Ξεκινάμε #vellideio

Tο Ξεκίνημα του δικτύου αυτοοργάνωσης στο Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης ξεπέρασε κάθε προσδοκία σε προσέλευση κόσμου. Η αρχική αίθουσα η οποία είχε χωρητικότητα 300 ατόμων δεν αποδείχθηκε ως σωστή επιλογή για τους περισσότερους από 600 παριστάμενους και μεταφερθήκαμε σε μεγαλύτερη αίθουσα. Περισσότεροι από 400 ήταν νέοι άνθρωποι, κάτι πρωτοφανές για πολιτική εκδήλωση στα χρόνια της κρίσης, κάτι που αποδεικνύει ότι υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον για την πολιτική αλλά κυρίως μας γεμίζει ελπίδα...

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης συμμετείχαν 4 ομιλητές από το δίκτυο της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι περιέγραψαν κατά σειρά τα σημερινά πολιτικά αδιέξοδα, το ιδεολογικό πλαίσιο που μας ενώνει αλλά και το μοντέλο αυτοοργάνωσης της Θεσσαλονίκης ως πιλότο για τη δημιουργία δικτύων σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης έγιναν πολιτικές τοποθετήσεις από 10 νέες και νέους από διάφορα μέρη της Ελλάδας με επίκεντρο τις οριζόντιες δομές και τα κινήματα από τη βάση.

Στο τρίτο μέρος υπήρξαν ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις από το κοινό.
Το τέταρτο μέρος της εκδήλωσης διεξάγεται τώρα, στην Άφυτο, με τη συμμετοχή 50 ατόμων που φιλοξενούνται από το δίκτυο Θεσ/νικης. Μετά τον καφέ, τον οποίο απολαμβάνουμε θα ακολουθήσει ολοήμερο workshop με θέμα ''Κοινωνική κινητικότητα-οριζόντιες δομές-μοντέλο αυτοοργάνωσης'' και θα προχωρήσουμε στην συνδιαμόρφωση του πλαισίου για ένα τελικό μοντέλο δικτύων αυτοοργάνωσης και εξάπλωσή του σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Αναμείνατε, θα υπάρξει πλήρης ενημέρωση με βίντεο των ομιλητών από την εκδήλωση που αποτέλεσε γιορτή της πραγματικής πολιτικής.

Ως προς το ενδιαφέρον που δείχνουν άνθρωποι από διάφορες περιοχές της χώρας, γίνεται προετοιμασία για τη δημιουργία ξεχωριστού social network που θα υποστηρίξει τη δημιουργία δικτύων, τη σύνδεση των πολιτών μεταξύ τους και τη συνεργασία αυτών σε πολιτικές δράσεις.

Ένα μεγάλο μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά του δικτύου Θεσσαλονίκης που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για την επιτυχία αυτής της εκδήλωσης.

Και μία σημείωση: Θα διαβάσετε και θα ακούσετε διάφορα αυτές τις μέρες, το υπάρχον *σύστημα* έχει θορυβηθεί από την εκδήλωση και θα προσπαθήσει να διαστρεβλώσει, να παραπληροφορήσει, να χρεώσει σε υποκινητές αυτή την προσπάθεια.

Ευχόμαστε καλό αγώνα σε όλους όσους θα πολεμήσουν υστερόβουλα αυτή την προσπάθεια. Εμείς θα συνεχίσουμε από δω, από το epikairo, ως μία ελεύθερη φωνή στον ορυμαγδό της παραπληροφόρησης και της κατευθυνόμενης ενημέρωσης (με ελάχιστες δυστυχώς εξαιρέσεις).

Stay tuned

Υ.Γ.: Παραθέτουμε ενδεικτικές photos από την εκδήλωση (θα υπάρξει πλήρες φωτογραφικό υλικό)

- See more at: http://www.epikairo.gr

Τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ στους Νew York Times

Γιάννης Πιτταράς 

Υπό τον τίτλο «Ο ανατραπείς πρωθυπουργός της Ελλάδα λέει ότι το κόμμα του χρειάζεται νέο ηγέτη» η αμερικανική εφημερίδα New York Times αναφέρεται διεξοδικά στις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ μετά την κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου να στείλει επιστολή στον Ευάγγελο Βενιζέλο με την οποία ζητάει έκτακτο Συνέδριο ΠΑΣΟΚ και εκλογή νέας ηγεσίας από τη βάση.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος αναγκάστηκε να απομακρυνθεί το 2011 έχει κάνει την επανεμφάνιση του στο πολιτικό σκηνικό σε μια προσπάθεια να αποσπάσει τον έλεγχο του Σοσιαλιστικού Κόμματος από τον διάδοχό του».

Σύμφωνα με τον συντάκτη του κειμένου, «οι αναλυτές πιστεύουν οτι η επιστροφή του κ. Παπανδρέου στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να ενισχύσει τις τύχες του κόμματος αναδιοργανώνοντας το κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο, ιδιαίτερα εάν γίνουν εκλογές στις αρχές του επόμενου έτους, όπως φαίνεται όλο και πιο πιθανό. Στην περίπτωση αυτή ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντλήσει ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ, το νέο αριστερό κόμμα, που αυτή τη στιγμή προηγείται κατά πολύ στις δημοσκοπήσεις».

Η εκτίμηση της εφημερίδας είναι μάλιστα οτι με πιθανό το σενάριο οι εκλογές να γίνουν τον Μάρτιο, το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου θα μπορούσε να διαδραματίσει ρόλο στον καθορισμό της Πρωθυπουργίας.

«Αν και ο κ. Παπανδρέου δεν έχει δηλώσει, τουλάχιστον μέχρι τώρα, ότι θα προσπαθήσει να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Θεοδωρικάκος, επικεφαλής της εταιρείας δημοσκοπήσεων GPO, δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον κ. Παπανδρέου θα λάβει 4 με 5 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα από το 5% που οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δίδουν τώρα στο ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Βενιζέλο» σημειώνεται στο δημοσίευμα.

Οι NYT υπενθυμίζουν ωστόσο ότι ως Πρωθυπουργός ο κ.Παπανδρέου εξόργισε τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ιδέα του για δημοψήφισμα σχετικά με το πακέτο διάσωσης στην Ελλάδα από τους διεθνείς πιστωτές.

http://www.huffingtonpost.gr/

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ

Οι επικριτές του Παπανδρέου κατηγοριοποιούνται σε δύο βασικές κατηγορίες.

 1)Σε αυτούς που λένε ότι ο Παπανδρέου είχε ως σχέδιο να υποδουλώσει την Ελλάδα στους ξένους. Είχε δηλαδή κακές προθέσεις και ήταν μάλιστα μέρος σχεδίου αλλοτρίων συμφερόντων. 

Το σενάριο αυτό δεν έχει δράκο, δηλαδή για ποιόν λόγο θα το έκανε αυτό ο Παπανδρέου. Για ποιο λόγο δηλαδή θα θυσίαζε την αίγλη ενός πρωθυπουργού που τον ψήφισε το 44% του λαού του. Οπότε και έπρεπε να φτιαχθούν οι δράκοι.

 Είπαν λοιπόν: «Γιατί είναι ο ίδιος Αμερικάνος και όχι Έλληνας. Γιατί η μάνα του είναι Εβραία. Γιατί είναι μασώνος» και άλλα τέτοια «ψεκασμένα». Επειδή όμως ναι μεν πολλοί βολεύονται να συνομοσιολογούν ψεκασμένα στην Ελλάδα αλλά δεν είναι και δυνατόν να διαμορφώσουν άποψη στην κοινωνία, ήρθε ένας πιο αληθοφανής δράκος. «Το έκανε για να βγάλει λεφτά». Αφού έψαξαν τον άφραγκο Γιώργο, γιο του επίσης άφραγκου Ανδρέα, στοχοποιήθηκαν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. «Ο Νίκος κάνει μπίζνες. Ο Αντρέας παίζειCDS και γι αυτό θα οδηγούνταν η χώρα σε πτώχευση. Η Μαργαρίτα είναι στη λίστα Λαγκάρντ με εκατοντάδες εκατομμύρια καταθέσεις». Α! ξεχάσαμε τη Σοφία. Η Σοφία επειδή επίσης είναι άφραγκη και δεν έχει και καμιά δραστηριότητα, «ξεπουλά –η άχρηστη- το ιστορικό Καστρί για να πληρώσει την Εφορία» που χρωστάει ένα κάρο. 

Αυτές οι κατηγορίες πέραν του εμφανώς ανυπόστατου χαρακτήρα τους έχουν εκπέσει και με δικαστικές αποφάσεις, μετά από προσφυγές στη δικαιοσύνη των Παπανδρέου. 

 
2)Η άλλη κατηγορία των επικριτών του είναι αυτή που λέει«αποδείχθηκε λίγος για τις περιστάσεις. Αν ήθελε να είναι πρωθυπουργός όφειλε να τα καταφέρει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.». Σε αυτή την κατηγορία επικριτών θα πρέπει να σταθούμε αρκετά. Γιατί εν τέλει έστω και σχεδόν παράλογα κυνικά, εκφράζει το απόλυτο αξίωμα της πολιτικής. Ο πολιτικός, ο ηγέτης, οφείλει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να τα καταφέρει και μάλιστα κρίνεται εκ του αποτελέσματος και όχι εκ των προθέσεων ή ακόμη και της προσπάθειάς του. Έκανες τη δουλειά επιβραβεύεσαι. Δεν την έκανες στα τσακίδια. Και ως ένας εκ των στρατιωτών (άντε υπαξιωματικών) της προσπάθειας αυτής λέω ξεκάθαρα: ΝΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ. Γιατί όμως;

Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε πάρει την απόφαση της πλήρους σύγκρουσης με το εγχώριο κατεστημένο του παρασιτικού επιχειρηματικού-εργολαβικού-μιντιακού κατεστημένου διαλύοντας το εργαλείο του : ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ. Ο παλαιοκομματισμός συντηρούνταν κυρίως από μια χούφτα οικογενειών του κατεστημένου αυτού και από μικροπρονομιούχες κάστες που οικοποιούμενες την ταμπέλα μιας –ως συνήθως και αριστερότροπης- δημαγωγίας τους, συναλλασσόταν με την εξουσία χάριν των προνομίων τους. Έτσι μας προέκυψαν οι Κολλάδες και οι Λυμπερόπουλοι ως «λαϊκοί αγωνιστές».

Οι πολιτικοί συνομιλητές οικογενειών του παρασιτικού επιχειρηματικού-εργολαβικού-μιντιακού κατεστημένου αναμειγνύονταν στις κρατικές εργολαβίες και το κρατικό χρήμα πήγαινε στις τσέπες των λίγων οικογενειών και αυτές συντηρούσαν τα κόμματα με πολιτικό χρήμα. Από το χρήμα αυτό ζούσε ο κομματικός μηχανισμός, ο οποίος έσερνε από τη μύτη τους ψηφοφόρους χάριν του διορισμού σε κάποια θέση, ως συνήθως του Δημοσίου, που κάθε «δική μας» οικογένεια «δικαιούνταν».

 Η κυβέρνηση Παπανδρέου κατέστησε σαφές ότι αυτά τελείωσαν. Το κάθε ευρώ πρέπει να δικαιολογείται και να δημοσιοποιείται στο διαδίκτυο που πληρώνεται. Ο κάθε διορισμός πρέπει να δημοσιοποιείται στο διαδίκτυο για να μπορεί κάποιος να πληρωθεί, το σύστημα προμηθειών του Δημοσίου θα γίνεται μόνο με δημόσιους μειοδοτικούς διαγωνισμούς με ηλεκτρονικό τρόπο, η συνταγογράφηση θα ελέγχεται ηλεκτρονικά, οι μπαταξήδες του Δημοσίου και των Ασφαλιστικών Ταμείων αντί να κάνουν πάρτι στην υγεία των κορόιδων θα οδηγούνται στη φυλακή, μιζαδώροι δημόσιοι υπάλληλοι οδηγούνταν στον Εισαγγελέα και ειλικρινά θα μπορούσαμε να γεμίσουμε πολλές σελίδες παραδειγμάτων.

 Ο Παπανδρέου και η κυβέρνησή του αυτό το παλαιοκομματικό κατεστημένο το έβαλε ξεκάθαρα απέναντί του. Γι’ αυτό και δεν πήρε ούτε μια γραμμή και ούτε μια λέξη θετική από το μιντιακό σύστημα. Γιατί αντί να συναντιέται, να τρώει και να πίνει με τους Ψυχάρηδες, τους Μπόμπολες, τους Βαρδινογιάννηδες, τους Αλαφούζους, τους Κόκκαληδες, τους Λάτσηδες και τους λοιπούς, όπως κάνουν οι σημερινοί νυν ή επίδοξοι (συμπεριλαμβανομένου του κ. Τσίπρα σύμφωνα με την ειδησεογραφία) είπε ξεκάθαρα: Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ. Μετά ταύτα λογικό ήταν να τους έχουμε όλους αυτούς απέναντί μας. Άλλωστε γι’αυτό και ανακατωθήκαμε με την πολιτική τότε. Για να τελειώσουμε το φαύλο πελατειακό πολιτικό σύστημα και να αναδείξουμε τη Δημοκρατία, τη Συμμετοχή, την Κοινωνική Αλληλεγγύη. Κι όταν ο Παπανδρέου μιλούσε γι’αυτά γινόταν «Γιωργάκης», «παιδί», «γραφικός» ενώ οι ειδικοί μιλούσαν για συμμαχίες με επιχειρηματικές οικογένειες, σφαίρες επιρροής βουλευτών, κοινοβουλευτικά και συνταγματικά τρικ που έντυνα με δημοκρατικό μανδύα τις αποφάσεις σκοπιμότητας. Και πιστεύαμε ότι θα τα καταφέρουμε. Τότε, γιατί δεν τα καταφέραμε; Γιατί δεν μπορούσαμε να πιθανολογήσουμε την ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΑ.

 Ότι οι Ευρωπαίου εταίροι μας αντί για σύμμαχοι θα ήταν ακούσιοι σαμποτέρ αυτής της προσπάθειας. Ο Παπανδρέου τους έθεσε δύο πράγματα:

Ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο της Ελλάδας και ότι θα έπρεπε να βοηθήσουν την ελληνική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την τρύπα του χρέους αλλιώς θα είχαν να κάνουν σε ελάχιστο χρόνο με μείζον ευρωπαϊκό πρόβλημα. Δεν το άκουσαν και οσονούπω δυστυχώς, δικαιώθηκε. Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Κύπρος, Ιταλία και σε κάποιο βαθμό και Γαλλία στη δίνη της κρίσης και έτρεχαν και δεν έφταναν. Υιοθέτησαν και συνεχίζουν να υιοθετούν ό,τι τους πρότεινε τότε, μα καθυστερημένα και άρα αναποτελεσματικά. Μηχανισμό στήριξης των χωρών που αντιμετώπιζαν πρόβλημα, παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την καθησύχαση των αγορών, κούρεμα ομολόγων και χρέους, ενίσχυση με όρους και έλεγχο του δημοσίου του τραπεζικού συστήματος κάθε χώρας για να υπάρξει χρηματοδότηση στις επιχειρήσεις και ανάπτυξη, φόρο στις χρηματιστηριακές συναλλαγές και έκδοση ευρωπαϊκού ομολόγου.

Το δεύτερο που έθεσε ήταν ότι έπρεπε να δώσουν χρόνο στην ελληνική κυβέρνηση για να προχωρήσει σε ρήξεις με το παλαιοκομματικό σύστημα γιατί μόνο έτσι θα σταμάταγε η ανακύκλωση και η διεύρυνση της μαύρης τρύπας του χρέους. Ήταν οι εποχή που τα ΜΜΕ αναπαρήγαγαν ότι ο Παπανδρέου έλεγε ότι κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα (θυμάστε; Σήμερα μπορείτε να καταλάβετε). Οι ξένοι θεώρησαν ότι ήταν ελληνική φιγούρα ζεϊμπέκικου για την αποφυγή των επώδυνων και τιμωρητικών μέτρων που έπρεπε να ληφθούν. Και παρότι το υποσχέθηκαν δεν έδωσαν χρόνο στη χώρα. "Your problem" το ομόλογο που λήγει τον Μάιο του 2010 και αν δεν έχετε να το πληρώσετε; Μην πληρώνετε μισθούς και συντάξεις και πληρώστε το. Πουλήστε την Ακρόπολη ή κάποιο ελληνικό νησί (το θυμάστε κι αυτό;) και ξεπληρώστε το. Και η χώρα στο φάσμα της πτώχευσης. Γιαυτό ο Παπανδρέου είπε ότι το κυρίαρχο πρόβλημα της χώρας ήταν η έλλειψη αξιοπιστίας στο εξωτερικό. Εν τέλει ο μηχανισμός έγινε, η ποινή μας (το πρώτο μνημόνιο) πληρώθηκε αλλά οι αγορές και οι κερδοσκόποι μας έβλεπαν ως το πτώμα από το οποίο έπρεπε είτε να απαλλαγούν είτε να τραφούν. Και δώστου τα σπρεντς και πάρε το χρηματιστήριο και φράγκο η τράπεζες στην αγορά και κάθε «ελληναράς» που σκίζει τα ρούχα του για την πατρίδα και τα μνημόνια από την αριστεροσύνη του, τα χρήματα του ούτε καν σε χώρα της Ευρωζώνης δεν τα μετέφερε. Σε Τράπεζα του Λονδίνου για σιγουριά … Αποτέλεσμα; ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΠΙΕΖΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΙΝΑΞΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. 

Τώρα Frau Μέρκελ; Δεν σας αρέσει ο Σαμαράς γιατί δεν απάλλαξε την Ελλάδα από το παλαιοκομματικό σύστημα; Μα ο κ. Σαμαράς ήταν και είναι το παλαιοκομματικό σύστημα. Σας φαίνεται κομμουνιστής ο κ. Τσίπρας; Ε, τι να κάνουμε καταφέρατε να κάνετε όλους τους Έλληνες κομμουνιστές. Τι άλλο έχουν πλέον να χάσουν; Ανησυχείτε για το νεοναζισμό στην Ελλάδα και την Ευρώπη; Μα εσείς με την πολιτική σας εξάγατε το ενδεχόμενο αναζωπύρωσης του νεοναζισμού από τη Γερμανία στην υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι αυτό το umber alles που αποπνέετε και εσείς η ίδια που μας σκιάζει.

Τα παραπάνω τα γράφω ως απόρροια μιας συζήτησης που είχαμε με τον φίλο Θόδωρο. Που στήριξε τον Παπανδρέου και τώρα είναι εξοργισμένος. Γιατί δεν του εξασφαλίσαμε τα ελάχιστα. Την αξιοπρέπειά του ως πολίτη και ως ανθρώπου.

Λοιπόν φίλε Θόδωρε
Έχεις δίκιο να είσαι θυμωμένος με τον Παπανδρέου. Να λες: «πες του τώρα είναι αργά για δάκρυα Στέλλα, δεν έπρεπε να φύγει το 2011 και να μας αφήσει έρμαια σε ότι ζούμε». Γιατί πράγματι ισχύει το δόγμα που είπα παραπάνω: «Ο πολιτικός, ο ηγέτης, οφείλει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να τα καταφέρει και μάλιστα κρίνεται εκ του αποτελέσματος και όχι εκ των προθέσεων ή ακόμη και της προσπάθειάς του». Προσπαθώ όμως να σου εξηγήσω ότι ακόμη και χωρίς τη διεθνή και ελληνική κρίση η σύγκρουση με το εγχώριο κατεστημένο θα ήταν αβέβαιη ως προς την έκβασή της.

 Η σύγκρουση συγχρόνως τόσο με το εγχώριο κατεστημένο όσο και την ευρωπαϊκή αυτοκαταστροφική και στείρα πολιτική και οικονομική νομενκλατούρα δεν θα μπορούσε να έχει καμιά τύχη. Δεν θέλω να μας δικαιολογήσεις. Όμως πρέπει να σκεφτούμε ότι μια χώρα κι ένας λαός δεν κατακτά τη θέση του σε μια μέρα. «Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ». Και οι ήττες και τα πισωγυρίσματα είναι πιθανά.Η εμπιστοσύνη του λαού σε όσους θέλουν να σπάσουν το πελατειακό σύστημα στην πατρίδα χωρίς να κινδυνεύει η θέση της χώρας στην Ευρώπη και η θέση του λαού μας στην ανάπτυξη και ευημερία είναι η λύση. Κι αν δεν τα καταφέραμε το 09-11 θα τα καταφέρουμε μετά. Κι αν δεν τα καταφέρουμε εμείς θα τα καταφέρουν κάποιοι άλλοι. 

Πάντως η Ελλάδα έτσι δεν θα μείνει.

http://xinidis.blogspot.gr/

Οι υποστηρικτές του Γιώργου Παπανδρέου γέμισαν το Βελλίδειο [εικόνες]

Δυναμικό παρών έδωσαν οι πυρήνες υποστηρικτών του Γιώργου Παπανδρέου στην Θεσσαλονίκη.

Με συγκέντρωση που έκανε στο Βελλίδειο το «Δίκτυο Αυτοοργάνωση - Για τη Δημοκρατία και τον πολίτη» οι ένθερμοι οπαδοί του πρώην Πρωθυπουργού έδωσαν το στίγμα τους στις εξελίξεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης.

Στις ομιλίες των συγκεντρωθέντων, δεν υπήρξαν έκτροπα ή επικρίσεις κατά του προέδρου του Κινήματος Ευάγγελου Βενιζέλου.

Παρά ταύτα, αρκετοί δήλωσαν πολιτικά άστεγοι και εξέφρασαν την πικρία τους για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το σημερινό ΠΑΣΟΚ.

Πλήθος κόσμου στην «παπανδρεϊκή» εκδήλωση της Θεσσαλονίκης (φωτο+vid)

Τι ειπώθηκε στην εκδήλωση του «Δικτύου Αυτοοργάνωσης για τη Δημοκρατία και τον Πολίτη» στο Βελλίδειο - Οι σχέσεις με τους λεγόμενους παπανδρεϊκούς του ΠΑΣΟΚ

του Τάσου Τασιούλα

Περισσότερα από 350 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του «Δικτύου Αυτοοργάνωσης για τη Δημοκρατία και τον Πολίτη» να συμμετάσχουν στην πρώτη εκδήλωση δημιουργίας ενός δικτύου πολιτών στη Θεσσαλονίκη.

Στην ουσία, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι δεν το αποδέχονται, το συγκεκριμένο Δίκτυο, τουλάχιστον προς το παρόν, συγκεντρώνει τους λεγόμενους «παπανδρεϊκούς» του ΠΑΣΟΚ.

Το πρώτο κάλεσμα πάντως πρέπει να θεωρηθεί πετυχημένο, λόγω της αθρόας προσέλευσης κόσμου, που ανάγκασε μάλιστα τους διοργανωτές να αλλάξουν αίθουσα για να χωρέσουν όσοι προσήλθαν στο Βελλίδειο απόψε.

Ο εκπρόσωπος του Δικτύου, Λάμπρος Λαμπρογιάννης, υπερασπίστηκε την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου 2009-2011 και σημείωσε ότι «δεν είναι ντροπή να παραδεχθούμε ότι υπήρξαν τομές που συνέβαλαν στην εκβάθυνση της δημοκρατίας, στην πρόοδο και τον εκσυγχρονισμό, όπως η Διαύγεια και το Opengov».

Ο ίδιος τόνισε ότι το Δίκτυο δεν ταυτίζεται με πρόσωπα ή κόμματα, βρίσκεται στον προοδευτικό χώρο, και τα περισσότερα στελέχη του προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. «Οι αναφορές στον χώρο του ΠΑΣΟΚ δεν είναι τυχαίες, ωστόσο δεν έχουμε τη φιλοδοξία να μετατραπούμε σε κόμμα ή σε συνιστώσα κόμματος. Θέλουμε να αλλάξουμε το πολιτικό σκηνικό και φυσικά να αλλάξουμε το ΠΑΣΟΚ. Όσοι λένε ότι είμαστε προπομπός της επιστροφής του Γιώργου Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, το κάνουν εκ του πονηρού», υπογράμμισε.

Παρόντες στην εκδήλωση ήταν αυτοδιοικητικά στελέχη, όπως η Δήμητρα Αγκαθίδου, ο Λάζαρος Ζαχαριάδης, η Μαρία Παυλίδου (Καλαμαριά) και ο Αλέξανδρος Διαμαντόπουλος (εκπρόσωπος του Μάρκου Μπόλαρη). Ακόμη το παρόν έδωσε ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΘ, Πάρις Μαυρίδης, όχι όμως πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή της Δημοκρατικής Παράταξης.

http://www.voria.gr/

Κοσμοσυρροή στην εκδήλωση των υποστηρικτών του Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη

Τελικά έπεσαν έξω όσοι πίστευαν ότι το Δίκτυο Αυτοοργάνωσης δεν θα μπορέσει να μαζέψει κόσμο στην εκδήλωση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη.

 Οι νεολαίοι - υποστηρικτές του Γιώργου Παπανδρέου - γέμισαν την μικρή αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου "Ιωάννης Βελλίδης" και στη συνέχεια λόγω υψηλής προσέλευσης μετακινήθηκαν σε μεγαλύτερη αίθουσα.

 Οι εκπρόσωποι του Δικτύου πάντως απέφυγαν να κάνουν ξεκάθαρες τοποθετήσεις υπέρ του κ. Παπανδρέου, τόνισαν ωστόσο ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αλλάξει.

http://www.thestival.gr/

Θ. Μωραΐτης:Θα κάνουμε κάτι ή θα παραδοθούμε αμαχητί στη ιστορική χλεύη ως μοιραίοι και άβουλοι;

Άρθρο - παρέμβαση δημοσίευσε ο βουλευτής Θάνος Μωραΐτης στην προσωπική του ιστοσελίδα για τις εξελίξεις στο κίνημα.

Ολόκληρο το άρθρο του κ. Μωραΐτη:

Θα κάνουμε τελικά κάτι;
«Η παράταξη είναι ένα βήμα πριν το γκρεμό και δυστυχώς η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα διάφορα εξαπτέρυγα επιλέγουν τον διχασμό.
Η κοινωνία έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη της βλέποντας τα παιγνίδια κοντόφθαλμων τακτικισμών.

Με εκτός τόπου και χρόνου, δημόσιες ή «άτυπες» τοποθετήσεις, επιλέγουν να κλείσουν τα μάτια μπροστά στον άμεσο κίνδυνο εξαΰλωσης του ΠΑΣΟΚ και μιλούν για «συνοχή». Ποια συνοχή άραγε, αυτή στο 3%;

Βλέπουμε στελέχη του ΠΑΣΟΚ να μιλάνε για «Καστελόριζα» και «αυτούς που μας έβαλαν στα μνημόνια».

Τα μικροκομματικά τους κίνητρα αποδομούν την πατριωτική στάση της παράταξης και αθωώνουν την εγκληματική διακυβέρνηση Καραμανλή.

Μιλάνε όπως ακριβώς ο Καμμένος και η ΝΔ την περίοδο 2009-2012. Ίσως νιώθουν ότι βρίσκονται ήδη σε άλλο κόμμα.

Άλλοι, τη μια είναι μνημονιακότεροι του μνημονίου και την άλλη συριζοποιούν τον λόγο τους.

Θυμόνται ίσως μια εποχή που στον χώρο μας κάποιοι πριν αντιληφθούν την σκληρή πραγματικότητα θεωρούσαν ότι μπορούσαν να διαπραγματευτούν καλύτερα και ζούσαν τα δικά τους μικρά ή μεγάλα «Ζάππεια».

Άλλοι, συγκρίνουν τις αναδιατάξεις κολλητών και γυρολόγων με την δημοκρατική συμπαράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δεν θυμάμαι ο Ανδρέας Παπανδρέου να διαπραγματεύτηκε μια παράταξη με τη συμμέτοχη πέντε προσωπικοτήτων. Ούτε θυμάμαι αυτές οι προσωπικότητες να το ζήτησαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Και για να τελειώνουμε με τα παραμύθια: Τα διακυβεύματα δεν έχουν να κάνουν ούτε με τα ονόματα ούτε με τα σύμβολα. Το απέδειξε περίτρανα αυτό άλλωστε η αποτυχία της Ελιάς.

Το διακυβεύματα είναι πολιτικά:

Θεωρούμε τη συμμετοχή λύση ή πρόβλημα στην παράταξη;

Θέλουμε ένα ελίτ κομματίδιο στελεχών, με μανία κυβερνητικού που κάνει ιδεολογία τον τακτικισμό ή ένα κόμμα που θα ξαναδώσει λόγο στη βάση, με λυτρωτικές συμμετοχικές διαδικασίες, με πολιτικές θέσεις και ιδεολογικό στίγμα;

Θέλουμε ένα κόμμα που θα ανοίξει με τολμηρές θέσεις και σχέδιο τη νέα πολιτική εποχή ή θα μιλάμε απλά για «κανονικότητα», αγκυλωμένοι σε μια «φαντασίωση» μιας μεταμνημόνιο εποχής η οποία θα είναι ίδια και απαράλλακτη με αυτήν προ μνημονίου;

Θα παραδώσουμε τον πολιτικό μας χώρο να αλωθεί οριστικά από ένα ανιστόρητο πολιτικό δίπολο;

Τελικά θα κάνουμε κάτι ή θα παραδοθούμε αμαχητί στη ιστορική χλεύη ως μοιραίοι και άβουλοι;

Αυτά είναι τα διακυβεύματα και τα ερωτήματα από τα οποία δεν μπορεί να κρυφτεί κανένας πλέον»

Α.Λ.Λ.Α.Γ.Η

Σήμερα, 28 Νοεμβρίου, Βελλίδειο, στις 19:30.

Θέση υπέρ της πρότασης του Γιώργου Παπανδρέου για τα επόμενα βήματα του ΠΑΣΟΚ έλαβε σήμερα ο βουλευτής Κώστας Τριαντάφυλλος.

Θέση ουσιαστικά υπέρ της πρότασης του Γιώργου Παπανδρέου για τα επόμενα βήματα του ΠΑΣΟΚ έλαβε σήμερα ο βουλευτής Χίου του κόμματος Κώστας Τριαντάφυλλος.

Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό, τόνισε ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το δικαίωμα του κόσμου του ΠΑΣΟΚ να αποφασίσει ποια θα είναι η μετεξέλιξη του ιστορικού κόμματος και περιέγραψε την πρόταση Παπανδρέου ως «συμμετοχικό σοκ».

Εκτίμησε μάλιστα ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν προτίθεται να δημιουργήσει νέο κόμμα.

• Σημείωσε, πως, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια για το θέμα, υπογραμμίζοντας, πως, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κόσμου του ΠΑΣΟΚ να αποφασίσει για το κόμμα.

• Τόνισε πως... η επιστολή του πρώην πρωθυπουργού σηματοδοτεί μια προσπάθεια, μια πρόταση για να υπάρξει ένα συμμετοχικό σοκ στο κίνημα και αυτό δεν σημαίνει ένα νέο κόμμα.

• Θέση ουσιαστικά υπέρ της πρότασης του Γιώργου Παπανδρέου για τα επόμενα βήματα του ΠΑΣΟΚ έλαβε σήμερα ο βουλευτής Χίου του κόμματος Κώστας Τριαντάφυλλος.

Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Π.ΝΤΟΥΚΑΣ (μαθητής)!!!!!!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ. ΝΤΟΥΚΑΣ
Μαθητής

Όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας επέλεξε να πει αλήθειες, επέλεξε να διατυπώσει τα πράγματα όπως είναι και να παλέψει για την αλλαγή στην χώρα μας. Βρέθηκε απέναντι στο δίλλημα ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Η πενταετής διακυβέρνηση της δεξιάς είχε φέρει το έλλειμμα στο 16%(!) του Α.Ε.Π. και είχε αυξήσει το χρέος κατά 100 δις ευρώ. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι οποίοι, ως επί το πλείστον, άνηκαν στην δεξιά, είχαν απέναντί τους τα ψεύτικα ελληνικά στατιστικά στοιχεία, την χρηματοπιστωτική κρίση που είχε μεταφερθεί από τις Η.Π.Α. στην Ευρώπη, και έναν Έλληνα πρωθυπουργό που βρισκόταν στην αντίπερα πολιτική όχθη.

Η ελληνική κυβέρνηση του 2010 είχε να αντιμετωπίσει τα χρόνια προβλήματα του ελληνικού κράτους και της διοίκησης, ενώ παράλληλα είχε απέναντί της τους Ευρωπαίους, οι οποίοι έψαχναν έναν αποδιοπομπαίο τράγο να μεταθέσουν τις ευθύνες, και τις αμείλικτες αγορές να μην εμπιστεύονται, και να μην δανείζουν την Ελλάδα. Έτσι, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, αναγκάστηκαν να υπογράψουν το πρώτο μνημόνιο για να αποφευχθεί μια βίαιη χρεοκοπία. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου αναγκάστηκε να αναλάβει ένα τεράστιο προσωπικό κόστος για να σωθεί η χώρα. Όμως, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου πάλεψε. Πάλεψε αλλάζοντας το μοντέλο των ΟΤΑ. Πάλεψε ανεξαρτητοποιώντας υπηρεσίες προς όφελος της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Πάλεψε θεσμοθετώντας τις ηλεκτρονικές προμήθειες και την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, μειώνοντας την σπατάλη στο δημόσιο και δημιουργώντας ηλεκτρονικούς θεσμούς που θα βοηθήσουν τον πολίτη και θα κάνουν την δημόσια διοίκηση να βρίσκεται δίπλα του και όχι απέναντί του. Πάλεψε προωθώντας την διαφάνεια και την διαύγεια σε όλους τους τομείς. Πάλεψε για να γίνονται οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ και όχι μέσω των κομματικών μηχανισμών για να βολέψουμε τα «δικά μας παιδιά». Τα έβαλε με κάθε λογής συμφέροντα, οικονομικά, πολιτικά, δημοσιογραφικά προς όφελος του πολίτη. Αυτό και πλήρωσε. Με το κίνημα των «Αγανακτισμένων» οι οποίοι, κάθε άλλο παρά ανεξάρτητοι ήταν, αφού αποχώρησαν με την ανατροπή του. Το πλήρωσε με την εξύβριση του Προέδρου της Δημοκρατίας την 28η Οκτωβρίου 2011. Το πλήρωσε με την δριμεία κριτική από όλα τα ΜΜΕ καθ’όλη την διάρκεια της θητείας του.

Το 2011, πρότεινε δημοψήφισμα θέλοντας να χρησιμοποιήσει την άμεση δημοκρατία. Πρότεινε να βάλει τον πολίτη στον προσκήνιο και να αποφασίσει ο λαός για την δεύτερη δανειακή σύμβαση. Όμως και πάλι συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας, εντός και εκτός του Κινήματος ανέλαβαν δράση και συνεργαζόμενα σωστά τον ανέτρεψαν με αποστασία. Δεν κυνήγησε την παραμονή στην εξουσία. Δεν κυνήγησε την καρέκλα. Ήξερε πως τα πράγματα είναι τεταμένα και, ως δημοκράτης, προτίμησε να διαφυλάξει την δημοκρατία αποχωρώντας χωρίς τερτίπια.

Μετά από τρία χρόνια, το ΠΑΣΟΚ και η ευρύτερη προοδευτική, σοσιαλιστική παράταξη έχουν γίνει αποκούμπι μιας δεξιάς που θρέφει ναζιστικές και ρατσιστικές συμπεριφορές. Με την ηγεσία του Κινήματος να έχει παραδώσει αξίες, ιδέες, ιδανικά, οράματα για μια «καρέκλα». Με την ηγεσία του Κινήματος να έχει ως πολιτικό πρόταγμα μια κανονικότητα, έναν πρακτικό πραγματισμό. Με την ηγεσία του Κινήματος να έχει απομακρυνθεί από την βάση. Με την ηγεσία του Κινήματος να προσπαθεί να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε κάτι άλλο από αυτό που είναι, διαγράφοντας, ουσιαστικά, όλους τους αγώνες για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική απελευθέρωση. 

Με την πρότασή του ο Γιώργος Α. Παπανδρέου συγκρούεται με αυτόν τον πρακτικό πραγματισμό ζητώντας διάλογο για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ από την βάση, με την βάση, για την βάση. Ζητά για ακόμη μια φορά την επανάσταση του αυτονόητου. Ζητά διάλογο μέσα στο Κίνημα και συνέδριο ΠΑΣΟΚ για όλους και για όλα, διάλογο για τον επαναπροσδιορισμό των στόχων, των προταγμάτων, και των θέσεων του Κινήματος. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου ζητά να ενώσουμε ξανά τις διαχρονικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ για μια νέα αλλαγή. Για την δική μας αλλαγή, που θα συγκρουστεί με συμφέροντα, εξουσίες και κατεστημένες αντιλήψεις παλεύοντας για μια προοδευτική κοινωνία, για τον σοσιαλισμό. 

Αυτή η σύγκρουση του Γιώργου Α. Παπανδρέου με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι σύγκρουση προσώπων, ούτε σύγκρουση συμφερόντων. Είναι μια σύγκρουση αντιλήψεων για το μέλλον της χώρας και της Ευρώπης. Είναι η σύγκρουση της προόδου με την συντήρηση, της ελευθερίας με την καταπίεση. της ευμάριας με τον μαρασμό. 

Η ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ ισοδυναμεί με την ανασυγκρότηση της χώρας. Η μεγάλη, η πλειοψηφική, η δημοκρατική, η προοδευτική, η σοσιαλιστική παράταξη του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Γεωργίου Παπανδρέου, του Ανδρέα Παπανδρέου δεν χωράει ούτε στο 8% της Ελιάς ούτε στο σχήμα της ΔΗΠΑΡ που προωθείτε από την ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Δεν χρειαζόμαστε έναν τρίτο πόλο ο οποίος θα αποτελεί εταίρο σε κυβερνήσεις δεξιές ή αριστερές. Δεν είμαστε απλώς κάποιοι που θα βοηθούν τον ένα ή τον άλλον. Έχουμε σταθερές αξίες, ιδέες και αρχές.

Παλεύουμε για μια προοδευτική, σοσιαλιστική, δημοκρατική δύναμη απέναντι στην συντηρητική παράταξη που θα προωθεί την εμβάθυνση της δημοκρατίας, την δημιουργία, την πρόοδο και την συνεχή αλλαγή προς το καλύτερο. Αμβλύνοντας τις κοινωνικές ανισότητες μέσα από ένα αξιοκρατικό σύστημα που θα ανταμείβει όλους τους άξιους μεριμνώντας για ίσες ευκαιρίες προς όλους, παλεύοντας για μια ελεύθερη κοινωνία με τον πολίτη στο προσκήνιο.

Διαχρονικά, το ΠΑΣΟΚ πάλεψε για την εργατιά, τους φοιτητές, τους μαθητές, τους αδύναμους της κοινωνίας μας, πάλεψε για την δημοκρατία, την πρόοδο και τον σοσιαλισμό. Είναι στο χέρι μας. Θέλουμε μια πελατειακή χώρα σε μια δήθεν κανονικότητα με ελλείμματα, σαθρούς δημοκρατικούς θεσμούς και πελατειακές σχέσεις πολιτικών και πολιτών; Ή θέλουμε μια Ελλάδα ισχυρή, προοδευτική, φιλελεύθερη, με στέρεες δημοκρατικές βάσεις, μια Ελλάδα κοινωνική, μια Ελλάδα σοσιαλιστική. Ας επιλέξουμε

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ. ΝΤΟΥΚΑΣ
Μαθητής