Ψάχνοντας μάταια διέξοδο χωρίς να διακυβεύεται η σταθερότητα

Σχόλιο της συντακτικής επιτροπής του ΔΟΡΥΦΟΡΟΥ
Τι σημαίνει τελικά επί της ουσίας η διαδικασία εκλογής Προέδρου που ανακοινώθηκε χθες;
Εκλογές ή παράταση της θητείας της σημερινής κυβέρνησης;

Όμως και στην περίπτωση που επιτευχθεί συμφωνία για τον πρόεδρο και παραμείνει η κυβέρνηση, τι θα έχουμε; Παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, εσωτερικές εντάσεις και αμφισβητήσεις από την "αγορά".
Από την άλλη, αν γίνουν εκλογές, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Μια αυτοδύναμη κυβέρνηση πολύ δύσκολα θα μπορέσει να σχηματιστεί (και η αλήθεια είναι ότι μάλλον και κανένα κόμμα δεν το επιθυμεί).

Άρα, θα προχωρήσει ένας κυβερνητικός συνασπισμός 2,3,4 κομμάτων. Όμως, ποιος θα συγκυβερνήσει με ποιόν και με ποια κυβερνητική συμφωνία. Όταν τα κόμματα σήμερα δεν μπορούν να συμφωνήσουν για το αν το χρέος είναι βιώσιμο, πως θα συμφωνήσουν στην αντιμετώπιση των πιέσεων των δανειστών και των αγορών, αλλά και γενικότερα στον σχεδιασμό για την εκτόνωση της κατάστασης; 

Θα μπορούσε να είναι ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, η νέα κυβέρνηση; Δύσκολα. ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ; Παρόλη τη "συμπλευση" θα ήταν κατάντια για τον ΣΥΡΙΖΑ. ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ- ΠΟΤΑΜΙ, αρκετά πιθανό όσο και δύσκολο στην πράξη. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ φαίνεται ότι δύσκολα θα φτάσουν τον απαιτούμενο αριθμό για σχηματισμό κυβέρνησης, ενώ θα είναι δύσκολο να μείνει εκτός το πρώτο - σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις - κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ είναι το μόνο σίγουρο, δηλαδή ότι θα είναι έξω από κάθε σχηματισμό κυβερνητικό, καθώς σίγουρο μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα δεχτεί το ΠΑΣΟΚ να συμπλεύσει μαζί του σε μια κυβέρνηση, καθώς έχει ήδη φανατίσει τους ψηφοφόρους του εναντίον του. 

Και η Ευρώπη ; Θα περιμένει την Ελλάδα; Θα αδιαφορεί αν στηθεί το ίδιο σκηνικό με διπλές ή και τριπλές εκλογές, όπως το 2012, σκηνικό που θα κοστίσει πολύτιμο χρόνο και χρήμα;
Όμως, πέρα από όλα αυτά, ποιο δρόμο θα ακολουθήσουμε ως χώρα;
Το σημερινό, ελπίζοντας ότι θα αρχίσουν να καλυτερεύουν οι οικονομικοί αριθμοί και ότι σιγά - σιγά θα αλλάξουμε σελίδα; Και σε κάθε περίπτωση πόσο θα αντέξουν ακόμα οι μακροχρόνιοι άνεργοι, οι χαμηλοεισοδηματίες, οι χαμηλοσυνταξιούχοι;

Να οδηγηθούμε σε σύγκρουση με τους δανειστές και την Ευρώπη; Με ποιό αποτέλεσμα και με ποιο τίμημα; 

 
Υπάρχει εθνικό σχέδιο για ένα τέτοιο μεγάλο βήμα;
Πως μπορεί να επιτευχθεί η εθνική ενότητα όταν οι πολίτες πολώνονται να ψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές είτε τα υφιστάμενα κυβερνητικά κόμματα στο όνομα της "σταθερότητας", είτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο όνομα της "ανατροπής" ;.
Μπορεί να συνυπάρξει σταθερότητα και ανατροπή; Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, δύσκολα.

 Άρα, οι εκλογές που έρχονται, σε όποιο χρονικό ορίζοντα γίνουν, απλά θα επιβεβαιώσουν τα μεγάλα λάθη του 2010.
Τότε, που υπήρχαν περιθώρια συνεννόησης και κοινής αντιμετώπισης της κρίσης.
Τώρα, απλά θα επιβεβαιωθεί η ζημιά που έγινε από την απόκρυψη της αλήθειας. Γιατί όλοι γνώριζαν ότι ούτε "τσάμπα μάγκες" ήταν εύκολο να το παίξουμε με το τεράστιο έλλειμμα. Μόνοι μας δεν είχαμε δυνατότητα να καλύψουμε τις βασικές ανάγκες λειτουργίας του κράτους (αυτό ήταν το δημοσιονομικό πρόβλημα και όχι το χρέος,). Αλλά βέβαια, ούτε να δίνουμε την αίσθηση στην κοινωνία ότι ως δια μαγείας θα ξημερώσει μια ωραία μέρα, που όλα θα είναι παρελθόν, θα έχει φύγει η τρόικα και η Ελλάδα θα ευημερεί.

Το βαθύτερο πρόβλημα των μεταρρυθμίσεων εξακολουθεί να υφίσταται και βέβαια, οι πελατειακές και συντεχνιακές λογικές , η διαφθορά χτυπιούνται με αλλαγή νοοτροπίας και δεν αρκούν οι νόμοι. Φυσικά, δεν πρέπει να υποβιβάζουμε το γεγονός ότι η Ελλάδα "πληρώνει" και την μεγάλη ανικανότητα της ηγεσίας της Ε.Ε, η οποία καθυστέρησε σημαντικά να δράσει την κρίσιμη ώρα και ακόμη, δεν κατανόησε ότι πρέπει να φτιαχτεί ένα δίχτυ πραγματικής προστασίας για τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Όσο δεν υπάρχει η δυνατότητα μιας μεγάλης εθνικής συμφωνίας οι εκλογές όσες φορές και να γίνουν απλά θα επιβεβαιώνουν το αδιέξοδο. Όποια και να είναι τα αποτελέσματα.

http://doryforos-europa.blogspot.gr/

Ο βερμπαλισμός του Βενιζέλου που όλα τα στρογγυλεύει και όλα τα παραποιεί

Ακούγοντας και διαβάζοντας κανείς την χθεσινή ομιλία του Αντιπροέδρου Βενιζέλου, μπορείς εύκολα να διαπιστώσεις ότι ο βερμπαλισμός του έχει τη χάρη να τα στρογγυλεύει όλα, προσπερνώντας κομβικές πολιτικές στιγμές, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθεί η εικόνα του δεινού ρήτορα. Προτού αναφερθούμε σε τέσσερα επιμέρους σημεία που μας έκαναν εντύπωση, αξίζει να πούμε ότι ο Βενιζέλος μίλησε χθες στον προϋπολογισμό ως ο κορυφαίος Υπουργός του Σαμαρά και όχι ως εταίρος και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που μετέχει στην κυβέρνηση.

Σημείο 1ο:

"Και αλήθεια, ας απαντήσουμε στο καίριο ερώτημα: Τι έγινε αυτούς τους μήνες, ιδίως από τον Σεπτέμβριο και μετά; Μήπως βιαστήκαμε; Μήπως εμείς προκαλέσαμε την αντίδραση των εταίρων και των αγορών, επειδήθέσαμε ζητήματα άκαιρα ή ανώριμα;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Στήριξης, το δάνειο δηλαδή των 230 δισεκατομμυρίων, λήγει κατά το ευρωπαϊκό του σκέλος –που είναι το κορυφαίο σκέλος, το μεγαλύτερο- στις 31 Δεκεμβρίου του 2014. Δεν υπάρχει λόγος σύναψης νέου δανείου, άρα δεν υπάρχει λόγος σύναψης νέου προγράμματος.

Στις 6 Νοεμβρίου, πριν από λίγες εβδομάδες, το Eurogroup απεφάσισε με πανηγυρικό και δημόσιο τρόπο ότι το Πρόγραμμα λήγει και ότι η Ελλάδα πρέπει να ενταχθεί σε έναν από τους υφιστάμενους τακτικούς, προληπτικούς μηχανισμούς στήριξης της ελληνικής οικονομίας, όπως συμβαίνει και με τις οικονομίες όλων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης. Και το Πρόγραμμα αυτό είναι το περιβόητο ECCL, δηλαδή, μια προληπτική γραμμή η οποία θωρακίζει τη χώρα απέναντι στον κίνδυνο κερδοσκοπικών παιχνιδιών των αγορών.

Στην απόφασή του αυτή, στις 6 Νοεμβρίου, το Eurogroup λέει ρητά, επίσης, ότι θεωρεί αναγκαίο να υπάρχει μία εμπλοκή του ΔΝΤ και στη νέα φάση. Ούτως ή άλλως οι πάγιες ρυθμίσεις των προληπτικών μηχανισμών στήριξης προβλέπουν τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και ένας λόγος παραπάνω, εμείς που έχουμε να παίρνουμε λεφτά από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με σχετικώς ευνοϊκά επιτόκια μέχρι και το 2016, έχουμε κάθε δικαίωμα και κάθε λόγο να μετατρέψουμε το Πρόγραμμα αυτό σε ένα προληπτικό, επίσης, πρόγραμμα, παράλληλο με αυτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως θώρακα προστασίας έναντι των αγορών, έτσι ώστενα μπορούμε να ρυθμίζουμε τις σχέσεις μας μεταξύ αγορών και θεσμικών εταίρων, ευρωζώνης και ΔΝΤ, με ένα κριτήριο οφέλους και συμφέροντος ανάλογα με τα επιτόκια που μας δίνουν οι αγορές ή που μας δίνουν οι εταίροι μας".

Σχόλιο: Ο Βενιζέλος κάνει σαν να μην έγινε ποτέ το "Παρίσι Ι", από το οποίο ξεκίνησε το κλίμα να στραβώνει με την Τρόικα, όταν ο Chris Protopapas έκανε τον σκληρό στο ΔΝΤ. Επιπλέομ, ο Βενιζέλος αναφέρεται στην υποχρεωτική σύμπραξη του ΔΝΤ, όταν η επωδός ήταν η απεμπλοκή μας απ' αυτό, με το τέλος του ευρωπαϊκού σκέλους του δανείου. Και βεβαίως, ο Βενιζέλος δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στην ψήφο εμπιστοσύνης του Οκτωβρίου, αλλά και στην ταραχή που προκλήθηκε στις αγορές, με τα spread του δεκαετούς ομολόγου να εκτινάσσονται στον Θεό.

Σημείο 2ο
Βέβαια, η διαπραγμάτευση γίνεται πολύπλοκη και παρατείνεται επειδή υπάρχει, όπως είπα και προηγουμένως, η πολιτική αβεβαιότητα. Δηλαδή, ας είμαστε απολύτως καθαροί μεταξύ μας: Το χρονοδιάγραμμα της διαπραγμάτευσης έχει διασταυρωθεί με το χρονοδιάγραμμα τωνσυνταγματικών διαδικασιών εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και άρα με τη συνταγματικά προβλεπόμενη πιθανότητα διάλυσης της Βουλής λόγω αδυναμίας εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας με αυξημένη πλειοψηφία. Αυτό το ξέρουν οι πάντες. Και περιμένουμε μια υπεύθυνη στάση από πολιτικές δυνάμεις που εκφράζουν ένα λαό και ένα έθνος και όχι το μικροκομματικό συμφέρον.

[..]

Προσωπικά τα έχω ακούσει κι άλλες φορές τα θέματα αυτά, τα ίδια επιχειρήματα, την ίδια προσέγγιση και την έχω δει να διαψεύδεται στην πορεία αυτών των πέντε δύσκολων χρόνων, να διαψεύδεται οικτρά, γιατί οι συσχετισμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι συσχετισμοί ιδεολογικοπολιτικοί, είναι συσχετισμοί διακρατικοί. Μία γερμανική κυβέρνηση είναι γερμανική κυβέρνηση είτε είναι χριστιανοδημοκρατική είτε σοσιαλδημοκρατική είτε συνεργασίας. Και μία ελληνική κυβέρνηση, ανεξαρτήτως της πολιτικής της ταυτότητας, αγωνίζεται να προστατεύσει μία χώρα που βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης και πρέπει να βγει από το επίκεντρο της κρίσης στο ξέφωτο της νέας σελίδας.

Σχόλιο: Πώς γίνεται από τη μια η Τρόικα να κινείται αποκλειστικά με ορίζοντα τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, από την άλλη όμως στην διαπραγμάτευση να συμπεριφέρεται με αμεροληψία απέναντι στους εκπροσώπους της εθνικής κυβέρνησης;

Σημείο 3ο:

[..] το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι εντυπωσιακά μικρό σε πραγματικούς όρους. Είναι πολλοί αυτοί που λένε ότι είναι μόλις 60% του ΑΕΠ, αν μετρηθεί σωστά.

Σχολιο: Αυτή η αποστροφή του Βενιζέλου πιθανόν να περάσει στα ψηλά, αλλά εμείς οφέιλουμε να αναδείξουμε την μπαρούφα που εκστόμισε ο Αντιπρόεδρος. Από που προκύπτει ότι το δικό μας χρέος είναι στο 60% του ΑΕΠ; Αν είναι έτσι, όχι μόνο είμαστε υπόδειγμα του Δημοσιονομικού Συμφώνου Σταθερότητας, αλλά ο ίδιος ο Βενιζέλος πρέπει να βγει στην Ευρώπη και τον κόσμο και να διδάξει πώς μπορεί μια χώρα να έχει 60% επί του ΑΕΠ δημόσιο χρέος, αλλά κάθε φορά να βρίσκεται στο χείλος της στάσης πληρωμών; Αυτά του είδους τα μαθηματικά του Βενιζέλου είναι επικίνδυνα και ανεύθυνα και μας παραπέμπουν στα Greek Statistics του Καραμανλή.

Σημείο 4ο:

Κοιτάξτε, όλα αυτά χρόνια από το 2010 μας έχει βγει η ψυχή, κάνοντας μια υπεράνθρωπη και άδικη προσπάθεια. Την κάναμε -και την κάνω κι εγώ προσωπικά- ως ανταπόκριση σε μια διπλή υποχρέωση. Μια υποχρέωση απέναντι στην υπόσταση του έθνους και μία υποχρέωση απέναντι στην ενότητα και τον ρόλο της παράταξης.

Πάντα έχουμε μια αμφιθυμία εσωτερική, γιατί ανατρέπουμε δικές μας κατακτήσεις. Ανατρέπουμε δικές μας ευκολίες, προκειμένου να εκλογικεύσουμε λάθη, υπερβολές και αντιφάσεις της μεταπολίτευσης. Διαμορφώθηκε ένα ασύμμετρο πολιτικό πλαίσιο. Κάποιοι ανέλαβαν τις δυσκολίες, κάποιοι ανέλαβαν τον εύκολο ρόλο.

Λέει ο Απόστολος Παύλος στην Β΄ προς Κορινθίους επιστολή «ἔξωθεν μάχαι, ἔσωθεν φόβοι». Όποιος έχει ζήσει την πραγματική διαπραγμάτευση για την υπόσταση και την πορεία της χώρας, όποιος έχει βρεθεί αντιμέτωπος με διλήμματα, με εκβιασμούς, όποιος κλήθηκε να απαντήσει με ταχύτητα σε ερωτήματα υπαρξιακά με ιστορικό βάρος, ξέρει τι σημαίνει να πρέπει να αντέξεις, να πρέπει να απαντήσεις, να πρέπει να προστατεύσεις το εθνικό συμφέρον.

Σχόλιο: Το ΠΑΣΟΚ να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι τη στιγμή που ανέλαβε ο Βενιζέλος ΥΠΟΙΚ τον Ιούνιο του 2011 ήταν πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις. Επίσης να θυμίσουμε στον Αντιπρόεδρο ότι το ΠΑΣΟΚ πριν το πάρει στα χέρια του ήταν στο 22%. Και όταν ακούς τον Βενιζέλο να μιλά για τις γρήγορες αποφάσεις που έπρεπε να πάρει, ο νους όλων ανατρέχει πίσω στο δημοψήφισμα και την πραξικοπηματική λογική του να υποκαταστήσει τον Πρωθυπουργό του 44%. Εκεί ο Βενιζέλος και η ομάδα του κινήθηκαν γρήγορα, προστατεύοντας πάντα το εθνικό συμφέρον..

- See more at: http://www.epikairo.gr

Στην Κοζάνη στις 17 Δεκεμβρίου η τρίτη δημόσια ομιλία του Παπανδρέου

Πληθαίνουν οι δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους τρεις μήνες.

Μετά την ομιλία στο Ζάππειο την 1η Σεπτεμβρίου για τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και την εκδήλωση στο Ηράκλειο Κρήτης τον Οκτώβριο, ο κ. Παπανδρέου θα πραγματοποιήσει την τρίτη δημόσια ομιλία στο εκθεσιακό κέντρο Κοζάνης στις 17 Δεκεμβρίου, με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή».

Στην τρίτη δημόσια ομιλία του θα προχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου στις 17 Δεκεμβρίου στην Κοζάνη, με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή»

Όπως αναφέρεται στο σχετικό δελτίο τύπου, ένας από τους σκοπούς της έκθεσης «είναι να αποτελέσει το έναυσμα για την ανάπτυξη ενός δημιουργικού διαλόγου, που θα συμβάλλει στην οικοδόμηση μιας οραματικής, αλλά συνάμα ρεαλιστικής και αποτελεσματικής πρότασης για τη συγκρότηση μιας προοδευτικής συμμαχίας πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που συνεχίζουν να αγωνιούν για το μέλλον της Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού. Προοδευτικών δυνάμεων, που κατανοούν ότι οι ίδιες οφείλουν να αποτελέσουν την Αλλαγή που οραματίζονται και αναζητούν την ανατροπή των πελατειακών αντιλήψεων, νοοτροπιών και συμπεριφορών που συνεχίζουν να κρατούν σε ομηρία τη χώρα και τον Ελληνικό λαό».

Η έκθεση συνιστά μια ιστορική αναδρομή μέσα από κείμενα, φωτογραφίες, αφίσες και άλλο υλικό των αρχείων του Ιδρύματος Παπανδρέου, δια των οποίων καταγράφονται σημαντικοί σταθμοί της πρόσφατης ιστορίας της χώρας και των αγώνων για την «κατοχύρωση της Δημοκρατίας αλλά και την Αλλαγή μιας χώρας που ταλανίστηκε επί δεκαετίες από την κυριαρχία μιας αυταρχικής συντήρησης και την επιβολή μιας δικτατορίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

http://www.smartpost.gr/

Δήλωση για τις αποφάσεις του Eurogroup και της Κυβέρνησης.

Πρώτον : η Ελλάδα παραμένει τελικά στο Μνημόνιο, την ώρα που η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έγκαιρα και προγραμματισμένα ανέκτησαν πλήρως την εθνική τους κυριαρχία, ενώ παράλληλα και η Κύπρος βαδίζει στέρεα και σωστά.

Αντίθετα, η Κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου απέτυχε να φέρει σε πέρας την ιστορική αποστολή της.

Δεύτερον : προκειμένου η Ελλάδα να αποφύγει τώρα τα χειρότερα είναι αναγκασμένη μέχρι τέλος Φεβρουαρίου να κάνει όσα δεν έκανε δυόμισι χρόνια, επειδή προτεραιότητα των κκ Σαμαρά, Βενιζέλου ήταν η εκτέλεση συμβολαίων διαπλοκής και η αναβίωση πελατειακών αντιλήψεων και πρακτικών. 

Τρίτον : επειδή τα μέτρα που πλέον απαιτούνται θα είναι εξαιτίας τους οδυνηρά, αποφάσισαν να παραπέμψουν τη λήψη τους μετά την προσπάθεια για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Άρα, με βάση το υπαρκτό ενδεχόμενο μη εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, η προφανής πολιτική τους σκοπιμότητα είναι να αποποιηθούν την εθνική ευθύνη τους.

Τέταρτον και σημαντικότερο : εκθέτουν την χώρα σε ανυπολόγιστους κινδύνους και τυχοδιωκτικά τζογάρουν πέντε ετών θυσίες των Ελλήνων και των ελληνικών επιχειρήσεων.
Για ό,τι συμβεί από εδώ και στο εξής στην πατρίδα, την αποκλειστική ευθύνη θα φέρουν ιστορικά και πολιτικά οι κ.κ.Σαμαράς και Βενιζέλος.

Γ.Ραγκούσης

Είναι αργά για δάκρυα, Αντώνη

Iστορικής σημασίας η χθεσινή ομιλία Σαμαρά καθότι παραδέχθηκε μετά από 5 χρόνια στυγνής προπαγάνδας την αλήθεια για την ένταξη της χώρας στο μνημόνιο· μία αλήθεια την οποία διαστρέβλωσε με συνέπεια και σέρβιρε αφειδώς στον ελληνικό λαό. Παραθέτουμε 3 χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

[...] Κανείς δεν αμφιβάλει σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Ελλάδα θα έχει βγει από την εποχή των μνημονίων σύντομα, μνημονίων αναγκαστικού δανεισμού. Βγαίνουμε από την εποχή που αγορές ήταν κλειστές για μας, όταν για να μην χρεοκοπήσουμε δανειζόμασταν απευθείας από τους εταίρους μας, οι οποίοι για να μας δώσουν τα λεφτά μας έβαζαν επαχθείς όρους. Από αυτό τον αναγκαστικό δανεισμό βγαίνουμε.

[...] Αν η χώρα επέστρεφε στα ελλείμματα, δεν θα είχε πια στη διάθεση της την πιστωτική γραμμή. Η πιστωτική γραμμή θα μας εξασφαλίζει από αναποδιές, από αναταράξεις, για τις οποίες εμείς δεν ευθυνόμαστε. Για πράγματα που εμείς ευθυνόμαστε, δεν μας καλύπτει καμιά πιστωτική γραμμή. Θα υποχρεώσουν τη χώρα να ξαναπάει σε αναγκαστικό δανεισμό. Γι' αυτό και ο κόσμος υποψιάζεται σήμερα ότι του τάζουν πολλά, που αν πάνε αν του τα μοιράσουν θα γίνει χάος και θα αναγκαστούν να τα πάρουν πίσω πολλαπλάσια.

[...] Εσείς «χτυπιέστε» ότι δεν είναι βιώσιμο και δίνετε όσο μπορείτε με την επέμβαση σας μια γραμμή προς τις αγορές σαν να λέτε « προς Θεού, μη δανείζετε την Ελλάδα». Για να οδηγήσετε τον τόπο που; Πάλι σε αναγκαστικό δανεισμό. Αλλά μας λέτε από πάνω ότι θα κάνετε παροχές που τις υπολογίζετε σε 12,5 δις. Αλλά δικοί σας άνθρωποι λένε ότι είναι πολύ παραπάνω αυτά που υπολογίζετε. Και θα τις χρηματοδοτήσετε από πηγές που δεν υπάρχουν. Και για τις οποίες δικοί σας άνθρωποι, σοβαροί, λένε ότι δεν υπάρχει ούτε το εν τρίτον από αυτά που έχετε υπολογίσει. Άρα, θα ξεκινήσετε με ένα έλλειμμα πάνω από 10 δις. Κι όταν κλείσουν οι αγορές, θα ζητάτε δανεικά από τους εταίρους μας και περικοπή χρέους. Δηλαδή τι θα τους πείτε; «Και δώστε μου καινούργια λεφτά, παρακαλώ, να κάνω παροχές και κόψτε μου κι από εκείνα που χρωστάω». Μα, που το έχετε δει αυτό;

Εpikairo: Στην ομιλία του ο Σαμαράς παραδέχεται ότι η ένταξη της χώρας στο μνημόνιο ήταν το αποτέλεσμα αλόγιστων δημοσιονομικών πολιτικών, δείχνοντας έμμεσα αλλά και με το δάχτυλο τον Κώστας Καραμανλή. Η μέχρι πρότινος αφήγηση του Σαμαρά ήταν ότι την χώρα έβαλε στο μνημόνιο η κυβέρνηση Παπανδρέου. Παραθέτουμε ένα ενδεικτικό απόσπασμα ομιλίας του το 2011:

''Εμείς δεν φέρνουμε την καταστροφή, όπως κάνουν καθημερινά υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Που δυσφημούν τη χώρα στο εξωτερικό, και δημιουργούν πανικό μέσα στην Ελλάδα... Πέρσι αποκαλούσαν την Ελλάδα «διεφθαρμένη χώρα». Κι ύστερα ανακάλυψαν ότι δεν μας δάνειζαν οι αγορές! Πέρσι αποκαλούσαν την Ελληνική Οικονομία «Τιτανικό». Κι ύστερα μας επιτέθηκαν οι κερδοσκόποι. Φέτος βγαίνει ό ίδιος ο υπουργός Οικονομικών και δηλώνει ότι μετά τον Ιούλιο το κράτος «κατεβάζει ρολά». Και με όλα αυτά δημιουργήθηκε πανικός μέσα στη χώρα. Οι άνθρωποι είναι ανεύθυνοι. Και αδιόρθωτοι...''

Κρίση ειλικρίνειας, λοιπόν, από τον πολιτικό που δίχασε μία ολόκληρη χώρα, χωρίζοντας αυτήν σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, παραθέτοντας εικονικά οικονομικά προγράμματα, τρις, στο Ζάππειο, και, ξεγελώντας τον ελληνικό λαό ότι υπήρχε άλλος δρόμος, με κύριο απώτερο σκοπό την ανέλιξή του στην εξουσία.

Κρίση ειλικρίνειας από τον πολιτικό που υποσχέθηκε ότι θα μηδενίσει το έλλειμμα σε 1 χρόνο και έσυρε έναν ολόκληρο κομματικό στρατό σε πλατείες και πεζοδρόμια, ενώ μετά την ανάληψη της εξουσίας έκανε μία πολιτική κωλοτούμπα άνευ προηγουμένου αφήνοντας πίσω του, βαριά κληρονομιά για το έθνος, ψεκασμένους και φασίστες.

Κρίση ειλικρίνειας από τον πολιτικό που όρισε το PSI ως απώλεια εθνικής κυριαρχίας με διάγγελμά του ανήμερα της εθνικής εορτής (28oct 2011) και κατόπιν το έκανε πολιτική του σημαία και προσωπικό του επίτευγμα.

Κρίση ειλικρίνειας από τον πολιτικό που οδήγησε τη χώρα σε διπλές εκλογές το 2012, με μόνο αντικειμενικό σκοπό να γίνει αυτός ο πρωθυπουργός της χώρας. Θυμίζουμε ότι εξαιτίας της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου των 6 μηνών, είχε παγώσει η οικονομία της Ελλάδας, με αποτέλεσμα να μας στέλνουν χρήματα με τα αεροπλάνα οι «δυνάστες ξένοι» για να αποφύγουμε το bank run, από την έλλειψη ρευστότητας που προκάλεσε η ανευθυνότητα ενός αριβίστα.

Κρίση ειλικρίνειας από τον πολιτικό που μετέφερε πολιτικές και ποινικές ευθύνες σε πρόσωπα που ανέλαβαν να κρατήσουν τη χώρα όρθια, να δημιουργήσουν μηχανισμό στήριξης, να δανειστούν 110 δις και να αποφύγουμε την άτακτη χρεκοπία, στιγματίζοντάς τους με στοχευμένες ακροδεξιές μεθόδους και βαπτίζοντάς τους προδότες του έθνους.

Κρίση ειλικρίνειας από τον πολιτικό που κάλυψε τους πραγματικούς ενόχους και απέκρυψε την αλήθεια από την ελληνικό λαό, μη αφήνοντάς τον να αντιληφθεί τις πραγματικές αιτίες που χρεοκόπησαν την χώρα, λειτουργώντας υπέρ μικροκομματικών συμφερόντων και εις βάρος της Ελλάδας που τελικά αγάπησε λιγότερο απ᾽ τον εαυτό του.

Είναι αργά για δάκρυα, Αντώνη.
- See more at: http://www.epikairo.gr

Μιχ. Καρχιμάκης: «Συνεχίζω να επιμένω η κυβέρνηση κάλυψε με νόμο μεγαλοφοροφυγαδες»

Όταν από 402 ελέγχους για εμβάσματα του εξωτερικού της περιόδου 2009-2011 βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα 150 εκατ. ευρώ, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος της χαριστικής ρύθμισης που έγινε από την κυβέρνηση το καλοκαίρι του 2013, για παραγραφή ελέγχων των εμβασμάτων που διοχετευτήκαν στο εξωτερικό για εννέα ολόκληρα χρόνια από το 2000 μέχρι το 2008, αν τελικά φορολογήθηκαν.

Ποιος καλείται λοιπόν να πληρώσει την πιθανή φοροδιαφυγή από το μη έλεγχο των εμβασμάτων που υπολογίζονται από το 2000 μέχρι σήμερα γύρω στα 300 δις. ευρω.

Δυστυχώς, οι φτωχοί, οι αδύναμοι, τα μόνιμα θύματα της κρίσης και οι δημιουργοί της οικονομίας.
Και η υποκρισία το ψέμα η ανευθυνότητα και η ευτέλεια συνεχίζονται.

ΜΙΧ. ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ

Μήπως επιδιώκουν πια να μας αποπέμψουν;

Μαρίνος Γιάννης

Ανεξάρτητα από την έκβαση του θρίλερ μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας, νομίζω χρήσιμο είναι να υπενθυμίσω τα εξής:

* Υπό το καθεστώς της τρόικας αποφάσισε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου να τεθούμε όταν βρεθήκαμε σε αδυναμία πληρωμών επειδή έπαψαν να μας δανείζουν οι αγορές λόγω υπερχρέωσης. Αν δεν αποδεχόμασταν τις περικοπές και τις μεταρρυθμίσεις που μας ζητήθηκαν, δεν θα μας έδιναν 240 δισ. ευρώ δάνεια και η χώρα θα είχε κηρύξει πτώχευση με επακόλουθο το οικονομικό χάος.

* Την ανάγκη των μέτρων που προέβλεπαν τα μνημόνια είχε αμφισβητήσει όχι μόνο η σημερινή αντιπολίτευση αλλά και η ΝΔ υπό τον κ. Σαμαρά. Την αντιμνημονιακή ρητορεία την εγκατέλειψε ευθύς μόλις έγινε Πρωθυπουργός, καθώς διαπίστωσε ότι οι μαγικές λύσεις που επικαλούνταν στα ξεχασμένα πια Ζάππεια αποδείχθηκε ότι ήταν εν πολλοίς ανεφάρμοστες. Ετσι αποδέχθηκε τις βάρβαρες οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, αλλά απέφυγε να εφαρμόσει όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης, περιορισμό της γραφειοκρατίας, που διευκολύνει τη διαφθορά, και κατάργηση των αντικινήτρων στην επιχειρηματική δραστηριότητα και στις παραγωγικές επενδύσεις. Περιορίστηκε μεν και ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά με συνταξιοδοτήσεις. Δηλαδή κανένας μόνιμος δημόσιος υπάλληλος δεν βρέθηκε άνεργος και χωρίς εισόδημα, όπως το 1,5 εκατομμύριο ανέργων από τον ιδιωτικό τομέα. Απέμειναν 3 εκατομμύρια εργαζόμενοι για να θρέψουν τα υπόλοιπα 8 εκατομμύρια και έτσι οδηγείται σε χρεοκοπία το ασφαλιστικό σύστημα.

* Παρά τις κατάρες κατά της τρόικας, χάρη στα επώδυνα αλλά αναγκαία μέτρα που μας επέβαλε και τον πρωτοφανή δανεισμό με χαμηλά επιτόκια, τέθηκε υπό έλεγχο η κατάσταση και παρά τα κάποια λάθη εξυγιάνθηκαν τα δημόσια οικονομικά, ενεργοποιήθηκε κάπως η παραγωγική μηχανή, ισορρόπησε το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών και φάνηκε επιτέλους φως στην άκρη του τούνελ. Το περίφημο success story.

Ομως αντί της αναγνώρισης του επιτεύγματος χάρη στα μνημόνια, ο κ. Σαμαράς θυμήθηκε το αντιμνημονιακό του παρελθόν, ανακοίνωσε με πάθος ότι τα σχίζει φύλλο-φύλλο, διώχνει το ΔΝΤ και βγαίνει ξανά στις αγορές, που όμως τον άδειασαν.

Προσπαθώντας έτσι να αποκρούσει την επερχόμενη λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ, κατέληξε με την αντιμνημονιακή ρητορεία του να δικαιώσει τον λαϊκισμό της αντιπολίτευσης και να επανατροφοδοτήσει τις αμφιβολίες και τη δυσπιστία των δανειστών για τη σοβαρότητα του πολιτικού μας συστήματος. Βλέπουν διάθεση βεβιασμένης εξόδου από τα μνημόνια. Και δίνουμε την εντύπωση ότι θα επανέλθει εν δόξη και τιμή το χαζοχαρούμενο και φαύλο παρελθόν το οποίο μας έφερε στη σημερινή δραματική λιτότητα.

Αν χάρη στα μνημόνια γλιτώσαμε την πτώχευση και ξαναβρήκαμε, έστω με θυσίες των πολλών, την οδό επανόδου στην ανάπτυξη, το λογικό θα ήταν να δεσμευθούμε ότι θα συνεχίσουμε τα συμφωνηθέντα προκειμένου να παγιωθεί η επισφαλής σταθεροποιητική και αναπτυξιακή πορεία.
Μήπως απογοητευμένη η ΕΕ μάς ωθεί σε αδιέξοδο, προκειμένου να απαλλαγεί από τους αδιόρθωτους Ελληνες, καθώς μάλιστα φαίνεται σχεδόν βέβαιη η εκλογική επικράτηση του ανατρεπτικού ΣΥΡΙΖΑ; Μια τιμωρία της Ελλάδας θα ήταν ισχυρή προειδοποίηση και για άλλους αντισυμβατικούς ανά την Ευρώπη.

«Δημοψήφισμα, όπως ο Παπανδρέου, θα κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ»

Σε χθεσινή *εορταστική* επίσκεψη σε οικία, ο κουμπάρος μου άμεσα έφερε την πολιτική στην κουβέντα (δεν μ' αφήνουν να αγιάσω, λέμε).

- Έτοιμος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει, μου λέει...

- Εσύ είσαι έτοιμος γι αυτά που έρχονται; Είτε με συγκυβέρνηση είτε με ΣΥΡΙΖΑ; Του απαντώ.
- Aπλά είναι τα πράγματα, θα κάνει ένα δημοψήφισμα, αντίστοιχο του Παπανδρέου, θα αποφασίσει τι θέλει ο λαός και θα πορευθούμε με βάση αυτό.

Πράγματι, απλά είναι τα πράγματα. Τόσο απλά που χρειάζεται να τα ξεδιαλύνουμε για ακόμη μία φορά. Η πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την δική του πρόταση για το περίφημο PSI. Ο Παπανδρέου έκρινε ότι η απόφαση του κουρέματος ήταν συμφέρουσα για την Ελλάδα παρά τις πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές που αυτή δημιούργησε (κατηγορήθηκε από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και τμήμα του ΠΑΣΟΚ, ως συμφωνία που θα οδηγούσε σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας).

Εφόσον διαπίστωσε ότι το PSI έφερε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και μέρος του ίδιου του κόμμματός του απέναντι (δεν θα είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία), θεώρησε ότι ο ελληνικός λαός ήτο ο πλέον αρμόδιος να απαντήσει διότι η συμφωνία αφορούσε αυτόν και όχι μόνο τους εκλεγμένους και μη εκφραστές του.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρήσει σε δημοψήφισμα για μία νέα συμφωνία με την τρόικα ή όχι, αυτό οφείλει πολιτικά να το συνδέσει και με την δική του πρόταση. Δηλαδή να βάλει την δική του πρόταση στο τραπέζι περί μη συμφωνίας και να επιχειρηματολογήσει υπέρ αυτής. Ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει επί μίας πρότασης της κυβέρνησης ή όχι· δεν θα αποφασίσει και, ανάλογα με την απόφαση του δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση θα συνεχίσει την πορεία της. Διότι δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ, σε περίπτωση που το δημοψήφισμα βγει υπέρ μίας νέας συμφωνίας, να εφαρμόσει μία πρόταση την οποία δεν πιστεύει.

Καταληκτικά, η πρόταση Παπανδρέου για δημοψήφισμα αφορούσε τη συμφωνία για το κούρεμα και τα συνοδά μέτρα. Αν το δημοψήφισμα διεξαγόταν και έβγαινε αρνητικό ως προς την πρόταση, ο Παπανδρέου θα αποχωρούσε από την κυβέρνηση διότι θα ήταν ηθικά, πολιτικά και εθνικά επιζήμιο να υποστηρίξει μία πολιτική συνέχεια με την οποία δεν ήταν σύμφωνος.

Το αντίστοιχο θα πρέπει να ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, σε περίπτωση που αποφασισθεί δημοψήφισμα. Διότι η πράξη του δημοψηφίσματος, πέρα από κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, είναι και μία πράξη ευθύνης για την κυβέρνηση που την παίρνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνει δημοψήφισμα τύπου ''αποφασίστε εσείς και εγώ νίπτω τας χείρας μου''. θα παραθέσει την πρόταση που θα καλεστεί να υποστηρίξει και να εφαρμόσει. Αν υπερψηφισθεί, τότε θα δικαιούται, έχοντας κάθε νομιμοποίηση, να εφαρμόσει τα όσα πιστεύει. Αν όμως καταψηφισθεί, τότε θα πρέπει να προετοιμαστούν και να αναλάβουν αυτοί που πιστεύουν ότι η Ελλάδα δεν είναι ακόμη έτοιμη να πάει τον κατώτατο μισθό στα 750 ευρώ, να βρει θέσεις εργασίας για 300.000 ανέργους εκτός ευρώ ή Ευρώπης ή μνημονίου, να φέρει επενδύσεις με το τσουβάλι, έχοντας ως σύμβουλο το τζίνι του λυχναριού.

Γι΄ αυτή την περίπτωση, καλό θα είναι να προετοιμάζονται και οι γνωστοί «προδότες», διότι κάποιοι «προδότες» πρέπει να κρατήσουν αυτή την ρημάδα τη χώρα όρθια, μακριά από τους εξουσιολάγνους και ανεύθυνους λαϊκιστές που μας φόρτωσε στην πλάτη η εθνική συγκυρία. Και ο ελληνικός λαός θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί την κοροϊδία, την ανυπαρξία του εύκολου δρόμου. Οι μισθοί δεν αυξάνονται με παχιά λόγια, οι δουλειές δεν βρίσκονται χωρίς επενδύσεις, η δίκαιη μοιρασιά γίνεται όταν υπάρχει κάτι να μοιράσεις.

Έτσι, λοιπόν, όπως περίπου λέει και το σύνθημα τοίχου στην φωτογραφία ''ένα δημοψήφισμα να δούμε κάποτε, γαμώ την δημοκρατία μας''· όμως όχι ένα δημοψήφισμα για μεταφορά ευθύνης στον λαό και μεις να είμαστε καλά να κυβερνάμε. Ένα δημοψήφισμα που θα εμπεριέχει την πρόταση που πιστεύουμε και την οποία έχουμε προετοιμαστεί να εφαρμόσουμε. Ένα δημοψήφισμα, με Ήτα το πρώτο, όχι και τα δύο με Γιώτα.

Τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη

- See more at: http://epikairo.gr

Ευρωπαικό Δικαστήριο:”Φέρτε πίσω τα λεφτά” – Φιάσκο 424 εκατ. ευρώ Κωστάκη – Χατζηγάκη

«Όχι» είπε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο αίτημα της Ελλάδας για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το πακέτο Χατζηγάκη ύψους 424 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα χιλιάδες αγρότες θα κληθούν να «περάσουν από το ταμείο» της εφορίας για να επιστρέψουν τα χρήματα που πήραν.

Το βράδυ της Τετάρτης, σύμφωνα με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εκδίκασε και εν συνεχεία απέρριψε το ελληνικό αίτημα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης.

«Η πιθανότητα ευδοκίμησης των λόγων αναίρεσης»(το δεύτερο ελληνικό αίτημα να ακυρωθεί οριστικά η καταδικαστική απόφαση του Σεπτεμβρίου) «δεν είναι αρκούντως μεγάλη, ώστε να δικαιολογεί την χορήγηση αναστολής» αναφέρει χαρακτηριστικά στο αιτιολογικό της 16σέλιδης απόφασης ο αντιπρόεδρος του Δικαστηρίου Κ.Λενάερτζ.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στην απόφαση του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επαναλαμβάνει τις αρχικές του θέσεις ότι τα ποσά δεν αφορούσαν αποζημιώσεις για ζημιές αλλά ήταν κρατικές ενισχύσεις, ότι νοθεύτηκε ο ανταγωνισμός, ενώ δεν δέχεται το ελληνικό αίτημα να εξαιρεθούν από την ανάκτηση ποσά 180 εκατ. ευρώ. Ακόμα μια σοφή επιλογή της κυβέρνησης Καραμανλή…δικαιώθηκε, μόνο που άλλοι θα πληρώσουν τον λογαριασμό και γι’ αυτήν.

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Σταύρος Στραβόλαιμος

Η ίδια η ζωή απέδειξε περίτρανα, πόσο σωστή ήταν το 2010 η επιλογή προσφυγής της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης της Ευρώπης που δεν υπήρχε και δημιουργήθηκε εξ υπαρχής με τον αγώνα και το πείσμα του Γιώργου Παπανδρέου.

Γιατί το λέω αυτό; Μα είναι φανερό και δεν κρύβεται: 

-Η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Κύπρος στην ανάγκη τους, ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο του μνημονίου και της Τρόικας. Ήθελαν όλοι αυτοί να υποδουλώσουν τη χώρα τους στους δανειστές; Είχαν άλλες λύσεις και τις απέφυγαν; Όχι βεβαίως, αλλά μη υπαρχούσης άλλης εναλλακτικής λύσης, επέλεξαν το λιγότερο κακό και προσέφυγαν στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.
-Ακόμα και η Ιταλία που ήταν έτοιμη να προσφύγει στον μηχανισμό, το απέφυγε για άλλους λόγους που έχουν σχέση με ψυχραιμότερους υπολογισμούς των ευρωπαίων ηγετών.
-Ο Σαμαράς που κραύγαζε αντιμνημονιακά στα Ζάππεια με 18.5 δις ισοδύναμα στην τσέπη, δηλώνοντας εμφαντικά ότι δεν υπογράφει το λάθος, εφαρμόζει το μνημόνιο με πιο επαχθείς όρους, δυόμισι χρόνια τώρα.
- Ο Βενιζέλος που ασκεί κριτική για το πρώτο μνημόνιο, υπεραμυνόμενος όμως του δεύτερου, εφαρμόζει κι αυτός πειθαρχημένα την μνημονιακή πολιτική χωρίς αντιρρήσεις ουσίας.
-Εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ αρχίζουν και τα μαζεύουν, μιλώντας για καλύτερη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους, για καλύτερα και πιο αριστερά μνημόνια. 

Όλο το πολιτικό σύστημα γνωρίζει ότι άλλη πηγή χρηματοδότησης των αναγκών της χώρας δεν υπάρχει και ούτε ποτέ υπήρξε. Ούτε Ρώσοι, ούτε Κινέζοι, ούτε Άραβες, ούτε τράπεζες της Ανατολής, ούτε 600 δις των ομογενών της Αμερικής. Κανείς δεν χάριζε, ούτε μοιράζει χρήματα. Όλα αυτά ήταν και παραμένουν, προφάσεις εν αμαρτίαις των τυχοδιωκτικών πρακτικών ενός σάπιου και κακομαθημένου πολιτικού συστήματος που δεν εννοεί να αντιληφθεί ότι είναι αδύνατον να ζούμε με όνειρα θερινής νυκτός και βεβαίως όχι με δανεικά για να τα βγάλουμε πέρα.

Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμα δυνάμεις που κατακρίνουν τη λύση που εδόθη για να μην καταρρεύσει ολοσχερώς η χώρα. Η υποκρισία, η ανοησία, η «εθνικοφροσύνη» και τα επαναστατιλίκια εκ του ασφαλούς και με το αζημίωτο συνεχίζονται. Κοροϊδεύουν ασύστολα το λαό κι όμως δεν ντρέπονται, δεν κωλώνουν, δεν έχουν ενδοιασμούς. Τα κομματικά μαγαζάκια να λειτουργούν καλά και τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες.
Γιαυτό, είμαστε με τον Παπανδρέου. Όχι γιατί είμαστε προσωπολάτρες και κολλημένοι σε ένα όνομα. ΟΧΙ. Τον στηρίζουμε από επιλογή.

Είμαστε μαζί του γιατί όταν η χώρα βρέθηκε στο χείλος της άτακτης χρεοκοπίας, δεν υπολόγισε πολιτικό και προσωπικό κόστος και έκανε ότι μπορούσε για να μη βιώσει ετούτη η γενιά και καμία γενιά στο μέλλον την άβυσσο της ολοσχερούς οικονομικής καταστροφής.
Είμαστε κοντά του γιατί είναι ο μόνος πολιτικός που λέει αλήθειες, ο μόνος που έχει αναλύσει σε βάθος το πρόβλημα της χώρας και ξέρει ότι αν δεν ξεφύγουμε από την πελατειακή Ελλάδα, αν δεν σπάσουμε τα δεσμά των απίστευτων πελατειακών σχέσεων της σήψης και της παρακμής σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής, είναι αδύνατον να ανακάμψουμε και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στην πατρίδα μας.
Είμαστε μαζί του γιατί ως πρωθυπουργός σε δυο χρόνια μόνο, κατάφερε να σπάσει την ομερτά της αρπαχτής και να ανακατέψει τόσο πολύ την τράπουλα με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του, που η σαπίλα των αρπακτικών που λυμαίνονται τον τόπο για δεκαετίες, αλαφιάστηκε και αντέδρασε σθεναρά, τόσο, ώστε να τον αναγκάσει σε παραίτηση.

Ας έχουν όμως υπόψη ένα πράγμα. Δεν τελείωσε ακόμα μαζί τους. Τα σαϊτόφιδα της κλεπτοκρατίας, θα τον βρουν και πάλι μπροστά τους μαζί με άλλους αποφασισμένους μαχητές, χωρίς βαρίδια και καιροσκόπους. Τότε όμως τα πράγματα θα είναι αλλιώς, γιατί ο λαός αργά αλλά σταθερά αφυπνίζεται και στηρίζει. Έχει ο καιρός λοιπόν γυρίσματα.