Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Ο Ευαγγελάτος πήγε για μαλλί με τον ταξιτζή του Παπανδρέου και βγήκε κουρεμένος! #video

Με αυτό τον τρόπο ξεκίνησε την εκπομπή του, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, ο Νίκος Ευαγγελάτος. Όπως διαπιστώνετε και από το screenshot, o Ευαγγελάτος παρουσιάζει ως ένα από τα πιο σημαντικά ειδησεογραφικά θέματα της ημέρας τον ''τσακωμό'' που είχε ο Γιώργος Παπανδρέου με ταξιτζή που τον πήγαινε στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου. Μάλιστα, προαναγγέλλει την παρουσία του ταξιτζή στην εκπομπή του, τούτως ώστε να ξαναπεί αυτό που ευρέως κυκλοφόρησε ότι είπε στον Παπανδρέου ''εσείς κάνετε τις διακοπές σας αλλά εμείς δεν φάγαμε αρνάκι''!...

Είναι από τις στιγμές που αναρωτιέσαι πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει ο Ευαγγελάτος για να κάνει νούμερα και φυσικά σε κάνει να ντρέπεσαι για την ποιότητα της ελληνικής τηλεοπτικής δημοσιογραφίας αυτού του είδους. Παρ' όλα αυτά, κάθισα να δω την εκπομπή και την τηλεοπτική εμφάνιση του οδηγού ταξί, ίσως από μαζοχισμό, ίσως γιατί κάθε φορά προσπαθώ να μετρήσω τη φθήνια του συγκεκριμένου δημοσιογράφου και το μένος του για τον Γιώργο Παπανδρέου.

Η έκπληξη που ένιωσα ήταν μεγάλη, καθώς παρακολούθησα τον ταξιτζή να καταγγέλλει δημόσια τον Ευαγγελάτο ότι προβοκάρει και ψεύδεται καθώς δεν τσακώθηκε με τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά ούτε ήρθε σε αντιπαράθεση όπως ισχυρίστηκε ο ''δημοσιογράφος''. Μάλιστα, ο ταξιτζής ανέφερε στο δημοσιογράφο ότι δεν κάνουν καθόλου καλά τη δουλειά τους και ασχολούνται με άνευ ουσίας θέματα που δεν αποτελούν καν είδηση, όπως πχ το διάλογο μεταξύ αυτού και του Παπανδρέου.

Ο οδηγός εξήγησε ότι είχε έναν καθ' όλα πολιτισμένο διάλογο με τον πρώην πρωθυπουργό ο οποίος συζήτησε μαζί του ευγενικά και απήντησε σε κάθε του ερώτημα και μάλιστα είπε πως πιστεύει ότι το ίδιο θα έκανε ο Παπανδρέου με κάθε πολίτη του Ηρακλείου. Ο Ευαγγελάτος εκτέθηκε ανεπανόρθωτα καθότι πήρε το μάθημά του από έναν οδηγό ταξί τον οποίο προσπάθησε να μανιπουλάρει για να κατηγορήσει για ακόμη φορά τον Παπανδρέου και όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας ''πήγε για μαλλί και βγήγκε κουρεμένος''.

Αξίζει να παρακολουθήσετε το επίμαχο βίντεο και να βγάλετε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας:


Υ/Γ: -Νίκο, θα μπορούσαμε να κρατήσουμε το βίντεο για τη γιορτή σου και να το αναρτήσουμε ως υπόδειγμα δημοσιογραφικής δουλειάς. Θα ήταν ένα καλό δώρο για το λειτούργημα που κάνεις όλα αυτά τα χρόνια μα είναι η γιορτή σου μακριά και η μείζονος σημασίας είδηση δεν πρέπει να μείνει θαμμένη #enjoy 

- See more at: http://www.epikairo.gr

ΕΛΣΤΑΤ, Eurostat και πρωτογενές πλεόνασμα

Διαβάζουμε στο ΑΠΕ:
Πρωτογενές πλεόνασμα ύψους σχεδόν 3,4 δισ. ευρώ για τον προϋπολογισμό προκύπτει από τα στοιχεία που δημοσίευσε πριν λίγη ώρα η Eurostat.

Συγκεκριμένα, βάσει των κανόνων της Ευρωπαϊκής Αρχής το έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 23,109 δισ. ευρώ και εξαιρουμένης της στήριξης των τραπεζών, οδηγεί σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,4 δισ. ευρώ, στοιχείο ευθυγραμμισμένο απόλυτα με τις πρόσφατες αντίστοιχες ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ, στις 14 Απριλίου...

Ειδικότερα, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε πέρυσι στα 23,109 δισ. ευρώ, το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ανήλθε σε 318,703 δισ. ευρώ και το ΑΕΠ, σε αγοραίες τιμές, ήταν πέρυσι 182,054 δισ. ευρώ.

Η Eurostat, όπως ήταν αναμενόμενο, στην επίσημη ανακοίνωσή της δεν αναφέρει επιμέρους τα στοιχεία για το πρωτογενές πλεόνασμα τα οποία όμως προκύπτουν από το ύψος του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης στο οποίο περιλαμβάνονται και οι δαπάνες για τη στήριξη των τραπεζών, οι οποίες από μόνες τους δημιούργησαν πέρυσι έλλειμμα 19,272 δισ. ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το πρωτογενές έλλειμμα πέρυσι (συμπεριλαμβανομένης της επίπτωσης από τη στήριξη των τραπεζών) ήταν 15,887 δισ. ευρώ. Αν από αυτά αφαιρεθούν τα 19,272 δισ. των πιστωτικών ιδρυμάτων, τότε προκύπτει πρωτογενές πλεόνασμα, σύμφωνα με τους κανόνες της Eurostat, ύψους σχεδόν 3,4 δισ. ευρώ.

Ποιο είναι το νέο;

Ό
χι, δεν είναι τα 3,4 δις πρωτογενές πλεόνασμα που ανακοίνωσε η Eurostat.
Ούτε το γεγονός ότι αυτό το πλεόνασμα μετατρέπεται σε έλλειμμα 15.9 δις Ευρώ αν συνυπολογιστούν τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Ούτε επίσης ότι σύμφωνα με τη μεθοδολογία της τρόϊκας το τελικό αποδεκτό πρωτογενές πλεόνασμα έιναι 1,5 δις και όχι 3,4 δις.
Ούτε καν ότι αυτό το τελικό πλεόνασμα είναι 1 δις λιγότερο από το όσο υπολόγιζε η κυωέρνηση πριν μερικές εβδομάδες (αυτό χάθηκε μέσα στους πανηγυρισμούς...)

Η είδηση είναι αλλού.

Είναι στο γεγονός ότι μία εβδομάδα πριν ανακοινώσει επίσημα η Eurostat τα νούμερα αυτά, τα είχε ανακοινώσει η ΕΛΣΤΑΤ.
Προσέξτε: ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!
Η βελτίωση της δουλειάς και της αξιοπιστίας της ΕΛΣΤΑΤ είναι τέτοια που "τολμάει" και ανακοινώνει τα στοιχεία ξέροντας ότι δεν θα τη διαψεύσει η Eurostat.

Πως και συνέβη αυτό;

Συνέβη γιατί πίσω στο 2010 κάποιοι νομοθέτησαν την ανεξαρτητοποίηση της ΕΛΣΤΑΤ.
Έκαναν τα πάντα για να κάνει τη δουλειά της σωστά.
Και επέλεξαν για επικεφαλής (μέσω opengov!) έναν άνθρωπο από το εξωτερικό που έκανε τη δουλειά του χωρίς πολιτικές πιέσεις...
Αποτυπώνοντας αυτό που έπρεπε να αποτυπωθεί - και όχι αυτό που βόλευε.
Και σιγά-σιγά, ανακτήθηκε πλήρως η αξιοπιστία των Ελληνικών στατιστικών στοιχείων.
Γι ατην ακρίβεια, δεν ανακτήθηκε - δημιουργήθηκε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!

Ποιοί επιχαίρουν σήμερα για τα στοιχεία αυτά;
Αυτοί που μέχρι πρόσφατα έλεγαν ότι η ΕΛΣΤΑΤ "φούσκωσε το έλλειμμα" το 2010 "για να μπει η Ελλάδα στο μνημόνιο".
Αυτοί που πριν λίγο καιρό ακόμα έλεγαν ότι "το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν κάτω από 10%" (Αντώνη θυμάσαι;)
Αυτοί που σήμερα ακόμα θεωρούν σωστό το γεγονός ότι δεν έχει μπει σε αρχείο η γελοία δίωξη για κακούργημα(!) κατά του Γεωργίου για "διόγκωση" του ελλείμματος...



Χωρίς ίχνος ντροπής.

http://82.196.11.96/index.php/politiki

Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Η ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ !...

Με αφορμή την επέτειο της εισόδου της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης της Ε.Ε., της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, τα παπαγαλάκια της Διαπλοκής άρχισαν τα κελαηδίσματα, με τριπλό στόχο : 1. τη λασπολόγηση του Γ. Παπανδρέου, 2. την προστασία του Καραμανλή και 3. το λιβάνισμα του Σαμαρά.

Αναμασώντας τις τετριμμένες και κατασκευασμένες κατηγόριες κατά του Γιώργου, το μόνο που δεν λένε (αν και το εννοούν) είναι, πως, τελικά, "...αν ο ελληνικός λαός, το 2009, είχε επανεκλέξει τον "παιδοβούβαλο της Ραφήνας", ούτε κρίση θάχαμε στην Ελλάδα, ούτε Μνημόνια και Μέτρα !...".

Αυτό είναι το ένα από τα δύο, διαβολικά, συμπεράσματα, στα οποία οδηγείται, κανείς, διαβάζοντας τα γραφόμενά τους.

Το δεύτερο συμπέρασμα, είναι πως το "γύρισμα της σελίδας", δεν οφείλεται στις επιλογές του Γ. Παπανδρέου, που κληρονόμησε το χάος της Δεξιάς, αλλά σ΄ αυτόν που πολέμησε, λυσσαλέα, αυτές τις επιλογές, μέχρις ότου καταφέρει, μαζί με τους "δούρειους ίππους" του ΠΑΣΟΚ, να ρίξουν τον εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας.

Τα παπαγαλάκια της Διαπλοκής στηρίζουν με τα μπούνια το Σαμαρά, παρουσιάζοντάς τον, περίπου, ως τον σωτήρα της Ελλάδας, η οποία μπήκε στην κρίση και πέρασε, όσα πέρασε, εξ αιτίας των επιλογών και της πολιτικής του ...Παπανδρέου !!!

Κατακεραυνώνουν το Γ. Παπανδρέου, για το. δήθεν, "λεφτά υπάρχουν", αλλά, παράλληλα, εκθειάζουν τον αδίστακτο "πολιτικό αλήτη", που, μόλις, τον Ιούλιο 2010 και με τον βαρύγδουπο τίτλο"Στρατηγική Ελπίδας για την Έξοδο από την κρίση" παραμύθιαζε το λαό, διατεινόμενος πως "... το Οικονομικό Σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας είναι πλήρες και περιλαμβάνει την εκμετάλλευση του φυσικού και του ανθρωπογενούς πλούτου της Χώρας μας, ως εναλλακτική διέξοδο από την κρίση. Έτσι θα μηδενίσουμε το σύνολο του ελλείμματος σε δύο χρόνια, όχι σε τέσσερα, και χωρίς πρόσθετα περιοριστικά μέτρα, χωρίς δυσβάστακτη ύφεση, χωρίς έκρηξη ανεργίας και χωρίς να ξεφύγει το χρέος (στη διετία) πάνω από το 120%.".

Τελικά, είναι σωστή η άποψη, πως οι κατηγόριες και οι λασπολογίες, που πηγάζουν από το σκυλολόϊ της Διαπλοκής και πλασάρονται από τους δημοσιογράφους-γιουσουφάκια της, βρωμίζοντας τις σελίδες του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, είναι τίτλοι τιμής για το Γ. Παπανδρέου κι όχι, μόνο δεν τον ζημιώνουν, αλλά τον ωφελούν κιόλας !...

http://logoplokies.blogspot.gr/

Παπακωνσταντίνου στα «ΝΕΑ»: «Ο Στρος-Καν δεν ζήτησε αναδιάρθρωση του χρέους»

«Ο Στρος-Καν με κάλεσε σε συνάντηση στο γραφείο του την 24η Απριλίου 2010 στις 7 το πρωί παρουσία του Τρισέ και του Ρεν για να κλείσουμε τις λεπτομέρειες του προγράμματος. Εκεί, Τρισέ και Ρεν απέκλεισαν ρητά οποιαδήποτε συζήτηση για αναδιάρθρωση του χρέους. Ο Στρος-Καν συμφώνησε απολύτως». Με τη δήλωση αυτή ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου απαντά μέσω των «ΝΕΩΝ» σε όσους υποστηρίζουν πως ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ είχε συστήσει την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους στην ελληνική κυβέρνηση πριν ακόμα η χώρα μπει σε πρόγραμμα στήριξης...

Στενοί συνεργάτες του κ. Παπακωνσταντίνου επιβεβαιώνουν πως ο Ματιέ Πιγκάς, που μέσω της Lazard ήταν τότε σύμβουλος της ελληνικής κυβέρνησης, είχε τονίσει στην κυβέρνηση Παπανδρέου ότι η Ελλάδα δεν αντιμετώπιζε δυσκολία βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης αλλά κρίση φερεγγυότητας και δυσκολία να αναλάβει μακροπρόθεσμα την ευθύνη του χρέους της. Ομως, κατά τους ίδιους, ο κ. Πιγκάς δεν πρότεινε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους αλλά διευθέτησή του (reprofiling) με μετακύλιση αποπληρωμής χρέους στο μέλλον ώστε να μειωθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας και να καλυφθούν ευκολότερα από τις αγορές. Ωστόσο, η ευρωζώνη από τον Οκτώβριο του 2009 που ανέλαβε υπουργός Οικονομικών ο κ. Παπακωνσταντίνου έως και τον Απρίλιο του 2011 δεν συναινούσε σε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με τον τότε επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ αλλά και τον τότε αντιπρόεδρό της Λουκά Παπαδήμο να είναι κάθετα αντίθετοι. Σύμφωνα με μαρτυρίες αξιωματούχων της εποχής, ο Τρισέ απαγόρευε ακόμη και να διατυπώνεται ο σχετικός όρος (αναδιάρθρωση) στις συνεδριάσεις του Eurogroup.

Η πεισματική άρνηση του κ. Τρισέ σε οποιασδήποτε μορφής αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους εκφράσθηκε με αυστηρό τρόπο προς την ελληνική κυβέρνηση ακόμη και όταν οι υπουργοί της ζώνης του ευρώ είχαν αρχίσει να συμφωνούν με την προοπτική κουρέματος. Στις 6 Απριλίου 2011 ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ενημέρωσε την τρόικα για την πρόθεση της Ελλάδας να ζητήσει τη διευθέτηση του χρέους της. Την επομένη ημέρα ο Γιώργος Παπανδρέου έλαβε επιστολή από τον κ. Τρισέ στην οποία με έντονο ύφος εκφραζόταν η αντίθεση της ΕΚΤ σε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδος. Σε αυτήν ο τότε επικεφαλής της ΕΚΤ «προειδοποιούσε» πως ακόμη και εθελοντική αναδιάρθρωση του χρέους θα συνεπαγόταν πως τα ελληνικά ομολόγα και εγγυήσεις δεν θα ήταν πια επιλέξιμα από την Τράπεζα και ότι η Ελλάδα θα κινδύνευε άμεσα να χάσει το μεγαλύτερο μέρος των ενεχύρων που διαθέτει για πράξεις νομισματικής πολιτικής.
Στα τέλη του φθινοπώρου 2010 το ΔΝΤ είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί πως η Ελλάδα δύσκολα θα έβγαινε στις αγορές την επόμενη τριετία για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού Δημοσίου. «Το πράγμα έγινε πολύ σαφέστερο κατά τη διάρκεια roadshow προώθησης των ελληνικών ομολόγων του Γ. Παπακωνσταντίνου με τους εκπροσώπους της τρόικας. Την περίοδο εκείνη διαπιστώθηκε το ισχνό επενδυτικό ενδιαφέρον και έγινε σαφές ότι πρέπει να υπάρξει διευθέτηση του χρέους», αναφέρει στα «ΝΕΑ» πρώην στέλεχος της κυβέρνησης Παπανδρέου. Την ίδια χρονική στιγμή ο Στρος-Καν επισημαίνει ανεπισήμως στον τότε υπουργό Οικονομικών ότι από το ελληνικό πρόγραμμα λείπει το στοιχείο της αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, ο επικεφαλής της τρόικας στην Ελλάδα Πολ Τόμσεν στις συζητήσεις που ανοίγει τότε η ελληνική πλευρά για το θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους απαντά αόριστα «θα το δούμε».

Ξανά τις κρίσιμες αποφάσεις για το θέμα τις έλαβε η Γερμανία και οι χειριστές των κρίσιμων ζητημάτων Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Γεργκ Ασμουσεν. Εχοντας δεσμευθεί από τις αποφάσεις της συμφωνίας της Ντοβίλ που υιοθετήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2010 και προέβλεπε τη συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο κόστος σωτηρίας κρατών (συμφωνία την οποία ο Τρισέ είχε χαρακτηρίσει ως απειλή κατά του ευρώ) άρχισαν να εξετάζουν από τα τέλη Ιανουαρίου 2011 την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους και έλαβαν την τελική απόφαση στις αρχές του καλοκαιριού, λίγο πριν η κυβέρνηση Παπανδρέου βρεθεί στο επίκεντρο πολιτικής δίνης με αφορμή την κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2011-2014, πολιτική δίνη που οδήγησε στην αποδυνάμωση της κυβερνητικής πλειοψηφίας και στον ανασχηματισμό της 17ης Ιουνίου 2011. Οι όροι του PSI αποκρυσταλλώθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου 2011, και 4 ημέρες μετά ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοινώνει την απόφασή του για διεξαγωγή δημοψηφίσματος με θέμα τη νέα δανειακή σύμβαση. Η απόφασή του αυτή θα πυροδοτήσει τα γεγονότα που θα οδηγήσουν στις 11 Νοεμβρίου στη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας υπό τον Λουκά Παπαδήμο [tanea]

Epikairo: Τυπώθηκαν δεκάδες πρωτοσέλιδα, γράφτηκαν εκατοντάδες άρθρα, ακόμη και βιβλία για να αποδείξουν ότι μας έφεραν το κούρεμα στο πιάτο και οι προδότες της κυβέρνησης Παπανδρέου αρνήθηκαν το καλό της χώρας! Κι όμως· η αλήθεια δε χρειάζεται παραπάνω από μία φράση και ένα κατάλληλο τάιμινγκ να ειπωθεί, όταν βέβαια ο κόσμος θα είναι έτοιμος να την ακούσει.
- See more at: http://www.epikairo.gr

Ο Καραμανλής γνώριζε τον κίνδυνο χρεοκοπίας από τον Δεκέμβριο του 2008 αλλά ασχολήθηκε περισσότερο με το Βατοπέδι

«ΤΑ ΝΕΑ» αποκαλύπτουν σήμερα πως η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή είχε προειδοποιηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη από τα τέλη του 2008 για το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τις αγορές. Ακόμη αποκαλύπτουν πως η τεχνική βοήθεια του ΔΝΤ που ήλθε στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2010 είχε αποστολή την κατάρτιση προγράμματος στήριξης...

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου ξεκαθαρίζει μέσω των «ΝΕΩΝ» πως ο Στρος-Καν δεν είχε συστήσει την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους στην ελληνική κυβέρνηση κατά τον σχεδιασμό του πρώτου Μνημονίου, ενώ αποκαλύπτεται πως ο επικεφαλής της τρόικας στην Ελλάδα Πολ Τόμσεν ήξερε ήδη από τα τέλη του 2010 ότι το κούρεμα του ελληνικού χρέους ήταν αναπόφευκτο, αλλά καθυστέρησε τη λήψη των σχετικών αποφάσεων.

«Ο Αλογοσκούφης και ο Καραμανλής είχαν προειδοποιηθεί ήδη από το 2008 από τον Αλμούνια για τον κίνδυνο που διέτρεχε η Ελλάδα να αποκοπεί από τις αγορές. Αντί η κυβέρνηση όμως να λάβει εγκαίρως μέτρα για το έλλειμμα ασχολιόταν με το Βατοπέδι». Με τη δήλωση αυτή έμπειρος διπλωμάτης με γνώση του παρασκηνίου των Βρυξελλών παραθέτει στα «ΝΕΑ» τη μαρτυρία του για το κλίμα που επικρατούσε στις σχέσεις Ελλάδας - Βρυξελλών λίγες εβδομάδες μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Σύμφωνα με αξιωματούχο που παρακολουθούσε από κοντά τις εξελίξεις της εποχής, ο ισπανός επίτροπος είχε προειδοποιήσει στο Eurogroup της 12ης Δεκεμβρίου 2008 τον Γιώργο Αλογοσκούφη ότι στις 19 Ιανουαρίου, όταν η Κομισιόν θα δημοσιοποιούσε τις αναθεωρημένες προβλέψεις της για την πορεία της ευρωπαϊκής και της ελληνικής οικονομίας τα νέα δεν θα ήταν καλά και ότι θα έπρεπε να ληφθούν πρόσθετα μέτρα για να ελεγχθεί η δημοσιονομική κατάσταση. Ο Αλογοσκούφης «ανασχηματίσθηκε» στις 7 Ιανουαρίου και δεν πρόλαβε τα κακά μαντάτα, τα οποία τελικώς τα άκουσε ο Γιάννης Παπαθανασίου.

ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ. Τόσο ο Αλμούνια όσο και ο γενικός διευθυντής της Διεύθυνσης Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ Μάρκο Μπούτι ο οποίος μόλις τότε είχε αναλάβει καθήκοντα ανησυχούσαν για το γεγονός ότι τα spreads των ελληνικών τίτλων έναντι των γερμανικών είχαν ανέλθει στο 2,28%, κάτι που θεωρούσαν ότι θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια στη χώρα.

«Στα τέλη του 2008 όλοι φοβόντουσαν ότι ακόμη και αν η ελληνική οικονομία έμπαινε ξανά σε επιτήρηση αυτό δεν θα ήταν αρκετό για να πείσει τις αγορές να δανείσουν την Ελλάδα» σημειώνει η ίδια πηγή, προσθέτοντας ότι «στους διαδρόμους των Βρυξελλών ψιθυριζόταν πως αφού τα ευρωπαϊκά κεφάλαια δεν ήταν αρκετά για να στηρίξουν την Ουγγαρία και τη Λετονία, που αμφότερες οδηγήθηκαν στο ΔΝΤ, δεν θα ήταν αρκετά και για την Ελλάδα». Από τότε υπήρχε η «ιδεοληψία» πως η προσφυγή μιας χώρας της ευρωζώνης στο ΔΝΤ θα υπονόμευε την αξιοπιστία της ΟΝΕ συνολικά και θα αναδείκνυε τις εγγενείς αδυναμίες της. [tanea]

Εpikairo: H ανευθυνότητα του Κώστα Καραμανλή είναι αξιομνημόνευτη. Ο ίδιος γνώριζε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας από το 2008 και επέλεξε την τακτική της αλλαγής ΥπΟικ, με τον Παπαθανασίου να κρύβει τα πραγματικά νούμερα της οικονομίας σε Ελλάδα και Ευρώπη και να δηλώνει αυθαίρετα έλλειμμα πολύ μικρότερο του πραγματικού μέχρι την τελική απόδραση της κυβέρνησης τον Οκτώβριο του 2009. Ο Καραμανλής παρέμεινε επί 4,5 χρόνια στο απυρόβλητο και ο Παπαθανασίου επιβραβεύτηκε καθώς διορίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά στα ΕΛ.ΠΕ!

Mετά από 4 συνεχή έτη προπαγάνδας, ο ΔΟΛ μέσω των Νέων αποφασίζει να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό και να αποδώσει τις ευθύνες εκεί που πράγματι αναλογούν. Κρίση ειλικρίνειας ή επιλογή να πάψουν να προστατεύουν τον πρώην πρωθυπουργό για τους δικούς τους Χ λόγους; Μικρή σημασία έχει το κίνητρο, αυτό που μετρά είναι η πραγματική ενημέρωση. Ίσως έφτασε εκείνη η ρημάδα η ώρα να κάνουμε όλοι τη δουλειά μας σωστά και τούτο θα είναι κάτι που θα μας κάνει περισσότερο πατριώτες από το κούνημα της σημαίας.


- See more at: http://www.epikairo.gr

Μιχ. Καρχιμάκης : Η ανανέωση χρειάζεται και συγκρούσεις

O Μιχάλης Καρχιμακης εγραψε στο Διαδίκτυο με αποδέκτες εκείνους που δεν ασκούν σωστή πολιτική και μιλάνε για ανανέωση.

Ανανέωση ,σε περιόδους κρίσης με μονο κριτήριο το νεοφαντο ,χωρίς συγκρούσεις και αλλαγή πολιτικης που να δίνουν ελπίδα ουσίας στους ανθρώπους που δοκιμάζονται δεν ,καρποφορεί !!!!!!

Το εχω πει και το ξαναλέω καινούργιο δεν ειναι το νεοφαντο ....
Ειναι αυτό που αντέχει στο χρόνο ,αυτό που επικροτεί η κοινωνία ,για απόψεις δράσεις ,συγκρούσεις ηθική και αποτελέσματα ουσίας .

Όσοι θέλουν .....ας το αντιληφθούν .!!!!!!

http://www.egiakoumis.com

Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

Γιατί Καμίνης

Γράφει ο Μιχάλης Νταγγίνης

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές δύσκολα νιώθει κανείς την ανάγκη να εκφράσει δημόσια την υποστήριξή του σε έναν υποψήφιο (εκτός κι αν κατεβαίνει μαζί του). Λίγο η «αθόρυβη» δουλειά των δημάρχων, λίγο η μη αποκέντρωση της ελληνικής Διοίκησης, οι πολίτες δε γνωρίζουν με λεπτομέριες το έργο και τη δράση των υποψηφίων δημάρχων. Εξαίρεση στην κατάσταση αυτή αποτελεί προπάντων ο δήμος Αθηναίων, που αφορά την πρωτεύουσα της χώρας κι αποτελεί ένα μωσαϊκό προβλημάτων- έτσι όλοι σχεδόν έχουν μια βασική εικόνα του τι γίνεται εκεί. Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν τη σημασία του δήμου Αθηναίων και τα διακυβεύματα που αυτός εμπεριέχει, θεωρώ την επιλογή Καμίνη ως την πλέον ενδεδειγμένη για τη Δημαρχία. Οι λόγοι αριθμημένοι παρακάτω:

1) Άσκησε μια συνεπή οικονομική πολιτική, που – μακριά από μεγαλοστομίες- στόχο είχε την ανάκτηση της πιστοληπτικής αξιοπιστίας του Δήμου, τον περιορισμό των δαπανών και την ανάδειξη πλεονάσματος. Μέσα σε μια τετραετία νοικοκύρεψε έναν Δήμο οικονομικά αξιολύπητο, με αδιαφάνεια στα στοιχεία και με την πλήρη απαξία των διεθνών οίκων αξιολόγησης. Ενδεικτικά: μείωση χρέους στους προμηθευτές κατά 54%, μείωση των εξόδων κατά 20%, μείωση των υποχρεώσεων του Δήμου κατά 24%, λογιστικό πλεόνασμα 12.5 εκατομμύρια ευρώ (από έλλειμμα 47 εκατομμυρίων το 2010!). Δεν πρέπει τέλος να αμελούμε την αναλυτική οπτικοποίηση του προϋπολογισμού ώστε οι πάντες να έχουν εποπτεία του οικονομικού έργου που συντελείται:https://www.cityofathens.gr/khe/proypologismos/visualization/sxedio.

2) Αποτελεί τον συνεπέστερο υποστηρικτή της έννομης τάξης σε όποιο θέμα κι αν προέκυψε. Στην άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων τάσσεται με τις μειονότητες, εκνευρίζοντας τους συντηρητικούς, ενώ στο ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης υπερασπίζει το νόμο συνεργαζόμενος με το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα- εκνευρίζοντας την Αριστερά. Η στάση αυτή, του να μένεις «στη μέση», βαλλόμενος κι από τους μεν και από τους δε έχει υψηλό πολιτικό κόστος που ελάχιστοι επωμίζονται. Είναι πολύ δύσκολο να προωθεί κανείς τη νομιμότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε μία χώρα που ο σεβασμός τους εξαρτάται από το «στρατόπεδο» που βρίσκεσαι.

3) Στο επίπεδο του συμβολισμού, κάθε νίκη υποψηφίων σαν τον Καμίνη είναι νίκη εναντίον του παλαιοκομματισμού, των κομματικών στρατιωτών που υπακούουν πιστά την παράταξη, που χαϊδεύουν τα αυτιά των ψηφοφόρων τους εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και που δεν είναι πρόθυμοι να τα βάλουν με κανένα κατεστημένο συμφέρον, με καμία παρωχημένη αντίληψη.
Είναι νίκη ενάντια σε ένα δίκτυο υποσχέσεων, ευχολογίων, μηδενικού αποτελέσματος και ξεπερασμένων συμβολισμών. Νίκη ενάντια σε μηχανισμούς και σε κομματικά στρογγυλέματα. Παρακολουθεί κανείς με θλίψη τον αυτοπροδιοριζόμενο ως «νέο», Άρη Σπηλιωτόπουλο, να υποβαθμίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα ζητώντας δημοψήφισμα για το θέμα του τεμένους στην Αθήνα, και οργίζεται σκεπτόμενος ότι εν έτει 2014 προεκλογικές εκστρατείες χτίζονται πάνω σε ο,τι πιο συντηρητικό και ξεπερασμένο έχει να δείξει η κοινωνία (άλλωστε, πρέπει να γνωρίζει ο «φιλελεύθερος» κ. Σπηλωτόπουλος ότι οι ελευθερίες που αξίζουν περισσότερο, ακριβώς επειδή χρήζουν προστασίας, είναι αυτές της μειοψηφίας- αυτό τουλάχιστον λέει ο φιλελευθερισμός που υποστηρίζει ιδεολογικά).

Θυμάμαι τις εκλογές του 2010. Τότε μαθητής Λυκείου ακόμη, είχα ταχθεί εναντίον του Καμίνη επηρεασμένος από έναν κακοχώνευτο συντηρητισμό. Μια μέρα, λίγο πριν τις εκλογές, τον άκουσα να λέει δημοσίως σε κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα «δε θέλω τις ψήφους σας και άλλες τέτοιες ψήφους» επειδή μίλησαν χυδαία εναντίον μεταναστών. Για πρώτη φορά σε εκείνη την τηλεοπτική εμφάνιση (απέναντι του ήταν ο ολίγιστος Κακλαμάνης) είδα αυτό που λέμε «νέο πολιτικό dna». Περιπτώσεις σαν το δήμαρχο Αθηναίων σπανίζουν και επιβάλλεται να καθιερώνονται ώστε να μας θυμίζουν τι είναι να κάνεις πολιτική και τι δημόσιες σχέσεις.

ΥΓ.: Όπως υποστήριξε και ο Απόστοος Δοξιάδης, θεωρώ σφάλμα της ΝΔ ότι δεν τον στήριξε. Το συμμάζεμα των οικονομικών που η ίδια επιτυγχάνει, υλοποίησε με επιτυχία κι ο ίδιος στο Δήμο του. Το προαναγγελθέν άλλωστε άνοιγμα στο κέντρο που αναμένουμε, τέτοια πρόσωπα οφείλει να περιλαμβάνει.

http://www.o-klooun.com/

21 Απριλίου 1968 - Μήνυμα Γεωργίου Παπανδρέου για τη Δικτατορία

Το ραδιοφωνικό μήνυμα του Γεωργίου Παπανδρέου για τη Δικτατορία
Συγγραφέας: Γεώργιος Παπανδρέου
Στις 14 Απριλίου 1968 ο Γεώργιος Παπανδρέου μαγνητοφώνησε κρυφά ένα διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό στο σπίτι του στο Καστρί όπου βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό. Το μήνυμα μεταδόθηκε απο την ελληνική εκπομπή ραδιοφώνου του BBC στις 21 Απριλίου 1968, ημέρα του Πάσχα η οποία συνέπεσε με την πρώτη επέτειο από την εκδήλωση του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών.


«Η ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου συμπίπτει εφέτος με την επέτειον της σταυρώσεως του λαού μας. Το στρατιωτικόν πραξικόπημα της 21ης Απριλίου κατήργησεν όλας τας ελευθερίας.

Κατήργησεν την ελευθερίαν του τύπου. Αι εφημερίδες δεν λογοκρίνονται απλώς, αλλά γράφονται από τα όργανα της χούντας. Το περιεχόμενο είναι ομοιόμορφον. Διαφέρουν μόνον οι τίτλοι. Κατήργησε την ελευθερίαν του λόγου. Ουδείς δύναται να ασκήση έλεγχον. Παραπέμπεται αμέσως εις το στρατοδικείον, το οποίον επιβάλλει ποινάς πολυετών φυλακίσεων. Αλλά και χωρίς να ομιλήσουν χιλιάδες πολίται συλλαμβάνονται και εκτοπίζονται εις ερημικάς νήσους υπό αυστηράν αστυνομικήν επιτήρησιν.

Κατελύθη η ελευθερία του συνέρχεσθαι. Απότελεί αδίκημα και υπάγεται εις το στρατοδικείον η συγκέντρωσις και ολίγων ανθρώπων.

Ισχυρίζεται η χούντα ότι απεκατέστησε την τάξιν. Αλλά δεν είναι η τάξις του νόμου, η τάξις των ελεύθερων ανθρώπων. Είναι η τάξις του φόβου, η τάξις των στρατοδικείων και είναι το κοινόν γνώρισμα όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Η χούντα, δια να δικαιολογήση το πραξικόπημα, κατασκεύασεν έναν μύθον ότι κατά τις επικείμενας τότε εκλογάς της 28ης Μαΐου θα επιχειρείτο κομμουνιστική επανάστασις και διά να την προλάβουν επεχείρησαν το πραξικόπημα. «Σωτηρία της πατρίδος», είπον, «είναι ο υπέρτατος νόμος» και επρόλαβαν να γίνουν σωτήρες.

Η σωτηρία της πατρίδος είναι πράγματι ο υπέρτατος νόμος, αλλά όταν υπάρχει κίνδυνος, και κίνδυνος δεν υπήρχε. Από τας εκλογάς της 28ης Μαΐου θα προέκυπτε απλώς, καθώς όλοι εκ των υστέρων αναγνωρίζουν, παντοδύναμος η Ένωσις Κέντρου, το μέγα δημοκρατικόν κόμμα της χώρας. Και η Ένωσις Κέντρου, καθώς επανειλημμένως είχομεν διακηρύξει, ήτο και ιδεολογικώς αυτόνομος και πολιτικώς αυτοδύναμος. Η αλήθεια είναι ότι προς ματαίωσιν της ιδικής μας εκλογικής νίκης κατεσκευάσθη ο μύθος του κομμουνιστικού κινδύνου και επεχειρήθη το πραξικόπημα.

Και την πλήρη απόδειξιν ότι δεν υπήρξεν ο κίνδυνος κομμουνιστικής επαναστάσεως έχει προσκομίσει αυτή η χούντα. Επί έν έτος επιδίδεται εις έρευνας και δεν κατόρθωσε να ανεύρη ούτε έν όπλον, όχι μόνον είς τον ιδικό μας δημοκρατικόν κόσμον αλλά ούτε και εις τους κομμουνιστάς. Ούτε έν. Πώς λοιπόν θα εγίνετο επανάστασις ενός αόπλου λαού εναντίον ενός πανόπλου κράτους; Μόνον ηλίθιοι είναι δυνατόν να πιστεύουν αυτόν τον μύθον.

Η χούντα διακηρύττει τώρα ότι επιδίδεται εις την αναγέννησιν της πατρίδος. Καταγγέλλει το «φαύλον παρελθόν» και όμως ουδέποτε, ούτε εις τας χειροτέρας περιόδους του κοινοβουλευτισμού, είχεν υπάρξει τόση δημαγωγία και τόση ευνοιοκρατία. Απελύθησαν όλοι ανεξαιρέτως όσοι είχαν εκλεγεί από τον λαόν. Δήμαρχοι, δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι, συμβούλια συνεταιρισμών, δικηγορικών και ιατρικών συλλόγων, και εν γένει πάσης αιρετής αρχής, και αντικατεστάθησαν με τους συγγενείς και τους ευνοουμένους, κύριον έργον των οποίων είναι η αποστολή τηλεγραφημάτων ευγνωμοσύνης και η οργάνωσις υποδοχών. Και απελύθησαν αυθαιρέτως χιλιάδες εντίμων αξιωματικών και υπαλλήλων.

Ψεύδος εχρησιμοποίησεν η χούντα προς κατάληψιν της αρχής. Το ψεύδος επικείμενης κομμουνιστικής επαναστάσεως. Και τώρα χρησιμοποιεί νέον ψεύδος προς παραμονήν της. Χρησιμοποιεί την απάτην του επικείμενου δημοψηφίσματος και εν συνεχεία των εκλογών εις το αόριστον μέλλον. Διά την 1ην Σεπτεμβρίου έχει ορισθή η ενέργεια δημοψηφίσματος επί του νέου Συντάγματος. Ποίον θα είναι το νέον Σύνταγμα ουδείς ακόμη γνωρίζει. Η δικτατορία συντάσσει το Σύνταγμα της Δημοκρατίας! Εν τω μεταξύ δημοσιεύει καθημερινώς εις τον τύπον άρθρα του νέου Συντάγματος το οποίον κατήρτισε μία επιτροπή και ζητεί επ’ αυτών την γνώμην των πολιτών. Εις αντάλλαγμα της πλήρους καταλύσεως του Συντάγματος η χούντα προσφέρει εις τον λαόν την μελέτης του Συντάγματος. Εις την τυραννίαν προσθέτει και τον εμπαιγμόν.

Και καλείται ο λαός να μετάσχη εις το δημοψήφισμα ενώ θα γνωρίζη ότι, με οιανδήποτε έκβασίν του, την επομένην η χούντα θα ευρίσκεται και πάλιν εις την αρχήν δια να έχη επισημάνει τους θαρραλέους αντιπάλους της, διότι αντίπαλοι είναι όλοι, και να τους «εξυγιάνη» με φυλακίσεις και εξορίες, και αυτή θα είναι η ελευθέρα έκβασις της θελήσεως του λαού.

Απευθύνομαι προς τας Ενόπλους Δυνάμεις της χώρας. Εννοώ την ηυξημένην εθνικήν των ευαισθησίαν, η οποία εξηγεί ότι κατά την 21ην Απριλίου παρεπλανήθησαν από το μέγα ψεύδος ότι επέκειτο κομμουνιστική επανάστασις. Αλλά τώρα το ψεύδος έχει αποκαλυφθή. Ούτε υπήρξεν, ούτε υπάρχει κίνδυνος κομμουνιστικής επαναστάσεως. Και όμως η χούντα παραμένει εις την αρχήν. Διατί;

Και τώρα απευθύνομαι προς τον ελεύθερον κόσμον. Είχομεν ελπίσει έπειτα από τον δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, ότι ο φασισμός είχεν οριστικώς συντριβή και ότι δεν ηδύνατο πλέον να εμφανισθή τουλάχιστον εις την Ευρώπην. Και όμως συνέβη. Και αποτελεί εντροπήν δι’ ημάς ότι έκαμε την αρχήν από την πατρίδα μας την Ελλάδα, την κοιτίδα της δημοκρατίας. Αλλά η τύχη της χούντας δεν πρόκειται να είναι γεγονός μόνον τοπικόν. Θα αποτελέση παράδειγμα και ή θα ενθαρρύνη ή θα απογοητεύση επιδόξους δικτάτορας και εις άλλας χώρας.

Δια τούτο απευθύνομαι προς τον ελεύθερον κόσμον, τους λαούς και τας κυβερνήσεις του. Ζητούμεν και την ιδικήν των αλληλεγγύην και συμπαράστασιν. Δεν Ζητούμεν επέμβασιν εις την εσωτερικήν μας ζωήν. Αλλά έχουν δικαίωμα να ρυθμίζουν την ιδικήν των πολιτικήν. Και μία διεθνής απομόνωσις και πολιτική και οικονομική της χούντας θα οδηγήση εις την άμεσον κατάρρευσίν της. Και αυτήν επικαλούμεθα εξ ονόματος του υποδούλου Ελληνικού λαού, τον οποίον εκπροσωπούμεν.

Ο ελεύθερος κόσμος, με αυτήν την πρωτοβουλίαν, και θα τιμήση και θα προστατεύση τον εαυτόν του. Θα καταστή άξιος του ονόματός του.»


Πηγές
Ανδρέας Παπανδρέου, Η Δημοκρατία Στο Απόσπασμα Επίλογος
Γεώργιος Παπανδρέου - 60 Χρόνια παρουσίας και δράσης στην πολιτική ζωή (Συλλογικό έργο)

Μόνο αΓΑΠη για Ψυχάρη, Παπαχελά και λοιπές εμμονικές ψυχές

Είναι συγκλονιστική η ταύτιση των εφημερίδων του συστήματος στην «αποτίμηση» των τεσσάρων χρόνων από την αναγκαστική προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης: «λάδι» ο εμπρηστής Καραμανλής, ανάθεμα στον πυροσβέστη Παπανδρέου, μέχρις εσχάτων στήριξη στον συνεμπρηστή Σαμαρά.

Είναι κατανοητές οι παθολογικές εμμονές τους. Μόνο αΓΑΠη αυτές τις Άγιες Μέρες για τους εμμονικούς.
Για σκεφτείτε: τόση προσπάθεια, και αυτός εκεί, να αντέχει και να δυναμώνει.
Είναι κατανοητή η αγωνία τους να αποτρέψουν το αναπόφευκτο.
Γιατί ό,τι και να γράψουν, ό,τι και να πουν, εμείς ξέρουμε και απαιτούμε δικαιοσύνη:

Ο ένας, μας χρεωκόπησε και έφυγε,
Ο δεύτερος, μας γλύτωσε από τα χειρότερα,
και ο τρίτος κάνει τώρα τον μάγκα με όσα έκανε ο δεύτερος.

http://www.smartpost.gr/

Η χούντα πάνω από το φέρετρο του Γεωργίου Παπανδρέου (ένα άγνωστο έως τώρα περιστατικό)

Ήταν γύρω στις 11 το πρωί, την 1η Νοεμβρίου 1968. Ένας φίλος ταξιτζής σταμάτησε μπροστά μου στην πλατεία Κάνιγγος, στην άνοδο της οδού Ακαδημίας. Είχαμε κάνει μαζί στο στρατό. Μου έγνεψε συνωμοτικά να καθήσω δίπλα του. «Πέθανε ο Γέρος», μου είπε. «Πριν δέκα λεπτά ήμουνα στον «Ευαγγελισμό»». «Ξεκίνα για ‘κει», του λέω.

Μόλις έφτασα και μπήκα στην αυλή, κατέβαζαν στο φέρετρο τον Γέρο της Δημοκρατίας σκεπασμένο με ένα λευκό σεντόνι. Γύρω από το φέρετρο, σμάρι το αμήχανο πλήθος των ασφαλιτών το πήγαινε στο εκκλησάκι του νοσοκομείου.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν ένας αστός, δημοκρατικός πολιτικός, πιστός στο κοινοβουλευτικό σύστημα. Ηγήθηκε σε μια κρίσιμη φάση της πολιτικής μας ιστορίας του ανένδοτου αγώνα ενάντια στο πραξικόπημα των ανακτόρων, που είχε καθαιρέσει τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας, ανοίγοντας τον δρόμο στη μικρή απριλιανή χούντα που αλυσσόδεσε τον ελληνικό λαό, ταπείνωσε τη χώρα και δημιούργησε την κυπριακή τραγωδία, άλλη μια οδυνηρή ήττα του ελληνισμού.

Κάποια άλλη στιγμή, θα γράψουμε τα πλήθος άγνωστα εν πολλοίς ή ξεχασμένα ντοκουμέντα, από την προσωπική μου σχέση με τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα της σύγχρονης πολιτικής μας ιστορίας. Παραδείγματος χάριν, από το «πιστεύουμε και στη λαοκρατία», το μακελειό των Δεκεμβριανών και από την άλλη, το πώς αρνήθηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου στον νομιμόφρονα αντιστράτηγο του Γ’ Σώματος Στρατού, Τσολάκα, στα τέλη του 1966, που του πρότεινε να εισβάλλει στην Αττική με τα άρματά του, για να δέσει τη μικρή και μεγάλη χούντα των επίορκων του νέου ΙΔΕΑ. Αν δεχόταν τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ίσως η μοίρα της χώρας μας να ήταν διαφορετική, ίσως όμως να είχαμε έναν ακόμα εμφύλιο πόλεμο.

«Δεν γίνεται, στρατηγέ», του απάντησε, « να ηγηθώ δημοκρατικού πραξικοπήματος».

Αλλά έχουμε και άλλα πολλά να πούμε εν καιρώ, προσωπικά ντοκουμέντα που μου διηγήθηκαν η Αλίκη Θεοδωρίδου, κόρη της Κυβέλης και ο πασίγνωστος δημοσιογράφος και ευθυμογράφος, σύζυγός της, Πωλ Νορ, κατά κόσμον Νίκος Νικολαΐδης, στα ταβερνάκια των Πετραλώνων, ή μετά από θεατρικές παραστάσεις στη «Σόνια» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, από το πώς υποδέχθηκε ο Πωλ Νορ τον δεκαοκτάχρονο Ανδρέα Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη, έως τον χορό του εξόριστου από τον Μεταξά Γεωργίου Παπανδρέου με την Κυβέλη στην παραλία της Άνδρου.

Συγκινημένοι οι νοσοκόμοι τοποθέτησαν το φέρετρο στη μέση του ναού. Εκείνη την ώρα γύρω από το φέρετρο είμασταν τέσσερις άνθρωποι και πλήθος ασφαλιτών. Ο υπογράφων, ο Τάκης Παπαγεωργόπουλος, ο ηρωικός λοχαγός στη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ, που μετά την πτώση της χούντας πήρε όλους τους βαθμούς που δικαιούνταν και σήμερα είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία, (σε ψάχνω, Τάκη! Δώσε το τηλέφωνό σου, αν θέλεις στο protagon, για να σε βρω), ο Θωμάς ο Χούτας, τέως βουλευτής, δικηγόρος, γιος του Στυλιανού Χούτα που τίμησε την ψήφο του λαού και στάθηκε δίπλα στον Γέρο της Δημοκρατίας κατά την αποστασία, κι ένας πολύ ηλικιωμένος, στρατηγός όπως μας είπε αργότερα, συμμαχητής του Μαύρου Καβαλάρη, Νικολάου Πλαστήρα, στη Μικρασιατική εκστρατεία. Ο στρατηγός έκλαιγε με λυγμούς χαϊδεύοντας διαρκώς το μέτωπο του Γέρου και καταριότανε τη χούντα.

«Μη μιλάς, θα σε πάμε μέσα», ούρλιαζαν οι ασφαλίτες, μα ο στρατηγός δεν το έβαζε κάτω.

Σε λίγα λεπτά το μήνυμα διαδόθηκε σε όλη την Αθήνα.


Το εκκλησάκι γέμισε ασφυκτικά, ενώ η βουή του κόσμου στο προαύλιο ακούγονταν μέσα στην εκκλησία. Εμείς εκεί, ακίνητοι, με δάκρυα στα μάτια, πενθούσαμε το σύμβολο της αντίστασης εναντίον της χούντας. Κάποια στιγμή είδα ότι άνοιγαν δρόμο ανάμεσα από τον κόσμο, για να περάσει η Μαργαρίτα με τον Γιώργο, που τότε ήταν δεκάξι χρόνων. Ήρθαν απευθείας από το αεροδρόμιο. Τους ακολουθούσε ο πρωτότοκος γιος του Γέρου και της Κυβέλης, Γιώργος Παπανδρέου.

Η συγκίνηση κορυφώθηκε. Κάποιοι στο βάθος τόλμησαν να φωνάξουν: «Δημοκρατία, Δημοκρατία». Τους άρπαξαν εν ριπή οφθαλμού οι ασφαλίτες για τα περαιτέρω...

Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και εμφανίστηκε ο υφυπουργός της χούντας Βοβολίνης, πιο άσπρος κι απ’ το χαρτί που έβγαλε από την τσέπη του και άρχισε να διαβάζει πάνω από το φέρετρο, χωρίς ούτε μια στιγμή να κοιτάξει τον ωραίο νεκρό.

«Προς την οικογένεια του εκλιπόντος. Το υπουργικό σύμβούλιο αποφάσισε να γίνει η κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου δημοσία δαπάνη και να εκπροσωπηθεί η κυβέρνηση δι΄ εμού στην εξόδειο ακολουθία».

Ο πρωτότοκος γιος του Γέρου, ο Γιωργάκης, έσκυψε και είπε στη Μαργαρίτα: «Δεν μπορούμε να το αρνηθούμε». Η Μαργαρίτα, με σκληρή ματιά και έξω φωνή για να το ακούσει και ο κόσμος, γύρισε και του είπε:

«Αν δεχτείς, θα πάρω τον Γιώργο αμέσως και θα γυρίσω πίσω».

Ο Γιωργάκης ασφαλώς δεν το είπε αυτό ως μια υποχώρηση στη θέληση της χούντας, την οποία μισούσε, γιατί πάνω από όλα λάτρευε τον πατέρα του και δεν επέμεινε.

Η Μαργαρίτα γυρίζοντας προς τον Βοβολίνη που στεκόταν αποσβολωμένος, του είπε: «Δεν δεχόμαστε, κύριε, ούτε την πρότασή σας, ούτε να παραστεί κάποιος από εσάς στην κηδεία. Αν και δεν θα τολμούσατε, γιατί θα είναι εκεί ο λαός».

Το τι έγινε στις 3 Νοεμβρίου 1968, από την Μητρόπολη ως το νεκροταφείο, είναι γνωστό. Μια λαοθάλασσα τριακοσίων χιλιάδων ανθρώπων τιμώντας τον μεγάλο νεκρό, τιμούσε ταυτόχρονα και όλους τους φυλακισμένους, τους βασανισμένους, τους εξόριστους πατριώτες, διαδηλώνοντας ενάντια στη χούντα και τις δυνάμεις που την έφεραν στην εξουσία.

Περνώντας από την πλατεία Συντάγματος όλοι ξεχάσαμε το «πιστεύουμε και στη λαοκρατία». Είχαμε τότε άλλες προτεραιότητες. Ο κοινός μας εχθρός ήταν η ξενοκίνητη χούντα των μαύρων συνταγματαρχών.

http://www.protagon.gr/