωτικό χώρο για να ποζάρει, αδιαφορώντας για τα πολυποίκιλα εγκλήματα που διαπράττονται καθημερινά στο όνομα μιας παγκοσμιοποιούμενης κοινωνίας, που δεν θέλει εθνικά χαρακτηριστικά και ποδοπατεί εθνικές αξίες που συντηρούν τη φυσιογνωμία μιας Ελλάδας, που αγωνιά να επιβιώσει στο καθημερινό παζάρι της πολιτικής δημοκοπίας και της ψυχρής διπλωματικής λογικής.

Ωστόσο, δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε, όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο πρόωρα χαμένος Παναγιώτης Κονδύλης, ότι η προδοσία είναι η μοίρα των διανοουμένων, αν με τον όρο «προδοσία» εννοήσουμε, πέρα από την υπόκλιση μπροστά στον εκάστοτε νικητή, τη διάσταση ανάμεσα στον κεκηρυγμένο σκοπό της στράτευσης και στη μακροπρόθεσμη έκβαση των ιστορικών εξελίξεων.

Ν.ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ «ΛΙΣΤΑ ΛΑΓΚΑΡΝΤ»

ΕΙΔΗΣΗ: Επισπεύδεται η κλήση προς τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να καταθέσει στην προανακριτική για τη λίστα Λαγκάρντ.
ΕΙΠΑ ότι δεν θα ασχολούμαι με την τρέχουσα πολιτική γιατί πλέον τα παιχνίδια που παίζονται με προσβάλλουν ως πολίτη κι εμένα και όλους.
Δυστυχώς όσοι κουλαντρίζουν την πολιτική ζωή του τόπου μας, από το δρόμο του πολιτισμού, μας ξαναγυρίζουν πίσω σε καιρούς αμνημόνευτους, προϊστορικούς.
Δεν μπορώ να αποφανθώ αν η Ιστορία σχηματίζει κύκλους, αλλά νιώθω ότι πρέπει να κονταροχτυπηθούμε μ' εκείνους που θέλουν να μας οδηγήσουν στην εξαθλίωση.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ο κόσμος ο δικός μας, ήταν θεμελιωμένος στην έννοια του Αγαθού.
Είχαμε αξίες, είχαμε ηθικό έρμα, είχαμε ψυχή κι αυτά τα μεταδώσαμε και στα παιδιά μας.
Αυτοί που μας κυβερνούν κι όσοι επιζητούν μανιωδώς να μας κυβερνήσουν τι προβάλλουν;;;
Ένα σύστημα αξιών ή ένας κώδικας ηθικής δεν δημιουργούνται χωρίς μια πνοή αισιοδοξίας, χωρίς αυτοπεποίθηση και περηφάνια που να κολπώνουν το πανί της βάρκας, να την σπρώχνουν στην πορεία της, προς τα εμπρός!
Η πολιτική σκηνή στη χώρα μας έχει πλημμυρίσει από παρείσακτους!
Είναι κατανοητό ότι η κοινωνία, οποιαδήποτε κοινωνία, είναι ένα πεδίο ανταγωνισμών. Και αναφέρομαι σε υγιείς ανταγωνισμούς. Αυτό είναι ανάγκη για λόγους πρακτικούς, γιατί στην αντίθετη περίπτωση δεν πραγματώνεται η συμβίωση.
Όμως στην δική μας περίπτωση, οι παρείσακτοι που έλεγα πιο πάνω θέλουν να στραγγαλίσουν τους πολιτικούς αντιπάλους, να τους εξαφανίσουν. Και βρισκόμαστε μπροστά σ’ έναν αμοραλισμό που είναι η ηθική από την ανάποδη.
• Δεν υπάρχει πατριωτική αλληλεγγύη. Υπάρχει μίσος για να υπηρετηθεί το κομματικό και πολιτικό συμφέρον.
Το δόγμα της νέας κατάστασης είναι η αυθαιρεσία, που δημιουργεί την ψυχολογία της γραφειοκρατίας, των βουλευτών «μανδαρίνων» που ξεγελιόνται σιγά-σιγά και ταυτίζουν τον εαυτό τους με το κράτος και τη δικαιοσύνη, το θεωρούν υπόθεση αποκλειστικά και αναφαίρετα δική τους, το αποχωρίζουν ηθικά από το σύνολο, το μεταβάλλουν σε δύναμη αλλότρια, εχθρική για τους άλλους.
• Αυτό που κάνει το κοινοβούλιο σήμερα είναι να τρώγεται με τις σάρκες του.
Το κράτος περισσότερο από κάθε άλλο θεσμό θα πρέπει να εξηγεί πάντοτε, έμμεσα έστω, αλλά πειστικά, από πού αρύει το ηθικό του κύρος.
Δεν μπορεί και δεν θα μπορεί να το αντλεί από την εξουσία, δηλαδή από την ωμή δύναμη επιβολής.

Προσέξτε ότι γύρω από το όνομα ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έχει στηθεί μια ολόκληρη εκστρατεία κατασυκοφάντησης και πολιτικής εξουδετέρωσης!

Καμιά αυταπάτη και κανένας συνοικιακός δονκιχωτισμός από μέρους μας.
Θέλουμε να βλέπουμε καθαρά και χωρίς παρωπίδες.
Ποιο είναι το πρόβλημα το ελληνικού λαού σήμερα;;;
Αν θα «προσαχθεί» στην Προανακριτική ο Γιώργος Παπανδρέου ή αν ο Παπακωνσταντίνου θα τιμωρηθεί για ένα αδίκημα που ουδέποτε διεπράχθη;;;

Στην πορεία θα αποδειχθεί ότι η Ιστορία κάποιες φορές αν δεν έχει φαντασία, έχει τουλάχιστον χιούμορ.
Όλα αυτά που γίνονται σήμερα με κοινοβουλευτικές αποφάσεις για τη συγκρότηση μιας «προανακριτικής» για να διαλευκάνει το «έγκλημα», σε λίγο καιρό θα ακούγονται αστεία.
Η λίστα υπάρχει!!!
Ποιο είναι λοιπόν το έγκλημα;;;
Δηλαδή θα έπρεπε ο τότε πρωθυπουργός Παπανδρέου που είχε γίνει πατίνι κι έτρεχε από τη μιαν άκρη της Ευρώπης στην άλλη για να εξασφαλίσει τα δίκαια της χώρας μας, ν’ ασχολείται μ’ ένα «στικάκι»;;;
Δηλαδή να πάει στην προανακριτική για να δεχτεί τον αναιδή καταιγισμό του μίσους της Κωνσταντοπούλου για τη «συμμετοχή» στην υπόθεση της λίστας!!!
Πρωθυπουργός ήταν, ενημερώθηκε, έδωσε εντολή να «προχωρήσει η υπόθεση και συνέχισε να τρέχει…

Είμαι βέβαιος ότι η σύγχυση αρχών και ιδεών που ταλαιπωρεί την εποχή μας, θα την γελοιοποιήσει αύριο στα μάτια των μεταγενεστέρων.
Κι όμως, από την ασυμμετρία μεγέθους εποχής-σμικρότητα ψυχής , πληρώνουμε σήμερα και δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι αντιπρόσωποι του λαού στο εθνικό κοινοβούλιο είναι διάφοροι τύποι σαν την Κωνσταντοπούλου, τον Τσίπρα, τον Στρατούλη, ή τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής και του Καμμένου, (δεν εξαιρώ τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου) που ταμπουρωμένοι στη χαμηλή μισαλλοδοξία, στην απέχθεια για τον διάλογο, στον ηθικό αποκεφαλισμό των αντιπάλων, επιχειρούν να μονοπωλήσουν τον πατριωτισμό και το μέλλον μας.

Ν.ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

Πορτογαλία: Η αποποινικοποίηση των ναρκωτικών πέτυχε

Πριν 12 χρόνια, η Πορτογαλία αποφάσισε τη μερική αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. Οι Πορτογάλοι μείωσαν κατά πολύ τις ποινές για τους κάτοχους μικρής ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, μετατρέποντας το αδίκημα σε πταίσμα. Οι ειδικοί δηλώνουν ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα, όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του το Spiegel. 

Ο 58χρονος γιατρός, Ζοάο Γκουλάο, είναι ο υπεύθυνος του εθνικού προγράμματος για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και υποκινητής του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, το οποίο αποτελεί μία από τις πιο προοδευτικές πειραματικές μεθόδους για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών.

«Θεωρήσαμε ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαμε να ελέγξουμε καλύτερα την κατάσταση», εξήγησε ο Γκουλάο. «Η ποινικοποίηση των ναρκωτικών, πάντως, σίγουρα δεν είχε αποτελέσματα», ενώ σχολίασε ότι δεν ήταν καθόλου σίγουρος για την επιτυχία του νομοσχεδίου.

Οι ποσότητες ναρκωτικών που μπορεί κάποιος να κατέχει νόμιμα στην Πορτογαλία είναι καταγεγραμμένες σε ένα πίνακα που εμπεριέχεται στο νόμο 30/2000. Μερικές από αυτές είναι οι εξής: 1 γραμ. ηρωίνης, 2 γραμ. κοκαΐνης, 25 γραμ. φύλλων μαριχουάνας, 1 γραμ. αμφεταμινών.

Οι ουσίες που αναφέρονται στο νόμο παραμένουν παράνομες, πράγμα που επιτάσσουν, άλλωστε, και οι οδηγίες της ΕΕ. Αυτό που αλλάζει είναι οι ποινές για τους χρήστες και τους κατόχους ναρκωτικών ουσιών. Η κατοχή έχει μετατραπεί σε πταίσμα, βρίσκεται πλέον, δηλαδή, στην ίδια κατηγορία με το παράνομο παρκάρισμα.

Ο γιατρός Πίντο Κοέλιο, πολέμιος των ναρκωτικών εδώ και χρόνια, αποτελεί τον κύριο εκφραστή των απόψεων που εναντιώνονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. «Είναι σημαντικό να εμποδίζουμε τους ανθρώπους να αγοράζουν και να χρησιμοποιούν ναρκωτικά, με κάθε δυνατό τρόπο», τόνισε στο Spiegel.

Αυτό που τον φοβίζει περισσότερο φαίνεται να είναι η σκέψη ότι η χώρα του έχει εγκαταλείψει την ιδέα για έναν κόσμο χωρίς ναρκωτικά. Εντωμεταξύ, οι απόψεις του μπορεί να τον έχουν κάνει ανεπιθύμητο στην Πορτογαλία, αλλά στο εξωτερικό εισακούγονται με προσοχή, καθώς αρκετές χώρες, ανάμεσα τους οι ΗΠΑ, αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το εγχείρημα της Πορτογαλίας.

Ο Γκουλάο πιστεύει ότι η εφαρμογή του νομοσχεδίου συγκεκριμένα στην Πορτογαλία οφείλεται στο παρελθόν της χώρας. Μετά από 50 χρόνια δικτατορίας η χώρα απελευθερώθηκε το 1974 και πλημμύρησε από ναρκωτικά, καθώς οι Πορτογάλοι που επέστρεφαν στη χώρα τους από τις αποικίες της μετέφεραν μεγάλες ποσότητες μαριχουάνας. «Τα ναρκωτικά συμβόλιζαν την ελευθερία», σημειώνει.

Όταν, όμως, άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του γιατρού συνειδητοποίησε το μέγεθος του προβλήματος, στο οποίο είχαν εξελιχθεί τα ναρκωτικά. Τη δεκαετία του 1980, έφτασε στην Πορτογαλία, και στην Ευρώπη γενικότερα, φθηνή ηρωίνη από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα.

Ο αριθμός των ανθρώπων που έπαιρναν ναρκωτικά στην Πορτογαλία ήταν χαμηλός σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρώπης. Εκεί που τα νούμερα ήταν ανησυχητικά υψηλά για τη χώρα ήταν στην κατηγορία των βαριά εθισμένων χρηστών. Συγκεκριμένα, τη δεκαετία του 1990, το νούμερο αυτό έφτανε στις 100.000, τη στιγμή που ο πληθυσμός της χώρας ήταν 10 εκ. μόνο. Επίσης, ιδιαίτερα υψηλός ήταν και ο αριθμός των χρηστών που πέθαιναν από AIDS.

Αυτές οι συνθήκες ανάγκασαν τη χώρα να λάβει μέτρα, ξεκινώντας από τη σύσταση μιας επιτροπής ενάντια στα ναρκωτικά που αποτελείτο από 11 εμπειρογνώμονες, ανάμεσά τους και ο Γκουλάο. Τα περισσότερα μέλη δεν ήταν πολιτικοί.

«Οι χρήστες ναρκωτικών δεν είναι εγκληματίες. Είναι άρρωστοι.», διατυμπανίζει συνεχώς ο Γκουλάο. Σ’ αυτή τη βάση στηρίχτηκε και η όλη φιλοσοφία του πορτογαλικού εγχειρήματος. Η λογική λέει οι άνθρωποι που δεν είναι εγκληματίες να μην αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι. Οι ναρκομανείς δεν πρέπει να καταδικάζονται και να κλείνονται στη φυλακή.

Ο Ζοάο Γκουλάο τονίζει ότι ο κόσμος δεν πρέπει να μπερδεύει την αποποινικοποίηση με τη νομιμοποίηση, ενώ χαρακτηρίζει το όλο σύστημα ανθρωποκεντρικό.
Η αστυνομία φαίνεται να είναι σύμφωνη με την τακτική αυτή. Εντωμεταξύ, συνεχίζει να κάνει κανονικά τη δουλειά της, ψάχνοντας και καταστρέφοντας τα ναρκωτικά. Πρώτα συμβουλεύονται τον σχετικό πίνακα με τις ουσίες και την επιτρεπόμενη ποσότητα και στη συνέχεια αν κάποιος βρεθεί με ποσότητα άνω του επιτρεπτού, συλλαμβάνεται ως έμπορος ναρκωτικών.

Όσοι είναι μέσα στα νόμιμα όρια αναγκάζονται να παρουσιαστούν εντός 72 ωρών σε μια συμβουλευτική επιτροπή για ανθρώπους εθισμένους στα ναρκωτικά. Η επιτροπή αυτή περιλαμβάνει κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και δικηγόρους που αναλαμβάνουν να προσφέρουν μια σφαιρική ενημέρωση στους πολίτες σχετικά με τους κινδύνους των ναρκωτικών, αναφέρει το Spiegel.

Αν ο κατηγορούμενος δεν συλληφθεί ξανά μέσα στους επόμενους 3 μήνες, η υπόθεση του κλείνει οριστικά. Περίπου 1.500 ανθρώπους το χρόνο στέλνει στη συγκεκριμένη επιτροπή η αστυνομία της Λισαβόνας, με το 70% των περιπτώσεων να σχετίζεται με μαριχουάνα.

Όταν επρόκειτο να ψηφιστεί το νομοσχέδιο στη βουλή της χώρας, τα κόμματα της δεξιάς εξέφρασαν τους φόβους τους ότι η Πορτογαλία επρόκειτο να γίνει κέντρο τοξικομανών από όλη την Ευρώπη. Κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ.

Αντιθέτως, τα νούμερα είναι ενθαρρυντικά. Ο αριθμός των ενηλίκων που έχουν δοκιμάσει ναρκωτικές ουσίες αυξάνεται, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός για τους έφηβους μειώνεται. Την ίδια ώρα έχουν αυξηθεί κατά πολύ οι χρήστες ναρκωτικών που έχουν μπει σε κάποιο κέντρο αποτοξίνωσης και έχουν ελαχιστοποιηθεί οι θάνατοι ναρκομανών από AIDS.

Αυτό που φοβίζει περισσότερο απ’ όλα τον Γκουλάο είναι η οικονομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα. Χωρίς κέντρα αποτοξίνωσης, εξειδικευμένο προσωπικό, κλινικές και οτιδήποτε χρειάζεται η μάχη εναντίον των ναρκωτικών, η μερική αποποινικοποίηση των ναρκωτικών στην Πορτογαλία θα παραμείνει μια πρωτοποριακή κίνηση, αλλά χωρίς ουσία και αποτέλεσμα.

Πηγή: Spiegel

Πλαστογραφούσαν την υπογραφή του Παπακωνσταντίνου;...

Δειτε τα έγγραφα...
Βαριές καταγγελίες για την πλαστογράφηση της υπογραφής του Γιώργου Παπακωνσταντίνου την περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών, αλλά και συστηματική αλλοίωση εγγράφων διατυπώνονται, συμφωνα με την εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, από υπαλλήλους του... υπουργείου, που ετοιμάζονται να προσφύγουν στη δικαιοσύνη κατά των επίμαχων αποφάσεων.

Στα παρακάτω έγγραφα που δημοσιεύονται στην εφημερίδα και αφορούν μετακίνηση ή ακόμα και απαλλαγή προϊσταμένων τμημάτων από τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, η υπογραφή του πρώην "τσάρου" έχει πλαστογραφηθεί, σύμφωνα πάντα με τους καταγγέλλοντες που επικαλείται το δημοσίευμα, οι οποίοι "δείχνουν" για τις "μαϊμού" υπογραφές τους τότε στενούς συνεργάτες του κ. Παπακωνσταντίνου.





http://prwtagwnistis.blogspot.gr

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Αλλάζει μωρέ ο άνθρωπος;

Του Γιάννη Κολοκυθά

Αλλάζει ο άνθρωπος; Δύσκολα αλλά αλλάζει.

Ο πολιτικός αλλάζει; Μωρέ αλλάζει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι πολλές διαφορετικές απόψεις για την παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Πρωταγωνιστές σε αυτό το σήριαλ Αλέξης Τσίπρας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Πάνος Σκουρλέτης και πολλοί άλλοι.

«Το ευρώ δεν είναι φετίχ» είχε πει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά στη ΝΕΤ.

«Για να τελειώνουμε μια και καλή με αυτή την ανόητη και επικίνδυνη συζήτηση, εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ. Είτε θέλουμε, είτε δεν θέλουμε. Μπορεί να γίνει κριτική στο πώς μπήκαμε στο ευρώ, τώρα είμαστε όμως στο 2013 και εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ. Και η λύση είναι να αλλάξει στρατηγική η Ευρώπη για να γίνει βιώσιμο το ευρώ. Και δεν μπορεί να γίνει με πολιτικές που διαλύουν την κοινωνική συνοχή» είπε ο Αλέξης Τσίπρας πριν από δύο μήνες περίπου στις ΗΠΑ.
«Όχι πάση θυσία με τίποτα για το τίποτα, προφανώς ούτε για το ευρώ» είπε χθες με άνεση ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης (Real FM). Έρχεται σε αντίθεση με αυτά που λέει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Λίγο έρχεται αλλά είναι και εκπρόσωπος του κόμματος. Αρα τα συμπεράσματα δικά σας…

Την ίδια ώρα βέβαια κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, δήλωνε: πώς «Ουδέποτε το κόμμα είχε θέση για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Το αντίθετο. Θα έλεγα ότι η επιλογή και του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να μη φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη. Ήταν πάντοτε – πλειοψηφικά ομιλώ – σταθερά προσηλωμένο σε αυτή την άποψη και διεκδικούσε μια διαφορετική ευρωζώνη και Ευρώπη».

«Υποστηρίζω τη στάση πληρωμών επί του χρέους και την έξοδο από το ευρώ ως αφετηριακά σημεία μιας αριστερής κυβέρνησης, για την εφαρμογή ενός προοδευτικού προγράμματος σοσιαλιστικής προοπτικής στην Ελλάδα» είχε πει ο ίδιος κύριος στην «Αυγή» στις 27 Νοεμβρίου 2011. Σίγουρα κάτι έχει αλλάξει ή κάτι τον έχει αλλάξει.

Επίσης ο κ. Λαφαζάνης ερωτάται από την «Αυγή» στις 24 Μαρτίου, αν πρέπει, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, να επανεξετάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τη θέση του για την Ευρωζώνη; Και αν ναι, σε ποια κατεύθυνση και ποια ήταν η απάντηση; «Ασφαλώς η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την Ευρωζώνη αλλά και την Ε.Ε. χρειάζεται επανεξέταση» τονίζει ο κ. Λαφαζάνης.

«Η απάντηση στο ερώτημα: ευρώ ή νέα δραχμή, είναι ότι προτιμώ μια ευρωπαϊκή λύση. Μια υπερεθνική αντιμετώπιση για ένα υπερεθνικό πρόβλημα. Προτιμώ οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι να απαιτήσουν αλλαγή της ατζέντας. Προτιμώ να αναπτυχθεί ένα δημοκρατικό κοινωνικό κίνημα που να απαιτεί μια διαφορετική κατεύθυνση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες, με χρηματοπιστωτικό έλεγχο» είχει πει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Ο Νίκος Βούτσης είχε δηλώσει επίσης (ΝΕΤ) «Τώρα λέμε ότι το ευρώ είναι το νόμισμα της ΕΕ και πως αν είναι να καταστραφεί, να αλλάξει, δεν θα γίνει από εμάς. Δεν έχουμε μονομερή διάθεση, διότι δεν οδηγεί στη σωτηρία η αποχώρηση από το ευρώ. Το ίδιο λέγαμε και προεκλογικά».

«Δεν αποτελεί πολιτική επιλογή η έξοδος της χώρας από το ευρώ. Το νόμισμα δεν είναι εικόνισμα, να το λατρεύουν οι λαοί. Είναι χρήσιμο εργαλείο, που το χρησιμοποιείς όσο σε βοηθάει» πρόσθεσε σε μια στιγμή ειλικρίνειας ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Στρατούλης (Real FM).

Σε αυτές τις δηλώσεις έρχονται να προστεθούν αυτές του υπεύθυνου οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Μηλιού για λύση στην Κύπρο εκτός ευρωζώνης και η δήλωση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Τόλιου για επιστροφή των ευρωπαϊκών χωρών στα πρώην εθνικά τους νομίσματα.

Θέλουν δεν θέλουν στον ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει η χώρα στο ευρώ αυτό μάλλον δεν μπορεί κανένας να το απαντήσει με σιγουριά. Τι να πιστέψουμε όμως;
Ένα κόμμα που θέλει αύριο να κυβερνήσει, πρέπει να έχει καθαρές απαντήσεις για τέτοιου είδους ζητήματα. Αν υπάρχουν τέτοια ζητήματα βέβαια για τη χώρα μας.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι επειδή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να κυβερνήσουν πάση θυσία, δικαίωμά τους, αυτό όμως σημαίνει ότι και κάποιοι «σκληροί» πρέπει να αλλάξουν κάποιες απόψεις. Αν δεν έχουν αλλάξει ήδη βέβαια…

Το ευρώ ταλαιπωρεί πολύ όλους τους Έλληνες αλλά περισσότερο τους Συριζαίους. Το θέμα όμως είναι τι θα απαντήσουν στους πολίτες που τους εμπιστεύονται και έχουν τη διάθεση και την πρόθεση να τους ξαναψηφίσουν. Να πιστέψουν δηλαδή σ’ αυτό που λέτε αλλά τι ακριβώς λέτε; Ιδού η Ρόδος λοιπόν…

http://www.koolnews.gr

Ποια αλήθεια για τον Παπανδρέου προκύπτει από την προανακριτική

Η Προανακριτική επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ είναι ένα θέατρο παραλόγου και καβγάδων χωρίς ουσία, σημειώνουν τα «Νέα». Ωστόσο, παρά το ανούσιο της υπόθεσης η προανακριτική έβγαλε μια μεγάλη αλήθεια για τον Γιώργο Παπανδρέου.
Γράφει ο Δημήτρης Μητρόπουλος:

Με την πολιτική να έχει μπει στον αστερισμό των παραπολιτικών - κάτι που ισχύει καθ' υπερβολήν στο Διαδίκτυο - ουδείς δίνει σημασία στους θεσμούς. Ωστόσο παίζουν ρόλο. Φαίνεται στην περίπτωση των εξεταστικών επιτροπών.

Πού έχουν ψαχνό οι εξεταστικές επιτροπές; Κυρίως σε προεδρικές δημοκρατίες όπως οι ΗΠΑ. Με δεδομένη τη διάκριση των εξουσιών, οι επιτροπές του Κογκρέσου και της Γερουσίας συχνά έχουν δείξει τα δόντια τους. Ειδήσεις για το τι έγινε στις τράπεζες του Νησιού βγάζουν ήδη και οι ακροάσεις ενώπιον της κυπριακής Βουλής. Κυρίαρχος είναι, άλλωστε, εκεί ο ρόλος του Προέδρου με αποτέλεσμα η Βουλή να τείνει να λειτουργήσει ως αντίβαρο - όπως φάνηκε και από το «όχι» στο πρώτο σχέδιο για κούρεμα καταθέσεων.

Αντιθέτως, σε κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, που τείνουν να γίνουν πρωθυπουργοκεντρικές, η σύσταση εξεταστικών ή ανακριτικών επιτροπών στη Βουλή είναι ο καλύτερος τρόπος να δοθεί η εντύπωση ότι ξεψαχνίζεται ένα θέμα, ενώ κατά βάθος κουκουλώνεται. Γιατί; Διότι στα συστήματα αυτά, τα κόμματα έχουν τον πρώτο λόγο και η συμπολίτευση είναι πανίσχυρη. Το κλασικό παράδειγμα είναι η Βρετανία. Από την υπόθεση Κέλι μέχρι τον πόλεμο στο Ιράκ, οι επιτροπές της Βουλής των Κοινοτήτων δεν έβγαλαν τίποτε.

Σε ποια κατηγορία εμπίπτει η Προανακριτική της Βουλής για την υπόθεση Λαγκάρντ; Ε, δεν χρειάζεται κανείς να είναι ούτε μάντης ούτε θεσμολάγνος για να ξέρει ότι ανήκει στη δεύτερη. Κοινοβουλευτική δημοκρατία έχουμε και μέχρι τώρα δεν έχουμε πληροφορηθεί κάτι ιδιαίτερο. Η Προανακριτική είναι ένα θέατρο παραλόγου και καβγάδων χωρίς ουσία, είτε πρόκειται για την ανούσια σύγκρουση Ζωής - Μαρκογιαννάκη είτε για ευκαιριακές αντιπαραθέσεις όπως αυτή του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη με τον Αδωνη Γεωργιάδη. Ακόμη χειρότερα: έτσι όπως δουλεύει η Επιτροπή, χάνουν τη σημασία τους και πράγματα που ήδη γνωρίζαμε και μας σόκαραν.

Ολα αυτά επιβεβαιώθηκαν με την εμφάνιση του Γιάννη Διώτη. Ο πρώην εισαγγελέας και πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ είναι βασικός δρομέας στην παράξενη σκυταλοδρομία με τα στικάκια. Επίσης μέχρι τώρα έχει υποπέσει σε αρκετές αντιφάσεις. Είναι λογικό. Ο Διώτης είναι ο κοινός παρονομαστής στο ασταθές τρίγωνο Παπακωνσταντίνου - Παπανδρέου - Βενιζέλου. Είναι όμως και κάποιος που δύσκολα θα συγκεντρώσει τα πραγματικά πυρά του ΣΥΡΙΖΑ. Τα μέλη της Προανακριτικής δεν έχουν κίνητρο για να το πάνε παραπέρα. Η ΝΔ δεν θέλει να φέρει σε δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ γιατί μετέχει στην κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να φέρει σε δύσκολη θέση τον εαυτό του - νυν και πρώην - για όσα έγιναν ή δεν έγιναν επί διακυβέρνησής του στο θέμα της λίστας Λαγκάρντ. Η ΔΗΜΑΡ δεν είναι, ούτως ή άλλως, κόμμα με επιθετικό κοινοβουλευτικό προφίλ. Και για την Κωνσταντοπούλου τα είπαμε. Οι γνώστες της υπόθεσης επιμένουν να ιχνογραφούν μια αόρατη γραμμή που να συνδέει τον Διώτη με το γραφείο Τσίπρα. Αρα, μην περιμένετε πολλά.

Και όμως ο πρώην εισαγγελέας υπαινίχθηκε μια αλήθεια. Οτι η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε ασχοληθεί με κινήσεις λογαριασμών και, κυρίως, με εμβάσματα προς ξένες χώρες. Εν μέρει γιατί υπήρχε η υπόνοια πώς κάποιοι οικονομικοί παράγοντες έκαναν παιχνίδι στις αγορές, που ήταν εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Και εν μέρει στο πλαίσιο μιας υπόθεσης εργασίας που έφερνε τον πρώην πρωθυπουργό ως στόχο μιας ευρείας συνωμοσίας συμφερόντων.

http://www.iefimerida.gr

Ο Σπυρίδων Λαπατσιώρας του ΣΥΡΙΖΑ πήρε στο λαιμό του τον Χριστόφια στην Κύπρο

Ο λέκτορας Σπυρίδων Λαπατσιώρας, συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, ήταν αυτός που ανέλαβε να βοηθήσει το ΑΚΕΛ και τον αριστερό πρώην πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια να εκπονήσει σχέδιο εξόδου από την κρίση και τον πήρε στο λαιμό του, γράφουν τα «Νέα».
Γράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος:

Το αγόρι με το βελούδινο κ.λπ. βλέμμα είναι στον περίγυρο του προέδρου Αλέξη – κάνει χρέη εκπροσώπου. Ο Λαφαζάνης είναι η αντιπολίτευση. Σου λέει, απέτυχε το ευρώ, πάμε έξω. Οποιος βρει ποια ακριβώς είναι η θέση του κόμματος κερδίζει τα άπαντα του Γιάννη Μηλιού για την οικονομία...Ή το μάλλον πενιχρό συγγραφικό έργο ενός ανερχόμενου αστέρα, με πορεία διάττοντος στο περιβάλλον του προέδρου Αλέξη, ονόματι Σπυρίδων Λαπατσιώρας, λέκτορος το επάγγελμα.

Ο νέος αυτός, που με εντολή Αλέξη ανελίχθηκε προσφάτως σε συντονιστή της Επιτροπής Ελέγχου Κυβερνητικού Εργου (ΕΕΚΕ για τους ρέκτες των αρχικών) για την Οικονομία, είναι αυτός ο οποίος ανέλαβε να βοηθήσει το ΑΚΕΛ στην Κύπρο για την εκπόνηση, λέει, ενός σχεδίου εξόδου από την κρίση! Διερωτώμαι, γιατί ο συναγωνιστής Αλέξης δεν τον είχε στείλει πακέτο στη Λευκωσία πριν από κανέναν χρόνο, όταν ο πρόεδρος Χριστόφιας έπαιζε την «πινακωτή» («πινακωτή, πινακωτή, από το άλλο μου τ' αυτί, γιατί είναι η μάνα μου κουφή») με την τρόικα που του ζητούσε να λάβει μέτρα; Διότι αν το είχε κάνει (ο Χριστόφιας, όχι ο Αλέξης), πιθανότατα η Κύπρος να μην αντιμετώπιζε σήμερα αυτή την τραγωδία...

Ρώτησα σχετικά ειδήμονα περί των θεμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και το απέδωσε στην πιθανότητα ο φωστήρας αυτός να μην μπορούσε – όχι ότι ο πρόεδρος Αλέξης δεν είχε τη διορατικότητα – να προβλέψει τις εξελίξεις στην Κύπρο.

– Δεν μπορούσε; Γιατί, τι έκανε; ρώτησα.

Κοίτα, σε πιάνω αδιάβαστο περί τα πανεπιστημιακά, και δεν το αντέχω, μου είπε με φωνή που πρόδιδε απαξίωση.

Κατάπια την προσβολή και επέμεινα.

Παιδί μου, ξέρεις τι λένε στο πανεπιστήμιο για περιπτώσεις σαν του Λαπατσιώρα; «Κουβάλα τον προτζέκτορα για να σε κάνω λέκτορα»!

Κακίες. Μη δουν άνθρωπο να προκόβει. Ο εν λόγω Λαπατσιώρας άλλωστε είναι αυτός ο οποίος είχε προτείνει την καταπληκτική ιδέα να δώσει η Ελλάδα βοήθεια στην Κύπρο δύο δισ. ευρώ, ιδέα που υιοθέτησε ασμένως ο πρόεδρος Αλέξης – και περίμεναν πώς και πώς να υλοποιηθεί οι κοντοκουρεμένοι (γυαλίζει ο σβέρκος τους πλέον) ρώσοι ολιγάρχες.

www.iefimerida.g

Χάριζαν δάνεια σε πολιτικούς! – Έτσι οδήγησαν στην καταστροφή τις τράπεζες της Κύπρου

Η λίστα της «λεηλασίας» έχει κατατεθεί ήδη στην Κυπριακή Βουλή
- Αυτοί που θα έσωζαν την Κύπρο, την έστειλαν κατευθείαν στο γκρεμό και τον δανεισμό
- Πολιτικοί απ’ όλα τα κόμματα έπαιρναν δάνεια αλλά αποπλήρωναν μόνο ένα μέρος και τα υπόλοιπα... σβήνονταν χαριστικά
- Εμπλέκονται και δήμαρχοι ή συνδικαλιστές
- Σοκάρουν τα στοιχεία της ντροπής: Διαγράφηκε δάνειο ύψους 2.813.000€
- Συμφωνία για διαγραφή δανείου ύψους 5,8 εκατ. δολαρίων το 2014!


Πρώην βουλευτές του ΔΗΣΥ ή του ΑΚΕΛ, δήμαρχοι, συνδικαλιστές, πρόσωπα που υποτίθεται πως εργάζονταν για να μην οδηγηθεί η κυπριακή οικονομία στο γκρεμό. Αλλά στο τέλος, ήταν εκείνοι που της έδωσαν το τελικό σπρώξιμο, ρίχνοντάς την στην «αγκαλιά» των εταίρων και δανειστών της, στο μνημόνιο, στο κούρεμα των καταθέσεων.

Τράπεζες και πολιτικοί. Μια σχέση που έχει πάντα κάτι σκοτεινό. Στην Κύπρο είχε πολλά περισσότερα. Και κυρίως είχε διαγραφή χρεών! Οι τραπεζίτες, τους οποίους οι πολιτικοί είχαν διορίσει, διέγραφαν με το έτσι θέλω και χωρίς να δίνουν πουθενά λογαριασμό, δάνεια που είχαν χορηγήσει σε πρώην βουλευτές, δημάρχους.

Ήδη στην Επιτροπή Θεσμών της Κυπριακής Βουλή έχουν παραδοθεί οι λίστες με τα ονόματα πολιτικών προσώπων από όλα τα κόμματα (εκτός ΕΔΕΚ και Οικολόγων) που πέτυχαν τη διαγραφή σημαντικών οφειλών τους από τις τράπεζες συνδικαλιστές, εταιρίες. Εκατομμύρια ευρώ που δεν πληρώθηκαν ποτέ.

Τη λίστα της ντροπής, παρουσιάζει σήμερα η εφημερίδα το Έθνος.

Διαγραφές χρεών από την Τράπεζα Κύπρου

- Ξενοδοχειακή εταιρεία Τ.Η.Ε που –σύμφωνα με το έγγραφο- είναι συνδεόμενη με ΑΚΕΛ – ΠΕΟ και ως φυσικά πρόσωπα καταγράφονται οι ΦΕ. ΚΥ. ΚΛ. ΑΛ. (αρχικά επωνύμων) είδε τον Μάιο του 2012 να διαγράφεται το συνολικό ποσό δανείου που είχε πάρει ύψους 2..813.000 ευρώ

- Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ), με αναφορά και πάλι τους ΦΕ. και ΚΥ., από δάνειο ύψους 554.000€ χαρίστηκε το υπόλοιπο ύψους 193.000€ και πάλι τον Μάιο του 2012

- Εταιρία N.M.G., που σύμφωνα με το έγγραφο συνδέεται με κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ Ν.Κ., είχε λάβει δάνειο ύψους 1.830.000€ αλλά της χαρίστηκαν 111.000€ τον Μάρτιο του 2007 και τον Ιανουάριο του 2008

- Γνωστός πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Π.Π. είχε πάρει δάνειο 168.000€. Αποπλήρωσε τις 67.000€ και τα 101.000 διαγράφηκαν τον Οκτώβριο του 2009


- Εταιρία At.ltd που συνδέεται με τον βουλευτή του ΔΗΣΥ, Σ.Σ., πήρε δάνειο 61.000€ αλλά τον Αύγουστο του 2010 διαγράφηκαν οι 11.000€

- Εταιρία Cy.Ind.Ltd, που ανήκει στον Αχ.Κ., αδελφό πρώην υπουργού του ΔΗΚΟ Μ.Κ., είχε πάρει δάνειο 1.595.00€ και πλήρωσε μόνο τις 310.00€ και τον Μάιο του 2011 διαγράφηκαν 1.285.000€!

- Στον πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Σ.Χ. από δάνειο 58.000€, διαγράφηκε τον Απρίλιο του 2007 το ποσό των 26.000€

- Σε πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Ε.Σ. είχε πάρει δάνειο 84.000€ και είδε να του διαγράφονται οι 16.000€ τον Ιούλιο του 2008

- Στον πρώην δήμαρχο μεγάλης πόλης που πρόσκειται στο ΑΚΕΛ Α.Μ. είχε χορηγηθεί δάνειο 105.000€ και διαγράφηκαν 17.000€ τον Νοέμβριο του 2008

- Στην εταιρία M.Th.Group της Λ.Π., νύφης του βουλευτή του ΔΗΚΟ Α.Κ., από δάνειο 625.000€ διαγράφηκε το ποσό των 330.000€ τον Αύγουστο του 2009

- Στην εταιρία Xen&Co της Μ.Ξ, συγγενούς μέλους της Δ.Σ. της Τράπεζας, από δάνειο 839.000€ διαγράφονται τα 237.000€ με ημερομηνίες αναφοράς Δεκέμβριο του 2007, Ιούλιο του 2008 και Σεπτέμβριο του 2010

- Η εταιρία που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη της, πρώην υπουργού, προέδρου κόμματος και στελέχους του ΔΗΣΥ, Τ.Χ. είχε πάρει δάνειο 708.000€ και διαγράφηκαν 399.000€. Η διαγραφή έγινε στον Μάρτιο του 2007 και του 2008

Στην Ελληνική Τράπεζα
- Η εταιρία T.Trading Co Ltd του Ν.Κ., βουλευτή μικρού κόμματος, από δάνειο 1.654.000€, τον Δεκέμβριο του 2008 διαγράφηκαν 543.000€

Στη Λαϊκή Τράπεζα
- Διαγραφή χρέους 39.000€ 2012 για τον Αρ.Γ. πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ
- Διαγραφή οφειλής του ύψους 71.000€ τον Ιούνιο του 2011 για τον Αν.Γ. πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ
- 54.000€ διαγράφηκαν από οφειλή του Σ.Χ, πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ (του είχε διαγραφή χρέος και από την Κύπρου)
- Εταιρία που κορυφαίος Κύπριος πολιτικός διαθέτει το 51% των μετοχών της, εμφανίζεται να έχει κάνει συμφωνία για διαγραφή χρέους ύψους 5,8 εκατομμυρίων δολαρίων με την υποσημείωση πως η διαγραφή έχει υπολογιστεί για το 2014
- Στην Π.Α. πρώην σύζυγο κορυφαίου υπηρεσιακού στελέχους του ΥΠΕΞ, Ν.Α., διαγράφηκε το 2010 οφειλή 18.500€
- Σε εταιρία που ανήκει στον εν ενέργεια πρέσβη Π.Ν. διαγράφηκε το 2012 το ποσό των 14.000€

http://www.newsit.gr

Σκουρλέτης: Δεν λέμε πάση θυσία να μείνουμε στο ευρώ

Θέμα επιστροφής στην δραχμή φαίνεται να θέτει και πάλι κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Αίσθηση έχει προκαλέσει η δήλωση που έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης ότι δεν λέμε πάση θυσία ναι στο ευρώ!

Ο κ. Σκουρλέτης, μιλώντας στο ραδιόφωνο του real fm ερωτηθείς εάν αν πρέπει, συνολικά να παραμείνουμε στο ευρώ, μετά τον ευρωσκεπτικισμό που αναπτύσσεται σε όλη την Ευρώπη τον τελευταίο καιρό, απάντησε: «Πάση θυσία σημαίνει η ανεργία από το 30 να πάει στο 40; Nα κλείσουν και άλλα νοσοκομεία και άλλες επιχειρήσεις να μεταναστεύσουν και άλλοι νέοι άνθρωποι στο εξωτερικό; Όχι λοιπόν πάση θυσία με τίποτα και για τίποτα, προφανώς ούτε και για το ευρώ».

Όπως, είπε, «για μας το δίλημμα είναι αν θέλουμε μια Ευρώπη η οποία θα βασίζεται σε μια πολιτική η οποία θα διαλύσει κάθε έννοια κοινωνικού κράτους, θα ανατρέπει το κοινωνικό status όλων των προηγούμενων 10ετιών, αν θέλουμε μια Ευρώπη της ύφεσης της ύφεσης και την ακραίας λιτότητας ή όχι. Και η επιλογή μας είναι το δεύτερο. Θέλουμε μια Ευρώπη που να έχει στον πυρήνα της την αλληλεγγύη των λαών, την διεύρυνση της δημοκρατίας και μια ανάπτυξη που αν προστατεύει την εργασία και τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας».

http://www.newsit.gr

Τριγμοί στον ΣΥΡΙΖΑ για Κύπρο και Καμμένο

Eσωκομματικούς τριγμούς προκαλούν στην Κουμουνδούρου οι εξελίξεις μετά το «όχι» της Κύπρου στην τρόικα, με την Αριστερή Πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ να θέτει θέμα αλλαγής της στρατηγικής «όχι στην τρόικα, ναι στο ευρώ». Παράλληλα, η ίδια πλευρά, αλλά και στελέχη της πλειοψηφίας δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι τον θερμό εναγκαλισμό του Αλέξη Τσίπρα με τον Πάνο Καμμένοκαι επιμένουν για συμμαχίες με ιδεολογικό, αριστερό πρόσημο.

Σύμφωνα με Τα Νέα, η μειοψηφία ζητάει να υπάρξει «νέα στρατηγική» του κόμματος, το οποίο στην προσπάθεια να κάνει στροφή προς τον ρεαλισμό είχε αποδοκιμάσει τη θέση «όχι στο ευρώ» και είχε υιοθετήσει μεσοβέζικη στάση που συνοψιζόταν στο δόγμα «όχι στην τρόικα, ναι στο ευρώ».

Μετά τις εξελίξεις στη Μεγαλόνησο, όμως, η πλευρά της μειοψηφίας αξιολογεί ότι αυτό το δόγμα «κατέρρευσε στην πράξη» και όπως λένε, στην πραγματικότητα, η μόνη αξιόπιστη στρατηγικά θέση είναι το σκέτο «όχι στο ευρώ».

Από την άλλη, η ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου μετά το αρχικό μούδιασμα από τις εξελίξεις στην Κύπρο προσπαθεί να περάσει στην αντεπίθεση χρεώνοντας την αποτυχία που ακολούθησε το «ιστορικό όχι των Κυπρίων», όχι στην εγγενή αδυναμία αυτής της στρατηγικής αλλά στους χειρισμούς του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και στη στάση του Αντώνη Σαμαρά να μη βοηθήσει έμπρακτα την Κύπρο.

Οπως υποστηρίζουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που επιχειρούν να υπερασπίσουν τη «γραμμή Τσίπρα»: ο μεν πρόεδρος της Κύπρου δεν διαπραγματεύτηκε, ο δε πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν έδωσε 2 δισ. ευρώ στην Κύπρο ώστε να πάρει ανάσα κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Ωστόσο, άλλα κορυφαία στελέχη του κόμματος που βλέπουν «κενό στρατηγικής», εκτιμούν ότι οι εξελίξεις στην Κύπρο που άρθρωσε το «ιστορικό όχι» στην τρόικα δεν φαίνεται να δικαιώνουν τελικά αυτή την επιλογή.

«Μην κρυβόμαστε πίσω απ'το δάχτυλό μας, η Κύπρος προσπάθησε να διαπραγματευτεί σκληρά με την τρόικα και η εξέλιξη δεν τη δικαίωσε. Είπαν όχι, αλλά δεν έφεραν αποτέλεσμα γιατί δεν είχαν προετοιμαστεί με ένα σχέδιο Β που θα τους επέτρεπε να δηλώσουν έτοιμοι να βγουν από το ευρώ. Βρέθηκαν στον αέρα», έλεγε στέλεχος που πιστεύει ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να επαναχαράξει τη στρατηγική του.

Το θέμα έθεσε κομψά αλλά με σαφήνεια ο επικεφαλής του Αριστερού Ρεύματος Παναγιώτης Λαφαζάνης με συνέντευξή του στην «Αυγή της Κυριακής». «Ασφαλώς η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την ευρωζώνη αλλά και την ΕΕ χρειάζεται επανεξέταση», ήταν η φράση Λαφαζάνη, η οποία αμφισβητεί ευθέως το δόγμα «όχι στην τρόικα - ναι στο ευρώ», που είχε υιοθετήσει η πλευρά Τσίπρα μετά τις εκλογές.

Διχάζει η συνεργασία με Καμμένο

Ζήτήμα συμμαχιών θέτει ξανά η μειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ μετά την «επισημοποίηση» του αρραβώνα με τον Πάνο Καμμένο.

Από τους ένθερμους υποστηρικτές της σύγκλισης με τους ΑΝΕΛ και με στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ εξακολουθούν να παραμένουν στελέχη με μεγάλη επιρροή στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Νίκος Βούτσης, εξ απορρήτων του κ. Τσίπρα, ο οποίος δήλωσε («Real News») υπέρμαχος της «κοινοβουλευτικής στήριξης μιας αριστερής κυβέρνησης, εξαιρουμένων της Δεξιάς και Ακρας Δεξιάς, η οποία θα αφορά πολιτικές δυνάμεις και κόμματα με σαφή αντιμνημονιακή πολιτική».

Στον αντίποδα, η πλευρά Λαφαζάνη βάζει τους δικούς της όρους για μια στενότερη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, λέγοντας πως «δεν θα έλεγε όχι σε ενδεχόμενες συνεργασίες με δυνάμεις πέραν του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά θα πρέπει αυτές να μετατοπιστούν προς τα αριστερά και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ προς τα κεντροαριστερά».

Πάντως, το ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή είναι ότι τους προβληματισμούς της μειοψηφίας για το τανγκό του κ. Τσίπρα με τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων φαίνεται να συμμερίζονται και στελέχη της πλειοψηφίας, τα οποία δείχνουν να αισθάνονται μάλλον άβολα για τη συνεργασία των δύο πολιτικών φορέων.

http://www.theinsider.gr

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Ο Μπίκας «αδειάζει» Διώτη για τον Γιώργο Παπανδρέου

Στην κατάθεση του στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής ο πρώην αρχηγός της ΕΥΠ, διέψευσε τον Γ. Διώτη ότι είχε ενημερώσει τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου σχετικά με το περιεχόμενο της λίστας Λαγκάρντ.

Διεκόπη για σήμερα η κατάθεση στην Προανακριτική Επιτροπή που διερευνά την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, του πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ Κωνσταντίνου Μπίκα για να συνεχιστεί αύριο στη μία το μεσημέρι. Παράλληλα η κατάθεση του πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη θα συνεχιστεί την ερχόμενη Δευτέρα.

«Αν μίλησα με τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, δεν ήταν για το περιεχόμενο της λίστας Λαγκάρντ, αλλά για το πώς θα χειριστούμε την υπόθεση», φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να κατέθεσε στην προανακριτική επιτροπή, μετά από επίμονες ερωτήσεις των μελών, ο κ. Μπίκας.

Παράλληλα εμφανίστηκε θετικός σε μία κατά αντιπαράσταση εξέταση με τον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη.
Σημειώνεται ότι ο τελευταίος φέρεται να κατέθεσε στα μέλη της Προανακριτικής ότι ο κ. Μπίκας του είχε αναφέρει ότι είχε ενημερώσει για την υπόθεση τον κ. Παπανδρέου.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η αποστροφή του πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ ότι «είμαι ο άνθρωπος που έφερε τη Λίστα Λαγκάρντ στην Ελλάδα» προκάλεσε κύκλο ερωτήσεων από τα μέλη της Προανακριτικής.

Ωστόσο ο κ. Μπίκας διευκρίνισε ότι αναφερόταν στην συμβολή που είχε με τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες, ώστε να φθάσει η επίμαχη λίστα στην Ελλάδα.

Εν τω μεταξύ, τα τρία μέλη της Προανακριτικής που εκπροσωπούν το ΣΥΡΙΖΑ, τόνιζαν ότι θα μελετήσουν όλα τα στοιχεία που θα προκύψουν από τις καταθέσεις τόσο του κ. Διώτη, όσο και του κ. Μπίκα αλλά και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου και αν κρίνουν ότι είναι αναγκαίο θα ζητήσουν την κατά αντιπαράσταση εξέτασή τους

http://www.matrix24.gr

Ραγκούσης: Οι κωλοτούμπες των Σαμαρά-Κουβέλη δείχνουν ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος

Μιλώντας σε εφημερίδα της Πάρου, ο πρώην υπουργόςΓιάννης Ραγκούσης ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από την οικογένεια του για τα όσα εκείνη πέρασε τα δύσκολα χρόνια της πολιτικής του διαδρομής.

Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο πρώην ισχυρός άνδρας της κυβέρνησης Παπανδρέου σχολίασε:

Έτσι, βρώμικη και άρρωστη που µας παρέδωσαν την Ελλάδα της μεταπολίτευσης αυτοί...


...που την χρεοκόπησαν, δυστυχώς δεν υπήρχε άλλος τρόπος να την κρατήσουμε όρθια. Αυτό αποδείχτηκε άλλωστε και από τις θηριώδεις και γι’ αυτό αναξιοπρεπείς πολιτικές «κωλοτούμπες» που έκαναν οι αρχικά πολέμιοι του προγράμματος σωτηρίας της χώρας κ.κ. Σαμαράς και Κουβέλης και που αργά αλλά σταθερά πραγματοποιεί και ο κ. Τσίπρας.

Θα ήταν όλα διαφορετικά αν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Φώτης Κουβέλης δεν είχαν επιλέξει να αγκαλιάσουν το υστερικό αντιμνημονιακό ακροατήριο όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου προσπαθούσε, με τις αδυναμίες της, να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.

http://www.parapolitiki.com

Η υπεράνω των θεσμών Αριστερά

Συνομιλώντας, πριν από μερικές μέρες, με τον σκηνοθέτη μιας ταινίας για τις Σκουριές στη Χαλκιδική, εντυπωσιάστηκα με τη σιγουριά του ότι η επένδυση εκεί είναι καταστροφική για το περιβάλλον.
Θεωρώντας ότι η έρευνά του είναι μεροληπτική, του μετέφερα μια είδηση, ότι σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που απέρριψε τις προσφυγές 8 συλλόγων της Χαλκιδικής, το έργο πληροί τις περιβαλλοντικές προϋποθέσεις.
«Και τι με νοιάζει εμένα τι λένε στο Συμβούλιο της Επικρατείας» απάντησε. Είχε τις δικές του πληροφορίες που υπερέβαιναν τους θεσμούς. Εκοψα τη συζήτηση, δεν είχε πλέον νόημα.

Αν τη συνεχίζω εδώ, είναι διότι στο μεταξύ δημοσιεύθηκε η είδηση για την έκδοση μιας ακόμη απόφασης, αυτή τη φορά του Ε' Τμήματος του ΣτΕ, στο οποίο είχε προσφύγει επίσης σύλλογος της περιοχής με τον ισχυρισμό ότι το έργο θα καταστρέψει σημαντικά αρχαιολογικά τεκμήρια. Η προσφυγή απορρίφθηκε, αφού οι αρχαιολόγοι γνωμοδότησαν και το ΣτΕ δέχτηκε ότι τα υποτιθέμενα τεκμήρια αρχαίων εκσκαφών είναι «εναποθέσεις μπάζων» που χρησιμοποιήθηκαν «το 1960 για την επίστρωση δασικών δρόμων».
Επειτα και από αυτήν την απόφαση, ο δρόμος άνοιξε διάπλατα για την υλοποίηση της επένδυσης. Οι θεσμοί τους οποίους επικαλέστηκαν όσοι διαφωνούν δεν δικαίωσαν τους διαφωνούντες. Στα κανονικά κράτη η γκρίνια τελειώνει εδώ και όλοι πάνε στις δουλειές τους. Στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα ένα τμήμα της Αριστεράς μιλάει για τη «βία των θεσμών». Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποσχεθεί ότι, όταν (αν) κυβερνήσει, το έργο θα σταματήσει.

Η ανάγνωση αυτή, ότι ένα κόμμα που κυβερνά καταργεί τους θεσμούς και τις αποφάσεις τους, υποκρύπτει μια ωμή θέση: ότι το κράτος είναι κομματικό λάφυρο και ότι δεν αποφασίζουν οι θεσμοί αλλά το κόμμα που κυβερνά. Νόμος, ας πούμε, σε αυτό το κράτος είναι το δίκιο του εργάτη (κατά το γνωστό σύνθημα), το δίκιο του ακτιβιστή (κατά το γούστο του ντοκιμαντερίστα), το δίκιο αυτού που είναι με το κόμμα.

Αυτή η ωμότητα στην πράξη υποκρύπτει μια περιφρόνηση προς τις συναινέσεις που προϋποθέτει η δημοκρατία και προς τους θεσμούς. Τέτοιες θέσεις βρίσκονται στον αντίποδα της αντίληψης προσώπων όπως ο Λεωνίδας Κύρκος ή ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Προσώπων που αγωνίστηκαν για μια Αριστερά η οποία αρνήθηκε να επιτρέψει στην πολιτική αντιπαράθεση να μεταφερθεί πέρα από το πεδίο των δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών θεσμών. Στο πόδι της, εν μέρει και με την πολιτική περιουσία της, φτάσαμε να διαφημίζεται ως αριστερή η γκρίνια και η διαμαρτυρία, η ασάφεια και η περιφρόνηση των θεσμικών ιστών που κρατούν όρθιες τις κοινωνίες.

HΛΙΑΣ ΚΑΝΕΛΛΗΣ

http://www.tanea.gr

Ο Αλέξης, το δημοψήφισμα και η μνήμη

Μετά την ιστορική «συνάντηση» του με τον Καμμένο εθνικό συνωμοσιολόγο και μάλιστα, την ημέρα που κατέρρευσαν σας χάρτινος πύργος οι μύθοι που πλασάρουν και οι δύο, ο ασυμβίβαστος Αλέξης, για το καλό της Κύπρου αυτή τη φορά, αποδέχθηκε τη θέση πολιτικών δυνάμεων της Κύπρου για δημοψήφισμα, προκειμένου ο Κυπριακός λαός να αποφασίσει για το μέλλον του.

Πρόκειται, σκεφτήκαμε, για μια ένδειξη εμπιστοσύνης προς τον Κυπριακό λαό, από τον Αλέξη, ο οποίος δήλωσε: «Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας στον Κυπριακό λαό, καθώς και την υποστήριξή μας στο αίτημα πολιτικών δυνάμεων της Κύπρου την τελική απόφαση να την πάρει ο ίδιος ο Κυπριακός λαός με δημοψήφισμα». Και υπογράμμισε: «Ο Κυπριακός λαός και οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να έχουν την τελική επιλογή για το ίδιο τους το μέλλον».

Μόνο που, η μνήμη μερικές φορές, αντιδρά, εκπέμπει μηνύματα περίεργα, σε επαναφέρει στη σφαίρα της πραγματικότητας. Υποδεικνύει την αλήθεια μέσα στον χρόνο.

Έτσι και τώρα, που υπενθύμισε ότι υπάρχει και άλλη τοποθέτηση του Αλέξη περί δημοψηφίσματος. Όπως για παράδειγμα στις 31/10/2011. Ναι, τότε …

Τότε που ο Αλέξης Τσίπρας, στο κεντρικό δελτίο του Alter, είχε πει σχετικά με την πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα:

«Έχω την αίσθηση ότι ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση και βγάζει από το μανίκι έναν υποτιθέμενο άσσο και το γνωρίζαμε καιρό και δεν ήταν κάτι καινούργιο για εμάς. Όλες οι δημοσιογραφικές πληροφορίες και οι έγκριτες πηγές γνώριζαν και εσείς το έχετε γράψει ότι υπήρχε αυτή η ύστατη σκέψη στο πίσω μέρος του μυαλού του για να αποφύγει την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία. Θέλω λοιπόν να σας πω ότι πρόκειται για ένα τρικ το οποίο έχει σαν απώτερο στόχο να κερδίσει ο πρωθυπουργός λίγο ακόμα χρόνο στην εξουσία»…

«Γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι αν επιχειρήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός να θέσει τέτοια διλλήματα, η πραγματική και όχι η υποθετική πτώχευση θα επισυμβεί πολύ πριν φτάσουμε στην κάλπη. Μόνο και μόνο με την πιθανότητα να τεθεί αυτό το δίλλημα και να πάρει απάντηση αρνητική. Άρα, αν είναι έτσι όπως τα λέτε, τότε πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη ζαριά όχι για τον πρωθυπουργό, αλλά για τη χώρα…»
Εδώ και το βίντεο: http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=24886

Η μνήμη, λοιπόν, υποδεικνύει την αλήθεια…

Υποκρισία ή σκοπιμότητα;

Κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι είναι και τα δύο.

Ό,τι κι αν είναι, στην προκειμένη περίπτωση που κρίνεται η επιβίωση και το μέλλον λαών και χωρών, ισοδυναμεί με πολιτική απάτη. Συνειδητή.

http://www.smartpost.gr

Ανόητοι ερασιτέχνες διαλύουν την Ευρωπαϊκή Ένωση

Ένα απίστευτο θέατρο του παραλόγου με ηθοποιούς που ούτε κομπάρσοι σε σχολική γιορτή δε θα ήταν, παίζεται τις τελευταίες ώρες στην Ευρώπη και φυσικά στις πλάτες εκατομμυρίων Ευρωπαίων.

Είναι η Κύπρος μοναδική περίπτωση; Θα χρησιμοποιηθεί ως λύση και σε άλλες περιπτώσεις; Άνοιξε ο δρόμος για κούρεμα καταθέσεων όταν κάποιες τράπεζες καταρρέουν; Θα πληρώνουν οι αποταμιευτές τα σπασμένα των τραπεζιτών;

Αυτά τα ερωτήματα υπάρχουν σε όλο τον κόσμο στην Ευρώπη που αισθάνεται ανασφάλεια για τις αποταμιεύσεις του, ακόμη και αν είναι Γερμανός. Το 54% των Γερμανών δεν αισθάνεται ότι είναι ασφαλείς οι καταθέσεις του, κι αυτό γιατί κάποιοι τυχάρπαστοι ερασιτέχνες όπως ο Ντάισελμπλουμ ή ο Μπαρνιέ παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια.

Στην αρχή ήταν ο πρόεδρος του Γιούργκρουπ που είπε ότι η λύση της Κύπρου μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι αλλού. Μετά, όμως το πήρε πίσω λέγοντας ότι είναι μοναδική περίπτωση. Χθες επανήλθε λέγοντας ότι δε μπορεί να πληρώνουν τις τράπεζες μόνο οι φορολογούμενοι αλλά και οι μέτοχοι και οι καταθέτες, εξισώνοντας τους μεν με τους δε. Οι αγορές κατέρρευσαν από τις δηλώσεις του αλλά ο Ολλανδός ξανά με δηλώσεις του επιβεβαίωσε το ρόλο του γερμανικού λαγού.

Πολλοί τον χαρακτήρισαν ερασιτέχνη, άπειρο ή άσχετο με τα οικονομικά ήρθε όμως η εκπρόσωπος του Ευρωπαίου Επιτρόπου, Μισέλ Μπαρνιέ, να μιλήσει για νομοσχέδιο που ετοιμάζει η Κομισιόν για κούρεμα καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ. Ανάλογες δηλώσεις έκανε χθες και ο Φινλανδός πρωθυπουργός, Γιούρκι Κατάινεν, ο οποίος είπε ότι η ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη γενική ιδέα της συμμετοχής του ιδιωτικού κλάδου στο σχέδιο διάσωσης «αν θέλει να ακολουθεί τους κανόνες περί δίκαιης οικονομίας της αγοράς».

«Η άποψή μου είναι ότι όλη η τραπεζική ενοποίηση θα πρέπει να περιλαμβάνει το σκεπτικό του bail-in» δήλωσε σε σεμινάριο, σύμφωνα με το Reuters.

Αμφιβάλλει κανείς για τους «λαγούς» της Μέρκελ;

Ήρθε όμως η ΕΚΤ να διαχωρίσει τη θέση της με τον Έβαλντ Νοβότνι, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να λέει πως η τραπεζική κρίση στην Κύπρο είναι μια ειδική περίπτωση και το πακέτο διάσωσης που εφαρμόστηκε δεν αποτελεί «μοντέλο» για άλλες χώρες. Επίσης πρόσθεσε πως οι κεφαλαιακοί περιορισμοί στις τράπεζες της Κύπρου πρέπει να αρθούν το συντομότερο.

Μαλλιά κουβάρια δηλαδή και στη μέση ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό οικοδόμημα. Άραγε τι θέλουν; Να μας πουν οι Γερμανοί να βάζουμε τις αποταμιεύσεις μας στις γερμανικές τράπεζες ώστε να ηρεμήσουμε κι εμείς να σταματήσουν κι αυτοί να παίζουν με τη φωτιά.

Όμως, το θέμα του κουρέματος δεν είναι το μοναδικό για να μας δείξει το χάος που επικρατεί στην Ευρώπη όπου μια δράκα ανθρώπων με αρχηγούς τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε κάνουν κουμάντο.

Ο Ολάντ και ο Ραχόι συναντώνται στο Παρίσι, και μετά από μια εβδομάδα «αφωνίας» αποφασίζουν να πουν ότι είναι μοναδική περίπτωση η Κύπρος και δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις. Τώρα το θυμήθηκαν, μόνο απέναντι στη Γερμανία είναι «γατούλες».

Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου μιλά για έγκλημα σε βάρος της Κύπρου που αντιμετωπίστηκε λες και όλοι οι Κύπριοι ήταν γκάγκστερ. Ο δε υπουργός Εξωτερικών της χώρας, λέει ότι η Γερμανία θέλει να γίνει ηγεμόνας της Ευρώπης, να εγκαθιδρύσει τη «γερμανική Ευρώπη». Προφανώς τώρα το θυμήθηκαν οι Λουξεμβούργιοι να αντισταθούν. Ίσως γιατί είναι το μεγαλύτερο «πλυντήριο» της Ευρώπης.

Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι δείχνουν να μην εμπιστεύονται την Ευρώπη και κυρίως της Γερμανία. Η Πολωνία δε θέλει να μπει στο ευρώ ενώ η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα η Deutsche Bank απειλείται με υποβάθμιση.

Και στην Κύπρο κανείς δεν ξέρει πότε θα ανοίξουν οι τράπεζες, πόσο θα είναι τελικά το κούρεμα, τι θα γίνει με μια σειρά από θέματα όπως τα δάνεια, τα ομόλογα, οι μετοχές των τραπεζών κ.λπ. Το απόλυτο μπάχαλο δηλαδή δημιούργησαν οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους, την ίδια στιγμή που ακούγονται φωνές για κούρεμα του ελληνικού χρέους μόλις γίνουν οι γερμανικές εκλογές.

Η Ευρώπη, βρίσκεται στα χέρια επικίνδυνων ερασιτεχνών που τελικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι πανούργοι. Είναι ανόητοι κατά φαντασίαν ηγεμόνες που οδηγούν το μεγαλύτερο επίτευγμα των τελευταίων 60 ετών, την Ευρωπαϊκή Ένωση στη διάλυση.

antinews.gr

Μιχάλης Καρχιμάκης για Βγενόπουλο-Προβόπουλο: Ο ΛΑΌΣ ΜΑΣ ΛΈΕΙ :ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΊΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΊΣΑΙ.....

Με ένα αιχμηρό σχόλιο σχολίασε ο Μιχάλης Καρχιμάκης, τα όσα υποστήριξε χθες ο Α. Βγενόπουλος στον Σκαι, για την Κυπριακή τραπεζική κρίση, αλλά και για τον "κολλητό" του-όπως φάνηκε ξεκάθαρα χθες- Έλληνα κεντρικό Τραπεζίτη Προβόπουλο.

Με ανάρτηση του στο Facebook ο Μ.Καρχιμάκης, εκφράζει την ελπίδα η δικαστική έρευνα στην Κύπρο να αποκαλύψει "που πήγαν τα λεφτά", αλλά και όλες τις "εκλεκτές φιλίες" στο Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα.

Δείτε την ανάρτηση του Μ.Καρχιμάκη:
"Ο ΛΑΌΣ ΜΑΣ ΛΈΕΙ :ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΊΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΊΣΑΙ.....

Ευτυχώς στην Ελλάδα (λέει ο Βγενόπουλος στον Νίκο Ευαγγελάτο) έχουμε τον προβοπουλο και σωθηκαμε.!!!!!

Αν ήταν ο προβοπουλος στην Κύπρο δεν θα γινόταν ότι γίνεται σήμερα ...!!!!!!!!

Τα συμπεράσματα στον καθένα για το τι μπορει να έχει παιχθεί ....

Βέβαια η δικαστική έρευνα στην Κύπρο αν τελικά γίνει θα δείξει πολλα....για το που πήγαν τα λεφτά ...και τότε ...θα δούμε ....ΌΛΕΣ τις συγλινουσες δυνάμεις με ονοματεπώνυμα .....Ελπίζω να μην αργήσουν .....αλλα και στην Ελλάδα αν γίνει ,σωστά βέβαια ......τότε ...θα αποκαλυφθούν ΌΛΕΣ οι ´´εκλεκτές ´´φιλίες´´

Μιχάλης Καρχιμάκης"

Παπαχρήστος: Γιώργο, εσύ έφυγες νωρίς...

Μου το έστειλαν χθες. Πρόκειται για απόσπασμα μιας προ διετίας ομιλίας του Γιώργου στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών (στις 10 Ιουνίου 2011 συγκεκριμένα). Αν...

το μεταφέρω εδώ, είναι γιατί απευθύνεται στο αριστερό αγόρι Αλέξη, που τότε εκπροσωπούσε ένα 4% και έλεγε ό,τι να 'ναι - όχι πως σήμερα που εκπροσωπεί το 27% λέει κάτι διαφορετικό - και είναι πολύ προφητικό. Λέει λοιπόν ο Γιώργος:
«... Ποιος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός οποιασδήποτε χώρας θα ήθελε να βγαίνει με τον δίσκο για να μαζεύει λεφτά από άλλες χώρες; Και να τα ακούει κι από πάνω, να ακούει τα σχολιανά του;
Κανένας δεν το θέλει, και σίγουρα ούτε εγώ. Αλλά, αγαπητέ κύριε Τσίπρα, εγώ δεν το κάνω για την πάρτη μου, το κάνω για την Ελλάδα, το κάνω για τον συνταξιούχο, το κάνω για τον εργαζόμενο, το κάνω για τη μικρομεσαία επιχείρηση, το κάνω για τον καταθέτη, το κάνω για τη νέα γενιά.
Σήμερα πονάμε όλοι και θα πονάμε αυτά τα χρόνια που έχουμε μπροστά μας, τα δύο-τρία δύσκολα χρόνια. Αλλά θα ήταν πολύ πιο δύσκολα αν δεν έτρεχα και αν δεν τρέχαμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα.
Θέλω να μου πείτε, αγαπητοί συνάδελφοι, με ειλικρίνεια κάποια στιγμή, γιατί το έθεσα και στους αρχηγούς των κομμάτων: Θέλετε ή όχι τα χρήματα αυτά;
Πέστε μου, πέστε το, κύριε Τσίπρα, τα θέλετε ή όχι; Πολύ καθαρά, όχι μισόλογα, θέλετε να τα διεκδικήσω αυτά τα λεφτά ή όχι;
Αν μου πείτε, "άντε φτύσε τους" - τα λέω πολύ πολύ λαϊκά -, αλλά όλοι να το πούνε, όλοι μας να το πούμε εδώ, στη Βουλή, να το κάνω. (...) Αλλά αυτή είναι υπεύθυνη στάση; Θα ήταν πολύ εύκολο να πω αυτό και να κάνω τον ήρωα και να αισθανθώ προς στιγμήν εθνική ανάταση.
Ξέρετε ποια θα ήταν η επόμενη μέρα όμως; Ποια εθνική ανάταση θα αισθανόμασταν την επόμενη μέρα, που θα φεύγαμε από το ευρώ; Που δεν θα είχαμε να πληρώσουμε; Ξέρετε ότι το έλλειμμά μας σήμερα - όχι χθες, σήμερα - είναι όσο ολόκληρη η μισθοδοσία όλων των δημοσίων υπαλλήλων...».
Α, ρε Γιώργο, εσύ τελικά έφυγες νωρίς...

"Στίγμα" (ΝΕΑ)



Αναρτήθηκε από nonews-NEWS 

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Αυτές τις λίγες μέρες έπεσαν όλα τα προσωπεία.

Eίναι κρίμα που οι άνθρωποι μαθαίνουν μόνο από τα λάθη τους. Και είναι πολύ κρίμα όταν αυτά τα παθήματα που γίνονται μαθήματα συμβαίνουν δίπλα μας, συμβαίνουν σε μας.

Μέσα σε 10 μέρες είδαμε το «what if». Την εναλλακτική πραγματικότητα που κι εδώ στην Ελλάδα τόσο φλογερά μας προπαγάνδιζαν όλα αυτά τα χρόνια. Η Κύπρος αντίκρισε την άβυσσο μόνο με την ορατή προοπτική της άτακτης χρεοκοπίας, ούτε καν με την ίδια τη χρεοκοπία. Κλειστές τράπεζες, όριο ανάληψης στα ΑΤΜ 100 ευρώ, κλειστά βενζινάδικα, καταστήματα που πωλούν μόνο μετρητοίς, ελλείψεις σε φάρμακα και τρόφιμα. Ο λαϊκισμός στα λόγια είναι αήττητος. Υπόσχεται πάντα το τέλειο. Όταν φτάνει η ώρα της πραγματικότητας είναι πια αργά. Ακόμα κι αν αποφευχθεί η πλήρης κατάρρευση, η ζημιά έχει ήδη γίνει.

Όταν χρεοκοπείς δεν υπάρχουν καλές λύσεις.Καλό είναι το μικρότερο κακό. Η χαρά, δηλαδή, του δημαγωγού. Πάντα μπορείς να κατηγορήσεις μια κακή λύση. Εκ του ασφαλούς. Τσάμπα είναι. Μόνο που δεν είναι πάντα. Γιατί η μακροχρόνια επικράτηση του τυχοδιωκτικού λαϊκισμού στο τέλος τυφλώνει τις κοινωνίες. Τα ηρωικά όχι, οι επαναστάτες των καφενείων και οι ριζοσπαστικές λύσεις των τηλεοπτικών παραθύρων διαμορφώνουν το κλίμα. Και οδηγούν στις αυτοκτονικές επιλογές.

Έχουμε ήδη ξεχάσει ποιο ήταν το αρχικό σχέδιο διάσωσης. Μπροστά σε όσα συμβαίνουν κάθε μέρα, σε λίγο θα μας φαίνεται ιδανική λύση. Κι όμως, τότε κάποιοι πανηγύριζαν για την απόρριψή του. Μέχρι να δούμε το κόστος αυτής της απόρριψης, τις εναλλακτικές λύσεις. Τώρα, εκτεθειμένοι, γράφουν μελαγχολικές ελεγείες για «το γλυκόπικρο όχι της αυτοδιάθεσης». Δηλαδή, μας ακούσατε και καταστραφήκατε, αλλά μπορείτε να είστε περήφανοι, η καταστροφή ήταν δική σας απόφαση. Ο λαϊκισμός, ο τυχοδιωκτισμός του όλα ή τίποτα, ναυάγησε στην Κύπρο. Όλοι οι τσάμπα μάγκες που έβαζαν τα «πυρηνικά πάνω στο τραπέζι», που καταργούσαν, διέγραφαν, κήρυτταν ανεπιθύμητες τις τρόικες, έπαιζαν πόκερ με τραπουλόχαρτα τις χώρες. Μόνο που μάρκες ήταν οι άνθρωποι. Κι αυτοί πληρώνουν τώρα την παραφροσύνη του τυχοδιωκτισμού.

Η αρχική λύση ήταν η λιγότερο κακιά, δηλαδή καλύτερη. Ήταν μάλιστα καλύτερη για την Κύπρο παρά για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Γιατί, για το σύνολο, καλύτερο ήταν να διασφαλιστούν οι καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ. Να μη δημιουργηθεί ανασφάλεια, να επιβεβαιωθεί το ασφαλές καταφύγιο, να δοθεί η αίσθηση δικαίου. Για την Κύπρο, όμως, ήταν διαφορετικά. Η φούσκα του χρηματοοικονομικού τομέα σίγουρα δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί αλώβητη. Η αποθέρμανση, όμως, μπορούσε να γίνει ομαλά. Οι ξένες καταθέσεις να μείνουν στο νησί. Κάποιες θα έφευγαν έτσι κι αλλιώς, όμως μπορούσαν να κρατήσουν ένα μεγάλο μέρος. Το 9,9% στις μεγάλες καταθέσεις είναι χτύπημα, αλλά όχι οδυνηρό. Το μεγάλο κεφάλαιο ξέρει πότε πρέπει να πληρώνει για να έχει την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 9,9% ανεβοκατεβαίνουν οι ισοτιμίες των νομισμάτων κάθε μήνα, οι μετοχές κάθε βδομάδα, για το διεθνές κεφάλαιο δεν είναι τραγικό. Και για τους μικροκαταθέτες, όμως, είναι μια απώλεια που θα μπορούσε να ήταν έως και εθελοντική. Τα τελευταία χρόνια η Κύπρος έχει γίνει χρηματοπιστωτικό κέντρο πουλώντας υπηρεσίες βασισμένες στη σταθερότητα και τη νομιμότητα της ΕΕ. Από τη στιγμή που οι «οφ-σορ» θεωρήθηκαν κανονικές εταιρείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ξένα κεφάλαια συνέρεαν στο νησί.

Μια μεσαία τάξη, λογιστικά γραφεία, δικηγορικά, σύμβουλοι επενδύσεων, φοροτεχνικοί, τραπεζικοί και τα παρελκόμενα, άνθισε προσφέροντας πρωτοφανή ευμάρεια. Με 5-6% τόκους καταθέσεων, η κυπριακή κοινωνία μπορούσε άνετα να μοιραστεί τη ζημιά του 6,75% για να κρατήσει όσο μπορούσε περισσότερους πελάτες. Με τη διανομή μετοχών τα ομόλογα του φυσικού αερίου χρύσωναν το χάπι στους χαμένους καταθέτες, αν τα πράγματα είχαν λήξει εκείνο το μοιραίο απόγευμα της Τρίτης, αν οι τράπεζες άνοιγαν κανονικά την επόμενη μέρα, είναι πολύ πιθανόν ότι θα είχαν γλιτώσει τη μεγαλύτερη ζημιά.

Έπειτα έκλεισαν οι τράπεζες, πάγωσαν οι καταθέσεις, χάθηκαν όλες οι μεγάλες καταθέσεις της Λαϊκής, κουρεύτηκαν 30-40% της Κύπρου, θα μπουν περιορισμοί στην κίνηση του κεφαλαίου, στις αναλήψεις. Ο φορολογικός παράδεισος κλείνει βιαίως. Περιορισμοί κεφαλαίου ίσον τέλος ξένων καταθέσεων.

Δεν τα ήξεραν όλα αυτά; Δεν μπορούσαν να τα υπολογίσουν; Βράδυ στην τηλεόραση, Έλληνας πολύ αριστερός πολιτικός θρηνεί: «Από τον καημένο τον απλό άνθρωπο, που έχει 2.000 στην τράπεζα, που μπορεί να είναι φτωχός πρόσφυγας από την Κυρήνεια, του παίρνουν τα λεφτά. Οι σκληροί, οι ανάλγητοι, οι εκδικητικοί Ευρωπαίοι». Το κρεσέντο του λαϊκισμού. Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, ο φτωχός (πριν 40 χρόνια) πρόσφυγας, θα έχανε 135 ευρώ. Λιγότερα από μια κλήση της τροχαίας γιατί δεν φορούσε ζώνη.

Ο λαϊκισμός σκοτώνει. Έχει φτιάξει το κλίμα. Δεν υπάρχει ψύχραιμη σκέψη, μόνο πατριώτες και προδότες. Λίγοι, καλομαθημένοι, άπληστοι πολιτικοί το μόνο που ξέρουν είναι η πλειοδοσία πατριωτισμού και επανάστασης. Αγράμματοι, χωρίς καμία επαφή με την παγκόσμια πραγματικότητα, ξέρουν μόνο να πλειοδοτούν στην τηλεόραση. Με ένα σύνθημα: Κανένας συμβιβασμός, να μη χάσουμε απολύτως τίποτα. Η μέθη της απληστίας οδηγεί πάντα στον γκρεμό. Αργά ή γρήγορα, στο τέλος, ο λογαριασμός έρχεται. Και η παραζαλισμένη κοινή γνώμη που τη μια μέρα διαδηλώνει πανηγυρίζοντας το «ηρωικό όχι», την επομένη διαδηλώνει να μην κλείσει η Λαϊκή, να μη χάσουν τη δουλειά τους. Απορρίπτουν το σχέδιο διάσωσης και την άλλη μέρα οι ίδιοι άνθρωποι διαμαρτύρονται για τις επιπτώσεις του όχι.

Να καταργούμε τα μνημόνια αλλά να παίρνουμε τα λεφτά τους, να είμαστε στο ευρώ αλλά να μην ακολουθούμε τους κανόνες της Ευρώπης. Άλμα στο κενό αλλά χωρίς επιπτώσεις, ηρωισμός αλλά χωρίς απώλειες, επανάσταση αλλά light.

Η Ευρώπη επιλέγει τα θύματά της, λέει ο πρόεδρος της χώρας μας. Αν εμείς δεν είμαστε η Ευρώπη, αν είμαστε τα θύματά της, γιατί μένουμε; Γιατί δεν εισηγείται και αυτός να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα; Αν έχεις προσέξει, όλοι αυτοί μόνο κατηγορούν. Κανείς δεν λέει τι θα γίνει, τι προτείνει. Άμα χρεοκοπείς, βρε παιδί μου, τι λες να κάνουμε; Άσ’ την την Ευρώπη, αφού θέλει να μας υποδουλώσει, να την αγνοήσουμε. Να μη ζητάμε λεφτά, δεν μας τα δίνει με το ζόρι, την παρακαλάμε. Κανείς δεν αναφέρει καν αυτό το μικρό ζήτημα. Καταγγέλλουν τους Γερμανούς, τους Ευρωπαίους, τους γκάνγκστερ, τους τοκογλύφους.

Αν για μια μόνο στιγμή βουλώσεις τ’ αυτιά σου στα συνθήματα της παραφροσύνης, θα αντιληφθείς ότι η επαναστατική τους στάση συνίσταται στο να ζητάμε συνέχεια λεφτά. Γιατί μας δίνετε 12, θέλουμε 17. Κι άλλα δάνεια. Πιο πολλά χρόνια. Τόσα χρειαζόμαστε. Δεν μας τα δίνετε χωρίς όρους; Είστε εκβιαστές, τιμωρητικοί, προτεστάντες, γκάνγκστερ. Η αριστερά που έχει κάνει τον παρασιτισμό ιδεολογία και η δεξιά που έχει κάνει τον πατριωτισμό επάγγελμα, στην πραγματικότητα αδιαφορούν και για θέσεις και για πολιτικές απόψεις και για ιδεολογίες. Ένα πράγμα τούς συνενώνει. Ο αντιευρωπαϊσμός, ο αντιδυτικισμός, ο τυχοδιωκτισμός του παρασιτισμού. Είμαστε στη Δύση μόνο άμα μας τα ακουμπάει χωρίς όρους. Αλλιώς, αν πρέπει να γίνουμε κι εμείς «κανονικά» κράτη, καλύτερα απέναντι. Γι’ αυτό και οι εκλεκτικές συγγένειες με τους διάφορους Μιλόσεβιτς και Σαντάμ.

Αυτές τις λίγες μέρες έπεσαν όλα τα προσωπεία. Όσοι κατηγορούσαν το «ανεξέλεγκτο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο» έδιναν μάχες για να το διασώσουν, την ώρα που το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα αρχίζει δειλά να το ελέγχει. Όσοι φώναζαν για την «υποδούλωση» της χώρας έβλεπαν ως λύση να παραδώσουν το νησί στον Πούτιν. Όσοι διαδήλωναν γιατί «σώζουν τις τράπεζες με τα λεφτά των φορολογούμενων» έβρισκαν λύση να κατασχεθούν τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων. Όσοι ζητούσαν για την Ελλάδα μια λύση «όπως της μεταπολεμικής Γερμανίας», όταν το 50% των καταθέσεων πήγαν σταδιακά στην ανόρθωση της χώρας, τώρα έδιναν μάχες για τις καταθέσεις των Ρώσων ολιγαρχών.

Κατηγορούν τη Μέρκελ φτιάχνοντας στα Μέσα Ενημέρωσης μια παρανοϊκή ατμόσφαιρα Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, την ώρα που στην αντιμετώπιση της κυπριακής χρεοκοπίας ομοφωνούν όλα τα κράτη, όλα τα κοινοβούλια της Ευρώπης, όλα τα κόμματα, όλων των πολιτικών αποχρώσεων, οι δεξιοί, οι σοσιαλδημοκράτες, οι πράσινοι, ακόμα και το αριστερό DieLinke. Χωρίς καμία ανάλυση της πραγματικότητας, με πλήρη άγνοια, προτείνουν στον Πούτιν να αναλάβει τις τράπεζες για να κρατήσουν μέσα τα κεφάλαια των ολιγαρχών που βγήκαν από τη Ρωσία ακριβώς για να τον αποφύγουν. Προτείνουν δημοψήφισμα για έξοδο από το ευρώ, όταν ακριβώς η θέση της Κύπρου στην ευρωζώνη ήταν που την έκανε ελκυστικό χρηματοοικονομικό κέντρο. Προτείνουν τα πάντα και τα αντίθετά τους, πιστοί μόνο στη δημαγωγία και τον καταστροφικό λαϊκισμό.

Μπορούμε να κατηγορήσουμε για τα πάντα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως πρέπει πια να τελειώνουμε με τον τυχοδιωκτισμό που καταστρέφει τις χώρες μας. Πρέπει να το αποδεχθούμε. Η συλλογική σκέψη και πολιτική της Ευρώπης των 27 χωρών, όσα λάθη κι αν κάνει, είναι καλύτερη από τις καταστροφικές κορόνες ενός πολιτικού προσωπικού που δεν διστάζει να παίξει με το λαό του για να διατηρήσει το χρεοκοπημένο μοντέλο που κατέρρευσε.

Από την άλλη, είναι φανερό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί πια να παίζει το ρόλο του παιδονόμου που εκ των υστέρων, με το άνοιγμα και το κλείσιμο της χρηματοδότησης, θα βάζει σε κοινή τροχιά τις αποκλίνουσες οικονομίες 27 κρατών. Θα αντιμετωπίζει όλο και πιο πολλά τέτοια φαινόμενα τυχοδιωκτικού λαϊκισμού που αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν στη διάλυση. Η απάντηση είναι μόνο προληπτική. Μόνο η εσπευσμένη εναρμόνιση τραπεζικών, ασφαλιστικών, φορολογικών συστημάτων, μόνο η μεγαλύτερη ενοποίηση μπορεί να οδηγήσει, όσες χώρες τουλάχιστον πραγματικά το θέλουν, σε μια βιώσιμη Ευρώπη. Αλλιώς οι φυγόκεντρες θα ενταθούν, οι άτακτες χρεοκοπίες θα είναι στην ημερήσια διάταξη και, το χειρότερο, σ’ αυτή την Ευρώπη της αποτυχίας παιχνίδι θα κάνουν οι πιο τυχοδιωκτικές και σκοταδιστικές πολιτικές δυνάμεις.

http://www.athensvoice.gr

Δημοψήφισμα στην Κύπρο ζητά ο Τσίπρας

Επισήμανε ότι είναι οδυνηρές οι συνέπειες για την Κύπρο και ότι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, ώστε κανένας πολίτης στην ευρωζώνη να μην αισθάνεται ασφαλής.

Το αίτημα να γίνει δημοψήφισμα και να αποφασίσει ο κυπριακός λαός επί της απόφασης του Eurogroup, δήλωσε πως υποστηρίζει ο Αλέξης Τσίπρας μετά τη συνάντησή του με το προεδρείο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, η απόφαση των εταίρων δείχνει τη στρατηγική αδιεξόδου της ευρωπαϊκής ηγεσίας.

Επισήμανε ότι είναι οδυνηρές οι συνέπειες για την Κύπρο και ότι ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, ώστε κανένας πολίτης στην ευρωζώνη να μην αισθάνεται ασφαλής.

Νωρίτερα, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκδώσει ανακοίνωση για τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

«Η ελληνική κυβέρνηση, αφού πρώτα συμφώνησε στο να βρεθεί η χειρότερη δυνατή λύση για την Κύπρο, τώρα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά την απόφαση του Eurogroup για να δικαιολογήσει τις νέες της υπαναχωρήσεις απέναντι στην τρόικα. Δεν είναι απλώς ανεύθυνη, αλλά και επικίνδυνη.
Προσπαθεί να στηριχτεί πάνω στο κούρεμα των καταθέσεων και στην αποσταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος συνολικά στην ευρωζώνη, έτσι ώστε να πείσει ότι η πολιτική της είναι μονόδρομος και ότι η παράταση του χαρατσιού της ΔΕΗ και οι απολύσεις αποτελούν εθνική σωτηρία.
Ποιον ακριβώς προσπαθεί να πείσει όταν ισχυρίζεται ότι οι καταθέσεις των Ελλήνων είναι διασφαλισμένες και ότι είναι προς το συμφέρον τους η στάση της κυβέρνησης; Πώς συμβιβάζεται η ακραιφνής στήριξη της κυβέρνησης στην πιο ακραία εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού με την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας;
Δεν μπορεί να υπάρξει καμία προοπτική κοινωνικά δίκαιης εξόδου από την κρίση, όσο συνεχίζονται οι μνημονιακές πολιτικές. Δεν υπάρχουν μεμονωμένες αποφάσεις για "προβληματικές" χώρες, αλλά μια συνολική στρατηγική εξαθλίωσης και καταστροφής που συνεχώς θα επεκτείνεται. Η επαναθεμελίωση της Ε.Ε σε νέες βάσεις αλληλεγγύης, δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ανάπτυξης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ίδια την ύπαρξή της».

Πηγή: http://www.skai.gr

Αποκαλύψεις – βόμβα για την οικογένεια Παπανδρέου

“Βόμβες” για γέλια!
Έχετε παρατηρήσει πως οτιδήποτε αφορά «Παπανδρέου» παρουσιάζεται από πολλούς ως “βόμβα”;

Ας πάρουμε μερικά μόνο - από τα εκατοντάδες - παραδείγματα:

Αποκαλύψεις – βόμβα για την οικογένεια Παπανδρέου

Αποκάλυψη βόμβα: Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου συνάντησαν τον πρόεδρο της HSBC για τη λίστα Λαγκάρντ!
Έγγραφο βόμβα από τον Άκη δίνει στυγνά τον Γ.Α Παπανδρέου!
Άρθρο Βόμβα: Ποιος είναι ο “Γιώργος” Α. Παπανδρέου; Το προφίλ ενός ψεύτη και προδότη Πρωθυπουργού.
Καταγγελία – Βόμβα: Ο παππούς του Γ. Παπανδρέου μέγας διδάσκαλος των χιλιαστών στις ΗΠΑ;
Βόμβα με τη Μαργαρίτα Παπανδρέου για τη λίστα Λαγκάρντ !
Οι προηγούμενες “βόμβες”, που έφτασαν μέχρι τον… Άκη, τους χιλιαστές και τη Μαργαρίτα, δεν έβγαλαν πουθενά.

Αλλά αυτό ουδόλως πτοεί τους “βομβιστές”. Συνεχίζουν ακάθεκτοι:

Βόμβα στη Βουλή: Ο Παπανδρέου ενημερωνόταν συνεχώς για τη λίστα Λαγκάρντ!
Αντιλαμβανόμαστε την απελπισία των “βομβιστών” … Μετά από τόσες «βόμβες», μόνο γέλιο βγάζουν πλέον!

http://www.smartpost.gr/

Κρίτων Αρσένης :Να παρέμβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενάντια στην κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στην Τουρκία

Την αποτελεσματική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αποτροπή της κατασκευής πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού της Τουρκίας ζήτησε για ακόμη μια φορά με γραπτή ερώτησή του ο ευρωβουλευτής, Κρίτων Αρσένης. Ζήτησε, επιπλέον, να πληροφορηθεί για τις έως τώρα ενέργειες της Επιτροπής ενάντια στην κατασκευή του συγκεκριμένου πυρηνικού σταθμού σε εφαρμογή σχετικής ρητής υποχρέωσης που απορρέει από την Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων.

Υπενθυμίζεται ότι στην Απόφαση αυτή συμπεριλήφθηκε τροπολογία του Κρίτωνα Αρσένη με την οποίακαλείται η ΕΕ να εμποδίσει τα σχέδια της Τουρκίας για την κατασκευή εγκαταστάσεων αποθήκευσης αποβλήτων για τις ανάγκες του σταθμού πυρηνικής ενέργειας στο Ακουγιού, εξαιτίας της υψηλής σεισμικότητας της περιοχής.

Με αφορμή την κατάθεση της ερώτησης ο Κρίτων Αρσένης έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

"Κάλεσα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρει κάθε δυνατό μέτρο ενάντια στην κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού της Τουρκίας. Κάλεσα την επιτροπή να εφαρμόσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ζητά από την ΕΕ να αποτρέψει την κατασκευή των πυρηνικών εγκαταστάσεων στο Ακουγιού της Τουρκίας.

Κάθε πυρηνικό ατυχήματα έχει τραγικές επιπτώσεις για μεγάλες περιοχές του πλανήτη που διαρκούν για πολλές γενιές. Μετά το καταστροφικό ατύχημα στην Φουκοσίμα, είναι απαραίτητο να ασκήσουμε κάθε πίεση στην Τουρκία ώστε να ακυρώσει το σχέδιο εγκατάστασης πυρηνικού σταθμού στην περιοχή υψηλής σεισμικότητας του Ακουγιού. Το πυρηνικό εργοστάσιο του Ακουγιού αποτελεί κίνδυνο για την υγεία και την ·ιδία τη ζωή ενός μεγάλου τμήματος της Ευρώπης και της Μεσογείου, αλλά ακόμη περισσότερο για την χώρα μας και την Κύπρο."

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης

Σε απάντηση προηγούμενης ερώτησής μου (P-002935/2011) σχετικά με τον κίνδυνο που επιφέρει για τους ευρωπαίους πολίτες η απόφαση των τουρκικών αρχών για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού σε περιοχή γνωστής σεισμογένειας, στο Ακουγιού, η Επιτροπή είχε υπογραμμίσει την ανησυχία της για το γεγονός.

Επιπλέον, η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι θα καλέσει την Τουρκία να υιοθετήσει νομοθεσία που να εξασφαλίζει υψηλό επίπεδο πυρηνικής ασφάλειας με βάση τα πρότυπα της ΕΕ, να προσχωρήσει στην κοινή σύμβαση για την ασφάλεια διαχείρισης αναλωμένου καυσίμου και την ασφάλεια διαχείρισης ραδιενεργών αποβλήτων και να ευθυγραμμίσει τη νομοθεσία της με το σύνολο του κοινοτικού κεκτημένου για την πυρηνική ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας για την πυρηνική ασφάλεια. Επιπλέον, είχε επισημάνει ότι θα περίμενε η Τουρκία να προχωρήσει σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ) του προγραμματισμένου πυρηνικού σταθμού και ότι "θα παρακολουθήσει το θέμα εκ του σύνεγγυς".

Ερωτάται η Επιτροπή εάν η Τουρκία ακολούθησε τις παραπάνω παροτρύνσεις της και κατά πόσο έχει προχωρήσει σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΕΠΕ); Εάν ναι, είναι ενήμερη για τα συμπεράσματα της ΕΠΕ;

Τέλος, στο πλαίσιο της νέας οδηγίας για την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογράμμισε τη ρητή ανησυχία του ειδικά για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού και κάλεσε την Επιτροπή να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή απόθεσης ραδιενεργών αποβλήτων σε τέτοιες περιοχές υψηλής σεισμικότητας. Ερωτάται η Επιτροπή, ποια μέτρα έχει λάβει σε συνέχεια της απόφασης αυτής;

kritonarsenis.gr

Οι έξι μέρες που σάρωσαν τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛισμό

Η δραματική περιπέτεια της Κύπρο εκ των πραγμάτων λειτουργεί και ως μεγεθυντικός φακός για όσα λέγονται και γίνονται στην Ελλάδα.
Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Οι λίγες και μικρές- ευτυχώς- «σκηνές Αργεντινής» που πρόλαβαν και εκτυλίχθηκαν στην Κύπρο δεν είναι παρά ένα τρέιλερ των όσων θα συνέβαιναν και στη χώρα μας, αν ακόμη περισσότεροι πολίτες είχαν βολευτεί και είχαν εμπιστευτεί τις απερίσκεπτες και επικίνδυνες ευκολίες που τους προσέφερε ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛισμός. Γι’αυτό ο Τσίπρας και Καμμένος είναι οι αμέσως μεγαλύτεροι χαμένοι- μετά τον κυπριακό λαό-από το περήφανο, αλλά παντελώς ξεκρέμαστο όπως αποδείχθηκε, «όχι» της 19ης Μαρτίου 2013. Ένα «όχι» που εντός μόλις έξι ημερών εξελίχθηκε σε ένα ταπεινωτικό «ναι σε όλα». Και μάλιστα ανήμερα της εθνικής εορτής της εθνικής απελευθέρωσης… Η «πολιτική της λεβεντιάς», της τζάμπα μαγκιάς, της ανευθυνότητας, της άγνοιας και του ερασιτεχνισμού κατέρρευσαν παταγωδώς μαζί με το ευάλωτο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κύπρου, αλλά και τους εντελώς συναισθηματικούς χειρισμούς της κυπριακής ηγεσίας, οποία απεδείχθη πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Η Κύπρος και ο,τι συμβολίζει η πολιτική του «περήφανου όχι», χωρίς συμμαχίες και «plan b», παραπέμπουν σε κάποιον που ζώνεται τα εκρηκτικά της απειλής- «βγαίνω από την ευρωζώνη»- για να τρομάξει τον αντιπαθή και κοντόφθαλμο Σόιμπλε στο Βερολίνο. Αλλά ο κυνικός του Βερολίνου δεν τσιμπά. Ο «ζωσμένος» τραβάει το σκοινί και τα εκρηκτικά εκρήγνυνται. Ποιος έπαθε το μεγαλύτερο κακό; Προφανώς όχι ο κάθε Σόιμπλε, που θα είναι… καταδικασμένος να ζει με τις… ενοχές για την τύχη του ιδανικού αυτόχειρα.….

Η λύση την οποία απεδέχθη χθες η Κύπρος και μάλιστα με έκδηλη ανακούφιση είναι πολύ χειρότερη από αυτή που υπερηφάνως απέρριψε πριν 6 μέρες. Μουγκοί όμως επί της ουσίας όσοι πανηγύριζαν πριν 6 μέρες… Μέσα σε μόλις 6 μέρες κατέρρευσε παταγωδώς η όποια επιχειρηματολογία περί λύσης «εντός ευρώ αλλά εκτός τρόικας» ή μονομερών δυνατοτήτων που δήθεν «είχε» η χώρα περί λύσης του ποβλήματος του χρέους με… τιτλοποίηση των άγνωστων και απροσδιόριστων εσόδων από το φυσικό αέριο! Όλα εξατμίστηκαν και έγιναν αέριο… Αυτές τις έξι μέρες δεν εκδηλώθηκε κανένα domino effect στις αγορές.

Αντιθέτως εκδηλώθηκε ένα domino συμπαρέσυρε έναν-έναν τους μύθους που ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛισμός προσπάθησε να μετατρέψει σε «πρόγραμμα» και «εναλλάκτική λύση»: Η Ρωσία που- ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι- δεν έρχεται την ώρα που πρέπει. Η Ευρώπη που είναι έτοιμη να καταρρεύσει από τον φόβο της και να υποχωρήσει αρκεί ο Αλέξης και ο Πάνος να της κάνουν μπουουου. Η υπερτίμηση της γεωπολιτικής σημασίας μιας χώρας, αλλά και η άφρων αξιολόγηση του φυσικού πλούτου της. Ο δημαγωγικός λόγος κατέρρευσε, μαζί με τον ερασιτεχνισμό των χειρισμών της κυπριακής ηγεσίας, η οποία υπέκυψε στη γοητεία του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛισμού.

Το διαβάσαμε στην εφημερίδα: «Ελέυθερος Τύπος»

http://www.koolnews.gr