Έτσι σε εξαπάτησε ο Σαμαράς το 2012! ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΥΜΑΜΑΙ

Αυτές είναι οι προεκλογικές εξαγγελίες της Νέας Δημοκρατίας πριν τις εκλογές του 2012. Ένα φυλλάδιο που φρόντισαν επιμελώς μετά τις εκλογές να εξαφανίσουν… 18 σημεία τα οποία υποσχέθηκε προεκλογικά ο Σαμαράς και στα οποία σε όλα πλην...
της προώθησης των αποκρατικοποίησεων δεν τήρησε!

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί ήδη από την πρώτη μέρα!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΥΜΑΜΑΙ !

Από jodigraphics

Είναι άλλο πράγμα οι ευσεβείς πόθοι και άλλο η πραγματικότητα

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Realnews, όπου και παρουσιάζει το πρόγραμμα του για τις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, κάνει λόγο για:

- κατάργηση του ΕΝΦΙΑ
- κατάργηση των μνημονίων από τη νέα Βουλή
- άμεσα μέτρα κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως η αποκατάσταση του βασικού μισθού και της κατώτερης σύνταξης στα προ μνημονίου επίπεδα.
-ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να στηρίξει με κανέναν τρόπο τη συνέχιση του μνημονιακού καθεστώτος.
«Δεν ερχόμαστε να διαχειριστούμε την υποταγή της Ελλάδας, ερχόμαστε να την καταργήσουμε», τονίζει. «Εμείς δεν πρόκειται ποτέ και σε καμία περίπτωση να υποκύψουμε σε εκβιασμούς και τρομοκρατικά διλλήματα και να βάλουμε την υπογραφή μας σε λεόντειες συμφωνίες και μνημόνια εξανδραποδισμού και εξαθλίωσης του ελληνικού λαού εν ονόματι δήθεν της σωτηρίας του».

Εάν αυτά τα ωραία και ελκυστικά συνοδεύονταν και από συγκεκριμένες, σαφείς και ξεκάθαρες προτάσεις για τον τρόπο χρηματοδότησης αυτών των αλλαγών, τότε ο κ. Τσίπρας θα αποδείκνυε ότι κομίζει πραγματικά το καινούργιο, το νέο, το ελπιδοφόρο.

Όσο παραμένει όμως στο επίπεδο της γενικολογίας, της αοριστολογίας και της παρελκυστικής τακτικής, «αυτά θα τα δούμε όταν κυβερνήσουμε», θυμίζει τις υποσχέσεις Καραμανλή και της παρέας του, που φλόμωσαν τον κόσμο στα ψέματα πριν το 2004 και όταν ήρθαν στην εξουσία, τίναξαν απλώς την οικονομία στον αέρα. Θα το επαναλάβουμε για μια φορά ακόμα. Είναι άλλο πράγμα οι ευσεβείς πόθοι και άλλο η πραγματικότητα.

Με νταηλίκια ή ευχές, δεν χρηματοδοτείται η οικονομία. Χρειάζονται χρήματα και μάλιστα πολλά για τις ανάγκες μας και από κάπου πρέπει να βρεθούν. Εκτός κι αν στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν την πρόταση Γλέζου, για αναγκαστικό δάνειο από τις καταθέσεις. Δηλαδή μακροβούτια στα λεφτά του κοσμάκη.

Ας το έχουν όμως υπόψη. Ο κόσμος έχει μικρά περιθώρια υπομονής. Αυτό να δοκιμάσουν και έρχεται η νύχτα του αγίου Βαρθολομαίου. Θα ψάχνουν τρύπα να κρυφτούν.
Σταύρος Στραβόλαιμος

Χρυσαυγιτισμός με δεξιά μανικετόκουμπα

Εάν η Νέα Δημοκρατία δεν προσεγγίσει πιο ακραίους πολιτικούς σχηματισμούς, άλλος πολιτικός φορέας θα προσπαθήσει να ενοποιήσει τη Δεξιά, εκτιμά ο Τάκης Μπαλτάκος. O πρώην γραμματέας της κυβέρνησης προβλέπει ήττα της Αριστεράς και δηλώνει αντίθετος στο αντιρατσιστικό επειδή εκθέτει σε δίωξη εχθρούς των ομοφυλόφιλων, ένστολους και ιερείς σε πιθανή δίωξη. [news247]

"Η Δεξιά είναι μόδα και ανάγκη. Φάγαμε εξήντα χρόνια το παραμύθι της Αριστεράς. Καιρός είναι να τελειώνει» τιτλοφορεί ο ίδιος ο πρώην γραμματέας της κυβέρνησης Σαμαράς την συνέντευξη του που δημοσιεύει το Σάββατο η Εφημερίδα των Συντακτών.

Σε αυτή αναφέρεται εκτενώς σε μία σειρά από πολιτικά θέματα, από την επιστροφή του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου στο προσκήνιο, μέχρι την επανάληψη της... Βάρκιζας για την Αριστερά και την ανάγκη της Νέας Δημοκρατίας να τοποθετηθεί δεξιότερα, ώστε να ανακτήσει τους χαμένους ψηφοφόρους.

Αναλυτικά:

Για το αντιρατσιστικό και τη σφοδρή του αντίθεση: «Η ΝΔ ... από το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να απαλλαγεί γιατί θα πέσει η κυβέρνηση. Γι' αυτό και βάζει το αντιρατσιστικό. ... [Για την αντίθεσή του στο νομοσχέδιο:] Πρώτα απ' όλα για το ζήτημα ... της γενοκτονίας των Ποντίων. ... Ο δεύτερος λόγος έγκειται στο ότι ... μπήκε μία φράση ότι ρατσισμός είναι να καταφερθείς και εναντίον της γενετήσιας προτίμησης του άλλου. ... Για ποιον λόγο θα πρέπει να ποινικοποιείται η αντίθεση στην ομοφυλοφιλία; Τρίτος λόγος είναι ότι θα υπάρχει κίνδυνος όργανα του κράτους, όπως οι ένστολοι, αλλά και ιερείς, να διώκονται αν πουν π.χ. ότι αντιτίθενται π.χ. στους ιεχωβάδες, όπως και στον στρατό εάν φωνάξουν κάποιο σύνθημα εναντίον της Τουρκίας.

Για την έκβαση της πολιτικής σύγκρουσης Αριστεράς - Δεξιάς στην Ελλάδα: «Η ίδια [η Αριστερά] οδηγείται σε μία νέα Βάρκιζα. Δεν θα μπορέσει να κάνει κυβέρνηση. Είναι αδύνατο. ... Με ποιον θα συμπράξει; Με βάση τα ποσοστά του Μαΐου του 2014 αν ήταν εθνικές οι εκλογές, οι ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι θα είχαν 174 έδρες ... γιατί την επόμενη ημέρα δεν έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά; ... Τι διαφορετικό έγινε το 1945; Το ΕΑΜ είχε μέσα του και δυνάμεις της τότε κεντροαριστεράς, όπως ήταν ο Τσιριμώκος ή ο Σβώλος. Τότε κατέθεσαν τα όπλα, τα άφησαν στο χώμα. ... Αν δεν το έκαναν τότε, τι θα τους οδηγήσει να το κάνουν τον Φεβρουάριο του 2015;»

Για το ρόλο της Αριστεράς στη νεότερη Ελλάδα: «τα πάντα καταλογίζω στην Αριστερά. Η πτώχευση της χώρας οφείλεται στην Αριστερά. ... Με τις οιμωγές, τις κραυγές και τα αναφιλητά τόσων δεκαετιών κατάφερε όμως [αν και δεν κυβέρνησε] να πείσει όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά και τη ΝΔ για το «δίκαιο του αγώνα», με αποτέλεσμα να οδηγηθούν οι δύο αυτές παρατάξεις στη λήψη τέτοιων μέτρων που προοδευτικά οδήγησαν τη χώρα σε πτώχευση. ... Η ελληνική Αριστερά έχει ξεχάσει να επαναλάβει την ανάγνωση του Κομμουνιστικού Μανιφέστου. Στο κείμενο αυτό με σαφήνεια αναλύεται ο ρόλος του διεθνισμού ως μέσου παγκόσμιας επικράτησης του καπιταλισμού. Γιατί λοιπόν τόση επιμονή στο διεθνισμό;»

Για το στόχο των επαφών του: «Είτε η ΝΔ πρέπει να στραφεί προς δεξιότερες κατευθύνσεις ώστε να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος ή το σύνολο αυτών των ψηφοφόρων, είτε το κενό που υπάρχει θα πληρωθεί από κάποιον δεξιό σχηματισμό ο οποίος θα προσπαθήσει να ενοποιήσει όλους αυτούς τους ψηφοφορους σε ένα δεξιό σχήμα πολιτικά ανεκτό ... με ένα τέτοιο δεξιό κόμμα, με χαρακτηριστικά γαλλικού γκολικού κόμματος, η Ν.Δ. θα μπορεί να συνεργαστεί».

Για την προσέγγιση της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή: «Η Ν.Δ. στις εκλογές της 25ης Μαΐου βρέθηκε να έχει στα δεξιά της ένα 16,5%, το οποίο σημαίνει 900.000 ψηφοφόροι. Σ' αυτούς περιλαμβάνονται και οι ψηφοφόροι της Χ.Α. Δεν αναφέρομαι φυσικά στην ηγεσία. Βλέπω, λοιπόν, ως κλασικός δεξιός, ότι η Ν.Δ. έχει, για πρώτη φορά στα χρονικά, δεξιά της ένα τόσο δυσθεώρητο ποσοστό του εκλογικού σώματος. Αν κανείς με μαγικό ραβδί το μετέφερε στη Ν.Δ., θα είχε αυτοδυναμία με 39%.

Για την δράση του εν γνώσει του Σαμαρά: «Κατηγορηματικά όχι, αλλά θα ήταν ίδια [η απάντηση] κι αν υπήρχε προσυνεννόηση»

Για την σχέση του με την Χρυσή Αυγή: «Είμαι πολύ φιλικά προσκείμενος στους ψηφοφόρους της Χ.Α. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν δικοί μας άνθρωποι. Γιατί να τους αφήσουμε εκεί;»

Για μία πιθανή συγκυβέρνηση ΝΔ - Χρυσής Αυγής: «Είναι κάτι που δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει σε καμία περίπτωση».

Για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών: «Οσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα, δεν θα έπρεπε η Ν.Δ. σε καμία περίπτωση να προκαλέσει εκλογές»

Epikairo: Διαβάζοντας τα όσα λέει ο Μπαλτάκος, πραγματικά σε πιάνει η καρδιά σου, σκεπτόμενος ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν ο εξ απορρήτων του Σαμαρά, το νούμερο 2 επί της ουσίας της κυβέρνησης. Βέβαια δεν μπορεί κανείς να χρωστά ευγνωμοσύνη σ' αυτούς που τον απομάκρυναν, γιατί πολύ απλά υπήρχε και υπάρχει ιδεολογική συμπόρευση στην ουσία του ακροδεξιού παραληρήματος του Μπαλτάκου.

Είναι δυνατόν αυτά τα λόγια να μπορούν να συγκινούν ακόμα και σήμερα ή να έχουν απήχηση σε μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων; Είναι δυνατόν να συζητούμε εν έτει 2014 για νέα "Βάρκιζα", αναπαράγοντας αυτή την εμφυλιοπολεμική ρητορική; Ο Μπαλτάκος, από το σύνταγμα που ο ίδιος αδιαφορούσε όταν συνομιλούσε με την Χ.Α. προστατεύει την ελευθερία λόγου του. Από την άλλη όμως είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ να προστατέψουμε εμείς οι ίδιοι το σύνταγμα και την κοινωνική ειρήνευση.

Αν η Δεξιά αποφασίσει τελικά να "αποτρελαθεί" και να θέσει εν αμφιβόλω όλες τις δημοκρατικές κατακτήσεις, στο όνομα του τέλους της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς, πρέπει να υπάρχει ως αντίβαρο ένα πλατύ ρεύμα δημοκρατικών πολιτών, που θα αντισταθούν στην ανάσυρση σκελετών από την ντουλάπα. Αλοίμονο αν η μεταμνημονιακή Ελλάδα μετατραπεί σ' ένα ρινγκ ή σ' ένα εμφυλιοπολεμικό πεδίο μάχης, όπως ονειρεύεται ο κάθε Μπαλτάκος ή λοιποί ακροδεξιοί, με τον γιακά κύκλοι..
- See more at: http://epikairo.gr

Δήλωση Γ. Παπανδρέου για το θάνατο του Εμ. Κριαρά

• 23 Αυγούστου 2014, 15:54

Γραφείο Τύπου, Δήλωση, Πρώην Πρωθυπουργός

Ο Εμμανουήλ Κριαράς, υπήρξε μια σπουδαία προσωπικότητα.

Η μεγάλη αγάπη του για τα γράμματα, το ήθος του, η εντιμότητά του, η αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπιζε και τις πιο δύσκολες στιγμές, αποτελούν μερικά μόνον από τα στοιχεία που προσδιόριζαν τον χαρακτήρα του.

Ο Εμμανουήλ Κριαράς ήταν κάτι περισσότερο από διανοούμενος, αλλά και πάντα ενεργός και με μεγάλη αγάπη για τους νέους πανεπιστημιακός δάσκαλος.

Ήταν από τους λίγους εκείνους φάρους που δίδασκαν την αλήθεια και τη σημασία της για την κοινή μας ζωή.

Και μαζί, έβλεπε και υπογράμμιζε με ενάργεια, όλα όσα έπρεπε να ανατρέψουμε για να κατακτήσουμε μια πραγματικά ουσιαστική δημόσια ζωή. Μια ζωή απαλλαγμένη από τον φασισμό, το μίσος, τη διχόνοια, τις αδικίες και τις ανισότητες. Γιατί αντιμετώπιζε πάντα με σεβασμό τον άνθρωπο και την αποστολή του.

Έδινε έτσι, αξία πραγματική στη ζωή και τον άνθρωπο.

Το τεράστιο έργο που αφήνει πίσω του και το Λεξικό του, που συνέχιζε να γράφει μέχρι την τελευταία στιγμή, ακριβώς αυτό σηματοδοτεί, τον αγώνα του για όλα όσα υποστήριξε ότι έχουν πραγματική αξία.

Για όλους εμάς που τον γνωρίσαμε, ο Εμμανουήλ Κριαράς αποτελούσε καθημερινά και θα αποτελεί πάντα αστείρευτη πηγή έμπνευσης και οραματισμού για έναν καλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο γνώσης, συνεχών αναζητήσεων και προσφοράς.

Για όλους αυτούς τους λόγους, αισθάνθηκα χρέος μου να του προτείνω την υποψηφιότητά του στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, όταν βρισκόταν κοντά στα 103 χρόνια του. Η αποδοχή εκ μέρους του της πρότασης αυτής, αποτελεί ύψιστη τιμή και για το ΠΑΣΟΚ και για εμένα προσωπικά.

Τιμή ιδιαίτερη αποτελεί για εμένα και το γεγονός, ότι για πολλά χρόνια και μέχρι πρόσφατα, μου έστελνε τις ιδέες, τους προβληματισμούς του, ακόμα και συμβουλές του για τα ζητήματα της εποχής.

Η λύπη μας είναι μεγάλη.

Σ.Ξυνίδης :ΤΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ;

Ασυναρτησίες και ανακρίβειες έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε στο πολιτικό ρεπορτάζ.

Καθένας γράφει ό,τι του κατέβει ή ό,τι του υπαγορεύουν. Δεν θα έδινα σημασία αλλά έχω αποφασίσει όπου με εμπλέκουν ονομαστικά να μην χαρίζομαι. Χθες και σήμερα διαβάζω στο kourdistoportocali.com (http://kourdistoportocali.com/post/37452/repas και http://kourdistoportocali.com/post/37425/gap ) ότι συμμετέχω στην ηγετική ομάδα υπό δημιουργία νέου "Παπανδρεϊκού" κόμματος και συνομιλώ καθημερινά με τους υπόλοιπους "επιτελείς" Μιχάλη Καρχιμάκη και Παύλο Γερουλάνο. 

Πληροφορώ όσους ενδιαφέρονται (που μάλλον δεν ενδιαφέρονται και πολλοί πλέον) ότι : 

1)Δεν γνωρίζω κανένα κόμμα που να βρίσκεται στα σκαριά. Το τελευταίο ήταν κάποιο ΡΥΚΣΣΙ -ή κάτι τέτοιο- του Ανδρέα Λοβέρδου, που επαναπροσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ και 

2)Τιμώ και έχω εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις με τον Μιχάλη Καρχιμάκη και τον Παύλο Γερουλάνο αλλά έχω να επικοινωνήσω μαζί τους, με οποιονδήποτε τρόπο πολλούς (μα πάρα πολλούς), μήνες. Τα συμπεράσματα δικά σας για την σοβαρότητα των δημοσιευμάτων. Το ζητούμενο είναι ποια σκοπιμότητα θέλουν να υπηρετήσουν;

Όταν «οι προδότες» σχεδίαζαν να γίνει το διαδίκτυο βασικός μοχλός ανάπτυξης τουρισμού

Σήμερα το πρωί ποστάραμε Η Google ενισχύει τον ελληνικό τουρισμό , θετικά διακείμενοι ως προς το συμβάν. Παράλληλα, ερευνήσαμε λίγο τις υποδομές που οδήγησαν σε μία τέτοια συνεργασία και διαπιστώσαμε για ακόμη μία φορά το μείζονος σημασίας πολιτικό έργο της διετίας 2009-2011. Αφού επισυνάψουμε σχόλιο του διαδικτυακού φίλου Γ.Π...

''Πότε ξεκίνησε επιτέλους η στροφή στη συστηματική διαδικτυακή προβολή της Ελλάδας και του ελληνικού τουρισμού που οδήγησε, μαζί με τις παρεμβάσεις για διευκόλυνση έκδοσης visa και την άρση του cabotage στην κρουαζιέρα, στα ρεκόρ προσέλευσης τουριστών από το 2011, εν μέσω κρίσης, μέχρι σήμερα; Εκεί, από τα τέλη του 2009. Πότε φτιάχτηκε με μηδενικό κόστος το visitgreece, πότε ξεκίνησε η παρουσία του ελληνικού τουρισμού στα social media, πότε ξεκίνησε η συνεργασία με την Google και η χρησιμοποίηση των εργαλείων της για την προώθηση του ελληνικού τουρισμού; 2009-2011'' - αξίζει να θυμηθούμε τα εξής:




Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012, το Google Travel Forum, η πρώτη ενημερωτική ημερίδα της Google Ελλάδος, αναφορικά με τον Τουρισμό και την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών που προσφέρει το διαδίκτυο, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, του ΕΟΤ και του ΣΕΤΕ.

Ανάμεσα στους τρεις κύριους ομιλητές της ημερίδας, ήταν και ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος περιέγραψε σε ζωντανή συζήτηση που είχε με τον γενικό διευθυντή της Google Ελλάδας, κ. Στέφανο Λουκάκο, την αλλαγή που έχει συντελεστεί τα τελευταία δύο χρόνια στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον τουρισμό συνολικά. Νέα στρατηγική, νέες αγορές, νέα εργαλεία. Έκανε, επίσης, ιδιαίτερη αναφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στις δυνατότητες που έχουν, αξιοποιώντας τη νέα φιλοσοφία, επενδύοντας στην ποιότητα των υπηρεσιών τους και ανοίγοντας την προβολή τους στο διαδίκτυο.

Μίλησε για την κρίση και τις ιδιαίτερες συνθήκες μέσα στις οποίες δρούμε, συνθήκες που μας επιβάλουν ακόμη περισσότερο να σκεφτούμε καινοτόμα και να δράσουμε συλλογικά, αλλά και για το πως το διαδίκτυο μας δίνει την ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε κάτι τέτοιο.

Αναφέρθηκε στη δυναμική παρουσία του Visit Greece, επίσημου site του EOT, στην αλλαγή φιλοσοφίας της λειτουργίας του πριν από δύο χρόνια και στην ενεργό του παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, (Facebook | Google+ | YouTube | Twitter | Flickr Group | Foursquare).

Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε – και σας επισυνάπτουμε – επιβραβεύουν τη νέα στρατηγική, αποδεικνύοντας την αξία της επένδυσης στην καινοτομία και τη διαδραστικότητα.

Στην ημερίδα παρευρέθησαν ο πρόεδρος του ΕΟΤ, κ. Κωνσταντίνος Ζήκος, στελέχη του ΕΟΤ καθώς και η ομάδα Επικοινωνίας και Νέων Μέσων του Visit Greece.

Στο επισυναπτόμενο αρχείο, έχετε την ευκαιρία να δείτε αναλυτικά την προβολή που συνόδευσε την παρουσία του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλου Γερουλάνου, στη συζήτηση.

Ακολουθεί το κείμενο της συζήτησης:

-Στ. Λουκάκος: Το 2011 γνωρίζουμε όλοι ότι ήταν πολύ καλή χρονιά για τον τουρισμό. Είδαμε και τα στοιχεία του Πήτερ Οικονομίδη πως αυξήθηκε αρκετά. Θέλετε να μας δώσετε κάποια στοιχεία παραπάνω;

- Π. Γερουλάνος: Το 2011 ήταν ίσως η καλύτερη χρονιά που είχε ποτέ η Ελλάδα στον τουρισμό. Είχαμε περίπου 16.5 εκατομμύρια αφίξεις, και είχαμε τη μεγαλύτερη άφιξη στην κρουαζιέρα που έχει γίνει ποτέ. Μέσα σε όλα τα τρελά της Ελλάδας -δεν μετράμε την κρουαζιέρα μαζί με τις αφίξεις στον τουρισμό, αλλά και τα δύο αυξήθηκαν πάρα πολύ ήταν μία χρονιά που συνέβησαν δύο θετικά πράγματα μαζί. Πρώτον, αναπτύχθηκαν πάρα πολύ οι καινούριες αγορές, και επέστρεψαν κάποιες από τις αγορές που είχαμε χάσει το 2010. Ο συνδυασμός των δύο έφερε τις αφίξεις στο υψηλότερο ποσοστό που είχαν φτάσει ποτέ.

- Στ. Λουκάκος: Πως ανοίξατε τις καινούριες αγορές; Θα μας πείτε λίγο ποιο ήταν το σκεπτικό και η στρατηγική σας;

- Π. Γερουλάνος: Επειδή όλος ο κόσμος εδώ είναι από τον τουρισμό, θα θυμάται ότι το 2010 ήταν ίσως η χειρότερη χρονιά ή θα μπορούσε να ήταν η χειρότερη χρονιά που είχε συμβεί ποτέ. Διότι είχαν πέσει πάρα πολλά πράγματα μαζί. Εκτός από την κρίση που υπήρχε στην Ελλάδα, ξεκινήσαμε με τα ηφαίστεια και την τέφρα που σταμάτησε τα ταξίδια στην Ευρώπη, ήρθε μία σειρά από κακά μαντάτα, έπεσαν έξω δύο εταιρείες αν θυμάμαι από την Αγγλία που είναι ίσως μία από τις μεγαλύτερες μας αγορές, και η συγκυρία ήταν τέτοια που και η Αγγλία λόγω της οικονομικής κρίσης που είχε αλλά και η Γερμανία -για αυτήν την αντιπαράθεση που είχαμε μαζί τους – έπεσαν περίπου 8% ο καθένας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το να πέσει η Αγγλία και η Γερμανία 8%, για την Ελλάδα είναι καταστροφικό. Και είναι καταστροφικό γιατί όλη μας τη στρατηγική την είχαμε χτίσει ουσιαστικά γύρω από αυτές τις δύο χώρες. Βλέπουμε λοιπόν το 2010, ως τη χρονιά που θα μπορούσε να είναι καταστροφική και τότε αυτό το οποίο ανακαλύψαμε, αυτό το οποίο λέμε στην αγορά τα low hanging fruits. Τα low hanging fruits ήταν οι νέες αγορές και το bottom line για αυτές τις αγορές ήταν η visa. Λοιπόν η visa ήταν ο ένας λόγος που δεν είχαμε ανοίξει τις νέες αγορές, κι εκεί έγινε μία σειρά από ενέργειες και από τη μεριά τη δική μας αλλά κυρίως από τη μεριά του Υπουργείου Εξωτερικών. Βοηθήσαμε κι εμείς με τα γραφεία του ΕΟΤ στο εξωτερικό, για πρώτη φορά δέχτηκαν οι υπάλληλοι από μία υπηρεσία να πάνε σε μία άλλη, βοηθήσαμε κυρίως τη Ρωσία, κι άρχισε να αυξάνεται ο τουρισμός. Είχαμε τα τελευταία δύο χρόνια εντυπωσιακές αυξήσεις από τη Ρωσία, από το Ισραήλ, από την Τουρκία, απ' τη Σερβία κι όλες αυτές οι αυξήσεις ισοφάρισαν την πτώση από την Αγγλία και τη Γερμανία. Φέτος επέστρεψε και η Γερμανία, είχαμε και τις νέες αγορές και είχαμε το ρεκόρ που είχαμε.

- Στ. Λουκάκος: Ωραία να πάμε τώρα λίγο πιο πολύ στο θέμα της επικοινωνίας. Είδαμε μία στροφή προς το διαδίκτυο. Πείτε μας λίγα περισσότερο για αυτό, και πείτε μας τι αλλαγές κάνατε τα τελευταία δύο χρόνια που είστε υπουργός.

- Π. Γερουλάνος: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε είναι ότι δεν είχαμε τα μέσα στη διάθεση μας. Χρωστούσαμε γύρω στα 140 εκατομμύρια στη διαφημιστική δαπάνη, τα οποία μας έκαναν τεράστιο κακό. Είχαμε αν θέλετε τη δυσφήμιση της Ελλάδας, σε όλα τα πρωτοσέλιδα λόγω της κατάστασης της οικονομίας. Και παρόλα αυτά εμείς έπρεπε να βρούμε λύσεις για να πουλήσουμε τον προορισμό. Όταν δεν έχεις μέσα, όταν πρέπει να κάνεις μία δουλειά και δεν έχεις τα μέσα να την κάνεις, αρχίζεις και σκέφτεσαι καινούριες λύσεις. Οι δικές μας καινούριες λύσεις ήταν μες στο συρτάρι μας. Και το λέω αυτό διότι αυτό το οποίο συμβουλευτήκαμε ήταν η έρευνα που είχε γίνει παλιότερα από τον ΕΟΤ, είχε πληρωθεί ένα καταπληκτικό ποσό χρημάτων και είχε μπει στο συρτάρι. Αυτή η έρευνα έλεγε κάτι πάρα πολύ απλό. Ότι αν θέλεις να διαφημίσεις φτηνά και αποτελεσματικά πρέπει να πας στο διαδίκτυο. Η παρουσία μας τότε στο διαδίκτυο ήταν ουσιαστικά μηδενική. Για να σας δώσω να καταλάβετε η ιστοσελίδα του υπουργείου λεγότανε gnto, άρα πρέπει να σουν ψαγμένος για να ξέρεις τι σημαίνει αυτό το πράγμα, και η πρώτη σελίδα ήταν μία φωτογραφία μου κι ένα μήνυμα από μένα. Μόλις αλλάξαμε την ονομασία και βγάλαμε τη φωτογραφία και το μήνυμα από μένα, εκτοξεύτηκε η επισκεψιμότητα στη σελίδα, βάλαμε μπροστά βεβαίως ωραίες εικόνες της Ελλάδας, πράγματα που γίνονται στην Ελλάδα, αρχίσαμε να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους που χρησιμοποιούσανε το site, και αυτό ουσιαστικά άλλαξε τελείως την διαδικτυακή μας παρουσία. Το λέω αυτό γιατί όταν βρίσκεσαι σε μία τέτοια κρίση, πρέπει να αλλάξεις εντελώς νοοτροπία. Εντελώς τρόπο με τον οποίο δουλεύεις. Και πιστεύω ότι αυτό το οποίο έχει συμβεί στον τουρισμό τα τελευταία δύο χρόνια, θα έπρεπε να λειτουργήσει και σαν μοντέλο για άλλα πράγματα που κάνει η ελληνική κοινωνία αυτή τη στιγμή. Πρέπει να αλλάξεις εντελώς τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεσαι. Αλλάξαμε λοιπόν στρατηγική, αλλάξαμε μέσα, αλλάξαμε κοινά στα οποία απευθυνόμασταν, αγορές. Και για να γίνουν όλα αυτά, το πρώτο και πιο σημαντικό που πρέπει να κάνει κανείς είναι να αλλάξει νοοτροπία. Η αλλαγή νοοτροπίας είναι ό,τι πιο σημαντικό για να μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει μία κρίση, με τον τουρισμό την αντιμετωπίσαμε λίγο νωρίτερα προτού έρθει η οικονομική κρίση στην υπόλοιπη χώρα λόγω των συμβάντων που σας είπα. Αλλά μόνο όταν αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεσαι τα πράγματα, μπορείς να αντιμετωπίσεις αυτή την κρίση. Κι εκεί ήταν που κάναμε το μεγάλο γύρισμα από τις παραδοσιακές αγορές της Ελλάδας στις καινούριες.

- Στ. Λουκάκος: Είδαμε στο graph που έδειξε πριν ο Πήτερ Οικονομίδης, ότι ναι μεν υπήρξε αύξηση του τουρισμού τα τελευταία 5-10 χρόνια αλλά κάποιες ανταγωνίστριες χώρες όπως η Τουρκία και η Κροατία για παράδειγμα, τα 'χουν πάει πολύ καλύτερα από μας. Που βρισκόμαστε συγκριτικά σε σχέση όχι μόνο με την προώθηση του διαδικτύου, αλλά και σε σχέση με την προώθηση της χώρας σε σχέση με αυτές τις δύο χώρες ή με άλλες χώρες που θεωρούνται ότι είναι ανταγωνίστριες με εμάς.

- Π. Γερουλάνος: Η θέση που βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, και εδώ θα θελα να το υπογραμμίσω αυτό, γιατί πιστεύω ότι είναι κάτι για το οποίο θα 'πρεπε να επενδύσουμε ως χώρα: Ένας από τους μεγαλύτερους λόγους που η Τουρκία έχει καταφέρει να μαζέψει μεγάλο μέρος της πελατείας εκτός από όλους τους άλλους, τους άλλους τους ξέρετε καλύτερα από μένα, αλλά ένας από τους κύριους λόγους, είναι η πρόσβαση στη χώρα. Η Ελλάδα ανήκει μέσα σε ένα σύστημα, το Σένγκεν, το οποίο μας έχει κάνει τεράστιες ζημιές σε ό,τι αφορά τις νέες αγορές. Η Ελλάδα οφείλει να διεκδικήσει μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση τη δυνατότητα η πρόσβαση να γίνει πιο εύκολη. Εάν δείτε πότε άνοιξε η Ρωσία, να πάρουμε μία αγορά που άνοιξε την ίδια περίπου εποχή, πότε άνοιξε η Ρωσία για την Ελλάδα και την Τουρκία, ήταν ακριβώς τον ίδιο χρόνο. Οι Ρώσοι μαζί μας έχουν πολύ καλύτερες σχέσεις και πολύ πιο κοινές προσλαμβάνουσες και όμως η Τουρκία μάζεψε το μεγάλο κομμάτι της αγοράς. Η διαφορά είναι ότι οι Ρώσοι πήγαιναν στα visa centers, στα προξενεία τότε, στις πρεσβείες τότε της Ελλάδας και με οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι Έλληνες υπάλληλοι τους κάνανε μία συνέντευξη η οποία είναι προσβλητική για οποιονδήποτε. Η πρώτη λοιπόν εικόνα της Ελλάδας σε αυτούς τους ανθρώπους όχι μόνο δεν ήταν το διαδίκτυο, αλλά ήταν ένας δημόσιος υπάλληλος που έλεγε «θέλω να μου αποδείξεις ότι θα γυρίσεις την πατρίδα σου, διότι εμείς δε σε θέλουμε εκεί πέρα». Η Τουρκία είχε ακριβώς το αντίθετο μήνυμα. Άφησε τις βίζες εντελώς ελεύθερες, και η ανάπτυξη από τις νέες αγορές, που είναι κρίσιμη αυτή τη στιγμή, ήταν θηριώδης. Ένας λοιπόν από τους λόγους ήταν αυτός, και δυστυχώς εδώ είμαστε εγκλωβισμένοι, πρέπει να κάνουμε δύο κινήσεις, η μια είναι σε εθνικό επίπεδο, να περάσουμε το μήνυμα στις πρεσβείες, έχει ήδη αρχίσει αυτό να γίνεται, και η δεύτερη είναι ότι πρέπει να αρχίσει μία εντελώς διαφορετική νοοτροπία από την Ευρώπη. Η Ευρώπη δεν βλέπει τον τουρισμό με τον τρόπο με τον οποίο θα 'πρεπε να τον βλέπει. Και είναι ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση, και θα 'πρεπε να αντιμετωπίσει αυτά τα θέματα, να υψώσει το ανάστημα της και να βγει και να μιλήσει για αυτό. Τώρα σε ό,τι αφορά τα social media το πρόβλημα το δικό μας είναι πότε μπήκαμε μέσα στην αγορά. Μπήκαμε στην αγορά ουσιαστικά το 2010. Η αύξηση που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια σε όλες τις άλλες αγορές, ειδικά αν δείτε την Ισπανία, η Ισπανία είναι το καλύτερο παράδειγμα. Έχει μπει πριν από πέντε χρόνια τουλάχιστον στα social media τα οποία θα 'πρεπε να διεκδικούμε, εμείς μπήκαμε πριν από δύο χρόνια. Καταφέραμε στο youtube μέσα σε δύο χρόνια, να ξεπεράσουμε όλους τους άλλους, κι έχουμε φτάσει το μισό της Ισπανίας. Δηλαδή η δουλειά που γίνεται τώρα από μία ομάδα, και δεν είναι δουλειά ενός υπουργού, αυτό το έχω υπογραμμίσει όπου μπορώ. Είναι μία ομάδα νέων ανθρώπων, οι οποίοι κάθονται πάνω απ' τα κομπιούτερ, οι οποίοι έχουν κάνει απίθανη δουλειά στο να παρουσιάζουν την Ελλάδα έτσι όπως την αγαπάνε, να απαντάνε αμέσως στους ανθρώπους οι οποίοι έρχονται σε επαφή μαζί μας και να αλλάξουν εντελώς τη νοοτροπία για το πώς λειτουργεί το διαδίκτυο στην Ελλάδα και το πώς λειτουργεί η Ελλάδα μέσα από το διαδίκτυο για τον τουρισμό. Αυτού του είδους η δουλειά, αυτού του είδους η καινοτομία είναι που χρειάζεται σε όλα τα επίπεδα σε ό,τι κάνουμε στην Ελλάδα.

- Στ. Λουκάκος: Μιλήσατε για τα προβλήματα που έχουμε σε σχέση με τις βίζες με όλα αυτά. Θέλουμε να μου σχολιάσετε λίγο από την πλευρά των τουριστικών επιχειρήσεων, ποια είναι η εμπειρία που αποκτά ένας Ρώσος από την Τουρκία κι ένας Ρώσος από την Ελλάδα. Τι πρέπει να αλλάξει εκεί πέρα;

- Π. Γερουλάνος: Από τη διαδικτυακή άποψη;

- Στ. Λουκάκος: Όχι από τη διαδικτυακή άποψη. Σε σχέση με το που βρισκόμαστε συγκριτικά όχι μόνο σαν πολιτεία αλλά που βρισκόμαστε συγκριτικά και σαν μέση τουριστική επιχείρηση. Έχουμε ανταγωνιστικότερο προϊόν;

- Π. Γερουλάνος: Απολύτως. Εγώ νομίζω ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει από τα πιο ανταγωνιστικά προϊόντα στην Ευρώπη τουλάχιστον. Οι τιμές έχουνε εκλογικευτεί ας πούμε, ίσως έχουν πέσει τώρα πια και σε επίπεδα πολύ ανταγωνιστικά αλλά και το προϊόν που δίνει η Ελλάδα είναι πολύ πιο πλούσιο από τις ανταγωνίστριες χώρες και αυτό που είναι να αναδείξουμε, αν καταφέρουμε να το αναδείξουμε, αν παλέψουμε να αναδείξουμε τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ μιας παραλίας στην Τουρκία και μιας παραλίας στην Ελλάδα- δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρουμε να περάσουμε ένα διαφορετικό μήνυμα, αν όμως πούμε, τι είναι η εμπειρία στην Ελλάδα και τι είναι η εμπειρία στην Τουρκία τότε είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικό για να μην πω πιο ανταγωνιστικό το δικό μας προϊόν. Και εκεί σε αυτά που είπε και ο Πήτερ και ο Τζων πριν, έχει τεράστια διαφορά το γεγονός ότι μιλάς για την Ελλάδα και έχεις ένα υπόβαθρο από πίσω το οποίο μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να προβάλλεις τη χώρα σου.

- Στ. Λουκάκος: Η καρδιά του ελληνικού τουρισμού είναι η μικρομεσαία επιχείρηση, έτσι; Αυτό είναι γνωστό. Από τη δικιά σας άποψη πόσο καλά χρησιμοποιούνε το διαδίκτυο και ποιες προοπτικές υπάρχουνε;

- Π. Γερουλάνος: Θα έλεγα ότι το καλό του διαδικτύου ισοσκελίζει αν θέλετε τον πάρα πολύ μεγάλο παίκτη στην αγορά με τον μικρό παίκτη στην αγορά. Δηλαδή ξαφνικά έχουν και οι δύο τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε όλον τον κόσμο σε χρόνο πολύ μικρό και με, όπως είδατε πριν, πάρα πολύ μικρό κόστος. Αυτά είναι τα καλά νέα κι εδώ νομίζω ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις με λίγη προσπάθεια μπορούν να κάνουν πάρα πολύ καλή δουλειά. Τα κακά νέα είναι αυτά που περιέγραψε ο Πήτερ πριν, που έχεις ένα ξενοδοχείο που παίρνει τρία κακά comments σε ένα από τα sites τα οποία κάνουν αυτή τη δουλειά και μπορεί να καταστραφεί μία επιχείρηση πάρα πολύ γρήγορα μέσα σε ένα καλοκαίρι. Αυτό έχει τα καλά του και τα κακά του βέβαια, διότι βγάζει από την αγορά τους κομπογιαννίτες αν θέλετε και μένουν οι επαγγελματίες, αλλά είναι πάρα πολύ επικίνδυνο και νομίζω ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να επιμορφώσουμε τον κόσμο για τις ευκαιρίες που έχει το διαδίκτυο αλλά και για τους τεράστιους κινδύνους.

- Στ. Λουκάκος: Ένα μεγάλο πρόβλημα που έχουμε σε σχέση με χώρες όπως η Αίγυπτος που είναι πιο νότια, είναι η μικρή τουριστική περίοδος. Στην Ελλάδα όλοι ξέρουμε ότι οι περισσότερες τουριστικές επιχειρήσεις βγάζουν τα λεφτά τους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο δύο μήνες άντε τρεις μήνες. Τι μπορούμε να κάνουμε ως πολιτεία για να διευρύνουμε αυτή την τουριστική περίοδο μια και έχουμε φανταστικές ομορφιές σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και δεν είναι μόνο τα νησιά αυτό που πουλάμε. Τι πρέπει κάνουμε ως πολιτεία και ως τουριστική επιχείρηση;

- Π. Γερουλάνος: Νομίζω ότι όταν είπα πριν πως το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε να κάνουμε, είναι να αλλάξουμε νοοτροπία αν θέλουμε να βγούμε από την κρίση. Το ένα πράγμα το οποίο έκανε ο τουρισμός πριν από οποιονδήποτε άλλο κλάδο στην Ελλάδα είναι ότι συνειδητοποίησε τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ μας. Ένα από τα πράγματα για τα οποία θωρώ ότι μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι ως τουρισμός, είναι ότι λόγω της κρίσης, κυρίως λόγω της κρίσης που περάσαμε, μαζευτήκαμε για πρώτη φορά στα ιστορικά που ξέρω εγώ τουλάχιστον γύρω από ένα τραπέζι και αρχίσαμε να βάζουμε κοινούς στόχους. Για πρώτη φορά συνεργάστηκε ο ΕΟΤ, να ξεκινήσουμε από τα εύκολα, με τη Γενική Γραμματεία Τουρισμού. Για πρώτη φορά συνεργάστηκε ο ΕΟΤ με την ΕΡΤ, για πρώτη φορά συνεργάστηκε το υπουργείο με τους φορείς οι οποίοι θα θυμόσαστε πρόσφατα είχαν μία μάλλον ανταγωνιστική σχέση. Για πρώτη φορά δημιουργήθηκαν ομάδες ανθρώπων οι οποίοι άρχισαν να δουλεύουν μαζί για να παρουσιάσουν κάτι διαφορετικό- η Συμμαχία για την Ελλάδα είναι ένα από αυτά. Αυτό το οποίο για μένα είναι το πιο σημαντικό, είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι κανένας άχρηστος μέσα σε αυτή τη διαδικασία, δεν είναι κανένας θεός, δεν μπορεί να τα κάνει τα πράγματα ένας άνθρωπος μόνος του και η δουλειά της Πολιτείας είναι να φέρνει κόσμο μαζί. Νομίζω, ότι το πιο σημαντικό το οποίο μπορεί να διδάξει ο τουρισμός στους υπόλοιπους κλάδους της ελληνικής οικονομίας είναι ότι μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά και ότι χρειάζονται όλοι για να πετύχουν αυτό που θέλουμε να πετύχουν. Να βάλουν κοινούς στόχους, κοινούς συγκεκριμένους στόχους, να δουλεύουμε όλοι μαζί και κάθε τόσο να ξαναβρισκόμαστε για να δούμε αν πρέπει να αλλάξουμε κάτι στη στρατηγική μας. Νομίζω ότι αν προχωρήσουμε έτσι, και ο ελληνικός τουρισμός αλλά σίγουρα και η ελληνική οικονομία μπορούν να αλλάξουν δραστικά.

- Στ. Λουκάκος: Θέλω να μας πείτε λίγο πιο πολύ για τα συγκεκριμένα πλάνα. Το 2012 έχει ήδη αρχίσει. Πολλοί, όσοι είναι στο χώρο γνωρίζουν ότι οι ξένοι ταξιδιώτες κλείνουν συνήθως πάρα πολύ νωρίς, αρχίζουν να ψάχνουν από τον Ιανουάριο, μέχρι να κλείσουν τα εισιτήριά τους Μάρτιο – Απρίλιο. Μπορείτε να μας πείτε τι συγκεκριμένα βήματα, πλάνα, έχετε για το 2012;

- Π. Γερουλάνος: Μας βοήθησαν πάρα πολύ τα Social Media και το Visit Greece -είχαν μία τεράστια άνοδο τα τελευταία 2 χρόνια- σε στοχευμένη προσέγγιση σε κάθε αγορά. Ένα πράγμα το οποίο γινόταν παλιά λάθος ήταν γύρω στον Ιανουάριο αν τα πράγματα δούλευαν σωστά, γινόταν μία διαφημιστική καμπάνια, η οποία ήταν η ίδια είτε ήσουν στην Αμερική, είτε ήσουν στη Ρωσία, είτε ήσουν στην Κίνα και αυτή η καμπάνια έπαιζε όλο το χρόνο. Βρήκαμε ότι αυτό ήταν εντελώς μη παραγωγικό. Πρώτον, κάθε αγορά είχε διαφορετικές ανάγκες. Για παράδειγμα ας πούμε στην Κίνα, ξοδεύαμε λεφτά για διαφήμιση και για γραφείο, αλλά δεν δίναμε βίζες, οπότε ερχόταν ο άλλος, ενθουσιαζότανε να πάει στην Ελλάδα και όταν πήγαινε στην πρεσβεία, δεν έπαιρνε τη βίζα για να πάει στη χώρα. Άρα κάθε χώρα ήθελε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ήθελε μία προσέγγιση στοχευμένη και σε ό,τι αφορά τη στρατηγική και σε ό,τι αφορά την επικοινωνία. Η εξειδίκευση αυτής της στρατηγικής γίνεται σταδιακά, δηλαδή κάθε αγορά βλέπεις πως πηγαίνει στη μία χρονιά και αλλάζεις τη στρατηγική σου λίγο, όχι τα μηνύματά σου, τη στρατηγική σου για το πώς. Άρα το πιο σημαντικό είναι κάθε χρονιά να εμβαθύνουμε εκεί. Θα βγει το καινούργιο Visit Greece.gr, νομίζω ότι οι προσθήκες που θα γίνουν εκεί είναι πολύ σημαντικές, οι εφαρμογές τις οποίες θα βάλουμε στο διαδίκτυο πιστεύω ότι θα κάνουν πολύ μεγάλη διαφορά το 2012. Είναι πράγματα τα οποία θα βοηθήσουν να μπορεί να κάνει πιο αποτελεσματικά τη δουλειά του το ελληνικό διαδίκτυο. Όμως μέσα σε αυτή τη χρονιά, αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι την πρώτη σύμπραξη μεταξύ του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Μας προσέγγισε ο ΣΕΤΕ πριν από ένα χρόνο περίπου για να κάνουμε μία δεκαετή στρατηγική μαζί, τη σχηματίσαμε, την έχουμε βάλει πάνω στο τραπέζι, έχει συζητηθεί αρκετά διευρυμένα και τώρα εξειδικεύουμε μέρη αυτή της στρατηγικής. Το ένα κομμάτι αυτού είναι μία κοινή εταιρεία μάρκετινγκ, μία εταιρεία η οποία μπορεί να έχει τη δύναμη του κράτους από πίσω της, αλλά την ίδια ώρα να έχει την ευελιξία του ιδιωτικού τομέα και τη σταθερότητα του ιδιωτικού τομέα. Ένα άλλο πράγμα είναι ότι τα λογότυπα άλλαζαν κάθε χρόνο. Ένα από τα πράγματα που κάναμε, κρατήσαμε αυτό το λογότυπο σταθερό, παρότι, όλοι γνωρίζουμε τα ελαττώματα που έχει το συγκεκριμένο λογότυπο, αλλά ήταν καλύτερο να κρατήσουμε το ίδιο, παρά να αλλάξουμε για άλλη μία φορά, ακόμα και αν αυτό το οποίο κάναμε εμείς ήταν καταπληκτικό. Σταθεροποιήσαμε λοιπόν το λογότυπο, τώρα είναι η ώρα με την εταιρεία μάρκετινγκ, με τον ιδιωτικό τομέα να βάλουμε τις καινούργιες βάσεις, πάνω στις οποίες μπορούμε να κτίσουμε την επόμενη μέρα στην προβολή του ελληνικού τουρισμού.

- Στ. Λουκάκος: Θα μας πείτε λίγο και για τα πλάνα σας για το On Line κομμάτι για το 2012;

- Π. Γερουλάνος: Κυρίως είναι το καινούργιο Visit Greece, οι εφαρμογές και η προώθηση των Social Media.

- Στ. Λουκάκος: Εκτός από την Πολιτεία ό,τι και αν κάνετε και εσείς πρέπει να ακολουθήσουν από πίσω και οι τουριστικές επιχειρήσεις διότι αυτές ουσιαστικά φέρνουν τον κόσμο στην Ελλάδα. Τι θα τους συμβουλεύατε για το 2012; Ποια τρία πράγματα θα τους συμβουλεύατε να κάνουν το 2012;

- Π. Γερουλάνος: Δεν είναι τρία, θα επιμείνω σε αυτό που είπα από την αρχή. Θέλει μία αλλαγή νοοτροπίας. Πάρα πολύ συχνά, πηγαίνω σε μέρη, ειδικά στη Βόρειο Ελλάδα και με ρωτάν πότε θα κάνεις κάτι για τον θρησκευτικό τουρισμό; Και ρωτάω τι ακριβώς θέλετε να κάνω για το θρησκευτικό τουρισμό; Έχουμε δώσει εκατομμύρια ευρώ να αναστηλώσουμε όλα τα μοναστήρια, όλες τις εκκλησίες, με τις τοιχογραφίες, τα πάντα. Τα χρήματα που έχει δώσει το ελληνικό Δημόσιο για την αναστήλωση αυτών των μνημείων είναι τεράστια. Το μόνο που χρειάζεται είναι μία διαφήμιση στη Βουλγαρία και στη Ρωσία και ένα λεωφορείο. Ε, μην ζητάτε από το κράτος να το κάνει αυτό το πράγμα. Έχω έναν Ισραηλινό ο οποίος έφερε τώρα μάλιστα 20 δημοσιογράφους από το Ισραήλ και τους πήγε πάνω στο Βίκο. Τους ρώτησα τι κάνανε εκεί, μαζεύανε χόρτα με τους ανθρώπους του χωριού, τα μαγειρεύανε, έμεναν στην περιοχή, έπαιρναν γουρούνες και τριγυρνούσαν την περιοχή, μετά πήγαιναν στα διάφορα μέρη που είναι να πας και φεύγανε. Του λέω, πόσες φορές το κάνεις αυτό και μου λέει καμιά εικοσαριά φορές το χρόνο. Του λέω βγάζεις λεφτά από αυτή την επιχείρηση; Μου λέει, βγάζω πολλά λεφτά από αυτή την επιχείρηση. Έστειλα ένα συνεργείο της ΕΡΤ, τον κινηματογραφήσαμε και αυτά τα πλάνα από εκεί θα πάνε στο National Geographic. Ο άνθρωπος αυτός, κάνει μια πάρα πολύ καλή δουλειά. Δεν καταλαβαίνω γιατί ένας Ισραηλινός μπορεί να βγάλει λεφτά από το Βίκο και δεν μπορεί να βγάλει ένας Έλληνας επιχειρηματίας. Αλλά πρέπει να φύγουμε από την Ρόδο και από την Κω και από την Κέρκυρα. Όχι να φύγουμε από τους προορισμούς, οι προορισμοί είναι πολύτιμοι, να φύγουμε από την νοοτροπία ότι μόνο εκεί μπορεί να έχουμε τουρισμό. Να δείξουμε όλο τον άλλο πλούτο της Ελλάδας και από εκεί, σιγά-σιγά να φέρουμε τον κόσμο, να διευρύνουμε την τουριστική σεζόν, να διευρύνουμε το γεωγραφικό άνοιγμα των αγορών και να διευρύνουμε τις αγορές από τις οποίες θα έρχονται οι τουρίστες. Αν το κάνουμε αυτό, οι ευκαιρίες είναι τεράστιες γιατί σήμερα σιγά-σιγά μπαίνουν δύο τεράστιες αγορές στον τουρισμό, η Κίνα και η Ινδία. Στην Κίνα και στην Ινδία μας είπαν ότι τα προβλήματα που έχουν για να έρθουν στην Ελλάδα είναι τρία. Βίζες, αεροπορική εταιρεία και υπηρεσίες εδάφους. Δηλαδή, ο Κινέζος θέλει να ακούσει την ξενάγησή του στην Ακρόπολη, κινέζικα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό. Άρα οι αγορές από εκεί θα ανοίξουν πάρα πολύ γρήγορα και έχουν τεράστιο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Είμαστε έτοιμοι να πάμε να πάρουμε αυτούς τους πελάτες; Σημαίνει μία σειρά από πράγματα. Λοιπόν αν δουλέψουμε, συνεχίζουμε να δουλεύουμε μαζί, βάλουμε πάλι τους επόμενους στόχους και προχωρήσουμε προς την ίδια κατεύθυνση, τότε νομίζω ότι αυτές οι αγορές είναι δικές μας και μπορούμε να τις τραβήξουμε προς τα εδώ πολύ εύκολα.

- Στ. Λουκάκος: Απαντήσατε την επόμενη ερώτηση μου που ήταν Κίνα, Ινδία αλλά και Βραζιλία, χώρες που έχουν μεγάλη δυναμική. Πότε πιστεύετε πρακτικά, ότι θα μπορούμε να πούμε ότι ανοίξαμε αυτές τις αγορές; Πιστεύετε ότι το 2012 είναι η χρονιά; Θα λυθούν αυτά τα προβλήματα που μόλις αναφέρατε;

- Π. Γερουλάνος: Όχι δεν νομίζω ότι το 2012. Και πέρυσι είχαμε μία πολύ μεγάλη αύξηση από την Κίνα, μία αύξηση της τάξεως του 75%, αλλά όταν μιλάς για 2.000 Κινέζους το γεγονός ότι τους έκανες 4.000, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η αγορά της Κίνας, έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Νομίζω ότι το 2012 θα γίνουν πάλι βήματα, όπως την προηγούμενη χρονιά, αλλά θα περίμενα να δω μεγαλύτερες αυξήσεις από το 2013 και μετά. Τώρα, στην Κίνα κάναμε κάτι το οποίο ήταν επίσης λίγο καινοτόμο. Γνωρίζετε όλοι ότι όταν σκεφτόμαστε τους ανταγωνιστές της Ελλάδας, οι ανταγωνιστές είναι: Η Τουρκία, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, είναι οι χώρες οι οποίες ανταγωνίζονται για τους τουρίστες με τα παράλιά τους. Όμως οι Κινέζοι είναι ένα εντελώς διαφορετικό είδος τουρίστα. Δεν έρχεται για τις παραλίες, έρχεται για τον πολιτισμό, για shopping και άλλα πράγματα. Η πρώτη τους προτεραιότητα όταν φεύγουν από την Κίνα, είναι να πάνε σε αγορές δίπλα στην Κίνα. θα πάνε στο Χονγκ Κονγκ, θα πάνε σε μέρη τα οποία ξέρουν καλά. Η δεύτερή τους προτεραιότητα είναι η Αγγλία, η Γαλλία και οι ευρωπαϊκές χώρες τις οποίες ξέρουν καλά. Την Ελλάδα την έχουν πάρα πολύ ψηλά, αλλά δεν θα πάνε εύκολα στην Ελλάδα ως μόνο προορισμό. Και αυτό το οποίο κάναμε, αντί να δούμε ανταγωνιστικά την Αίγυπτο και το Ισραήλ και την Τουρκία, τους είδαμε συνεταιριστικά αν θέλετε. Εκτός των άλλων, αυτοί έχουν και αεροπορικές εταιρείες που πάνε κατευθείαν στην Κίνα, που εμείς δεν έχουμε. Λοιπόν και με τους Τούρκους και με τους Ισραηλινούς και με τους Αιγύπτιους τώρα και μάλιστα πλησίασα τους Αιγύπτιους την ώρα που είχαν την μεγαλύτερή τους κρίση στον τουρισμό, γιατί πίστευα ότι τότε είναι η καλύτερη στιγμή να επενδύσεις σε καινούργιες σχέσεις. Αντί δηλαδή να πάμε εντελώς ανταγωνιστικά και να πούμε ο θάνατος του γείτονα είναι η ζωή μου και να περιμένουμε απλώς να πάρουμε μιας χρονιάς επισκέπτες, πήγα τότε στην Αίγυπτο και προσπάθησα και έχουμε δρομολογήσει μία συνεργασία με τους Αιγύπτιους, έτσι ώστε να αρχίσουμε να πουλάμε τους κοινούς προορισμούς: ως κοινό προορισμό τις Πυραμίδες και την Ακρόπολη. Αυτό είναι μία διαφορετική νοοτροπία, θέλουμε να αλλάξει ακριβώς αυτού του είδους η νοοτροπία για να μπορείς να ελπίζεις ότι θα ανοίξεις αυτές τις αγορές και ότι ο πρώτος προορισμός θα είναι η Αθήνα και το Κάιρο, αντί να είναι το Λονδίνο ή το Παρίσι.

- Στ. Λουκάκος: Εγώ δεν έχω άλλες ερωτήσεις, εσείς τι θέλετε να προσθέσετε στο κοινό μας εδώ. Ξέρετε ότι είναι πάρα πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις από όλη την Ελλάδα, όλοι περιμένουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας από εσάς για το 2012, οπότε το αφήνω σε εσάς να συνεχίσετε.

-Π. Γερουλάνος: Όχι δεν θα ήθελα να πάρω την πρωτοβουλία από μόνος μου, να αρχίσω να σας μιλάω για άσχετα θέματα, αλλά νομίζω το πιο σημαντικό είναι ειδικά ο κόσμος που είναι εδώ και ειδικά ο κόσμος του τουρισμού, να ξέρει και τι είναι αυτά τα οποία μπορεί να πάρει από την Google πλέον. Εμείς, λόγω της συνεργασίας που είχαμε με τη Google έχουμε καταφέρει, ή μάλλον προσπαθούμε συνέχεια να μεγιστοποιήσουμε τα αποτελέσματα που μπορούμε να έχουμε μέσα από τα ηλεκτρονικά media. Η Google όμως κάνει μια σειρά από πολύ σημαντικά προϊόντα, δίνει υπηρεσίες τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιήσουν οι ελληνικές τουριστικές επιχειρήσεις και νομίζω το πιο σημαντικό είναι η ενημέρωση πάνω σε αυτά. [yeroulanos]

- See more at: http://www.epikairo.gr

Spiegel: Απέτυχε η Μέρκελ

Την άποψη ότι η «ευρωκρίση» δεν έχει τελειώσει και ότι «η καγκελάριος Μέρκελ καταγίνεται με μια ψευδαίσθηση» εκφράζει ο Βόλφγκανγκ Μινχάου σε σχόλιο του στο Spiegel-online όπως μεταδίδει η Deutsche Welle...

«Ο πολυδιαφημισμένος πραγματισμός της Aνγκελα Μέρκελ αποδεικνύεται οφθαλμαπάτη», αναφέρει το γερμανικό περιοδικό, εξηγώντας ότι οι κινήσεις της καγκελαρίου στο πεδίο της διαχείρισης της «ευρωκρίσης» είναι συγκρίσιμες με τις προσπάθειες ενός ιδιοκτήτη κατοικίας να καταπολεμήσει την υγρασία στους τοίχους του σπιτιού του με ένα νέο βάψιμο.

«Ο ευρωχώρος είναι ασθενής. Δεν θα πρέπει πλέον να κάνουμε λόγο για κρίση. Η κρίση συνεπάγεται αλλαγή και η δική μας η ασθένεια είναι χρόνια» επισημαίνει ο γερμανός αναλυτής, επικαλούμενος τη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης στις χώρες της ευρωζώνης.

«Στη Γερμανία είναι λιγότερο αισθητή αυτή η ύπουλη αρρώστια, αλλά και εδώ σημειώθηκε ξαφνικά πτώση της ανάπτυξης κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Συρρικνωνόμαστε στον ίδιο ρυθμό με την Ιταλία και με πιο ισχυρούς ρυθμούς σε σχέση με τη Γαλλία» παρατηρεί ο Μινχάου, υπενθυμίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι τα επόμενα χρόνια η Γερμανία θα υποστεί και δημογραφικό σοκ.

Το ιαπωνικό παράδειγμα
Ο γερμανός αναλυτής συγκρίνει την κατάσταση στην ευρωζώνη με εκείνη της Ιαπωνίας την προηγούμενη δεκαετία για να υποστηρίξει ότι σε τελική ανάλυση «η Ιαπωνία είχε τύχη μέσα στην ατυχία της», καθώς κατόρθωσε να εξομαλύνει τη μείωση του χρέους του ιδιωτικού τομέα με την χρέωση του κράτους. «Εάν οι Ιάπωνες είχαν υιοθετήσει το γερμανικό «χρεόφρενο» ή τους δημοσιονομικούς κανόνες της συνθήκης του Μαάστριχτ, η χώρα θα είχε καταρρεύσει», εκτιμά ο Μινχάου, προβαίνοντας στο εξής συμπέρασμα: «Aκριβώς με αυτή την απειλή είμαστε τώρα αντιμέτωποι...Η κατάρρευση συνιστά μια κατάσταση διαρκούς αδυναμίας με μηδενική ανάπτυξη, υψηλά πραγματικά επιτόκια, υπερτιμημένες συναλλαγματικές ισοτιμίες- και όλα αυτά επί δεκαετίες».

Δεν αλλάζει τίποτε στην υπερχρέωση της Ελλάδας
«Βρίσκουμε μπροστά μας τώρα τις εσωτερικές αντιφάσεις μιας Νομισματικής Ένωσης, η οποία θέλει να είναι μόνο νομισματική και τίποτε περισσότερο. Αντί να επιλύσουμε την κρίση χρέους με μια διάσκεψη για το χρέος, μεταθέτουμε το πρόβλημα, δημιουργώντας πολύπλοκες ομπρέλες προστασίας, οι οποίες μεταφέρουν σε τελική ανάλυση τα χρέη από τη μία γωνία του συστήματος στην άλλη. Αυτό φαίνεται καλό, αλλά στην πραγματικότητα δεν αλλάζει τίποτε στην υπερχρέωση της Ελλάδας και της Πορτογαλίας», επισημαίνει ο Βόλφγκανγκ Μινχάου.

Ο γερμανός αναλυτής αμφισβητεί και την πολιτική της αγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, στην οποία επιρρίπτει ότι παραμέλησε την παραδοσιακή νομισματική πολιτική, παρακολουθώντας άπρακτη την πτώση του πληθωρισμού. «Στο επισφαλές θεμέλιο μιας απατηλής ελπίδας για ανάκαμψη στηρίζεται η σημερινή φήμη της Μέρκελ. Η κατάσταση μας είναι συγκρίσιμη με εκείνη του ιδιοκτήτη μιας κατοικίας, ο οποίος βλέπει με φρίκη τον λεκέ της υγρασίας να βγαίνει κάτω από τον βαμμένο τοίχο και ο οποίος όχι μόνο έχει ξοδέψει τσάμπα λεφτά για το βάψιμο, αλλά πρέπει τώρα να δαπανήσει ακόμη περισσότερα, επειδή μετέθεσε στο μέλλον τη λύση του προβλήματος. Εμείς όλοι, εκτός από τη Μέρκελ, θα κληθούμε να πληρώσουμε ακριβά την πολιτική της καθυστέρησης», καταλήγει ο γερμανός αναλυτής. [tanea]

Εpikairo: Αν υπάρχει μέσο ενημέρωσης με υψηλή αξιοπιστία και καλή πληροφόρηση των τεκταινόμενων της κρίσης, αυτό είναι το Spiegel. Μάλιστα, οι διαρροές προς το Spiegel από κυβερνητικής πλευράς της Γερμανίας αποδεικνύονταν τόσο επιβεβαιωμένες που κανείς θεωρούσε ότι ως άμεσο συνομιλητή τους είχαν τη Μέρκελ ή τον Σόιμπλε. Έτσι, αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν ένας δημοσιογράφος του Spiegel στοχοποιεί τη Μέρκελ ως υπεύθυνη για τη διαχείριση μίας ατέρμονης οικονομικής κρίσης που ταλανίζει την Ε.Ε..

Βλέποντας το ελληνικό παράδειγμα, η χώρα μας είχε την οικονομική στήριξη, χωρίς όμως ποτέ να αισθανθεί ασφαλής· εν αντιθέσει, γίναμε έρμαιο των αγορών και των οίκων αξιολόγησης. Η Ελλάδα αισθάνθηκε απομονωμένη και μετατράπηκε στο απολωλός πρόβατο της ευρώπης. Πράγματι, χρεοκοπήσαμε και σε αυτό έχουμε και αναλαμβάνουμε το πλήρες μερίδιο της ευθύνης. Εντούτοις, αποδείχθηκε ότι η Ελλάδα είχε πρόβλημα αλλά δεν ήταν το πρόβλημα της ευρωζώνης.

Παρά τη σκληρή πολιτική λιτότητας, δίκαιη στην αρχή αλλά εξοντωτική στη συνέχεια [πολλά από τα μέτρα περικοπών που ακολούθησαν το πρώτο μνημόνιο αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά], η κρίση επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη και σήμερα αγγίζει την ίδια τη Γερμανία [απόρροια της κριτικής]. Χαρακτηριστικά, το ίδιο περιοδικό αναφέρει σε προηγούμενο δημοσίευμα '' στην Ελλάδα ο μεικτός μηνιαίος κατώτατος μισθός μειώθηκε το 2012 από 751,39 ευρώ σε 586,08 ευρώ και εκτιμά ότι δεν υπήρξε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, καθώς η ανεργία συνέχισε να αυξάνεται, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε περαιτέρω και κλείνουν καταστήματα και μεσαίες επιχειρήσεις''.

Η δε προς τα κάτω αναπροσαρμογή του ενιαίου μισθολογίου στον Δ.Τ. και τα δυσδιάκριτα μισθολογικά όρια μεταξύ πτυχιούχων και μη, οδήγησαν στην απώλεια ρευστού από την αγορά και ικανού ανθρώπινου δυναμικού από τη χώρα.

Μάλιστα, η Μέρκελ, αντί να ενδυναμώσει τη συνοχή της ευρωπαϊκής βάσης κατά την κρίση, «έδωσε λαβές» στους ευρωσκεπτικιστές με παρεμβάσεις που αφορούσαν ακόμη και σε αλλαγή κυβερνήσεων, όπως στην ανατροπή του Γ. Παπανδρέου μέσω Μπαρόζο ή την επιλογή Μόντι στη γειτονική Ιταλία.

Η Ε.Ε., σε αντίθεση με τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία, φάνηκε άτολμη στις επιλογές της και ακολούθησε σε όλες τις περιπτώσεις την πολιτική του σφιχτού ζωναριού. Παρ' όλα αυτά, οι αντίθετες φωνές εντός της Ε.Ε. παραμένουν ελάχιστες, με τον Παπανδρέου εκτός παιχνιδιού, τον Ρέντσι σε έναν μοναχικό παρόμοιο δρόμο και τον Ολάντ όμηρο της γερμανίδας καγκελάριου. Ίσως έφτασε η ώρα μία νέας προοδευτικής συμμαχίας με αλλαγή στους οικονομικούς άξονες της ευρωπαϊκής πολιτικής, την οποία θα απαιτήσουν οι ίδιοι οι καιροί.

- See more at: http://www.epikairo.gr

Καρχιμάκης: «Κύριε Σαμαρά, θα καλύψετε υπουργό που φοροδιαφεύγει;»

Αιχμές για υπουργό «φοροπαραβάτη» αφήνει μέσω των social media ο Μιχάλης Καρχιμάκης.

Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, απευθύνει ερώτηση προς τον πρωθυπουργό «θα τον καλύψετε ή θα τον ξαποστείλετε;»

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του ο Μιχάλης Καρχιμάκης:

«Αν κύριε Σαμαρά αποκαλυφθεί ,οτι υπουργός της κυβέρνησης σας πιθανόν,να ηταν,με νταβατζιδικη μεθοδευςη ΦΟΡΟΠΑΡΑΒΑΤΗΣ,ΦΟΡΟΦΥΓΑΣ,σε οικογενειακή επιχείρηση (Α.Ε)που μετείχε ως αντιπροεδρος,
υπάρχει μια απορία !!!!
θα τον καλυψετε;
Η θα θα τον εξαποστείλετε»;

Για ένα νέο openGOV

Με αφορμή την τοποθέτηση στην Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης του πρώην βουλευτή Άρτας του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Τσιρώνη και νυν πολιτικού φίλου του Υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου, όπου για ακόμα μια φορά στη θέση ενός γενικού γραμματέα Υπουργείου διορίστηκε ένας πρώην βουλευτής, εν μέσω θερινής ραστώνης κρίνεται σκόπιμη η παράθεση μιας ολοκληρωμένης πρότασης για το πώς πρέπει να στελεχώνονται οι ανώτερες διοικητικές θέσεις των Υπουργείων, στο πνεύμα πάντα της Ανοιχτής Διακυβέρνησης που πήγε να καθιερώσει η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Δεν ήταν λίγοι που λοιδόρησαν εκείνη την επιλογή, με δύο επιχειρήματα που μπορεί και να μην φαντάζουν παράλογα στον μέσο κοινό νου: Αφενός θεώρησαν ότι το επείγον της περίστασης τον Οκτώβρη του 2009 δεν χωρούσε πειραματισμούς. Έπρεπε το κράτος να στελεχωθεί αμέσως και όχι να περιμένει την περαίωση μιας πολύμηνης διαδικασίας. Αφετέρου, ακούστηκε το επιχείρημα: «Μα καλά κι αυτός ο Παπανδρέου, στην Ελλάδα πήγε να κάνει αυτές τις καινοτομίες; Στην Ελλάδα του πελατειασμού, του άκρατου κομματισμού, όπου το κράτος όντως θεωρείται λάφυρο;»

Συν τοις άλλοις ακούστηκε κι ένα πολιτικό επιχείρημα, ότι ο Υπουργός πρέπει να έχει την ευθύνη διορισμού των Γενικών Γραμματέων, οι οποίοι πρέπει να είναι παρόμοιας κομματικής αντίληψης. Δεν μπορεί για παράδειγμα ο υπουργός να είναι ΠΑΣΟΚ και να δίνει τη μάχη αποφυγής της χρεοκοπίας λόγω του Καραμανλή και να έχεις έναν γενικό γραμματέα που υποστηρίζει τη ΝΔ και να είναι καραμανλικός. Επιπρόσθετα υπάρχει και η αντίληψη ότι η δημόσια διοίκηση εφαρμόζει κατά γράμμα την πολιτική της υπεύθυνης κυβέρνησης, που έχει ψηφιστεί από τον λαό και απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.

Συνοπτικά στα τρία παραπάνω επιχειρήματα μπορούμε να απαντήσουμε ως εξής: Πότε άραγε είναι ο κατάλληλος χρόνος για μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση; Η κυβέρνηση Παπανδρέου ίσως είναι η μόνη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης που έκανε μεγάλες μεταρρυθμίσεις σε καιρό σοβούσας οικονομικής κρίσης. Πολιτικά, είναι ορθότερο να κάνεις τις μεγάλες τομές σε περιόδους οικονομικής ευημερίας και κοινωνικής συναίνεσης, εν τούτοις αυτό αναιρεί από μόνο του την μεταρρυθμιστική λογική: Η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να περιμένει εν είδει Δευτέρας Παρουσίας και ας μην ξεχνάμε ότι χάρις στο openGOV διορίστηκαν Γενικοί Γραμματείς εξαιρετικοί, που ακόμα και σήμερα μνημονεύεται το έργο τους. Κατά δεύτερον, ο Παπανδρέου πήγε να πολεμήσει αυτό που κατέκρινε στις δημόσιες ομιλίες του, αλλά οι περί πολλού πολιτικάντηδες αγνοούσαν: το «κράτος λάφυρο».

Τι σήμαινε, αλλά και τι σημαίνει το «κράτος λάφυρο»; Ότι με το που αλλάζει η κυβέρνηση και το αντιπολιτευόμενο κόμμα έρχεται στην εξουσία, φέρνει μαζί του και τα κομματικά στελέχη και τους «κολλητούς», οι οποίοι εφορμούν για την κατάληψη των δημοσίων αξιωμάτων πολυτελείας. Αυτή την έφοδο προς την εξουσία προσπάθησε να θεραπεύσει ο Παπανδρέου με το openGOV, μια έφοδος όμως που επανήλθε δριμύτερη επί ημερών Σαμαρά-Βενιζέλου. Ως προς το τρίτο επιχείρημα, ότι Υπουργός-Γενικός Γραμματέας πρέπει να είναι από την ίδια πολιτική οικογένεια είναι λίγο για το φαίνεσθαι: Πώς είναι δυνατόν να συζητούμε την θέση του μόνιμου Υφυπουργού σε ορισμένα νευραλγικά υπουργεία, όπως π.χ. το Οικονομικών, περνώντας το μάλιστα και από συνταγματική αναθεώρηση και έχουμε πρόβλημα στη θέση του γενικού γραμματέα, την κατεξοχήν διοικητική θέση σε ένα οργανόγραμμα υπουργείου;

Αν θέλουμε να λοιπόν να αποκαλούμαστε προοδευτικοί, πρέπει να δεχόμαστε ότι οι δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις αφορούν οριζόντια όλους, χωρίς εξαιρέσεις, οι οποίες μάλιστα υπηρετούν και θεμελιώδεις αρχές και αξίες, όπως εν προκειμένω η ανοιχτότητα, η διαφάνεια και η αμεροληψία της δημόσιας διοίκησης.

Περνάμε τώρα στην πρόταση αυτή καθεαυτή: Την ευθύνη για τη διενέργεια του openGOV θα αναλαμβάνει η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, όπου ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης θα έχει και αρμοδιότητες «προσωπάρχη» και στο πλαίσιο της Γενικής Γραμματείας θα λειτουργεί και Γραμματεία Προσωπικού, η οποία θα επιφορτιστεί με την εξέταση των βιογραφικών. Οι υπουργοί-υφυπουργοί δεν θα έχουν καμία ανάμειξη στην αξιολόγηση των βιογραφικών, η οποία στα πρώτα στάδια θα είναι καθαρά τυπική, με βάση τα πρόσοντα και το βιογραφικό. Η Γραμματεία Προσωπικού, αφού κάνει το απαραίτητο ξεσκαρτάρισμα, θα καταθέτει στον υπουργό μια λίστα με τα δέκα καλύτερα βιογραφικά. Αφού ο υπουργός την παραλαμβάνει, θα καλεί τους υποψηφίους σε συνέντευξη, σε ώρα και ημέρα που θα είναι γνωστή σε όλους. Εκεί ο Υπουργός θα έχει την ευκαιρία να επιλέξει εκείνον τον Γενικό Γραμματέα που πιστεύει ότι θα εξυπηρετήσει καλύτερα την κυβερνητική πολιτική. Άμα την επιλογή του, από το Υπουργείο θα δημοσιεύεται στη «Διαύγεια» όχι μόνο το βιογραφικό του επιλεγόμενο Γενικού Γραμματέα, αλλά και τα βιογραφικά των υποψηφίων που δεν επελέγησαν, προκειμένου ο πολίτης να αποκτήσει πληρέστερη γνώση. Εκεί έγκεινται και η ευθύνη του Υπουργού: Εφόσον επιλέξει έναν Γενικό Γραμματέα που τυπικά έχει λιγότερα προσόντα από άλλους υποψηφίους, ο υπουργός θα πρέπει να αιτιολογήσει δημόσια την επιλογή του, αυξάνοντας έτσι την λογοδοσία και σε επίπεδο Βουλής, αλλά και κοινής γνώμης.

Η παραπάνω διαδικασία θα γίνεται μέσω δημόσιας προκήρυξης, με καθορισμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ ολόκληρο το στάδιο επιλογής δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 40 ημέρες από την ορκωμοσία της κυβέρνησης. Δικαίωμα κατάθεσης υποψηφιότητας δεν θα έχουν πρόσωπα που ήταν βουλευτές κατά την προηγούμενη βουλευτική περίοδο, ή υποψήφιοι βουλευτές στις τελευταίες εκλογές. Με αυτό τον τρόπο σταματά η νοσηρή νοοτροπία του «χρυσού χαπιού», όπου αποτυχημένοι πολιτευτές καταλαμβάνουν υψηλόβαθμες κρατικές θέσεις. Μέχρι την επιλογή του Γενικού Γραμματέα, τις αρμοδιότητες θα τις ασκεί ο αρμόδιος Υφυπουργός. Η ίδια διαδικασία με την επιλογή του Γενικού Γραμματέα θα πραγματοποιείται και για τις θέσεις ειδικών συμβούλων και επιστημονικών συνεργατών Υπουργών-Υφυπουργών-Γενικών Γραμματέων, πάντοτε με την ευθύνη του Γραφείου Προσωπικού της Διακυβέρνησης.

Αυτή πάνω κάτω είναι η πρόταση για ένα αναβαθμισμένο openGOV, πρόταση που βεβαίως μπορεί να εμπλουτιστεί και να εξειδικευτεί σ' έναν δημόσιο διάλογο. Εντούτοις πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας ότι η ανοιχτότητα, η διαφάνεια και η αξιοκρατία δεν χωρούν εξαιρέσεις και αστερίσκους. Αν θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε όχι μόνο το κράτος, αλλά και την λογική που το προσεγγίζουμε, τότε δεν θα το αντιμετωπίζουμε σαν «λάφυρο», αλλά σαν «θησαυροφυλάκιο» νομιμότητας και αξιοσύνης, επανακτώντας έτσι την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

- See more at: http://www.epikairo.gr

ΌΧΙ στην «αλλαγή του τρόπου επαφής με την τρόικα» ΝΑΙ στον τερματισμό της

Πάνε σχεδόν τρία χρόνια, όταν πρότεινα στο Υπουργικό Συμβούλιο, η επαφή με την τρόικα να πάψει να διενεργείται με το γνωστό τρόπο, ο οποίος δοκίμαζε τα, ήδη τσιτωμένα, νεύρα του ελληνικού λαού. Υπενθυμίζω ότι, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, με αρχηγούς και τότε τους κυρίους Σαμαρά και Τσίπρα αντιστοίχως, περνούσαν την «αντι μνημονιακή» τους περίοδο και, σε συγχορδία με «γνωστούς άγνωστους» κύκλους που ποντάριζαν υπέρ της άτακτης χρεοκοπίας, ενίσχυαν την ανασφάλεια που προκαλούσαν οι επισκέψεις αυτές, για ψηφοθηρικούς λόγους. Λίγο αργότερα, η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου ανατράπηκε και η πρότασή μου αυτή δεν υιοθετήθηκε.

Η, εδώ και λίγο καιρό, απόπειρα οικειοποίησης της πατρότητας της πρότασης από τον κύριο Βενιζέλο είναι, από πολιτική άποψη, ασήμαντη. Αυτό που έχει όμως σημασία είναι ότι, στις σημερινές συνθήκες, «αλλαγή του τρόπου επαφής με τη τρόικα» έχει εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο, με αρνητικές επιπτώσεις στο εθνικό και δημόσιο συμφέρον. Πραγματικά, πριν τρία χρόνια, με επικείμενη συμφωνία για δεύτερη δανειακή σύμβαση, υπήρχε ευκαιρία και είχε νόημα, οι προβλεπόμενες στο πλαίσιό της, τακτές επαφές με τους δανειστές να υπακούουν σε κανόνες και ρυθμίσεις. Σήμερα όμως, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά : η σύμβαση που συμφωνήθηκε τότε ολοκληρώνεται και, συνεπώς, επιβάλλεται να τερματιστούν και οι επαφές που τη παρακολουθούν. Μόνη εκκρεμότητα ουσίας από τη σύμβαση αυτή παραμένει η, αδικαιολόγητα ανεκπλήρωτη, υποχρέωση των δανειστών μας να πραγματοποιήσουν μείωση του δημοσίου χρέους μας. Εξ άλλου, όπως επίσης έχει συμφωνηθεί, η Ελλάδα, ως ισότιμο μέλος της ζώνης του ΕΥΡΩ, επιτηρείται πια με τους ενιαίους κανόνες που ισχύουν για όλους, ανεξαιρέτως.

Άρα, συνομιλητές μας πια είναι τα μέλη των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του ΕΥΡΩ και όχι η «τρόικα». Τόπος διεξαγωγής των συνομιλιών είναι ο χώρος σύγκλησης θεσμικών ευρωπαϊκών οργάνων και όχι κυβερνητικά κτίρια στην Αθήνα. Και πηγές πληροφόρησης όλων μας, για όλα και για όλους είναι τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ (μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά) και όχι εγχώριοι παραγωγοί εντυπώσεων στην υπηρεσία μικρών σκοπιμοτήτων.

Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι «αλλαγή του τρόπου επαφής με τη τρόικα» είναι ψευδώνυμο της συνέχισης της επαφής αυτής, ενώ είναι επιβεβλημένος ο τερματισμός της. Και «συνέχιση της επαφής» σημαίνει συζήτηση γύρω από θέματα εθνικής μας κυριαρχίας, μεταξύ μη νομιμοποιημένων συνομιλητών και μάλιστα με απροσδιόριστο το επιδιωκόμενο όφελος από τη πλευρά μας. Αλλά αυτή η επαπειλούμενη απαράδεκτη εξέλιξη είναι αναπόφευκτη συνέπεια της κυβερνητικής γραμμής της «αναδιαπραγμάτευσης» στην οποία, δυστυχώς, έχει προσχωρήσει πια και ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκτιμώ ότι, όπως ναυάγησε το «τρίτο μνημόνιο» θα ναυαγήσει και η μεταμφίεσή του σε «αναδιαπραγμάτευση». Μόνο που αυτό δεν θα συμβεί από μόνο του, ούτε μέσω εναλλακτικών της απελπισίας και του αυτοχειριασμού. Θα γίνει πραγματικότητα από δυνάμεις που προασπίζουν τα εθνικά συμφέροντα, αντί να τα συζητούν αναίτια, άσκοπα και άτοπα. Οι δυνάμεις αυτές υπάρχουν και είναι η ώρα να αποκτήσουν τη δική τους πολιτική έκφραση. 

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ