Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

Ξεκινούν τα δίκτυα αυτοοργάνωσης ανά την Ελλάδα

Μετά την εκδήλωση του Βελλιδείου, το ενδιαφέρον για συμμετοχή στα δίκτυα αυτοοργάνωσης είναι πολύ μεγαλύτερο του αναμενόμενου. Ερχόμαστε σε επαφή με ενθουσιασμένους πολίτες από διάφορα μέρη της χώρας που θέλουν να ξεκινήσουν δίκτυα στην περιοχή τους. Το καταλαβαίνουν, τώρα, περισσότερ από ποτέ· αυτοί είναι που πρέπει να δώσουν την λύση, οι ίδιοι, να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους...

Ήδη πληροφορούμασττε ότι στην Αθήνα έγινε μία πρώτη συνάντηση 40 ατόμων, στην Κοζάνη 50 ατόμων, στην Λάρισα μία συνάντηση 20 ατόμων, στην Ξάνθη, στην Ναύπακτο, στην Ρόδο, στις Σέρρες κτλ.

Ας εξηγήσουμε ξανά και με περισσότερες λεπτομέρειες το οργανόγραμμα των δικτύων αυτοοργάνωσης. Σε λίγες ημέρες ετοιμάζεται ένα site στο οποίο φιλοδοξούμε να υπάρχει ένα social network που θα αφορά στα δίκτυα. Εκεί, θα μπορεί ο καθένας να βρίσκει το δίκτυο της περιοχής του, τους συμμετέχοντες σε αυτό, να ενημερώνεται και να συμμετέχει ο ίδιος σε δράσεις. Παράλληλα, θα υπάρξουν θεματικές κατηγορίες στις οποίες θα αναρτώνται οι δράσεις των δικτύων, είτε θεμάτων κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά ακόμη και τοπικού ενδιαφέροντος, και θα διαμοιράζονται για να τις παρακολουθούν πανελλαδικά όλα τα δίκτυα. Αυτό θα βοηθήσει και στη συνεργατική δράση, δηλαδή αν πχ η Αθήνα κάνει δράση με θέμα τις κοινωνικές ανισότητες, η Κέρκυρα μπορεί να κάνει για δημοκρατία, η Δράμα για θεσμούς, η Ξάνθη να αναδείξει ένα τοπικό πρόβλημα, η Φλώρινα να μιλήσει για διαφάνεια και ούτω καθεξής...

Ο τρόπος λειτουργίας είναι και θα πρέπει να παραμείνει απλός, βασίζεται σε 2 μόνο άξονες:

1) Να βρεθούμε

2) Να συζητήσουμε


Επί παραδείγματι, το δίκτυο αυτοοργάνωσης κάνει μία συνάντηση που θα αφορά σε προτάσεις για δράσεις. Μπορεί εκεί καθείς να προτείνει και να αναλάβει να οργανώσει την δική του πρόταση και το δίκτυο να την υποστηρίξει οργανωτικά ή όπως αλλιώς κριθεί απαραίτητο. Κατόπιν, ορίζεται η εκδήλωση, βιντεοσκοπείται αν είναι δυνατόν και αναρτάται στο σάιτ, ώστε να είναι προσβάσιμη σε όλα τα μέλη και μη των δικτύων ανά την Ελλάδα.

σκεφτόμαστε-μαθαίνουμε-συζητάμε πολιτικά #soSimple #πρωτογενηςΠαραγωγηΠολιτικης
Για να τα καταφέρουμε ως χώρα, θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να επαναπολιτικοποιηθεί, να πάψει να άγεται και να φέρεται από φερόμενους σωσίες με μαγικές λύσεις και τα μιντιακά κατεστημένα υποτελή σε τοπικούς ολιγάρχες, να αντιληφθεί η ίδια τον δύσκολο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει, μα κυρίως να χαράξει η ίδια τον δρόμο. Διότι τα βασικά ζητήματα που θα πρέπει να λύσουμε ως κοινωνία και ως χώρα, δεν συνιστούν όρους του μνημονίου, ούτε είναι αριθμητικά δεδομένα.

Στην Ελλάδα, πρώτα χρεοκόπησε η διαφάνεια, ύστερα η αξιοκρατία, κατόπιν οι θεσμοί, η δημοκρατία και στο τέλος η οικονομία. Αυτά είναι και τα βήματα που πρέπει να κάνουμε για να γυρίσουμε στην ευημερία, εστιάζοντας στις αιτίες και την αποκατάστασή τους, όχι στην οικονομική χρεοκοπία αυτή καθαυτή.

Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω πως δεν ανακαλύψαμε τον τροχό με τα δίκτυα. Οι οριζόντιες μορφές οργάνωσης έχουν χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως και ενδείκνυνται σε κατακερματισμένες κοινωνίες και σε αυξημένο έλλειμμα εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους πολιτικούς. Η συμμετοχή του καθενός από μας είναι η λύση, με προϋποθέσεις την εμπιστοσύνη, την συνεργασία, τον αλτρουισμό.

Και όπως έχουμε ξαναπεί, 2 είναι οι λέξεις κλειδιά που χρειάζονται για να δημιουργηθούν και να πετύχουν τα κινήματα από τη βάση. Η πρώτη είναι η έμπνευση. Για να τα καταφέρουμε, θα πρέπει πρώτα να στραπατσάρουμε τα δικά μας στερεότυπα. Και η δεύτερη είναι η εμπιστοσύνη. Για να τα καταφέρουμε θα πρέπει να γίνουμε πρώτα μια συντροφιά.

Και ήδη γινόμαστε μια συντροφιά. Το νιώσαμε αυτό στην Θεσσαλονίκη, στην Άφυτο, στα μηνύματά σας, στην υποστήριξή σας, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις που δεχθήκαμε, οι θετικές φωνές ήταν πολύ περισσότερες. Χωριστήκαμε με δάκρυα στα μάτια. Το νιώθουμε και σήμερα, κάθε ώρα, διαβάζοντας σε γκρουπάκια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πώς βάζει ο καθένας το σπίτι του, το κρεβάτι του, το φαγητό του, το αυτοκίνητό του, για να βρεθούμε, να ικανοποιήσουμε την μοναδική μας αυτή ανάγκη, να βρεθούμε, να γίνουμε μία συντροφιά.

Μέχρι τώρα, την λέξη ''σύντροφε'' την είχα καταχωρημένη στην συνείδησή μου ως μία προσφώνηση. Δεν την ένιωθα. Τώρα καταλαβαίνω τους παλαιότερους, την σημασία αυτής της λέξης.

Να ξαναγίνουμε σύντροφοι, λοιπόν, αυτό θα είναι το σπουδαιότερο ξεκίνημα που θα μπορούσαμε να κάνουμε.



- See more at: http://www.epikairo.gr

ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Σταύρος Στραβόλαιμος

Αλέξης Τσίπρας στην Κρήτη: «Μερικοί ξεχνούν ότι μας χρωστάνε, και μας χρωστάνε πολλά. Και μια και βρίσκομαι στην Κρήτη, αξίζει να αναφερθώ στις γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο. Δεν έχουν καταλάβει όμως, ότι εμείς τώρα θα παίζουμε τη λύρα, κι αυτοί θα χορεύουν … πεντοζάλη! Και θέλουμε και μπορούμε. Καλούμε τον Έλληνα να μας εμπιστευτεί»…

Μάλιστα λοιπόν καταλάβαμε πολύ καλά, το πήραμε το μήνυμα. Κι εμείς καλούμε το ελληνικό λαό να καταδικάσει και τους συγκυβερνήτες, αλλά και τον κ. Τσίπρα. Αν αυτοί οι δυο απίστευτοι πολιτικάντηδες, Σαμαράς και Βενιζέλος, είναι άχρηστοι, ανίκανοι και επικίνδυνοι μια φορά, και πρέπει να αποδοκιμαστούν στις εκλογές, ο Τσίπρας με όσα ανεύθυνα ισχυρίζεται, ενδεχομένως να αποδειχθεί ο μοιραίος άνθρωπος για την τύχη του τόπου στην απευκταία περίπτωση που του δοθεί η ευκαιρία.

Όταν τολμάει να λέει ότι θα παίζει τη λύρα και οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλη, δείχνει ότι δεν έχει πάρει είδηση τι έχει συμβεί στη χώρα, ποια είναι η διαπραγματευτική της ικανότητα, τι άμεσες ανάγκες έχει και κυρίως πως λειτουργούν οι αγορές που απειλεί να βάλει να χορεύουν.

Μαγκιά και τρέλα πουλάει ο Συριζαίος αρχηγός. Στα ζάρια ο τόπος κι όποιον πάρει ο χάρος. Θέλει να κυβερνήσει και μιλάει με τέτοιο ανεύθυνο και προκλητικό τρόπο, νομίζοντας ότι επειδή τον λένε Τσίπρα και δηλώνει αριστερός, οι Ευρωπαίοι θα τα κάνουν επάνω τους μόλις εμφανιστεί μπροστά τους και θα του δηλώσουν ταπεινά υποταγή. Κούνια που τον κούναγε και αλλοίμονο στη χώρα αν ποτέ πέσει στα χέρια του.

Είναι φανερό ότι κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις ανικανότητας, ανευθυνότητας και αρλουμπολογίας, η μόνη λύση για την πατρίδα και την προοπτική της είναι ο Γιώργος Παπανδρέου με το ΠΑΣΟΚ χωρίς τα Βενιζελικά βαρίδια, η με άλλο πολιτικό σχηματισμό. Γιατί;

Διότι είναι:

- ο μόνος που έχει την ωριμότητα, την γνώση και την εμπειρία να αμφισβητήσει της δομές του σάπιου πολιτικού και οικονομικού συστήματος που υπάρχει ΣΗΜΕΡΑ ,
- ο μόνος που μπορεί να διαπραγματευτεί το χρέος με αξιόπιστο τρόπο με τους ευρωπαίους εταίρους ,
-ο μόνος που μπορεί αντικειμενικά και εκ των πραγμάτων να εμπνεύσει και να ενώσει πλατιές κοινωνικές δυνάμεις που βρίσκονται συμπιεσμένες μέσα στη θανάσιμη παγίδα των ψευτοδιλημμάτων ενός ανιστόρητου διπολισμού και ζητούν απελπισμένα μια νέα ελπίδα ,
-ο μόνος που έδωσε δείγματα γραφής για τον πατριωτισμό του την ώρα που η χώρα κατέρρεε και θυσίασε ακόμα και την πρωθυπουργία προκειμένου να στηρίξει τη χώρα ,
-ο μόνος που δεν δίστασε να συγκρουστεί, να πάει αντίθετα με το ρεύμα, να κάνει προτάσεις που σόκαραν και να προσπαθήσει όντας πρωθυπουργός να τις κάνει πράξη.


Όλοι στον αγώνα λοιπόν να δικαιωθούν οι αιματηρές θυσίες του λαού μας με τον Γιώργο Παπανδρέου μπροστάρη σε μια νέα προσπάθεια ελπίδας και προοπτικής, για τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την μεταπελατειακή Ελλάδα.

Εκείνος μίλησε, έθεσε τα ζητήματα και έδειξε το δρόμο. Εμείς είμαστε τώρα οι διακινητές των ιδεών του, μαχητές για τη μεγάλη ανατροπή.

Χ.Τσιόκας :: Όχι στα συντηρητικής έμπνευσης εκβιαστικά διλήμματα

του Χάρη Τσιοκα

...οι εξελίξεις . τα γεγονότα και οι αντιδράσεις «οίκων» και «κέντρων» του συντηρητισμού , δείχνουν ότι παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης , όχι μόνο χώρα και πολίτες δεν βρίσκονται ένα βήμα πριν την έξοδο από την κρίση , αλλά και ότι το ατελέσφορο και αδιέξοδο των πολιτικών τους επιχειρείται να μετατραπεί σε φόβητρο της κοινωνίας και όχημα κομματικής σωτηρίας!
Γίνεται πλέον εμφανής επιδίωξη να συνεχιστούν οι πολιτικές ανακατανομής σε λίγους , που ως αποτέλεσμα παράγουν κοινωνική ,οικονομική και πολιτική αστάθεια!

Οι πρόσφατα κυνικές δηλώσεις Σόιμπλε και παράπλευρων αξιωματούχων επιβεβαιώνουν τις στόχους της «γερμανικής Ευρώπης» και για τη χώρα!
Η αδυναμία αλλά και η εγκατάλειψη από τη κυβέρνηση , της ευθύνης της να συνδιαμορφώσει αλλά και να διαπραγματευτεί ένα εθνικό σχέδιο εξόδου , που θα αφορά τη χώρα και όχι την νεοφιλελεύθερη επέλαση, τους πολίτες και την σύγκληση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και όχι τους λίγους , την οδηγεί σε κινήσεις ιδιοτελείας και πολίτικης τρομοκρατίας!
Διαμορφώνει σκηνικό που παραπέμπει μόνο στη αγωνία των κυβερνώντων να στήσουν παγίδες αδιεξόδων στους πολιτικούς συσχετισμούς που θα προκύψουν την επομένη μέρα!

Γίνεται φανερό πλέον πως η επίκληση της κρίσης αντί να γίνεται πεδίο ανταγωνισμού για τη σωτηρία χώρας και πολιτών , μετατρέπεται με ευθύνη της κυβέρνησης σε πεδίο κινδυνολογίας που επενδύει σε «ναρκοπέδιο» για να αποτύχει το διαφαινόμενο αποτέλεσμα ,μιας διακυβέρνησης με δημοκρατικό προοδευτικό , σοσιαλιστικό , αριστερό πρόσημο!
Η λύση -απάντηση στην ιδιοτέλεια της κυβέρνησης και στον κοινωνικά και πολιτικά εκβιαστικό τρόπο της άρον-άρον επίσπευσης -εκλογής πρόεδρου της Δημοκρατίας , δεν μπορεί πλέον να παραγνωρίσει την ανάγκη να υπάρξει νωπή και επίκαιρη καταγραφή της λαϊκής θέλησης για τον προσανατολισμό χώρας και κοινωνίας !Δεν είναι συμβατό να το διαχειριστεί μια Βουλή αντίστοιχη μη την κοινωνική θέληση!

Γιατί δεν μπορεί να παραγνωρίζεται το πολλαπλώς καταγεγραμμένο κοινωνικό αίτημα , να τερματιστεί ο κύκλος της συντηρητικής διαχείρισης της κρίσης , που όχι μόνο δεν έδωσε λύση στο φαύλο κύκλο ελλείμματος- χρέους , αλλά επέφερε κι αλλά πλήγματα στη συρρικνωμένη παραγωγική βάση και έπληξε την οικονομία ,τη μεσαία τάξη , την νεολαία ,τους εργαζόμενους , τους παραγωγούς ,τους επιστήμονες ,την δημοκρατία και την συνοχή κτλ!

Τα προηγούμενα καθιστούν προφανές πως το κοινωνικό αίτημα για προοδευτική διέξοδο χώρας και πολιτών από τη κρίση:

--- έχει ένα μόνο μέτωπο αντιπαράθεσης !
Την επιδίωξη της αλλαγής της διακυβέρνησης που υπηρετεί τη νεοφιλελεύθερη επέλαση !Γιατί η ευθύνη είναι λάθος να επιμερίζεται από την κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση γιατί η κυβέρνηση αποδέχτηκε και εφάρμοσε τα πρόσφατα τα μνημόνια που ήταν όχι μόνο διχαστικά αλλά και αδιέξοδα ,ατελεσφορα!


---Έχει καθαρό και σαφή προσανατολισμό να εργάζεται προκειμένου να διαμορφώνονται οι καλλίτερες επεξεργασίες για την πλειοψηφούσα προγραμματική σύγκληση συνεργασίας για τη διακυβέρνηση των δυνάμεων της του σοσιαλισμού , της αριστεράς και του κέντρου χωρίς να υπονομεύεται το δικαίωμα της πολίτικης αυτονομίας και της οργανωτικής αυτοτέλειας τους!

Τέλος έχει μια αταλάντευτη την επιδίωξη !
Να δημιουργεί τους όρους προκειμένου να κινηθούν σε συμβατή τροχιά , η κοινωνική με την πολιτική θέληση που έχουν διαταραχτεί!
Για να ξαναβρεί τον βηματισμό της η σχέση κοινωνικής ,οικονομικής και πολίτικης σταθερότητας !
Γιατί η προοδευτική απάντηση λέει : Όχι στα συντηρητικής έμπνευσης εκβιαστικά διλήμματα, Ναι στο εθνικό προοδευτικό σχέδιο εξόδου που θα αφορά χωρά και πολίτες ταυτόχρονα!

ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ, η μόνη επιλογή στην κορυφούμενη πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση


Μια Πρόταση του Νίκου Σκουλά

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,


Δεν πρέπει να έχει διαφύγει της προσοχής κανενός, ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας είναι πια απελπιστική και επιδεινώνεται από τις ραγδαίες και ανεξέλεγκτες πολιτικές εξελίξεις. Συμβάλλοντας ως ένας πολίτης στον αναγκαίο διάλογο και προβληματισμό, προσφέρω για την κρίση σας, τις εξής παρατηρήσεις.

Οι πιστωτές μάς έχουν κάτω και μας πατούν ανάλγητα. Όχι γιατί μας μισούν αλλά γιατί, αφού μας παγίδευσαν (και εμείς, αφελώς πέσαμε στην παγίδα του χρέους), τώρα απαιτούν πίσω τα λεφτά τους, (έστω, με λάθος και για τα συμφέροντά τους τρόπο), αδιαφορώντας για το ότι ο λαός μας σφαδάζει κάτω από τα απάνθρωπα μέτρα που του επιβάλλονται.

Οι εκπρόσωποί μας στο Κοινοβούλιο που, όμως, εμείς εκλέξαμε και ανεχόμαστε, άβουλοι και ανίκανοι να συνεννοηθούν, να συμπαραταχθούν και να δράσουν συντονισμένα, ασχολούνται με τις κομματικές και προσωπικές τους προτεραιότητες*. Οι μισοί αγωνίζονται να κρατήσουν τις καρέκλες και τα προνόμιά τους και οι άλλοι μισοί αγωνίζονται να τους τα πάρουν. Για την ουσία, τίποτα.

Εμείς, οι πολίτες (αν βέβαια όλοι αξίζουμε τον τίτλο του «πολίτη»), συνήθως αρκούμαστε στην παθητική στάση και ίσως στον καταγγελτικό λόγο. Αυτόν που θέλει να φταίνε μόνον οι άλλοι. Ποτέ εμείς. Όχι βέβαια ότι φταίμε όλοι το ίδιο!.
Υπ‘ αυτές τις συνθήκες, σε τι μπορούμε να ελπίζουμε; Το βιοτικό μας επίπεδο έχει μειωθεί κατά 40% στην πενταετία και θα βαίνει μειούμενο αν δεν υπάρξουν ριζικές αλλαγές. Ακόμα και αν, ως δια μαγείας, καταφέρουμε να διορθώσουμε τα του οίκου μας, να χτυπήσουμε τη διαφθορά, να αναδείξουμε ικανές και έντιμες ηγεσίες και να τις ελέγχουμε, θα ταλαιπωρηθούμε πολλά χρόνια πριν φτάσουμε στην αποπληρωμή του επαχθούς χρέους μας, στην ανάπτυξη και στην ευημερία.

Η κατάσταση περιπλέκεται και γίνεται πιο ζοφερή από το δίλημμα μιας ενδεχόμενης και καθόλου απίθανης ανατροπής
του κλυδωνιζόμενου κυβερνητικού σχήματος, πρόωρες εκλογές, και νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (δηλαδή «από το τηγάνι στη φωτιά»).

Δυστυχώς, έχει πια γίνει κοινότοπη η φράση: «Δεν γίνεται τίποτε». Δανείζομαι τη ρήση του φίλου και συμπατριώτη μου Νίκου Κούνδουρου: «Δεν υπάρχει τίποτε πιο ύπουλο από το «δεν γίνεται τίποτε». Μας οδηγεί στην απραξία και τη μοιρολατρία.

Και όμως μπορούν να γίνουν πολλά, αρκεί να πιστέψουμε σε μας, να συστρατευτούμε και να δράσουμε ενωμένοι. Το αποδεικνύει η ιστορία μας και ας μη θεωρηθεί «ρομαντική» αυτή η άποψη. Οσάκις κινδύνευσε η ύπαρξή μας ως έθνος και ως κοινωνία, όταν δεν είχαμε καμιά ελπίδα, ο λαός μας έκανε το θαύμα του. Υπάρχουν τα παραδείγματα του Αλβανικού έπους, της ναζιστικής κατοχής, της αντίστασης κατά της χούντας και της πρώτης περιόδου της μεταπολίτευσης. Γιατί όχι και τώρα;;;

Και επειδή δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε πια από το αποσαθρωμένο και αυτό-απαξιωμένο πολιτικό σύστημα, μας μένει μόνο μια ελπίδα: Ο ελληνικός λαός, ο Έλληνας πολίτης. Αν δεν κάνει το θαύμα του τώρα, έχουμε τελειώσει.

Μοναδική ελπίδα, αν και με όχι εγγυημένο αποτέλεσμα, επιλογή, Η ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ των πολιτών σε όλους τους πολιτικούς χώρους που τώρα χειραγωγούνται από τα εδραιωμένα κομματικά κατεστημένα τα οποία και μας οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση.

Αυτό είναι περισσότερο αναγκαίο για τον δικό μου πολιτικό χώρο, το Πα.Σο.Κ. του οποίου τα μέλη και οι φίλοι που έχουν απογοητευτεί και αποστασιοποιηθεί, αρνούμενοι να δεχθούν την επιχειρούμενη α) αλλοίωση των αρχών και των αξιών του, β) την αυτοδιάλυσή του και γ) τη μετατροπή του σε ένα συντηρητικό μόρφωμα (ΔΗ.Π.ΠΑΡ.) που εξυπηρετεί μονάχα τις προσωπικές σκοπιμότητες της «τυπικής» ηγεσίας του.

Είναι ορατή και εφικτή η ευκαιρία να συσπειρωθούν και να ενεργοποιηθούν τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που παρά τις περιπέτειες των τελευταίων ετών, μπορούν να δημιουργήσουν έναν κινηματικού χαραχτήρα φορέα που θα διαφοροποιείται από την ατελέσφορη έως καταστροφική πολιτική του κυβερνητικού σχήματος, έχοντας ως οδηγό τις αρχές και τις αξίες του πραγματικού ΠΑΣΟΚ που μας κληροδότησε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Για το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται επειγόντως αυτό-οργάνωση από τη βάση που, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να κηδεμονεύεται από επίδοξους «υπαρχηγούς» και φθαρμένα στελέχη που δεν μπορούν να εμπνεύσουν κανέναν. Πρέπει να αναδειχθούν από τη βάση, νέα, έντιμα, άφθαρτα, αποδεδειγμένα ικανά και πρόθυμα στελέχη.

Όσοι από μας ασκήσαμε εξουσία και βάλαμε υπογραφές, είτε φταίμε είτε όχι (οι πολίτες και, προ παντός, οι νέοι που υποφέρουν δεν γνωρίζουν και δεν ενδιαφέρονται) πρέπει να πάμε στην άκρη (δεν εξαιρώ τον εαυτό μου) και να υποστηρίξουμε ό,τι καλό προκύψει.

Αυτό-οργάνωση λοιπόν με νέα πρόσωπα - που όμως θα βοηθηθούν από σωστούς και καταξιωμένους παλιούς. Οι παλαιοί ως μέντορες περισσότερο όχι για να καπελώσουν την νεότερη γενιά. Να συνδέσουμε ότι καλύτερο έχει ο χώρος μας - από έμπειρα και νέα στελέχη - σε αυτή την υπόθεση αναγέννησης του κινήματος που είναι υπαρκτό και ζωντανό αλλά δυστυχώς απομονωμένο από τις τυπικές και ισχνές δομές της Χαριλάου Τρικούπη.

* Σημείωση: Για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν οι τιμητικές εξαιρέσεις. Εκείνοι, οι λίγοι έστω, που τολμούν να πουν την αλήθεια, και δεν συμβιβάζονται. Εκείνοι που, γι’ αυτόν το λόγο δεν ευνοούνται από τα μιντιακά συγκροτήματα.

Γ. Παπανδρέου: Δεν καλλιεργούμε τον ελιτισμό

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, προήδρευσε στις εργασίες του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που πραγματοποιήθηκαν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη (12-13 Δεκεμβρίου), με τη συμμετοχή ηγετών και εκπροσώπων κομμάτων – μελών από ολόκληρο τον κόσμο, καθώς και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών, συνδικαλιστικών οργανώσεων και δεξαμενών σκέψης...

Κεντρικό θέμα του Συμβουλίου ήταν οι τελευταίες εξελίξεις σε θέματα παγκόσμιας ασφάλειας και οι επιπτώσεις τους στην λειτουργία της δημοκρατίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και στη ραγδαία αύξηση του αριθμού των προσφύγων.
Το Συμβούλιο άνοιξε με τις κεντρικές εισηγήσεις του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, Αντόνιο Γκουτιέρες και του Γενικού Διευθυντή των Ηνωμένων Εθνών στην Γενεύη, Μίκαελ Μίλλερ. Ακολούθησαν εισηγήσεις όλων των κομμάτων και οργανώσεων μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που αγωνίζονται για την ειρήνη και τη δημοκρατία στη Συρία και είναι ενταγμένες στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στην κεντρική ομιλία του είπε μεταξύ άλλων:

«Bλέπουμε σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο, τις συνέπειες της πολιτικής του φόβου καθώς και της πολιτικής της αγανάκτησης. Διαπιστώνουμε μία οπισθοδρόμηση προς τον συντηρητισμό. Μία άνοδο του εθνικισμού και την ενίσχυση της ξενοφοβίας και του φονταμεταλισμού.

Η αβεβαιότητα και η αστάθεια δημιουργούν ένα ισχυρό αίσθημα ανασφάλειας. Ένα αίσθημα, που πολιτικά σχήματα και ηγέτες εκμεταλλεύονται άλλοτε για να οδηγήσουν τα πράγματα προς τον ελιτισμό και άλλοτε προς την υιοθέτηση διάφορων θεωριών συνομωσίας και αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων. Και στις δύο περιπτώσεις καλλιεργείται η νοσταλγία του αυταρχισμού. Μια τάση καταδίκης όλων των απόψεων που ξεφεύγουν απο τις κατεστημένες αντιλήψεις. Στοιχεία που τροφοδοτούν την πολιτική του φόβου.

Για κάποιους άλλους, η υποβάθμιση των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών, η συγκέντρωση του πλούτου, τα «diktat» (υπαγόρευση όρων) των αγορών, δίνουν την ευκαιρία να καλλιεργούν το θυμό. Ωθούν προς τη λογική της «ανυπακοής», της πόλωσης στην κοινωνία και τον λαϊκισμό. Είναι στοιχεία που τροφοδοτούν την πολιτική της αγανάκτησης και το μανιπουλάρισμα των πολιτών.

Εμείς, ως σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα, μπορούμε να δούμε, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πολιτική οικογένεια, τους κινδύνους του λαϊκισμού. Αλλά και την ανάγκη της οργανωμένης παρουσίας των πολιτών με προτάσεις παραγωγικές και δημιουργικές, που ενώνουν και ενδυναμώνουν την κοινωνία και τους συμμετοχικούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Δεν καλλιεργούμε τον ελιτισμό και αντιστεκόμαστε στις προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης με μη ρεαλιστικές υποσχέσεις. Είναι αλήθεια ότι, στο σημερινό κόσμο, η στάση αυτή είναι δύσκολη. Φέρνει ενίοτε απώλειες. Είναι όμως απαραίτητη και υπεύθυνη. Είναι η θέση όσων πιστεύουν ότι οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν. Ότι η παγκοσμιοποίηση μπορεί να εξανθρωπιστεί. Ότι οι αγορές μπορούν να χαλιναγωγηθούν, αν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις αποκτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ότι η ανισότητα μπορεί να περιοριστεί εάν τα δικαιώματα συνοδεύονται από τις αντίστοιχες ευθύνες. Ότι οι συγκρούσεις θα μπορούσαν να προληφθούν ή να επιλυθούν, εάν δοθεί προτεραιότητα στην οικοδόμηση της ειρήνης.»

- See more at: http://www.epikairo.gr

Ποιοι λοιπόν ευθύνονται;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ

«Τα καθαρά έσοδα του προϋπολογισμού εμφανίζουν υστέρηση 1,17 δισ. ευρώ, ενώ τα έσοδα προ επιστροφών φόρων υστερούν κατά 769 εκατ. ευρώ.» (Χθεσινή επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών).

-Ποιος αναβίωσε την παροχολογία με την απατηλή διανομή ενός εξαιρετικά επισφαλούς πρωτογενούς πλεονάσματος;

-Ποιος «με εντολή του» μείωσε τον ΦΠΑ στην εστίαση για να εισπράξει ψήφους, με συνέπεια να πρέπει τώρα να αυξηθεί ο ΦΠΑ στον τουρισμό κι έτσι να διασυρθεί διεθνώς ο μόνος ανταγωνιστικός τομέας της ελληνικής οικονομίας;

-Ποιος τόσο άκαιρα ανήγγειλε «με εντολή του» τις 100 δόσεις για όλους (ανεξαρτήτως εισοδηματικών κριτηρίων);

-Ποιος την ώρα που αύξανε το φορολογικό συντελεστή των επιχειρήσεων από το 20 στο 26%, την ίδια ώρα μείωνε το συντελεστή στα μερίσματα από το 25 στο 10% ;

-Ποιος με ρητή διάταξη νόμου καταργούσε το φόρο κληρονομιάς μόνο για τους εφοπλιστές;

-Ποιος κατέστησε τον εαυτό του εκπρόσωπο Τύπου του παραπάνω και μας χάρισε ένα πλούσιο ρεπερτόριο επικολυρικών δηλώσεων, μετά από κάθε συνάντηση στο Μαξίμου, του τύπου «δεν υποχωρούμε σε τίποτα»;

-Ποιοι «εθνικά υπεύθυνοι» ηγέτες κατέθεταν από πέρυσι προϋπολογισμούς ερήμην όλων των δημοσιονομικών στόχων ;

-Ποιοι λοιπόν ευθύνονται που δεν έκλεισε η αξιολόγηση, το πρόγραμμα και τώρα απαιτούνται νέα επώδυνα μέτρα και κυρίως νέο υβριδικό μνημόνιο;

-Ποιοι λοιπόν έχουν την ιστορική και πολιτική ευθύνη που αναβίωσε το GREXIT, οι απειλές της Moody's, και η αβεβαιότητα;

-Ποιοι λοιπόν οδηγούν πλησίστια τη χώρα στα χέρια των δημαγωγών, μετά από δυόμισι ανεπίληπτα χρόνια που τους προσφέρθηκαν για να φέρουν σε πέρας την ιστορική τους αποστολή;

http://www.athensvoice.gr/

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

Ο Γ. Παπανδρέου στη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς


13 Δεκεμβρίου 2014, 18:45

Γραφείο Τύπου, Δράση, Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς

ΓΕΝΕΥΗ, 12-13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014
Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, προήδρευσε στις εργασίες του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που πραγματοποιήθηκαν στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη (12-13 Δεκεμβρίου), με τη συμμετοχή ηγετών και εκπροσώπων κομμάτων – μελών από ολόκληρο τον κόσμο, καθώς και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών, συνδικαλιστικών οργανώσεων και δεξαμενών σκέψης.

Κεντρικό θέμα του Συμβουλίου ήταν οι τελευταίες εξελίξεις σε θέματα παγκόσμιας ασφάλειας και οι επιπτώσεις τους στην λειτουργία της δημοκρατίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κατάσταση στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και στη ραγδαία αύξηση του αριθμού των προσφύγων.

Το Συμβούλιο άνοιξε με τις κεντρικές εισηγήσεις του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, Αντόνιο Γκουτιέρες και του Γενικού Διευθυντή των Ηνωμένων Εθνών στην Γενεύη, Μίκαελ Μίλλερ. Ακολούθησαν εισηγήσεις όλων των κομμάτων και οργανώσεων μελών της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που αγωνίζονται για την ειρήνη και τη δημοκρατία στη Συρία και είναι ενταγμένες στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, στην κεντρική ομιλία του είπε μεταξύ άλλων:

«Bλέπουμε σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο, τις συνέπειες της πολιτικής του φόβου καθώς και της πολιτικής της αγανάκτησης. Διαπιστώνουμε μία οπισθοδρόμηση προς τον συντηρητισμό. Μία άνοδο του εθνικισμού και την ενίσχυση της ξενοφοβίας και του φονταμεταλισμού.

Η αβεβαιότητα και η αστάθεια δημιουργούν ένα ισχυρό αίσθημα ανασφάλειας. Ένα αίσθημα, που πολιτικά σχήματα και ηγέτες εκμεταλλεύονται άλλοτε για να οδηγήσουν τα πράγματα προς τον ελιτισμό και άλλοτε προς την υιοθέτηση διάφορων θεωριών συνομωσίας και αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων. Και στις δύο περιπτώσεις καλλιεργείται η νοσταλγία του αυταρχισμού. Μια τάση καταδίκης όλων των απόψεων που ξεφεύγουν απο τις κατεστημένες αντιλήψεις. Στοιχεία που τροφοδοτούν την πολιτική του φόβου.

Για κάποιους άλλους, η υποβάθμιση των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών, η συγκέντρωση του πλούτου, τα «diktat» (υπαγόρευση όρων) των αγορών, δίνουν την ευκαιρία να καλλιεργούν το θυμό. Ωθούν προς τη λογική της «ανυπακοής», της πόλωσης στην κοινωνία και τον λαϊκισμό. Είναι στοιχεία που τροφοδοτούν την πολιτική της αγανάκτησης και το μανιπουλάρισμα των πολιτών.

Εμείς, ως σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα, μπορούμε να δούμε, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πολιτική οικογένεια, τους κινδύνους του λαϊκισμού. Αλλά και την ανάγκη της οργανωμένης παρουσίας των πολιτών με προτάσεις παραγωγικές και δημιουργικές, που ενώνουν και ενδυναμώνουν την κοινωνία και τους συμμετοχικούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Δεν καλλιεργούμε τον ελιτισμό και αντιστεκόμαστε στις προσπάθειες χειραγώγησης της κοινής γνώμης με μη ρεαλιστικές υποσχέσεις. Είναι αλήθεια ότι, στο σημερινό κόσμο, η στάση αυτή είναι δύσκολη. Φέρνει ενίοτε απώλειες. Είναι όμως απαραίτητη και υπεύθυνη. Είναι η θέση όσων πιστεύουν ότι οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν. Ότι η παγκοσμιοποίηση μπορεί να εξανθρωπιστεί. Ότι οι αγορές μπορούν να χαλιναγωγηθούν, αν οι εκλεγμένες κυβερνήσεις αποκτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ότι η ανισότητα μπορεί να περιοριστεί εάν τα δικαιώματα συνοδεύονται από τις αντίστοιχες ευθύνες. Ότι οι συγκρούσεις θα μπορούσαν να προληφθούν ή να επιλυθούν, εάν δοθεί προτεραιότητα στην οικοδόμηση της ειρήνης.»

Στο Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς εγκρίθηκε η ένταξη στην Οργάνωση με καθεστώς πλήρους μέλους, του Κόμματος του Κογκρέσου της Ινδίας. Το κόμμα του Κογκρέσου είναι το μεγαλύτερο κόμμα, της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο.

Κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου, ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς συναντήθηκε με την Υφυπουργό Διεθνών Σχέσεων της Κίνας, Χου Λιουπίνγκ, η οποία του απηύθυνε επίσημη πρόσκληση να επισκεφτεί την Κίνα.

Επίσης, ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε την ευκαιρία, να ενημερώσει για ακόμη μια φορά τα μέλη του Συμβουλίου, για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, τις μεγάλες προσπάθειες και τις θυσίες που έχουν κάνει οι Έλληνες, αλλά και για τις τελευταίες εξέλιξεις που βρίσκουν τους Έλληνες να δοκιμάζονται σκληρά και από τις μεγάλες πιέσεις των αγορών και από την δύσκολη διαπραγμάτευση που πρέπει να φέρει σε πέρας η χώρα, προκειμένου να διασφαλιστούν οι θυσίες και τα πρωτόγνωρα αποτελέσματά τους και να ανοίξει ο δρόμος για μια βιώσιμη ανάπτυξη.

Σ.ΞΥΝΙΔΗΣ :ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Μετά την προ ολίγων ημερών ανακοίνωση του Παπανδρέου, διάφοροι «μεταφραστές» της δήλωσης, προσπάθησαν ύπουλα και συγκαλυμμένα να υπονοήσουν ότι ο Παπανδρέου προτείνει ένα ανακάτωμα του συστήματος, προκειμένου όλοι να βολευτούν.Να τρέξουν γύρω γύρω από το πολιτικό σύστημα και μόλις ακούσουν το σήμα να καθίσουν σε όποια καρέκλα βρουν κοντά τους. 

«Πάλι εμείς θα είμαστε στα πράγματα» σκέφτονται. Και φυσικά κατέληξαν ότι κάτι τέτοιο το προτείνουν πολλοί και άρα υπάρχει κοινός τόπος.

Όσο δεν αντιλαμβάνονται τίποτα από την πολιτική φιλοσοφία του Παπανδρέου, τόσο θα δυσκολεύονται και να τον ερμηνεύσουν και να τον αντιμετωπίσουν.

Ποτέ δεν κατανόησαν πώς ένας πολιτικός :

1)θέτει από μόνος του υπό αίρεση την καρέκλα του πρωθυπουργού στην οποία κάθεται προκειμένου να επιτύχει την εθνική συναίνεση κι ας διαδοθεί ότι «παραιτήθηκε» ενώπιον του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

2)βάζει στο τραπέζι του Προέδρου της Δημοκρατίας όλους τους πολιτικούς αρχηγούς για το καλό της χώρας την ώρα που προσπαθούν να τον ξαναπούν ανίκανο «Γιωργάκη»

3)αποφεύγει με κάθε τρόπο να υιοθετήσει τις κατευθύνσεις των ξένων για το πρόσωπο που έπρεπε να γίνει πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2011 (βλ. δημοσίευμα των FT-συσχετίστε και σήμερα τις «σκέψεις»Γιουνκέρ) προκειμένου να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του Δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, αντιμετωπίζοντας την λοιδορία ότι επιδιώκει «να βάλει τον κολλητό του Πετσάλνικο για να συνεχίσει να κάνει κουμάντο»

4)Την ώρα που καταφέρνει την μεγαλύτερη κατάκτηση της χώρας κατά τη διάρκεια της κρίσης, δηλαδή τη συμφωνία της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου του 2011 που έβαζε πάτο στο βαρέλι της κρίσης στη χώρα, δίνει τον λόγο στον ελληνικό λαό για να αποφασίσει για την πορεία, αντί να δαφνοστεφανώνεται(όπως φρούδα υπολόγιζαν Σαμαράς και Βενιζέλος ότι θα συμβεί τον τρέχοντα Δεκέμβριο για να γαντζωθούν στην εξουσία).

Όταν δεν μπορούν να καταλάβουν όλα τα παραπάνω, γιατί δεν είναι στην πολιτική τους κουλτούρα (αν μη τι άλλο), τότε δεν μπορούν ούτε να ερμηνεύσουν σωστά ούτε να αντιμετωπίσουν τον Παπανδρέου.


Δεν καταλαβαίνουν ότι ο Παπανδρέου δεν επανέρχεται ως πολιτικό τους φόβητρο, ως δυνάμει διεκδικητής της καρέκλας τους, πολύ περισσότερο ως τιμωρός. Δεν επανέρχεται καν, με την έννοια που το εννοούν. ΜΟΝΟ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ.Και όσο δικαιώνεται στη συνείδηση περισσοτέρων πολιτών κάθε μέρα που περνάει,έχει και λόγο και ακροατήριο και πάνω από όλα συναίσθηση ευθύνης. Όχι για να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Έγινε πριν δέκα χρόνια. Όχι για να γίνει πρωθυπουργός.Έγινε πριν πέντε χρόνια. Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι ένας Παπανδρέου δεν μπορεί να βολεύεται στον κομφορμισμό της διανόησης ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο αναγνώρισης, στον ακαδημαϊσμό, στον κοσμοπολιτισμό. Αν βολευόντουσαν σε τέτοιες καταστάσεις, ο Ανδρέας δεν θα δημιουργούσε το ΠΑΚ και δεν θα γύριζε στην Ελλάδα να ηγηθεί ενός Κινήματος του 14% που είχε το ΠΑΣΟΚ το 1974. Ο Γιώργος Παπανδρέου εφ’όρου ζωής είναι ταγμένος στο συμφέρον της χώρας. Ακόμη και όταν ο ίδιος –ως άνθρωπος φυσιολογικά- δυσθυμεί.

http://xinidis.blogspot.gr/

Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ…ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ - ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!!! ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ!!!

Του Νίκου Σκουλά. τ.Υπουργού ΠΑΣΟΚ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Τις τελευταίες μέρες, βλέπουμε τα φερέφωνα των μιντιακών συγκροτημάτων αλλά και τους ολίγους, πλέον, στενούς συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου να προσπαθούν επίμονα να αναγάγουν τα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ σε προσωπικές τάχα διαφορές μεταξύ των δύο ηγετών, αποδίδοντας μάλιστα την ευθύνη στον Γιώργο Παπανδρέου.

Βεβαίως υπάρχουν διαφορές αλλά είναι ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ σε δύο επίπεδα:

1. ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ. Μιας πολιτικής που εξαθλιώνει και αποσαθρώνει τα λαϊκά στρώματα ενώ ευνοεί τα ισχυρά ιδιοτελή συμφέρονται και αθωώνει τη Νέα Δημοκρατία για την καταλήστευση της χώρας στην πενταετία 2004 – 2009 και τον διπλασιασμό του δημόσιου χρέους.''

2. ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑΣ, ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ , ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ και την αντικατάστασή του από το προσωπικό κόμμα του κ. Βενιζέλου, τη «Δημοκρατική(;) Παράταξη» με μηχανεύσεις που ξεκίνησαν με το πογκρόμ της εκδίωξης των «υπόπτων» για συμπάθεια στον Γιώργο Παπανδρέου από τη Χαριλάου Τρικούπη.

Ο Γιώργος Παπανδρέου διακήρυξε ευθαρσώς ότι «ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ». Ας είναι βέβαιοι ότι όλοι εμείς που κοντά στον ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου το χτίσαμε, μαζί με τον Γιώργο, θα αποτρέψουμε τη διάλυσή του που επιχειρείται από τους «νεοφώτιστους σοσιαλιστές» και τους λαθρεπιβάτες του κινήματος. Πιστοί στις αρχές της Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη θα υπερασπίσουμε τις αξίες του.
Ως αποστομωτική απάντηση στους ψιθύρους και τους κακόβουλους ισχυρισμούς των επιστρατευμένων κονδυλοφόρων, αναφέρω ότι, τόσον ο ίδιος όσο και οι βουλευτές που συμμερίζονται τις απόψεις του, ΕΔΩΣΑΝ ΨΗΦΟ ΑΝΟΧΗΣ ...

Παράλληλα, διαχωρίζουν, σε κάθε ευκαιρία, τη θέση τους από την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική που απέχει πόρρω από τις αρχές και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα και της 3ης του Σεπτέμβρη. Υπάρχουν χιλιάδες ακραιφνείς αγωνιστές του ΠΑΣΟΚ, αποκαρδιωμένοι και αποστασιοποιημένοι που διαρρέουν σε άλλα κόμματα, ψήφισαν «Ελιά» που δεν τους εξέφραζε ή απλά δεν ψήφισαν. Περιμένουν να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ στις ρίζες του για να επανέλθουν και να δυναμώσει έτσι το δημοκρατικό σοσιαλιστικό κίνημα και με νέους ανθρώπους..

Για όσους παρασύρονται να καταδικάσουν τον Γιώργο Παπανδρέου τον οποίον όλοι σχεδόν εγκατέλειψαν, (όπως εξάλλου έκαμαν κάποτε και στον ευεργέτη τους Ανδρέα) και τον άφησαν να επωμιστεί ΜΟΝΟΣ την ευθύνη να σώσει τη χώρα από την τυπική χρεοκοπία η οποία είχε ουσιαστικά συντελεστεί και δήθεν το αγνοούσαν, προσφέρω την εξής εκτίμηση και προσωπική μαρτυρία μετά λόγου γνώσεως:

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας πραγματικός πατριώτης, βαθιά δημοκρατικός ηγέτης, απολύτως έντιμος και ανιδιοτελής, που δεν διστάζει να αυτοθυσιαστεί όταν το ζητά το συμφέρον της χώρας και του λαού.

Η ιστορία θα είναι πολύ ευνοϊκή μαζί του. Πάρα πολλοί Έλληνες αλλά και η διεθνής κοινότητα άρχισαν ήδη να το κατανοούν. Έχει ήδη δηλώσει ότι ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ.
Και για να μην παρεξηγούμαστε, επειδή τα όσα λέω και γράφω μπορεί να θεωρηθούν «λιβάνισμα», έχω δηλώσει πολλάκις και επαναλαμβάνω, ότι όχι μόνο δεν ενδιαφέρομαι για καρέκλα, αλλά και την αρνούμαι. Εξάλλου είμαι και μεγαλούτσικος και τώρα χρειαζόμαστε νέο αίμα. Έφυγα από κυβερνητικές ευθύνες το 1998 καταγγέλλοντας τη διαφθορά και, από τότε, ως οφείλω, παραμένω ένας ενεργός πολίτης.

Νίκος Σκουλάς

Υ.Γ: ΑΠΟΜΟΝΩΝΩ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ:

«Οι όποιες διεργασίες συντελούνται σήμερα στο Κίνημα, ελάχιστη σχέση έχουν με την κοινωνία και τις ανάγκες της.
Θεωρώ αυτονόητο ότι, μπροστά σε αυτό το διακύβευμα απαιτούνται θέσεις που να υπηρετούν αρχές και αξίες, θέσεις - και αγωνιστική διάθεση για αυτές - που να ανταποκρίνονται στις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μας ρίζες.
Είναι ζήτημα σεβασμού των αρχών του, και εντέλει, όσων αγωνίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουν να αγωνίζονται, παλαιότερων και νεότερων, εμάς των ίδιων, αν θέλουμε να πάμε παρακάτω συντεταγμένα και με προοπτική.
Στις ανοιχτές διαδικασίες προς και κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, να συζητηθούν και να αποφασιστούν τα πάντα: στίγμα, φυσιογνωμία, θέσεις, σύμβολα, δομή, πρόσωπα.
Μόνο με κινηματικού χαρακτήρα ενέργειες μπορεί να κινητοποιηθεί ξανά η βάση της Παράταξής μας - που σήμερα αποστασιοποιείται, αδιαφορεί, αισθάνεται πολιτικά άστεγη.
Προσωπικά, ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, θα τιμήσω μέχρι τέλους την αποστολή που μου εμπιστεύθηκαν οι πολίτες. Και δεσμεύομαι να στηρίξω ένα πραγματικό εγερτήριο ΣΟΚ στο Κίνημα. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν ενδιαφέρομαι για καμία καρέκλα.
Η ιστορία, η προσφορά, η πορεία του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον, όπως και η όποια αλλαγή του, δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση και απόφαση δική μας, όλων μας. Από τη βάση, κινηματικά, δημοκρατικά, συμμετοχικά.
Η ευθύνη για την σφυρηλάτηση της ουσιαστικής ενότητάς μας, με απόλυτη προσήλωση και σεβασμό στις αρχές μας, ανήκει σε όλους μας και στον καθένα χωριστά. Έτσι διασφαλίζεται ο ιστορικός ρόλος και η αποστολή του Κινήματός μας, να ανταποκρίνεται στα πραγματικά διακυβεύματα που αφορούν τη χώρα και τον Ελληνικό λαό».

Η κίνηση Παπανδρέου ανησυχεί τον Σύριζα... Προς συρρίκνωση και το..."Ποτάμι"

Εχω πληροφορίες, από έγκυρες πηγές, πως η επανεμφάνιση του Γιώργου Παπανδρέου με το κείμενο προτάσεων για να λυθεί το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα της χώρας, μέσα από διάλογο και συννενόηση, έχει θυρυβήσει περισσότερο την Κουμουνδούρου, παρά τα Βενιζελοειδή....

Οι τελευταίοι έχουν συνειδητοποιήσει πως απομένει η...τυπική υπογραφή του Ελληνικού λαού για να τους στείλει σπίτια τους, όπου -έτσι και αλλιώς-ασχέτως της παρέμβασης του Παπανδρέου, θα...πήγαιναν για ξεκούραση..
Αντίθετα στην Κουμουνδούρου όπου ήλπιζαν στην δεξαμενή των αναποφάσιστων πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, περιορίζονται οι...βλέψεις τους...

Και όχι μόνο αυτό..
Από την δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου "άντλησαν" το 2012 (λόγω και της παρουσίας του συνωμότη Βενιζέλου) ένα ποσοστό γύρω στο 20%, ενώ ένα άλλο 3-4% (των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ το 2009) διασκορπίστηκε σε ΔΗΜΑΡ, ΑΝΕΛ και άλλα μικρά κόμματα...Αρα παραμένει ένα 20% καθαροί Πασόκοι απο τους οποίους το 3-4% ακολουθεί τον Ευάγγελο (λόγω προσωπικών πολιτικών, συμφερόντων, τοποθετήσεων σε θέσεις του δημοσίου, κλπ)...

Το υπόλοιπο 16% φαίνεται πως στην συντριπτική του πλειοψηφία θα ακολουθήσει τον Γιώργο Παπανδρέου...
Και καλά ως εδώ..

Στον Σύριζα φοβούνται απώλειες και από το 20% που είχαν προσελκύσει το 2012..
Η Πασοκογενής ομάδα του Σύριζα φαίνεται-τουλάχιστον σε ότι αφορά στα ποσοστά- είναι η ισχυρότερη στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης...

Εκεί τρέμουν τις διαρροές οι Συριζαίοι...
Και κάτι άλλο...
Συρρίκνωση θα εμφανίσει και το '''Ποτάμι"..

Εμεινε πλέον μόνο με τις ψήφους τωμ Σημιτοφυλάκων-εκσυγχρονιστών και την στήριξη των μεγαλοεπιχειρηματιών...
Αλλά δεν του αρκεί...
Αλλά αυτό θα φανεί σύντομα και στις δημοσκοπήσεις...
Κυριακή κοντή γιορτή...

Harris Kodopoulos