Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Προς
Τα Μέλη και τους Φίλους του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Κάθε δημοκράτη πολίτη

Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,
Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Αισθάνομαι την ανάγκη να απευθύνω σε όλους εσάς που συμμετείχατε στη χθεσινή μας εκδήλωση, με την οποία όλοι μαζί διαμηνύσαμε ότι, είμαστε πάντα παρόντες στο κάλεσμα της Πατρίδας, ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Αισθάνομαι υπερήφανος, γιατί με την εκδήλωση αυτή, εκπέμψαμε αποφασιστικό μήνυμα ενότητας του Ελληνικού λαού, απέναντι σε όσους επιδιώκουν το διχασμό, προτάσσοντας τις δικές τους επιδιώξεις έναντι του συμφέροντος της Πατρίδας και του Ελληνικού λαού.

Γνωρίζω τις επιπτώσεις των διχαστικών αντιλήψεων και είχα επισημάνει από την αρχή της κρίσης τους κινδύνους από ενδεχόμενη επικράτησή τους, καθώς έβλεπα τα αποτελέσματα των εύκολων λόγων και υποσχέσεων, που εκφράζονταν από άλλες πολιτικές δυνάμεις, με μοναδικό γνώμονα την αποφυγή ανάληψης πολιτικού κόστους εκ μέρους τους.

Όπως γνωρίζω – το βιώσαμε όλοι -, πόσο ακριβά πληρώνει σήμερα ο Ελληνικός λαός την απουσία στοιχειώδους συνεννόησης, σε αντίθεση με άλλες χώρες που μπορούν σήμερα και στέκονται στα δικά τους πόδια.

Φίλες και φίλοι,

Επιδείξατε ήθος και αξιοπρέπεια, απέναντι στις άγονες αντιπαραθέσεις.

Έτσι, είχαμε τη δυνατότητα να διαδηλώσουμε με σταθερή φωνή ότι, πατριωτικό είναι το αληθές.

Είπαμε ΝΑΙ στη ρήξη με τα κακώς κείμενα στη χώρα μας.

Όσα δηλαδή, μας έφεραν την κρίση και τελικά, την εξάρτηση, γιατί μας ανάγκασαν να ζητήσουμε στήριξη από τους εταίρους μας. Είπαμε ΟΧΙ σε όσους κρύβουν τις πραγματικές αιτίες που μας έφεραν εδώ, ΟΧΙ και σε όσους συγκαλύπτουν κατεστημένα και την επιδίωξή τους να μην αλλαξει τίποτα στην Ελλάδα.

Είπαμε ΝΑΙ στην Ελλάδα της δημιουργίας και της εργασίας. Είπαμε ΝΑΙ στην Ευρώπη των λαών της.

Καταστήσαμε σαφές, Ότι όσοι λέμε ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Το δικό μας ΝΑΙ είναι και δέσμευση να παλέψουμε για μια Ευρώπη δημοκρατική, αλληλέγγυα, μια Ευρώπη ανθρωπιάς και βιώσιμης ανάπτυξης.

Ότι εμείς είμαστε αποφασισμένοι να συνυπάρχουμε με κάθε Έλληνα, κάθε Ευρωπαίο συμπολίτη μας, κάτω από τον ίδιο ουρανό, αγωνιζόμενοι όμως, για τις αρχές και τις άξιες μας, τα ιδανικά μας, τις πολιτικές μας.

Γιατί θέλουμε μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.

Δημοκρατική και προοδευτική.

Οι συντηρητικοί συσχετισμοί στην Ευρώπη, αποτελούν για εμάς πρόκληση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

Η φυγή, δεν είναι απάντηση.

Για να το πετύχουμε, πρέπει να είμαστε παρόντες.

Και αυτήν την ώρα, για να δώσουμε χώρο στην Ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, χρειάζεται να διαφυλάξουμε τις κατακτήσεις δεκαετιών.

Όλα τα άλλα, μας οδηγούν σε έναν δρόμο, που δεν έχει επιστροφή.

Όσοι κληθήκαμε να διαχειριστούμε την κρίση και το κάναμε μόνοι μας, το ξέρουμε καλά. Συγκρουστήκαμε για τις αρχές και τις αξίες μας. Συνεχίζουμε και τώρα να το κάνουμε, παρά το υψηλό πολιτικό τίμημα που πληρώσαμε.

Και το κάναμε, για να μην πληρώσουν οι Έλληνες, όπως δυστυχώς συνέβη με τις απρονοησίες που επικράτησαν στη συνέχεια, ακόμη υψηλότερο τίμημα, σε πόνο και χρήμα.

Και εύχομαι να μην γίνει αυτό το τίμημα αβάσταχτο.

Σας ευχαριστώ και πάλι μέσα από την καρδιά μου και σας ζητώ να δείξουμε και τώρα, όπως πάντα κάναμε ότι, η ενότητα του Ελληνικού λαού και η υπεράσπιση του εθνικού και δημοσίου συμφέροντος, αποτελούν για εμάς ύψιστη παρακαταθήκη, που πρυτανεύει στους αγώνες μας.



Γιώργος Α. Παπανδρέου

Δ. Ρέππας: «Ούτε ευρωδούλοι, ούτε ευρωμάχοι: Έλληνες Ευρωπαίοι»

Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει στον ελληνικό λαό λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες του δημοψηφίσματος, ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Ρέππας. Μιλά για «ψευδομοίωμα δημοψηφίσματος», καταγγέλλοντας απόπειρα επιβολής της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ και όχι καταγραφή της λαϊκής θέλησης, αλλά και για προσπάθεια τόνωσης του πατριωτισμού των Ελλήνων, αφού το "όχι" του '40 ειπώθηκε σε εχθρούς και όχι σε εταίρους της χώρας. «Η επικράτηση του Ναι οδηγεί σε πτώση της κυβέρνησης, η επικράτηση του Όχι σε πτώση της χώρας», λέει, ζητώντας επιτέλους εθνική συνεννόηση. Ολόκληρο το άρθρο του Δημήτρη Ρέππα στην «Καθημερινή» έχει ως εξής :

Ούτε ευρωδούλοι, ούτε ευρωμάχοι: Έλληνες Ευρωπαίοι
1. Το ψευδομοίωμα δημοψηφίσματος είναι απόπειρα επιβολής της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ και όχι καταγραφή της λαϊκής θέλησης. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παγιδεύσει σε ένα κατασκευασμένο δίλημμα τους πολίτες στερώντας τους το δικαίωμα να εκφραστούν ευθέως και σαφώς επί του μείζονος που είναι η ευρωπαϊκή θέση της χώρας. Το Ναι ή το Όχι στο επικείμενο μνημόνιο δεν είναι πιο σημαντικό από την δήλωση Ναι ή Όχι στην Ευρώπη. Αντιθέτως και γι΄αυτό δεν πρέπει να γίνει μοχλός για την διακύβευση του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Η κυβέρνηση όφειλε να θέσει ως πρώτο ερώτημα το Ναι ή το Όχι στην ΕΕ. Η μεγάλη πλειοψηφία του Ναι στην Ευρώπη θα καθιστούσε άνευ σημασίας το αποτέλεσμα στο ερώτημα που θέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

2. Η φόρτιση με ισχυρή σημειολογία περί τελεσιγράφου και υποταγής υπαινίσσεται πως το Όχι είναι πατριωτική στάση παραπέμποντας στο Όχι του ΄40. Ισχύει το εντελώς αντίστροφο: Τότε το Όχι ειπώθηκε στους εχθρούς και η Ελλάδα συμμετείχε στην συμμαχία της νίκης. Τώρα το Όχι απευθύνεται σε εταίρους, χωρίς άλλες συμμαχίες, αφού και οι φίλοι όπως η Ρωσία ή η Κίνα μας καλούν να συνεννοηθούμε στο πλαίσιο της ΕΕ. ΄Αλλωστε, η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή οικογένεια θα υποβάθμιζε την γεωπολιτική αξία που έχει σήμερα ως πλήρες μέλος της.

3. Η αποδυνάμωση της χώρας με την επικράτηση του Όχι γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν εμφιλοχωρήσει ένας νέος εθνικός διχασμός. Η Αριστερά που βίωσε στο πετσί της την κατηγοριοποίηση σε πατριώτες και προδότες τώρα κατηγορεί συλλήβδην όποιον διαφωνεί, ταυτίζοντάς τον με τους δανειστές. Διακηρύσσει πως η ψήφιση του Ναι είναι δοσιλογισμός και υποταγή ενώ πατριωτική είναι μόνο η στάση της κυβέρνησης και των οπαδών της. Ας αναλογισθεί πού οδηγείται η χώρα αλλά και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Η κραυγαλέα αποτυχία της πολιτικής του δεν αναστρέφεται με κηρύγματα μισαλλοδοξίας. Είμαι βέβαιος πως οι κυβερνώντες διαθέτουν τον κοινό νου ώστε να αντιλαμβάνονται πού οδηγεί ο φανερός αντιευρωπαισμός και ο υποβόσκων δραχμοτζιχαντισμός. Οποιος ψηφίζει Ναι δεν είναι υποταγμένος και όποιος ψηφίζει Όχι δεν είναι αντιευρωπαϊστής, εξ αυτού του λόγου και μόνο. Όπως είναι άλλο το Όχι του ΣΥΡΙΖΑ και άλλο το Όχι της Χρυσής Αυγής, το ίδιο διαφορετικό μπορεί να είναι το Ναι που διατυπώνουν οι υποστηρικτές του από τους συντηρητικούς έως τους σοσιαλιστές.

Η επικράτηση του Ναι οδηγεί σε πτώση της κυβέρνησης, η επικράτηση του Όχι σε πτώση της χώρας. Ουδείς, λοιπόν, κερδίζει από αυτό το εγχείρημα του δημοψηφίσματος. Ας θυσιαστεί, λοιπόν, το έλασσον και κομματικό για να διασωθεί το μείζον και εθνικό.
4. Είναι ώρα εθνικής συνεννόησης για την αντιμετώπιση του χρέους όχι μόνο στις συνέπειές του αλλά κυρίως στις ρίζες του για να περάσουμε από το –Α του Αδιεξόδου και της Αβεβαιότητας στο +Α της Ανάπτυξης και της Ασφάλειας για την χώρα και τους πολίτες.

http://www.matrix24.gr/

ΝΑΙ, είμαι πατριώτης! (ένα άρθρο που πρέπει να διαβάσετε ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ!)

Δεν το «παίζω»! Είμαι πατριώτης! Και είμαι υπερήφανος γι αυτό!
Είμαι πατριώτης γιατί …


ΝΑΙ, σέβομαι τον συνταξιούχο
και δεν τον αποκαλώ «παλιόγερο» όταν παραπονιέται ότι δεν αντέχει να περιμένει στην ατελείωτη ουρά του ΑΤΜ !

ΝΑΙ, γιατί προσφέρω τις ιατρικές υπηρεσίες μου άνευ αμοιβής και θα συνεχίσω να το κάνω για όσο διάστημα χρειαστεί !

ΝΑΙ, γιατί δεν φθονώ τον γείτονα ή τον συγγενή μου επειδή το παιδί του έχει δουλειά ενώ το δικό μου έμεινε άνεργο !

ΝΑΙ, γιατί δεν κάνω «bullying» στον εργαζόμενο πολίτη που περιμένει στην ουρά για να σηκώσει 50 ευρώ από τον μισθό του αποκαλώντας τον «προδότη»!… Δεν τα έκλεψε! Τα δούλεψε!!!!

ΝΑΙ, γιατί αρνούμαι να συμμετέχω σε μια κοινωνία που θέλει να με μάθει να τιμωρώ ακολουθώντας την τακτική: «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι» !

ΝΑΙ, γιατί δουλεύω σκληρά και αμείβομαι από τον κόπο μου χωρίς να καταριέμαι το κράτος που δεν με έκανε διευθυντή !

ΝΑΙ, γιατί άνοιξα τα βιβλία της ιστορίας της Ελλάδος και κατάλαβα γιατί πρέπει να μην συνδέω το ΟΧΙ του 1940 με το ΟΧΙ του 2015 !

Είμαι πατριώτης γιατί …

ΝΑΙ, παραδειγματίζομαι από τον πατριωτικό αγώνα των συγγενών μου που ανέβηκαν κάποτε με περηφάνια στα «βουνά», έζησαν για μήνες στις σπηλιές ως κυνηγημένοι, μιλούσαν μονάχα με τα ζώα της φύσης και πολέμησαν αντρίκια για να ζήσω εγώ ελεύθερος!

ΝΑΙ, γιατί δεν ανέχομαι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να έχει κατασπαράξει τα αποθεματικά της χώρας και τα χρήματα του ΕΣΠΑ και να αποχωρήσουν όλοι τους ήσυχα και ωραία υποδυόμενοι τους «επαναστάτες» !

ΝΑΙ, γιατί δεν πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας και η παρέα του θα ψηφίσουν ΟΧΙ την Κυριακή !

ΝΑΙ, γιατί δεν ανέχομαι να με ειρωνεύεται ο κ. Βαρουφάκης !

ΝΑΙ, γιατί δεν θα συμμετέχω σε άλλη μια ιστορία ντροπής γραμμένη από … πένα ελληνική!

ΝΑΙ, γιατί βλέπω πέρα από το μεροκαματάκι μου, το σπιτάκι μου (που δεν έχω!), την «αυλίτσα» μου !

ΝΑΙ, ΝΑΙ είμαι πατριώτης γιατί προσπαθώ να σε καταλάβω – εσένα που θα ψηφίσεις ΟΧΙ – ενώ εσύ με προπηλακίζεις νομίζοντας πως είσαι καλύτερος πατριώτης από εμένα !

Ο πατριωτισμός, φίλε μου, δεν μπαίνει στο ζύγι !

Αν λοιπόν κάτι από όλα τα παραπάνω νομίζεις ότι σε περιγράφει τότε, γιατί θα ψηφίσεις ΟΧΙ;;

ΝΑΙ είμαι πατριώτης… όπως και συ που θα ψηφίσεις ΟΧΙ!


ΒΜ

http://thecaller.gr/

Βέβαιος θάνατος ή δύσκολη προσαρμογή

Του Χρυσάφη Ιορδάνογλου*
Δεν θα συζητήσω τα προφανή. Αν το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος είναι «όχι» δεν θα υπάρξει καμιά διαπραγμάτευση. Η παροχή ρευστότητας προς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα διακοπεί τελείως και θα αναγκαστούμε να εγκαταλείψουμε το ευρώ και –πιθανότατα- την ΕΕ. Η ευρωζώνη θα έχει απλώς απαλλαγεί από την ευθύνη να μας δώσει την τελική σπρωξιά. Δεν ξέρω τι θα πει τότε ο κ. Τσίπρας στους τελευταίους αφελείς που πίστεψαν την διαβεβαίωσή του ότι το «όχι» θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας. Είμαι βέβαιος ότι θα επιχειρήσει να ρίξει το φταίξιμο στους ξένους και τους ντόπιους «πράκτορές» τους. Δεν θα του «βγει». Εάν, τρέχοντας με χίλια, στουκάρεις το αυτοκίνητό σου στο ντουβάρι φταις εσύ, όχι το ντουβάρι. Το ντουβάρι είναι εκεί. Εσύ οφείλεις να μην είσαι αόμματος, να μην είσαι χαζός και να μην νομίζεις ότι το ντουβάρι είναι χάρτινο. Σε κάθε περίπτωση τι θα πει ο κ. Τσίπρας στους αφελείς είναι δικό του θέμα. Το δικό μου θέμα εδώ είναι να περιγράψω τι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή.

Φάση πρώτη: Σιβηρία.

Η μετάβαση από ένα νόμισμα σε ένα άλλο δε γίνεται σε μια μέρα. Δεν πρόκειται απλώς για την εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων. Τα λογισμικά συστήματα επιχειρήσεων και κράτους (του ελληνικού κράτους) πρέπει να αλλάξουν και ένα νέο σύστημα πληρωμών να εγκαθιδρυθεί. Όλα αυτά θα γίνονται σε συνθήκες πανικού με τις τράπεζες χρεοκοπημένες και χρήζουσες επείγουσας ανακεφαλαιοποίησης. Δεν ξέρω πόσους μήνες θα πάρει αυτή η διαδικασία (η προετοιμασία της κυκλοφορίας του ευρώ πήρε τουλάχιστον δυο χρόνια). Στη διάρκειά της όμως η χώρα δεν θα έχει λειτουργούν νόμισμα (το παλιό θα σπανίζει και θα αποθησαυρίζεται ενώ το καινούργιο δε θα μπορεί να κάνει τη δουλειά του) και η πίστωση θα είναι παράλυτη.

Θα ονομάσω τη αυτή τη μεταβατική φάση Σιβηρία. Μια πρόγευσή της πήραμε τις τελευταίες ημέρες αλλά αυτά που είδαμε είναι μόνο ο προθάλαμος. Δεν μπήκαμε ούτε στο χόλ ακόμη. Στη διάρκεια της φάσης της Σιβηρίας οι πάντες θα «κάθονται» πάνω στα λιγοστά ευρώ τους και θα αγοράζουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Η ζήτηση και συνεπώς ο τζίρος των επιχειρήσεων θα καταρρεύσει. Κανένας δεν θα πληρώνει κανέναν, ούτε μισθούς ούτε προμηθευτές ούτε χρέη ούτε φόρους. Λόγω έλλειψης ρευστού οι επιχειρήσεις θα αδυνατούν να εισάγουν πρώτες ύλες και είδη πρώτης ανάγκης. Επιχειρήσεις θα κλείνουν με ταχύτερο ρυθμό από ποτέ. Τα συναλλακτικά ήθη (όσα απομένουν ακόμη) θα διαβρωθούν με μόνιμο τρόπο. Τα αποτελέσματα θα είναι τα εξής: α) η οικονομία θα μπει σε νέα πελώρια ύφεση. β) η ανεργία θα εκτοξευθεί στα ουράνια γ) ο αποπληθωρισμός μισθών και τιμών θα βαθύνει και άλλο. Κανείς δεν ξέρει το μέγεθός των επιπτώσεων αυτών. Θα είναι πάντως μεγάλες.

Η μεταβατική φάση προς το νέο νόμισμα θα είναι τρομακτική. Σε αυτήν όμως ποντάρουν οι σταλινικοί του ΣΥΡΙΖΑ. Η κατάρρευση του πιστωτικού συστήματος και μιας σειράς επιχειρήσεων θα επιτρέψει τη δωρεάν κρατικοποίηση ενός γιγαντιαίου κομματιού της οικονομίας. Αυτός είναι ο στόχος. Για ένα λάτρη της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας που δεν έχει μάθει τίποτε για την τύχη της τα τελευταία 25 χρόνια, τα δεινά που θα προκύψουν είναι αναγκαία κακά. Εκείνο που έχει σημασία γι' αυτόν είναι η κρατικοποίηση της οικονομίας και η χειραγώγηση του κόσμου μέσω του ότι το κράτος θα είναι ο κυρίαρχος εργοδότης. Το γιατί κάποιος μπορεί σήμερα να πιστεύει ότι μια κρατικοποιημένη οικονομία είναι ο παράδεισος για τον οποίο αξίζει κάθε θυσία είναι ερώτημα που αδυνατώ να απαντήσω. Το θέμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά λαϊκή εντολή για κάτι τέτοιο.
Φάση δεύτερη: Σαχάρα.

Όταν τεθεί σε κανονική κυκλοφορία η νέα δραχμή θα μετακομίσουμε γρήγορα από τη Σιβηρία στη Σαχάρα. Κανείς δεν περιμένει μικρότερη από 50% υποτίμηση της δραχμής. Αυτό σημαίνει ακαριαίο διπλασιασμό των τιμών των εισαγομένων προϊόντων που φυσικά περιλαμβάνουν και καύσιμα, πρώτες ύλες, ημικατεργασμένα προϊόντα, τρόφιμα, φάρμακα κλπ. Άρα, θα έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και του κόστους ζωής. Αυτά που στην προηγούμενη φάση ήταν απλησίαστα λόγω έλλειψης ρευστού θα είναι τώρα πανάκριβα. Για τις εναπομένουσες επιχειρήσεις θα είναι όρος επιβίωσης να περάσουν έστω και μερικώς τις αυξήσεις του κόστους στις τιμές τους. Άρα, η αύξηση του κόστους ζωής θα είναι γενικευμένη. Το 2012 το ΔΝΤ υπολόγιζε αύξηση του τιμαρίθμου κατά 35% στην περίπτωση μιας υποτίμησης τέτοιου μεγέθους. Ακόμη και αν η αύξηση είναι μικρότερη η μείωση των αποδοχών της μισθωτής εργασίας σε όρους αγοραστικής δύναμης θα είναι ανάλογη με τις συνολικές απώλειες των τελευταίων 5 ετών. Πιθανότατα, θα επιβληθούν ελέγχοι τιμών (καύσιμα και είδη πρώτης ανάγκης με δελτίο;). Εις μάτην. Απλώς θα σπρώξουν την αύξηση του κόστους ζωής στη μαύρη αγορά.

Η υποτίμηση θα φέρει και άλλο πρόβλημα. Πολλές επιχειρήσεις έχουν χρέη στο εξωτερικό που δεν είναι μετατρέψιμα σε δραχμές. Η εξυπηρέτηση και η αποπληρωμή των χρεών αυτών θα είναι δυσβάστακτη. Πολλές από τις επιχειρήσεις αυτές θα κλείσουν. Άλλες θα είναι ζόμπις, χρεοκοπημένες έξω, ημιθανείς μέσα. Καμιά τους δεν θα μπορεί να κάνει συναλλαγές με το εξωτερικό. Γενικά για τον απλό κόσμο θα υπάρχουν λίγες επαφές με τον έξω κόσμο. Όσον δε αφορά το δημόσιο χρέος ας μην έχουμε αυταπάτες. Δημόσιο χρέος δεν διαγράφεται επειδή μια χώρα δήλωσε ότι δεν πληρώνει. Τα λεφτά αυτά θα εξακολουθούμε να τα χρωστάμε και κάποτε θα αναγκαστούμε να κάνουμε έναν διακανονισμό με τους δανειστές μας.

Στο αρχικό στάδιο η υποτίμηση θα κάνει την Ελλάδα φθηνή χώρα και θα δώσει στην εγχώρια παραγωγή ευκαιρία επέκτασης στην εγχώρια αγορά. Ξεκινώντας από πολύ χαμηλότερη αφετηρία από ότι σήμερα κάποια ανάκαμψη στη φάση της Σαχάρας πρέπει να αναμένεται. Δεν περιμένω τίποτε το εντυπωσιακό όμως στο αρχικό στάδιο. Η ελληνική οικονομία κυριαρχείται από μη εμπορεύσιμες υπηρεσίες και οι τομείς των εμπορευσίμων προϊόντων είναι πολύ ασθενικοί για να σύρουν βραχυχρονίως την οικονομία πίσω τους. Ακόμη χειρότερα, μεγάλο μέρος των τομέων αυτών βασίζεται σε εισαγόμενες πρώτες ύλες και ημικατεργασμένα προϊόντα. Ειδικά, δεν περιμένω σημαντικές εξαγωγικές επιδόσεις. Στα τελευταία χρόνια υπήρξε μεγάλη εσωτερική υποτίμηση, το κόστος εργασίας μειώθηκε και η ανταγωνιστικότητα κόστους των εξαγωγικών μας προϊόντων βελτιώθηκε. Θα περίμενε κανείς δραματική αύξηση των εξαγωγών. Με εξαίρεση τον τουρισμό, η αύξηση ήταν από ασθενική ως ανύπαρκτη. Είναι φανερό ότι η μείωση του κόστους εργασίας δεν αρκεί από μόνη της. Η εξαγωγική βάση της οικονομίας είναι πολύ στενή και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ελληνικής παραγωγής είναι μη ανταγωνιστικά.

Και ο τουρισμός; Τα εφιαλτικά φαινόμενα που περιέγραψα παραπάνω είναι δύσκολα συμβιβάσιμα με τη διατήρηση του νόμου και της τάξης στην Ελλάδα (είναι αμφίβολο αν είναι συμβατά με τη διατήρηση του κοινοβουλευτικού καθεστώτος). Σε συνθήκες έντονης ανομίας, περιορισμών στις τραπεζικές συναλλαγές και ελλείψεων προϊόντων είναι δύσκολο να φανταστώ ότι η Ελλάδα θα είναι ελκυστικός τουριστικός προορισμός όσο φτηνή και να είναι.

Κάποιοι ξένοι οικονομολόγοι συνιστούν έξοδο από το ευρώ και υποτίμηση, όχι γιατί διαφωνούν με τα παραπάνω αλλά γιατί ποντάρουν στις μεσοπρόθεσμες ευεργετικές επιπτώσεις της υποτίμησης. Δεν ξέρουν την Ελλάδα.

Μεσοπρόθεσμα, χάνουμε τη μπάλα.

Οι μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις της υποτίμησης εξαρτώνται από δυο ζωτικές προϋποθέσεις: α) ότι η ανάκαμψη δεν θα βουλιάξει σε μια πληθωριστική δίνη. Με άλλα λόγια η ισοτιμία της νέας δραχμής πρέπει γρήγορα να σταθεροποιηθεί και οι εγχώριες πληθωριστικές πιέσεις να χαλιναγωγηθούν. β) η υποτίμηση θα πυροδοτήσει ξένες και εγχώριες ιδιωτικές επενδύσεις.

Πρώτη προϋπόθεση. Στα χαρτιά είναι δυνατό να σχεδιαστεί ένα πρόγραμμα που να συνδυάζει μέτρα νομισματικής, δημοσιονομικής και εισοδηματικής πολιτικής και να «κλειδώνει» τις εναπομένουσες (μετά την πρώτη πληθωριστική έξαρση) ευεργετικές συνέπειες της υποτίμησης, να σταματάει τις περαιτέρω υποτιμητικές τάσεις, να εξασφαλίζει τα συναλλαγματικά αποθέματα που χρειάζονται και να μεταφέρει πόρους προς τις επενδύσεις και τις εξαγωγές. Η δοσολογία μπορεί να διαφέρει αλλά και οι τρείς βραχίονες της οικονομικής πολιτικής πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Το πρόβλημα είναι ότι η σημερινή Ελλάδα (και ιδιαίτερα μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι σε θέση να κάνει τέτοια πράγματα. Ούτε οι ομάδες συμφερόντων που κυριαρχούν θα το επιτρέψουν ούτε το πολιτικό και μιντιακό σύστημα θα τα στηρίξει. Αν η Ελλάδα μπορούσε να φέρει σε πέρας μια τέτοια σταθεροποιητική προσπάθεια δεν θα ήταν στη θέση που είναι.

Ισχυρές ομάδες συμφερόντων στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στις ΔΕΚΟ θα ζητήσουν και θα επιτύχουν μεγάλες μισθολογικές αυξήσεις που θα υπερκαλύπτουν την αύξηση του κόστους ζωής. Οι αυξήσεις αυτές διαχεόμενες σε όλη την οικονομία θα ακυρώσουν γρήγορα τις ευνοϊκές επιπτώσεις της υποτίμησης.

Αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις καθώς και αθρόοι νέοι διορισμοί στο δημόσιο θα οδηγήσουν σε νέα δημοσιονομικά ελλείμματα. Αυτά θα χρηματοδοτούνται, κατ' ανάγκη, με τύπωμα χρήματος γιατί για καιρό κανείς δεν θα δανείζει με λογικούς όρους το ελληνικό δημόσιο. Το αποτέλεσμα θα είναι νέα πληθωριστική έξαρση, αδυναμία σταθεροποίησης της ισοτιμίας της νέας δραχμής και εκτροπή πόρων από τις αναπτυξιακές προτεραιότητες.

Γρήγορα η Ελλάδα θα μπεί σε ένα φαύλο κύκλο μισθών – τιμών και νέων υποτιμήσεων που το τέλος του δεν είναι ορατό.

Δεύτερη προϋπόθεση: τι θα γίνει με τις επενδύσεις; Σε μια χώρα με έντονη αστάθεια, προβλήματα νόμου και τάξης και με μια κυβέρνηση έντονα εχθρική προς την ιδιωτική πρωτοβουλία είναι ανόητο να περιμένει κανείς άνθηση των ιδιωτικών επενδύσεων. Οι ξένες επιχειρήσεις δεν θα μπουν σε ναρκοπέδιο. Οι έλληνες με μεγάλα κεφάλαια παρκαρισμένα στο εξωτερικό θα τα κρατήσουν εκεί που βρίσκονται και θα περιμένουν μέχρι να κατακαθήσει ο κουρνιαχτός. Αυτό θα πάρει χρόνια. Ας ξεχάσουμε τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές της χώρας λοιπόν.

Αυτοί που νομίζουν ότι δεν έχουν τίποτε να χάσουν.

Κανένα Μνημόνιο δεν είναι τόσο εφιαλτικό όσο αυτά που περιέγραψα. Και όμως, υπάρχουν πολλοί νέοι, άνεργοι, χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι που νομίζουν ότι δεν έχουν τίποτε να χάσουν από την επιστροφή στη δραχμή. Κάνουν λάθος και θα χτυπούν το κεφάλι τους. Ένας άνεργος που βασίζεται σε επίδομα ανεργίας ή σε άλλα κοινωνικά βοηθήματα ή ένας χαμηλόμισθος εργαζόμενος θα δουν την πραγματική αξία των λιγοστών τους εισοδημάτων να εξατμίζεται από τον πυρακτωμένο ήλιο της αύξησης του κόστους ζωής. Και δεν δίνω πολλές πιθανότητες στον χαμηλόμισθο να κρατήσει τη δουλειά του. Όλοι αυτοί έχουν πολλά να χάσουν. Ακόμη περισσότερα έχουν να χάσουν οι νέοι. Οι προοπτικές τους να βρουν δουλειά θα είναι ακόμη πιο πενιχρές από σήμερα. Το χαρτζιλίκι από τους γονείς και τους παππούδες θα περικοπεί δραματικά γιατί και αυτοί θα είναι αφόρητα στριμωγμένοι. Και η απομόνωση της χώρας από την Ευρώπη θα περιορίσει τις δυνατότητές τους να βρουν διέξοδο στο εξωτερικό. Και ας μην ελπίζουν οι νέοι, οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι ότι το «σύστημα» θα τους προστατέψει. Για το σύστημα, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι της γης οι κολασμένοι. Είναι οι τελευταίοι στην ουρά των μισθολογικών αυξήσεων. Όσο για τους νέους, το σύστημα των ελληνικών εργασιακών σχέσεων δεν υπάρχει για τους νέους. Υπάρχει για να φορτώνει τους πιτσιρικάδες στους γονείς τους και τις γυναίκες στους συζύγους τους. Υπάρχει για άλλους. Αυτοί θα πληρώσουν το «όχι» ακριβότερα απ' όλους.

Το δίλημμα του δημοψηφίσματος είναι απλό: βέβαιος θάνατος ή η διατήρηση της δυνατότητας για μια δύσκολη προσαρμογή. Μόνο οι μανιακοί διαλέγουν τον βέβαιο θάνατο.



* Ο Χ. Ιορδάνογλου διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.


- See more at: http://epikairo.gr

Το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ καταδικάζει την επίθεση που δέχτηκε η ειρηνική διαδήλωση υπέρ του ΝΑΙ

Το ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ εκφράζει τον αποτροπιασμό του για την απρόκλητη επίθεση που δέχτηκε η ειρηνική διαδήλωση υπέρ του ΝΑΙ, υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας.
 Δυστυχώς η πόλωση που προκαλεί η ανεύθυνη στάση του πρωθυπουργού έχει και τα δυσμενή αποτελέσματά της. 
Τραμπούκοι, πνευματικοί απόγονοι περιθωριακών ατόμων άλλων εποχών, που θέλουμε να ξεχάσουμε, κατέστρεψαν το περίπτερο του ΝΑΙ και επιτέθηκαν σε παρευρισκόμενους. Επιτέθηκαν στην αλλη άποψη. Επιτέθηκαν στην δημοκρατία. 
Καλούμε κάθε δημοκρατική δύναμη, ιδιαίτερα από τον χώρο της αριστεράς, που ιστορικά έχει ταλαιπωρηθεί από αυτές τις πρακτικές, να καταδικάσουν την επίθεση.

Η δημοκρατία, η κοινωνική ειρήνη και η εθνικη συμφιλίωση είναι κατακτήσεις που αποκτήθηκαν με πολύ κόπο και θυσίες. Δεν θα επιτρέψουμε να αμφισβητηθούν

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Ταυτίζεται το φρόνημα του κ.Καμμένου με της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού;

Δήλωση του Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, Γιώργου Πεταλωτή

Ο κ. Καμμένος, σήμερα με τη δήλωσή του ότι «οι Ένοπλες Δυνάμεις διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας», παρουσία μάλιστα του Πρωθυπουργού, υπερέβη κάθε όριο επικινδυνότητας και παραβίασης του Δημοκρατικού καθήκοντός του.
Για τα φρονήματα και τις συμπεριφορές του ουδέποτε αμφιβάλλαμε.

Τρεις ημέρες, όμως, πριν το δημοψήφισμα, το να εκφράζει δημοσίως ο Υπουργός Άμυνας το δόγμα της χούντας περί εσωτερικής ασφάλειας, έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με το Σύνταγμα και τις δημοκρατικές αρχές του πολιτεύματος.

Ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να καλύπτει πλέον τον κυβερνητικό του εταίρο χωρίς να ταυτίζεται μαζί του, ούτε οι δημοκρατικοί πολίτες να ανέχονται τα διχαστικά, ακραία και επικίνδυνα παραληρήματά του την ώρα που απαιτείται σύνεση και ψυχραιμία.

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Το κούρεμα καταθέσεων προ των πυλών / του Ανδρέα Κούτρα

Του Ανδρέα Κούτρα [via]: Τις τελευταίες μέρες είχαμε μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης στην Ελλάδα και στον τραπεζικό τομέα. Για όλους αυτούς που μέχρι τώρα λοιδορούσαν το τραπεζικό σύστημα και ανεύθυνα έλεγαν, πως δεν τους ενδιαφέρει και να κλείσουν οι τράπεζες η πραγματικότητα είναι ζοφερή. Δεν χρειάζεται να έχεις καταθέσεις στις τράπεζες, για να επηρεαστείς. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος τους παίρνει όλους, δίκαιους και αδίκους. Δεν κάνει διάκριση στους έχοντες και μη έχοντες...

Σε μια χώρα που σε μεγάλο ποσοστό, μάλιστα, σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, εξαρτάται από το φυσικό και όχι το ηλεκτρονικό χρήμα η απουσία των χαρτονομισμάτων είναι θάνατος. Η εφοδιαστική αλυσίδα αγαθών παθαίνει έμφραγμα και το αποτέλεσμα είναι έλλειψη αγαθών.

Ποιος, όμως, είναι υπεύθυνος για αυτή την κατάσταση και ποιά είναι τα πιθανά σενάρια από εδώ και πέρα;

Αποκλειστική ευθύνη για την εφαρμογή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων έχει η κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομικών. Την χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην χώρα και τις τράπεζες τις εποπτεύει η Τράπεζα της Ελλάδος ως αντιπρόσωπος της ΕΚΤ. Όμως δεν μπορεί να νομοθετήσει περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων και να επιβάλλει όριο αναλήψεων. Μπορεί να προειδοποιήσει, όπως και το έκανε πολλές φορές και κατηγορήθηκε για αυτό σφοδρά.

Οι τράπεζες αντλούν ρευστότητα από τον μηχανισμό ELA της ΤΤΕ, αφού πρώτα ενεχυριάσουν την περιουσία τους. Το μεγάλο πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών είναι πως πλέον δεν έχουν τίποτα αξιόπιστο για να δώσουν ώστε να πάρουν ρευστότητα. Είναι ανακρίβεια να λένε πως το Eurogroup έκλεισε τις τράπεζες. Οι τράπεζες έκλεισαν, γιατί δεν είχαν τίποτα άλλο να δώσουν ως εγγύηση.

Η ευθύνη του ΥΠΟΙΚ για την μη έγκαιρη εισαγωγή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων είναι τεράστια. Έπρεπε να είχαν μπει όταν υπήρχε μαξιλάρι τουλάχιστον 10δις. Όχι όταν στο ταμείο είχαν μείνει λιγότερο από 1δις, που τώρα εξαντλείται. Το όριο αναλήψεων δεν θα ήταν 60 ευρώ. Η πολιτική αυτή απόφασή του ήταν εγκληματική. Τώρα πλέον βρισκόμαστε μπροστά στο ενδεχόμενο κουρέματος καταθέσεων με τραγικές συνέπειες. Μάλιστα αν ανακτήσουμε την νομισματική κυριαρχία, δηλαδή πάμε στην δραχμή, θα έχουμε διπλό κακό. Πρώτα κούρεμα και μετά μετατροπή σε δραχμές του υπολοίπου.

Ας δούμε όμως πως έχει η κατάσταση πραγματικά. Πολλοί υποστηρίζουν πως οι καταθέσεις είναι εγγυημένες μέχρι του ποσού των 100 χιλιάδων. Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική. Υπάρχει η οδηγία 49 της ΕΕ που πραγματικά λέει για το όριο των 100 χιλιάδων. Όμως η οδηγία αυτή δεν έχει ακόμα επικυρωθεί από το κοινοβούλιο. Αλλά και αν ακόμα ήταν επικυρωμένη η ισχύς της είναι από το 2016 και μετά. Μέχρι τότε την προστασία των καταθέσεων την έχει το ΤΕΚΕ το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων. Και το ΤΕΚΕ δεν έχει παραπάνω από 2-3δις.

Με απλά λόγια, δεν υπάρχουν τα χρήματα, για να αποζημιωθούν οι Έλληνες καταθέτες και έτσι αναγκαστικά το όριο θα πέσει πολύ-πολύ χαμηλά, αναλόγως των ζημιών που πρέπει να καλύψουν οι τράπεζες από τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται και τον ELA.

Μια γρήγορη ματιά στους ισολογισμούς των τραπεζών και στα κεφάλαια που υπάρχουν είναι απογοητευτική. Κοντά στα 100δις είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ενώ περίπου το ένα τρίτο των κεφαλαίων είναι ο περίφημος αναβαλλόμενος φόρος. Δηλαδή κεφάλαια μη υπαρκτά. Η φερεγγυότητα και βιωσιμότητα των τραπεζών είναι πλέον αμφίβολη. Ίσως να χρειαστούν πλέον των 25δις για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες, αν δεν υπάρξει ένθερμη στήριξη από την Ευρώπη για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Αυτό μεταφράζεται σε 20% κούρεμα όλων των καταθέσεων από το πρώτο ευρώ ή μεγαλύτερο αν το όριο είναι στις 10 χιλιάδες.

Όσοι δεν βλέπουν τις συνέπειες των πράξεων τους και αρνούνται την πραγματικότητα θα είναι υπεύθυνοι για ανεπανόρθωτη ζημιά. Τα κράτη δεν χρεοκοπούν όπως αρέσκεται να λέει ο κ. Λαπαβίτσας. Όμως οι εταιρείες χρεοκοπούν και οι άνθρωποι πεινάνε. Ήδη συζητείται στην Ευρώπη το ενδεχόμενο ανθρωπιστικής βοήθειας. Ελπίζω να μην φτάσουμε ως εκεί.

- See more at: http://www.epikairo.gr

Ομιλία Γιώργου Παπανδρέου στην πλατεία Κοτζιά


Παπανδρέου: Αν στηριχθεί το συμφέρον της χώρας και η λογική, θα κερδίσει το «ναι».

Συνέντευξη για το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής παραχώρησε ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου, στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica.
Όπως τονίζει ο κ. Παπανδρέου, «αν υπερισχύσουν οι συγκινήσεις και η ρομαντική ιδέα της μάχης του Δαβίδ κατά του Γολιάθ θα κερδίσει το «όχι». Αν στηριχθούν το συμφέρον της χώρας και η λογική, θα κερδίσει το «ναι»».

Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία
«Δεν υπάρχει παράδεισος και κόλαση, και οι δύο επιλογές έχουν μειονεκτήματα. Εγώ, ασφαλώς, ελπίζω να κερδίσει το «ναι» και αμέσως μετά να δημιουργηθεί κυβέρνηση εθνικής ενότητας, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη Νέα Δημοκρατία, για να εγκριθεί στη Βουλή ο συμβιβασμός. Στη συνέχεια, το φθινόπωρο, όταν θα έχουν ξαναρχίσει οι χρηματοδοτήσεις, θα έχουν ανοίξει οι τράπεζες και με τη χώρα σε κανονική τροχιά, θα μπορούσαν να προκηρυχθούν εκλογές» προσθέτει.

Σε ερώτηση τι θα γίνει αν κερδίσει το «όχι», ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας απαντά: «Θα καταλήξουμε σε έναν πολύ επικίνδυνο δρόμο. Με την οικονομία να ασφυκτιά, χωρίς χρήματα στις τράπεζες, τους πολίτες που δεν θα πληρώνουν πια τους φόρους και την οικονομία να βυθίζεται. Η κυβέρνηση θα αναγκαζόταν να κόψει παράλληλο νόμισμα ή να γυρίσει στη δραχμή. Καταστροφή. Κανείς δεν θα μας έδιωχνε από την Ευρώπη, θα αναγκαζόμασταν εμείς να βγούμε χωρίς καν να το πάρουμε είδηση, βήμα βήμα. Και τον πιο υψηλό λογαριασμό θα τον πλήρωναν οι ασθενέστεροι».

Ο Τσίπρας έχασε χρόνο με το να αλλάζει όνομα στην τρόικα
Σε ό,τι αφορά τη διαπραγμάτευση, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκτιμά ότι «οι διαπραγματεύσεις έτυχαν κακών χειρισμών και από τις δυο πλευρές» και εξηγεί ότι «ο Τσίπρας έχασε χρόνο με το να αλλάζει όνομα στην τρόικα και να αποφασίζει αν έπρεπε να διαπραγματευθεί στην Αθήνα ή στις Βρυξέλλες. Έδειξε ένα πρόσωπο στην Αθήνα και ένα άλλο στις Βρυξέλλες, αλλάζοντας στάση πάρα πολλές φορές». Εκτιμά, δε, ότι η κυβέρνηση έπρεπε να προχωρήσει άμεσα στις μεταρρυθμίσεις, όπως η καταπολέμηση της διαφθοράς, του πελατειακού κράτους και της φοροδιαφυγής.

Για την Ευρώπη θεωρεί πως «δεν έδειξε την αναγκαία αλληλεγγύη και δεν είχε όραμα και προσδοκίες» διότι «αν είχε δεχθεί να μπει νωρίτερα στο τραπέζι η μείωση του χρέους, τα πράγματα θα είχαν πάει καλύτερα από πιο νωρίς».

Ο κ. Παπανδρέου υπενθυμίζει ότι «η Ελλάδα προχώρησε στη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει γίνει ποτέ σε προηγμένη χώρα και το να την πετά κανείς στην θάλασσα, επιμένοντας υπερβολικά στις περικοπές και στους φορολογικούς στόχους, είναι λάθος».

Εγώ είχα διαπραγματευθεί συμφωνία και την είχα πετύχει
Τέλος, σχετικά με την προσπάθεια να διενεργηθεί δημοψήφισμα το 2011 και με τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι σήμερα «η κατάσταση ωθείται στα άκρα από τους θεσμούς για να πέσει η κυβέρνηση Τσίπρα, όπως έγινε, κατά κάποιο τρόπο, και με τη δική του» ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει: «Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Εγώ είχα διαπραγματευθεί συμφωνία και την είχα πετύχει. Όταν προκήρυξα δημοψήφισμα για να δώσω τον λόγο στους Έλληνες, η Μέρκελ έφτασε ακόμη και στο να με ενθαρρύνει προσωπικά. Αλλά ο Σαρκοζί, στη συνέχεια, υπέσκαψε το έδαφος στο οποίο πατούσα.

Ήταν, όμως, ένας πόλεμος κατά του δημοψηφίσματος, όχι εναντίον μου. Σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική. Ο Τσίπρας έχασε μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας του. Δεν μπορείς να κάνεις ολομέτωπη επίθεση στον Ντράγκι και μετά να του ζητάς και άλλα χρήματα. Δεν μπορεί να λέει ότι εκβιάζεται από την ΕΚΤ, όταν ξέρει καλά ότι από τις 30 Ιουνίου δεν θα μπορούσε να του προσφέρει άλλη έκτακτη ρευστότητα. Δεν μπορείς να προκηρύσσεις δημοψήφισμα, όταν απέχεις, πλέον, μόνο ένα βήμα από μία έντιμη συμφωνία. Και όπως και να πάει το δημοψήφισμα θα συναντήσει δυσκολίες στην επαναδημιουργία μίας σχέσης εμπιστοσύνης με τις Βρυξέλλες».

Απαγόρευση της μετάδοσης αποτελεσμάτων από τις Περιφέρειες-Πραξικόπημα καταγγέλλει ο Χ. Μπουκώρος

Πρωτοφανής απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών. Απαγορεύει στις Περιφέρειες να μεταδώσουν αποτελέσματα από το δημοψήφισμα της Κυριακής.

Σύμφωνα με εγκύκλιο που κοινοποιήθηκε στην Περιφέρεια Θεσσαλίας , τα αποτελέσματα θα δίνονται μόνο στο Υπουργείο, το οποίο θα τα μεταδίδει στα Μέσα Ενημέρωσης.

Το Υπουργείο απαγορεύει ρητά τη μετάδοση αποτελεσμάτων.

«Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη και πρωτοφανής απόφαση. Οι Νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και στη συνέχεια οι Περιφέρειες είχαν δημιουργήσει ένα αυτόματο σύστημα έγκυρης, άμεσης και κυρίως αξιόπιστης μετάδοσης αποτελεσμάτων. Υπήρχε εξασφάλιση της διαύγειας και κυρίως της εγκυρότητας. Αυτό που συμβαίνει γεννά πολλά ερωτήματα και προβληματισμούς. Είναι πρωτόγνωρο αυτό που αντιμετωπίζουμε», δήλωσε η αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας κ. Κολυνδρίνη.

Ο Χ. Μπουκώρος

Με σημερινή του εγκύκλιο το Υπουργείο Εσωτερικών απαγορεύει ουσιαστικά την μετάδοση των εκλογικών αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος το βράδυ της Κυριακής από τις Περιφέρειες και τις Περιφερειακές Ενότητες ολόκληρης της χώρας.

Αποφασίζει και διατάζει να αποστέλλονται όλα τα αποτελέσματα στο Υπουργείο Εσωτερικών από όπου και θα μεταδίδονται σε πλήρη αντίθεση με όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις για τις οποίες αποτελέσματα μετέδιδαν οι Περιφερειακές Ενότητες της χώρας ( πρώην Νομαρχίες) παράλληλα με το Υπουργείο Εσωτερικών. Η σημερινή εγκύκλιος προκειμένου να υπηρετεί τη διαφάνεια αντί να αναφέρει: «Δεν είναι λοιπόν επιτρεπτό να ανακοινώνονται εκλογικά αποτελέσματα σε τοπικά μέσα ενημέρωσης συμπεριλαμβανόμενων και των ιστοχώρων που ενδεχόμενα διαθέτετε, εάν δεν έχει προηγηθεί η μετάδοσή τους από το Υπουργείο». Αν η εγκύκλιος υπηρετούσε τη διαφάνεια, κατά τη άποψή μας θα έπρεπε να αναφέρει: « Απαγορεύεται η μετάδοση των αποτελεσμάτων από τις Περιφερειακές Ενότητες, αν δεν έχει προηγηθεί η αποστολή τους και όχι η μετάδοσή τους από το Υπουργείο».

Μεθοδεύσεις που θα ζήλευε ο αλήστου μνήμης Εμβέρ Χότζα και ο ηγέτης της βορείου Κορέας Κιμ Γιονγκ-ουν τα βήματα του οποίου αποφάσισε να ακολουθήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ο Ελληνικός λαός καλείται σε επαγρύπνηση.

Πλέον δεν κινδυνεύει απλά το ευρωπαϊκό κεκτημένο αλλά η ελεύθερη πληροφόρηση και κατ’ επέκταση η δημοκρατία.