Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Βενιζέλος: Πλανηταρχότερος του Πλανητάρχη;

Πρωτοφανής στα ελληνικά διπλωματικά χρονικά είναι η ωμή δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών Ευάγγελου Βενιζέλου, με την οποία τάσσεται -ούτε λίγο ούτε πολύ- υπέρ της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία.


Χωρίς να κρατήσει καν τα προσχήματα, όπως έκαναν πάντα οι προκάτοχοί του σε ανάλογες περιπτώσεις του παρελθόντος (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη), ο κ. Βενιζέλος δεν παίρνει καμία απόσταση από τις επιδιώξεις των γερακιών του πολέμου. Εμφανίζεται ως ένας από τους πιο ένθερμους θιασώτες της διεθνούς σταυροφορίας κατά του καθεστώτος Ασαντ.

«Εχουμε καταδικάσει με απερίφραστο τρόπο τη χρήση χημικών όπλων, που είναι απάνθρωπη και ειδεχθές έγκλημα, παραβιάζει αυστηρούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και άρα πρέπει να υπάρξει μια διεθνής απάντηση στο όνομα της νομιμότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δηλώνει.

Συνεχίζοντας, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «πρέπει παράλληλα, ανεξάρτητα από αυτό που αφορά την καθαρή απάντηση στο θέμα των χημικών όπλων, να διαφυλαχθεί η πολιτική διαδικασία». [enet.gr]



Epikairo: Μολονότι η είδηση είναι δύο ημερών πριν, περιμέναμε αφενός το ψήφισμα του Βρετανικού Κοινοβουλίου και αφετέρου το διάγγελμα Ομπάμα. Το μεν Βρετανικό κοινοβούλιο απέρριψε πανηγυρικά την πρόταση του πρωθυπουργού Κάμερον, ο δε αμερικανός Πρόεδρος ήταν απείρως ψυχραιμότερος και επιφυλακτικότερος του πολεμοχαρούς Αντιπροέδρου στο διάγγελμα του. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, θυμίζοντας τις δουλοπρέπειες του μετεμφυλιακού κέντρου της δεκαετίας του 50', πήγε να προκαταβάλει και να υποκαταστήσει τη διεθνή κοινότητα, για ποιο λόγο άραγε; Θα τον δουν οι ξένοι και θα πουν ότι έχουν τον άνθρωπό τους στην Ελλάδα; Το κάνει για λόγους εθνικού συμφέροντος, θέλοντας να κερδίσει την εύνοια των συμμάχων-δανειστών; Όπως και να χει, ανακύπτει το ερώτημα ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο Βαγγέλη; Και να ξέρεις ότι στη διεθνή σκακιέρα δεν υπάρχουν Ρέλλοι, αλλά χώρες όπως η Τουρκία, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, οι οποίες δεν θα αρκεστούν να σου ρίξουν απλά έναν καφέ σε κάθε ξέσπασμα της μεγαλομανίας σου. Αλλά σ' έναν αβερωφικό Σαμαρά, που πιστεύει ότι ηγείται μιας παπαγικής δεξιάς, χρειάζεται ένας Ευάγγελος Βενιζέλος που παραπέμπει περισσότερο σε Σοφοκλή, πιστεύοντας ότι δίνει απολογία στο σύγχρονο Πιουριφόι. Και δεν μπορώ να μην θυμηθώ φυσικά, το πόσο επιτυχημένα είχε χειριστεί ο Γιώργος Παπανδρέου ως ΥΠΕΞ τον πόλεμο στο Ιράκ, την περίοδο μάλιστα που η Ελλάδα είχε την προεδρία της Ε.Ε, κρατώντας εξαιρετικές ισορροπίες.



- See more at: http://epikairo.gr

Απ’ το ΠΑΚ στη… συνιστώσα της Ν.Δ.!

Κατανοητή μεν η –αγχώδης- επιχείρηση του νυν αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Β. Βενιζέλου να προσπαθήσει μέσω του διήμερου συμποσίου για την επέτειο ίδρυσης του Κινήματος να συσπειρώσει όσο περισσότερα στελέχη γίνεται, μπροστά στο φόβο της πλήρους πολιτικής κατάρρευσης, αλλά τι αλήθεια έχει απομείνει να θυμίζει τη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974 και –πολύ περισσότερο- τι έχει απομείνει να θυμίζει το ιστορικό ΠΑΚ, την αντιστασιακή οργάνωση απ’ την οποία βασικά «γεννήθηκε» το ΠΑΣΟΚ;

Οι καιροί έχουν αλλάξει και οι προσαρμογή στη σημερινή πραγματικότητα είναι αναγκαία, θα απαντήσουν πολλοί.

Έτσι είναι.

Αλλά μήπως οι ίδιοι θα έπρεπε να αναρωτηθούν αν (λέμε τώρα…) είναι άλλο η προσαρμογή, ο –αναπόφευκτος- ρεαλισμός και άλλο, εντελώς διαφορετικό το ιστορικό Κίνημα του Αντρέα να έχει μεταλλαχτεί σε… συνιστώσα της Ν.Δ.;

Πόση σχέση, επίσης, έχουν ο εθνικοαπελευθερωτικός χαρακτήρας του αντιστασιακού ΠΑΚ με το «ευχαριστώ την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών» που ξεστόμισε ο Κ. Σημίτης αμέσως μετά τη μοιραία νύχτα των Ιμίων ή με την αμέριστη και άνευ επιφυλάξεων στήριξη της προαναγγελθείσας αμερικάνικης επέμβασης στη Συρία, υπέρμαχος της οποίας είναι ο σημερινός επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, ο Β. Βενιζέλος, με την απίστευτου (;) ακολουθητισμού και πολιτικού θράσους δήλωσή του;

Και αυτά –και πάρα πολλά άλλα, τα οποία θα χρειάζονταν σελίδες επί σελίδων και τόμοι ολόκληροι για να περιγραφούν!- τα γνωρίζουν πολύ καλύτερα τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Λαλιώτης, ο Λιβάνης, ο Ρέππας, ο Τσούρας, ο Χαραλαμπίδης, ο Αρσένης, ο Τζουμάκας και χιλιάδες άλλοι.

Και είναι καιρός να μιλήσουν.

Θα ήταν πιο έντιμο, αν η σημερινή ηγεσία επέλεγε να εγκαταλείψει και τυπικά τις ονομασίες και τα σύμβολα που έχει ουσιαστικά απαρνηθεί, αντί να τα περιφέρει κακοποιημένα και να τα χρησιμοποιεί, μάλλον να τα οικειοποιείται προς άγραν συσπειρώσεων και πρόσκαιρων επικοινωνιακών παιγνίων!

Όλα αυτά τα χρόνια και κυρίως αφότου ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ο… «συνιδρυτής» Κ. Σημίτης ο ελληνικός λαός που είχε συσπειρωθεί τη δεκαετία του ’70 και του ’80 γύρω απ’ τον Αντρέα βασικά αλλά και από αρχές που πρέσβευε τότε το Κίνημα, έχει παρακολουθήσει τον διαρκή πολιτικό μεταμορφισμό, τη μετάλλαξη, την έκπτωση και κατάπτωση, τη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε ένα κόμμα δεξιό, πολύ δεξιό, καθεστωτικό, κεντρικό πυλώνα του συστήματος της εξάρτησης, της κοινωνικής αδικίας, της διαπλοκής και διαφθοράς.

Μοιάζουν ως εκ τούτων κακόγουστα αστεία, ιστορικές προκλήσεις, έως και επιχείρηση βιασμού της ιστορικής μνήμης οι παράτες που οργανώνει ο Βενιζέλος για να… τιμήσει την επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ!

Ίσως θα ήταν πιο έντιμη η σιωπή ή κάποια συγγνώμη, από ένα κόσμο που πίστεψε και προδόθηκε…

Αλλά αυτά απαιτούν τη στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα και αυτογνωσία.

Απαιτούν γενναιότητα.

Και αυτά λείπουν (και) απ’ τη σημερινή ηγεσία.

Μια ηγεσία που μοναδική έννοια έχει το πώς θα διασωθεί, το πώς δεν θα χρεωθεί την πλήρη κατάρρευση και διάλυση του ιστορικού Κινήματος. Και το πώς θα συνεχίσει να μοιράζεται την εξουσία με το «αντίπαλο» κόμμα, του οποίου έχει καταντήσει συνιστώσα…

Εξουσιολάγνοι, καθεστωτικοί, συμπληρώματα του διεφθαρμένου συστήματος. Έχουν άραγε την παραμικρή σχέση με το Κίνημα που τότε, στις 3 Σεπτέμβρη του 1974 ήρθε και συνήγειρε, ενέπνευσε, πρόσφερε οράματα, δημιούργησε προσδοκίες, λειτούργησε σαν τη σπίθα που έβαλε φωτιά στον κάμπο;

Την παραμικρή;



: http://www.newsbomb.gr

Επίθεση στη Συρία ανακοίνωσε ο Ομπάμα

Θα ζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο, αγοράζοντας χρόνο για διεύρυνση του μετώπου

Την πρόθεσή του να επιτεθεί στη Συρία ανακοίνωσε με διάγγελμά του ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμ, επισημαίνοντας ότι αν και διαθέτει την απαραίτητη νομιμοποίηση να αποφασίσει πλήγμα εν τουτοις θα ζητήσει την έγκριση του Κονγκρέσου. «Είμαι έτοιμος να δώσω εντολή» είπε δύο φορές κατά τη διάρκεια του διαγγέλματός του ο B. Omama, ο οποίος ανακοίνωσε πριν από λίγο ότι θα ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης περιορισμένης διάρκειας στη Συρία.
Η ρητορική του Μπαράκ Ομπάμα στο διάγγελμά του δείχνει ότι κρατά ανοιχτές τις πόρτες για συναινέσεις με Ευωπαϊκές χώρες και με τη Ρωσία, όπου ο Βλάντιμιρ Πούτιν ζητά επισήμως στοιχεία για να δώσει τη συγκατάθεσή του, κίνηση που δείχνει ότι επανξετάζει υπό προϋποθέσεις τη μέχρι τώρα πλήρως αρνητική στάση του.

Ο αμερικανός πρόεδρος τάχθηκε υπέρ μιας επιχείρησης περιορισμένης διάρκειας χωρίς τη χρήση χερσαίων δυνάμεων, παρότι ο ίδιος εμφανίστηκε να μην έχει λάβει τις τελικές αποφάσεις.

Υποστήριξε πως η απουσία αντίδρασης στέλνει το μήνυμα ότι οι διεθνείς κανόνες δεν έχουν κανένα νόημα και υπογράμμισε πως πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πιστεύουν ότι κάτι πρέπει να γίνει για την κατάσταση στη Συρία, αλλά «κανείς δεν θέλει να το κάνει».

Στο διάγγελμά του προς τον Αμερικανικό λαό ο Ομπάμα επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από το ηθικό μήνυμα που θα στείλει αν δεν επέμβουν οι ΗΠΑ στη Συρία και επιτρέψουν σε ένα δικτάτορα να ρίχνει χημικά οδηγώντας χιλιάδες παιδιά στο θάνατο, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο Ομπάμα έκανε επίκληση και στο διεθνή ρόλο των ΗΠΑ επιχειρώντας να δικαιολογήσει την ενέργεια του υπό το πρίσμα ότι αυτή είναι επιβεβλημένη από τη θέση των ΗΠΑ στο διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δεχθεί επικρίσεις για το σκάνδαλο παρακολουθήσεων της NSA και πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι με τον πόλεμο στη Συρία επιχειρεί να ξεπεράσει τα εσωτερικά του προβλήματα, κάνοντας για ακόμη μια φορά εξαγωγή της κρίσης,

Στην Ευρώπη η άρνηση της πάντα πρόθυμης Βρετανίας και η πολιτική αποστάσεων που τηρεί η Γερμανία αφήνει τις ΗΠΑ με μόνο ισχυρό σύμμαχο τη Γαλλία, η οποία όμως βρίσκεται σε περίοδο περικοπών και λιτότητας.

http://www.sofokleousin.gr

Γρηγόρης Νιώτης : Μηπως ειναι η ωρα να"ξεθαψει" η κυβερνηση τον νομο "περι ηλεκρονικων συναλλαγων",που εχω καταθεσει στη βουλη προ τριετιας;

Η κυβέρνηση απέτυχε τελικά με την μειωση του φπα κατα 10 μοναδες στην εστιαση.οι εστιατορες πηραν μειωση απο 23% σε 13% στον φπα,αλλα οι τιμες δεν μειωθηκαν, οι καταναλωτες δεν ωφεληθηκαν τίποτα.αλλα και η φοροδιαφυγη οργιαζει.οσοι,οι περισσοτεροι,δεν εκοβαν αποδειξεις,συνεχιζουν το παρτυ της υπεξαίρεσης του φπα,αφαιρωντας τουλαχιστον 10δις ευρω ετησιως απο το κρατος,το οποιο αδιστακτα τα ξαναφορτωνει στους ανυποψιαστους μη εχοντες,που ως καταναλωτες πολλες φορες διευκολυνουμε την κλοπη του φπα,δηλ των 10δις ευρω ετησιως,αφου δενζηταμε αποδειξεις.Μηπως ειναι η ωρα να"ξεθαψει" η κυβερνηση τον νομο "περι ηλεκρονικων συναλλαγων",που εχω καταθεσει στηβουλη προ τριετιας;

Η βρώμα των ασβών του διαδικτύου….

Γράφει ο Ν Βράχος

Δεν νομίζω, ότι μπορεί να υπάρχουν άλλα τέτοια δείγματα απάνθρωπης εκμετάλλευσης, του πόνου και της δυστυχίας των συνανθρώπων μας, από ότι συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα.

Ο λαός μας, ζει σήμερα μία κατάσταση που δεν θα μπορούσε κανείς ούτε να φανταστεί, ούτε πολύ περισσότερο να περιγράψει.

Τα προβλήματα των αδύναμων κοινωνικών τάξεων, δυστυχώς έχουν γίνει το πεδίον όπου ‘’αθλούνται’’ όλοι οι πληρωμένοι φονιάδες που ξεφύτρωσαν σαν αρρωστημένα ζιζάνια στον κοινωνικό μας περίγυρο.

Αθέμιτος, άθλιος και άνανδρος ανταγωνισμός και διαρκής ανακύκλωση των προβλημάτων που ταλανίζουν τους συμπατριώτες μας. Δεν μετρά ούτε η ηλικία , ούτε το φύλλο στα πιράνχας των μαυροκόκκινων εραστών του πόνου και του στεναγμού.

Άνθρωποι, χαμένα κορμιά, ατυχήματα της γέννας, ευτελείς υπάρξεις μιας νεο-μεσαιωνικής εποχής και αντίληψης, κτυπούν με ηδονή αντί ευτελούς συνήθως τιμήματος, την περηφάνια και την ελπίδα των πληγωμένων συνανθρώπων μας.

Παίζουν και διασκεδάζουν με τον πόνο. Γελούν και χαίρονται με την δυστυχία.

Προκαλούν και προβάλλουν , φανταστικές ή και πραγματικές υποθέσεις, προκειμένου να ευχαριστήσουν τα αφεντικά τους και ίσως και τις απίστευτες κομματικές ‘’προτιμήσεις τους’’. Απόγονοι μιας μαύρης εποχής και γόνοι μιας μαύρης μοίρας, προσπαθούν να αποδείξουν ..ότι υπάρχουν, ότι ζούν , ότι είναι και αυτοί άνθρωποι !!!

Σε ένα κράτος που προσπαθεί να επιβιώσει. Σε μια εποχή που ελπίδα κτυπιέται αλύπητα και ανορθόδοξα , σε μια εποχή που όλοι μας ζητάμε μιαν άκρη να πιαστούμε, έρχονται αυτά τα απάνθρωπα χαμίνια να ‘’πατήσουν πάνω στην εθνική μας πληγή’’, να την ματώσουν, για να ικανοποιήσουν τα ναζιστοφασιστικά τους ένστικτα και την απάνθρωπη κτηνωδία τους.

Σε μια εποχή που η Ελλάδα και η δημοκρατία αγωνίζονται να επιβιώσει ο λαός μας, αυτοί μόνοι ! ολίγοι και βρώμικοι! ξαναφορούν τις κουκούλες της ντροπής και της προδοσίας.

Βλέπεις, το αίμα νερό δεν γίνεται, όταν μάλιστα είναι τόσο πολύ και τόσο έντονο που συνάδει με τα κληρονομικά και νυχτερινά τους βιώματα.

Είναι οι απόγονοι εκείνων που μάτωσαν την πατρίδα μας.

Είναι οι απόγονοι εκείνων που πρόδωσαν τους Έλληνες.

Είναι δυστυχώς τα εθνικά μιάσματα, που προσπαθούν να επιπλεύσουν στο οικογενειακό τους βούρκο της ντροπή του συμβιβασμούς και της ατιμίας.

Πλάκα - πλάκα μας δουλεύουν και τα ‘’παιδιά του Σαμαρά’’??? Είμαστε για γέλια ή για κλάματα;

Γράφει ο Ν Βράχος

Εμείς οι Έλληνες έχουμε καταρρίψει πολλά ρεκόρ και μύθους. Αυτό όμως που συμβαίνει με τους υποψήφιους και τους ψηφοφόρους της χρυσαλοιφής, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Ο Καραμανλής το 1974, νομιμοποίησε το ΚΚΕ και τους έκαμε ‘’σκλάβους-υποτακτικούς’’ του συστήματος, ώστε να αποτελούν αιωνίως τον ‘’αριστερό ψάλτη της δεξιάς’’. Ας μην ξεχνάμε το περίφημο : «Καραμανλής ή τάνκς» !!! Έκτοτε η αριστερά ’’βολεύτηκε’’ στα έδρανα της βουλής και στο ..καναβάτσο του Περισσού ως εκ ..περισσού !

Ο Σαμαράς, φυσικά καθοδηγούμενος και ενισχυόμενος παντοιοτρόπως από τους Μερκελιστές, αποφάσισε να νομιμοποιήσει την ‘’άκρα δεξιά’’ , το κοινώς λεγόμενο , χαφιεδότσουρμο!

Πίστεψε, ότι θα μπορέσει να τους ‘’εξαγνίσει’’ και να τους ‘’Εξελληνίσει’’ αρχής γενομένης από τον Καρατζαφέρη και τους Μάκηδες! και να τους ..παραχωρήσει μερικά έδρανα στη Βουλή, όπως είχε κάνει και ο Καραμανλής.

Βέβαια, υπάρχει ΜΕΓΙΣΤΗ συγκριτική διαφορά μεταξύ των δύο. Οι κομμουνιστές, φοβούμενοι την ύπαιθρο και τους ορατούς κινδύνους , εγκατέλειψαν τα πάντα και μαζεύτηκαν στις πόλεις. Αντελήφθησαν εγκαίρως, ότι ο μόνος τρόπος επιβίωσης και..πιθανής ανασυγκρότησης ,ήταν η συμμετοχή στην διακυβέρνηση της ‘’αστικής τάξης’’ με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο μόνος τρόπος για να ανοίξουν οι ..πύλες ήταν ο πνευματικός ανταγωνισμός. Η παραγωγή εκ μέρους του ΚΚΕ ‘’καλλιεργημένων οπαδών’’ μπήκε σε εφαρμογή. Τα αποτελέσματα ορατά από όλους, μόνο που η δραστηριότητά τους ήταν, είναι και θα είναι δεσμευμένη από τη συμφωνία του 1974 και των νεότερων παγκόσμιων εξελίξεων..

Τώρα , από την άλλη πλευρά, οι πατριδοκάπηλοι ‘’εραστές του βουνού και της στάνης’’, παρέμειναν στο χωριό και μεγάλωσαν παρέα με τον ..αγροφύλακα, τον ..παπά και τον χωροφύλακα. Ήταν οι εθνικόφρονες των κοινωνικών φρονημάτων και του γραφείου ασφαλείας της περιοχής. ΄Εζησαν μέσα σε συνθήκες εθνοκαπηλευτικές, με γερμανοαναμνήσεις, κουκούλες και αίματα που συντηρούσαν πάντα..χωρίς ψυγείο. Έγιναν οι εθνικορουφιάνοι και οι εθνικοχασάπηδες της υπαίθρου. Αγόρασαν μια σημαία και πίσω από αυτή ‘’κάλυπταν’’ τις βρωμιές, τις ρουφιανιές , το χαφιεδισμό και τον..πατριωτισμό τους. Το σύστημα τους εκπαίδευσε έτσι, ώστε να έχει υπό έλεγχο την επαρχία. Ταυτόχρονα όλες οι ‘’προνομιούχες’’ θέσεις των κλητήρων και των έμμισθων χαφιέδων, συμπληρώνονταν με το έγγραφο των κοινωνικών φρονημάτων. Και ζούσαν μέσα στο κλίμα των αναμνήσεων του κουμμουνιστοσυμμοριτισμού και των ..’’γιορτών του Γράμου και του Βίτσι’’….

"Μας πάσσαραν" οι ξένοι, όλη την αφρόκρεμα της νύχτας, τους εμπόρους σάρκας και σκόνης, τους ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ρουφιάνους του παρακράτους, τις πληρωμένες πόρνες του χαφιεδισμού και ταυτόχρονα ομάδες ..ακατέργαστων ξύλων βορειοελλαδίτικης καταγωγής και καυκασοτουρκικοποντιακής προέλευσης.

Στοιχημάτισαν οι διάφοροι..Σόρος, για να περάσουν την ώρα τους, ότι στην Ελλάδα ΔΕΝ υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ σήμερα που να αγαπάνε την πατρίδα τους. Γελούσαν μεταξύ τους και τα...κατάφεραν ! Έβαλαν τους Έλληνες να ψηφίσουν την χρυσή αυλή !Και εμείς τα ζώα σπάσαμε τα κοντέρ της ηλιθιότητας.

Ψηφίσαμε τους νονούς της νύχτας και γίναμε...κουμπάροι με το χαφιεδισμό.

Καθόμαστε και σχολιάζουμε στο διαδίκτυο τους χρυσαυλήτες και γελάνε μαζί μας και τα ..σκυλιά.

Εμπρός ρε όλοι..μαζί να ξευτιλιστούμε εντελώς.

Μας παίζουν στο παγκόσμιο στοίχημα σαν τους πιο ΑΧΑΡΙΣΤΟΥΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΣ της ιστορίας.

ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΡΕΕΕΕ!

Τρίτο μνημόνιο: Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε

Οι χθεσινές εύστοχες επισημάνσεις της Ελληνίδας Επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη επιβεβαιώνουν, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, την θέση που υποστηρίζω εδώ και καιρό: τρίτο πρόγραμμα σημαίνει τρίτο μνημόνιο και τρίτο μνημόνιο σημαίνει πρόσθετα μέτρα.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση οφείλουν να ξεκαθαρίσουν εάν επιλέγουν αυτό τον δρόμο ή εάν επιδιώκουν την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές και την αποκατάσταση της δημοσιονομικής μας κυριαρχίας. Εάν επιμένουν στην συνταγή που και οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι έχει εξαντλήσει τα όρια της ή εάν έχουν την θέληση και τις δυνάμεις για μια νέα πορεία ανόρθωσης και ελπίδας.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση ανήκει στον ελληνικό λαό. 

Π.ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Γιώργος Πεταλωτής: Πλειοψηφικό πόλο προόδου έχει ανάγκη ο τόπος, όχι τρίτο

Την δική του απάντηση στα σενάρια που θεωρούν δεδομένη την προσχώρηση του στη Δημοκρατική Αριστερά δίνει ο πρώην υπουργός Γιώργος Πεταλωτής, μέσα από την Παραπολιτική.
Αναλυτικά η τοποθέτηση του:
Πίστευα και θα πιστεύω στην σύγκλιση των προοδευτικών - μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της χώρας, αλλά και της Ευρώπης, αντίθετα...

...με την μεθοδευμένη πολυδιάσπασή τους.

Στην κρίσιμη για το μέλλον της χώρας περίοδο που ζούμε, εξακολουθώ να πιστεύω στην συνένωσή τους, όχι ως ένα «τρίτο πόλο», αλλά ως τον πρώτο πόλο προόδου που έχει ανάγκη ο τόπος. Έναν πολιτικό χώρο ορθολογικών επιλογών, ρεαλιστικής αντίληψης και ουσιαστικών, δυναμικών μεταρρυθμίσεων.


Το ΠΑΣΟΚ ως η κατεξοχήν -ιστορικά- έκφραση των πλέον δυναμικών και πρωτοπόρων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εξαντλήσει την προοπτική του στην, έστω και αναγκαία, αλλά μόνον προσωρινή συγκυβέρνηση με τη ΝΔ. Οφείλει να απευθύνει στρατηγική πρόσκληση σε κόμματα, "προσωπικότητες", αλλά και στον μεγάλο αριθμό πολιτών που σήμερα νιώθουν εγκλωβισμένοι σε ένα τεχνητό δίπολο, το οποίο στην ουσία δεν υφίσταται , αφού δεν προσφέρει καμιά λύση στα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Στο πλαίσιο της ανάγκης σύγκλισης του προοδευτικού σοσιαλδημοκρατικού χώρου, οφείλουμε να συζητήσουμε την προοπτική ευρύτερων πολιτικών συνεργασιών και κοινών δράσεων, σε πολλά επίπεδα.

Ulysses Κωνσταντινόπουλος: Αντιπολιτεύομαι ΓΑΠ άρα υπάρχω

Άφωνους άφησε, πριν από λίγο, τους συναδέλφους του στην Ολομέλεια της Βουλής, ο Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος ο οποίος κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης για το «Κρατικά Λαχεία», ομολόγησε, πως η τότε στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Γεωργίου Παπανδρέου απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή και ειδικά σε θέμα αποκρατικοποιήσεων, ήταν απολύτως λανθασμένη.


Δεν δίστασε, μάλιστα, ο κ. Κωνσταντινόπουλος να καλέσει τους συναδέλφους του, του ΣΥΡΙΖΑ να παραδειγματιστούν από την παραδοχή των λαθών εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ απέναντι στην κυβέρνηση Καραμανλή, ζητώντας τους να μην επιμείνουν στην άρνησή τους για τις ιδιωτικοποιήσεις. [paraskhnio.gr]

Epikairo: Ο Ουλίσες από το πουθενά, εκ του μη όντος και δίχως να υπάρχει κανένας λόγος υποδεικνύει στο ΣΥΡΙΖΑ να μην αντιπολιτεύεται λέει όπως ο Παπανδρέου την περίοδο 2004-2009. Δεν υπολογίζει ο Εύελπις του Βενιζέλου ότι μ' αυτό το τρόπο βγάζει λάδι την μοιραία διετία 2007-2009, δικαιώνοντας κατ' αυτό το τρόπο το πολιτικό θράσος Παυλόπουλων, Αντώναρων και Παπαθανασίου. Αλλά ας μην τον αδικούμε και τελείως. Ο μόνος ρόλος που έχει απομείνει πλέον στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι να αντιπολιτεύεται την περίοδο Παπανδρέου, μιας και τώρα συγκυβερνά με το Σαμαρά. Toλμά εξάλλου κανένας από τη Χαριλάου Τρικούπη να μιλήσει για τη δική του μοιραία αντιπολίτευση την περίοδο 2009-2011, κοιτίδα Καμμένων και Χ.Α;

http://www.epikairo.gr

New York Times: “Εάν μεταβιβαστεί το ΤΑΙΠΕΔ η κυβέρνηση Σαμαρά θα καταρρεύσει”

Σαμαρά θα σημάνει ενδεχόμενη μεταβίβαση του ΤΑΙΠΕΔ σε εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο. Αυτό επισημαίνουν σε δημοσίευμά τους οι New York Times, επισημαίνοντας παράλληλα την εύθραυστη ισορροπία που υπάρχει στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Το δημοσίευμα το οποίο φέρει τίτλο «Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θέλουν να επιταχύνουν την πώληση της ελληνικής περιουσίας», υποστηρίζει ότι μα ενδεχόμενη μεταβίβαση του ΤΑΙΠΕΔ θα ήταν πολύ δύσκολο να προχωρήσει, «λόγω των αντιδράσεων που θα υπήρχαν στην εύθραυστη κυβέρνηση Σαμαρά- χωρίς καν να αναφερθούμε στην αντιπολίτευση, τους συνδικαλιστές και την κοινωνία η οποία έχει χτυπηθεί από την λιτότητα».

Παράλληλα οι NYT, ξεγυμνώνουν την ελληνική κυβέρνηση, καθώς όπως υποστηρίζουν παρά την διάψευση από Ελληνες και ξένους αξιωματούχους, πηγή από το υπουργείο Οικονομικών τους ενημέρωσε πως η συγκεκριμένη αναφορά, «είναι μια σειρά εγγράφων και μελετών» η οποία δεν είναι ακόμη σίγουρο ότι θα συζητηθεί μεταξύ των Ελλήνων αξιωματούχων και της Τρόικα.

Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης και στον στόχο των εσόδων από αποκρατικοποιήσεις που δεν έχει πιάσει η Ελλάδα για το 2013, το οποίο όπως υποστηρίζει «αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα». Επίσης κάνει αναφορά και στην παραίτηση του πρώην διοικητή του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιου Σταυρίδη καθώς επίσης και στην πτήση του στο λίαρ τζετ του Δημήτρη Μελισσανίδη, υποστηρίζει πως «αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα».

Η εφημερίδα σχολιάζει επίσης και την επικείμενη επίσκεψη της Τρόικα στην Ελλάδα τον Σεπτέμβρη, λέγοντας πως «αν και τα δημοσιεύματα για την μεταβίβαση του ΤΑΙΠΕΔ δεν έχουν ακόμη λάβει σαφή πολιτική στήριξη, θα βοηθήσουν να μπουν στο »κάδρο» οι συζητήσεις με τους Ελληνες πολιτικούς, προκειμένου να ελεγχθεί το εάν η Ελλάδα αποδίδει στους δημοσιονομικούς στόχους και τις μεταρρυθμίσεις», ενώ κεντρικό ρόλο θα έχουν οι αποκρατικοποιήσεις και η φοροεισπρακτική πολιτική η οποία δεν έχει πετύχει τα αναμενόμενα.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Όχι του βρετανικού κοινοβουλίου για την επέμβαση στην Συρία

Καταψηφίστηκε η πρόταση της Βρετανικής κυβέρνησης για στρατιωτική επέμβαση στην Συρία με 285 ψήφους κατά έναντι 272 υπέρ της πρότασης. Ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε «είναι ξεκάθαρο για μένα πως το κοινοβούλιο και ο βρετανικός λαός δεν επιθυμούν στρατιωτική επέμβαση.Θα δράσω αναλόγως».

Δελτίο Τύπου Πρωτοβουλίας για πολεμική επίθεση στη Συρία.

29 Αυγούστου 2013
Δελτίο Τύπου Πρωτοβουλίας για την Ίδρυση Σοσιαλιστικού κόμματος, σχετικά με τις προπαρασκευαστικές ενέργειες των Η.Π.Α., ΝΑΤΟ και χωρών της Ε.Ε. για πολεμική επίθεση στη Συρία.

Η επιχειρούμενη πολεμική επιχείρηση κατά της Συρίας χωρίς την εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι πράξη αντίθετη με το διεθνές δίκαιο και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ. Επιπλέον, δε συμβάλλει σε μια βιώσιμη πολιτική λύση αλλά αντιθέτως, στην περαιτέρω αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου και στην αύξηση του κινδύνου συνολικά για τη διεθνή ασφάλεια.

Η Ελλάδα δεν πρέπει να αναμιχθεί σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο που σχεδιάζουν οι πλέον πολεμοκάπηλοι κύκλοι διεθνώς, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο κατάφωρα. Και γι’ αυτό η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να διαθέσει βάσεις διέλευσης της πολεμικής μηχανής από ελληνικό έδαφος.

Η κυβέρνηση Α. Σαμαρά-Β. Βενιζέλου προβαίνει σε απαράδεκτες εμπλοκές τη χώρα και εμφανίζεται πλήρως ευθυγραμμισμένη στην εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών συμφερόντων των Ντ. Κάμερον, Α. Νταβούτογλου και φυσικά των ΗΠΑ. Αποσιωπούν ότι η δρομολογούμενη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία είναι μια κατεξοχήν ιμπεριαλιστική, τυχοδιωκτική και νέο- αποικιοκρατικού χαρακτήρα εκστρατεία.

Ακολουθούν δε, αυτή την πολιτική εμπλοκής της Ελλάδας σε μια πολεμική επιχείρηση χωρίς το Κοινοβούλιο να έχει λάβει γνώση και σαφή ενημέρωση και σε πλήρη αναντιστοιχία με τη βούληση του ελληνικού λαού. Για άλλη μια φορά πλήττουν τα συμφέροντα της χώρας

Ειδικότερα, οι κυνικές, προσχηματικές και ευθυγραμμισμένες με τις επιταγές και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και ορισμένων χωρών της Ε.Ε., δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών, Β. Βενιζέλου και δι' αυτού, της ελληνικής Κυβέρνησης, αξίζουν την περιφρόνηση κάθε δημοκρατικού και προοδευτικού πολίτη.

Οι ενέργειες αυτές αποτελούν πρακτικές των μεταλλαγμένων και πολιτικά και κοινωνικά έκπτωτων παραγόντων σε αγαστή συνεργασία με κύκλους της διαπλοκής που τους στηρίζουν με κάθε μέσο προκειμένου να διατηρηθούν στις θέσεις τους. Η πολιτική προθυμία και οι διασυνδέσεις του ευτελίζουν και απαξιώνουν περαιτέρω την ιστορική πορεία της ανεξάρτητης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής των κυβερνήσεων υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου που τάχθηκε σταθερά απέναντι στον ιμπεριαλισμό ενώ αποτελούσε πάγια θέση του, η καλλιέργεια της πολιτικής συνεργασίας με τις χώρες της Μεσογείου και το αραβικό έθνος.

Βασικές επιδιώξεις της επικείμενης επίθεσης είναι η βίαιη αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, η δρομολόγηση επέμβασης στο Ιράν στο άμεσο μέλλον, η προώθηση πολιτικών αλλαγών στα καθεστώτα της περιοχής, η ποδηγέτηση και όχι η ενίσχυση του λαϊκού παράγοντα, ο πλήρης έλεγχος των πετρελαϊκών αποθεμάτων και εν τέλει ο βίαιος επανασχεδιασμός του χάρτη της Μ. Ανατολής.

Το κυρίαρχο θέμα στην παρούσα απειλή τόσο για τον Συριακό λαό όσο και για την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή, αποτελεί η ειρηνική, πολιτική λύση.
Η ενδεδειγμένη πολιτική λύση για την αιματοκυλισμένη Συρία θα πρέπει να βασίζεται στη Συμφωνία της Γενεύης και να περιλαμβάνει τα εξής βασικά σημεία:

1) Καμιά εξωτερική στρατιωτική επέμβαση 2) ένταση των διπλωματικών προσπαθειών για άμεση κατάπαυση του πυρός από όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές και δημοκρατική διέξοδο 3) εμπεριστατωμένη και ανεξάρτητη έρευνα του Ο.Η.Ε. σχετικά με τη χρήση ή μη χημικών όπλων 4) διενέργεια εκλογών για εκλογή συντακτικής συνέλευσης για τη δημιουργία Συντάγματος που θα τεθεί σε δημοψήφισμα 5) διενέργεια εκλογών για εκλογής Κοινοβουλίου και Προεδρικών εκλογών.

Site: www.socialistparty.gr

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΥΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

O ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Μια έκθεση της Κομισιόν σχετικά με την λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης ,σε συνδυασμό με διάφορες παραμέτρους ,έρχεται να επιβεβαιώσει, Όλα όσα κατά καιρούς είχαν αναδειχθεί ,και από εμένα τον ίδιο ,αναφορικά με τον ρόλο και την συνεισφορά της ελληνικής δικαιοσύνης ,στην ανάπτυξη ,την διεύρυνση του πλούτου και της παραγωγικής βάσης της χώρας ,μέσα στην κρίση.
Αναδεικνύεται λοιπόν ,με την έκθεση αυτη ότι επιβεβαιώνονται οι απόψεις μας ,οι φωνές μας ,ότι η ελληνική δικαιοσύνη ,η κάποιοι θύλακες της ,παρεμποδίζουν αναχαιτιζοντας με τις
καθυστερήσεις και την επι της ουσίας αρνησιδικία ,την ανάπτυξη ,τα δημόσια έσοδα και κατα συνέπεια την ταχύτερη έξοδο της πατρίδας απο την κρίση και τις δυσκολίες .
Εδώ λοιπόν ανακύπτουν ζητήματα σοβαρά .

Εάν το ελληνικό δίκαϊκο σύστημα ανταποκριθει και σταθεί στο ύψος της πατριωτικής ευθύνης που του αναλογεί ,τότε θα είμαστε μια ώρα αρχιτερα εκτός επικυνδυνης ζώνης .
Τότε οι εύκολοι στόχοι ,οι αδύναμοι και πραγματικοί δημιουργοί ,θα σταματήσουν να αποτελούν ,τα σημεία αφαιμαξης ,για να καλυφθούν τα ελλειματα και τα χρέη και να οδηγηθούμε τελικά σε αυτη την πολυπόθητη ανάπτυξη που όλοι επιθυμούμε .

Μετα τα στοιχεία λοιπον ,που είδαν το φως της δημοσιότητας ,σε συνδιασμο με τις παραμέτρους που διαπιστώνει ,ηΕ.Ε,δηλαδή ......π.χ
Υψηλή χρηματοδότηση απο το κράτος στην δικαιοσύνη .
Μορφωμένοι δικαστές .
Πολλοί δικηγόροι που υποβοηθουν την δικαιοσύνη
,αλλα την ίδια στιγμη χαμηλό επίπεδο ανεξαρτησίας και αποτελεσματικότητας ,
Όλα αυτα,είναι , μια εξίσωση που πρέπει να επιλυθεί και που πρέπει να αναζητηθεί ποιες είναι οι επιλογές που μπορει και πρέπει να έχει το πολιτικό σύστημα ,απέναντι σε τέτοια φαινόμενα ,προκειμένου η ελληνική δικαιοσύνη να επιτελέσει ,το πατριωτικό της καθήκον ,στηρίζοντας την επώδυνη προσπάθεια ,να βγει η χώρα και οι άνθρωποι απο την δίνη της κρίσης ,
Αλλιώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρα η ΣΎΓΚΡΟΥΣΗ με τους θύλακες εκείνους που παρεμποδίζουν τον εθνικο στόχο ,να ζήσει η χώρα και οι άνθρωποι .


Μιχάλης Καρχιμάκης
Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Π. Γραμματέας Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Π. Βουλευτής Λασιθίου

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Σ.ΞΥΝΙΔΗΣ :ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ

Έχει γεμίσει ο τόπος από γραφικούς τύπους, "θεωρητικούς" και "διανοούμενους" της δεκάρας, βαριά και ασήκωτα "πατριώτες" που κρύβονται μέσα σε "ΟΜΙΛΟΥΣ", "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ", "ΟΜΑΔΕΣ", "ΔΙΚΤΥΑ" και όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται. Οι συμμετέχοντες δεν αυτοπροσδιορίζονται "χρυσαυγίτες" για ευνόητους λόγους και ούτε φέρουν σβάστικες, μαιάνδρους, περικεφαλαίες, μαύρα μπλουζάκια, κουρέματα με την ψιλή.

 Έχουν αναλάβει την λαϊκίστικη ιδεολογικοποίηση ό,τι πιο φασιστικού και αντιδραστικού υπάρχει και φυσικά ρόλο τιμωρού. Και όλως περιέργως είναι πολύ καλά δικτυωμένοι μεταξύ τους σε όλη τη χώρα. Το ερμηνεύουν λέγοντας ότι "τους ενώνει η αγάπη για την Ελλάδα". Στη Θράκη το φαινόμενο το ξέρουμε από παλιά. Και ξέρουμε ότι πάντα πίσω από τέτοια συνονθυλεύματα βρίσκεται χρήμα.

 Μαύρο χρήμα που τα συντηρεί για να παίζουν τον προβοκατόρικο ρόλο του παρακράτους. Η αλήθεια είναι ότι η ανέχεια της εποχής επιδρά εκκολαπτικά σε τέτοια φαινόμενα. Μη χαίρονται στο παρακράτος ότι μέσω όλων αυτών ξαναβρίσκουν το ρόλο τους. Υπάρχουν δημοκράτες όλου του πολιτικού φάσματος που έχουν την εμπειρία του παρελθόντος. Μπορεί σήμερα να μην έχουμε πνευματικούς ανθρώπους, διανοούμενους, και κοινωνικούς φάρους που θα δείξουν το θηρίο του φασισμού και του παρακράτους αλλά έχουμε γενιές με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο που αντιλαμβάνονται. Και θα συγκρουστούν με τα φαινόμενα εκφασισμού και παρακρατικής λειτουργίας. Ίσως η σύγκρουση αυτή να είναι η γέννα της νέα δημοκρατικής περιόδου της χώρας.

Μ. Καρχιμάκης:Στη δημοσιότητα τα Πόθεν Έσχες Δικαστών Εισαγγελέων

Η Έκθεση-Κόλαφος της Κομισιόν για την λειτουργία της Ελληνικής Δικαιοσύνης που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2013, δεν ήταν η πρώτη γεύση που έπαιρναν οι δανειστές μας για το τρόπο (μη) λειτουργίας της Ελληνικής Δικαιοσύνης κάτι που στην ουσία υπονομεύει την ανάπτυξη και την έξοδο της χώρας από την περιδίνηση.
Είχαν προηγηθεί δεκάδες καταγγελίες Ελλήνων πολιτών αλλά και επιχειρηματιών στα αρμόδια όργανα της Κομισιόν αλλά και στο γραφείο της μόνιμης αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Αθήνα.
Όλα αυτά οδήγησαν τους δανειστές στην διαπίστωση του αυτονόητου, ότι για την Ελλάδα και την Κύπρο δεν υπάρχει σωτηρία εάν δεν εξυγιανθεί η Δικαιοσύνη στις δύο χώρες.
Έτσι σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Κουρδιστού Πορτοκαλιού», ο Μακ Γκρου σε απόρρητη έκθεσή του προς την επικεφαλής του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ εισηγείται την άμεση εφαρμογή του Πόθεν Έσχες για όλα τα μέλη του Δικαστικού Σώματος. Από τους πλέον χαμηλόβαθμους έως εκείνους που βρίσκονται στις υψηλότερες βαθμίδες της Δικαιοσύνης.Μάλιστα παρότι η Κύπρος δεν είναι στην δικαιοδοσία του εισηγήθηκε να γίνει έλεγχος σε όλα τα νομικά γραφεία-εταιρείες της Κύπρου τα οποία συστήνουν offshore εταιρείες.

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Αδειάζει Καραμανλή και επιβραβεύει Παπανδρέου ο Σταϊκούρας για το δημόσιο χρέος

Παραθέτω ένα απόσπασμα από σημερινή παρέμβαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, Χρήστου Σταϊκούρα για το δημόσιο χρέος στη Βουλή:

(...)Το δημόσιο χρέος, στο κλείσιμο του 2009, μετά τις επαναταξινομήσεις λογαριασμών και την αναθεώρηση του ΑΕΠ που αφορούσαν την περίοδο 2006 – 2009 και που έγιναν κατά τη διάρκεια του 2010 και 2011, ανήλθε στο ύψος των 299,7 δισ. ευρώ (ή 129,7% του ΑΕΠ). Στο κλείσιμο του 2010 ανήλθε στα 329,5 δισ. ευρώ (ή 148,3% του ΑΕΠ). Στο κλείσιμο του...

...2011 έφτασε στα 355,2 δισ. ευρώ (ή 170,3% του ΑΕΠ). Και το 2012 έκλεισε στα 303,9 δισ. ευρώ (ή 156,9% του ΑΕΠ).

Αξίζει να σημειωθεί ότι:

α) Μόνο από το άθροισμα των δημοσιονομικών ελλειμμάτων της τετραετίας 2010 - 2013, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι προσαρμογές ροών-αποθέματος, το δημόσιο χρέος θα έπρεπε να είχε αυξηθείκατά 70 δισ. ευρώ (ή 38,4% του ΑΕΠ του 2013).

Και δεν έχει αυξηθεί σ’ αυτό το επίπεδο.

β) Εάν στο δημόσιο χρέος του 2011 (355 δισ. ευρώ), πριν το 2012 που έγινε η αναδιάρθρωση, προσθέσουμε την ελλειμματική δραστηριότητα του δημοσίου κατά τα έτη 2012 και 2013 (26 δισ. ευρώ) τότε στο τέλος του 2013 το δημόσιο χρέος θα έπρεπε να ξεπεράσει τα 380 δισ. ευρώ ή το 208% του ΑΕΠ. Στα παραπάνω στοιχεία δεν έχουμε προσθέσει τα τοκοχρεολύσια που εξοικονομήσαμε λόγω της αναδιάρθρωσης.

Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει, αφού στο τέλος του έτους εκτιμούμε ότι το δημόσιο χρέος θα φτάσει ή ελάχιστα θα ξεπεράσει τα 320 δισ. ευρώ ή το 174% του ΑΕΠ. Βεβαίως, πρέπει να σημειωθεί ότι στο «φρενάρισμα» αυτό συνέβαλλε η αναδιάρθρωση του χρέους, μέσω του PSI και της επαναγοράς.
Με τους χειρισμούς αυτούς το δημόσιο χρέος ελαφρύνθηκε το 2012 κατά 126 δισ. ευρώ ή 65% του ΑΕΠ.

Δηλαδή κάλυψε μεγάλο μέρος των δημοσίων ελλειμμάτων, αλλά και των αναγκών που προέκυψαν από την αναδιάρθρωση του χρέους, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Και αναφέρομαι στο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης και όχι σ’ αυτό της Κεντρικής Διοίκησης, το οποίο είναι τμήμα της Γενικής και παραδοσιακά λίγο υψηλότερο από το τελικό, αυτό της Γενικής Κυβέρνησης.

Σχόλιο Παραπολιτικής: Ουσιαστικά ο κ. Σταϊκούρας κινείται στη γραμμή αυτής εδώ της ανάλυσης που πρόσφατα δημοσιεύσαμε.

Πρόκειται για μια ιστορική παραδοχή που τον τιμά. Ο κ. Σταϊκούρας παραδέχεται ότι παρά την τεράστια δυναμική του χρέους πριν το 2010 και παρά τις τεράστιες ανάγκες κάλυψης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων της περιόδου, το δημόσιο χρέος δεν αυξήθηκε όσο θα έπρεπε, κυρίως λόγω των χειρισμών των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου.

Πρόκειται ουσιαστικά για την επίσημη ταφόπλακα στα ψευδο-οικονομικά επιχειρήματα των νοσταλγών του Καταλληλότερου οι οποίοι πίστευαν ότι η φωτιά άναψε λόγω των...πυροσβεστών.

http://www.parapolitiki.com/

Είμαστε όλοι αντιμνημονιακοί...

Και ξαφνικά η κυβέρνηση σηκώνει μπαϊράκι στην Τρόικα.Αποκλείει κατηγορηματικά νέα δημοσιονομικά μέτρα, διαβεβαιώνει πως δεν θα υπάρξει νέο μνημόνιο και προειδοποιεί τους πιστωτές να μην τραβήξουν άλλο το σκοινί γιατί θα προκαλέσουν πολιτική αστάθεια.

Η αντιπολίτευση αμφισβητεί την ειλικρίνεια του αντιμνημονιακού οίστρου της κυβέρνησης και υπόσχεται πραγματικές αντιμνημονιακές μάχες με τη μέθοδο της «διαπραγμάτευσης-καμικάζι» και το άρρητο σύνθημα «θα το κάνουμε Κούγκι».

Το νέο στοιχείο στην πολιτική ζωή είναι ότι οδηγούμαστε σε μια εσωτερική αναμέτρηση τσαμπουκά έναντι των πιστωτών. Το δίπολο μνημόνιο/αντιμνημόνιο εξελίσσεται σε αντιμνημόνιο/ περισσότερο αντιμνημόνιο. Η αιτία είναι προφανής: Το πρόγραμμα, λάθος στη δομή του και κακοποιημένο στην εφαρμογή του, δεν βγαίνει με τίποτα. Η οικονομική κατάρρευση φέρνει δυσκολίες πολιτικής επιβίωσης για το σύστημα εξουσίας, η έξοδος στις αγορές δεν τοποθετείται στο ορατό μέλλον, πάμε για την έβδομη χρονιά ύφεσης, παγκόσμια μοναδικότητα που παραπέμπει σε συνθήκες πολέμου. Και οι εταίροι ψάχνουν λύση για το άλυτο ελληνικό πρόβλημα προσπαθώντας να δεσμεύσουν τη χώρα σε πολυετείς πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης και διαρθρωτικών αλλαγών, αφού διαπιστώνουν ότι δεν πρόκειται να απαλλαγούν σύντομα από το βάρος της χρηματοδότησης.

Είναι εύκολο να κρύβεται μια εθνική αποτυχία κάτω από το λάβαρο της αντίστασης εναντίον του ξένου εχθρού. Είναι ακόμη πιο εύκολο να κατασκευαστεί μια δικαιολογία για το κατάντημα της πατρίδας που δεν θα αγγίζει παρά μόνο απαλά το πολιτικό σύστημα και τους πελάτες του.

Τα πράγματα είναι απλά, αν θέλει κανείς να ξεμπερδεύει χωρίς να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Φταίει η Τρόικα που ο εξορθολογισμός του Δημοσίου μεταφράζεται ελληνικά ως τυφλές οριζόντιες απολύσεις. Φταίει που μεταρρύθμιση είναι το μαύρο στην ΕΡΤ και πάταξη της φοροδιαφυγής οι θερινοί έλεγχοι του ΣΔΟΕ που παράγουν εντυπώσεις χωρίς έσοδα. Φταίει επίσης που η οικονομική ελίτ παρακολουθεί από απόσταση την κρίση, που δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για τη δημιουργία παραγωγικής βάσης, που το νέο Λύκειο θα γαλουχεί κλειστοφοβικούς μικροαστούς με την ψυχοσύνθεση του περιούσιου λαού που δικαιούται τα πάντα και δεν χρωστάει σε κανέναν.

Φταίει η Τρόικα για τις φούσκες μας, την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού μας και του συνδικαλισμού μας, την ταχύτητα χελώνας στην απονομή της δικαιοσύνης, την αναπηρία του κράτους δικαίου, την αναποτελεσματικότητα και τις στρεβλώσεις του κοινωνικού μας κράτους, τη θεσμοθετημένη ανομία, τη συστημικότητα της διαφθοράς και της διαπλοκής, ακόμη και για το γεγονός ότι η δεν υπάρχει ευρυζωνικότητα τουλάχιστον στη μισή επικράτεια.

Δεν έχουμε κανένα λόγο να αναζητήσουμε εμείς τρόπο άρσης του αδιεξόδου και φυσικά να κουραστούμε εργαζόμενοι για ένα βιώσιμο μοντέλο οικονομικής ζωής. Δεν βάζουμε ανεμογεννήτριες ούτε στις βραχονησίδες, προστατεύουμε αποφασιστικά τις χωματερές μας, πολλαπλασιάζουμε τα αυθαίρετά μας, συγκρατούμε τις τιμές στο ύψος τους, θρέφουμε τη γραφειοκρατία μας, μεγαλώνουμε τη φοροδιαφυγή μας και άμα μας ζορίσουν πολύ βάζουμε και μια σβάστικα στο μπράτσο.

Η κρίση ήταν μια ευκαιρία για να αναθεωρήσουμε δόγματα, στερότυπα και αξιακούς κώδικες που συντέλεσαν στην τελική κάθοδο προς έναν πάτο που διαρκώς απομακρύνεται. Φαίνεται ότι μπορούμε να αντέξουμε πολλά, αλλά όχι και την εγκατάλειψη των μύθων που μας νανούριζαν μέχρι να ξυπνήσουμε βίαια κάποια στιγμή από ύπνο βαθύ. Και για να το πούμε ελληνοπρεπώς, το πάθαμε κάπως όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα που αγνόησαν την προειδοποίησή του και έφαγαν τα βόδια του Ήλιου προκαλώντας την οργή του Δία. Γιατί ούτε καν αυτά που μαθαίνουμε στο εθνοκεντρικό σχολείο μας δεν τα ξέρουμε.


ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΠΑΝΟΥ

Η αναξιοπιστία των μέσων ενημέρωσης, ο Αλέξης Παπαχελάς και η καρικατούρα του Σαμαρά!!!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κάποιοι δημοσιογράφοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του πολιτικού κλίματος. Ένας από αυτούς τους δημοσιογράφους είναι ο Αλέξης Παπαχελάς και η εφημερίδα των Αλαφούζων "Καθημερινή", που με τον τρόπο τους συμμετέχουν στη διαμόρφωση των πολιτικών επιλογών της κοινής γνώμης. Ο Παπαχελάς μπορεί να είναι "καλός" δημοσιογράφος σε ορισμένα ζητήματα, μιας και έζησε στην Αμερική κι έκανε τον ανταποκριτή μεγάλων εφημερίδων, όμως πολλές φορές προσπαθώ να καταλάβω τι γράφει. Πέρα από τον τρόπο της γραφής που είναι σα να μεταφράζει τις σκέψεις του που γίνονται στην αγγλική γλώσσα, έχει πάρει παραμάσχαλα τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας και τον στηρίζει με τρόπο δήθεν "επιστημονικό"!!! Γράφει στο τελευταίο άρθρο του:

Αν είχα να διαλέξω, θα έλεγα για τον κ. Σαμαρά και τον κυβερνητικό πόλο πως παίζει με επάρκεια και αρκετή αυταπάρνηση τον τρίτο ρόλο. Η χώρα κρατήθηκε όρθια από το περασμένο καλοκαίρι όταν η παραμονή της στο ευρώ και η κατάρρευση είχαν πλησιάσει απειλητικά. Ο πρωθυπουργός ακολουθεί ένα παλαιοκαραμανλικό στυλ διοίκησης, που τελικά ίσως να είναι απαραίτητο σε μια χώρα όπου δεν δουλεύουν διοίκηση και θεσμοί. Γίνονται πολλά πράγματα σε επίπεδο αλλαγών και νοικοκυρέματος του Δημοσίου. Η χώρα έχει αποκτήσει πάλι αξιοπιστία διεθνώς και το επενδυτικό κλίμα έχει αλλάξει αισθητά.

Αναρωτιέμαι αν αυτά που γράφει τα πιστεύει ή του... ξεφεύγουν!!! 

Δεν θα πιάσω τώρα λέξη-λέξη αυτές τις ανοησίες που γράφει και που απέχουν από τον πραγματικό Σαμαρά. Θα χάσω τον καιρό μου αν ασχοληθώ ν' αποδείξω ότι ο Σαμαράς έχει συμβάλει στο ελάχιστο ώστε η χώρα [άκουσον-άκουσον] ν' αποκτήσει αξιοπιστία διεθνώς, να κρατηθεί όρθια, ότι νοικοκυρεύει το Δημόσιο κι άλλες τέτοιες ανοησίες. Και το γράφω αυτό διότι ο Παπαχελάς προφανώς ζει στο γυάλινο πύργο του και δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν συζητάει με τον κόσμο και διαβάζει μονάχα κάποιες συγκεκριμένες αγγλόφωνες εφημερίδες.

Σήμερα κόντεψα να προβώ σε πράξεις που δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μου γιατί η επίσκεψή μου στο ΙΚΑ για την τακτοποίηση κάποιας υπόθεσης του γιού μου, συνάντησε την πλήρη διάλυση. Δεν ξέρω αν φταίνε οι υπάλληλοι, ή το σύστημα που αυτή η άχρηστη κυβέρνηση το αλλάζει συνεχώς γιατί δεν υπάρχει όραμα, αλλά είμαι πεπεισμένος πλέον ότι ΤΙΠΟΤΕ δεν πρόκειται ν' αλλάξει. Είναι λυπηρό αυτό που γράφω, αλλά δυστυχώς όλοι βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με άπειρα προβλήματα που έχουν τη ρίζα τους στην κακή διακυβέρνηση και δεν απορούμε που αυτή η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να βάλει ένα λιθαράκι στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως την έχει αποδιοργανώσει. Και τα λέω αυτά επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι, όπως ο Αλέξης Παπαχελάς, επιχειρούν να μας δείξουν μια διαφορετική εικόνα και να μας παρουσιάσουν έναν πρωθυπουργό, ο οποίος δεν είναι παρά μια καρικατούρα πολιτικού που κλασαυχενίζεται ότι κυβερνάει.

Posted by Νίκος Λαγκαδινόςhttp://nikoslagadinos.blogspot.gr

ΠΑΣΟΚογενείς σκελετοί που χορεύουν τανγκό

"Την ίδρυση και λειτουργία της «σοσιαλιστικής τάσης» εντός του ΣΥΡΙΖΑ όπως προβλέπεται από το νέο καταστατικό του κόμματος, που εγκρίθηκε στο πρόσφατο συνέδριο, ανακοίνωσαν σε συνέντευξη τύπου την Τρίτη οι Πάνος Κουρουμπλής, Αλέξης Μητρόπουλος, Δημήτρης Τσουκαλάς, Γιάννης Μιχελογιαννάκης και Αντώνης Κοτσακάς.
Ανακοινώνοντας την ίδρυση της τάσης, ο Πάνος Κουρουμπλής δήλωσε ότι η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα στο πρόσφατο συνέδριο διέψευσε όσους περίμεναν ή προέβλεπαν ότι «θα χυθεί πολιτικό αίμα».

Η νέα τάση, είπε ο κ. Κουρουμπλής, φιλοδοξεί να εμπεδώσει και να λειτουργήσει την εσωκομματική δημοκρατία γιατί η παθογένεια των κομμάτων επί πολλά χρόνια, ήταν η ενοχοποίηση της διαφορετικής άποψης και αυτό το πλήρωσαν και τα κόμματα και ο λαός.

Ο Αλέξης Μητρόπουλος τόνισε στην παρέμβασή του ότι η «σοσιαλιστική τάση» δεν έχει ουσιαστική διαφοροποίηση από τις κενρικές επιλογές και θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, όπως είπε, στην κατάρτισή τους, έχουν και οι ίδιοι συμβάλει.

Η νέα τάση, πρόσθεσε ο κ Μητρόπουλος, δεν έχει στόχο να ικανοποιήσει προσωπικούς στόχους, και θα συμπορευθεί με ηγεσία και τις άλλες τάσεις του κόμματος. Πορευόμαστε ενωτικά, με στόχο την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος που καταστρέφει τη χώρα, είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζοντας ότι η ενότητα αριστεράς είναι κεντρικός στόχος και προς την κατεύθυνση αυτή, θα εργαστεί η νέα τάση.

Ο κ. Μιχελογιαννάκης σημείωσε ότι ο πλουραλισμός απόψεων είναι υποχρέωση όλων και ότι ο ιδεολογικός προσανατολισμός είναι ενιαίος, μακριά από προσωπικές φιλοδοξίες.

Ο Δ.Τσουκαλάς υπογράμμισε ιδιαίτερα τον προσανατολισμό του ΣΥΡΙΖΑ στην υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους, την ανάγκη για μια διαφορετική πολιτική στο μεταναστευτικό σε συνεργασία με την ΕΕ. Ο κ. Τσουκαλάς είπε ότι, κεντρικός στόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κυβέρνηση το επόμενο διάστημα, για να ανατρέψει τη σημερινή, απαράδεκτη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα.

Ο Αντ. Κοτσακάς έκανε λόγο για έναν νέο πατριωτισμό που θέλει να εκφράσει και η τάση στην οποία συμμετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑ, με την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και την ανάδειξη του ρόλου του κόμματος στην ευρύτερη περιοχή, τονίζοντας τον αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της τάσης. [tovima]


Epikairo: Και λέγαμε ότι οι μπουρμπουλήθες εμφανίστηκαν μόνο στην λεγόμενη "Κεντροαριστερά". Επεκτάθηκαν και στο ΣΥΡΙΖΑ, με την ίδρυση μιας τάσης που αποδεικνύει εμπράκτως πόσο ξένο σώμα θεωρούνται τα στελέχη που ιδρύουν την "σοσιαλιστική τάση", κάτι που φάνηκε και στις πρόσφατες συνεδριακές διαδικασίες. Και βλέποντας ένα ένα τα στελέχη, καταλαβαίνεις ότι πνέει ο άνεμος της αλλαγής, της ανιδιοτέλειας, του κομματικού πατριωτισμού, δικαιώνοντας το 27% των πολιτών που πέρυσι τον Ιούνιο ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ για την "κυβέρνηση της Αριστεράς". Είναι γνωστή τοις πάσι η αριστεροσύνη του εργατολόγου των φτωχών, που έκανε καριέρα στον Αυτιά (Μητρόπουλος), του άμωμου και άσπιλου τραπεζοσυνδικαλιστή που ήταν ένας ταπεινός πρόεδρος της ΟΤΟΕ, εξομοιούμενος από τον Αλέξη Τσίπρα στο Επικρατείας με τον Μανώλη Γλέζο (Τσουκαλάς), του Μιχελογιαννάκη (η αναφορά του επωνύμου και μόνο φτάνει), του μηχανιστή Κοτσακά και του Παναγιώτη Κουρουμπλή (τουλάχιστον από το πρώτο Μνημόνιο διαχώρισε τη θέση του). Μια νέα μέρα ξημερώνει για την Αριστερά και την Προόδο και πιστεύω ότι μιλεούνια νέων κυρίως ανθρώπων θα σπεύσει να συγχνωτιστεί με το Επαναστατικό Σοβιέτ που σήμερα συγκροτήθηκε. Οι σκελετοί του χθες βγήκαν από το ντουλάπι και χορεύουν αργεντίνικο τανγκό


http://www.epikairo.gr

Οι τραπεζίτες κέρδισαν την πρώτη μάχη...

Να δείτε που τελικά ένας από τους υπεύθυνους για την κατάσταση τηυς χώρας θα αποδειχθεί πως είναι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.Προβόπουλος...
Ναι αυτός που εξαπατούσε του πολιτικούς για το ύψος του ελλείμματος το 2009...
Αλλλα έλεγε στον Καραμανλή, άλλα στον Παπανδρέου, άλλα δημόσια, άλλα στην Ευρωπαϊκή Ενωση...
Πιστεύω πως εκτός από τον Προβόπoυλο και τον Σάλλα κανείς άλλος (πολιτικόις ή μη) δεν ήξερε το ύψος του ελλείμματος...

Το ερώτημα είναι γιατί το έκαναν αυτό...
Αφού είτε 12% είτε 16% να ήταν το έλλειμμα θα καταφεύγαμε στο μηχανισμό στήριξης (ΔΝΤ και ΕΕ)...
Ευρώ δεν υπήρχαν ούτε για...σάλιο στα ταμεία..
Και η οικονομία που άφησε ο απαράδεκτος Καραμανλής βούλιαζε, μέρα με τη μέρα.. σαν τον Τιτανικό (είχε δίκιο ο Παπακωνσταντίνου)
Ε λοιπόν το παιχνίδι του ο Προβόπουλος, συνεπικουρούμενος από τον πολυμήχανο Σάλλα, το έπαιξε για να σώσει τις ιδιωτικές τράπεζες (τότε ήταν ιδιωτικές)..
Που ήταν, ουσιαστικά, πτωχευμένες, αλλά το έκρυβαν τεχνηέντως.

Το πρώτο μνημόνιο έβαλε τις βάσεις για την διάσωση των τραπεζών, ανεξάρτητα αν το τίμημα θα πλήρωνε ο ελληνικός λαός...
Οταν, μάλιστα, ο ΓΑΠ προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ισχυρό τραπεζικό φορέα που θα περιλάμβανε την Εθνική, την Αγροτική και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, πολεμήθηκε άγρια από τα υπόλοιπα κόμματα και τα ΜΜΕ...

Γιατί θα ανέτρεπε τα σχέδια των Προβόπουλου, Σάλλα και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών (μετόχων των τραπεζών) και των τσοντοκαναλαρχών ( μετόχων και ταυτόχρονα αποδεκτών των αγύριστων θαλασσοδανείων)...
Εκεί ακριβώς παίχθηκε και το ζήτημα της πολιτικής ύπαρξης του ΓΑΠ και της ανατροπής του με την συμμμετοχή....βουλευτών του ΠΑΣΟΚ...
Δεν πρόλαβε....
Δεν μπόρεσε...
Οι τραπεζίτες κέρδισαν την πρώτη μάχη...
 
Χ.ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

O Σταυρίδης λέει “αντε γ…” σε όσους θέλουν πάρκο το Ελληνικό

- «Να πάτε να γ@@@@@@@@!» η απάντηση του Στέλιου Σταυρίδη σε όσους δεν ήθελαν την πώληση του Ελληνικού
- Χαρακτήρισε ευλογία Θεού τις ιδιωτικοποιήσεις
- «Αν οι Έλληνες είχαν μέτρια νοημοσύνη, ο Πειραιάς θα ήταν μεγαλύτερο λιμάνι από το Αμβούργο»
- Ακούστε τη συνέντευξη του πρώην προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ


Μια συνέντευξη του πρώην προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ, Στέλιου Σταυρίδη, λίγες μέρες μετά την καρατόμησή του από την ηγεσία του Ταμείου έρχεται στο φως, μέσω του thepressproject.gr, και θα προκαλέσει νέες αντιδράσεις.

Η συνέντευξη στη δημοσιογράφο Κριστίνα Πλέτεν για τη νορβηγική εφημερίδα Bergens Tidende δόθηκε ενώ ο κύριος Σταυρίδης ήταν ακόμη πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ. Την παραχώρησε με αφορμή το αφιέρωμα της εφημερίδας στις 4 Αυγούστου με τίτλο: «Πωλείται ηλιόλουστη χώρα με 11 εκατομμύρια πολίτες».

Όταν η δημοσιογράφος των ρωτά για τις αντιδράσεις των κατοίκων του Ελληνικού για την ιδιωτικοποίηση του παλιού αεροδρομίου, το οποίο θέλουν να γίνει μητροπολιτικό πάρκο, ο Στέλιος Σταυρίδης... ξεσπά!

«Κάνουν απλώς κήρυγμα. Λένε μόνο όχι, όχι, όχι! Άντε γ@@@@@@! (σ.σ. fuck you λέει στο ηχογραφημένο κομμάτι που συνοδεύει τη συνέντευξη στην ιστοσελίδα της εφημερίδας) Πες μου πώς θα γίνει! Συγγνώμη, έτσι έχει η κατάσταση. Μη μου λες γιατί δεν μπορεί να γίνει, αυτό είναι κοινή λογική. Πες μου πώς θα γίνει, πώς θα το κάνουμε πραγματικότητα».Χαρακτηρίζει τις ιδιωτικοποιήσεις «ευλογία του Θεού! Επειδή φέρνουν επενδύσεις, δημιουργούν θέσεις εργασίας, δημιουργούν πλούτο». «Ποιος άλλος βγαίνει να το πει αυτό, πως είναι ευλογία; Έχετε ακούσει κανέναν πολιτικό να το λέει αυτό στην Ελλάδα; Πολλοί λίγοι, τρεις, τέσσερις, πέντε. Ίσως ο πρωθυπουργός και άλλοι 3. Αλλά είναι γεγονός!», λέει.
«Αν οι Έλληνες είχαν έστω μέτρια νοημοσύνη, ο Πειραιάς θα ήταν μεγαλύτερο λιμάνι κι απ’ το Αμβούργο, εδώ και 10 χρόνια. Μακάρι να ζούσα στην Νορβηγία. Ή μακάρι να είχα γύρω μου Νορβηγούς και να ζω στην Ελλάδα», λέει ο Στέλος Σταυρίδης.

«Μα, έχουμε μεγάλο δημόσιο τομέα στη Νορβηγία», του απαντά η δημοσιογράφος. Και ο πρώην πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ συμπληρώνει«Ναι, αλλά δεν έχετε αρκετό ήλιο...».Σύμφωνα με τον ίδιο «η ανάπτυξη σε αυτή τη χώρα εξαρτάται από τις αποκρατικοποιήσεις. Είμαστε η τελευταία ελπίδα και το τελευταίο οχυρό της Ελλάδας. Αν πετύχουμε, θα δούμε όλο και περισσότερους Έλληνες να δουλεύουν στη χώρα τους με αξιοπρέπεια, ευτυχία και ευημερία.
Αυτοί είναι οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς, κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν. Αν αρχίσεις και κλαψουρίζεις ότι κάποιος εκμεταλλεύεται τη δυστυχία σου, είναι δική σου ευθύνη να γυρίσεις τα πράματα. C ‘est la vie (σ.σ. έτσι είν’ η ζωή), είναι θέμα νοοτροπίας».

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΑΥΡΙΔΗ ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ






Προκαλεί ο Κυριάκος…Πού ήταν ο κύριος αυτός όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου έπαιρνε τις δύσκολες αποφάσεις για το δημόσιο;

«Αν η αναμόρφωση στο Δημόσιο είχε ξεκινήσει πριν από τρία χρόνια, θα είχαμε αποφύγει τις μεγάλες περικοπές μισθών και συντάξεων». Τάδε έφη στις 21 Αυγούστου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βουλευτής της ΝΔ και Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης σε κυβέρνηση συνεργασίας που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο επαναλαμβάνει σε κάθε του συνέντευξη.

Για να δούμε όμως ΤΙ ξεκίνησε πριν 3 χρόνια στο δημόσιο και ποια ήταν η στάση του κόμματος του κ. Μητσοτάκη και του ιδίου.

Οκτώβριος 2009. Αμέσως μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση ανακοινώνει την κατάργηση των 20-30.000 stage στο δημόσιο.

Μία απόφαση, ΠΡΟ Μνημονίου, πρωτοφανής, αφού στην Ελλάδα το πρώτο πράγμα που έκανε πάντα μία κυβέρνηση είναι να βάζει κι άλλους στο δημόσιο, όχι να απομακρύνει. Μία πραγματικά πολύ δύσκολη απόφαση, αλλά και προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ. Η Ν.Δ. βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο ανάδειξης νέου αρχηγού.

Ο Α. Σαμαράς, δηλώνει στις 24/10/2009: ««Ο ελληνικός λαός θα κρίνει την απίστευτη εκδικητικότητα που δείχνει η κυβέρνηση απέναντι σε χιλιάδες νέα παιδιά. Ευθύνη της Ν.Δ., για την οποία και προσωπικά δεσμεύομαι, είναι να προσφέρει στους απολυόμενους την απαραίτητη νομική υποστήριξη»».

Η Ν. Μπακογιάννη, δηλώνει στις 21/10/2009: «Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αντίθετα με τις προεκλογικές της εξαγγελίες, προχωρεί σε αποφάσεις που εκδικούνται χιλιάδες παιδιά τα οποία εργάζονται στα Προγράμματα Stage στο Δημόσιο Τομέα αλλά και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Χωρίς διάλογο με τους ενδιαφερόμενους η κυβέρνηση αναγγέλλει αποφάσεις που έχουν τεράστιο κόστος και για τους εργαζόμενους αλλά και για τους φορείς».

Κάποια διαφορετικά αντίδραση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αγνοείται. Προφανώς, θα συμφωνούσε με τους δύο υποψηφίους.

Νοέμβριος 2009. Η κυβέρνηση ανακοινώνει το δραστικό περιορισμό των συμβασιούχων στο δημόσιο. ΠΡΟ Μνημονίου. Ακόμη μία πολιτικά πολύ δύσκολη και πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα απόφαση. Είναι χαρακτηριστικό ότι με τις αποφάσεις αυτές οι συμβασιούχοι έργου και ορισμένου χρόνου μειώθηκαν την τελευταία τριετία κατά πάνω από 110.000.

Ποια ήταν η στάση της ΝΔ; Αρκεί να σημειώσει κανείς ότι ενάμιση χρόνο μετά, το Μάρτιο του 2011 , ακόμη χάιδευε τα αυτιά συμβασιούχων για μονιμοποίηση.

Όλο αυτό το διάστημα κάποια διαφορετική αντίδραση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αγνοείται στο θέμα. Προφανώς, θα συμφωνούσε με το κόμμα του.

Δεκέμβριος 2009. Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή σχέδιο νόμου που υπάγει στο ΑΣΕΠ κάθε πρόσληψη στο δημόσιο, ακόμα και συμβασιούχων, καταργώντας όλα τα παραθυράκια ρουσφετιών. Ακόμη μία πραγματική επανάσταση στο δημόσιο.

Η ψηφοφορία στη Βουλή διεξάγεται στις 20/12/2009. Η ΝΔ καταψήφισε, ναι καταψήφισε το νομοσχέδιο, παρέα με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ.

Κάποια διαφορετικά στάση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αγνοείται, αν και σήμερα δηλώνει οπαδός του «σκληρού ΑΣΕΠ». Προφανώς τότε, δεν ήταν.

Μάρτιος 2010. Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή νομοσχέδιο για την καθιέρωσηαντικειμενικών κριτηρίων για την επιλογή διευθυντικών στελεχών στο δημόσιο.

Η ψηφοφορία στη Βουλή επί της αρχής διεξάγεται στις 17/3/2010. Η ΝΔ το καταψηφίζει μαζί με ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΛΑΟΣ, και αποχωρεί, ναι αποχωρεί, από τη συζήτηση.

Κάποια διαφορετικά στάση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αγνοείται. Προφανώς θα συμφωνούσε με την ηγεσία του κόμματος του.

Μάιος 2010. Η κυβέρνηση Παπανδρέου φέρνει στη Βουλή το νομοσχέδιο-επανάσταση στην Αυτοδιοίκηση του «Καλλικράτη», το οποίο μεταξύ άλλων προέβλεπε την κατάργηση 12.000 περίπου αμοιβόμενων αιρετών στην Αυτοδιοίκηση και την ένταξη σε καθεστώς κινητικότητας 10.500 εργαζομένων.

Η ψηφοφορία στη Βουλή επί της αρχής διεξάγεται στις 27/5/2010. Η ΝΔ καταθέτει πρόταση αντισυνταγματικότητας κατά του νομοσχεδίου που απορρίπτεται. Στη συνέχεια, μαζί με ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ, καταψηφίζει το νομοσχέδιο.

Κάποια διαφορετικά στάση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αγνοείται. Προφανώς θα συμφωνούσε με την ηγεσία του κόμματος του

Θα μπορούσε λοιπόν να πει κανείς ότι όταν πριν μία τριετία o Παπανδρέου με το Ραγκούση και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ξεκινούσαν την αναμόρφωση του δημοσίου παίρνοντας πολιτικές αποφάσεις, πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα, για να μειώσουν τον όγκο του και να βάλουν κανόνες ευνομίας και ευταξίας στη λειτουργία του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε καβαλήσει το άρμα της δημαγωγίας του κόμματός του και δεν έλεγε κουβέντα στα δύσκολα. Τσιμουδιά. Στήριζε στην πράξη κάθε απίθανη δημαγωγία.

Και τώρα προκαλεί.

http://www.smartpost.gr

Εσωτερική υποτίμηση: Η αλήθεια που δεν λέγεται

Ενόσω οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης ομιλούν περί της ανάπτυξης (που προς το παρόν παραμένει κρυμμένη πίσω από την επόμενη... γωνία), στην οικονομία συνεχίζεται η σκληρή διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης, διαδικασία της οποίας οι βαθύτερες συνέπειες θα φανούν τα επόμενα χρόνια.

Όταν γίνεται λόγος για εσωτερική υποτίμηση η σκέψη των περισσοτέρων πηγαίνει αυτόματα στις τρέχουσες τιμές των ακινήτων και των αγαθών, ή και στη συντελεσθείσα συμπίεση του επιπέδου των μισθών.

Με αυτά τα δεδομένα, οι επιπτώσεις φαντάζουν ως τώρα μάλλον περιορισμένες, ιδίως στις τιμές. Ωστόσο οι διαδικασίες που έχουν τεθεί σε κίνηση είναι πολύ βαθύτερες και δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές.

Ίσως το πιο βασικό στοιχείο, που φαίνεται ότι θα καθορίσει το μέλλον, είναι τα επίπεδα των μισθών για τους νεοεισερχομένους στην αγορά εργασίας.

Τούτη την περίοδο, εξαιτίας των αστρονομικών ποσοστών ανεργίας στους νέους, αλλά και της γενικότερης κατάστασης στην οικονομία, ακόμη και άτομα που διαθέτουν σοβαρές μεταπτυχιακές σπουδές καταφέρνουν να βρουν δουλειά (αν το καταφέρνουν) αποδεχόμενα απασχόληση με τον βασικό μισθό των 560 ευρώ. Κάτι που λίγα χρόνια πριν θα ήταν αδιανόητο, παρότι ο βασικός μισθός ήταν σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα.

Αυτός ο μισθός όμως, ή κάποιος ελάχιστα υψηλότερος, αποτελεί πλέον τη βάση με την οποία θα κινηθούν οι απολαβές τους τα επόμενα χρόνια. Είναι το «σημείο εκκίνησης», από το οποίο θα μετρήσουν στη συνέχεια οι αυξήσεις τους.

Στην πορεία, καθώς θα αποκτούν εμπειρία, η παρουσία τους στην αγορά θα πιέσει τους μισθούς σε ψηλότερα κλιμάκια, καθώς τα «προσόντα» τους θα είναι περισσότερα σε σχέση με παλαιότερες «φουρνιές» στελεχών και υπαλλήλων, πιθανώς, δε, θα οδηγήσει σταδιακά και σε παραγκωνισμό των τελευταίων. Θα περάσει καιρός, αλλά κάποια στιγμή θα φτάσει ως και τα ανώτατα κλιμάκια.

Εάν δεν αλλάξουν δραστικά οι συνθήκες στην οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται ότι θα συμβεί στο άμεσο μέλλον, η περαιτέρω συμπίεση των μισθολογικών απολαβών μέσα από αυτήν τη μεσομακροπρόθεσμη διαδικασία θα οδηγήσει τελικά σε ραγδαία μείωση της εγχώριας ζήτησης, ακόμη και σε σύγκριση με τα σημερινά επίπεδα.

Τι σημαίνει αυτό: Σημαίνει ότι τα αγαθά και οι υπηρεσίες που στηρίζονται στην εγχώρια ζήτηση θα γίνουν αναγκαστικά φθηνότερα. Κάτι που όμως μάλλον δεν θα ισχύσει για άλλα αγαθά, τα οποία είτε μπορούν να εξαχθούν, είτε είναι εισαγόμενα (άρα μεγάλο μέρος του κόστους τους προσδιορίζεται από τις συνθήκες παραγωγής σε άλλες χώρες), είτε υπάρχει ζήτηση γι' αυτά και από το εξωτερικό (π.χ. ορισμένες κατηγορίες ακινήτων, όπως τα παραθεριστικά ακίνητα σε δημοφιλείς τουριστικές περιοχές).

Πρακτικά όλα αυτά σημαίνουν ότι αν συνεχιστεί η πορεία ως έχει (και ανεξάρτητα από το αν θα υπάρξουν ξένες επενδύσεις, οι οποίες ενδεχομένως θα προελκυσθούν με κίνητρα αυτή ακριβώς τη μείωση του κόστους εργασίας και εγκατάστασης), η Ελλάδα ίσως ξαναγυρίσει σε παλαιότερες εποχέςν. Εποχές όπως οι δεκαετίες του '70 και του '80, όταν τα ηλεκτρονικά, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα αγαθά θεωρούνταν στην πράξη περίπου «είδη πολυτελείας» και ο πήχης της άνετης διαβίωσης ήταν πολύ χαμηλότερα, ακόμη και σε σχέση με το σήμερα.

Σε μια χώρα με σημαντική υπογεννητικότητα, μεγάλο ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία θα παίξει και το επίπεδο των συντάξεων. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες συντάξεις έχουν ήδη υποστεί σοβαρές μειώσεις, όλα δείχνουν ότι η διαδικασία θα συνεχιστεί.

Από τη μία πλευρά υπάρχει το συνεχιζόμενο άμεσο πρόβλημα της βιωσιμότητας των ταμείων κι από την άλλη πλευρά η διαρκώς μειούμενη αξία των εισφορών. Η μείωση των εισφορών με τη σειρά της έχει δύο διαστάσεις. Η ανεργία και η μείωση των μισθών συνιστά την πρώτη διάσταση. Η κάθετη μείωση στις απολαβές των νεοεισερχομένων στην αγορά συνιστά τη δεύτερη, που έχει και τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Κι όπως είναι εύκολα αντιληπτό, με βάση τη συνεχιζόμενη γήρανση του πληθυσμού, η μείωση των συντάξεων θα έχει σημαντικότατες επιπτώσεις στη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες, καθώς η ζήτηση εκ μέρους των συνταξιούχων αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.

Εν ολίγοις, αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, η Ελλάδα κινείται τελεσίδικα προς μια περίοδο επιστροφής στο παρελθόν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το βιοτικό επίπεδο του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού.

Αυτή άλλωστε είναι η πραγματική όψη της εσωτερικής υποτίμησης. Το ευρώ μας θα έχει την ίδια αξία με το ευρώ των άλλων, όμως θα έχουμε πολύ λιγότερα ευρώ εισόδημα, κι αυτό θα καθιστά πολύ δυσκολότερη την απόκτηση πολλών αγαθών όπως αυτά που περιγράφηκαν παραπάνω, είτε πρόκειται για εισαγόμενα τρόφιμα και ρούχα, είτε για είδη σπιτιού, αυτοκίνητα κ.λπ.

Κι αυτό σε μια χώρα που προς το παρόν εισάγει είτε με τη μορφή τελικών προϊόντων, είτε με τη μορφή πρώτων και ενδιάμεσων υλών, πολύ μεγάλο ποσοστό από αυτά που καταναλώνει, δεν θα έχει μεγάλη διαφορά από μια πραγματικά μεγάλη υποτίμηση σε εθνικό νόμισμα.

Για την ακρίβεια, μπορεί να αποδειχτεί πολύ χειρότερη καθώς δεν συμβαίνει μονομιάς, αλλά σταδιακά, κουράζοντας την κοινωνία κι αφαιρώντας την ελπίδα για σύντομη ανάκαμψη.

ΥΓ.: Η στήλη βρίσκεται σε διακοπές, πλην όμως θέλησε να ασχοληθεί με το θέμα βλέποντας ότι η επικαιρότητα περιστρέφεται και πάλι γύρω από το επόμενο «μνημονιακό» δάνειο και το ενδεχόμενο ενός κουρέματος, τα οποία όμως ουδόλως επηρεάζουν την παραπάνω κατάσταση όπως προδιαγράφεται με τις σημερινές συνθήκες.

Αποτελεί δε γεγονός άξιον απορίας πώς τριάμισι χρόνια μετά την επίσημη έναρξη της κρίσης εξακολουθεί να μην υπάρχει ένα Εθνικό Σχέδιο προκειμένου να εκμεταλλευτούμε τα υπαρκτά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας, μήπως και γλιτώσουμε τα τετελεσμένα που έρχονται ολοταχώς.

http://www.euro2day.gr

ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΡΧΙΣΕ Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Δείτε ένα συγκλονιστικό βίντεο με μια από τις τελευταίες προφητικές συνεντεύξεις του Ανδρέα Παπανδρέου πριν πεθάνει, που ενημέρωνε τον Ελληνικό λαό για το τι επιφύλασσαν οι Ευρωπαίοι για την Ελλάδα.
Εκπλήσσει με την ειλικρίνεια του, (είναι '95, μετά την περιπέτεια του Χέρτφιλντ), αλλά προσέξτε ιδιαίτερα στο 3:13 όπου λέει: 

....Βρίσκω ότι πάμε σ ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. συμφερόντων, όταν λέγω, ρητά!
ΣΑΣ ΛΕΓΩ ΟΜΩΣ ΟΤΙ, ΕΔΩ...ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΦΕΣ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΔΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΡΟΛΟ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟ...Μετά …..ήρθε ο Σημίτης και οι επόμενοι, που «άδειασαν» την εξωτερική πολιτική της χώρας.

ΔΕΙΤΕ

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΜΠΟΛΙΣΤΑΝ ! Με απευθείας ανάθεση δόθηκε στον ΑΚΤΩΡΑ ο λιγνίτης της Φλώρινας

Ενεργειακός Κροίσος ο Μπόµπολας, που πήρε το λιγνιτωρυχείο της Βεύης για τα επόµενα 50 χρόνια. Του παραχωρήθηκε η εκµετάλλευση δηµόσιας περιουσίας, της οποίας η αξία ξεπερνά τα 3 δισ. ευρώ!

Στις 9 Αυγούστου 2013 δόθηκε τέλος σ’ άλλο ένα πολυετές σίριαλ, ακόµη ενός µεγάλου έργου που δόθηκε «µε απευθείας εκµίσθωση»... στον Μπόµπολα. Πρόκειται για το λιγνιτωρυχείο της Βεύης στη Φλώρινα που το πήρε ο ΑΚΤΩΡ για 15 χρόνια αλλά µπορεί να ανανεώνει τη σύµβαση µέχρι να φτάσει τα 50 χρόνια!

Και προφανώς ο εργολάβος θα...

ανανεώνει συνεχώς τη σύµβαση µέχρις ότου εξορύξει όσους περισσότερους τόνους µπορεί από τους 126 εκατ. τόνους που θεωρούνται τεχνικά απολήψιµοι. Το τίµηµα ορίστηκε στα 150.000.000 ευρώ (συνολικά για τα 15 χρόνια) µε τιµές 2012.

Από toxwni μέσω citypress-gr

Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

ΠΑΡAΘΥΡΟ ΔΙΑΦΥΓHΣ ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΣIΑΣ ΣΕ ΔΗΜOΣΙΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟYΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΙΡΓΗΣΑΝ ΣΕ ΚΛΟΠΈΣ ΣΕ ΒAΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣIΟΥ .

Διαβάζω ότι η κυβέρνηση φέρνει νομο στην βουλη που περιλαμβάνει ευνοϊκή ποινική μεταχειρηση υποδίκων και κατηγορουμένων για οικονομικά σκάνδαλα και υποθέσεις κρατικής διαφθοράς ,εφ όσον οι κατηγορούμενοι επιστρέψουν το ολικό ποσόν που καταχραστηκαν σε βάρος του Δημοσίου .

Επίσης διαβάζω ότι απο τις ρυθμίσεις αυτές και σωστά ,θα εξαιρούνται οι πολιτικοί που εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς ,οι εκπρόσωποι των ΟΤΑ οι ΔΗΜΌΣΙΟΙ λειτουργοί και οι κρατικοί αξιωματούχοι .

Ποιοι όμως κρατικοί λειτουργοί κ.λ.π ;
Αυτοί που οι ίδιοι τα πατελωνιασαν σε βάρος του δημοσίου .!!!!!!

Για αυτούς τους κρατικούς αξιωματούχους πολιτικους κλπ που συνειργησαν ,για να τα πατελωνιασουν οι διάφοροι υποδικοι και οι καταχραστές του δημοσίου ,φαίνεται η κυβερνηση να αφήνει παράθυρο .

Με την παύση της δίωξης των απατεώνων που επιστρέφουν στο δημόσιο τα λεφτά,δεν ΞΕΚΑΘΑΡΊΖΕΙ τι θα κάνει με τους συνεργούς κρατικούς λειτουργους ,που αυτοι ειναι πιθανόν και η αφετηρια που δημιουργηθηκαν τα φαινομενα αυτα .

Αθωωνονται και αυτοί; υπόκεινται σε ευνοϊκή ποινική μεταχειρηση και αυτοί ;

Κύριε Υπουργε Δικαιοσύνης ,

Τους συνεργούς λοιπόν των απατεώνων γιατί δεν προβλεπετε τι θα τους κάνετε;

Μαζι με αυτούς που επιστρέψουν τα λεφτά θα παύει και η δίωξη των κρατικών συνεργων τους;

Μήπως όμως με το νομικό αυτο κενό ,δεν θέλω να σκεφτώ για σκοπιμότητα ,αφήνετε παράθυρο διαφυγής σε αυτούς τους κρατικούς αξιωματούχους που συνέβαλαν να γίνουν οι ληστείες σε βάρος του δημοσίου ;

Μήπως αυτη η παράλειψη της αποδωσης ποινικών ευθυνών , είναι ξανά στο μέλλον το κίνητρο της διαφθοράς ,για ορισμένους κρατικούς ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΎΣ ,που είδαν μετα απο τέτοια φαινόμενα να μην υπάρχει τιμωρία για τους ΣΥΝΕΡΓΟΎΣ ;


Μιχάλης Καρχιμάκης

Τι θα είχε συμβεί επί ΓΑΠ αν είχε καταφερθεί ο Πούτιν κατά της Ελλάδας;

Ο Γιώργος Παπανδρέου συκοφαντήθηκε και στοχοποιήθηκε και από δυνάμεις της σημερινής Νέας Δημοκρατίας ως προδότης, ως συνωμότης κατά της χώρας, ως πιόνι μυστικών κι άλλων δυνάμεων που είχαν στόχο την υποδούλωση της χώρας.

Φυσικά, λόγω της αμερικανικής καταγωγής της μητέρας του, από την πρώτη στιγμή που πολιτεύτηκε σε αυτή τη χώρα κάποιοι θεωρούν δεδομένο ότι είναι και «πράκτορας των Αμερικάνων». Τέλος, αρκετοί είναι εκείνοι που...

...τον θεωρούν και πράκτορα του...Ισραήλ μιας και ο πατέρας της γιαγιάς του(!!!) ήταν εβραϊκής καταγωγής.

Όταν λοιπόν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν αυτός που κλήθηκε από την Ιστορία να λάβει τη δύσκολη απόφαση του Μνημονίου, όλοι αυτοί που έχτισαν πολιτικές καριέρες πάνω στο ψέμα και στις φήμες, έσπευσαν να τον κατηγορήσουν γιατί δεν δανείστηκε από την Κίνα και τη Ρωσία, χώρες οι οποίες υποτίθεται ότι σκίζονταν να μας δανείσουν.

Όλοι αυτοί έχασαν τη μιλιά τους στην περίπτωση της Κύπρου. Ο Νίκος Αναστασιάδης προσέφυγε στον Πούτιν, του ζήτησε πολύ λιγότερα χρήματα από όσα θα απαιτούσα μια ελληνική διάσωση και ο Ρώσος ηγέτης αρνήθηκε ουσιαστικά μέχρι και να το συζητήσεις. Οι ελλαδικοί εθνικοί μύθοι κατέρρευσαν.

Χθες, το παραμύθι τέλειωσε οριστικά. Επί πρωθυπουργίας του εθνικιστή Σαμαρά, ο Πούτιν προχώρησε σε μια από τις πιο σκληρές δηλώσεις οποιουδήποτε ξένου ηγέτη κατά της Ελλάδας, προτείνοντας σε ομοεθνείς επιχειρηματίες του να μην επενδύουν στη χώρα μας.

Οι σχετικές αντιδράσεις είναι μάλλον χλιαρές, κανείς δεν ψάχνει να βρει αν ο Σαμαράς έχει κανα παππού ή μπατζανάκη με...εβραϊκές ρίζες, κανείς δεν ψάχνει τις τσέπες του μήπως βρει κανα σήμα της CIA. Άλλο Σαμαράς, άλλο Παπανδρέου. Άλλο κάποιος που μας είναι οικείος λόγω της φαύλης του πλευράς κι άλλο κάποιος που μοιάζει ξένος και διαφορετικός για τα δικά μας γούστα.

Πώς να κρατηθεί κανείς και να μην ξεστομίσει ένα «Αυτή είναι η Ελλλάδα»;
http://www.parapolitiki.com/

Οι «σαν κλέφτες» και οι «σαν ιδιοκτήτες»

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Σύμφωνοι! Δεν βρέθηκαν μέσα στο ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου πυρομαχικά πυροβόλων όπλων. Ενας μεγάλος άδειος κάλυκας μόνο και είναι απορίας άξιον πώς διέφυγε από τη μανία ανακύκλωσης όσων συχνάζουν σ’ αυτά τα στέκια· σε άλλες εφόδους βρέθηκαν εκατοντάδες άδεια μπουκάλια μπίρας, τα οποία, όπως μας είπαν τότε, ήταν για ανακύκλωση. Οι βαριοπούλες, όμως, και τα στειλιάρια τι δουλειά είχαν σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα; Χρειάζονταν για το μάθημα αντοχής υλικών, όπως σάρκασε ο καλός συνάδελφος Δημήτρης Χατζόπουλος («Τα Νέα» 22.8.2013); Και τα κράνη που βρίσκονται κατά δεκάδες σε κάθε τέτοιο στέκι κοστίζουν πολλά λεφτά· η τιμή τους ξεκινάει από 150 ευρώ. Σε τι χρησιμεύουν αποθηκευμένα, αντί να τα χρησιμοποιούν όσοι οδηγούν μοτοσικλέτες;

Ενδιαφέρον, όμως, έχει η τοποθέτηση του Παναγιώτη Λαφαζάνη για την προχθεσινή επιχείρηση της αστυνομίας και διά της οποίας έληξε μια τριακονταετής (!) κατάληψη χώρων στο κτίριο Γκίνη του Πολυτεχνείου. «Δεν ήξερα ότι η αστυνομία μπορεί να λειτουργεί και ως κλέφτης σε αυτή τη χώρα. Να πηγαίνει χαράματα το πρωί και να εισβάλλει στο Πολυτεχνείο», είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη κι αν συμφωνήσουμε ότι η Αστυνομία πρέπει να έχει ωράριο και ότι η κατάλληλη ώρα για να μη «λειτουργεί η αστυνομία ως κλέφτης» είναι το μεσημέρι, «τότε που πεινούν οι εργαζόμενοι και ξυπνούν οι μπάχαλοι», τίθεται το ερώτημα της στάσης του κ. Λαφαζάνη σε πιθανές συγκρούσεις. Δεν θα κατήγγελλε την «αστυνομική βαρβαρότητα»;

Αλλά εκτός της οργουελιανής αντιστροφής του νοήματος που κάνει ο κ. Λαφαζάνης χρησιμοποιώντας τον όρο «κλέφτης» για τις δικαστικές και διωκτικές αρχές, υπάρχει και μια άλλη άρρητη παραδοχή. Η ειδοποιός διαφορά των κλεφτών από τους υπόλοιπους δεν είναι ότι «δουλεύουν» τη νύχτα ή τα χαράματα. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι μπουκάρουν σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους τρίτων και αρπάζουν περιουσία τρίτων. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι το εξής: Οι χώροι του Πολυτεχνείου σε ποιον ανήκουν; Δηλαδή, η έννοια «σαν κλέφτης» προϋποθέτει την έννοια «σαν ιδιοκτησία». Οι συγκεκριμένοι χώροι ήταν κάτι «σαν ιδιοκτησία» εκείνων που τους κατέλαβαν; Μπορεί μετά τριάντα χρόνια κατάληψης να μπαίνει και ζήτημα χρησικτησίας. Αλλά ακόμη κι αυτό χρειάζεται δικαστική απόφαση. Μέχρι τότε, «σαν κλέφτες» είναι εκείνοι που στερούν με το «έτσι γουστάρω» από την ακαδημαϊκή κοινότητα τους χώρους της.

Το δίκιο του Πάγκαλου

Θα θυμάστε, ασφαλώς, εκείνη τη δήλωση του Θ. Πάγκαλου πως «όλοι μαζί τα φάγαμε». Και επίσης θα θυμάστε και το τι άκουσε και από ποιους τα άκουσε, μια και οι κατοικούντες σ΄ αυτόν τον τόπο έχουμε λύσει το πρόβλημα των ατομικών ευθυνών: δεν φταίμε ποτέ και για τίποτα και τα όσα δεινά μας βρίσκουν οφείλονται σε ξενοκίνητες, κατά προτίμηση, συνωμοσίες και σε εθελόδουλους εσωτερικούς πολιτικούς και άλλους παράγοντες.

Πριν από λίγο, όμως, διάβασα ότι τα αποτελέσματα των φορολογικών εξορμήσεων των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι το 46% των επιχειρήσεων φοροδιαφεύγουν. Και φυσικά ούτε από ξένους διοικούνται ούτε από ξένους υποκινούνται να κλέβουν το κράτος. Προσωπική επιλογή του ενός στους δύο επιχειρηματίες είναι η συμμετοχή στο «εθνικό σπορ» της φοροδιαφυγής.

Παράλληλα με την πληροφορία για τα κατορθώματα του επιχειρηματικού μας κόσμου, θυμήθηκα και την άλλη ελληνική φορολογική πραγματικότητα: τη διαπίστωση ότι το 60% των φορολογουμένων δεν πλήρωναν -τουλάχιστον μέχρι πέρυσι- φόρο. Και φυσικά ούτε και το γεγονός αυτό οφείλεται σε ξενοκίνητη συνωμοσία, αλλά είναι αποτέλεσμα της εδραιωμένης άποψης ότι φόρο πληρώνουν μόνο τα κορόιδα και όσοι δεν μπορούν να το αποφύγουν.

Οπως συμβαίνει και με πολλά άλλα, άλλωστε. Με τα κόλπα με τις συνταγογραφήσεις, με τις υπερτιμολογήσεις νοσοκομειακού υλικού, τις συντάξεις-μαϊμού, τα επιδόματα σε δήθεν τυφλούς, την εισφοροδιαφυγή, κοντολογίς όλες εκείνες τις λαμογιές, τις κομπίνες και τις απάτες που συνθέτουν τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και που φυσικά είναι αποκλειστικά δικά μας κατορθώματα και ουδεμία ανάμειξη ή ευθύνη έχει ο οποιοσδήποτε ξένος.

Δυστυχώς, ο Πάγκαλος είχε δίκιο. Δικό μας αποκλειστικά επίτευγμα είναι η κατάντια στην οποία έχουμε περιέλθει. Οχι όλων ανεξαιρέτως, φυσικά, αλλά οπωσδήποτε των περισσότερων. Οι οποίοι δεν εννοούμε μάλιστα να διδαχτούμε από τα λάθη μας και να φερθούμε στοιχειωδώς υπεύθυνα για να σώσουμε την παρτίδα, έστω και την τελευταία στιγμή, αλλά εμμένουμε αμετανόητοι στις ίδιες πρακτικές που μας έφεραν στην άκρη του γκρεμού.

Γκρινιάζουμε όλοι ότι αργεί να φανεί το φως στην άκρη του τούνελ. Αν βοηθούσαμε όσο έπρεπε, θα είχε ήδη φανεί. Ή μπορεί και να μην είχαμε μπει καν σε τούνελ.
bartzinopoulos@hotmail.com

Κάτι αλλάζει στην Αθήνα

του Διονύση Γουσέτη

Για να καταλάβουμε τη διαφορά του σημερινού δημάρχου Αθηναίων από τη μέχρι τώρα κατάσταση, πρέπει να πάμε πίσω στο 2006 και να παρακολουθήσουμε τις διακηρύξεις, όχι μόνο των κατεστημένων κομμάτων, αλλά του τότε φρέσκου αριστερού υποψηφίου δημάρχου Αλέξη Τσίπρα. Απαιτούσε με πάθος «γενναία μεταφορά πόρων από τον κρατικό προϋπολογισμό στον δήμο, τους οποίους η δημοτική αρχή πρέπει να διεκδικήσει κινητοποιώντας τους δημότες». Ο φέρελπις νέος πλασάριζε ως ανανέωση της τοπικής αυτοδιοίκησης την πεπατημένη της πρόσθετης επιδότησης από το κράτος, την οποία μάλιστα θα διεκδικούσε με τον τρόπο που έχει συνηθίσει: με διαδηλώσεις και φασαρίες!

Ο Καμίνης έκανε το αντίθετο. Απογαλάκτισε τον δήμο από την κρατική επιδότηση. Επί δημαρχίας του ο δήμος όχι μόνο δεν πήρε πρόσθετη επιδότηση, αλλά μειώθηκαν οι πόροι του -λόγω της κρίσης- κατά 60%. Και όχι μόνο κράτησε τον δήμο όρθιο, αλλά μείωσε και τα φέσια των προηγούμενων δημάρχων κατά 40%!

Πώς το έκανε; Σταμάτησε τη διαφθορά. Συγχώνευσε οργανισμούς και επιχειρήσεις. Σταμάτησε τη σπατάλη. Εκανε χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις με το 10% του κόστους των προηγουμένων ετών. Εφερε στην Αθήνα 140 εκατ. ευρώ απευθείας από κοινοτικά κονδύλια. Απέλυσε από τον 9.84 μεγάλα ονόματα που ο προηγούμενος δήμαρχος πλήρωνε αδρά για να τον προωθούν προσωπικά, παρότι έτσι έμεινε επικοινωνιακά ακάλυπτος στις παντοειδείς επιθέσεις για καταστάσεις που δεν μπορούσε να επηρεάσει: την υποβάθμιση του κέντρου, την αύξηση της εγκληματικότητας, τα ναρκωτικά, το παραεμπόριο, την πορνεία.

Κατηγορήθηκε από τους «αγανακτισμένους» του 2011 ότι «υπηρετεί το σύστημα», επειδή καθάρισε την Πλατεία Συντάγματος. Κατηγορήθηκε από τις συντεχνίες των εργαζομένων στον δήμο ως «μανιασμένος κατήγορος των εργαζομένων». Και η συντεχνία φαρμακοποιών του έριξε τη λάσπη ότι «εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα» επειδή διεύρυνε το ωράριό τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκέστηκε στις κατηγορίες. Οργάνωσε «κατοίκους» - τραμπούκους για να ακυρώσουν το γκαράζ του Α΄ Νεκροταφείου, να καταστρέψουν πινακίδες της ελεγχόμενης στάθμευσης, να καταλάβουν το δημοτικό καφενείο, ενισχύοντας την υποβάθμιση της πόλης.

Ο Καμίνης δεν αποποιήθηκε τις ευθύνες του. Δεν τις φόρτωσε στην τρόικα, παριστάνοντας τον «καλό» -όπως έκαναν υπουργοί, πρωθυπουργοί, κόμματα- ούτε όταν δεχόταν προπηλακισμούς από κουκουλοφόρους ούτε όταν οι Οικολόγοι Πράσινοι αποχωρούσαν από την παράταξή του διότι «σύρθηκε πίσω από τις επιλογές της κεντρικής πολιτικής σκηνής».

Ετσι μέσα στη συνολική απαξίωση και τη λειψανδρία πολιτικού προσωπικού ο Γιώργος Καμίνης φαντάζει σαν φάρος σοβαρότητας, ικανότητας, εντιμότητας, καινοτομίας. Είναι μεταρρυθμιστής. Γι’ αυτό είναι επικίνδυνος για τα ανίκανα για μεταρρυθμίσεις κόμματα, που ήδη κυκλοφορούν ονόματα υποψηφίων δημάρχων στις δημοτικές εκλογές του 2014, για να μετρήσουν το έχειν τους.

http://www.metarithmisi.gr

TedxAcademy γουστάρεις; Θα μιλήσει και ο Γιάννης Μπουτάρης!

Για πρώτη φορά, ο Γιάννης Μπουτάρης θα μιλήσει στο TEDxAcademy, το οποίο φέτος διεξάγεται το Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης θα μιλήσει για την δική του τολμηρή διαδρομή μέσα από το λάθος και το φόβο. Με αναφορές στις αιρετικές αποφάσεις που πήρε, τόσο στην προσωπική/επαγγελματική του ζωή, όσο και με την ενασχόλησή του με τα κοινά. [skai.gr]

 Epikairo: Θα χει εξαιρετικό ενδιαφέρον να ακούσεις τον άνθρωπο που κάνει τη συντηρητική-αρτιοσκληρωτική Θεσσαλονίκη που οικοδόμησαν Άνθιμος-Ψωμιάδης-Παπαγεωργόπουλος να βγάζει φλύκταινες. Όταν ακούς τον Γιάννη Μπουτάρη, χάρις στον δίχως κλισέ και άμεσο λόγο του, δεν βαριέσαι ποτέ και σίγουρα αυτή η ομιλία αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, από τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος έχει εκφράσει την επιθυμία του να συνδράμει στη συγκρότηση ενός σοβαρού και με προοπτική κεντροαριστερού σχήματος. Αναμένουμε κ. Δήμαρχε.
http://www.epikairo.gr

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Επαναθεμελίωση της Κεντροαριστεράς

Του Θόδωρου Τσίκα * 

Ολοένα και περισσότερο κερδίζει έδαφος η άποψη ότι, είναι αναγκαίο να οδηγηθούμε στην απαρχή διεργασιών βαθιάς αναμόχλευσης του δημοκρατικού σοσιαλιστικού χώρου, της ανανεωμένης σοσιαλδημοκρατίας και της ευρωπαϊστικής Κεντροαριστεράς. Στην εκκίνηση μιας διαδικασίας επανιδρυτικού χαρακτήρα, ανασύστασης και ανασύνταξης των σύγχρονων προοδευτικών δυνάμεων της χώρας σε νέα βάση.

Είναι βεβαίως απαραίτητο, οι κινήσεις που θα γίνουν, να αφορούν τις δυνάμεις που σήμερα είναι οργανωμένες στο ΠΑΣΟΚ. Αλλά, αυτό δεν αρκεί. Θα ήταν χρήσιμο να αγκαλιάσει αυτές τις πρωτοβουλίες κάθε πολίτης και συλλογικό σχήμα, από το φιλελεύθερο Κέντρο ως την δημοκρατική και οικολογική Αριστερά, που ενδιαφέρεται για τους ίδιους στόχους. Επίσης είναι σημαντικό, ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα έτσι ώστε να συμβάλουν σε μια αφετηρία αναγέννησης της δημοκρατικής – προοδευτικής παράταξης.

Μέσα από αυτές τις διαδικασίες πρέπει, αφενός μεν, να αξιοποιηθούν θετικές κατακτήσεις που προήλθαν από μεταρρυθμιστική πνοή και σύγχρονες τομές και, αφετέρου, να απορριφθούν αναχρονιστικές αντιλήψεις, αλαζονικές συμπεριφορές και «καθεστωτικές» πρακτικές. Οι διεργασίες αυτές μπορούν να ωθήσουν σε ένα κίνημα ανανέωσης, ριζικών αλλαγών και νεωτερισμών, σε τολμηρές επιλογές και προγραμματική ευρηματικότητα, καθώς και στη διαμόρφωση συνεκτικού πολιτικού σχεδίου για μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας. Κυρίως, όμως, απαιτείται να οδηγήσουν σε μια προγραμματική, ηθική και αξιακή επαναθεμελίωση του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Παράταξης και της ευρύτερης Κεντροαριστεράς.

Το ζήτημα δεν είναι να εφεύρουμε -μόνο- μια νέα οργανωτική φόρμα, που απλώς θα αθροίσει έτοιμες δυνάμεις. Η ανασυγκρότηση πρέπει να είναι το πείραμα μιας στρατηγικής στροφής. Μια πρωτότυπη προσπάθεια ανασύνθεσης και σύγκλισης, που απαιτεί αλλά και διευκολύνει την ιστορική αυτογνωσία και την αυτο-μεταρρύθμιση των δυνάμεων που θα συμμετάσχουν. Είναι μια υπόθεση που θα απαιτήσει προσφορά χρόνου, πνευματικό μόχθο και θαρραλέες πολιτικές πρωτοβουλίες.

* Ο Θόδωρος Τσίκας είναι πολιτικός επιστήμονας-διεθνολόγος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ

Μ. Καρχιμάκης: όταν ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε το νόμο για τους πλειστηριασμούς

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρεται για την επιχείρηση κατάργησης του νομου που θα επέτρεπε τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας και ορθώς !!!!!!

Δυστυχώς όμως ,όταν ψηφιζοταν ο νόμος αυτός ,ποιος μπορει να εξηγήσει γιατί τον καταψήφισε;
Για να μπορούν ασύδοτα και ανενοχλητα οι τράπεζες μέσα στην κρίση να αναθέτουν στους κορακοεισπρακτορες να αφαιρούν τις περιουσίες των αδύναμων χωρίς νομική προστασία;

Γιατί αυτο θα γινόταν χωρίς τον νομο περι προστασίας των δανειοληπτών .

Σήμερα ,η επιχείρηση αυτη των τραπεζών,να τιτλοποιουν τις απαιτήσεις και να τις αναθέτουν προς είσπραξη σε κοράκια και σε offshore,αναχαιτισθηκε με τον νομο ,απαγόρευσης των πλειστηριασμων ,που οΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε .

Η αριστερά ,γενικώς ,σύντροφοι ,πρέπει να μην έχει μικροψυχες προσεγγίσεις .
Ότι είναι σωστό και φιλολαικο να το υπηρετεί και να το υιοθέτει.
Όχι να το απορρίπτει ,επειδή την πρωτοβουλία την είχε κάποιος άλλος η το υλοποίησε κάποιος άλλος .
Η ΣΥΝΈΠΕΙΑ και η μεγαλοσυνη ,είναι μεγάλο προτέρημα ,για όσους επιδιώκουν να διοικήσουν τον τόπο .

Ποτε λέγατε λοιπόν την αλήθεια ; Αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ
;τότε που καταψηφιζατε το νομο η τώρα που τον υπερασπιζεστε .

Μ.ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2013

"Θαύματα και 'Κρατικός Καπιταλισμός'"

23.08.2013

Τα θαύματα είναι δυνατά, θέλουμε να πιστεύουμε.
Η Ισλανδία ίδρυσε το χρηματιστήριο αξιών της μόλις το 1985 και μέχρι το 2007 είχε γίνει η πέμπτη πλουσιότερη χώρα στον κόσμο. Βέβαια, μετά την χρηματιστηριακή κρίση του 2008, η πτώση του ΑΕΠ έτρεχε με 8,5% το χρόνο, χειρότερα δηλαδή απ’ την Ελλάδα. Μιλάμε συχνά για την Κύπρο, αλλά το ενεργητικό των Ισλανδικών τραπεζών είχε κάποια στιγμή φτάσει στο 1000% του ΑΕΠ. Οι τράπεζες δέχονταν καταθέσεις, έδιναν δάνεια, οι μετοχές ανέβαιναν.

Τι μαθαίνουμε από αυτήν την εμπειρία; Μια πρόχειρη απάντηση είναι «τίποτα». Μια περισσότερη σύνθετη απάντηση είναι ότι το χρηματιστήριο παράγει πιο γρήγορα και πιο εύκολα κέρδη από οποιαδήποτε άλλη οικονομική δραστηριότητα. Ο κόσμος γέμισε θαύματα: Ντουμπάι, Ιρλανδία, Κύπρος, Λετονία, κ.ο.κ. Σε μια μικρή σχετικά αγορά, όπως η Ελλάδα, ένας επενδυτής που γνώριζε την αγορά θα μπορούσε σε μια τριετία να πενταπλασιάσει τα χρήματά του. Στην Αθήνα, το 1997 οι επενδυτές κατέγραφαν κέρδη τριετίας 70%, το 1998 199%, και το 1999 +493%. Ποια άλλη επένδυση, από τις λεγόμενες «παραγωγικές», θα είχε ανάλογα αποτελέσματα;

Βέβαια, σχεδόν σε κάθε θαύμα αντιστοιχεί σήμερα μια τραγωδία, από την Κύπρο έως την Ιρλανδία και από το Ντουμπάι έως την Ισλανδία. Η ηθικολογική μας συζήτηση τον τελευταίο καιρό έχει επικεντρωθεί στα διακοποδάνεια, την υπερχρέωση και την υπερκατανάλωση των ανεύθυνων και ράθυμων μεσοαστών. Στο μεταξύ, «ο επενδυτής» παραμένει μια αγιοποιημένη φιγούρα, που παράγει κέρδος και θέσεις εργασίας, όσο το κράτος τον κατατρέχει.
Η επόμενη ερώτηση είναι βέβαια τι κάνει με τα κέρδη του ο επενδυτής. Μια απάντηση είναι ότι ο μέσος εισηγμένος αντλεί κεφάλαια από το χρηματιστήριο προκειμένου να επενδύσει στην αναβάθμιση της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας της επιχείρησης, δημιουργεί μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, αυξάνει την πολυθρύλητη ανταγωνιστικότητά του και δημιουργεί περισσότερες θέσεις εργασίας, είτε αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών του, είτε καταναλώνοντας. Μια άλλη απάντηση είναι ότι «υπηρετεί το συμφέρον των μετόχων του», επενδύοντας τα κέρδη του στο χρηματιστήριο. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι Έλληνες επενδυτές στην αγορά ακινήτων του Λονδίνου, αυξήθηκαν. Αντίθετα, οι παραγωγικές επενδύσεις μειώθηκαν.
Όταν μια αγορά είναι εθισμένη σε μεγάλα και βραχυπρόθεσμα κέρδη, ποιος αλήθεια θα επενδύσει με ρίσκο και περιορισμένα περιθώρια κέρδους; Η έξοδος από μια κρίση απαιτεί μια σοβαρή συζήτηση και όχι απλά την εφαρμογή «δοκιμασμένων συνταγών». Δεν μπορεί κανείς ν’ αυξήσει τις εξαγωγές, χωρίς παράλληλα να κινηθεί στη λογική υποκατάστασης εισαγωγών. Δεν μπορεί κανείς να ελπίζει να τονωθεί το χρηματιστήριο, προκειμένου να μειωθεί η ανεργία. Δεν μπορεί κανείς να ελπίζει ότι η μείωση του μισθολογικού κόστους, ειδικά σε μια χώρα που βασίζεται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, θ’ αυξήσει τις παραγωγικές επενδύσεις. Αλλαγή «παραγωγικού μοντέλου» δεν μπορεί να σημαίνει μόνο μείωση του κράτους και αύξηση της κερδοφορίας.
Η απορρύθμιση δεν αλλάζει το «παραγωγικό μοντέλο». Το κράτος το αλλάζει. Στην Ελλάδα, το κράτος σήμερα έχει απολέσει τη δυνατότητα ρύθμισης της αγοράς ενέργειας. Το αποτέλεσμα είναι ότι μαζί με την κατάρρευση της εσωτερικής ζήτησης, η βιομηχανία πρέπει ν’ αντιμετωπίσει ένα απαγορευτικό κόστος παραγωγής. Το κράτος σήμερα έχει απολέσει τον όποιο έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, παρά το γεγονός ότι ο Έλληνας φορολογούμενος έχει χρεωθεί 50 δις Ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού κλάδου. Το θέμα δεν είναι η επιστροφή στον «κρατικό καπιταλισμό», αλλά η παραγωγή. Και έτσι έχουμε το τραγελαφικό φαινόμενο «ολοκλήρωσης» του τραπεζικού κλάδου, «επιτυχημένης ανακεφαλαιοποίησης» και, παράλληλα, μια συζήτηση για τη δημιουργία ταμείων και τραπεζών «ειδικού σκοπού».

Είναι αλήθεια ότι η «ελεύθερη αγορά» μπορεί να δημιουργήσει πλούτο, αλλά ποτέ και σε καμία χώρα δε δημιουργήθηκε βιομηχανική παραγωγή χωρίς κρατική παρέμβαση. Το θέμα δεν είναι «η επιστροφή στην ανάπτυξη», αλλά η αλλαγή παραγωγικού μοντέλου. Διότι η καταπολέμηση της ανεργίας δεν πρόκειται να επέλθει από μια ακόμα φούσκα, αλλά από μικρά και ποιοτικά βήματα στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.

Μ.ΚΟΠΠΑ