Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Ο Βορίδης της "Αριστεράς"

Μιχάλης Κορδάλης

Η Αριστερά, η Δημοκρατία, δεν μπορούν ποτέ να είναι κενές κουβέντες, διακήρυξεις χωρίς νόημα, απλά και μόνο για τα μάτια του κόσμου.

Ειναι πριν από όλα στάση ζωής.
Δεν μπορείς να λέγεσαι Δημοκράτης, Σοσιαλιστής, Αριστερός και στην προσωπική σου ζωή να είσαι αυταρχικός, πλεονέκτης και συντηρητικός.
Πόσο μάλλον στο δημόσιο, στον κοινοβουλευτικό βίο.

Γιατί εκεί δεν είσαι ο Μιχάλης, ο Νίκος ή ο Ανδρέας.
Εκεί είσαι εκπρόσωπος του ελληνικού λαού και οι πράξεις σου δεν έχουν μόνο πολιτικό αλλά και παιδαγωγικό πρόσημο.

Γι' αυτό και η συμπεριφορά του κυρίου Βούτση δεν προσβάλλει μόνο τον ίδιο ή το κόμμα στο οποίο ανήκει.

Προσβάλλει πριν από όλα την Δημοκρατία και τον Ελληνικό Λαό στο σύνολο του.

Γιατί, άραγε σε τι διαφέρει ο συγκεκριμένος κύριος ως προς τις πράξεις και το πρόσφατο αντικοινοβουλευτικό του ήθος από τον Ηλία Παναγιώταρο ή τον Ηλία Κασιδιάρη;

Άλλωστε κι αυτοί "ξέρουν να χτυπάνε".
Το εχουν αποδείξει με μεγάλη επιτυχία στο παρελθόν.

Σε τι διαφέρει ως προς το πολιτικό παράδειγμα που δίνει στους Έλληνες Πολίτες;

Η Αριστερά, η Δημοκρατία και προπάντων η Ελληνική Βουλή δεν εχει χώρο για άλλους Βούτσηδες, για άλλους Κασιδιάρηδες με δήθεν αριστερό, προοδευτικό προσωπείο.

Διότι αυτοί με τέτοιες ενέργειες, με τον εκρυσαυγιτισμένο λόγο τους για τον οποίο ως χτες άλλοθι ήταν η Κρίση, δεν μεταθέτουν απλά το πρόβλημα στο γήπεδο των άκρων του πολιτικού φάσματος μα γίνονται οι ίδιοι κομμάτι του αυτού του φάσματος.

Ούτως ή άλλως, ο φασισμός, ο ολοκληρωτισμός κάθε μορφής δεν ειναι ποτέ ιδεολογία.
Ειναι συμπεριφορά, είναι πολιτική και κοινωνική πρακτική. Δεν ειναι κόμμα.
Ειναι κυρίως νοοτροπία.

Μια νοοτροπία που δεν είναι ξένη για το ΣΥΡΙΖΑ αλλά ειναι ίσως προϊόν της μετάλλαξης που υπέστη το συγκεκριμένο κόμμα στις άνω και κάτω πλατείες των "αγανακτισμένων" και τις σκηνοθετημένες επιθέσεις, την άσκηση φυσικής βίας σε μέλη, φίλους και στελέχη πολιτικών χώρων που εκπροσωπούν μια άλλη, μια διαφορετική γνώμη.
Ειναι ίσως η μετάλλαξη που προκύπτει από τη στρατηγική συγκατοίκηση με την ακροδεξιά της Ραχήλ, των Καμμένων και των Νικολόπουλων.

Αυτή τη μετάλλαξη, αυτή την εκτροπή
καταμαρτυρά η φρασεολογία και το ύφος του κύριου Βούτση.

Φρασεολογία και ύφος που όταν το υιοθετείς δεν είσαι ούτε αριστερός, ούτε δημοκράτης.
Είσαι ένας κοστουμαρισμένος εξτρεμιστής, με ή χωρίς γραβάτα.
Είσαι απλά ένας "Βορίδης" της "Αριστεράς".

http://kordalis.blogspot.gr/

Καρχιμακης προς Βενιζελο: «Οι Κάννες, είναι το φάντασμα που θα σε κυνηγά μέσα από την συνείδηση του δημοκρατικού κόσμου»!

Σφοδρή επίθεση στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Βενιζέλο εξαπέλυσε με σχόλιο του ο Μιχάλης Καρχιμάκης

Με αφορμή τη χθεσινή ομιλία του κ. Βενιζέλου στη Βουλή και την κριτική που έκανε στον Γιώργο Παπανδρέου, ο κ. Καρχιμάκης κατακεραυνώνει με σχόλιο του τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τονίζοντας ότι εκείνος ανέτρεψε, με την παρέα του, τον εκλεγμένο πρωθυπουργό του 44% και υπονομεύοντας ταυτόχρονα και την χώρα και τη Δημοκρατική Παράταξη.

Αναλυτικά το σχόλιο του Μιχάλη Καρχιμάκη:
Ο Κ.Βενιζέλος μίλησε στην βουλή για τον «επισκέπτη» του Μαξίμου, υπονοώντας τον Παπανδρέου και για τις Κάννες της δικής του εκδοχής.

Επισκέπτης, κ.Βενιζέλο στο ΠΑΣΟΚ δυστυχώς, υπήρξατε εσείς, όταν σας φιλοξενήσαμε το 1989, από το ΚΟΔΗΣΟ και στη συνέχεια η άμετρη φιλοδοξία σας, μας διέλυσε.

Φταίμε βεβαίως, γιατί δεν σου δείξαμε τον δρόμο της επιστροφής, από εκεί που μας ήλθες και πρόλαβες δυστυχώς μέσα από την ακατάσχετη φιλοδοξία σου να μας διαλύσεις .

Όσον αφορά τις Κάννες,γνωρίζουμε οι πάντες το σύμπλεγμα:

Είναι το φάντασμα που θα σε ακολουθεί σε όλη σου την ζωή, μέσα από τη συνείδηση του δημοκρατικού κόσμου, ότι υπονόμευσες, μεθοδεύοντας με συστηματικό τρόπο την πιο καλοστημένη, θεσμική εκτροπή της μεταπολίτευσης, ανατρέποντας με την παρέα σου τον εκλεγμένο πρωθυπουργό του 44% και υπονομεύοντας ταυτόχρονα και την χώρα και τον πολιτικό μας χώρο.

Αλλιώς θα ήταν κ. αποχωρούντα πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ , αν τελικά αποχωρήσεις και δεν τους παραπλανείς όλους, αν τελικά εκλογές γινόταν το 2013 ολοκληρώνοντας την τετραετία η κυβέρνηση Παπανδρέου και για τον δημοκρατικό χώρο και για την χώρα .

Δυστυχώς τα διέλυσες όλα, με γνώμονα μόνο τον εαυτό σου.

http://www.youpress.gr/

Πώς ο Δ. Μάρδας που χλεύαζε τον ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές, έγινε υπουργός

Ενα άρθρο ιδιαίτερα επικριτικό για τον ΣΥΡΙΖΑ έγραφε στο protagon.gr ο νυν αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μάρδας, ένα περίπου μήνα πριν ορκιστεί υπουργός στην κυβέρνηση Τσίπρα.

Το άρθρο έχει ημερομηνία 31 Δεκεμβρίου 2014 και δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα, με τίτλο «Το μεγαλείο του λαϊκισμού και τα μνημόνια».

Ο κ. Μάρδας, ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε σχέσεις με το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, αλλάδεν επελέγη για βουλευτής ως «ακατάλληλος» όπως διαρρέουν από το Ποτάμι, εν συνεχεία αποδέχθηκε την πρόταση Τσίπρα για να ορκιστεί υπουργός.

Μέχρι όμως να γίνει αυτό, είχε αρθρογραφήσει πύρινα κατά του αριστερού λαϊκισμού γράφοντας: «οι λαϊκιστές της Δεξιάς (που σχίζουν φύλλο-φύλλο το Μνημόνιο) και της Αριστεράς (που θα το σχίσουν μια και έξω), προσπαθούν να δείξουν στους Έλληνες ψηφοφόρους πόσο κακοί είναι ή θα είναι απέναντι στην τρόικα…».

Το άρθρο:





«Αφού πήραμε μια νέα δόση αηδίας από το πολιτικό μας σύστημα, με την υπόθεση Χαϊκάλη, πορευόμαστε το 2015 στις εθνικές εκλογές με φόντο έναν πολυποίκιλο λαϊκισμό, που πασχίζει να δείξει πόσο χρήσιμος είναι στον τόπο.

Οι πάντες θέλουν να ρίξουν στην πυρά το Μνημόνιο, βιώνοντας την αυταπάτη της απαλλαγής από τους μηχανισμούς εποπτείας των πιστωτών στα επόμενα τριάντα χρόνια!

Έτσι, οι λαϊκιστές της Δεξιάς (που σχίζουν φύλλο-φύλλο το Μνημόνιο) και της Αριστεράς (που θα το σχίσουν μια και έξω), προσπαθούν να δείξουν στους Έλληνες ψηφοφόρους πόσο κακοί είναι ή θα είναι απέναντι στην τρόικα…

Με ακατανόητη τακτική, με αντιφατικές στρατηγικές και με πλήθος ανδρών και γυναικών ενός μετρίου πολιτικού αναστήματος και ήθους, προσπαθούν να πείσουν οι εραστές της εξουσίας τους πολίτες, ότι η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από τη σύγκρουσή τους με την τρόικα και μόνο.

Δεν είμαστε υποστηριχτές τέτοιων Μνημονίων, που με τις πολλές λανθασμένες επιλογές τους ή τα κενά που παρουσιάζουν δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Καλό θα ήταν, ωστόσο, να μη θεωρούμε ως άλλοθι των κακοτεχνιών των οικονομικών μας πολιτικών και των… πεφωτισμένων ηγετών μας, τα λάθη των Μνημονίων.

Πράγματι, η αποσάθρωση του βιομηχανικού ιστού της χώρας δεν είναι προϊόν του Μνημονίου ή του ευρώ.

Οφείλεται στις ακατάλληλες επιλογές των δικών μας πολιτικών ηγεσιών από το 1987 και μετά, οι οποίοι ουδέποτε κατανόησαν τις επιπτώσεις της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της παγκοσμιοποίησης, στη διεθνοποιημένη παραγωγή και στο εμπόριο.

Το γεγονός ότι είμαστε η πρώτη προς χρεοκοπία χώρα του πλανήτη, δεν είναι πάλι συνέπεια ενός Μνημονίου, αλλά το αποτέλεσμα μιας εγχώριας πολιτικής ευδαιμονισμού που γνώρισε το απόγειο της δόξας της μετά το 2004.

Το ότι δεν αγγίζουμε τους γνωστούς λαθρεμπόρους καυσίμων, δεν είναι υπόθεση της τρόικας (αν και απορεί βέβαια κανείς γι’ αυτό), αλλά έκφραση της δυσοσμίας ενός συστήματος πολιτικής διαπλοκής και διαφθοράς.

Γιατί άραγε η τρόικα δεν ασχολήθηκε με αυτόν τον χρυσοφόρο χώρο, που οδηγεί σε απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό; Ερώτημα αναπάντητο έως σήμερα.

Το ότι είμαστε η 80η πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, δεν είναι το επακόλουθο μνημονιακών διεργασιών, αλλά δικών μας επιλογών. Έπρεπε βέβαια να έρθει η τρόικα για να βάλει κάποια τάξη στο θέμα της διαφθοράς των πολιτικών μας, μέσα από τον νόμο περί μαύρου χρήματος, που αισίως άρχισε να στέλνει στα δικαστήρια κάποιους πρώην υπουργούς, στερώντας τον ύπνο από κάποιους εν ενεργεία.

Η κατάντια τέλος της ελληνικής δικαιοσύνης και το φαύλο πολιτικό σύστημα, που αναδείχθηκε με τη λίστα Λαγκάρντ και με τόσα άλλα γεγονότα που ζούμε, δεν συνδέονται με μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, αλλά είναι το αποτέλεσμα πάλι δικών μας… βαθυστόχαστων επιλογών.

Η σύγκρουση με έναν πολιτικά ισχυρό αντίπαλο, όπως είναι οι πιστωτές μας, είναι μια άσκηση στρατηγικής πολέμου.

Η επιτυχία της διεξαγωγής νικηφόρων μαχών δεν εξαρτάται μόνο από τις δικές μας δυνάμεις, που συχνά τις υπερτιμούμε.

Η ισχύς και η δυναμική του αντιπάλου είναι το δεύτερο στοιχείο που οφείλουμε να λάβουμε εξίσου σοβαρά υπόψη.

Όταν ο εχθρός είναι πανίσχυρος, τότε απαιτείται μια άλλη στρατηγική, διαφορετική από εκείνη της κατά μέτωπον επίθεσης.

Όποια, όμως, και αν είναι η επιλογή μας, οι ιαχές, οι άναρθρες κραυγές και η πολιτική των εντυπώσεων δεν λύνουν το πρόβλημα.

Αντίθετα, μια συγκροτημένη στρατηγική, που κινείται με συνέπεια και χωρίς αποκλίσεις, αναδεικνύοντας έντεχνα τα πλεονεκτήματα μας και εκμεταλλευόμενη από την άλλη τις αδυναμίες του αντιπάλου, θα δώσει εύλογα καλύτερα αποτελέσματα από ό,τι λεκτικές φοβέρες και πομπώδεις εκφράσεις περί σχισιμάτων των Μνημονίων.

*Ο Δημήτρης Μάρδας είναι καθηγητή τμήματος οικονομικών επιστημών του ΑΠΘ.





iefimerida.gr

Νέα βόμβα του Spiegel: Έτοιμοι για χρεοκοπία και Grexit ΔΝΤ και ΕΚΤ – Πληρωμές στο Δημόσιο με ομόλογα – Κλείσιμο τραπεζών για προστασία καταθέσεων

- Το Spiegel αποκαλύπτει εμπιστευτικό non paper του ΔΝΤ με θέμα: Η Ελλάδα μετά την αποχώρηση από το ευρώ
- Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό τόσο το ΔΝΤ όσο και η ΕΚΤ έχουν υπολογίσει τις συνέπειες και χαρακτηρίζουν διαχειρίσιμο τόσο το Grexit όσο και τη χρεοκοπία
- Στο δημοσίευμα με τίτλο ''Εκτός ευρώ οι Δημόσιοι Υπάλληλοι'' γίνεται λόγος για έκδοση παράλληλου νομίσματος, για 3 μήνες, για πληρωμές από το Δημόσιο μισθών και συντάξεων
- Μετά όμως η κυβέρνηση θα πρέπει να κλείσει τις τράπεζες και να επιβάλει περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων για να μην πετάξουν οι καταθέσεις, αναφέρει το Spiegel

Εκτός ευρώ οι …δημόσιοι υπάλληλοι;

Το περιοδικό Der Spiegel υποστηρίζει ότι οι δανειστές έχουν διερευνήσει τις συνέπειες ενδεχόμενης εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και μάλιστα κάνει λόγο για σχετικό non paper του ΔΝΤ.

Στις σχετικές διεργασίες φέρεται να πρωτοπορεί το ΔΝΤ, εκτιμώντας ότι μία αποχώρηση της Ελλάδας από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα θα ήταν «διαχειρίσιμη», αν και σε αυτήν την περίπτωση θα χρειάζονταν μέτρα προστασίας από κερδοσκοπικές επιθέσεις για ορισμένες «ευάλωτες χώρες», δηλαδή πιθανότατα την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Θεωρείται ωστόσο ότι τα κεφάλαια του μηχανισμού ESM, καθώς και τα νέα εργαλεία παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επαρκούν πλήρως για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.

Αντιθέτως, για την Ελλάδα οι συνέπειες θα ήταν οδυνηρές, εκτιμούν οι ειδικοί του ΔΝΤ σύμφωνα με το Spiegel. Το περιοδικό κάνει λόγο για εμπιστευτικό non paper που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο στο ΔΝΤ με τίτλο «Η Ελλάδα μετά την αποχώρηση από το ευρώ».

Μεταξύ άλλων οι συντάκτες του non paper φέρονται να απορρίπτουν τη σύνδεση του μελλοντικού εθνικού νομίσματος με το ευρώ, ώστε μέσω της υποτίμησης να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Εκτιμούν μάλιστα ότι η το νέο νόμισμα θα έμπαινε σε έναν κύκλο αλληλοτροφοδοτούμενων υποτιμήσεων: «καταναλωτές, επιχειρήσεις και επενδυτές θα προσπαθούσαν να ξεφορτωθούν το νέο νόμισμα με αποτέλεσμα, λόγω του φόβου για την απώλεια της αξίας του, να την επιταχύνουν κιόλας». Επιπλέον η πενιχρή αξία του νέου νομίσματος στο εξωτερικό θα προκαλούσε δραματική αύξηση στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων και, τελικά, υπερπληθωρισμό.

Άτακτη χρεοκοπία σε τρία βήματα

Ως πιθανό σενάριο το Spiegel αναφέρει τα εξής: «Εάν η κυβέρνηση Τσίπρα δεν καταφέρει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα (για την πληρωμή του ΔΝΤ), θα έρθει η άτακτη χρεοκοπία. Και ο ευρωπαϊκός μηχανισμός EFSF, ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της χώρας, θα ήταν αναγκασμένος να κηρύξει άμεσα απαιτητά τα δικά του δάνεια, ύψους 130 δις ευρώ. Ο λόγος είναι ότι τα δάνεια αυτά είναι συνδεδεμένα με τα αντίστοιχα του ΔΝΤ. Κατά συνέπεια η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έβρισκε πλέον αγοραστές ούτε για τίτλους βραχείας διάρκειας, τα αποκαλούμενα T-Bills, με τα οποία καταφέρνει σήμερα να επιβιώσει».

Σε αυτήν την περίπτωση δεν θα υπήρχε άλλη επιλογή παρά «να εκδώσει τίτλους για να πληρώσει προμηθευτές, συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους. Οι ειδικοί αποκαλούν τους τίτλους IOUs,από την αγγλική έκφραση ʻI owe youʼ δηλαδή ʻσου χρωστάωʼ.
Με αυτούς μπορεί κανείς (θεωρητικά) να πληρώσει το ρεύμα ή τη θέρμανση, αλλά και να κάνει τα ψώνια του. Λειτουργούν ως μέσα πληρωμής. Κατ΄αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα θα καθιέρωνε ένα παράλληλο νόμισμα».

Το Spiegel αφήνει να εννοηθεί ότι, ενώ ο ιδιωτικός τομέας και η ελεύθερη αγορά θα εξακολουθούσαν να λειτουργούν σε πρώτη φάση με ευρώ, στο Δημόσιο οι πληρωμές θα γίνονταν με αυτό το παράλληλο νόμισμα, το οποίο θα είχε μεν ονομαστική αξία σε ευρώ, αλλά «θεωρείται σίγουρο ότι πολύ σύντομα η πραγματική διαπραγμάτευσή του θα γίνεται σε τιμή χαμηλότερη της ονομαστικής του αξίας.Αυτό δείχνει η εμπειρία από άλλες χρεοκοπημένες χώρες όπως η Αργεντινή προ δεκαετίας, όπου τα καταστήματα και οι επιχειρήσεις δέχονταν τους τίτλους μόνο με έκπτωση (για τον καταστηματάρχη). Στην Αργεντινή τα IOUs έχασαν μέχρι και το 70% της ονομαστικής αξίας τους. Ο λόγος είναι ότι προεξοφλούν την υποτίμηση ενός πιθανού νέου νομίσματος.

Προβληματισμός για bank run


To Spiegel υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ έχει ήδη ερευνήσει αυτό το σενάριο για την Ελλάδα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο ένας στους τρεις ‘Ελληνες θα πληρωνόταν με αυτούς τους «πληθωριστικούς» τίτλους. Πρόκειται προφανώς για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα.

Ωστόσο όλοι οι ειδικοί συμφωνούν, υποστηρίζει το περιοδικό ότι «τα IOUs είναι μόνο μία ενδιάμεση λύση για μερικές εβδομάδες, ίσως για δύο-τρεις μήνες. Γιατί δεν υποβοηθούν τον ήδη τραυματισμένο τραπεζικό τομέα της χώρας, αλλά αντιθέτως τον αποτελειώνουν.
Μόλις κυκλοφορήσουν οι πρώτοι τίτλοι, οι Έλληνες θα ορμήσουν στις τράπεζες, προσπαθώντας να προστατέψουν τις οικονομίες που έχουν σε ευρώ. Εάν η κυβέρνηση θέλει να αποτρέψει την αποψίλωση των καταθέσεων, θα πρέπει να κλείσει προσωρινά τις τράπεζες και αν επιβάλει περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων».

Πηγή Deutsche Welle

Άραγε ο Γιώργος φταίει ;

(σχόλιο αναγνώστη παμε μαζι)

Κάποια στιγμή νομίζω ότι ο Ελληνικός λαός θα πρέπει να βγει απο το απυρόβλητο και το κανάκεμα που του έχει γίνει από πολιτικούς ταγούς. Δύσκολο και σκληρό, αλλά θα μας γλύτωνε από το να αποδίδουμε ευθύνες εκεί που δεν υπάρχουν. Έτσι δεν θα έπεφτε το ανάθεμα στον Γιώργο Παπανδρέου για το ότι δεν μπόρεσε να διαπαιδαγωγήσει το λαό μέσα σε δέκα μήνες ή ένα χρόνο.

 Άραγε ο Γιώργος Παπανδρέου φταίει επειδή Τσίπρας Καμμένος Σαμαράς αποφάσισαν να σερβίρουν τα πιο απίθανα ψέματα και ο λαός εθισμένος σε εύκολες λύσεις έσπευσε να τα αποδεχθεί; Είπαμε, ο Γιώργος φταίει για όλα, αλλά όχι μέχρι αυτού του σημείου.

Ο Σαμαράς επέλεξε την εύκολη αντιμνημονιακή ρητορική, λέγοντας ότι θα φέρει ανάπτυξη σε ένα χρόνο στα ανεκδιήγητα προγράμματα του Ζαππείου, ο κόσμος τον πίστεψε και έσπευσε να τον ακολουθήσει ακόμα και μετά τη μνημονιακή κωλοτούμπα. 

Αν έφερνε λοιπόν τότε την σύμβαση με 180 στη Βουλή δεν θα την ψήφιζαν ,οπότε ο Μηχανισμός Στήριξης και η βοήθεια δεν θα πέρναγε !!!

Δεν έκανε εκλογές μαζί με τις αυτοδιοικητικές ,(μη ξεχνάμε στις αυτοδιοικητικές του 2010 το Πασοκ κέρδισε δήμους και περιφέρειες που είχε χρόνια να τις κερδίσει..όπως ο Δήμος Αθηναίων.). 

Άρα σκληρό το πρώτο μνημόνιο..αλλά όχι τόσο..! Ο κόσμος εμπιστεύτηκε το Πασοκ.!.

Επέτρεψε το αντιμνημονιακό μέτωπο;;;..Λάθος.!.

Σαμαράς ,Τσίπρας πότισαν το λαό με το αντιμνημονιακό δηλητήριο, ενώ ήξεραν ότι το μνημόνιο και ο Μηχανισμός Στήριξης ήταν ο μόνος δρόμος…!! .Τον ακολούθησε και πιο σκληρά ο Σαμαράς μετά τα Ζαππεια..! Το ίδιο έκανε και ο Σύριζα Κίνημα ‘’δεν πληρώνω’’ ,Μαρφίν, παρέλαση Θεσσαλονίκης..! Μη ξεχνάμε Καμμένο ..!!! Και όλοι μαζί..οργάνωσαν τους ‘’αγανακτισμένους’’..που πλέον δεν τους βλέπουμε πουθενά είναι η αλήθεια ! Τι έγινε δεν αγανακτούν πια;;; 

Τέλος για το δημοψήφισμα..ο Βενιζέλος έριξε τον Παπανδρέου ..! Oταν μια ομάδα βουλευτών φιλά προσκείμενοι σε αυτόν, δήλωσαν επίσημα ότι δεν θα ψηφίσουν υπέρ του δημοψηφίσματος..!!!
Ο δε Τσίπρας τάχθηκε από την αρχή κατά...!!!!

Το τέλος των ψευδαισθήσεων και η «επόμενη μέρα»

Λίγες μόλις ώρες μετά τη νότα αισιοδοξίας που ήλθε από τις Βρυξέλλες, ακολούθησε η δύσκολη προσγείωση στη Ρίγα. Όλα δείχνουν πως έχουν γίνει μεν κάποια βήματα στη διαπραγμάτευση, ωστόσο η απόσταση παραμένει ακόμη μεγάλη και ο κίνδυνος να πέσει η χώρα στα βράχια κάθε άλλο παρά εξέλιπε. Φαίνεται, πάντως, ότι είμαστε κάπως πιο κοντά σε μια ενδιάμεση συμφωνία, που θα μας δώσει την ευκαιρία να ανασάνουμε. Με τα πιο δύσκολα, να μεταφέρονται στη μεγάλη συμφωνία του Ιουνίου – αν, φυσικά, τελικά υπάρξει.

Τα όποια βήματα έγιναν, σίγουρα δεν θα γίνονταν αν δεν είχαν αρχίσει να διαλύονται, μία-μία, οι ψευδαισθήσεις που έχουν παγιδεύσει μέχρι τώρα την κυβέρνηση.

Ψευδαίσθηση πρώτη: ότι μπορείς να είσαι κυβέρνηση χωρίς ουσιαστικά να ασκείς διακυβέρνηση. Προγράμματα «Θεσσαλονίκης», και μάλιστα πολύ καλύτερα, μπορεί εύκολα κανείς να εκπονήσει. Όταν όμως έρχεται η ώρα να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις και βρίσκεις άδεια τα ταμεία, καταλαβαίνεις πόσο εκτός τόπου και χρόνου ήσουν όταν, με απίστευτη ευκολία, μιλούσες απαξιωτικά για «λογιστές» και «διαχειριστές».

Ψευδαίσθηση δεύτερη: ότι υπάρχουν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης. Ωστόσο, η Μόσχα, το Πεκίνο, η Τεχεράνη, η Λατινική Αμερική, απέδειξαν ότι είναι καλό μεν πράγμα η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, όχι όμως σαν υποκατάστατο αλλά ως συμπλήρωμα και αναπόσπαστο μέρος της σταθερής και αταλάντευτης ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Και ότι οι φίλοι που αναζητούμε ανά τον πλανήτη, μας θέλουν ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης, και όχι σαν μια χρεοκοπημένη, παραπαίουσα τριτοκοσμική χώρα.

Ψευδαίσθηση τρίτη: ότι το κόστος της ρήξης είναι διαχειρίσιμο και, σε κάθε περίπτωση, ότι το κόστος αυτό θα είναι εξίσου μεγάλο για την Ευρώπη και την παγκόσμια οικονομία. Αποδείχθηκε πλέον ότι το κόστος της ρήξης για εμάς μεν είναι αβάστακτο, ενώ για τους άλλους είναι σίγουρα σημαντικό αλλά πάντως διαχειρίσιμο. Η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας δείχνει και το επίπεδο ενός αμοιβαία αποδεκτού συμβιβασμού.

Ψευδαίσθηση τέταρτη: ότι εμείς δεν αναγνωρίζουμε και δεν συνομιλούμε με το «Διευθυντήριο των Βρυξελλών». Το «Διευθυντήριο», ωστόσο, υπάρχει και είναι δυστυχώς αυτό που σε πολύ μεγάλο βαθμό ορίζει τις τύχες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το «Διευθυντήριο, τελικά, το αναγνωρίσαμε και το παρααναγνωρίσαμε, και μάλιστα στο υψηλότερο επίπεδο.

Ψευδαίσθηση πέμπτη: ότι διαπραγμάτευση θα γίνει σε πολιτικό επίπεδο και η λύση θα είναι πολιτική. Αποδείχθηκε, πλέον, ότι οι όποιες πολιτικές συζητήσεις κατ’ ουδένα τρόπο μπορούν να υποκαταστήσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες και τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης.

Η Ελλάδα έχει φτάσει πλέον στο αμήν. Και η πραγματική οικονομία βρίσκεται πέρα από το «αμήν». Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να γίνει συνείδηση στους κυβερνώντες ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μόνο δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι. Ότι δεν υπάρχει μόνο ένας προστατευμένος -όσο πλέον είναι προστατευμένος- δημόσιος τομέας. Η παραγωγική βάση της χώρας καθημερινά αποσαρθρώνεται, η αγορά έχει κυριολεκτικά στεγνώσει και η ανεργία συνεχίζει να τραβάει την ανηφόρα.

Φυσικά και πρέπει να πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι. Αλλά τι γίνεται με το ένα εκατομμύριο εργαζομένους τού ιδιωτικού τομέα που, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, πληρώνονται -αν πληρώνονται- με καθυστέρηση που φτάνει τους πέντε μήνες; Τι γίνεται με τους άνεργους, τους υποαπασχολούμενους και όσους κυριολεκτικά δεν έχουν στον ήλιο μοίρα; Και μέχρι πότε θα υπάρχει πάτος, έστω, στο βαρέλι, αν συνεχίσει να αιμορραγεί η πραγματική οικονομία;

Δυστυχώς, έχουμε εγκλωβιστεί στο «βδομαδιάτικο» και έχει πάει πολύ πίσω η συζήτηση για το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης. Όμως δεν πάει άλλο. Χωρίς αυταπάτες, λοιπόν, για τα όρια των κυβερνητικών πολιτικών, το προέχον είναι να διασφαλιστεί η θέση της Ελλάδας εντός της ζώνης του ευρώ και να επιδιωχθεί, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών, η καλύτερη δυνατή συμφωνία. Για να μπορέσουμε αμέσως μετά να μιλήσουμε, επιτέλους, για την «επόμενη μέρα». Τότε θα γίνει και η ουσιαστική αντιπαράθεση προγραμμάτων και ιδεών και τότε θα χαραχθούν οι σύγχρονες, πραγματικές διαχωριστικές γραμμές.

*Ο Πάνος Σκοτινιώτης είναι τέως δήμαρχος Βόλου

http://www.protagon.gr/

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Το πρόβλημα του μεταναστευτικού, για την Ελλάδα ή την Ευρώπη, δεν μπορεί να αναλύεται στη βάση του πού θα βυθιστούν οι βάρκες.

Τομέας Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας

Αθήνα, 24 Απριλίου 2015


Το πρόβλημα του μεταναστευτικού, για την Ελλάδα ή την Ευρώπη, δεν μπορεί να αναλύεται στη βάση του πού θα βυθιστούν οι βάρκες. Αν θα είναι από τα κύματα στη Μεσόγειο ή από στρατιωτική επιχείρηση πριν καν ξεκινήσουν, όπως προτείνεται σήμερα. Όσο κι αν πρέπει να γίνει κάτι με τους διακινητές κανείς δεν τους χρησιμοποίησε γιατί τους θεώρησε ασφαλείς, αλλά γιατί η παραμονή στην όποια πατρίδα ήταν πιο επικίνδυνη.

Χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «τραγωδία» οι αρχηγοί των κυβερνήσεων φρόντισαν ουσιαστικά να περιοριστούν σε στρατιωτική ενίσχυση και στον τριπλασιασμό των πόρων για τις επιχειρήσεις Τρίτων και Ποσειδών που έχουν ως μοναδικό στόχο τη διάσωση και περιπολούν μόλις στα 30 χλμ ανοιχτά της Ιταλίας.

Αντί να αντιμετωπιστεί συνολικά το πρόβλημα για μία ακόμη φορά η ΕΕ αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό αποκλειστικά ως ένα πρόβλημα διαχείρισης ροών, με μόνο στόχο τη διατήρηση μίας Ευρώπης φρούριο στην οποία οι περιφερειακές χώρες του Νότου θα συνεχίσουν να σηκώνουν δυσανάλογο βάρος.

Δεν αρκεί η έκτακτη ενίσχυση των κρατών υποδοχής. Όσο η ΕΕ αρνείται να επανεξετάσει τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ σε μία λογική ισότιμης και όχι εθελοντικής κατανομής βαρών και αλληλεγγύης, όσο αδυνατεί να παρέμβει στις κρίσεις στη γύρω της περιοχή, τόσο θα συνεχίσουμε να θρηνούμε θύματα με την υποκρισία να περισσεύει.

Μιλούν για ελικόπτερα στην Εφημερίδα των Συντακτών;

Γράφει ο Χάρης Ιωάννου στην Εφημερίδα των Συντακτών : Η βασική κριτική που ασκείται σήμερα στην κυβέρνηση είναι ότι αρνείται να πάρει αποφάσεις και να προχωρήσει σε συμφωνία με τους εταίρους, οδηγώντας τη χώρα είτε στα βράχια είτε σε νέο Μνημόνιο. Υπάρχει όμως και μια πιο επικίνδυνη διάσταση: αυτή της συστηματικής και με ανυπολόγιστες συνέπειες καλλιέργειας ενός πρωτοφανούς αντιευρωπαϊκού μένους στην ελληνική κοινή γνώμη...

Υπουργοί, βουλευτές, ακόμη και αρθρογράφοι που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ανήκουν στους λεγόμενους ρεαλιστές και όχι π.χ. στην πλατφόρμα Λαφαζάνη, μιλούν ανοιχτά για σύγκρουση. «Ή θα υποχωρήσουν οι Ευρωπαίοι ή θα πάμε σε ρήξη, ακόμη και αν αυτό σημαίνει δραχμή», έλεγε σε «πηγαδάκι» πριν από μερικές ημέρες στη Βουλή υπουργός που θεωρείται «ψύχραιμη φωνή». Ο εκνευρισμός και η ταραχή των κυβερνητικών στελεχών είναι διάχυτος στις παρεμβάσεις τους τις τελευταίες ημέρες.

Καθώς εξανεμίστηκαν οι αντιμνημονιακές ψευδαισθήσεις ότι το Μνημόνιο καταργείται με ένα νόμο και ένα άρθρο και ότι οι Ευρωπαίοι «τοκογλύφοι» παρακαλούν να μας δανείσουν, τη θέση τους παίρνει τώρα μια νέα αφήγηση: «τα σκοτεινά νεοφιλελεύθερα κέντρα της Ευρώπης σε συνεργασία με τα εγχώρια και με εκτελεστικό βραχίονα τα πάντα ένοχα ΜΜΕ πολεμούν την κυβέρνηση και θέλουν να τη ρίξουν ώστε να μη διαδοθεί το μικρόβιο του ΣΥΡΙΖΑ στην Ε.Ε.».

Με άλλα λόγια, πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι που μας υπονομεύουν και δεν μας αφήνουν να διαπρέψουμε σε αυτό που έχουμε αποδείξει διαχρονικά ότι ξέρουμε καλύτερα απ' όλους: πελατειακό κράτος, αναξιοκρατία, έλλειψη δικαιοσύνης και κυρίως προοπτικής. Ακριβώς οι λόγοι που η Ελλάδα, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, είναι η μόνη που δεν έχει καταφέρει ακόμη να ορθοποδήσει.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει ένα σκληρό ευρωπαϊκό διευθυντήριο, συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο, που επιβάλλει συχνά λάθος πολιτικές. Η λύση όμως δεν βρίσκεται στην αυτοκτονία. Η Ελλάδα τείνει δυστυχώς να εμπεδώσει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη την αντίληψη ότι είναι ένα κράτος που δεν θέλει να αλλάξει το παραμικρό. Μοιάζει με ένα κακομαθημένο παιδί που απλώνει συνεχώς το χέρι ζητώντας «χαρτζιλίκι», αλλά την ίδια ώρα στρέφει το βλέμμα αλλού, φωνάζοντας «αφήστε με στην ησυχία μου να το ξοδέψω όπως θέλω».

Είναι πια προφανές ότι η αντιμνημονιακή ρητορεία και η παραμονή στην ευρωζώνη δεν μπορούν να συμβαδίσουν. Δυστυχώς όμως, η τακτική «Κούγκι» κερδίσει ολοένα και περισσότερους θιασώτες μέσα σε ένα αμήχανο και πολιτικά εγκλωβισμένο υπουργικό συμβούλιο, τη στιγμή που οι επιχειρήσεις και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα κρέμονται από μια κλωστή και ο κίνδυνος να πάνε χαμένες οι θυσίες 5 ετών μεγαλώνει.

Η Ιστορία θα δείξει αν αυτοί που απειλούσαν για αποχωρήσεις με ελικόπτερο, θα γίνουν τώρα οι επιβάτες του, παίρνοντας μαζί και τις τελευταίες ελπίδες που έχει η Ελλάδα να γίνει ένα σοβαρό ευρωπαϊκό κράτος, αντί να υποβιβαστεί ταπεινωτικά σε μια περιθωριακή βαλκανική χώρα.

Εpikairo: To άρθρο είναι εξαιρετικό και το προσυπογράφουμε. Η αναδημοσίευση δεν γίνεται για το περιεχόμενο, άλλωστε είναι όλα αυτά που και εμείς γράφουμε συστηματικά, αλλά για το μέσο δημοσίευσης που είναι η φίλα προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ Εφημερίδα των Συντακτών.

Και ένα σχόλιο: Χθες, ήμουν σε μία παρουσίαση βιβλίου του δημοσιογράφου Σταύρου Τζίμα που αφορούσε σε καταγραφή των γεγονότων για το Γιουγκοσλαβικό. Τότε, ο δημοσιογράφος ήταν ανταποκριτής της Καθημερινής και βρισκόταν στην όμορη Χώρα και στην καρδιά των γεγονότων κατά τον πόλεμο. Μάλιστα, επέλεξα να πάω με έναν πολύ καλό μου φίλο που σπούδασε στο Βελιγράδι όλο το διάστημα των εντάσεων (έφυγε πριν την επίθεση των Αμερικανών το 1999).

Ο άκρατος εθνικισμός που επικράτησε στην μετά Τίτο εποχή, φάνηκε ακόμη από τις τελευταίες εκλογές πριν τις εσωτερικές συγκρούσεις. Το κόμμα που υπερασπιζόταν την ενωμένη Γιουγκοσλαβία πήρε μόλις 8,2% ενώ τα ακραία εθνικιστικά κόμματα των Σέρβων, Κροατών και λοιπών ήταν το κυρίαρχο ρεύμα. Στην Σερβία, επικρατούσε η αντίληψη ότι όλοι οι ξένοι ήταν εναντίον τους και ήθελαν το κακό τους. Ενώ ξέμεναν συνεχώς από συμμάχους, αυτοί συνέχιζαν να ταΐζουν τους πολίτες με *περήφανες και αξιοπρεπείς* θεωρίες.

Μου έλεγε ο φίλος μου ότι έζησε το διπλό νόμισμα, την φτώχεια, την εξαθλίωση, τον θάνατο. Χαρακτηριστικά, μου ανέφερε για Σέρβους που έμπαιναν με τα Καλάσνικωφ και το χασίς στο στόμα στα τρένα, πήγαιναν να πολεμήσουν το σαββατοκύριακο και επέστρεφαν. Άνθρωποι που μέχρι χθες ήταν φίλοι, σκότωναν ο ένας τον άλλον και στη Σερβία τα 2 άκρα συναντήθηκαν (σας θυμίζει κάτι;) υπό το όνομα ενός αρρωστημένου εθνικισμού που οδήγησε στην ολοκληρωτική καταστροφή κρατών και λαών.

Χαρακτηριστικά, ο φίλος μου μού έλεγε πόσο του θυμίζει η ρητορική και τα γεγονότα που διαδραματίζονται σήμερα στην Ελλάδα αυτά τα οποία έζησε. Μάλιστα, με εξέπληξε, λέγοντάς μου ότι σχεδιάζει να φύγει στο εξωτερικό, εξαιτίας του 2χρονου γιου του, καθότι ο ίδιος και η γυναίκα του είναι με σταθερές δουλειές και καλό εισόδημα.

Όσοι έχουν ζήσει τη φτώχεια σε συνδυασμό με τον ακραίο εθνικισμό, γνωρίζουν ότι once you go down, επιστροφή δεν υπάρχει. Ίσως θα χρειαστεί να το φωνάξουν δυνατά, μήπως αποτρέψουμε την καταστροφή, έστω στο τέλος.

http://www.epikairo.gr/

Τρέχουν να τους «μαζέψουν»: Συνεδριάζει εκτάκτως η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ

Έκτακτη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ παρά την απουσία του Αλέξη Τσίπρα θα πραγματοποιηθεί στις 2 μετά το μεσημέρι.

Η ενημέρωση που έχουν λάβει οι βουλευτές δεν περιλαμβάνει κάποια συγκεκριμένη θεματολογία.

Η πραγματοποίηση της συνεδρίασης αποφασίστηκε λίγη ώρα μετά τη δήλωση κυβέρνητικής πηγής ότι ο Αλέξης Τσίπρας στη συνάντηση με την Άνγκελα Μέρκελ με το τελεσίγραφο «συμφωνία τώρα ή εκλογές» ενώ συνεχίζεται η ένταση για την απόφαση να προχωρήσει στην έκδοση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που δεσμεύει τα αποθεματικά των φορέων του δημοσίου.

http://lykavitos.gr/

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Στον δήμο Αγρινίου συγκροτήθηκε η Συντoνιστική Γραμματεία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Συνεδρίασε χθες Δευτέρα 20 Απριλίου στα γραφεία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στο Αγρίνιο, η ομάδα των μελών της Δημοτικής Ομάδας Πρωτοβουλίας, που σε συνέχεια της σύσκεψης της 20ης Μαρτίου κλήθηκε να αναδείξει την προσωρινή Συντονιστική Γραμματεία του Κινήματος για τον δήμο Αγρίνιου.

Μετά από συζήτηση αποφασίστηκε την Συντονιστική Γραμματεία να απαρτίζουν οι :
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΖΗΣΙΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΖΩΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΝΤΑΛΑΚΟΥΡΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΑΠΑΤΡΕΧΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΣΑΚΑΒΕΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΦΑΦΟΥΤΗΣ ΑΛΕΚΟΣ
ΧΑΣΑΠΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Αναπληρωματικά μέλη:
ΜΠΑΙΡΑΚΤΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
ΜΠΑΔΑΣ ΦΩΤΙΟΣ
ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ
ΚΑΡΑΘΑΝΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 

Οι Συντονιστικές Γραμματείες πρόκειται να συγκροτήσουν στη συνέχεια τα νομαρχιακά και περιφερειακά όργανα. Βασική ευθύνη των προσωρινών αυτών οργάνων είναι να ξεκινήσουν και να οργανώσουν τον διάλογο μέχρι την διεξαγωγή του Συνεδρίου του Κινήματος.