Σκανδαλίδης: Να αποχωρήσει το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση

Αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ από τη κυβέρνηση προτείνει ο Κώστας Σκανδαλίδης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στπ Βήμα της Κυριακής, τονίζοντας ωστόσο ότι θα πρέπει να στηρίζει κοινοβουλευτικά την κυβέρνηση στη βάση μιας νέας προγραμματικής συμφωνίας που έχει προτείνει να γίνει ο Ευ. Βενιζέλος.

«Να συμβάλλουμε θετικά στην εθνική διαπραγμάτευση, αλλά να απαλλαγούμε από το άγος της καθημερινής διαχείρισης της εξουσίας» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σκανδαλίδης.

Προτρέπει δε, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, στο Συνέδριο, να μεταβιβάσει σημαντικό μέρος των αρμοδιοτήτων του και τη νομιμοποίηση της πολιτικής στα συλλογικά όργανα.

Παπανδρέου: Μέρκελ και Σαρκοζί ήθελαν να με εκτελέσουν -Τώρα κατάλαβαν τι εννοούσα

Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας σήμερα στη Λισαβόνα ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς προειδοποίησε ότι η κρίση στην Ευρωζώνη δεν έχει τελειώσει σημειώνοντας ότι «αν η Ευρώπη δεν κάνει επιπρόσθετες ενέργειες οι θυσίες των Πορτογάλων, των Ελλήνων, των Ισπανών και άλλων, μπορεί να χαθούν και να ζητηθούν περισσότερες».

Ο κ. Παπανδρέου κατηγόρησε σχεδόν ευθέως τόσο την Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ όσο και τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ότι ήθελαν να τον...εκτελέσουν επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν υπήρχε συλλογική δράση», ότι «η συντηρητική Ευρώπη ήταν απλά πολύ συντηρητική καθώς πίστευε στη μαγεία των αγορών και αυτό πληρώνουμε τώρα» και ότι δεν υπήρχε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».

Τέλος, ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την ανάδειξη του εκλεγμένου προέδρου της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Τα κύρια σημεία της ομιλίας του κ. Παπανδρέου έχουν ως εξής:

Πίστευα και πιστεύω, ότι υπάρχει ένας εναλλακτικός προοδευτικός δρόμος για την Ευρώπη.

Πριν λίγους μήνες συναντήθηκα με έναν πορτογάλο δημοσιογράφο στην Ελλάδα. Η Πορτογαλία φαινόταν να πηγαίνει καλά. Με ρώτησε «πηγαίνουμε καλά ως χώρα, ποιο είναι το μήνυμά σας στον Πορτογαλικό λαό;» Του απάντησα ότι, τελικά, πολλά εξαρτώνται από την Ευρώπη. Του είπα ότι συγχαίρω τον Πορτογαλικό λαό για την θέλησή του και τις θυσίες του.

Και εμείς στην Ελλάδα πηγαίναμε καλά τον πρώτο χρόνο. Όλοι μας έβλεπαν σαν παράδειγμα προς μίμηση. Αλλά όταν οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, η κυβέρνησή μου κατηγορήθηκε εσφαλμένα. Αν η Ε.Ε. είχε αντιδράσει άμεσα και δυναμικά τότε, δίνοντας ένα θετικό μήνυμα στις αγορές, θα είχαμε αποφύγει πολύ πόνο. Αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιδρούσε πριν όπως κάνει τώρα, παρεμβαίνοντας στην αγορά ομολόγων, θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει την ανάγκη να προσφύγουμε στον λεγόμενο μηχανισμό στήριξης. Αλλά αυτή η συλλογική δράση, έλειπε.

Η συντηρητική Ευρώπη ήταν απλά πολύ συντηρητική. Πίστευε στην "μαγεία" των αγορών και το πληρώνουμε ακριβά αυτό. Και οι λαοί μας που υποφέρουν από τα εκτεταμένα προγράμματα προσαρμογής, αλλά και αυτοί που μας στηρίζουν με τα δάνειά τους. Και αυτές οι απόψεις δεν είναι μόνο δικές μου.

Ο Peer Steinbruck, ο υποψήφιος του SPD για την γερμανική καγκελαρία - του ευχόμαστε κάθε επιτυχία - και πρώην υπουργός οικονομικών δήλωσε ότι αν η Ε.Ε. είχε εγγυηθεί τα ελληνικά ομόλογα το 2010, η κρίση θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Αλλά θα ήθελα να προειδοποιήσω, όπως έκανε και ο Peer Steinbruck, ότι η κρίση δεν έχει τελειώσει. Ακόμα και σήμερα, αν η Ευρώπη δεν κάνει επιπρόσθετες ενέργειες, οι θυσίες των Πορτογάλων, των Ελλήνων, των Ισπανών και άλλων, μπορεί να χαθούν και να ζητηθούν περισσότερες. Και προβλήματα ρευστότητας, μπορεί να γίνουν προβλήματα βιωσιμότητας.

Είπα επίσης στον Πορτογάλο δημοσιογράφο, ότι εγώ πρώτος παραδέχτηκα ότι στην Ελλάδα οφείλουμε να αναλάβουμε πλήρως τις ευθύνες μας για τα οικονομική κακοδιαχείριση του παρελθόντος. Και ότι εγώ έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη να "καθαρίσω" το χάος που άφησε πίσω της η προηγούμενη συντηρητική κυβέρνηση. Το έκανα.

Υποχρεώθηκα να αναλάβω δράση για να αποφύγω τη χρεοκοπία της χώρας μου, να πολεμήσω τους φόβους των αγορών ή τη κερδοσκοπία και το έκανα με την βοήθεια των μεγάλων θυσιών του Ελληνικού λαού. Η Ελλάδα επιβίωσε, η Ελλάδα είναι σήμερα ζωντανή, η Ελλάδα έχει προοπτική. Αλλά ήξερα και ξέρω ότι το χρέος και το έλλειμμα ήταν μόνο συμπτώματα βαθύτερων προβλημάτων. Χρειαζόμασταν χρόνο για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Χρόνο για Αλλαγή.

Χρειαζόμασταν την ευκαιρία να αλλάξουμε τους θεσμούς μας και τις οικονομίες μας για να γίνουμε πιο παραγωγικοί, για να λειτουργούμε με περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη λογοδοσία, να γίνουμε πιο καινοτόμοι, δημιουργικοί και ανταγωνιστικοί, να γίνουμε περισσότερο αξιόπιστοι για τους πολίτες μας και εκείνους που επενδύουν σε εμάς. Ακόμα κι αν οι θυσίες ήταν απαραίτητες, έπρεπε να υπάρξουν μόνο για να μας δώσουν χρόνο για να αλλάξουμε, χρόνο για αλλαγή. Ακόμη και το ΔΝΤ αναγνωρίζει τώρα αυτό το γεγονός.

Και για αυτό χρειαζόμαστε μία διαφορετική, προοδευτική Ευρώπη. Πώς θα έπρεπε να είναι αυτή η Ευρώπη;

Πρώτα από όλα αυτή η Ευρώπη θα έβαζε τις μεταρρυθμίσεις μπροστά από τη λιτότητα. Στην Ελλάδα αυτό θα σήμαινε την αντιμετώπιση ενός πελατειακού καπιταλισμού που είχε αιχμαλωτίσει την πολιτική, δημιουργώντας ευνοιοκρατία και έλλειψη διαφάνειας. Αγωνίστηκα για να ενδυναμώσω τους δημοκρατικούς θεσμούς προς όφελος των πολιτών και της δημοκρατικής λογοδοσίας.

Έδωσα μάχη ενάντια σε μία ισχυρή ομάδα ολιγαρχών που συγκέντρωναν οικονομική και πολιτική δύναμη. Εδώ ήταν που χρειαζόμουνα την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.

Δεύτερον, χρειαζόμαστε μία Ευρώπη που δεν φοβάται να επενδύσει στο μέλλον. Δεν φοβάται να αυξήσει τον προϋπολογισμό της. Δεν φοβάται να χρησιμοποιήσει ευρωομόλογα για να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις. Να επενδύσει σε μία Πράσινη Ευρώπη, στις υποδομές, στα ενεργειακά δίκτυα, στις πράσινες μεταφορές, σε τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, ώστε να δημιουργήσουμε μία πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, με μία ισχυρή ενιαία εσωτερική αγορά, με ανταγωνιστική οικονομία.

Και κάνοντας όλα αυτά, να επενδύσουμε στην εργασία και στη νεολαία μας. Γιατί μία προοδευτική Ευρώπη, δεν θα καθόταν να βλέπει άπραχτη μία χαμένη γενιά ανέργων να υποφέρει. Χρειαζόμαστε μία Ευρώπη που θα δημιουργήσει πανευρωπαϊκά προγράμματα για τους ανέργους.

Χρηματοδοτώντας προγράμματα κοινωνικής εργασίας για τους ανέργους.

Χρηματοδοτώντας ένα πρόγραμμα στα πρότυπα του Erasmus για όλους τους ανέργους, που θα τους δίνει τη δυνατότητα επανεκπαίδευσης σε σχολείο της προτίμησής τους στην Ευρώπη.

Χρηματοδοτώντας start up επιχειρήσεις.

Τα κόστη είναι ελάχιστα μπροστά στο κόστος μία χαμένης γενιάς.

Μία προοδευτική Ευρώπη δεν θα ανεχόταν ποτέ την άνοδο του εθνικισμού και του ρατσισμού.

Εμείς οι προοδευτικοί, χτίζουμε πάνω στη δύναμη της διαφορετικότητας, όχι πάνω στο μίσος των προκαταλήψεων. Για αυτό και πιστεύουμε στην εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών στην Ευρώπη.

Όταν πρότεινα δημοψήφισμα στην Ελλάδα το 2011, ήταν επίσης γιατί αντιλαμβανόμουν ότι δεν μπορεί να υπάρχει περισσότερη και βαθύτερη Ευρώπη, χωρίς μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση και συμμετοχή. Αλλά η συντηρητική Ευρώπη ήθελε να με εκτελέσει.

Σήμερα πρέπει να εξετάσουμε την προοπτική ενός εκλεγμένου Προέδρου της Ευρώπης.

Εμείς οι Σοσιαλιστές, οι Δημοκράτες, οι Προοδευτικοί θέλουμε να ενώσουμε τους πολίτες των χωρών μας.Ένα παράδειγμα: ο φόρος στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Ένα μέλος του ΠΑΣΟΚ, η Άννυ Ποδηματά, ήταν η εισηγήτρια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η κοινή μας προσπάθεια έφερε αποτελέσματα. Η πρότασή μας μπορεί να γίνει πράξη. Βάζοντας στο στόχαστρο τους κερδοσκόπους, φέρνοντας σημαντικούς πόρους στις κοινωνίες μας. Μπορούμε να έχουμε παρόμοια αποτελέσματα και σε άλλους τομείς όπως η καταπολέμηση των φορολογικών παραδείσων και η καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ληστεύουν αναγκαία εισοδήματα από τους λαούς μας. Πόρους που θα πήγαιναν στην ευημερία, στην ανάπτυξη.

Δίκαιη φορολογία, κανόνες στις αγορές και δίκαιο εμπόριο είναι αυτά για τα οποία παλεύουμε.

Αλλά είναι ανάγκη να είμαστε ενωμένοι. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι.

http://www.iefimerida.gr

ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ:ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ

Ο  Μιχάλης Καρχιμάκης καταγγέλλει την ηγεσία της Ιπποκράτους για καταστρατήγηση του καταστατικού ενόψει του συνεδρίου του κόμματος και ειδικότερα για μεθοδευμένο διορισμό μελών στην Επιτροπή Τήρησης του Καταστατικού.

Σε ανάρτησή του στο Facebook ο κ. Καρχιμάκης καταγγέλλει την αποπομπή του προέδρου της ΕΚΑΠ Γιώργου Ανωμερίτη επισημαίνοντας ότι το καταστατικό ,δεν μπορεί να γίνεται ακορντεόν».

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Καρχιμάκη έχει ως εξής:

«Γιατί σύντροφοι μεθοδεύετε να διορίσετε την ΕΚΑΠ (Επιτροπή Τήρησης Καταστατικού) ακυρώνοντας τους ήδη εκλεγμένους από το εθνικό συμβούλιο με το αστήρικτο και αδικαιολόγητο επιχείρημα ότι ο πρόεδρος της ΕΚΑΠ, Γ. Ανωμερίτης είναι επικεφαλής του ΟΛΠ (Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς) και έχει ασυμβίβαστο και διάφορες άλλες ίσως αβάσιμες εφευρέσεις.

Οταν ο Γ. Ανωμερίτης ως πρόεδρος της ΕΚΑΠ εγγυήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα εκλεγμένα μέλη, πιστοποίησε και επικύρωσε την εκλογή του Προέδρου στις 18 Μαρτίου, τότε δεν ήταν επικεφαλής του ΟΛΠ; Μάλλον απ' ότι θυμάμαι ήταν.

Τότε δεν είχε ασυμβίβαστο;

Σύντροφοι, δεν μπορεί να συνεχίζεται να γίνεται επιλεκτική εφαρμογή του καταστατικού.

Δεν μπορεί να υπάρχει καταστατικό κατά περίπτωση ή καταστατικό διαφορετικών ταχυτήτων.

Το καταστατικό επιτέλους δεν μπορεί να γίνεται ακορντεόν.

Δεν μπορεί σε εκλεγμένο όργανο σύντροφοι να φυτεύονται διορισμένοι».
Μ.ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ

Ποιος ο ρόλος για τον πρωτογενή τομέα στο νέο Παραγωγικό Πρότυπο της Χώρας;

Του Φίλιππου Σαχινίδη*

Η διατήρηση της ύφεσης για έκτη συνεχόμενη χρονιά, σε συνδυασμό με την εκτίναξη της ανεργίας σε πρωτοφανή για την μεταπολεμική περίοδο επίπεδα, έχουν καταστήσει την δημόσια συζήτηση για τις προοπτικές ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας, περισσότερο επίκαιρη και αναγκαία, από κάθε άλλη φορά.

Τα ερωτήματα στα οποία καλούμαστε να απαντήσουμε, είναι:

α) Ποιο είναι το επιθυμητό Παραγωγικό Πρότυπο για την Χώρα, ώστε να εξασφαλίσει μια ικανοποιητική θέση στον Παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Θέση που θα επιτρέπει να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και να διασφαλίζονται τα εισοδήματα των πολιτών.

β) Με ποιες πολιτικές και ποια εργαλεία, θα διευκολύνουμε την οικοδόμηση του νέου Παραγωγικού Προτύπου.

Η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι ότι, η Ελλάδα πρέπει να μετασχηματίσει την οικονομία της.Να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική και εξωστρεφής. Αυτός ο μετασχηματισμός, θα επιτρέψει στην Ελληνική Οικονομία να βγει από την ύφεση και να επιστρέψει σε διατηρήσιμους ρυθμούς ανάπτυξης. Είναι μια πρόταση πολιτικής, που απορρέει από την διαπίστωση ότι, η ανάπτυξη των προηγούμενων χρόνων τελικά, δεν ήταν διατηρήσιμη. Στηρίζονταν στην αύξηση της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης, που χρηματοδοτούνταν από την αύξηση του δανεισμού του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Η πρόταση αυτή, μας οδηγεί στο επόμενο ερώτημα που τέθηκε.

Με ποιες πολιτικές και ποια εργαλεία πολιτικής θα γίνει αυτός ο μετασχηματισμός;

Διότι, ακόμη και σήμερα και παρά την υποχώρηση της οικονομίας, κεφάλαια και ανθρώπινο δυναμικό είναι παγιδευμένα στο μη ανταγωνιστικό τμήμα της οικονομίας. Αν καθυστερήσει η απελευθέρωση τους, θα καθυστερήσει και ο μετασχηματισμός της οικονομίας, με αποτέλεσμα να παραταθεί περισσότερο η ύφεση και να χαθούν ακόμη περισσότερες θέσεις εργασίας.

Επομένως, την ώρα που η Χώρα εφαρμόζει ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που ενισχύει την ύφεση, οφειλει να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα Εθνικής Ανασυγκρότησης που θα περιλαμβάνει, μείγμα από κίνητρα και αντικίνητρα, ώστε να συρρικνωθεί το μη ανταγωνιστικό και εσωστρεφές τμήμα της οικονομίας και να διογκωθεί το ανταγωνιστικό και εξωστρεφές της.

Όλες οι μελέτες, που έχουν γίνει αναφορικά με τις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, επισημαίνουν τα σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχει η Ελλάδα, στον πρωτογενή τομέα, αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν από την αξιοποίηση των ευκαιριών στον τομεα αυτο.

Η Ελλάδα σήμερα είναι ελλειμματική σε πολλά προϊόντα και το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων είναι ελλειμματικό. Άρα, ένας στόχος που μπορεί να τεθεί, είναι αρχικά να μειωθεί το έλλειμμα αυτό και σταδιακά να γίνει πλεονασματικό.

Για την επίτευξη του εγχειρήματος χρειάζεται ένας νέος σχεδιασμός της αγροτικής παραγωγής, που θα ενισχύει τις παραγωγικές δυνατότητες των αγροτών.

Αναφέρω ενδεικτικά κατευθύνσεις στις οποίες πρέπει να δοθεί προτεραιότητα:



Κίνητρα για δημιουργία ομάδων παραγωγών.


Λειτουργία νέων και υγιών οικονομικά Αγροτικών Συνεταιρισμών (όπως και σε άλλες Μεσογειακές Χώρες - Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία), στα πρότυπα συγχρόνων επιχειρήσεων που θα ελέγχουν, προβάλλουν και θα προωθούν τα αγροτικά προϊόντα, από το στάδιο της παραγωγής μέχρι τα σημεία πώλησης τους, στον εγχώριο καταναλωτή και - κυρίως - στο Εξωτερικό.


Ενίσχυση των Αγροτικών Συνεταιριστικών Ομάδων που διαθέτουν επιχειρησιακό σχέδιο, από την παραγωγή του προϊόντος μέχρι την τυποποίηση και την προώθησή του και στο Εξωτερικό.


Συμβουλευτική υποστήριξη των αγροτών από ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι θα συμβάλλουν, ώστε να υιοθετηθούν οι ορθές (βιολογικές, περιβαλλοντικες κλπ) παραγωγικές διαδικασίες, αλλά και κυρίως, η οργάνωσή τους με στόχο τη μείωση του κοστους παραγωγης (υπερβολικό σήμερα, για τον Έλληνα παραγωγο).


Βελτίωση, διασφάλιση της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων.


Σήμανση συσκευασιών για την πιστοποίηση των Ελληνικών προϊόντων και τηνκατοχύρωση της εμπορικής τους ταυτότητας. Έμφαση στα brand name των αγροτικών προϊόντων.


Ενημέρωση των αγροτών για νέους τύπους καλλιεργειών, αλλά και για τις τάσεις που επικρατούν στις Διεθνείς αγορές.


Παραχώρηση προς εκμετάλλευση αξιοποιήσιμης Δημόσιας Γης, με ευνοϊκούς όρους προς αγρότες που αδυνατούν να αποκτήσουν δική τους έκταση προς καλλιέργεια.


Δημιουργία χρηματοδοτικών εργαλείων, που θα παρέχουν τα αναγκαία κεφάλαια σε νέους αγρότες.


Όλα τα παραπάνω (εκπαίδευση, οργάνωση, προώθηση Εξαγωγών κλπ), προυποθετουν κινητοποιηση ολων των δυναμεων, από το Υπουργειο Αγροτικης Αναπτυξης μεχρι και τον τελευταιο παραγωγο. Ετσι, θα παρακολουθειται στενα η υλοποιηση των διαρθρωτικων παρεμβασεων και θα αντιμετωπιζονται αμεσα τα οποια προβληματα ανακυπτουν. Δεν δικαιουται κανεις να εφησυχαζει σε αυτές τις κρισιμες στιγμες ουτε να κινειται με τη λογικη του παρελθοντος.

Η ανασυγκρότηση της Ελληνικής Οικονομίας αποτελεί στρατηγική επιλογή, αλλά και μονόδρομο για τη Χώρα. Αυτή είναι η πρόκληση και στην πρόκληση αυτή το ΠΑΣΟΚ, ανταποκρίνεται με το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης της οικονομίας, στο οποίο ο πρωτογενής τομέας διαδραματίζει κομβικό ρόλο.

* Ο κ. Φίλιππος Σαχινίδης, είναι Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Λαρισας, Εισηγητής Οικονομικών ΠΑΣΟΚ

πηγή :thessaliki.gr

ΠΑΣΟΚ: Συνέδριο ή παγίδα;

Αν θέλουν να γράψουν νέα Διακήρυξη, ας διαβάσουν τουλάχιστον πρώτα τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη που θα αντικαταστήσουν, ώστε να ξέρουν ότι ΔΕΝ έλεγε αυτά που της αποδίδουν.

=Προορίζει το ΠΑΣΟΚ για μόνιμο συνεργάτη της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης;

=Μένει, λοιπόν, να δούμε πώς θα εξελιχτεί το ΠΑΣΟΚ. Θα γίνει ιδεολογική παράμετρος στον συντηρητικό χώρο και θα αδελφοποιηθει με τη ΝΔ;

=Στο επικείμενο συνέδριο, λοιπόν, το πρώτο θέμα που πρέπει να λύσουν είναι αυτό: “Τι είμαστε, με ποιους είμαστε και με ποιους δεν είμαστε”. Γι’ αυτό γίνονται τα συνέδρια άλλωστε. Για να ορίσουν κυριαρχικά την κεντρική ιδεολογική ταυτότητα και την πολιτική ενός κόμματος. Αλλιώς δεν είναι συνέδρια.

ΠΑΣΟΚ: Συνέδριο ή παγίδα;

του Γιώργου Λακόπουλου



01/02/2013



Ποια είναι η ιδεολογική ταυτότητα και η κεντρική πολιτική ενός κόμματος; Απάντηση: Ό, τι αποφασίζει το συνέδριό του. Αυτό είναι το ανώτατο σώμα από το όποιο προκύπτουν τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, οι πολιτικές κατευθύνσεις, ακόμη και οι οργανωτικές δομές ενός κόμματος. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Τουλάχιστον σε κόμματα που θέλουν να εμφανίζονται ως σύγχρονοι και δημοκρατικοί οργανισμοί και όχι προσωπικά μαγαζιά.

Καθώς επίκειται το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ο καθένας μπορεί να υποθέσει -ή να περιμένει, αν ενδιαφέρεται- ότι εκεί θα ξεκαθαρίσει η θολούρα των τελευταίων ετών. Ποια είναι η ιδεολογία τους; Είναι πάντα σοσιαλιστικό κόμμα και πώς το εννοούν; Σε ποια πολιτική πιστεύουν και πώς αξιολογούν αυτή που άσκησαν ως τώρα; Αυτή είναι η δουλειά των συνέδρων στα σοβαρά κόμματα και στα σοβαρά συνέδρια.

Παρένθεση. Ας παρακάμψουμε τα απίστευτα παιδαριώδη κείμενα με τις κοινοτυπίες και τις αλαλούμ προσεγγίσεις, που έδωσε η Ιπποκράτους στη δημοσιότητα ως προσυνεδριακό υλικό. Αν θέλουν να γράψουν νέα Διακήρυξη, ας διαβάσουν τουλάχιστον πρώτα τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη που θα αντικαταστήσουν, ώστε να ξέρουν ότι ΔΕΝ έλεγε αυτά που της αποδίδουν. Και πάντως, ας αναθέτουν αυτές τις δουλειές σε κάποιον που έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ και την πολιτική. Κλείνει η παρένθεση.

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα γίνει σε μια πολιτική συγκυρία με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η ΝΔ είναι το πρώτο κόμμα των τελευταίων εκλογών και ως εκ τούτου κεντρικό κυβερνητικό κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κεντρικό κόμμα της αντιπολίτευσης, ως δεύτερο κόμμα των εκλογών, και διεκδικεί την κυβέρνηση. Αν κάποιος έχει στο κεφάλι του άλλη κατάταξη, δικαίωμά του. Αλλά η πραγματικότητα αυτή είναι. Και υπάρχει περίπτωση, γιατί έτσι συμβαίνει στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, στις επόμενες εκλογές οι ρόλοι να αλλάξουν.

Φυσικά, η ΝΔ έχει κάθε λόγο να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο. Είναι φυσιολογικό, λοιπόν, να θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον κύριο αντίπαλό της. Και να τον αντιμετωπίζει με τα όπλα της. Εκεί που το φυσιολογικό χάνεται είναι στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, τρίτου κόμματος στις εκλογές. Ποιος είναι ο ρόλος του σε αυτή τη διαμάχη;

Είναι φυσιολογικό οσάκις η ΝΔ προσπαθεί να υπερασπιστεί πέρα από την κυβερνητική πολιτική και την ιδεολογία της, τοποθετούμενη θεωρητικά σε θέματαόπως είναι η τρομοκρατία και η βία, οι απεργίες και η αντιμετώπισή τους, η σχέση με την Αριστερά, η οικονομία, η κοινωνία κ.λπ., να βγαίνει μπροστά ο… Βαγγέλης Βενιζέλος και, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι ο ίδιος, να μιλάει σαν να μιλούσε ο Σαμαράς;

Πέρα από τα θέματα τρέχουσας κυβερνητικής πολιτικής, στα οποία οφείλει να στηρίξει την κυβέρνηση εφόσον το επέλεξε, στηρίζει και μια συγκεκριμένη αντίληψη που δεν είναι η αντίληψη του ΠΑΣΟΚ, ιστορικά τουλάχιστον, αλλά η αντίληψη της ΝΔ. Αντλεί επιχειρήματα από ένα ιδεολογικό οπλοστάσιο που δεν είναι του ΠΑΣΟΚ, αλλά της δεξιάς. Είναι κρίμα ο ενδιαφέρων λόγος του να τον κατατάσσει ως πολιτικό σε ένα στρατόπεδο που δεν έχει σχέση με την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ και το ιστορικό βάθος της παράταξης… Και να δημιουργεί ερωτήματα.

Προορίζει το ΠΑΣΟΚ για μόνιμο συνεργάτη της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης; Αν όχι, γιατί η συνολικότερη ταύτιση με τις επιλογές της ΝΔ, ακόμη και όταν μιλάει ως κόμμα και όχι ως κυβερνητικός εταίρος; Αν δεν έχει στρατηγική πάγιας συνεργασίας με τη ΝΔ, μέχρι πότε βλέπει να συμπορεύεται; Μέχρι να βγει η χώρα από την κρίση, ας πούμε; Αλλά τότε μιλάμε για καμιά δεκαριά χρόνια. Και πιστεύει κανείς ότι αν υπάρχει ως τότε το ΠΑΣΟΚ θα μπορεί να πει : “Ξέρετε: κάναμε το καθήκον μας, τώρα ξαναγινόμαστε ό,τιήμασταν και πριν;”



Και ο Φώτης Κουβέλης είναι κυβερνητικός εταίρος. Εξίσου σημαντικός με τον Βενιζέλο. Και αυτός δεν θέλει να πέσει η κυβέρνηση ή να αποτύχει η κυβερνητική πολιτική. Αλλά έχει αξιοπρέπεια στον δημόσιο λόγο του. Δεν προτρέχει να προσφέρει υπηρεσίες ιδεολογικού τύπου στη ΝΔ. Σέβεται, όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες, τις αρχές του χώρου του. Ακόμη και για το ύφος διατύπωσης της κυβερνητικής γραμμής ενίσταται και δεν κρύβει ότι δεν τον εκφράζει καθόλου το ύφοςΚεδίκογλου. Καθαρά πράγματα. Στηρίζει την κυβέρνηση Σαμαρά, όχι τον Σαμαρά και τη ΝΔ. Αντίθετα, η ρητορική του Βενιζέλου είναι πολύ εύκολα παρεξηγήσιμη.


Όπως είναι και με όσα λέει γι’ αυτά που έγιναν τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό το θέμα ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι σαφής: προσυπογράφει τους χειρισμούς της ηγετικής ομάδας του 2009 στην οικονομία και τα επακόλουθά τους; Χωρίς μισόλογα. Γιατί αν τα συνυπογράφει, τότε κακώς το ΠΑΣΟΚ άλλαξε ηγεσία.

Στο επικείμενο συνέδριο, λοιπόν, το πρώτο θέμα που πρέπει να λύσουν είναι αυτό: “Τι είμαστε, με ποιους είμαστε και με ποιους δεν είμαστε”. Γι’ αυτό γίνονται τα συνέδρια άλλωστε. Για να ορίσουν κυριαρχικά την κεντρική ιδεολογική ταυτότητα και την πολιτική ενός κόμματος. Αλλιώς δεν είναι συνέδρια.

Μένει, λοιπόν, να δούμε πώς θα εξελιχτεί το ΠΑΣΟΚ. Θα γίνει ιδεολογική παράμετρος στον συντηρητικό χώρο και θα αδελφοποιηθει με τη ΝΔ; Θα ανοίξει και ένα παράθυρο προς τον ΣΥΡΙΖΑ; Έτσι κι αλλιώς, ένα από τα δύο μπορεί να κάνει αν πρόκειται να μετέχει σε κυβερνητικά σχήματα, αφού το ίδιο δεν πρόκειται να είναι πρωταγωνιστής των μετεκλογικών εξελίξεων.

Το ΠΑΣΟΚ -και επί Ανδρέα Παπανδρέου και επί Σημίτη- θεωρούσε τον εαυτό του στυλοβάτη της δημοκρατικής παράταξης. Και επιδίωκε, στα λόγια έστω, τη συνεργασία των δημοκρατικών δυνάμεων, ανεξάρτητα από τις συγκρούσεις του με τα κόμματα της Αριστεράς…

Αν αυτό άλλαξε και ο σημερινός αρχηγός του δεν θεωρεί δημοκρατική δύναμη και προοδευτικό κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ και προτίθεται να κινηθεί προς τη ΝΔ, είναι δικό του θέμα. Αλλά δεν πρέπει να το ξεκαθαρίσει στο συνέδριο; Για την ακρίβεια: να το θέσει στο συνέδριο;

Αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα των συνέδρων να λάβουν όποια απόφαση κρίνουν. Αλλά για να τη λάβουν πρέπει η ηγεσία να το θέσει προς συζήτηση, ενδεχομένως και σε ψηφοφορία. Αλλιώς το συνέδριο δεν είναι παρά η τελευταία παγίδα για την κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ. Ίσως και το τελευταίο συνέδριο.

Βάζοντας στα ζητήματα ιδεολογίας και στρατηγικής όσους οπαδούς του έμειναν απέναντι στην Αριστερά, τους στέλνει στη Δεξιά. Ακριβώς όπως έστειλε στον ΣΥΡΙΖΑ όσους του έφυγαν.

Μετά το συνέδριο δεν θα υπάρχουν τα προσχήματα και δικαιολογίες. Ως κόμμα με ιστορική διαδρομή πρέπει να κάνει τις επιλογές του και να τις πει. Αλλιώς, κοροϊδεύει εαυτούς και αλλήλους. Όπως δεν μπορείς να είσαι αριστερός στη Δεξιά ή δεξιός στην Αριστερά, έτσι και το ΠΑΣΟΚ ως μικρότερο κόμμα πλέον ή θα είναι κόμμα που θα κινείται στο μαλακό υπογάστριο της ΝΔ ή θα είναι στρατηγική συνιστώσα της ευρύτερης Αριστεράς. Κεντροδεξιά ή Κεντροαριστερά. Με ό,τι σημαίνει αυτό και στις δύο περιπτώσεις. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το δίλημμα…
http://politikiautonomia.wordpress.com

Διευθύντρια γραφείου Παπακωνσταντίνου: Αυτός ο υπουργός μας έσωσε από την χρεοκοπία

Στην κατάθεση της η διευθύντρια του γραφείου του Γιώργου Παπακωνσταντίνου μπορεί να μην απάντησε σχζεδόν σε καμία από τις ερωτήσεις που τις έθεσαν οι βουλευτές – μέλη της επιτροπής για την διαδρομή που ακολούθησε και τα χέρια που άλλαξε η περίφημη λίστα Λαγκάρντ, τους άφησε όμως άφωνους με την τα όσα είπε για τον τότε υπουργό, το οποίο θεωρεί ήρωα.

Η κ. Χρύσα Χατζή απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Αδωνι Γεωργιάδη είπε «η χώρα θα πρέπει να χρωστάει χάρη στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου γιατί στέκεται στα πόδια της και δεν έχει χρεοκοπήσει. Αν δεν ήταν ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου οι Έλληνες θα είχαν χρεοκοπήσει».

http://www.iefimerida.gr

ΖΑΝ ΠΙΕΡ ΣΕΒΕΝΕΜΑΝ: «Η Ευρωζώνη δεν επιβιώνει χωρίς αλλαγή κανόνων»

Συνέντευξη του ΖΑΝ ΠΙΕΡ ΣΕΒΕΝΕΜΑΝ στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

«Η Ευρωζώνη δεν επιβιώνει χωρίς αλλαγή κανόνων»
«Χαμηλά επιτόκια, μεγαλύτερος χρόνος αποπληρωμής, άλλοι όροι στην Ελλάδα»
«Σε λάθος κατεύθυνση οι ευρωπαϊκές ηγεσίες. Θα γενικεύσουν την κρίση»
«Χρειαζόμαστε πανευρωπαϊκό πρόγραμμα ανάπτυξης, όχι λιτότητα»
«Ιερό τέρας» της γαλλικής πολιτικής, «ψυχή» κάποτε του Σοσιαλιστικού Κόμματος, «αγαπημένο παιδί» του Φρανσουά Μιτεράν, συγγραφέας του «κοινού προγράμματος» της συμμαχίας Σοσιαλιστών-Κομμουνιστών χάρη στην οποία εξελέγη Πρόεδρος, ο Ζαν Πιερ Σεβενεμάν διατηρεί πάντα μια ιδιαίτερη θέση στο γαλλικό πολιτικό σκηνικό.
Κυρίως γιατί είναι ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που απέδειξαν έμπρακτα ότι δεν είναι «κολλημένοι» στις «καρέκλες» τους. Προτίμησε τρεις φορές να εγκαταλείψει τα αξιώματα παραμένοντας πιστός στις ιδέες του. Το 1983, όταν ο Μιτεράν εγκατέλειψε το πρόγραμμά του στρεφόμενος στα δεξιά, το 1991, όταν παραιτήθηκε από Υπουργός ‘Άμυνας διαφωνώντας με τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου. Και παραιτούμενος από Υπουργός του Ζοσπέν λόγω διαφωνίας του για την Κορσική. Φιλέλληνας, γνώστης της αρχαιοελληνικής, συχνός επισκέπτης της χώρας μας, ο Σεβενεμάν θυμάται και τραγουδά με νοσταλγία, κάπως θλιμμένη λόγω της διάψευσής του, τον ύμνο των Γάλλων Σοσιαλιστών, που συνέθεσε κάποτε ο Μίκης. 

Ερ. Πως βλέπετε την ευρωπαϊκή κατάσταση;
Απ. Οι ελίτ, σίγουρα οι γαλλικές, παραμένουν τυφλές. Δεν βλέπουν την αναπόφευκτη κρίση που έρχεται και δεν έχουν το κουράγιο να την αντιμετωπίσουν, γιατί αυτό σημαίνει να αμφισβητήσουν τις επιλογές τους τριών δεκαετιών. Δεξιά και Αριστερά υπήρξαν αλληλέγγυες στη δημιουργία ενιαίου νομίσματος, μια ιδέα καθόλου αυτονόητη. Γιατί όταν έχεις 17 τόσο διαφορετικές χώρες σε μια πολύ ετερογενή νομισματική ζώνη, με διαφορετικές οικονομικές δομές και πολιτικές, δεν μπορείς να περιμένεις το σύστημα να διατηρηθεί μόνο του. Μιλάνε σήμερα για οικονομική κυβέρνηση, οι Γερμανοί κατέληξαν να αναγνωρίσουν την ανάγκη. Αλλά δεν υπάρχει συμφωνία για το περιεχόμενο. Χρειαζόμαστε συνολική άποψη για τις οικονομικές πραγματικότητες, το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος, την ανταγωνιστικότητα διαφορετικών οικονομιών, τον τρόπο εξασφάλισης της συνολικής ισορροπίας. Η γερμανική πολιτική συμπίεσης μισθών, μετά το 2000, κατέληξε σε σημαντικά πλεονάσματα εις βάρος της ευρωζώνης. Αλλά αυξήθηκαν τα ελλείμματα σχεδόν όλων των χωρών της ευρωζώνης. Δεν μπορούμε να γενικεύσουμε το γερμανικό μοντέλο γιατί δεν μπορεί να είναι όλοι πλεονασματικοί. Για να υπάρχουν πλεονασματικές χώρες πρέπει να υπάρχουν ελλειμματικές. Δεν υπήρξε κατεύθυνση και συντονισμός της οικονομικής πολιτικής μετά το 1999, με το ευρώ. Βλέπουμε το αποτέλεσμα. Με τις διαφορετικές επιτοκίων δανεισμού των χωρών της ευρωζώνης, δεν βλέπω πως θα μπορέσει αυτή η ζώνη να επιβιώσει, εκτός αν αλλάξουμε πλήρως τον προσανατολισμό της οικονομικής πολιτικής.

Ερ. Οι αποφάσεις που ετοιμάζονται, του προσεχούς Συμβουλίου;
Απ. Είναι κακές. Οργανώνουν έναν ανταγωνισμό λιτότητας, που θα οδηγήσει σε γενικευμένη ύφεση, στην οποία θα προστεθεί το εν εξελίξει πετρελαϊκό σοκ. Αυτό θα οδηγήσει σε κοινωνική κρίση, πρώτα σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, ή η Ιρλανδία, ίσως η Ισπανία και, γιατί όχι, σε άλλες χώρες όπως η Γαλλία. Είναι λάθος προσανατολισμός. Χρειάζεται ευρωπαϊκή πρωτοβουλία ανάπτυξης, να μιμηθούμε το παράδειγμα των ΗΠΑ, που κόβουν χρήμα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορούσε να επέμβει στην αγορά αγοράζοντας το χρέος των χωρών σε δυσκολία και σπάζοντας τη κερδοσκοπία. Αλλά δεν πήγαν εκεί. Η ευρωζώνη μπορεί να σωθεί, αν αλλάξουν οι κανόνες του παιχνιδιού, που καθορίστηκαν σε μια εποχή που ο νεοφιλελευθερισμός υπαγόρευε τα πάντα. Αλλά οι ηγέτες της Δεξιάς, αλλά και της Αριστεράς δεν είναι καθόλου έτοιμοι να το κάνουν. Κανείς από τους πιθανούς προεδρικούς υποψηφίους των Γάλλων Σοσιαλιστών δεν είδε σωστά το πρόβλημα. Δυστυχώς, πάμε ίσια στον τοίχο.

Ερ. Πόσο δυνατή ή πιθανή είναι μια αποσύνθεση της ευρωζώνης;
Απ. Παρατηρώ ότι μιλάνε στη Γερμανία για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ως αντιμετωπίσιμης δυνατότητας. Αυτό θα οδηγούσε σε ντόμινο, το κακό θα επεκτεινόταν στην Πορτογαλία ή την Ιρλανδία.

Ερ. Περιμένετε ότι θα πληρωθεί το ελληνικό χρέος;
Απ. Αν υπήρχε πολιτική ανάπτυξης σε ευρωπαϊκή κλίμακα, οι χώρες θα είχαν περισσότερο υγιή οικονομικά, θα υπήρχαν φορολογικές υπεραξίες, θα υπήρχε και δυνατότητα επιμήκυνσης της αποπληρωμής, σε 25, 30, 40 χρόνια.

Ερ. Εστιάζετε στα ευρωπαϊκά, αλλά υπάρχει αυτοτελής, παγκόσμια κρίση χρέους, με θύματα εκτός ευρώ και ΕΕ. Η κρίση της «φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης» μοιάζει να αποκρυσταλλώνεται σε κρίση χρέους.
Απ. Η κρίση είναι παγκόσμια. Ορισμένες χώρες έχουν όμως μεγαλύτερη ελευθερία ελιγμών. Οι ΗΠΑχρηματοποιούν το χρέος τους στην αγορά χρήματος και το δολάριο υποτιμάται. Η Κίνα κρατάει ισχυρό τογουάν. Το ευρώ πληρώνει το λογαριασμό, χρησιμεύοντας ως μεταβλητή ρύθμισης των δύο. Θα υπερτιμηθεί, προκαλώντας ανυπόφορη κατάσταση για οικονομία και εξαγωγές. Μια έξυπνη ευρωπαϊκή πολιτική θα πήγαινε σε χρηματοποίηση του χρέους, για να έχουμε περισσότερο χρόνο, γιατί όλα τακτοποιούνται στη διάρκεια. Προσθέτω ότι με ένα ορισμένο ύψος πληθωρισμού, το επίπεδο χρέους σε 30-40 χρόνια μειώνεται. Αλλά αυτές οι ιδέες θεωρούνται σήμερα πολύ ετερόδοξες. Θα πεθάνουμε από ορθοδοξία, θεραπευμένοι.

Ερ. Που αποβλέπουν, ποια είναι η στρατηγική των Γερμανών ηγετών; Ακούμε για ζώνη του Βορρά και ζώνη του Νότου, αποπομπή μελών…
Απ. Δεν τα πιστεύω. Δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε Νότιο και Βόρειο Ευρώπη. ΗΓερμανία έχει κοντόφθαλμη πολιτική, γιατί ζει με την ανταγωνιστικότητα στις αναδυόμενες αγορές, ξεχνώντας ότι το 65% των πλεονασμάτων της είναι στην ευρωζώνη, το 70% των εξαγωγών της στη μείζονα Ευρώπη, με τη Ρωσία. Παραμένει άραευρωκεντρική, και είναι επομένως εσφαλμένη η πολιτική αποπληθωρισμού μισθών μετά το 2000. ‘Έχει αρχίσει να την αλλάζει, αλλά για το αν έχει πραγματικά σχέδιο; Πάμε σε νέα ύφεση και κρίση, που θα πλήξει περισσότερο τη Γερμανία γιατί είναι πιο ανοιχτή στο εξωτερικό εμπόριο. Πρέπει επίσης να προσέξει τον όλο και ισχυρότερο ασιατικό ανταγωνισμό

Ερ. Αν η Γερμανία υιοθετήσει τις ιδέες σας για ανάκαμψη και κεϋνσιανισμό, οφείλει να γίνει και προστατευτική, για να μη φύγει εκτός Ευρώπης η ζήτηση.
Απ. ‘Έχετε απολύτως δίκιο.

Ερ. Αυτό όμως δεν θα είναι καλό για το γερμανικό εξαγωγικό μοντέλο.
Απ. Η Γερμανία πρέπει να αρχίσει να σκέφτεταιευρωπαΙκά. Αφού ξανακέρδισε το φυσικό hinterland(ενδοχώρα), μπορεί να στραφεί στις ανατολικές χώρες, Ουκρανία, Ρωσία, Καζαχστάν. Μπορεί να κάνει πολλά εκεί και προς τον Νότο, Μεσόγειο, Αφρική. Πρέπει να οικοδομήσουμε μια μεγάλη Ευρώπη, από την «Ευρωμεσόγειο» στη Ρωσία, για να υπάρξουμε μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Είναι προς το γερμανικό συμφέρον να συγκεντρωθεί στο σχέδιο αυτό, να επανεπικεντρωθείστην Ευρώπη, τη μεγάλη Ευρώπη, όχι την ευρωζώνη, αντί να ισχυρίζεται ότι είναι πιο ανταγωνιστική από τους Kινέζους ή τους Ινδούς, που δεν θα τη βγάλει πουθενά. Η Γερμανία πρέπει να καταλάβει ότι η τύχη της συνδέεται με την τύχη όλης της Ευρώπης. Αν διαλέξει το μοναχικό δρόμο, θα κάνει ένα νέο σφάλμα. Πρέπει να τη βοηθήσουμε να μη το κάνει.
Η Γαλλία δεν πρέπει να ταυτίζεται συστηματικά, αλλά να κάμψει, να μαλακώσει (inflechir) τις γερμανικές θέσεις.

Ερ. Αφού οι ηγέτες σας ξεκινάνε από το αξίωμα να μη διαφωνήσουν
Απ. Είναι σφάλμα. Οι γαλλογερμανικές σχέσεις πρέπει να βασίζονται στην πειθώ, όχι στο συσχετισμό δύναμης. Η Ευρώπη π.χ. δεν είναι το ευρώ, όπως είπε ο κ. Σαρκοζί. Ευρώπη είναι και η Αγγλία, η Πολωνία, η Σουηδία.

Ερ. Δεν βλέπω στοιχεία ευρωπαϊκού πνεύματος στη Γερμανία. Ο μεγάλος γερμανικός τύπος εξαπέλυσε πέρυσι μια βρομερή καμπάνια εναντίον της χώρας μου, μέλους της ίδιας ‘Ένωσης, όταν βρέθηκε σε δυσκολία.
Απ. Αλήθεια είναι. ‘Ήταν σφάλμα. Τελικά όμως οι Γερμανοί κατάλαβαν, πολύ αργά, μετά από τρεις μήνες, ότι έπρεπε να βοηθήσουν την Ελλάδα. Παρόλο που οι συνθήκες που υπογράψαμε, αλλά των οποίων η σύλληψη είναι ανόητη, το απαγορεύουν. ‘Ήμουν εναντίον του Μάαστριχτ. Επιβεβαιώσαμε τώρα ότι αυτές οι συνθήκες δεν μας επιτρέπουν να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και δημιουργήσαμε ένα μηχανισμό αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και ένα ευρωπαϊκό ταμείο σταθεροποίησης. Θα προσπαθήσουμε να το μονιμοποιήσουμε, με συνθήκες που δεν γνωρίζουμε ακόμη, θα τις αποφασίσει το συμβούλιο κορυφής.

Ερ. Είπατε βοήθεια. Η ΕΚΤ δανείζει με 1-1,5% τις τράπεζες για να δανείσουν με 6% την Ελλάδα, συνοδεύοντας τα δάνεια με όρους που κινδυνεύουν αφενός να προκαλέσουν κοινωνική έκρηξη, αφετέρου να καταστήσουν την χώρα ανίκανη να αποπληρώσει. Είναι βοήθεια;
Απ. Βοήθεια στην Ελλάδα είναι μια πολιτική ανάπτυξης σε ολόκληρη την ευρωζώνη, για να ανακουφίσει την χώρα από την πίεση που της ασκείται. Είναι επίσης η επιμήκυνση της αποπληρωμής και η μείωση των επιτοκίων. Θυμίζω ότι δεν ζητήθηκε από την ΕΚΤ να κάνει πληρωμές, που θάταν πολύ πιο οικονομικές. Αυτό το σχήμα παρεμβολής των τραπεζών πρέπει να αλλάξει, τα επιτόκια να χαμηλώσουν γιατί δεν βγαίνουν σε μακροχρόνια βάση. Η ΕΚΤ πρέπει τουλάχιστο να αγοράσει τίτλους χρέους στην αγορά για να ανακουφίσει τα κράτη από την πίεση της κερδοσκοπίας και να δούμε πως θα μπορέσει, με λογικούς όρους, η Ελλάδα να αποπληρώσει, κάτι που δεν μπορεί να το κάνει στους χρόνους που τέθηκαν.

Ερ. Διερωτώμαι αν προτάσεις όπως οι δικές σας έχουν πιθανότητα εφαρμογής. Μπορούν και θέλουν οι Γερμανοί ιθύνοντες να εφαρμόσουν μια εθνικήστρατηγική, ή μήπως είναι δέσμιοι του τέρατος του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου; Μήπως ζούμε μια μετάλλαξη της δυτικής δημοκρατίας;
Απ. Θέτετε μια βαθειά ερώτηση. Μπορούν οι διευθύνοντες να δράσουν προς το συμφέρον των λαών; ‘Έχετε δίκιο, οι ελίτ μας συμπεριφέρονται ωςπαγκοσμιοποιημένες ελίτ, περισσότερο συνδεδεμένες με το παγκόσμιο χρηματιστικό κεφάλαιο παρά με το εθνικό συμφέρον. Πρέπει να το διορθώσουμε αυτό, αν μπορούμε. Μια καινούρια Επανάσταση διαγράφεται στον ορίζοντα. Οι λαοί πρέπει να υψώσουν τη φωνή τους, επαναφέροντας τους ηγέτες τους στην τάξη.

Ερ. Ταχθήκατε εναντίον της εξόδου από το ευρώ, γεγονός που απογοήτευσε ορισμένους οπαδούς της εθνικής κυριαρχίας (souverainistes) στη Γαλλία.
Απ. Υπάρχουν δύο στρατηγικές. Η πρώτη, το σχέδιο Α, διατηρούμε την ευρωζώνη, αλλά αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού. Αν οι Γερμανοί αρνηθούν, υπάρχει το σχέδιο Β’. Γι’ αυτό ισχύει αυτό που λέγαμε στον πρώτο πόλεμο για την Αλσατία, πρέπει να τη σκεφτόμαστε πάντα και να μην μιλάμε ποτέ γι’ αυτήν


πηγη:Konstantakopoulos.blogspot.com
Kόσμος του Επενδυτή, 5.3.2011

Τα «φακελάκια» τώρα δικαιώνονται

Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν το διάβασα στο Euro2day το παρακάτω απόσπασμα από τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στη Wall Street Journal προχθές, στις 29 Ιανουαρίου 2013:

«Ο κ. Τσίπρας στάθηκε στο θέμα της δωροδοκίας μιλώντας για τη φροντίδα υγείας στην Ελλάδα. Όπως και οι περισσότεροι στην Ευρώπη, το ελληνικό κράτος είναι ο κύριος προμηθευτής της ιατρικής περίθαλψης μέσω μιας εθνικής υπηρεσίας υγείας, και -στα χαρτιά τουλάχιστον- κάνει σπουδαία δουλειά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατατάσσει την Ελλάδα στη 14η θέση στην παγκόσμια κατάταξη, αν και οι κατά κεφαλήν δαπάνες είναι σχετικά χαμηλές. Αντίθετα, οι ΗΠΑ, οι οποίες δαπανούν περισσότερα κατά κεφαλήν χρήματα, έρχονται στην 38η θέση όσον αφορά τη συνολική ποιότητα, πίσω από το Μαρόκο και την Ντομίνικα.

Από στατιστικές, όπως αυτή που δημιουργήθηκε στο ObamaCare, σημειώνει ο αρθρογράφος. Όμως, ο κ. Τσίπρας δίνει και την άλλη πλευρά. "Γιατί σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κάποιος ασθενής πρέπει να δώσει φάκελο με ένα ορισμένο ποσό;" αναρωτιέται. Γιατί, πράγματι; αναρωτιέμαι. "Επειδή το κράτος δίνει χαμηλούς μισθούς στους γιατρούς, νομίζοντας ότι είναι απολύτως φυσικό να προσθέτουν σε αυτήν την αμοιβή", αποδεχόμενοι το φακελάκι».

(WSJ: Πού έχει δίκιο ο Τσίπρας)

Πήγα στο site της Wall Street Journal, αναζήτησα το πρωτότυπο, μήπως είχε γίνει λάθος στη μετάφραση και το βρήκα.

Το πρόβλημα μου δεν ήταν οι ασυνταξίες και τα μεταφραστικά λάθη που υπάρχουν εδώ και εκεί. Το σημείο που με ενδιέφερε ήταν η τελευταία φράση σε εισαγωγικά στη δεύτερη παράγραφο: «το κράτος δίνει χαμηλούς μισθούς στους γιατρούς, νομίζοντας ότι είναι απολύτως φυσικό να προσθέτουν σε αυτήν την αμοιβή». Το αγγλικό κείμενο αναφέρει και αυτό μέσα σε εισαγωγικά (που σημαίνει μεταφέρει αυτολεξεί φράση του προέδρου του Συνασπισμού): τα φακελάκια υπάρχουν "Because the state gives low wages to doctors thinking it's completely natural for them to add to their salary" – άρα δεν είχε γίνει λάθος, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε ο ίδιος το ερώτημα για τα φακελάκια και η απάντηση που έδωσε είναι ότι υπάρχουν επειδή είναι χαμηλοί οι μισθοί των νοσοκομειακών γιατρών – για την ακρίβεια το κράτος τους δίνει χαμηλούς μισθούς, θεωρώντας απολύτως φυσικό ότι θα τους συμπληρώσουν οι γιατροί παίρνοντας φακελάκια.

Ας μη θυμηθούμε τις λοιδορίες και τις καταγγελίες που έχει υποστεί ο Γιώργος Παπανδρέου επειδή δήλωνε ότι κυβερνά «διεφθαρμένη χώρα». Το ίδιο θέμα διαλέγει ο κ. Τσίπρας που θέλει να γίνει πρωθυπουργός ως σημαντικότερο για να μιλήσει σε μια από τις σπουδαιότερες εφημερίδες του κόσμου – πρώτο θέμα στη συζήτησή του με τον δημοσιογράφο είναι τα φακελάκια.

Και γιατί οι εφοριακοί λαδώνονται; Προφανώς επειδή το κράτος τους δίνει μικρούς μισθούς που πρέπει να τον συμπληρώσουν με μπαξίσια. Στις πολεοδομίες; Οι μικροί μισθοί, φταίνε – δεν είναι πιο ανήθικοι οι υπάλληλοι των πολεοδομιών από τους εφοριακούς ή τους χειρούργους.

Προφανώς όσοι δεν δωροδοκούνται δεν είναι κανονικοί εργαζόμενοι: ή είναι εισοδηματίες που έγιναν γιατροί και εφοριακοί από χόμπι ή εκ γενετής «μνημονιακοί». Δηλαδή μερκελιστές που έχουν τη λιτότητα στο αίμα τους, υποταγμένα άτομα που δέχονται τα ξεροκόμματα που τους δίνουν. Οι δωροδοκούμενοι είναι φυσιολογικά άτομα που διεκδικούν τα δίκαιη αμοιβή για την εργασία τους – αν τους έδινε περισσότερα χρήματα το κράτος θα έπαυαν να είναι διεφθαρμένοι, αυτό τους σπρώχνει στη διαφθορά, πιθανότατα επίτηδες.

Πρόκειται για σοκαριστικά πρωτόγονη ερμηνεία της διαφθοράς: δεν υπάρχουν σχέσεις εξουσίας μεταξύ ασθενούς-γιατρού ή γραφειοκράτη-πολίτη. Δεν υπάρχουν δομές, κρατικές και πολιτικές, που ωθούν στην αναποτελεσματικότητα και στη διαφθορά – οι χαμηλοί μισθοί το κάνουν. Δεν υπάρχει προσωπική ευθύνη για όποιον απαιτεί ή δέχεται να δωροδοκηθεί, δεν υπάρχουν διεφθαρμένα άτομα που επωφελούνται από τη θέση τους ενώ άλλα όχι – στο κάτω-κάτω η μεγάλη πλειοψηφία των γιατρών και των εφοριακών δεν παίρνει φακελάκια ούτε εκβιάζει, ούτε καν όλοι οι χειρούργοι ή οι ελεγκτές δεν παίρνουν.

Αναρωτιέται τι πρέπει να φοβάται κανείς περισσότερο στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του πρόεδρου του: τις επαναστατικές δηλώσεις περί του «πυρηνικού όπλου» της χρεοκοπίας με το οποίο θα επαναδιαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση, τις συνεχείς αναφορές στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, τις απειλητικές υποσχέσεις περί «ανατροπής», τη ρητορική του μίσους εναντίον κάθε αντιπάλου – ή τη «ρεαλιστική στροφή» που αποκαλύπτει πόσο φτωχή, αν όχι ανύπαρκτη, είναι η πολιτική σκέψη αυτών που θέλουν να κυβερνήσουν τη χώρα;

Το χειρότερο είναι πως δεν τα είπε αυτά ο Αλέξης Τσίπρας για να καλοπιάσει τους διεφθαρμένους να τον ψηφίσουν, σε ξένη εφημερίδα μιλούσε – το χειρότερο είναι ότι τα πιστεύει αυτά που λέει. Όλα τα δημαγωγικά συνθήματα που εκφωνούσαν χρόνια τώρα διάφοροι αγωνιστές συνδικαλιστές απαιτώντας αυξήσεις ενώ έκλειναν τα μάτια (όταν δεν συμμετείχαν) στο διαγούμισμα του δημόσιου πλούτου και στη διαφθορά, έχουν γίνει τρόπος σκέψης, έχουν γίνει επιστημονικές θεωρίες στον ΣΥΡΙΖΑ.

Εντάξει, δεν χρειάζεται οι πολιτικοί να είναι ντόκτορες ή προφέσορες αλλά όσοι θεωρούν πως η πολιτική έχει περιεχόμενο (δηλαδή θέλουν την εξουσία για να κάνουν κάτι και όχι απλώς για να νικήσουν και να αντικαταστήσουν τους ηττημένους στα υπουργεία), δεν αναμασούν ό,τι έχει πιάσει το αυτί τους: μαζεύουν ανθρώπους με διδακτορικά, μάστερ και πτυχία δίπλα τους να τους εξηγούν ποια είναι τα προβλήματα και τι πρέπει να κάνουν. Οποιονδήποτε, έξω από τον κύκλο του, ρωτούσε ο Αλέξης Τσίπρας, κανείς δεν θα του έλεγε πως για τη διαφθορά φταίνε οι μικροί μισθοί. Για την ακρίβεια, οι μόνοι που θα του έλεγαν ότι «οι μίζες και τα φακελάκια συμπληρώνουν μικρούς μισθούς», είναι οι ίδιοι που παίρνουν τις μίζες και τα φακελάκια.

Αλλά δεν ρωτά – γιατί δεν θέλει να μάθει. Να νικήσει θέλει.

http://www.tovima.gr

Φιάσκο για το ΠΑΣΟΚ με ερασιτεχνικό copy/paste: Παρουσίασαν ομιλίες του Βενιζέλου ως «κείμενα διαλόγου»

Mε έναν εντελώς ατσούμπαλο και ερασιτεχνικό τρόπο, το ΠΑΣΟΚ έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα μια σειρά κειμένων για τον «προσυνεδριακό διάλογο», τα οποία όμως δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από μια (κακή) συρραφή προηγούμενων ομιλιών του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Συγκεκριμένα, τα κείμενα...

...αναρτήθηκαν σε μορφή Word, χωρίς καμία -έστω τυπική- εικαστική επιμέλεια που να παραπέμπει σε ένα κόμμα που λειτουργεί με όρους επαγγελματισμού;

Το ακόμα χειρότερο; Η συρραφή των ομιλιών του Ευάγγελου Βενιζέλου έχει γίνει με τόσο κακό τρόπο, που σε ένα κείμενο που φέρει τον τίτλο «Σχέδιο Διακήρυξης ΠΑΣΟΚ για το 9ο Συνέδριο» υπάρχουν αυτούσιες φράσεις προφορικού λόγου, όπως«φίλες και φίλοι»!

Χαρακτηριστική είναι και η ενσωμάτωση ολόκληρων κομματιών από την ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κατά την παρουσίαση του νέου σήματος του κόμματος!



Θα περίμενε κανείς από ένα ιστορικό κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ να δείξει μεγαλύτερη επιμέλεια για τις διαδικασίες και τις διεργασίες ενός Συνεδρίου που αν δεν αποδειχθεί ιστορικό για τους σωστούς λόγους, θα είναι πιθανότατα και το τελευταίο Συνέδριο του κόμματος.

Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι γι' αυτήν την ερασιτεχνική διαχείριση της δημοσίευσης των κειμένων κι από ποιους αξιολογούνται; Αυτό είναι το καλύτερο πρόσωπο που μπορεί να μας παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ;
http://www.parapolitiki.com

ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ!!!

ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ!!!
[Ή πώς ο Σαμαράς κάνει την... πάπια!!!]

Αντιλαμβάνομαι πλήρως το πρόβλημα που έχει σήμερα η ελληνική κοινωνία. Η πρώτη προτεραιότητα είναι να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία...

Το βέβαιο είναι ότι θα σωθεί και ο Στουρνάρας και όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες, αλλά η Ελλάδα που θα "σωθεί", δεν θα είναι παρά ένα απέραντο νεκροταφείο!!!
Ο κόμπος έφτασε στο χτένι και το αδιέξοδο των Ελλήνων πολιτών αποτυπώνεται καθημερινά είτε στις (από οπουδήποτε προερχόμενες) κινητοποιήσεις, στους ανθρώπους που ψάχνουν στους σκουπιδοτενεκέδες, στις ουρές που μεγαλώνουν έξω από τα συσσίτια του δήμου Αθηναίων και της Μητρόπολης ή των διαφόρων εκκλησιών που έχουν πάρει πρωτοβουλίες (γιατί όσο και να ελεεινολογούμε την κατάσταση, υπάρχουν στοιχεία αλληλεγγύης).
Παντού ακούει κανείς θρήνους όχι για εκείνα που χάσαμε, αλλά για το γεγονός ότι δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή για να πληρωθούν τα υπέρογκα χαράτσια κι ακόμη οι λογαριασμοί (ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, τράπεζες.
Ακούμε για κατασχέσεις και μας πιάνει σύγκρυο!!!
Είναι αλήθεια ότι οι κουμανταδόροι των ελληνικών πραγμάτων δεν καταλαβαίνουν το απλό:
Υπάρχει τεράστια ανεργία και ζητάνε από τους ανέργους να... πληρώσουν!!
Τι να πληρώσουν αφού είναι άνεργοι;;;
Ζητάνε από τον συνταξιούχο να πληρώσει χαράτσι και στο μεταξύ του έχουν πετσοκόψει τη σύνταξη που δεν φτάνει για να ζήσει στην κυριολεξία.
Από χτες ακούω παντού βλαστήμιες μεγάλων ανθρώπων που δεν ξέρουν τι να κάνουν.
Πάω στο φούρνο για ψωμί κι όλοι μουρμουρίζουν για την κατάσταση.
Πάω στο ψιλικατζίδικο κι εκεί βλαστημάνε τους πάντες.
"Θα πάρω την καραμπίνα..." μου έλεγε χτες ο ψιλικατζής που έχει δει τη δουλειά να μειώνεται κατακόρυφα..
Πας στον μανάβη τα ίδια
Άλλο ένα περίπτερο στη γειτονιά έκλεισε!!!
Έκλεισε και το μαγαζάκι του Σταύρου στη γωνία κι έβαλε την επιγραφή "κλείνω λόγω κρίσης"!!!
Η απόγνωση είναι διάχυτη.

Λέει ο Στουρνάρας: "Θέλουμε έσοδα περίπου 3 δισ. το χρόνο από τα ακίνητα. Αυτό θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε με δικαιότερους και απλούστερους φόρους... Δεν επειγόμαστε να καταλήξουμε. Θα κάνουμε διάλογο..."
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;;
Ότι τις αποφάσεις τις έχουν πάρει και απλώς μας περιμένουν στη γωνία ή όταν θα μας έχει πάρει ο ύπνος.
Δυστυχώς δεν μπορώ να πιστέψω κανέναν.
Έχω αντοχές ακόμα κι εγώ και η οικογένειά μου.
Αλλά υπάρχουν όρια και σε μένα και στους περισσότερους.

Και στο μεταξύ ο Σαμαράς κάνει την πάπια! Εχει βάλει μπροστά τον Στουρνάρα κι αυτός μιλάει για επενδύσεις... Ποιες επενδύσεις μωρέ;;; Δεν μας τις λέει για να πανηγυρίσουμε. Υπέγραψε στο Κατάρ κάτι συμφωνιούλες της συμφοράς και είναι ν΄απορεί κανείς τι ήθελαν τόσοι υπουργοί και παρατρεχάμενοι που πήγαν μαζί του!!!

Ν.ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
http://nikoslagadinos.blogspot.gr/