Αντώναρος ο απίθανος: Του φταίει… ο Παπανδρέου για το φιάσκο στη ΝΔ!

Καλεσμένος στην πρωϊνή εκπομπή του Mega ο πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Καραμανλή Ευάγγελος Αντώναρος, σχολίασε τον χθεσινό τραγέλαφο της ΝΔ, ρίχνοντας το φταίξιμο… στον Γιώργο Παπανδρέου!

Ναι, καλά διαβάσατε. O κ. Αντώναρος μιλώντας στην εκπομπή των Καμπουράκη – Οικονομέα, εκτόξευσε πυρά για την οργάνωση των εσωκομματικών εκλογών λέγοντας ότι την ανέλαβαν άνθρωποι που δεν έχουν οργανώσει ούτε εκλογικό περίπτερο στη ζωή τους, ενώ τόνισε ότι δεν υπήρχαν καν φορτιστές για τα laptop.

«Απέφυγα συνειδητά να μιλήσω με τον Κώστα Καραμανλή από την Παρασκευή το μεσημέρι είπε» θέλοντας να μην αναφερθεί στην θέση του πρώην πρωθυπουργού για τα τελευταία γεγονότα.

Όπως υπογράμμισε, είναι οργισμένος με τις εξελίξεις και είπε ότι ζητά εδώ και καιρό σύγκλιση συνεδρίου και πάγωμα της διαδικασίας των εκλογών.

Στη συνέχεια, τάχθηκε μάλιστα υπέρ της εκλογής του προέδρου του κόμματος από μέλη της ΝΔ, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Μας το φόρεσε ο Γιώργος Παπανδρέου, και από την τάση που είχαμε εκείνη την εποχή να μιμούμαστε το ΠΑΣΟΚ, το ακολουθήσαμε» .

Τελικά ο Γιώργος Παπανδρέου «φταίει» για όλα σε αυτή την χώρα. Ακόμη, και για τα εσωκομματικά της ΝΔ…

http://thecaller.gr/

(ΒΙΝΤΕΟ) Τι έλεγε ο Τσίπρας το 2011, όταν ο Παπανδρέου του ζητούσε συναίνεση!

Έχουν περάσει περισσότερα από 4 χρόνια, όταν ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ζητούσε την ευρύτερη συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων, μεταξύ των οποίων και του ΣΥΡΙΖΑ και του επικεφαλής του Αλέξη Τσίπρα.

Ωστόσο, τα πράγματα εκτυλίχθηκαν με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Αλέξης Τσίπρας, που «πετροβολούσε» το 2011 κάθε έννοια συναίνεσης και σύμπραξης μπροστά στα δύσκολα, αλλά αναγκαία τότε μέτρα, να ζητάει σήμερα συναίνεση και ενώ έχουν γίνει εκλογές μόλις 2 μήνες πριν, τις οποίες προκάλεσε ο ίδιος με την παραίτησή του, για ένα Μνημόνιο, που διαπραγματεύτηκε μόνος του και έφερε ο ίδιος χάρη στην ερασιτεχνική και ανούσια διαπραγμάτευση 7 μηνών, που κατέληξε με το «βατερλώ» της 12ης Ιουλίου και αφού είχε προηγηθεί ένα διχαστικό και άνευ ουσίας δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου.

Ας θυμηθούμε όμως τι έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας στις 24 Μαΐου του 2011, όταν τον κάλεσε ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου για να του ζητήσει τη στήριξή του μπροστά στα δύσκολα, που έρχονται, αφού εάν έπεφτε τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τότε τα πράγματα θα έπαιρναν πολύ επικίνδυνη τροπή, όπως και έγινε τελικά… Τώρα όμως, εν έτει 2015, ζητάει τη συναίνεση από τις πολιτικές δυνάμεις, που ο ίδιος δεν έδινε ως αντιπολίτευση τα προηγούμενα χρόνια…!

Αναλυτικά η δήλωσή του κ. Τσίπρα, μετά το πέρας της συνάντησης:
«Δεν ήρθα για να συζητήσω με τον κ. Παπανδρέου τη λεηλασία της ελληνικής κοινωνίας. Ήρθα για να του πω ότι δεν πρέπει και δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει σε αυτό το έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού. Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του με τις επιλογές του ενάμισι χρόνο τώρα έχουν οδηγήσει τη χώρα σε μια πρωτοφανή καταστροφή. Δεν έχει τη γενναιότητα να παραδεχθεί την αποτυχία, επιμένει σ’ αυτή την εγκληματική πολιτική, ψάχνει για συνένοχους και όχι για συναίνεση. Δεν μπορούμε να τη δώσουμε.

Το καλύτερο που έχει να κάνει ο Παπανδρέου είναι να φύγει. Αν μας ζητούν να ξεπουλήσουμε την Ακρόπολη, τότε το λόγο έχει ο ελληνικός λαός. Αυτός ο λαός χρειάζεται να ζει με αξιοπρέπεια. Και πιστεύουμε ότι οι νέοι άνθρωποι θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της νεολαίας και στην Ισπανία και αλλού και θα διεκδικήσουν μια ζωή με αξιοπρέπεια. Αν αυτό που μας ζητάνε είναι να ξεπουλήσουμε μέχρι και την Ακρόπολη, τότε αρμόδιοι για να απαντήσουν είναι οι Έλληνες κι όχι ο κ. Παπανδρέου».

http://thecaller.gr/

Δηλώσεις Τσίπρα από fon1972

Ο Πεταλωτής προσγειώνει στην πραγματικότητα πολλούς…

Με μια προσέγγιση «back to reality» ο εκπρόσωπος τύπου του Κινήματος Γιώργος Πεταλώτης σχολιάζει στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook τα όσα συμβαίνουν σε ΝΔ και Κεντροαριστερά αλλά και την παραφιλολογία περί »ώριμου φρούτου» ή κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε τι έγραψε:

«Όσοι βλέπουν τον ΣΥΡΙΖΑ να «καταρρέει » νομίζω οτι θα απογοητευτούν, γιατί η θεωρία του «ώριμου φρούτου» απαιτεί και σοβαρότητα-δυνατότητα άλλων δυνάμεων για να πάρουν τη θέση του .

Στη ΝΔ η πολιτική ανάλυση αρχίζει και τελειώνει με την τελευταία ανακάλυψη ως βρισιά , οτι η κυβέρνηση είναι «νεοφιλελεύθερη» !!! (σα να μιλάει το ΚΚΕ ) . Ο αρχηγός είναι δευτερεύουσα υπόθεση και δεν αντιλαμβάνομαι οσους μη ΝΔτες αγωνιούν κιόλας για την εκλογή του …

Η » κεντροαριστερά» έχει τη ψευδαίσθηση της επιστροφής στην πολιτική επικυριαρχία ,έτσι παρείστικα (την ιστορία την γράφουν οι παρέες … ) και αφοριστικά, με μηδενική πολιτική ανάλυση, χωρίς ανανέωση ιδεών και σκέψης , με μοναδική παρουσία την μονότονη αποκάλυψη των αντιφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ , κάτι που γίνεται ούτως ή αλλως πρώτα στα social media και εξ αντιγραφής αναγιγνώσκεται μετά και στην Βουλή, με τη μορφή «πολιτικής ομιλίας «.
Για να το ξαναδούμε όλοι μας.
Το επιβάλλει η χώρα …»

http://thecaller.gr/

Ολοκληρώθηκε το έγκλημα της περιόδου Βαρουφάκη…

Οι ιδιώτες επενδυτές αγόρασαν Ενεργητικό αξίας 340 δις €, πληρώνοντας κάτι λιγότερο από 10 δις Ευρώ.

Το Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα αφελληνίσθηκε πλήρως όχι μόνο ως προς το μετοχολόγιό του αλλά –κυρίως- ως προς τον τρόπο διαχείρισης των προτεραιοτήτων στην Οικονομία.
Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώθηκε επιτυχώς, σε εξευτελιστικές τιμές μερικών λεπτών του Ευρώ ανά μετοχή, με τους Έλληνες μικροεπενδυτές αποκλεισμένους.
Η δήθεν ΠΦΑ Κυβέρνηση όχι μόνον έχασε κάθε έλεγχο στις συστημικές τράπεζες, όχι μόνον θα υποχρεωθεί να αλλάξει τα πρόσωπα στις διοικήσεις που η ίδια τοποθέτησε, αλλά υποχρεώθηκε σε πλήρες , ολοκληρωτικό, επονείδιστο ξεπούλημα κάθε υγιούς επιχειρηματικής δραστηριότητας συνδεδεμένης με το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Όταν πρωτοεξελέγη η Πρώτη Φορά Αριστερά Κυβέρνηση, τον Ιανουάριο του 2015, με την πρώτη ουσιαστική απόφαση της –δήθεν αριστερής -Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Ν. Βαλαβάνη, χαρίστηκαν χρέη και φορολογικές υποχρεώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε 270 συγκεκριμένους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου.

Αμέσως μετά ξεκίνησε η «πολιτική Βαρουφάκη». Ξεκίνησε η «σκληρή διαπραγμάτευση». Η πλήρης απαξίωση του τραπεζικού συστήματος που ακόμη ήταν ζωντανό και προσφάτως ανακεφαλαιοποιημένο.

Με μια κίνηση απίστευτης αγραμματοσύνης και επικίνδυνης αφέλειας, με υπογραφή του Γιάνη Βαρουφάκης, επεστράφησαν στους δανειστές τα 11 δις € του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτά που σήμερα επιστρέφουν υπό τη μορφή νέου επαχθούς δανεισμού από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ESM για την νέα ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών.

Τα δημόσια ταμεία άδειασαν, θυσία στον βωμό της σκληρής διαπραγμάτευσης. Περιφέρειες, δήμοι και Οργανισμοί δεν μπορούν σήμερα να λειτουργήσουν γιατί οι διοικήσεις τους υποχρεώθηκαν να δανείσουν το Δημόσιο το οποίο φυσικά δεν μπορεί να επιστρέψει τα δανεικά.

Οδηγήθηκε η χώρα στον Μεσαίωνα των capital control. Μέχρι τον Ιούνιο 2015, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χρηματοδοτούσε τις Ελληνικές Τράπεζες –έστω και με τον θεσμό του ΕLA- επειδή τις θεωρούσε φερέγγυες και επαρκώς κεφαλαιοποιημένες. Σήμερα οι ελληνικές τράπεζες ξεπουλήθηκαν με μερικά λεπτά του Ευρώ ανά μετοχή…

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής που ασκήθηκε από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι σήμερα.

Οι Έλληνες πολίτες οφείλουν να αναρωτηθούν: Άξιζε τον κόπο αυτή η δοκιμή;

http://www.toxrima.gr/

Σοσιαλδημοκρατία με ποιούς, για ποιούς και με ποιό περιεχόμενο;

Είναι γεγονός πως η διεθνής οικονομική κρίση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον κόσμο προκάλεσε διαδοχικούς τεκτονικούς σεισμούς όχι απλά στις αγορές αλλά και σε παραδοσιακέςπολιτικές και κοινωνικές αξίες.

Το μεγαλύτερο πολιτικό θύμα αυτής της κρίσης τουλάχιστον στο δικό μας πολιτικό και γεωγραφικό ημισφαίριο υπήρξε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία που βρέθηκε μπροστά σε ένα υπαρξιακό δίλλημα.

Να συγκρουστεί και να υπερασπιστεί τον κόσμο όπως τον γνωρίζαμε ως χτες από τη μια ή να συναινέσει στην υποχώρηση του κοινωνικού κράτους και των κεκτημένων που μαζί με τους πολίτες κατοχύρωσε μέσα από την κοινοβουλευτική διαδικασία όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η μετάλλαξη της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας
Όμως όποια κι αν ήταν η απάντηση που έδωσαν οι ηγεσίες των σοσιαλιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων σ' αυτό το θεμελιώδες ερώτημα, η αλήθεια είναι ότι η απάντηση που έδινε η ίδια η πραγματικότητα είναι ότι βρέθηκαν σε ένα πόλεμο χωρίς όπλα, σε μια μάχη με ξύλινα σπαθιά.

Και ήταν αυτή η ίδια η σοσιαλδημοκρατία που παρέδωσε τα όπλα, όταν τη δεκαετία του 90΄,η εκσυγχρονισμένη εκδοχή της έπαψε να είναι μια μορφή εξανθρωπισμού της ελεύθερης οικονομίας και περιορισμού των κοινωνικών ανισοτήτων αλλά μετατράπηκε σε μια άλλη, πιο εύπεπτη κοινωνικά διαχείριση συντηρητικών επιλογών.

Ήταν αυτή η "εκσυγχρονισμένη" δήθεν σοσιαλδημοκρατία που παρέδωσε το όπλο της δίκαιης αναδιανομής του πλούτου μέσω της φορολογίας και επέτρεψε τη βιομηχανική μετανάστευση από την Ευρώπη σε χώρες του Τρίτου Κόσμου όπου η οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή συνοδεύεται από ένα πιάτο φαϊ κι όχι από την ταυτόχρονη ανάπτυξη του εισοδήματος και των κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών.

• Για ποιά σοσιαλδημοκρατία λοιπόν μπορούμε σήμερα να μιλάμε όταν το μεγάλο κεφάλαιο μπορεί να διαφεύγει της συμμετοχής του στο χρέος της κοινωνικής αλληλεγγύης και με ένα κλικ σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή να μεταφέρει πακτωλούς χρημάτων σε τροπικούς και όχι μόνο φορολογικούς παραδείσους;
• 
  
• Ποιά σοσιαλδημοκρατία μπορεί να διατηρήσει το κοινωνικό κράτος, να διασφαλίσει την ανάπτυξη και τον υγιή ανταγωνισμό μέσα από την ενίσχυση του θεσμικού οπλοστασίου και των ελεγκτικών μηχανισμών του τραπεζικού συστήματος όταν έχει ενσωματωθεί πλήρως στη νεοφιλελεύθερη πτυχή της παγκοσμιοποίησης;

Όταν έχει να ανταγωνιστεί το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό μοντέλο της Δύσης όσο και τον αυταρχικό, δεσποτικό καπιταλισμό των χωρών της Ανατολικής Ασίας;

Για να μπορούμε να μιλούμε σήμερα σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο για Σοσιαλδημοκρατία, την εποχή της πτώσης των συνόρων, των social-media και της επανάστασης του διαδικτύου βασική προϋπόθεση είναι η σύγκρουση με τη λογική της απορρύθμισης.

Η ανάκτηση δηλαδή του πολιτικού ελέγχου από τα "αόρατα" για την κοινωνία χέρια της αγοράς που ανήκουν στην πραγματικότητα στα πολύ ορατά χέρια του χρηματιστηριακού κεφαλαίου και των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών που διαθέτουν κατά περιπτώσεις προϋπολογισμούς μεγαλύτερους ακόμη και από αυτούς κρατών με πυρηνικά όπλα.

Η ανάκτηση αυτού του δημόσιου ελέγχου της οικονομίας θα έρθει μόνο μέσα από διεθνείς συνεννοήσεις και διακρατικές συγκλίσεις για ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης συμβατό με τα κοινωνικά αγαθά και τις κατακτήσεις της σύγχρονης Δημοκρατίας.

1. Συνεννοήσεις που οφείλουν να καταλήξουν:
2. στη φορολόγηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών, το λεγόμενο φόρο Τόμπιν,
3. την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου,
4. την ανάκτηση του δημοσίου ελέγχου της αγοράς αξιολόγησης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο με τη δημιουργία ενός διακρατικού Ευρωπαϊκού Οίκου Αξιολόγησης και
5. την υιοθέτηση ενός νόμου Glass-Steagal 2 με τη σύναψη διεθνούς σύμβασης που όπως στη δεκαετία του 30' στην Αμερική θα αποτρέπει τη μεταμόρφωση της οικονομίας σε καζίνο και θα διασφαλίζει τις καταθέσεις των πολιτών με την αυστηρή διάκριση των τραπεζών σε καταθετικές και επενδυτικές.

Πρόκειται για θέσεις και προτάσεις που αν και σήμερα έχουν υποστηριχθεί από σημαίνοντες ακαδημαϊκούς και οικονομολόγους της κεϋνσιανής σκέψης, με προεξάρχοντα το νομπελίστα οικονομολόγο Γ. Στίγκλιτς, παραμένουν στα συρτάρια των ηγετικών ομάδων των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων γιατί προϋποθέτουν ακριβώς σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα και αντιλήψεις.

Στην Ελλάδα ο μόνος πολιτικός που μιλά για τέτοιες μεταρρυθμίσεις στη φορολογική πολιτική είναι ο Γιώργος Α. Παπανδρέου.

Η κρίση της Ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας

Σε εθνικό επίπεδο τώρα, η κρίση της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας υπαγορεύτηκε από τις έκτακτες καταστάσεις που διαμορφώθηκαν στη χώρα το 2009, την αναγκαιότητα για μεταρρυθμίσεις και αποφάσεις με πολιτικό κόστος εξαιτίας της οικονομικής κατάρρευσης που προκάλεσε η κυβέρνηση της "στατικής απάτης" υπό τον κύριο Κ.Καραμανλή.

Η οικονομική και πολιτική αυτή κρίση συνοδεύτηκε από την πολιτική ανωμαλία της ανατροπής του εκλεγμένου πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου από το ίδιο του το κόμμα σε συνεργασία με την εγχώρια κι ευρωπαϊκή Δεξιά καθώς και από ένα σύστημα διαπλοκής κι ασυδοσίας εξωθεσμικών παραγόντων με ισχυρό έρεισμα στο τρίγωνο διαπλοκής τραπεζών – ΜΜΕ και πολιτικής εξουσίας. Ανατροπή που είχε ως αποτέλεσμα τον κατακερματισμό της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης και της αφήγησης της για το πρόσφατο και άμεσο παρελθόν της.

Σήμερα, χωρίς μια αξιόπιστη πολιτική εναλλακτική στο προοδευτικό, δημοκρατικό φάσμα είναι πολύ λογικό λοιπόν να μιλούν κάποιοι για ανάγκη ενοποίησης του χώρου.

Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε για ποια ενοποίηση και για ποια σοσιαλδημοκρατία μιλάμε!

Ενοποίηση που σημαίνει,

άθροισμα των πολιτικών φιλοδοξιών, συγκολλήσεις κορυφής,

ή

πολιτική συμπόρευση με βάση τις ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών;

Ενοποίηση για ποιούς;

Για να αποκαταστήσουμε φαντάσματα των "πρώην" ,

ή

για τους πολίτες, για τον εξορθολογισμό και τη δικαιότερη κατανομή των κοινωνικών βαρών;
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως η όποια συμπόρευση δεν μπορεί να υπαγορεύεται από κίνητρα προσωπικής επιβίωσης και πολιτικής ιδιοτέλειας αλλά να αποτελεί μια γενναία ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ με περιεχόμενο κι όχι αόριστες διακηρύξεις-πλαίσια.

Μια συμφωνία - χρονοδιάγραμμα για προοδευτικές, συγκρουσιακές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις με στόχο τη δημιουργία νέου πλούτου, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης ώστε να μη πληρώνουν συνεχώς οι ίδιοι και οι ίδιοι και την ανακούφιση των κοινωνικά ασθενέστερων συμπολιτών μας.

Μεταρρυθμίσεις που θα επανεκκινήσουν την οικονομία και θα κάνουν το αναγκαίο restart για τις επενδύσεις, την ανάπτυξη και το ρυθμιστικό πλαίσιο κοινωνικής προστασίας.

Λύση η μεταρρυθμίσεις και όχι η λιτότητα!

Πρέπει να συμφωνήσουμε:

• σε ένα δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα,
• στην πάταξη της γραφειοκρατίας με την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και
• τη μεταρρύθμιση της Διοικητικής Δικαιοσύνης με έμφαση στην ταχύτητα της δικαιοδοτικής διαδικασίας ιδιαίτερα των υποθέσεων που αφορούν επενδυτικές και αναπτυξιακές υποθέσεις.

Να διαμορφώσουμε δηλαδή ένα περιβάλλον σταθερότητας, ασφάλειας και διαφάνειας που θα αντιλαμβάνεται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και θα είναι πραγματικά ελκυστικό για επενδύσεις που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.

Ταυτόχρονη πρέπει να είναι και η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για να πληρώσουν οι μόνιμα φοροαποφεύγοντες κι όχι να πληρώσουν και γι' αυτούς τα συνήθη θύματα , οι συνεπείς πολίτες μέσα από την αύξηση των φορολογικών συντελεστών.

Γιατί η λύση δεν είναι η λιτότητα.

Η λύση είναι οι προοδευτικές και κοινωνικά δίκαιες μεταρρυθμίσεις.
Η διαμόρφωση μιας ευνομούμενης πολιτείας με την αλλαγή της φυσιογνωμίας και της αρχιτεκτονικής της Δημόσιας Διοίκησης σε συνδυασμό με τις ρυθμιστικές παρεμβάσεις στην οικονομία για την απελευθέρωση των δυνάμεων του υγιούς ανταγωνισμού προς όφελος των πολιτών.

Διαφορετικά με την εμμονή σε δημοσιονομικά κι όχι διαρθρωτικά μέτρα η χώρα μας, οι πολίτες, κινδυνεύουν να υποστούν ένα άλλο οικονομικό μαρτύριο όμοιο με εκείνο του Σίσυφου και να καταδικαστούν να γεμίζουν με "μέτρα", με τους κόπους και τις οικονομίες μιας ζωής ένα βαρέλι που συνεχώς χάνει.

Αυτή η λογική, η λογική των μεγάλων αλλαγών υπό την εγγύηση του Κράτους Δικαίου οφείλει να είναι η απάντηση μας στα πραγματικά προβλήματα αλλά και στους ακραία νεοφιλελεύθερους κύκλους των δανειστών που προκρίνουν αποτυχημένες και υφεσιακές πολιτικές.

Γιατί ακόμη κι αυτός ο πατέρας του νεοφιλελευθερισμού Μίλτον Φρίντμαν παραδέχτηκε το λάθος του.

Όταν ρωτήθηκε ξανά προς το τέλος της ζωής του αν είχε δίκιο στη συνταγή για "ιδιωτικοποίηση - ιδιωτικοποίηση - ιδιωτικοποίηση" που έδωσε στους ηγέτες των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών για την ανοικοδόμηση τους μετά την πτώση του τείχους, απάντησε με αρκετή δόση αυτοκριτικής πως η σωστή συμβουλή θα ήταν ένα "ευνομούμενο κράτος".

Για τη διαμόρφωση αυτού του ευνομούμενου κράτους πρέπει κι εμείς τώρα με τη σειρά μας πρέπει να διαλέξουμε ποια σοσιαλδημοκρατία θέλουμε.

Ποια σοσιαλδημοκρατία θέλουμε;

Τη σοσιαλδημοκρατία,

της Διαύγειας,

του opengoverment,

της διαφάνειας στο κράτος;

Τη σοσιαλδημοκρατία,

που φορολόγησε με το Ν.3842 του 2010 τη μεγάλη ακίνητη εκκλησιαστική περιουσία

ή

τη σοσιαλδημοκρατία στα λόγια που με τη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου

επανέφερε τις φοροαπαλλαγές με την αντιπολίτευση να ψηφίζει "παρών"?

Τη σοσιαλδημοκρατία,

που μείωσε τη φαρμακευτική δαπάνη για τους πολίτες με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση,

αυτή που ψήφισε την άρση του τραπεζικού απορρήτου με σκοπό τη διερεύνηση εκείνων που έβγαλαν τα χρήματα τους στο εξωτερικό για να αποκρύψουν παράνομες δραστηριότητες

ή

το πολιτικό συμπλήρωμα της δεξιάς που νομοθέτησε διάταξη-πλυντήριο για πιθανούς φοροφυγάδες το καλοκαίρι του 2013;

Συνεπώς το μόνο κριτήριο για τη συνεργασία και τον όποιο διάλογο στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας με τα πολιτικά κόμματα και πρόσωπα που τον απαρτίζουν δεν μπορεί παρά να είναι η απάντηση τους, η απάντηση μας σε ανάλογα κορυφαία πολιτικά διλήμματα.

Στα διλήμματα που αποτελούν και τη διαχωριστική γραμμή της προόδου από τη συντήρηση.

Πρέπει επίσης να θυμηθούμε εκτός από τα οικονομικά δεδομένα για μια πιο δίκαιη οικονομική πολιτική, το δεύτερο συνθετικό της πολιτικής μας ιδεολογίας που είναι η λέξη δημοκρατία.

Και είναι θέμα δημοκρατίας, θέμα πειστικού πολιτικού λόγου και εύλογη προϋπόθεση να συμφωνήσουμε για το αύριο, να ενοποιήσουμε την πολιτική μας αφήγηση για το άμεσο παρελθόν, να ξεκαθαρίσουμε τι έγινε στις Κάννες, τι έγινε με την ανατροπή ενός εκλεγμένου πρωθυπουργού και με αυτούς που μετέτρεψαν μια κρίση εθνική σε ξεκαθάρισμα εσωκομματικών λογαριασμών.

Οφείλουμε έτσι να αναστοχαστούμε όλοι μαζί το κοινό μας παρελθόν, να ανανεώσουμε τον πολιτικό μας λόγο και να ξαναθυμηθούμε τις αξίες μας σε μια νέα πραγματικά προοδευτική στροφή στις ρίζες της σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς που είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του.

Να απαντήσουμε όχι απλά στα ιδεολογικά διλήμματα της σοσιαλδημοκρατίας αλλά στον ουσιαστικό λόγο για τον οποίο βρισκόμαστε στην πολιτική.


Για τους εαυτούς μας ή για τους πολίτες;

Καρχιμάκης: Να καταργηθεί ο νόμος που διευκόλυνε πιθανούς φοροφυγάδες εμβασμάτων εξωτερικού

Ανακοίνωση του Μιχάλη Καρχιμάκη:

Η κυβερνηση πρέπει αμεσα να προχωρήσει στην κατάργηση του νόμου (φεκ 170/26 Ιουλίου 2013) της κυβέρνησης Σαμαρα βενιζελου,που απάλλαξε απο τον φορολογικό έλεγχο πιθανούς φοροφυγάδες ,για χρονική περιοδο εννέα ετών απο το 2001 και μετα,που έβγαλαν χρήματα με εμβάσματα και με διάφορους τρόπους στο εξωτερικό και που περιλαμβάνονται και σε διαΦορες λίστες.

ΕΙΝΑΙ ανεπίτρεπτο ,να νομιμοποιείται η παραγραφή των ελεγχων και η πιθανή απώλεια εσόδων με νομο της δεξιάς ,που ειναι και ζήτημα προς διερεύνηση ,κάτω απο ποιες και ποιων πιέσεις και προτάσεις νομοθετηθηκε.

ΕΙΝΑΙ ανεπίτρεπτο την ώρα που συνεχίζουν να πληρώνουν τα μόνιμα θυματα της κρίσης και οι υγιείς δημιουργικές παραγωγικές δυνάμεις,κάποιοι να απολαμβάνουν σκανδαλωδώς με νομο που ψήφισε η προηγούμενη κυβερνηση της δεξιάς,φορολογικής ασυλίας.

ΕΙΝΑΙ επιβεβλημένο να διερευνηθεί ,ποιοι ειναι εκείνοι που για εννέα ολόκληρα χρόνια καλύφθηκαν απο την νομοθετική αυτη ρύθμιση του καλοκαιριού του 2013.

ΕΙΝΑΙ επιβεβλημένο οπου χρειαστεί λόγω των καθυστερήσεων στους ελέγχους να αναζητηθεί ,η θεσμοθέτηση το ταχύτερο δυνατόν,ελεγκτικών εργαλείων και επιλογών που θα εξασφαλίσουν,με την παράλληλη κατάργηση της απαράδεκτης φοροασυλικης διάταξης,

Την ταχύτητα των ελεγχων για το 1.000.000 εκατ περίπου περιπτώσεων που έβγαλαν χρήματα στο εξωτερικό απο το 2001 μέχρι σήμερα . Το χτύπημα της φοροδιαφυγής χρειαζεται ισχυρή πολιτική βουληςη και στοχευμένες ενέργειες .

Η νέα κυβερνηση μπορεί και πρέπει να τολμήσει ,Γιατι ελπίζω οτι δεν υπάρχουν οι πολιτικές και οικονομικές συμμαχίες για να το αποτρέψουν ,οπως έκαναν το 2011 με τον Παπανδρεου. 

1) Να καταργήσει τον απαράδεκτο νόμο του καλοκαιριού του2013.

 2) Να λάβει υποψιν της την προταση νόμου Νιωτη για τα εμβάσματα,που κατατέθηκε στην βουλή αρχες του 2012 αλλα δεν συζητήθηκε ποτέ απο την τότε κυβερνηση. 

3) Να εξασφαλίσει την ταχύτητα των ελεγχων και την απόδοση τους που θα δώσει και έσοδα και μηνύματα και προς το εσωτερικό οτι υπάρχουν κανόνες και δικαιοσυνη και προς τις αγορές.

Το τέλος του ψέματος! Το παραμύθι του φουσκωμένου ελλείμματος το 2009 τελειώνει με υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ! Θα ζητήσουν συγνώμη;

Δεν ξέρω πόσοι το θυμούνται πια αλλά υπήρξε κάποτε μια εποχή που Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες προσπαθούσαν από κοινού να μας πείσουν ότι η χώρα έφτασε στο πρώτο Μνημόνιο απλώς επειδή το ΠΑΣΟΚ φούσκωσε το έλλειμμα του 2009.

Η Νέα Δημοκρατία ήπιε πρώτη το πικρό ποτήρι και έτσι όλοι οι προϋπολογισμοί της εποχής Σαμαρά αναγνωρίζουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν υπήρξε η παραμικρή αλλοίωση κι ότι η ζημιά της πενταετίας Καραμανλή ήταν ανυπολόγιστη.

Τώρα φαίνεται ότι ήρθε η ώρα του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου, οι οποίοι έκαναν σημαία τους τις απίθανες καταγγελίες διαφόρων περιθωριακών στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ. Στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού του 2016 δεν σημειώνεται μονάχα ότι το έλλειμμα του 2009 άγγιξε το 15,2% αλλά και το ότι το Μνημόνιο κατάφερε να οδηγήσει τη χώρα σε οριακό πρωτογενές πλεόνασμα.

Mας κόστισε μερικά δισεκατομμύρια παραπάνω αλλά τουλάχιστον ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες πείστηκαν ότι δεν ήταν στραβός ο γιαλός αλλά στραβά αρμενίζαμε.

Aναδημοσιεύση από την www.parapolitiki.com

«Ό,τι κινείται σφάζεται!» - Το βίντεο ντοκουμέντο για τη Χρυσή Αυγή που δεν προβλήθηκε στο δικαστήριο

Μέσα στα γραφεία της Τ.Ο. Νίκαιας τα μέλη του τοπικού τάγματος εφόδου παίρνουν οδηγίες από τον Πυρηνάρχη Πατέλη

Στη δημοσιότητα δίνεται από την Εφημερίδα των Συντακτών ένα αποκαλυπτικό βίντεο - ντοκουμέντο που ενώ είχε ζητηθεί να παιχτεί σήμερα στο δικαστήριο, αποφασίστηκε να προβληθεί αργότερα. Το βίντεο είναι τραβηγμένο μέσα στα γραφεία της Τ.Ο. Νίκαιας της Χρυσής Αυγής και δείχνει τα μέλη του τοπικού τάγματος εφόδου να οργανώνουν έφοδο, με επικεφαλής τον Πυρηνάρχη Γ. Πατέλη. Όπως οι ίδιοι ξεκαθαρίζουν η επίθεση θα τελεστεί μόνο κατόπιν εντολής της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και συγκεκριμένα του Λαγού, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι τα εγκλήματα των Ταγμάτων Εφόδου γίνονται με την εντολή της κεντρικής ηγεσίας της ναζιστικής οργάνωσης.

      
Αναλυτικά οι διάλογοι:

 Πατέλης: Να πω λίγο κάτι; Θα έρθουν κάποια μηνύματα σε συγκεκριμένα άτομα για τις 15 του μηνός στην Παναγίτσα. Αν πάρω το O.K. από τον Λαγό. Αν δεν το πάρω, δεν το κάνουμε. Αν πάρω το Ο.Κ., θα έρθει σε όλους σας. Θα πάμε σαν πραγματικοί πολίτες... καθόλου Χρυσή Αυγή, ειδικά και τέτοια. Θα πάμε για να ψωνίσουμε. Δε θα γίνει αυτό σαν Χρυσή Αυγή. Δεν πρόκειται να το εκδώσουν από πάνω, από τα κεντρικά.
 Άγνωστος: Σαν τον Άγιο Παντελεήμονα;
Πατέλης: Δεν έγινε τέτοιο θέμα. Στον Άγιο Παντελεήμονα έγινε άλλο παιδιά, ήταν άλλες οι περιστάσεις, ήταν άλλα τα...
 Άγνωστη: Δεν μπορούμε σαν χριστιανοί να πάμε;
Πατέλης: Όχι.
Άγνωστη: Να πάμε σαν ομάδα.
 Πατέλης: Αφήστε να σας πω πού θέλω να καταλήξω. Εγώ θα το θέσω το θέμα να πάμε σαν Χρυσή Αυγή, να καθαρίσουμε εκεί πέρα τον τόπο. Απλά σαν ασφάλεια ρε παιδί μου. Αν πάμε σαν Χρυσή Αυγή, υπάρχει περίπτωση να πέσουν νούμερα, τηλεφωνήματα και μες τον κόσμο να μην αφήσουν τα παιδάκια και τις κυρίες να κάνουν το...
 Άγνωστος: Θα πέσει φόβος.
 Πατέλης: Οχι παιδιά δεν είναι εκεί τόσο το θέμα μας. Έαν σκάσουν τίποτα με αμάξια, οτιδήποτε είναι αυτό, δεν με ενδιαφέρει τί είναι και γίνει συμπλοκή εκεί, ο κόσμος θα φύγει από την εκκλησία και θα πάει στο σπίτι του να κρυφτεί. Εμείς θέλουμε τους χρυσαυγίτες στο δρόμο όχι στο σπίτι τους.
Άγνωστος: Εγώ έχω να προτείνω κάτι άλλο. Να φτιάξουμε μία ομάδα επιφυλακής, έτοιμη. Πατέλης: Αυτό ήθελα να πω. Να πάμε κάποια άτομα στην εκκλησία με πολιτικά, τα οποία θα περιφρουρούμε. Να κάνουμε ότι ψάλλουμε, να αγοράσουμε και τέτοια. Και μόλις δούμε το Ο.Κ. κάτι έχει γίνει, θα φύγει από εδώ πέρα μία ομάδα, 20-30 ατόμων, η οποία θα είναι τούμπανο, από όλα και θα καθαρίσουμε την Παναγίτσα. Δε θα μείνει τίποτα όρθιο. Τίποτα! Ό,τι κινείται, σφάζεται.
Άγνωστος: Ό,τι δεν κινείται, είναι μια χαρά;
 Πατέλης: Και πάλι σας λέω, αυτά είναι η θέση μου, δεν είναι η γραμμή. Τη γραμμή περιμένω να την πάρουμε. Υπάρχει η περίπτωση να μας πούνε ότι «ξέρετε κάτι; όχι απλά μην κάνετε τίποτα, πηγαίνετε σπίτι σας». Και εσύ θα μου πεις «κάτσε ρε φίλε, εγώ σκεφτόμουν να πάω». Εγώ επειδή είμαι χρυσαυγίτης και εσύ και εσύ και εσύ και όλοι μας, έχουμε και κάποια πείρα. Η Χρυσή Αυγή πλέον έχει μπει στη ζωή μας, οτιδήποτε μας λένε πρέπει να το κάνουμε. Εμένα αν μου πούνε πρέπει να κάτσω σπίτι μου, θα κάτσω σπίτι μου. Δεν μπορώ να πάω ούτε σαν αυτόνομος. Δεν είμαι αυτόνομος! Είμαι στη Χρυσή Αυγή. Εντάξει; Οπότε ό,τι γραμμή πέσει, αυτή θα ακολουθήσουμε. Μαθαίνω, ρωτάω, μου απαντάνε και σας έρχεται μήνυμα. Κάντε το σταυρό σας, να έρθει το μήνυμα «ΝΑΙ». [γέλια]

Η απατηλή γοητεία των Ζαππείων

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

​Δηλαδή, για να καταλάβουμε... Η Νέα Δημοκρατία, που το 2010 δεν ψήφισε το πρώτο μνημόνιο αλλά ψήφιζε τους εφαρμοστικούς νόμους, τώρα αφού ψήφισε το τρίτο μνημόνιο δεν θα ψηφίζει τους εφαρμοστικούς νόμους; Η φιλολογία που αναπτύσσεται από στελέχη της Ν.Δ. περί επιλεκτικής υπερψήφισης των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου βασίζεται στην παλιά λογική τού «πάρε τα λεφτά και τρέχα». Ψηφίζουμε το μνημόνιο διότι χρειαζόμαστε τα λεφτά και μετά το ξηλώνουμε διάταξη, διάταξη· ή ως αντιπολίτευση υπερψηφίζουμε τις διατάξεις που δεν έχουν πολιτικό κόστος. Μόνο που έτσι δεν κάνουμε προκοπή· απλώς το πολιτικό σύστημα θα ανακυκλώσει τις παθογένειες του παρελθόντος.

Βεβαίως το πρόγραμμα που διαπραγματεύτηκε και έφερε στη χώρα ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι βαρύ. Εγινε βαρύτερο λόγω της αδράνειας που επέδειξε κατά το καταστροφικό επτάμηνο της διαπραγμάτευσης με τα πουκάμισα έξω. Αυτό πρέπει να το επισημαίνει η Ν.Δ. διαρκώς και για εκπαιδευτικούς λόγους. Πρέπει να κατανοήσει ο ελληνικός λαός ότι με πρόχειρες μαγκιές η χώρα δεν προχωρά, αλλά οπισθοδρομεί, ότι τα μεγάλα συνθήματα χωρίς πολλή δουλειά στο τέλος πληρώνονται στο γκισέ της εφορίας. Αλλά ταυτοχρόνως πρέπει να τιμήσει και την ψήφο της, που -και μπράβο της- για εθνικούς λόγους άθροισε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Στον βαθμό που διαφωνεί με κάποια μέτρα, πρέπει να προτείνει ισοδύναμα. Οχι τα γενικά κι αόριστα, π.χ. «καταπολέμηση φοροδιαφυγής», που πουλούσαμε στους «κουτόφραγκους», αλλά κοστολογημένα μέχρις ευρώ.

Η επιστροφή της Νέας Δημοκρατίας στο Ζάππειο θα είναι καταστροφική. Μην ξεχνάμε ότι με τα «μαϊμού» ισοδύναμα που πρότεινε ο κ. Αντώνης Σαμαράς, κατά τη διάρκεια εκείνης της θλιβερής διετίας, χάθηκε το σημαντικότερο πλεονέκτημα άλλων χωρών που μπήκαν και βγήκαν γρήγορα από το μνημόνιο: η εθνική συναίνεση· όχι στο πρόγραμμα αλλά στη λογική. Η δημιουργική λογιστική που χρησιμοποίησε η Ν.Δ. -αυτή που θα μηδένιζε το έλλειμμα, χωρίς θυσίες, σε δύο χρόνια- νομιμοποίησε επί της ουσίας όλη την παλαβομάρα που διακινούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα Ζάππεια έβαλαν την αστική βούλα στους τυχοδιωκτισμούς του κ. Τσίπρα· κατά κάποιον τρόπο τού άνοιξαν την πόρτα να γίνει τελικώς πρωθυπουργός.
Συνεπώς οι τσάμπα μαγκιές που ακούγονται στα τηλεπαραθύρια «ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε τα μέτρα και ο ΣΥΡΙΖΑ να τα ψηφίσει» είναι πολλαπλώς επιζήμιες. Βεβαίως και η Κ.Ο. του κυβερνώντος κόμματος έχει καθήκον να ψηφίσει όλους τους εφαρμοστικούς νόμους· εδώ κάναμε κοτζάμ εκλογές για να απαλλαγεί ο κ. Τσίπρας από τους αντιμνημονιακούς που θα υπονόμευαν στη Βουλή την εφαρμογή του προγράμματος. Ομως και τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ευθύνη να ξεπεράσουν τον παλιό τους εαυτό, να δείξουν ότι κάτι διαφορετικό γίνεται στην Ελλάδα, ότι για πρώτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια αλλάζουμε για να μη βουλιάξουμε.

Σε ό,τι δε αφορά την αντιπολιτευτική θέρμη, ας μη βιάζονται τα στελέχη της Ν.Δ. Δεν προλαβαίνουν να την εκτονώνουν. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει πληθώρα μπουμπουκιών, που σίγουρα θα τα κάνουν ρόιδο. Τα στελέχη της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού θα χρειαστούν όλη την ενέργεια για να επισημαίνουν τα πολλά λάθη και παραλείψεις που θα κάνουν οι υπουργοί της δεύτερης φοράς. Μην τη σπαταλήσουν και πάλι σε αδιέξοδους αντιμνημονιακούς ανταρτοπολέμους...Έντυπη

"Η αλαζονεία και η ασέβεια απέτρεψαν το 10% για το ΠΑΣΟΚ"

Μπορεί η Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ.ΑΡ. να αύξησε τα ποσοστά της στη χθεσινή εκλογική αναμέτρηση, ωστόσο ο στενός συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου, Μιχάλης Καρχιμάκης, έριξε τα "καρφιά" του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που όπως αναφέρει απέτρεψε τη δυνατότητα μαζί με τη ΔΗΜ.ΑΡ. «να συγκεντρώσει ο χώρος πάνω από 10%», λόγω «αλαζονείας», «έπαρσης» και «ασέβειας» κάποιων.

Πιο αναλυτικά, όπως αναφέρει ο κ. Καρχιμάκης σε γραπτή του δήλωση, «η αλαζονεία, η έπαρση και η ασέβεια κάποιων της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ δυστυχώς απέτρεψαν τη δυνατότητα μαζί με τη ΔΗΜ.ΑΡ. να συγκεντρώσει ο χώρος πάνω από 10%.

Απέτρεψαν την ευκαιρία με την προσβλητική στάση απέναντι στον Παπανδρέου της επανασυγκρότησης του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας και του προοδευτικού κέντρου.

Οι θριαμβολογίες σας είναι το μέτρο της ευθύνης σας.

Ας αναστοχαστείτε για το τι απεμπολήθηκε με τους χειρισμούς και τη συμπεριφορά σας», καταλήγει στη δήλωσή του ο κ. Καρχιμάκης.