2007-2009: το πάρτι της σπατάλης και των διορισμών

ΕΝΑ από τα πράγματα που μας διακρίνουν είναι η απώλεια μνήμης, συλλογικής μνήμης. Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει αλλού, ούτε και με ενδιαφέρει. Μου αρκεί αυτό που συμβαίνει στα καθ' ημάς. Παράδειγμα: έγινε την περασμένη εβδομάδα ολόκληρος θόρυβος - τι θόρυβος, πα-νι-κός! - με την άσκηση ποινικής δίωξης για το φούσκωμα του ελλείμματος του 2009. Υποστηρίχθηκαν του κόσμου οι ανοησίες, έως και ότι αν δεν είχε συμβεί το φούσκωμα, δεν θα πηγαίναμε στο Μνημόνιο!

- Ανοησία πρώτη: το περίφημο φούσκωμα συνέβη, αν συνέβη τελικά, ΑΦΟΥ είχαμε πάει στο Μνημόνιο και στον διεθνή δανεισμό, γιατί η χώρα θα χρεοκοπούσε.

- Ανοησία δεύτερη: το έγραψα και την Παρασκευή, το φούσκωμα αφορά μόλις το 1,8% του ελλείμματος. Από 13,6% ανέβηκε στο 15,4%.

- Ανοησία τρίτη: ασχολούμαστε με το πώς το έλλειμμα σκαρφάλωσε στο 15,4% και δεν κοιτάζουμε πώς έφτασε έως εκεί!

ΕΠΕΙΔΗ, λοιπόν, κάποιοι έχουν ιδιαίτερα ασθενή μνήμη, και επειδή θεωρώ ότι γύρω από όλο αυτό παίζεται ένα άθλιο επικοινωνιακό παιχνίδι με στόχο να βγει λάδι (και πού ξέρεις, σε λίγο να παρουσιαστεί και ως «εθνικό κεφάλαιο» τρομάρα του) ο Καραμανλής, καλόν είναι να θυμίσουμε ΠΟΙΟΣ πραγματικά ευθύνεται για όλο αυτό το πράγμα!

ΟΤΑΝ τον Μάιο του 2009 η κυβέρνηση Καραμανλή διαβεβαίωνε ότι το έλλειμμα κυμαίνεται γύρω στο 3,5% με 4% (με τον πρόεδρο «καθαρές κουβέντες» Αντώνη να είναι λίγο πιο... απαισιόδοξος και να το φτάνει ώς το 4,5%), είχε προηγηθεί ένα ανελέητο πάρτι διορισμών στη διετία 2007-2009!

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ αυτού του πάρτι, ο πληθυσμός των δημοσίων υπαλλήλων αυξήθηκε κατά περίπου 120.000 και το έλλειμμα αυξήθηκε κατά 25 δισ., ήτοι σχεδόν 10% του ΑΕΠ!

ΓΙΑΤΙ έγιναν όλα αυτά; Διότι ο μεν αποκαλούμενος και ως «ο καλύτερος πελάτης των χασαποταβερνών Χασιάς και Μεσογείων» τότε πρωθυπουργός τα είχε εντελώς «γραμμένα» - λυπάμαι που δεν μπορώ να αναφέρω εδώ τη φράση που εκείνος χρησιμοποιεί συχνά για να περιγράψει τη σχετική κατάσταση... -, οι δε υπουργοί του ήταν της λογικής «γαία πυρί μειχθήτω!».

ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ, τι να ξεχάσω... Από τις αυθαίρετες, χωρίς κανένα προϋπολογισμό παροχές στους αγρότες (τα 500 εκατ. του φίλου μου Σωτήρη «ανεβαίνω στα τρακτέρ» Χατζηγάκη, που ακόμη τα ζητάει η Κομισιόν) μέχρι τις παροχές κάθε είδους σε μισθούς - ο επίσης φίλος μου «είμαι σένιος και το δείχνω» Αβραμόπουλος, ως υπουργός Υγείας, γενναιόδωρος και γαλαντόμος, όπως πάντα, είχε δώσει με μιαν απόφαση 500 ευρώ μηνιαία αύξηση στους γιατρούς, και τα 2/3 τους τα είχε κάνει διευθυντές! Και φυσικά, ο ατέλειωτος «Πάκης» Παυλόπουλος που είχε αφήσει να διορίζονται από παντού - πόρτες, παράθυρα, χαραμάδες, φεγγίτες.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ μην περάσει από κανενός τον νου ότι το έχω γυρίσει στο twilight και κυνηγάω μάγισσες ή φαντάσματα, αποφάσισα να απευθύνω σχετικό ερώτημα στον πλέον αρμόδιο να απαντήσει, τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα. Ιδού τι μου είπε:
- Ο μεγάλος εκτροχιασμός έγινε πράγματι τη διετία 2007-2009, τότε χάθηκε το παιχνίδι. Βεβαίως, η χαλάρωση είχε ξεκινήσει νωρίτερα, ήδη από το 2004, αλλά η έκρηξη συνέβη τη συγκεκριμένη διετία.
- Θα μπορούσε να αποσοβηθεί η προσφυγή στο Μνημόνιο;
- Πιστεύω πως ναι, αν το 2007 είχαν ληφθεί σοβαρά μέτρα δημοσιονομικής σταθερότητας.
Η ΔΗΛΩΣΗ Στουρνάρα έρχεται να επιβεβαιώσει κάτι ανάλογο που μου είχε αναφέρει ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος. Ο άνθρωπος πίεζε ήδη από το 2008 την κυβέρνηση Καραμανλή να λάβει μέτρα, αλλά το αποτέλεσμα ήταν ο «γεννήθηκα πολύ κουρασμένος» πρωθυπουργός να τον θέσει στο περιθώριο - δεν συνεργαζόταν καν μαζί του την ώρα που κινδύνευε με οικονομική κατάρρευση ολόκληρος ο κόσμος.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ η αλήθεια. Ο,τι άλλο λέγεται είναι γιατί εξυπηρετεί σκοπιμότητες, όπως αυτή που προανέφερα: να δημιουργηθεί ο μύθος του «εθνικού κεφαλαίου» Καραμανλής! Ημαρτον Παναγία μου, μη πω καμιά βαριά κουβέντα...

«Να το προτείνει στον Στουρνάρα...»
ΚΑΙ ΣΑΝ να μην μου έφταναν όλα αυτά, κυριακάτικα, δηλαδή να αναζητώ στοιχεία για το τι συνέβη στο μακρινόοοοο «τότε» (τρία χρόνια έχουν περάσει, και μου φαίνονται τρεις αιώνες μαζεμένοι...), κατά το απόγευμα μού τηλεφώνησε άνθρωπος του οικονομικού επιτελείου του προέδρου «πού θα πάει, στο τέλος θα δικαιωθώ κι εγώ και το ΠΑΣΟΚ» Βαγγέλη.
- Προς τι η χαρά σύντροφε; (η προσφώνηση έχει να κάνει με το κεντροαριστερό παρελθόν μου).
- Θέλω να σχολιάσω αυτό που είπε ο Λοβέρδος περί απεμπλοκής της χώρας από το ΔουΝουΤου.
- Καλό είναι αυτό, δεν είναι;
- Καλό είναι, αλλά δεν γίνεται. Οι δανειακές συμβάσεις είναι σαφείς, και δεν επιτρέπουν να αποπληρώσεις τον έναν δανειστή και να αφήσεις απλήρωτους τους άλλους. Δεν το δέχονται. Και υπάρχει και κάτι άλλο, πολύ πιο σοβαρό...
- Ποιο είναι αυτό; ρώτησα όλος ενδιαφέρον.
- Ο πρώην σύντροφός μας ο Ανδρέας, πίσω από περίτεχνες διατυπώσεις περί αναμόρφωσης του χρέους και δημοσιονομικής ρευστότητας, ουσιαστικά εισηγείται ένα ακόμη διετές πρόγραμμα λιτότητας μέχρι το 2016 ύψους 4,6 δισ. ευρώ!
- Και τι προτείνετε εσείς ως ΠΑΣΟΚ;
- Εμείς τίποτε. Να το προτείνει αυτός στον Στουρνάρα, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, να δούμε τι απάντηση θα πάρει. Ελεος πια!

ΣΥΜΦΩΝΩ. Με το «έλεος πια» - της αντιπαράθεσης του ΠΑΣΟΚ με τον Λοβέρδο. Αυτός είναι το προβλημά του;

Ούτε ο Βενιζέλος δεν τα έχει πει
αυτά για τις ΗΠΑ!
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, θέλω με τη σειρά μου να θέσω ένα ερώτημα: αν ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί, όπως γεμάτο χαρά και αισιοδοξία εξήγγειλε από τις Ηνωμένες Πολιτείες το αριστερό αγόρι Αλεξ, ότι:
Α. Το εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ.
Β. Η χώρα είναι αναπόσπαστο μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ευρωζώνης.
Γ. Δεν είναι στις προθέσεις του να σκίσει κανένα Μνημόνιο.
Δ. Λατρεύει το αμερικανικό όνειρο, θαυμάζει τον Πρόεδρο Ομπάμα, δεν διανοείται να βγάλει τη χώρα από το ΝΑΤΟ κ.λπ. κ.λπ.
ποιος ο λόγος ο εκπατρισμένος στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου πασόκος να παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ;

ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ διότι και ο Βενιζέλος τα ίδια λέει - έχει μαλλιάσει η γλώσσα του! Ασε που τον κόβω και πιο αριστερό πλέον από τον Αλεξ, διότι αυτά περί Αμερικάνων ο Βενιζέλος δεν τα έχει πει...

http://www.tanea.gr

Καρχιμάκης:Κύριε κεντρικέ τραπεζίτη:Τι γνώμη λοιπόν έχετε για τα δάνεια αυτά;

Ο Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει πως το δάνειο χορηγήθηκε με επιτόκιο 1,25% και δυνατότητα αποπληρωμής σε 111 μήνες.

Σύμφωνα με τον κ. Καρχιμάκη, το 2009 ο πρώην υπουργός της ΝΔ πήρε έγκριση για δάνειο πάνω από 1 εκατ. ευρώ «προκειμένου να αναπτύξει και να μεγεθύνει τις κτηματομεσιτικές του ικανότητες και τις επιχειρηματικές του επιδιώξεις εκ του ασφαλούς με εκχώρηση εγγύησης άλλο ακίνητο που είχε εκμισθώσει σε άλλη τράπεζα».

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Καρχιμάκη:

«Υπέρογκο δάνειο το 2009 πάνω απο 1 εκατ. ευρώ σε πρώην υπουργό της ΝΔ από την proton bank με 1,25% επιτόκιο συν 0,6 εισφορά του ν.128/75 και αποπληρωμή σε 111 μήνες.

Ποιος πρώην υπουργός της ΝΔ αρχές του 2009 πήρε έγκριση πάνω απο 1 εκατ. ευρώ περίπου από την Proton bank με αποπληρωμή σε 111 μήνες και με το σκανδαλώδες επιτόκιο 1,25% προκειμένου να αναπτύξει και να μεγεθύνει τις κτηματομεσιτικές του ικανότητες και τις επιχειρηματικές του επιδιώξεις εκ του ασφαλούς με εκχώρηση εγγύησης άλλο ακίνητο που είχε εκμισθώσει σε άλλη τράπεζα.

Κύριε κεντρικέ τραπεζίτη,

Θα μπορούσε άραγε ένας κοινός και επιβαρυμένος θνητός να δανειοδοτηθεί με τέτοιους σκανδαλώδεις όρους;

Τι γνώμη λοιπόν έχετε για τα δάνεια αυτά;

Είχαν υποπέσει άραγε στην αντίληψη σας;».

Βουλευτές σε κύκλωμα με παράνομες αποζημιώσεις που χορηγούσε ο ΕΛΓΑ

Τα έδρανα της Βουλής «χτυπά« η νέα υπόθεση διαφθοράς που αποκάλυψε μέσα στο Κοινοβούλιο ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Ιωάννης Δριβελέγκας. Όπως κατήγγειλε ο βουλευτής συνάδελφοι του εμπλέκονται σε κύκλωμα με παράνομες αποζημιώσεις που χορηγούσε ο ΕΛΓΑ.

Στην συγκλονιστική του καταγγελία ο υφυπουργός μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής είπε ότι εντός βουλευτικών γραφείων συντάσσονταν πορίσματα «μαϊμού» για δήθεν καταστροφές σε αγροτικές παραγωγές προκειμένου οι αγρότες να εισπράξουν παρανόμως αποζημιώσεις από τον οργανισμό αγροτικών ασφαλίσεων.

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης οι καταγγελίες επικεντρώνονται σε νομό της Βορείου Ελλάδας και στην περίοδο 2007-2009.

Συγκεκριμένα, ο κ.Δριβελέγκας εξηγώντας τους λόγους που στον ΕΛΓΑ δημιουργήθηκαν ελλείμματα ύψους 4,5 δις. ευρώ είπε μεταξύ άλλων ότι «έβγαιναν πορίσματα σε γραφεία βουλευτών. Πήγαιναν δηλαδή οι βουλευτές και έβγαζαν πορίσματα και τα μοίραζαν στον κόσμο» και σημείωσε ότι ο ΕΛΓΑ έχει διενεργήσει ήδη ΕΔΕ και η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στον εισαγγελέα.

Επιπροσθέτως, εξήγησε ότι σταμάτησαν να δίνονται κατ' εξαίρεση αποζημιώσεις καθώς διαπιστώθηκε ότι 1.000 με 1.500 άτομα έλαβαν έκαστος έως 750.000 ευρώ σε μια τριετία!

Πάντως, ο υφυπουργός απέφυγε να απαντήσει –παρά τις επίμονες ερωτήσεις του βουλευτή του ΛΑΟΣ Αστέριου Ροντούλη –ποιοι ήταν αυτοί οι βουλευτές που εξέδιδαν πορίσματα «μαϊμού»

Πηγή: Βουλευτές σε κύκλωμα με παράνομες αποζημιώσεις που χορηγούσε ο ΕΛΓΑ | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/41369#ixzz2JHDPg9Hl

Αναζητώντας ένα νέο «εμείς» στη μεταμνημονιακή εποχή.

Η Ελλάδα που βιώνουμε έχει αποκτήσει πια τα χαρακτηριστικά μιας χώρας μεταμνημονιακής. Το πειραματόζωο δεν βρίσκεται πλέον στην μεταιχμιακή κατάσταση να δεχτεί το πείραμα ή να αντισταθεί. Το έχει ήδη υποστεί. Τα σημερινά χαρακτηριστικά φωτογραφίζουν την επόμενη μέρα. Του Αντώνη Λιάκου
Oι δανειακές δεσμεύσεις θα εξυπηρετούνται αφαιμάσσοντας την κοινωνία που θα βαλτώνει σε κατάσταση πτώχευσης και ενδημικής ανεργίας, η διακυβέρνηση θα ασκείται με ένα μείγμα κυνισμού και βίας που εξαϋλωσε τη δημοκρατία, οι όποιες επενδύσεις θα επιχειρούνται στη γκρίζα περιοχή μεταξύ νομιμότητας και ανομίας, και η ακροδεξιά θα φουσκώνει με τα περισσεύματα του αδιέξοδου θυμού. Νέα μνημόνια δεν αποκλείονται, άλλωστε είναι πλέον η κανονικότητα μιας νέας διακυβέρνησης. Η ιδιοτέλεια. η φαυλότητα και η τσαπατσουλιά που κατήγγελλαν οι φιλομνημονιακοί πολιτικοί και διανοούμενοι θα συνεχίσει να υπάρχει, έχει ήδη δώσει λαμπρά δείγματα νέας προσαρμογής.

Και το νέο μοντέλο οικονομίας και δημόσιων πολιτικών εξυπηρετεί επιδιώξεις δια-εθνικών και εθνικών ομίλων με προνομιακή πρόσβαση στα νέα διευθυντήρια της χώρας, στην τρόικα και την task force. To σκάνδαλο Παπακωσταντίνου είναι το πρώτο, αλλά όχι το τελευταίο, στο οποίο αποκαλύπτεται η διαβολική ουρά των αγγέλων της κάθαρσης. Η χώρα δεν μπήκε σε έναν αγνό νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Η διαπλοκή και η αρπακτικότητα ακολούθησαν την συνταγή του Γατόπαρδου: να αλλάξουν όλα, και προπαντός ο συσχετισμός δυνάμεων, για να μπορούν να μείνουν τα ίδια και για τους πολλούς να γίνουν χειρότερα.

Τι κάνουμε σε αυτή την νέα φάση; Το σύνθημα «δεν θα περάσουν τα μέτρα» είναι παλιό. Τα μέτρα πέρασαν. Γιατί δεν εξεγέρθηκε η κοινωνία; Η μήπως ηττήθηκε; Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Οι εξεγέρσεις, ή οι μείζονες αλλαγές, δεν συμβαίνουν όταν τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Δεν συμβαίνουν στην καθοδική πορεία του κύκλου. Όταν οι προσδοκίες σβήνουν και ο φόβος παραλύει δημιουργούνται συναισθήματα ματαίωσης. Πότε συμβαίνουν; Όταν τα πράγματα ακόμη κι αν δεν έχουν καλυτερέψει, δημιουργούν προσδοκίες βελτίωσης.

Αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Γιατί ενδέχεται τις προσδοκίες αυτές να τις απορροφήσει προς όφελός του το μπλοκ εξουσίας. Εκεί που συμβαίνουν είναι όταν αυτές οι προσδοκίες ματαιώνονται. Στο σημείο δηλαδή που συμβαίνει μια ανάσχεση στην πρώτη εκκίνηση της ανοδικής πορείας του κύκλου. Δεν βρισκόμαστε ακόμη στη στιγμή αυτή. Η κρίση είναι μια άγνωστη πορεία με σκαμπανεβάσματα. Μια κρίση στον ευρωπαϊκό νότο, ή μια ύφεση στην υπόλοιπη Ευρώπη, ή ένα απρόβλεπτο γεγονός, εσωτερικό ή εξωτερικό, μπορεί να ανατρέψει δραματικά το κλίμα φαινομενικής σταθεροποίησης που φαίνεται πως εισήλθε η χώρα μετά την ομαλή εκταμίευση των δανείων. Γιατί συνολικά η κατάσταση είναι κρίσιμη και αμφίρροπη.

Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για τη στιγμή της καταστροφής, αλλά για την επόμενη. Και γι’ αυτή χρειάζεται ένα όραμα αλλά και ένα σχέδιο. Όραμα που να εμπνέει αλλά και ρεαλιστικό. Που επανακαθορίζει τα όρια του πραγματικού. Και αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από το τι κοινωνία θέλουμε, από το ποια Ελλάδα προσδοκούμε. Έως τώρα οι «μεταρρυθμίσεις» περιβάλλονται με μια λογική τιμωρητική. Το παραλήρημα περί πολιτικού κόστους, λαϊκισμού, τόλμης και ορθολογισμού δεν ήταν παρά συγκάλυψη πολιτικών κοινωνικής αδικίας, ελιτισμού και αυταρχισμού. Εμείς θέλουμε μεταρρυθμίσεις που να εμπνέουν και να εμπνέονται από αξίες και αρχές καθολικές. Το κριτήριο ανάμεσα στην πρόοδο και στη συντήρηση είναι η εμπιστοσύνη ή η δυσπιστία στις δυνατότητες βελτίωσης των ανθρώπων. Επομένως θέλουμε ένα σχέδιο μεγάλης αλλαγής που να έχει εμπιστοσύνη στη δημοκρατία, στους πολίτες. Που ξεκινά από την αρχή της αμοιβαίας δέσμευσης δικαιωμάτων – υποχρεώσεων. Όχι της τιμωρίας.

Αλλά ποιοι είμαστε «εμείς»; Ποιο είναι το υποκείμενο των αλλαγών; Έως τώρα, το υποκείμενο της αντίστασης στις βίαιες αλλαγές που υφίσταται η κοινωνία, προσδιοριζόταν με όρους αρνητικούς. Είναι όλοι αυτοί που χάνουν. Αυτοί που πληρώνουν με τη ζωή τους. Πάνω στη βάση αυτή συγκροτήθηκε ο διαχωρισμός μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί. Ωστόσο τα δυο στρατόπεδα δεν είναι καθόλου συμπαγή. Γιατί και στους μνημονιακούς υπάρχουν εκείνοι που συναινούν στις θυσίες, φοβούμενοι κάθε φορά το χειρότερο, αλλά και στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο, υπάρχουν πολιτικές ομάδες, με μετωπικές αντιθέσεις, όπως η ακροδεξιά. Η αποσαφήνιση λοιπόν του «εμείς» αφορά τη συγκρότηση μιας κοινωνικής και ιδεολογικής ηγεμονίας, και ως εκ τούτου πολιτικό πεδίο διαμάχης.

Αν λοιπόν η Δεξιά στοχεύει σε μια αμφίπλευρη διεύρυνση του χώρου και της επιρροής της, και προς την ακροδεξιά και προς την κεντροαριστερά (το μεγάλο πατριωτικό ευρωπαϊκό κόμμα), τότε η συγκρότηση ενός αντίπαλου πολιτικού δέους, αφενός δεν πρέπει ούτε είναι δυνατό να διεκδικήσει ολόκληρο τον αντιμνημονιακό χώρο, αφετέρου πρέπει να ρίξει γέφυρες με κόσμο που βρίσκεται πέραν του μνημονιακού συνόρου, αλλά δεν έχουν απεμπολήσει την εμπιστοσύνη τους στη δημοκρατία, στο κοινωνικό κράτος, στο σεβασμό της ετερότητας. Και από τον κόσμο αυτό δεν πρέπει να περιμένει κανείς ότι θα μεταστραφεί. Πρέπει να συναντηθεί μαζί του στη δημιουργία ενός νέου «εμείς».

Αλλά σε ποιο πεδίο θα γίνει η συνάντηση; Γιατί αυτός ο κόσμος δεν θα στραφεί στην θρυλλούμενη Κεντροαριστερά; Για δυο λόγους. Πρώτο γιατί τα ενταγμένα και τα ανένταχτα οικοδομικά της υλικά είναι φθαρμένα, διαπλεκόμενα, παιδιά των κομματικών σωλήνων σε αναζήτηση επαγγέλματος και οπαδών. Όσο και να θορυβούν για το καινούργιο, δεν συλλαβίζουν παρά την κυρίαρχη τεχνοκρατική και νεοφιλελεύθερη γλώσσα. Ακκίζονται με ένα ναρκισσιστικό μοντερνισμό, κενό ουσίας και περιεχόμενου. Ο ευρωπαϊσμός τους είναι ρηχός και επαρχιώτικος. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν μπορείς να συγκροτήσεις κεντροαριστερά, κυβερνώντας με τη Δεξιά, και όπως στη περίπτωση του Πασόκ, όντας όμηρός της. Το πεδίο συνάντησης με τον κόσμο αυτό δεν θα είναι όμως η απόκρουση του μνημονίου.

Το πεδίο της συνάντησης θα είναι η μετάβαση από την αντιμνημονιακή πολιτική της ανάσχεσης στην πολιτική της δημιουργίας που θα βγάλει την Ελλάδα από το μεταμνημονιακό βάλτο που βρίσκεται τώρα. Και αυτό δεν μπορεί να είναι μια στιγμιαία πράξη (λ.χ. ακύρωση των όρων του μνημονίου ή επαναδιαπραγμάτευση). Αυτό θα είναι ένα διαφορετικό σχέδιο κοινωνίας, μια πρόταση για μια νέα κοινωνική σύμβαση. Μια συμμαχία με τα πιο παραγωγικά και τεχνολογικά πιο προηγμένα στρώματα του νεανικού παραγωγικού πληθυσμού, που ακυρώνονται από τις μνημονιακές πολιτικές.

Το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που καλλιεργεί η ΝΔ τις τελευταίες εβδομάδες, αποσκοπεί στο να αποτρέψει αυτές τις διεργασίες συγκρότησης μιας νέας προοδευτικής ηγεμονικής υποκειμενικότητας. Το ζήτημα είναι αν θα μπει κανείς στην παγίδα αυτή, ή αν θα πρέπει να την υπερβεί, μεταφέροντας τον πόλεμο στο πεδίο που ο αντίπαλος έχει το μεγαλύτερο μειονέκτημα. Δηλαδή στο πεδίο του εναλλακτικού σχεδίου για την κοινωνία.

Περί ισοδυνάμων του "Στρατιωτικού Νόμου"

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Οκτώ βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και η γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, από το αμαξοστάσιο στα Σεπόλια εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στους εργαζόμενους στο Μετρό κατηγορώντας την κυβέρνηση για την απόφαση της επίταξης.Κατά τους κ.κ. Λαφαζάνη και Στρατούλη, η απόφαση της κυβέρνησης για επίταξη είναι αντισυνταγματική ενώ η επίταξη ισοδυναμεί με στρατιωτικό νόμο" (Έθνος,
27/01/2013 - http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63772045)

Δηλαδή οι συνδικαλιστές που επέβαλλαν στρατιωτικό νόμο στους συμπολίτες τους και απαγόρευσαν σε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους, ασθενείς, ηλικιωμένους, γονείς, παιδιά, να χρησιμοποιήσουν μια υπηρεσία, από την οποία εξαρτώνται καθημερινά και την οποία ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ μέσω της βαριάς φορολογίας, έδρασαν στα πλαίσια του συντάγματος;

Ας μας πει ο κ. Στρατούλης αν ξέρει πόσοι νεφροπαθείς αναγκάστηκαν να αλλάξουν το πρόγραμμά τους, για να πάνε στο νοσοκομείο να μπουν στον τεχνητό νεφρό (ή μήπως νομίζει ότι όλοι έχουν πολυτελή αυτοκίνητα και λεφτά για ταξί). Πόσοι διαβητικοί, πόσοι καρδιοπαθείς και πόσοι ψυχικά ασθενείς (ναι υπάρχουν και τέτοιοι μεταξύ των πελατών του μετρό) ανέβαλλαν την επίσκεψή τους στον γιατρό και την συνταγογράφηση των φαρμάκων τους (θα μας πει το υπουργείο υγείας πόσο μειώθηκε η ηλεκτρονική συνταγογράφηση ή ο Υπουργός θα ...θυμώσει ξανά με τους γιατρούς που θα γράψουν τα διπλάσια φάρμακα την ερχόμενη εβδομάδα;). Πόσες μανάδες μικρών παιδιών (ή οι γιαγιάδες τους...) ανέστειλαν την εργασία τους (των 500 ευρώ) επειδή οι ανειδίκευτοι υπάλληλοι των ΜΜΜ, που μπήκαν με μέσο στέλνοντας τα ...βιογραφικά από τα fax των Υπουργείων, θέλουν να συνεχίσουν να παίρνουν μισθούς καθηγητών πανεπιστημίων (κυριολεκτικά) σε μια χώρα υπό πτώχευση.

Το πιο σημαντικό όμως λάθος που κάνουν αυτοί οι οιονεί αριστεροί είναι άλλο: δεν μας λένε τι ακριβώς προτείνουν, αλλά μόνο γενικόλογα λόγια υποστήριξης προς τους...εργαζομένους (αυτούς των ΜΜΜ, όχι εκείνους που έχασαν την δουλειά τους λόγω της απεργίας). Τι ακριβώς επιθυμούν; Να δώσουμε π.χ. όλοι από 100 ευρώ το μήνα ώστε να μπορέσουν οι καημένοι υπάλληλοι να διατηρήσουν τους μισθούς τους; Να μειωθεί ο μισθός του βουλευτή ώστε οι αναξιοπαθούντες υπάλληλοι του μετρό να ηρεμήσουν; Τι; Ας μας πουν ποια θα είναι η "βάση" του "διαλόγου" ώστε να καταλάβουμε. Αλλιώς έχουμε το δικαίωμα να θεωρούμε την ενέργεια υποστήριξης των απεργών ως απολύτως ιδιοτελή (δυνητικούς ψηφοφόρους των κομμάτων τους και των ιδίων)

Οι νομικοί είναι πιο αρμόδιοι από μένα να εξηγήσουν πόσα άρθρα του συντάγματος παραβιάζονται, όταν συνδικαλιστές διακόπτουν μια κοινωφελή υπηρεσία από την οποία μπορεί να εξαρτάται η ζωή του άλλου, όταν δεν διακόπτουν την απεργία παρά την ανακήρυξή της σε παράνομη (με βάση τους νόμους που ισχύουν σε αυτή την χώρα, όχι στην Βόρεια Κορέα ή στην Κίνα - για να καλύψουμε και τις ανησυχίες της κας Παπαρήγα), όταν παρεμποδίζουν εργαζομένους να πάνε απρόσκοπτα στην δουλειά τους κ.ο.κ.

Θα ήθελα να κλείσω με κάτι θετικό. Προτείνω στους εργαζομένους των ΜΜΜ μια άλλη, πιο δημοκρατική, "βάση" διαλόγου. Τους προτείνω να υιοθετήσουν τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Αντί να απεργήσουν μπορούν την επόμενη φορά να πάνε οι συνδικαλιστές και εργαζόμενοι στις ουρές που σχηματίζουν οι πολίτες στις στάσεις των λεωφορείων και των μετρό, ιδιαίτερα το πρωί και το απόγευμα. Να μπουν μέσα στα οχήματα όπου συναθροίζονται και στοιβάζονται οι πολίτες. Εκεί να αρχίσουν τον διάλογο μαζί τους. Να τους εξηγήσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην δουλειά τους. Να τους αναφέρουν τους μισθούς τους και να τους ζητήσουν την βοήθειά τους, ώστε οι μισθοί τους να μην εξισωθούν με αυτούς των άλλων εργαζομένων, εξηγώντας τους λόγους. Φαντάζομαι ότι οι πολίτες θα καταλάβουν...

http://pskapinakis.posterous.com

Θ. Μωραΐτης: «Αντί να διώκονται αυτοί που δημιούργησαν το έλλειμμα, διώκονται αυτοί που το μέτρησαν!»

Τσεκουράτα λόγια από το βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θ. Μωραϊτη το πρωί στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» αναφορικά με τα πράγματα και θάματα των οικονομικών εισαγγελέων στην υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ.

Είπε συγκεκριμένα: «Βλέπουμε ότι οι εισαγγελείς ζηλεύουν την δόξα των πολιτικών και οι πολιτικοί την δόξα των εισαγγελέων. Ζούμε αυτό το παράδοξο. Ξεκάθαρα, ο κ. Πεπόνης όταν βλέπει ΠΑΣΟΚ «πυροβολεί». Αντί αυτή τη στιγμή να διώκονται αυτοί που δημιούργησαν το έλλειμμα, διώκονται σήμερα αυτοί που επιχείρησαν να το μετρήσουν. Προσπαθούν οι εισαγγελείς στη χώρα μας να δημιουργήσουν τεχνητά πολιτικά προβλήματα. Ο κ. Πεπόνης στο κατηγορητήριό του θα πρέπει να συμπεριλάβει στο κατηγορητήριο του όλους τους βουλευτές της τρικομματικής κυβέρνησης γιατί όλοι μας ψηφίσαμε την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού του 2013 η οποία αναφέρει ξεκάθαρα ποιο ήταν το έλλειμμα του 2009».

www.smartpost.g

H κατάθεση – ντοκουμέντο για το «μαγείρεμα» των στατιστικών στοιχείων

Η έκθεση της Eurostat και η κατάθεση του επικεφαλής της Radermacher Walter μιλά για συνεχή προβλήματα στα ελληνικά δημοσιονομικά στατιστικά δεδομένα και περιγράφει μια κατάσταση όπου ούτε λίγο – ούτε πολύ έσοδα και δαπάνες εγγράφονταν στον προϋπολογισμό… κατά πως βόλευε την κάθε φορά. Οι Βρυξέλλες μάλιστα αφήνουν να εννοηθεί σαφέστατα ότι υπήρχαν και πολιτικές παρεμβάσεις. Τα κείμενα που εξασφάλισε και παρουσιάζει το matrix24.gr δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνεύεις. Έχουν δε, κατατεθεί και στη Βουλή, τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το έλλειμμα του 2009.

Συγκεκριμένα, στα κείμενα που παρουσιάζει το matrix24 διαπιστώνεται όργιο «μαγειρεμένων» στοιχείων σε ένα ρεσιτάλ αποτύπωσή τους πέρα και έξω από κάθε κανόνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι:

- γίνεται λόγος για δαπάνες που ενώ θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στο έλλειμμα έμεναν για πολλά χρόνια εκτός.

- Υπήρχαν έσοδα που εκκρεμούσαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο και όμως εγγράφονταν κανονικά στον προϋπολογισμό.

- Διαπιστώθηκαν επιστροφές φόρων που ουδέποτε είχαν καταγραφεί και αποτυπωθεί ως δαπάνες της Κυβέρνησης

- Γίνεται αναφορά σε συναλλαγές που καταγράφονται στον Ισολογισμό κράτους κατά το έτος στο οποίο έχουν λάβει χώρα και εμφανίζονται ως έσοδα ή έξοδα στην Ετήσια Έκθεση Αποτελεσμάτων του προϋπολογισμού του επόμενου έτους.

- Παρατηρήθηκαν ορισμένες ασυνέπειες στις πληροφορίες σχετικά με τις ροές του λογαριασμού ιδιωτικοποιήσεων

- Διαπιστώθηκε ότι οι ελληνικές αρχές «έκρυβαν» το ακριβές ποσό εγγυήσεων που είχαν χορηγήσει σε μια σειρά από εταιρείες

- Ζητήθηκε να διερευνηθεί η καταγραφή της ανάληψης χρέους το 2001 από την κεντρική κυβέρνηση των υποχρεώσεων των νοσοκομείων στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης

- Ενόψει ενοποίησή τους πολλά ασφαλιστικά ταμεία είχαν δεν ανέφεραν το πλεόνασμα / έλλειμμα τους, δεν το κοινοποίησαν, ή το ανέφεραν λανθασμένα, ή υπήρχαν ακόμη και περιπτώσεις διπλής καταμέτρησης!

- Περιορισμένη η ροή των πληροφοριών από τους δήμους.

- Για τις ΔΕΚΟ είχε ζητηθεί από το 2001 τα αποτελέσματά τους να καταγράφονται στα στοιχεία Γενικής Κυβέρνησης, αλλά δεν άλλαξε κάτι

- Στο «μικροσκόπιο» μπήκαν και εκδόσεις swap

Τα … «greek statistics

Εδώ να σημειώσουμε ότι, όταν, προς τα τέλη του 2009 ακόμα (γύρω στα Χριστούγεννα και τον Γενάρη του 2010) άρχισαν να εκτοξεύονται τα spreads και ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου περιόδευε στην Ευρώπη για να «υπάρξει ευρωπαϊκή απάντηση» και να δημιουργηθεί ένας «ευρωπαϊκός μηχανισμός οικονομικής βοήθειας» το κλίμα στην Ευρώπη ήταν τραγικό για την Ελλάδα, κυρίως λόγω αναξιοπιστίας στατιστικών στοιχείων.

Ήταν η περίοδος των «greek statistics» που είχε οδηγήσει ακόμη και σε αμφισβήτηση της ένταξής μας στην ΟΝΕ.

Γι αυτό το λόγο μάλιστα εκείνη την περίοδο που ο Παπανδρέου είχε αρχίσει να ζητάει βοήθεια, αρκετοί εταίροι και πολλοί ευρωβουλευτές βόρειων χωρών, αντιδρούσαν σφόδρα, λέγοντας ότι «αφού η χώρα με «μαϊμουδιές» μπήκε στην ΟΝΕ, δεν έχει θέση στην ΟΝΕ και να πάει να ζητήσει βοήθεια από το ΔΝΤ»!

Τότε λοιπόν, μέσα σ’ αυτό το κλίμα, άρχισαν να εξαπολύονται και σκληρές βολές εναντίον της Κομισιόν και της Eurostat, για «απαράδεκτη ολιγωρία» στον έλεγχο των ελληνικών στατιστικών στοιχείων.

Η Eurostat και η Κομισιόν, προκειμένου να αμυνθούν στις βολές που δέχονταν, θύμισαν τα εξής:

-Ότι εξαιτίας ακριβώς των πολλών και συχνών προβλημάτων με την αξιοπιστία των ελληνικών –και όχι μόνο- στατιστικών στοιχείων, η Κομισιόν είχε κατεβάσει το 2007 πρόταση στο Ecofin, ζητώντας την αναθεώρηση του ισχύοντος κανονισμού, με στόχο την ενίσχυση του ρόλου και των αρμοδιοτήτων της Eurostat, γιατί μέχρι τότε δεν είχαν τη δυνατότητα επιτόπιων μεθοδολογικών και άλλων ελέγχων και «ήταν υποχρεωμένοι να βασίζονται στα στοιχεία που τους έδιναν οι εθνικές στατιστικές αρχές».

Ωστόσο, η πρόταση απορρίφθηκε από το Ecofin, γιατί την καταψήφισαν ορισμένοι υπουργοί Οικονομικών, μεταξύ των οποίων και ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης.

Όταν «έσκασε», το 2009, το «ελληνικό πρόβλημα» με τα στατιστικά, η πρώτη αλλαγή νομοθεσίας που έγινε στην Ευρώπη -πολύ πριν καν αποφασιστεί ο Μηχανισμός Στήριξης- ήταν η αυστηροποίηση των κανόνων για τα στατιστικά στοιχεία και η έγκριση, ομόφωνα πια, του ενισχυμένου ρόλου της Eurostat και της Κομισιόν…

Για να εκπονήσει αυτή την έκθεση η Eurostat πραγματοποίησε μια σειρά από μεθοδολογικές επισκέψεις στο πλαίσιο της Διαδικασίας Υπερβολικού Ελλείμματος στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του 2010: 29-31 Μαρτίου, 21-22 Ιουνίου 27-29 Σεπτεμβρίου και μια εκτεταμένη επίσκεψη από 11 Οκτωβρίου έως 9 Νοέμβριου. Το όργιο παραβάσεων, οι θολές πρακτικές και οι πολιτικές σκοπιμότητες όπως περιγράφονται αφορούν στην λειτουργία της (τότε) Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας κατά την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ, υπό την πρωθυπουργία του Κώστα Καραμανλή.

Οι διαπιστώσεις των ελέγχων της αρμόδιας ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, Eurostat αποτέλεσαν την αρχή του τέλους για την Στατιστική Υπηρεσία, που μετατράπηκε στη συνέχεια σε ανεξάρτητη αρχή ως Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ)

Διαβάστε εδώ την έκθεση κόλαφο που έστειλε η Eurostat στη Βουλή αλλά και την κατάθεση του επικεφαλής της Radermacher Walter.

  Eurostat doc1

  Eurostat doc2

Methodological Report

http://www.matrix24.gr

Πότε επιτέλους θα ασχοληθείτε κύριε Βενιζέλο με την villa Ιπποκράτους?

Οι μέρες περνούν, οι εργαζόμενοι είναι πλέον σε απόγνωση, σε λίγες μέρες συμπληρώνουμε 1 χρόνο απλήρωτοι, με υποσχέσεις που ποτέ δεν εκπληρώνονται, με εκατομμύρια ευρώ να περνούν πάνω από τα κεφάλια μας, και τους εργαζόμενους να βιώνουν την εξαθλίωση και την χυδαία αδιαφορία. Οι απαντήσεις των υπευθύνων θολές. Δόσεις που έρχονται και φεύγουν, με τους εργαζόμενους να μην παίρνουν τίποτα και κανείς να μην τους λέει κάτι συγκεκριμένο. Και πως να ασχοληθούν?... τώρα ετοιμάζονται να κάνουνε συνέδριο.. όλοι θέλουν (από τους εναπομείναντες) να γίνουν κάτι που πρώτα ούτε θα τους πέρναγε από τα πιο τρελά του όνειρα. Έτοιμοι να ..σώσουν.. και αυτοί όπως ..έσωσαν.. οι μέντορες τους. Θέσεις, καρέκλες, μπίζνες, και παχυλοί μισθοί...
Πολλοί από εμάς αυτά τα βλέπουμε 25 χρόνια και πλέον και τα λέγαμε εκεί που έπρεπε, δεν εισακουστήκαμε ποτέ, ..και όταν πια καταλάβαμε ότι κάποιοι πάταγαν και πρόδιδαν τα όνειρα μας για μια άλλη Ελλάδα και μια άλλη κοινωνία, σε όφελος των προσωπικών τους επιδιώξεων σταματήσαμε να μιλάμε, και περιοριστήκαμε στα καθήκοντα μας ως υπάλληλοι.
Προειδοποιούμε τους υπεύθυνους να δώσουν άμεσα λύσει στο πρόβλημα των εργαζομένων τους, και να πάψουν να κοροϊδεύουν τους πάντες ότι δήθεν κάνουν ότι μπορούν.
ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!
ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΙΣ ΒΙΛΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΤΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΑΣ!!!!

http://aploirotoiergazomenoipasok.blogspot.gr

Πονηρή παράκαμψη

Σε πρωτόγνωρες περιπέτειες μπαίνει η δημοκρατία στην Ευρώπη. Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας η Ε.Ε. απέκτησε το δικαίωμα να συνάπτει συμφωνίες προστασίας επενδύσεων. Το ασκεί για πρώτη φορά στα πλαίσια της εμπορικής συμφωνίας με τον Καναδά. Εκεί, εισάγει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε ιδιώτη επενδυτή που ενοχλείται από κάποιο νέο νόμο για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας κ.τλ. να ζητεί την κατάργησή του. Η προσφυγή γίνεται όχι σε εθνικά ή ευρωπαϊκά δικαστήρια, ούτε καν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αλλά σε μια εξωθεσμική ειδική επιτροπή δικηγόρων. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι σε κρίσιμες νομοθεσίες η απόφαση είναι υπέρ των εταιρειών. Με τον τρόπο αυτό οι εταιρείες αναλαμβάνουν τον ρόλο του νομοθέτη. Είναι ένας έξυπνος τρόπος για να παρακάμψουν τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία και το κράτος δικαίου.

Οι δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της συμφωνίας στη νομοθεσία είναι εμφανείς στην υπόθεση της χημικής βιομηχανίας Ethyl εναντίον του Καναδά, που εκδικάστηκε με βάση αντίστοιχη διάταξη που υπήρχε στη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βορείου Αμερικής (ΝΑFTA). Ένα πρόσθετο βενζίνης, το ΜΜΤ, που παρήγαγε η εταιρεία, είχε απαγορευθεί στον Καναδά για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Η Ethyl, που κατασκεύαζε το ΜΜΤ, μήνυσε τον Καναδά στην ειδική επιτροπή, όπως προέβλεπε η NAFTA. Ο Καναδάς κατέληξε σε συμβιβασμό και πλήρωσε περίπου 16 εκατομμύρια δολάρια για ζημιά που υπέστη η υπόληψη της εταιρείας, ενώ υποχρεώθηκε να ανακοινώσει ότι το ΜΜΤ δεν θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον και αναγκάστηκε να άρει την απαγόρευση.

Άλλη πρόσφατη υπόθεση αφορά τη Γερμανία, που είναι από τις χώρες που πιέζουν για την απόφαση. Η σουηδική εταιρεία Vattenfall μήνυσε τη Γερμανία το 2009 σχετικά με τους περιβαλλοντικούς όρους λειτουργίας ενός εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Αμβούργο ζητώντας αποζημίωση ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Η διένεξη τερματίστηκε με υποχώρηση της Γερμανίας. Επιπλέον, η ίδια εταιρεία μήνυσε τη Γερμανία ξανά το 2012, αυτή τη φορά για την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να κλείσει τα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας. Η Vattenfall αυτή τη φορά έχει ζητήσει αποζημίωση πάνω 700 εκ. ευρώ για το κλείσιμο δύο πυρηνικών της μονάδων στη Γερμανία. Η απόφαση εκκρεμεί.

Εκκρεμεί ακόμη η κατάληξη της διαμάχης μεταξύ της καπνοβιομηχανίας Philip Morris και της Αυστραλίας. Η πολυεθνική του καπνού μήνυσε την Αυστραλία βασισμένη σε μια παρόμοια συμφωνία προστασίας επενδύσεων, που είχε περιληφθεί στη διμερή επενδυτική συνθήκη της Αυστραλίας με το Hong Kong το 1993. Ο αντικαπνιστικός νόμος, που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο της Αυστραλίας το 2011, έθεσε περιορισμούς στη χρήση των λογοτύπων των καπνοβιομηχανιών πάνω στις συσκευασίες των τσιγάρων και μεγάλωσε τον χώρο των προειδοποιητικών ενδείξεων για τους κινδύνους στην υγεία. Η Philip Morris, που δεν είχε παρά ένα γραφείο στην Αυστραλία, υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο θα μείωνε την αξία των επενδύσεών της στα εμπορικά σήματα και άλλα πνευματικά δικαιώματα.

Στο πλαίσιο της εμπορικής συμφωνίας Ε.Ε.-Καναδά, αυτό σημαίνει πως οι καναδικές εταιρείες αλλά και κάθε εταιρεία που αποφασίσει να ανοίξει μια θυγατρική στον Καναδα θα είναι σε θέση να ακυρώσουν την ευρωπαϊκή, εθνική ή περιφερειακή νομοθεσία μας και να παρακάμψουν οποιοδήποτε νομικό περιορισμό που θα θεσπιστεί για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος μέσα από τη βελτίωση των εργασιακών και περιβαλλοντικών κανόνων, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους. Η συμφωνία βέβαια με τον Καναδά θα αποτελέσει το πρότυπο που θα ακολουθήσουν όλες οι επερχόμενες εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. με ΗΠΑ, Ινδία, Σιγκαπούρη κ.ά.

Όσον αφορά τις νομικές δαπάνες υπεράσπισης μιας τέτοιας διένεξης, υπάρχουν παραδείγματα κρατών μελών της Ε.Ε. που έπρεπε να πληρώσουν 10 έως 15 εκατομμύρια δολάρια ανά υπόθεση για την υπεράσπισή τους. Επιπλέον, οι ειδικές αυτές επιτροπές αποτελούνται από δικηγόρους (διαιτητές) που λειτουργούν χωρίς τις εγγυήσεις του ευρωπαϊκού δικαστικού συστήματος (αρχή της αμεροληψίας), ενώ κατά κανόνα δεν υπάρχει δυνατότητα άσκησης έφεσης κατά των αποφάσεών τους. Οι διαιτητές μπορούν να έχουν πολλαπλούς ρόλους, γεγονός που οδηγεί σε σύγκρουση συμφερόντων. Μπορούν να συμμετέχουν ως διαιτητές σε μια υπόθεση, ενώ σε άλλη να εργάζονται ως δικηγόροι υπέρ των επενδυτών.

Η συμφωνία επιτρέπει στους επενδυτές να προσβάλλουν όχι μόνο αποφάσεις της διοίκησης, οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις επενδύσεις τους, αλλά κάθε νόμο για κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά θέματα. Αυτό σημαίνει ακραίο κόστος για τα κράτη μέλη σε μια περίοδο δημοσιονομικής στενότητας. Υπονομεύει την ίδια την κυριαρχία των κρατών να νομοθετούν για λόγους δημοσίου συμφέροντος και διαβρώνει τη δυνατότητα των ευρωπαϊκών οργάνων, κυβερνήσεων και κοινοβουλίων να θεσπίζουν κανόνες. Τα κράτη που μηνύονται, υποχρεώνονται να καταβάλουν υπέρογκα δικαστικά έξοδα για την υπεράσπισή τους και επιπλέον να καταργήσουν τους ενοχλητικούς νόμους και να αποζημιώσουν τους επενδυτές καταβάλλοντας τεράστια ποσά από τα χρήματα των φορολογουμένων.

Η εμπορική συμφωνία με τον Καναδά θα ολοκληρωθεί πολύ σύντομα. Αν εγκριθεί από τις κυβερνήσεις θα έρθει προς ψήφιση στο ευρωπαϊκό και στα εθνικά κοινοβούλια.. Αλλά δεν υπάρχει πίεση από τους συμπολίτες μας και είναι δύσκολο να αποδώσουν οι προσπάθειες να αποκρούσουμε την συμφωνία αυτή. Δεν υπάρχει ούτε μια οργάνωση πολιτών που να ασχολείται με το ζήτημα αυτό, δεν έχουμε λάβει ούτε ένα γράμμα που να ζητάει από τους ευρωβουλευτές να αντιδράσουν. Αν δεν διαδοθεί η είδηση, οι κυβερνήσεις θα εγκρίνουν τη συμφωνία και η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών θα την υπερψηφίσει. Και με δημοκρατικό τρόπο θα αποφασίσουμε την παραχώρηση νομοθετικών εξουσιών στις εταιρείες.

Του Κρίτωνα Αρσένη

Φόβοι στο ΠΑΣΟΚ για συνέδριο-φιάσκο

Έντονος προβληματισμός επικρατεί τις τελευταίες μέρες στην Ιπποκράτους καθώς όσο πλησιάζουμε προς το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, τόσο πιο αρνητικά είναι τα μηνύματα που εισπράττουν οι οργανωτές του, ως προς τη συμμετοχή των πολιτών.

Πολλοί είναι εκείνοι που εκτιμούν ότι η παρουσία του κόσμου θα είναι φοβερά χαμηλή παρά τα χρήματα που θα διατεθούν για τη μετακίνηση...

...στελεχών από όλη την Ελλάδα. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην τηλεοπτική σκηνοθεσία της ομιλίας του Ευάγγελου Βενιζέλου καθώς επιθυμούν τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή να έχουν συγκεντρωθεί όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος για να βγει η...φωτογραφία.

Παράλληλα, προβληματισμοί διατυπώνονται για το μήνυμα που θα εκπέμψει το Συνέδριο προς τους πολίτες καθώς αγνοείται πλήρως το οποιοδήποτε πολιτικό στίγμα του Ευάγγελου Βενιζέλου ο οποίος και περιορίζεται σε ένα ρόλο θερμού οπαδού του Αντώνη Σαμαρά.

Στο πλαίσιο αυτό, καταγράφονται κάποιες έντονες προσπάθειες επίτευξης συνεργασιών με προσωπικότητες και κινήσεις του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς οι οποίες και θα μπορούσαν να βοηθήσουν το σημερινό πρόεδρο του κόμματος να εμφανιστεί ως εκφραστής μια σύγχρονης και μεταρρυθμιστικής σοσιαλδημοκρατίας.

Όλα αυτά σε ένα ΠΑΣΟΚ που κρατιέται στη ζωή, κυρίως λόγω της διάθεσης του Αντώνη Σαμαράνα μην κλονιστεί η συνοχή της κυβέρνησης του.

http://www.parapolitiki.com