Γ. Καψής για Π. Αυγερινό: «Τον συκοφάντη του Ανδρέα, δεν θα τον ψηφίσει κανείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ»

Ξεκάθαρα και ασυμβίβαστα, έτσι όπως έχει μάθει τα τοποθετείται για ολόκληρες δεκαετίες, το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και εμβληματική μορφή της δημοσιογραφίας και της πολιτικής Γιάννης Καψής, αναφέρθηκε στην πρόταση που κατέθεσε η βουλευτής Κατ. Μάρκου για πιθανή υποψηφιότητα του Π. Αυγερινού για την Προεδρία της Δημοκρατίας:

«Σωστή και υπεύθυνη η στάση της βουλευτού Μάρκου για την συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Θα την χειροκροτούσα αν δεν έφερνε σαν παράδειγμα τον Αυγερινό. Το αναίσχυντο , συκοφαντικό και πολιτικά ανήθικο βιβλίο του με τις χυδαιολογίες κατά του Ανδρέα δεν θα επιτρέψει σε κανένα βουλευτή του ΠΑΣΟΚ να τον ψηφίσει.
Είπε πολλά ψεύδη. Μόνον γιατί τον έδιωξε ο Ανδρέας από υπουργό υγείας , αναθέτοντας την δημιουργία του ΕΣΥ στον Γ. Γεννηματά, δεν μας είπε. Θα μας το πει επιτέλους η… θα τα πούμε;»

http://www.smartpost.gr/

O ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΠΡΟΣΤΑ

Σταύρος Στραβόλαιμος

Ο Γ. Παπανδρέου, πρώτος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου στην Ε.Ε. ότι οι διεθνείς κερδοσκοπικές πιέσεις στην Ελλάδα δεν ήταν πρόβλημα μόνο ελληνικό, αλλά ευρωπαϊκό – και χρειαζόταν ανάλογη αντιμετώπιση. 

Ενδεικτικά, Γ. Παπανδρέου, 2/2/2010: «Η Ελλάδα, με δική της ευθύνη, για την ακρίβεια με την ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς κερδοσκοπικής επίθεσης, που δεν αφορά μόνο εμάς. Πολλοί στοιχηματίζουν στην χρεοκοπία χωρών, άλλοι στοιχηματίζουν στην ισοτιμία ευρώ - δολαρίου, αλλά το αποτέλεσμα είναι γνωστό: Να στραγγαλίζεται η οικονομία, με εκτίναξη των λεγόμενων spreads σε απολύτως αδικαιολόγητα επίπεδα».

Και επειδή το πρόβλημα ήταν γενικότερο, η επίλυσή του απαιτεί, αυτό έλεγε από την πρώτη στιγμή ως πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου, τόσο αντιμετώπιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και νέα εργαλεία-παρεμβάσεις για χρηματοδότηση της ανάπτυξης:
Μίλησε από την πρώτη στιγμή για την ανάγκη να εξεταστεί η συμμετοχή του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους αλλά και στην χρηματοδότηση της ανάπτυξης μέσα από την επιβολή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. 

Ενδεικτικά, Γ. Παπανδρέου, 30/10/2009, μετά από Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: «Σε αυτό, έκανα μία συγκεκριμένη πρόταση χθες για νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, πέραν αυτών των οποίων συζητούσαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι τώρα...Νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως είναι ο φόρος επί των συναλλαγών».

Μίλησε από την πρώτη στιγμή για την ανάγκη να μπουν κανόνες στις ανεξέλεγκτες διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές. Την ανάγκη να ελεγχθούν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης.
Ενδεικτικά Γ. Παπανδρέου, 11/12/2009, μετά από Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: «Η αδιαφάνεια που υπήρχε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν στο επίκεντρο, στην καρδιά του προβλήματος της κρίσης. Αναλάμβαναν ρίσκο χωρίς λογοδοσία και, μετά βεβαίως, το ρίσκο το μετέφεραν στα κράτη και στους δημόσιους προϋπολογισμούς. Και βεβαίως, στηρίζουμε ως Ελλάδα την πρωτοβουλία της δημιουργίας νέων εποπτικών οργανισμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και διεθνώς για το τραπεζικό σύστημα και γενικότερα το χρηματοπιστωτικό σύστημα... Είναι απαράδεκτο, οικονομίες χωρών -οποιασδήποτε χώρας, δεν αναφέρθηκε ειδικά στην Ελλάδα- να είναι έρμαια στις αξιολογήσεις διαφόρων οίκων».

Μίλησε από την πρώτη στιγμή για την ανάγκη να εξετάσει η Ε.Ε. την έκδοση ευρωομόλογου.
Ενδεικτικά, Γ. Παπανδρέου, συνέντευξη τύπου, 13/1/2010: «Ένα ζήτημα όπου θα μπορούσε να υπάρξει ένα μέτωπο δημοκρατικών δυνάμεων, και όχι μόνο εντός Ελλάδας αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για την έκδοση ευρωπαϊκών ομολόγων, για την έκδοση πράσινων ομολόγων όπως λέγονται, για την υποστήριξη της μετάβασης της σημερινής μας οικονομίας, όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής, στην πράσινη οικονομία, με νέες τεχνολογίες, με εκπαίδευση...».

Μίλησε ξεκάθαρα για την ανάγκη ευρωπαϊκού μηχανισμού, για την ανάγκη κινητοποίησης της Ε.Ε.
Ενδεικτικά, Γ. Παπανδρέου, 7/3/2010, μετά από συνάντηση με τον Γάλλο Πρόεδρο: «Εμείς θέλουμε ευρωπαϊκή λύση. Δεν είναι επιλογή μας να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Μέχρι προχθές βεβαίως, το ποια ήταν η ευρωπαϊκή λύση, ήταν μία πιο θεωρητική συζήτηση. Νομίζω ότι και μετά από τις συναντήσεις μου διαμορφώνεται όχι μόνο η πολιτική βούληση η οποία υπάρχει, όπως ακούσατε από τον Πρόεδρο της Γαλλίας, αλλά και οι πιο συγκεκριμένοι τρόποι, με τους οποίους θα αντιμετωπίσουμε ένα πιθανό πρόβλημα- αν υπάρξει- δανειοδότησης της χώρας μας».

Η προφητική ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου για το σημερινό αδιέξοδο με την Τρόικα

Δεν ξέρω πόσοι το θυμούνται αλλά η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της τρικομματικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ, το καλοκαίρι του 2012, ήταν το ξήλωμα του νόμου Διαμαντοπούλου για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο για τα μάτια των πρυτάνεων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, μαζί με λίγους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, καταψήφισε τις προτεινόμενες διατάξεις, εκφωνώντας μια ομιλία που σήμερα μοιάζει προφητική για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων της σημερινής κυβέρνησης με την Τρόικα.

Παραθέτω ένα απόσπασμα:
(...)Θέλω να πω, και το λέω συνέχεια, πώς ό,τι κι αν κερδίσουμε, για παράδειγμα, στη διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση με τους εταίρους μας, όσο χρόνο και όσα χρήματα αν μας δώσουν οι εταίροι μας, όσο ευνοϊκή και αν γίνει η ευρωπαϊκή πραγματικότητα, πρώτιστη ευθύνη, δική μας ευθύνη, είναι να συνεχίσουμε να αλλάζουμε ριζικά τη χώρα μας.

Πόσο μάλλον, αν οι ευρωπαϊκές και παγκόσμιες συνθήκες γίνουν πιο δύσκολες. Διότι αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση σπαράσσεται από τις διαφωνίες. Κάνει ένα μετέωρο βήμα μεταξύ της μεγαλύτερης και αναγκαίας εμβάθυνσης, συνεργασίας, εποπτείας, αλλά και αλληλεγγύης και από την άλλη μεριά, ενός νέου εθνικισμού που αναπτύσσεται, και της αποδόμησης του ευρώ και της ίδιας της Ευρώπης όπως την ξέρουμε.

Γι’ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε ότι, οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές είναι προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ, αν θέλετε, ώστε να γίνει η Ελλάδα ισχυρή. Να σταθεί στα δικά της πόδια - να σταθούμε στις δικές μας ελληνικές δυνάμεις.

Γιατί η εξάρτησή μας ξεκινά από τις δικές μας αδυναμίες, όχι έξωθεν.
Ξεκινά από μια οικονομία που βασίστηκε στον παρασιτισμό, όχι στην πραγματική παραγωγή, από μια παιδεία στραμμένη στην έτοιμη θέση στο Δημόσιο και όχι στην καλλιέργεια των δυνάμεών μας, από την πελατειακή πολιτική που στρέφει τον Έλληνα, τις δυνάμεις του Ελληνισμού, σ’ έναν αέναο ανταγωνισμό για το κυνήγι του μικροσυμφέροντος, της εξουσίας σε βάρος του συνόλου, σε βάρος του κοινού και δημόσιου συμφέροντος, αντί της εδραίωσης βασικών αρχών και δικαιωμάτων για όλους.

Ας το καταλάβουμε καλά, η οριστική έξοδος της Ελλάδας από την κρίση και η αλλαγή της Ελλάδας, είναι δυο έννοιες αλληλένδετες. Δεν πρόκειται να σωθεί οριστικά η χώρα αν δεν αλλάξει ριζικά. Να ξεριζώσουμε πελατειακές αντιλήψεις, να εδραιώσουμε τα βήματα διαφάνειας που έγιναν παντού, να συνεχιστεί το χτύπημα της διαφθοράς, της σπατάλης, να εδραιωθεί η αξιοκρατία και η λογοδοσία και στα Πανεπιστήμιά μας, να εμπεδώσουμε το αίσθημα δικαίου, της ευνομίας.

Αν δεν τα κάνουμε αυτά, τότε η χώρα θα παραμείνει με τις παθογένειές της και θα είναι εξαρτημένη από τους ανέμους των καιρών, των αγορών και των εκάστοτε ισχυρών.
Γι’ αυτό ξεκινήσαμε, και πριν και μετά το μνημόνιο, να ξεριζώνουμε αυτή την πελατειακή λογική που είναι η βαθύτερη αιτία του προβλήματος. Ένα κράτος που υπηρετεί όχι τους ισχυρούς, αλλά το δημόσιο συμφέρον.

Διότι είναι σύμπτωμα, που παραλίγο βεβαίως να μας φέρει στην κατάρρευση, το έλλειμμα και το χρέος. Οι αιτίες είναι βαθύτερες. Αυτές πρέπει να θεραπεύσουμε.

Αυτό κάναμε και στην τριτοβάθμια παιδεία.
Μεγάλες αλλαγές που δεν επιβάλλει κανένα μνημόνιο και καμία τρόικα, για τις οποίες εμείς και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι, για να παραδώσουμε βιώσιμη, δικαιότερη την Ελλάδα στα παιδιά μας.
(...)Το πρώτο νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση, συμβολίζει δυστυχώς όλα αυτά που θα έπρεπε ν’ αλλάξουν. Αποτελεί μια αντιμεταρρύθμιση. Μας πήγαινε πίσω αντί για μπροστά, αντί να κάνει και άλλες τομές και να συνεχίσει ακόμη περισσότερο να αντιμετωπίζει τα κακώς κείμενα των Πανεπιστημίων.

Έδωσε ένα κακό μήνυμα, ότι η κυβέρνηση εκφράζει τη βούληση να συνεχίσει την επίπονη προσπάθεια για να μειώσει τα ελλείμματα με βαρύ τίμημα για τον Ελληνικό λαό, φοβάται όμως και δεν έχει την τόλμη ν’ αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια.(...)

(...)Τρίτον, τη στιγμή που διαπραγματευόμαστε με τους εταίρους μας για την πιο ήπια προσαρμογή, για την αποφυγή των λεγόμενων οριζόντιων μέτρων, ένα βασικό ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΟ μας όπλο θα ήταν η ανάδειξη του μεταρρυθμιστικού έργου που προωθήσαμε και που προωθούμε κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Έχω πει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα, το 2009, στους εταίρους μας, ότι το θέμα των μισθών και των συντάξεων είναι δευτερεύον μπροστά στη μεγάλη προτεραιότητα να διορθώσουμε στρεβλώσεις, να αντιμετωπίσουμε την αδιαφάνεια, τη διαφθορά, τη σπατάλη, την πελατειακή διαχείριση των υλικών αλλά και των ανθρώπινων πόρων.

Θα έπρεπε να βροντοφωνάζουμε για κάθε μεγάλη θεσμική αλλαγή αντί να την καταργούμε, αποδεικνύοντας έτσι τη βούλησή μας να σπάσουμε αυγά για να βάλουμε τάξη στη χώρα, να αναμορφώσουμε βασικούς και καίριους θεσμούς, όπως της Παιδείας, να γίνει η Ελλάδα στο μέλλον μια χώρα ισχυρή, βιώσιμη, χωρίς την ανάγκη συνεχούς αιμοδοσίας.

Εσείς κάνατε το αντίθετο. Δώσατε στους εταίρους μας το μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να υποκύψει στις βουλήσεις κάθε κακώς εννοούμενης συντεχνίας, κάθε ειδικού συμφέροντος. Και αυτό ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ και τη διαπραγματευτική μας θέση.(...)

http://www.parapolitiki.com/

ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ: Συνέδριο ΠΑΣΟΚ για αλλαγή Πολιτικής και Ηγεσίας

Για όλους και για όλα μίλησε ο Μιχάλης Καρχιμάκης απόψε καλεσμένος του Βασιλη Ταλαμάγκα στο SBC TV. Ζήτησε συνέδριο ΠΑΣΟΚ για να επανακαθοριστεί η πολιτική του κόμματος προς όφελος του δημόσιου πλούτου αλλά και για να τεθεί και θέμα ηγεσίας.

Ο κ. Καρχιμάκης είπε πως δεν θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να γίνει συνιστώσα κανενός άλλου κόμματος ενώ επανέλαβε τη θέση του ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ανατράπηκε και από μέσα και απ' έξω.

Ο Μιχάλης Καρχιμάκης είπε πως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι ο κεντρικός πόλος της κεντροαριστεράς, πως δεν έχει καμία σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Τόνισε βέβαια πως δεν ταυτίζεται το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ με την αριστερή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.

Εφ' όλης της ύλης τοποθέτηση του Γιάννη Ραγκούση για την χώρα, την κυβέρνηση και τον προοδευτικό χώρο

[via:fb] Δημοσιογράφοι (με μία μόνον εξαίρεση), αναφερόμενοι στις τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις μου για τη χώρα, την κυβέρνηση και την προοδευτική παράταξη, έγραψαν ή μίλησαν, επικριτικά ή θετικά, αλλά πάντως με ήθος στο δημόσιο λόγο τους.

Οι δημοσιογράφοι δεν μπορεί να επιβάλουν στους πολιτικούς τι να πράξουν και οι πολιτικοί δεν μπορεί να επιβάλουν στους δημοσιογράφους τι να γράψουν.

Πρέπει οι μεν να σέβονται την αυτονομία των δε, και αντίστροφα.

Παράλληλα όμως, διαπίστωσα πως στο διαδύκτιο υπήρξε παρερμηνεία ή και παραποίηση των απόψεών μου, λόγω των ταχύτατων αντανακλαστικών με τα οποία αναρτώνται οι ειδήσεις, θέλω να πιστεύω.


Επειδή, οι στιγμές για τη χώρα και τον προοδευτικό χώρο είναι οριακές είμαι υποχρεωμένος να επαναλάβω τις πλήρεις και γραπτές απόψεις μου, στις οποίες προσωπικά θα ανατρέχω διαρκώς από εδώ και στο εξής.

1) Για τη χώρα...


"Η Ελλάδα βρίσκεται ξανά ενώπιον δραματικών εθνικών, οικονομικών και πολιτικών κινδύνων.


Από το 2012 ήταν διεθνώς προγραμματισμένο και γραπτώς συμφωνημένο, πως η χώρα θα μπορούσε να βρίσκεται εκτός Μνημονίου, στο τέλος του 2014.


´Ομως οι πρωταγωνιστές της σκοτεινής πλευράς της μεταπολίτευσης, οι οποίοι για να χτίσουν και να συντηρήσουν την επί δεκαετίες ατομική τους πολιτική καριέρα, μας οδήγησαν στην χρεοκοπία του 2009 και συνακόλουθα στο 1ο Μνημόνιο, αυτή η γενιά πολιτικών που σήμερα ακόμη βρίσκεται στην ηγεσία της χώρας, μαζί με τους "αριστερούς" και "κεντροαριστερούς" τους κλώνους, αντί να μας οδηγήσει στην έξοδο από το 2ο Μνημόνιο, μας οδηγεί τελικά στο 3ο υβριδικό Μνημόνιο.


Υβριδικό μνημόνιο, που όχι μόνο θα περιλαμβάνει είτε την παράταση του 2ου μνημονίου, είτε την ειδική διεθνή οικονομική επιτήρηση με το ακριβό χρήμα μαζί, αλλά υποχρεώνει τελικά την Ελλάδα να επιδιώξει τις λύσεις και την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στα μείζονα εθνικά θέματα του Χρέους, του Κυπριακού, της ΑΟΖ και του Σκοπιανού, ταυτόχρονα.Πρόκειται εθνικά για μια ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη.


Η τελική αξιολόγηση που είναι σε εξέλιξη, επρόκειτο να ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο για να πιστοποιηθεί το τέλος του 2ου μνημονίου και να επανέλθει έτσι η χώρα ομαλά στις διεθνείς αγορές χρήματος, χωρίς καθεστώς ειδικής πιστοληπτικής προστασίας και ειδικής επιτήρησης.
Αντίθετα, η τελική αξιολόγηση του 2ου Μνημονίου που συνεχίζεται, διεξάγεται πλέον στο πλαίσιο της αγωνιώδους προσπάθειας της Κυβέρνησης να αποσπάσει παράταση της διεθνούς πιστοληπτικής στήριξης.


Διεθνή πιστοληπτική στήριξη χωρίς την οποία, η Ελλάδα και τα ATM's των τραπεζών τη νύχτα της 31ης Δεκεμβρίου 2014 θα κάνουν "απλώς" στάση πληρωμών, όπως προεξόφλησαν τα spreads στο 9% του Οκτωβρίου..."

2) Για την κυβέρνηση

"Σε φάσεις εθνικής κρίσης, κάθε Κυβέρνηση, αναλαμβάνει μια ιστορικά προσδιορισμένη αποστολή.


Αναντίλεκτη ιστορική αποστολή της Κυβέρνησης που σχηματίστηκε το 2012 ήταν να φέρει σε πέρας το τέλος του Μνημονίου.


Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια, χωρίς αμφιβολία, δεν τέθηκε κάποιο ιδιαίτερο εμπόδιο στην άσκηση των κυβερνητικών πολιτικών ούτε από την κοινωνία, ούτε από την Βουλή. Ενώ και το διεθνές θεσμικό και πολιτικό περιβάλλον όπως και το εγχώριο μιντιακό περιβάλλον ήταν αναμφίβολα υποστηρικτικό.

Με ευθύνη της κυβέρνησης η κερκόπορτα άνοιξε, για την επέλαση των λαϊκιστών που έγιναν πολιτικοί άνδρες, πάνω στο σώμα μιας "ετοιμοθάνατης γυναίκας" που είναι η Ελλάδα της χρεοκοπίας, εκπροσωπώντας όμως πλέον κόμματα με ισχυρή εκλογική δυνάμη.
Και το μείζον ερώτημα που τίθεται πλέον είναι το εξής : τι θα γίνει εαν η χώρα εξ αιτίας της απαράδεκτης πρόβλεψης του Συνταγματος του 1975, κινδυνεύει να οδηγηθεί σε μια περίοδο πολιτικής αποσταθεροποίησης, με όλα τα μεγάλα θέματα, κακώς κάκιστα, ανοικτά και σε κρίσιμη καμπή ; Έξοδος από το μνημόνιο, δημόσιο χρέος, ΑΟΖ , Κυπριακό, Σκοπιανό. ....τώρα έχει εκ των πραγμάτων προκύψει ενα πολύ σοβαρό ερώτημα : προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, κι έτσι η χώρα να αποφύγει τους κινδύνους που συνεπάγεται για τον τόπο ένα πολιτικό αδιέξοδο γονιμοποιημένο με έναν πρωτοφανή λαϊκισμό, είναι άραγε διατεθειμένη η σημερινή Κυβέρνηση, όπως ακριβώς κάναμε εμείς το 2011, να παραχωρήσει τη θέση της σε μία Κυβέρνηση ειδικής αποστολής; Αναλαμβάνοντας στο τέλος τέλος και την ευθύνη για την αποτυχία όσον αφορά στην μη έξοδο της χώρας από το μνημόνιο...

Ρωτώ : ποια χώρα, ποια δημοκρατία και ποιο Κοινοβούλιο που θέλει να αυτοπροστατευτεί από την επέλαση του λαϊκισμού δεν θα άλλαζε τώρα έναν, πλέον τεκμηριωμένα, αποτυχημένο Πρωθυπουργό και Αντιπρόεδρο ;"


3)Για τον προοδευτικό χώρο και το ΠΑΣΟΚ

Θεωρώ ότι η ολοκληρωμένη διαδικαστική πρόταση που έκανε ο κ. Παπανδρέου είναι πραγματικά η μόνη λύση που αυτή τη στιγμή μπορεί να σκεφτεί κανείς για να λυθούν μια σειρά από πολύ σοβαρά προβλήματα που δεν αφορούν το σημερινό ΠΑΣΟΚ και πως αυτό θα επιβιώσει εκλογικά αλλά αφορούν και τη μεγάλη ανάγκη και επιθυμία που έχουν πάρα πολλοί άνθρωποι για την ανασυγκρότηση και την ανασύνθεση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου....


Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από την βάση προς την κορυφή και όταν σχηματιστεί ένα ανοιχτό μητρώο μελών μετά βεβαίως από μια εγερτήρια πρόσκληση που πρέπει να γίνει η οποία δεν θα είναι άνευ περιεχομένου ούτε άνευ κατεύθυνσης, πολιτικού και ιδεολογικού στίγματος..


...Σε περίπτωση που υπάρξουν πολιτικές πράξεις τέτοιας κατεύθυνσης και περιεχομένου είμαι αποφασισμένος να επιστρέψω στην συλλογική, ενεργό πολιτική.


Να επιστρέψω για να εργαστώ σαν ένας από χιλιάδες, για μια νέα ενότητα για το μέλλον όλων των προοδευτικών πολιτών και αξιόπιστων πολιτικών που είναι σήμερα διασκορπισμένοι στα 4 σημεία του πολιτικού ορίζοντα. Από την Δημάρ, τους Μεταρρυθμιστές (το ιστορικό ρεύμα της ανανεωτικής αριστεράς) και το Ποτάμι μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ (μη περιλαμβανομένης της δημαγωγικής του ηγεσίας) και τις υγιείς πατριωτικές δυνάμεις του πολιτικού φιλελευθερισμού κι όχι του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού.


Να επιστρέψω για να ενώσω τις μικρές μου δυνάμεις προκειμένου να δημιουργηθεί ένα "Νέο ΠΑΣΟΚ", προκειμένου να γίνει πράξη μία καθολική ανανέωση.


Δεν επιστρέφω όμως, για να αναβιώσει ένα παλαιοκομματικό ΠΑΣΟΚ το οποίο έχει απαράγραπτες ιστορικές ευθύνες για το οδυνηρό τέλος της μεταπολίτευσης..."

- See more at: http://www.epikairo.gr

Να σου και το «παραβάν» από την Αλ Σάλεχ

Τον Βαγγέλη Βενιζέλο επιβεβαιώνει η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ όταν ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μίλησε για κάποιους που «πίσω από το παραβάν δεν ψήφισαν ΠΑΣΟΚ». Η
αναπληρώτρια γραμματέας Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ Αφροδίτη Αλ Σάλεχ έριξε λάδι στη φωτιά που σιγοκαίει στο ΠΑΣΟΚ υποστηρίζοντας ότι «ο Γιώργος Παπανδρέου στις Ευρωεκλογές δεν στήριξε το ΠΑΣΟΚ αλλά τη ΔΗΜΑΡ». [parapolitika]

Μιλώντας, τα ξημερώματα της Τρίτης, στην ενημερωτική εκπομπή του Κontra με τον Αιμίλιο Λιάτσο η κυρία Αλ Σάλεχ θύμισε πως στις ευρωεκλογές ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής της Ελιάς και μαζί με τους συνυποψήφιους που έδιναν αγώνα πόρτα – πόρτα, όπως είπε και εκεί συναντούσε παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που έλεγαν πως δεν θα τους ψηφίσουν, επειδή ταυτίζονται με τον Γιώργο Παπανδρέου. Η αναπληρώτρια γραμματέας επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ ανέφερε, επίσης, ότι ο πρώην πρωθυπουργός στήριξε αντίπαλο, του ΠΑΣΟΚ, και, συγκεκριμένα, τη Δημοκρατική Αριστερά, προσθέτοντας ότι στήριξε προεκλογικά την Μαριλένα Κοππά, η οποία ήταν υποψήφια με το κόμμα του Φώτη Κουβέλη.ro

Epikairo: Να σου και το "παραβάν". Η Αλ Σάλεχ προσέφερε μια πολύτιμη υπηρεσία, ξεκαθαρίζοντας τι εννοούσε ο Βενιζέλος μ' αυτή την μπούρδα. Είναι φοβερό που εκεί στη ΔΗΠΑΡ προσπαθούν να φορτώσουν την αποτυχία τους στον Παπανδρέου και στην βάση του ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης φοβερό ότι όσοι διαφωνούν ψυχικά μ' αυτή την κίνηση κατευθείαν είναι Παπανδρεϊκοί και επειδή ο Παπανδρέου τόλμησε να πάει σε μια παρουσίαση βιβλίου, όλοι εκείνοι ψήφισαν ΔΗΜΑΡ.

Δεν έχουν κουνήσει ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι εκεί στη ΔΗΠΑΡ να πάρουν τον κόσμο μαζί τους. Έχουν μπει στην διχαστική λογική ότι όσοι είναι ΠΑΣΟΚ και λένε όχι στην ΔΗΠΑΡ είναι Παπανδρεϊκοί και όχι ΠΑΣΟΚ. Αλλά αυτό τους βολεύει γιατί στελέχη όπως η Αλ Σάλεχ, στη γραμμή του προέδρου τους, είναι περισσότερο "βενιζελικοί", παρά ΠΑΣΟΚ. Τροφοδοτούνται στο περιβάλλον του Βενιζέλου από την ανεύρεση εχθρών, ήδη έχει ετοιμαστεί και η καμπάνια στοχοποίησης του Παπανδρέου την επομένη του ναυαγίου της ΔΗΠΑΡ.

Πρέπει να ξεφύγει το ΠΑΣΟΚ και η παράταξη από την κλειστοφοβική και διχαστική λογική του περιβάλλοντος Βενιζέλου. Απέναντι στην κάλπικη κομματική καθαρότητα, την οποία οι ίδιοι υπονόμευσαν, πρέπει να αντιταχθεί η ανοικτότητα και η εξωστρέφεια του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία. Και στην τελική ας αφήσει η βάση του ΠΑΣΟΚ να παραφυλάει ο Βενιζέλος και η παρέα του στο παραβάν. Εμείς γνωρίζουμε ότι εκείνη θα κάνει δουλειά έξω απ' αυτό..

Υ.Γ: Πάντως να συμβουλεύσουμε την Αλ Σάλεχ ότι το επιχείρημα του "παραβάν" μπορεί να γυρίσει και μπούμερανγκ. Γιατί όπως θα δείτε εδώ η Αλ Σάλεχ είχε κατέβει υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος με τον συνδυασμό "Αττική Γη" του πρώην βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γρηγόρη Ψαριανού, απέναντι στο ψηφοδέλτιο του Γιάννη Σγουρού στις περιφερειακές εκλογές του 2010, ο οποίος υποστηριζόταν από το ΠΑΣΟΚ. Με βάση την αδιέξοδη λογική της, κανονικά τώρα ο Βενιζέλος δεν θα έπρεπε ούτε να της μιλάει..

- See more at: http://epikairo.gr

Έχει την ευθιξία να παραιτηθεί από Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ο Βενιζέλος;

Προανήγγειλε ή όχι πρόωρες εκλογές ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος επιχειρηματολογώντας ότι η τρόικα δεν θέλει να μας αφήσει χωρίς μνημόνιο σε σκληρή επιτήρηση και θέλει εγγυήσεις που μόνο ο ελληνικός λαός μπορεί να δώσει; [protothema]

Με την δήλωσή του αυτή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αφήνει ορθάνοικτο το παράθυρο να στηθούν κάλπες αφού ο ίδιος ομολογεί ότι η διαπραγμάτευση με την τρόικα δεν προχωρά και υπάρχει αδιέξοδο. Στενοί συνεργάτες του ωστόσο λένε ότι η δήλωση που έκανε από την Βασιλεία της Ελβετίας είναι σκοπίμως διφορούμενη και εξηγούν:

Ως προς την στήριξη του ελληνικού λαού εννοεί την στήριξη από το εσωτερικό μέτωπο. Υπεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης, ενιαία εθνική στάση αναφορικά με την διαπραγμάτευση. Δεν εννοεί εκλογές. Όμως το χρονοδιάγραμμα της διαπραγμάτευσης συμπλέκεται με το χρονοδιάγραμμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εκλογές εάν η αντιπολίτευση επιμείνει στην γραμμή μη συναίνεσης. Η δήλωση απευθύνεται και στους εταίρους – τρόικα ώστε να καταλάβουν τα δημοκρατικά και κοινοβουλευτικά όρια. Η δήλωση απευθύνεται και στην ελληνική κοινή γνώμη ώστε να καταλάβει το ουσιαστικό και κρίσιμο διακύβευμα . Η δήλωση απευθύνεται και στην αντιπολίτευση ώστε να αντιληφθεί τις ευθύνες της.

Υπο αυτά τα δεδομένα, το περιβάλλον Βενιζέλου δεν αποκλείει να υπάρξει επίσπευση των διαδικασιών για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα εκτιμούν πως αντί εντός του Φεβρουαρίου η διαδικασία να ξεκινήσει μέσα Ιανουαρίου.

Epikairo: Ο Σαμαράς έσπευσε να κλείσει κάθε κουβέντα για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, λέγοντας χαρ/κα: «Εκλογές δεν έχω» είπε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εξερχόμενος της συνεδρίασης που πραγματοποίησε η επιτροπή της ΝΔ για την συνταγματική αναθεώρηση. Συγκεκριμένα στην ερώτηση δημοσιογράφων για το αν θα ολοκληρωθεί η πρόταση για συνταγματική αναθεώρηση από την παρούσα Βουλή ή θα διακοπεί λόγω πρόωρων εκλογών ενόψει και τις εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ο πρωθυπουργός απάντησε λέγοντας «Ποιες εκλογές; Εχετε εσείς συνδικαλιστικές εκλογές γιατί εγώ δεν έχω». [protothema]

Από τα παραπάνω τι συνάγεται; Ότι ο Βενιζέλος υπέστη ακόμα μια ταπείνωση από τον Σαμαρά. Εφόσον ο Αντιπρόεδρος έχει διαφορετική γραμμή από τον Σαμαρά, δεν οφείλει να παραιτηθεί ο ίδιος από την θέση του Αντιπροέδρου; Πάντως με θλίψη διαπιστώνουμε ότι ο Βενιζέλος μια χαρά μαζεύεται από τον Πρωθυπουργό του. Σε μια ανάλογη περίπτωση τον Νοέμβριο του 2011 δεν δίστασε να ανατρέψει τον αυτοδύναμο πρωθυπουργό του 44%, παίρνοντας την "κατάαταση" στα χέρια του.

Σήμερα όμως κάνει το "παγώνι", αφού όμως έχει εξαπολύσει την ρουκέτα, όπως τότε, τον Αύγουστο του 2011, που έδιωξε την Τρόικα και ήρθε το "χαράτσι" της ΔΕΗ. Και επειδή γνωρίζει ότι μετά το πέρας της παρούσας κυβέρνησης πολιτικά είναι τελειωμένος, υποβιβάζει το γόητρο του ΠΑΣΟΚ στο προσωπικό του ένστικτο αυτοσυντήρησης..

- See more at: http://www.epikairo.gr

Edito 507

ΦΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΕΛΕΣ

Αυτή τη βδομάδα που πέρασε οι σαχλαμάρες για μνημονιακές και αντιμνημονιακές πολιτικές πήραν τέλος, ναυάγησαν στο Λονδίνο και το Παρίσι. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα συνολικά, η κυβέρνηση στο Παρίσι και η αντιπολίτευση στο Λονδίνο, προσέκρουσαν στην πραγματικότητα και η πραγματικότητα πάντα είναι πιο ισχυρή. Το ναυάγιο, που αυτή τη φορά ήταν εθνικό, γιατί συνέβη αποκαλυπτικά τις ίδιες μέρες και στους δυο ταυτόχρονα, δείχνει ότι η περίοδος της εξαπάτησης, η περίοδος των 5 χρόνων που περάσαμε, έφτασε στο τέλος της. Η κυβέρνηση είδε να απορρίπτονται όλα τα σχέδια που είχε καταστρώσει για το προσεχές πολιτικό μέλλον, η δε αντιπολίτευση, ακόμα χειρότερα, συνάντησε τον ανοιχτό καγχασμό και τη σαρκαστική ειρωνεία. Οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο και μαζί και η χώρα.

Το χειρότερο, είναι τόσο εγκλωβισμένες στη στρατηγική της ακινησίας που δεν μπορούν να παρουσιάσουν κανένα εναλλακτικό σχέδιο, παρά μόνο την επανάληψη του εαυτού τους. Οι μεν, να συνεχίζουν την πολιτική της μίζερης κουτοπονηριάς, των καθυστερήσεων, των «διαπραγματεύσεων», των κόκκινων γραμμών σε ό,τι θίγει το παλιό σύστημα. Να καταργούν τις υποχρεωτικές εισφορές στα επιμελητήρια και να τις επανεμφανίζουν ως πληρωμή υπηρεσιών, να καταργούν την «προσωπική διαφορά» που αυξάνει σιωπηλά τους μισθούς σε επιλεγμένα τμήματα του δημοσίου και να την επανεμφανίζουν ως μπόνους αποτελεσματικότητας. Ό,τι μας κρατάει δηλαδή καθηλωμένους 5 χρόνια χωρίς να λύνεται κανένα πρόβλημα. Να αυξάνουμε το όριο εξόδου στη σύνταξη και –θαύμα– να βγαίνουν περισσότεροι και νεότεροι στη σύνταξη με 7 και 9 πλασματικά χρόνια, με δεκάδες, αναρίθμητες εξαιρέσεις. Η χώρα να χρειάζεται χρήμα για να αναπνεύσει η οικονομία, να γίνουν επενδύσεις, να δημιουργηθούν δουλειές και, αντί αυτού, να μπαίνουν φόροι για να βρεθούν τα λεφτά εκατοντάδων χιλιάδων νέων εφάπαξ. Και οι δε, επιστρέφουν στο μόνο παιχνίδι που ξέρουν καλά, τον εθνικολαϊκισμό. Απαντούν στο Λονδίνο, με τη Λαμία: «Εμείς θα βαράμε το νταούλι κι αυτοί θα χορεύουν, δεν θα παίζουν αυτοί το ζουρνά κι εμείς θα χορεύουμε». Γιατί ο στόχος «αυτών» δεν είναι τα δανεικά, είναι «τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, ο δημόσιος πλούτος της χώρας. Τη χώρα θέλουν να μετατρέψουν σε αποικία χρέους». Δεν είναι περίεργο που μετά απ’ όλα αυτά, το μόνο σύμμαχο που βλέπει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο Πάνος Καμμένος.

Δεν είναι κεραυνός εν αιθρία όσα συνέβησαν, ούτε έγιναν επειδή τελειώνουν τα μνημόνια, όλος ο κόσμος θέλει να τελειώσουν τα μνημόνια και να μην ασχολείται συνεχώς με την Ελλάδα. Αλλά η Ελλάδα πια αποδεικνύεται special case, είναι η μόνη χώρα που μπήκε σε πρόγραμμα και δεν μπορεί 5 χρόνια τώρα να κάνει αυτά που οφείλει για να ανακάμψει. Όλες οι χώρες έχουν βγει, η οικονομία τους έχει πάρει μπρος, οι εξαγωγές τους αυξήθηκαν, η ανεργία μειώνεται, η Ελλάδα είναι κολλημένη στο 2010, συζητάει ακόμα τα προβλήματα του 2010. Το μήνυμα είχε δοθεί ένα μήνα πριν όταν οι αγορές ανέβασαν τα ελληνικά spreads στο 9, όταν δήλωσαν δηλαδή ότι δεν δανείζει κανείς στον κόσμο την Ελλάδα. Εξακολουθούμε να ζούμε με το σωληνάκι της χρηματικής υποστήριξης από τα κράτη της Ευρώπης. Καταφέραμε να μειώσουμε τα ελλείμματα με την υπερφορολόγηση αλλά έχουμε την ίδια κρατική μηχανή, την ίδια οικονομία της χρεοκοπίας. Κανένας άχρηστος δημόσιος οργανισμός δεν κλείνει, κανείς δεν αξιολογείται, ενιαίο μισθολόγιο δεν εφαρμόζεται, ακόμα περισσότεροι και νεότεροι άνθρωποι βγαίνουν στη σύνταξη, οι συνταξιούχοι έχουν γίνει όσοι οι εργαζόμενοι και περιμένουν άλλοι 300.000 στη σειρά επειδή δεν υπάρχουν λεφτά για να τους δοθεί ακόμα σύνταξη.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί πια να είναι πειστική, από τις ευρωεκλογές έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια αλλαγών. Έκανε το κλασικό λάθος του δεύτερου, να μιμηθεί τον πρώτο. Έσκιζε τα μνημόνια κάθε μέρα, έδιωχνε τα ΔΝΤ, ξαναγύρισε στην «αντιμνημονιακή» εποχή των Ζαππείων. Και είδε τη διαφορά στις δημοσκοπήσεις να μεγαλώνει. Το φωνακλάδικο πρωτότυπο υπερισχύει πάντα από τις πιο λάιτ απομιμήσεις. Το τέλος συναγερμού έδωσε το σήμα ότι όλα είναι όπως πριν, άρχισαν τα επιδόματα στους ενστόλους, οι φοροαπαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ, οι δικαστικές αποφάσεις που επαναφέρουν τους μισθούς των υψηλότερων κλιμακίων του δημοσίου τομέα στην παλιά καλή εποχή. Γιατί σε μια χρεοκοπημένη χώρα από πού θα ξεκινήσει η αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής καταστροφής», από τους ανέργους; Η χώρα της υποκρισίας. Κάθε επιστροφή στα παλιά δημιουργεί νέα ελλείμματα στον προϋπολογισμό, νέα ανάγκη φόρων. Έπειτα θα έρθουν τα ΜΜΕ της παραπλάνησης με τους τεράστιους τίτλους: Νέες απαιτήσεις της τρόικας, στο στόχαστρο οι συντάξεις, θέλουν αύξηση του ΦΠΑ. Η κοροϊδία συνεχίζεται.

Και οι άλλοι, στηριγμένοι σ’ αυτό το με αιματηρό τρόπο επιτευχθέν πλεόνασμα, υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερες παροχές, ακόμα περισσότερη Ελλάδα της χρεοκοπίας, ακόμα περισσότερο 2009. Πάμε σαν άλλοτε.

Ηρωικοί διαπραγματευτές των Παρισίων, ηρωικότεροι οικονομολόγοι του Λονδίνου και ηρωικότατοι πανηγυρτζήδες της Λαμίας, λειτουργούν παραπληρωματικά. Με εκβιασμούς ελληνικών τηλεπαραθύρων που αντιμετωπίζουν καγχασμούς και ειρωνείες μόλις συναντηθούν με την «πραγματική» πραγματικότητα. Δώστε μας χρηματοδοτική στήριξη κι ας μη λύνουμε τα προβλήματα γιατί θα έρθουν οι άλλοι και θα προσθέσουν περισσότερα. Σε μας θα δώσετε, γιατί σας απειλούμε με τη διάλυση της ευρωζώνης. Και όλοι μαζί ζητάνε από τη Μέρκελ να σταματήσει επιτέλους «την πολιτική της λιτότητας». Και γιατί παρακαλάνε τη Μέρκελ; Τι λόγος της πέφτει; Γιατί δεν τη σταματάνε μόνοι τους τη λιτότητα, ποιος τους εμποδίζει; Γιατί δεν έχουν λεφτά. Εννοούν να τους δώσουν κι άλλα οι Eυρωπαίοι. Όπως γινόταν 30 χρόνια. Κανένα άλλο σχέδιο δεν έχει στο πρόγραμμά του το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Να αλλάξει τα δεδομένα, ούτε μπορεί ούτε θέλει. Γι’ αυτό 5 χρόνια κάνουμε σημειωτόν γύρω από τον εαυτό μας και μιλάμε πάλι λες και είμαστε στο 2010. Ποιος θα μας δώσει λεφτά. Έκαναν το 2010, το 2012, μια επιλογή, απέφυγαν τον «ξαφνικό θάνατο», μόνο που αντί να εκμεταλλευτούν το χρόνο και τη βοήθεια που έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, επέλεξαν τον «παρατεταμένο θάνατο», τη στασιμότητα. Τη διατήρηση του χρεοκοπημένου καθεστώτος όσο υπάρχουν λεφτά να αφαιμάξει. Ηρωικά και ηρωικότερα. Μνημονιακά και αντιμνημονιακά.

Σε μπακάλικα μαθηματικά, χρωστάμε ήδη στο κράτος, πέρα από όσα έχουμε δώσει, πάνω-κάτω 70 δις και καμιά 20αριά στα ασφαλιστικά ταμεία. Όσα δηλαδή αντιστοιχούν με τα δύο τρίτα περίπου των συνολικών ελληνικών καταθέσεων. Ε, άλλα 2-3 χρόνια και τα αποτελέσματα του ξαφνικού θανάτου θα έχουν επιτευχθεί σταδιακά. Τότε, όταν τελειώσουν οι καταθέσεις, θεόφτωχοι όλοι, θα αναρωτηθούμε μήπως κάναμε κάτι λάθος όλα αυτά τα χρόνια. Η ιστορία δεν θα γράφει ότι ο Αντώνης έσκιζε μνημόνια στο Παρίσι, ούτε ότι ο Αλέξης βάραγε νταούλια στη Λαμία. Θα γράφει ότι μία από τις πιο εύπορες και πιο καλομαθημένες κοινωνίες του πλανήτη αρνήθηκε, δεν κατάφερε να κάνει ούτε τα στοιχειώδη 5 πράγματα που έκαναν όλοι, Κύπριοι, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Ισπανοί, Πολωνοί, Εσθονοί, όλες οι ανατολικές χώρες. Συνέχισε να ζητάει δανεικά μέχρι να χρεοκοπήσει και να γίνει «αποτυχημένο κράτος».

http://www.athensvoice.gr/

Οι κρεμάλες του αγαπημένου αρχισυνδικαλιστή της Νέας Δημοκρατίας

«Κρέμασμα στο Σύνταγμα» θέλουν όσοι ταξιτζήδες συνεργαστούν με την Uber σύμφωνα με τον αρχισυνδικαλιστή του κλάδου Θύμιο Λυμπερόπουλο ο οποίος αποτελεί προνομιακό συνομιλητή της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του Ευάγγελου Βενιζέλου.

 Το λεξιλόγιο και οι πρακτικές του συγκεκριμένου κυρίου δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη σε κανέναν καθώς ο ίδιος συντόνισε και το όργιο διαμαρτυριών του κλάδου όταν ο Γιάννης Ραγκούσης προσπάθησε να ανοίξει το επάγγελμα.

 Τότε, έσπευσαν να τον στηρίξουν με θερμά λόγια τόσο ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο οποίος και τον δέχθηκε στο γραφείο του την παραμονή των εθνικών εκλογών του Μαΐου του 2012. Αμφότεροι φρόντισαν μάλιστα το επάγγελμα να μην ανοίξει ποτέ.

 Να τον χαίρονται σήμερα. Ελπίζω να μην μας πουν μόνο ότι φταίει το ΠΑΣΟΚ του '80 και σε αυτή την περίπτωση. 

www.parapolitiki.com

Πρέπει να μιλήσουμε και εμείς.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗ

Ολοι θα μπορούσαμε να είμαστε "όλοι μαζί" όπως κάποιοι τώρα ξανά επικαλούνται. Ναι αυτό ειναι το ζητούμενο. Η ενότητα , οι κοινοί στοχοί , το όραμα και ο λόγος μιας προοδευτικής παραταξής ( συμφωνα με την τρεχουσα ορολογία - ονοματολογία)

Είναι γνωστή η άμυνα είτε της αμηχανίας είτε της ακινησίας. Θέτει ως δίλημμα την "δυναμη των όλων" και αποδυναμώνει τα ερωτήματα του τι θέλουμε και του τι υπηρετούμε.

Τα εύκολα ερωτήματα ειναι αυτά της συμμετοχής ή όχι σε κυβερνήσεις , τα γνωστά 4-2-1 , τα ερωτήματα περί επιστροφής στην κανονικοτητα προ του 2009 και το αν η πολιτική ειναι καριέρα εφ όρου ζωής.

Τα περισσότερο δύσκολα έχουν να κάνουν :

1. με το πως αντιλαμβανόμαστε και τοποθετουμαστε σημερα σε θέματα δημοκρατίας , λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών, ποια η σχέση μα σήμερα και πιθανή εξάρτηση μας απο ΜΜΕ και συμφέροντα ισχυρών.
Τα αποδεχόμαστε ως πικρη αλήθεια της ζωής;
Ζούμε μαζί τους είτε απο συνήθεια είτε απο σχέσεις που έρχονται απο τα παλιά;
Πάμε να πούμε πως τα πράγματα πρεπει να ξεκαθαρίσουν και οι θεσμοί πρεπει να θωρασκισθουν και να πάμε συνειδητά απέναντι στα φαινόμενα αυτα; Πόσοι θα το αντέξουν;

2. Ανάπτυξη , ποια ανάπτυξη , τι είδους; Μπορει να υπάρξει ανάπτυξη , νεο παραγωγικο πρότυπο , υγιής επιχειρηματικότητα ταυτόχρονα με το πελατειακό κράτος ; Λιγότερο ή περισσότερο κράτος; Ποιος ελέγχει τι; Κράτος , τραπεζες και αγορες ;

3.Γιατι να σε ακούσει σημερα κοινωνία ; Επειδή θα υποσχεθεις επιδοματα ή και φοροελαφρυνσεις με τροπολογιες ή και γιατι πραγματικα θες να χτισεις κατι πραγματικα διαφορετικο ; Μπορει αυτο να γινει με τις σημερινες ισορροπίες ; Ή μπορει να γινει με την επίκληση της άλλης ισορροπίας, αυτής της "επαναστατικής" , "´ολα θα γινουν και θα ειναι εύκολο με αρθρο μονο" ;

4. Μπορούμε να συμφωνήσουμε οτι το δημοσιο συμφέρον πρεπει να υπηρετήσουμε; Εκει όμως θα χαθούν και καριέρες και αντιλήψεις.

5. Μπορούμε να συμφωνήσουμε οτι ουτε ιεραρχίες, ουτε πρόσωπα θεοί υπάρχουν , ούτε οπαδοί της σταθερότητας, της ατολμίας και του βολεματος; Δύσκολα, γιατι τότε πρεπει να αφήσουμε την επικοινωνία και να εκφερουμε θέσεις, να πάρουμε θέση και να σταματήσουμε να παίζουμε την κολοκυθιά.

6. Μπορούμε να κρίνουμε αυτούς που διαφωνούν ή ακόμη και αυτούς που λένε κάτι συγκεκριμένο , αλλα τότε φτάνουμε ξανα στο σημερα και πρεπει να μιλήσουμε και εμείς. Και να διαλεξουμε. Τι μας βολεύει ή τι πρεπει.

7. Και επειδή όλοι χρονια γνωριζόμαστε , ακόμη και οι τελευταίοι διατοντες αστέρες, καλοδεχούμενοι ολοι στην άποψη. Ας μιλήσουμε για θεσεις και ας δώσουμε δικαίωμα σε όσους ακόμη μας ακούνε λιγο , αυτοί να εκφραστούν. Να πουν , να διαμορφώσουν και να διαλέξουν. Ποτε αυτη η παράταξη δεν έχασε απο την συμμετοχη και τον κοσμο της , ισως οι "διατοντες" να μην το ένιωσαν ποτε αυτο και τωρα να νιώθουν απειλούμενοι...

8. Θα ήθελα να πω σε όσους επιλέγουν μικρο ευέλικτο ΠΑΣΟΚ - ισότιμο συνομιλητή με κυρίους και κυρίες - είτε απο επιλογη , είτε απο στρατηγικη της επόμενης ημέρας , είτε απο βόλεμα και κούραση , οτι είμαστε και εμείς εδώ. Εμείς που κουραστηκαμε απο την ατολμία τους και που θελουμε κάτι καλο να γινει. Και η κουβέντα για τις αποφάσεις των οργάνων ειναι προκλητική τουλάχιστον. Ήμασταν και εμείς εκει. Τους λέγαμε, στο πρόεδριο της ΚΠΕ , τι κάνετε και με ποιο δικαιωμα και με ποια πλειοψηφια και με ποια ψηφοφορια δεν μας κοιταξαν ουτε στα ματια...

Μακάρι να ήταν περισσότεροι αυτοί που δημοσια πρότειναν ή μπορουν να προτεινουν κάτι διαφορετικό. Όσοι φοβούνται τον λόγο και τον αντίλογο βρίζουν ή προκαλούν. Οι πιο "έμπειροι" παίζουν το χαρτί της ουδετερότητας. Ελεος._