ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 38η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

38η επέτειο της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ
Μια νέα αφετηρία για τη δημοκρατική παράταξη

Κείμενο του Γιώργου Α. Παπανδρέου στο «ΒΗMagazino» με αφορμή την 38η επέτειο της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ 

Η 38η Επέτειος της Ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, δεν προσφέρεται για πανηγυρικούς εορτασμούς. Αντιθέτως, αποτελεί μια νέα αφετηρία που μπορεί να επαναβεβαιώσει την αφοσίωσή μας στις αρχές και τις αξίες της Δημοκρατικής Παράταξης. Την προσήλωσή μας, την πίστη μας, στις δυνάμεις του Ελληνισμού και τις δυνατότητες της χώρας.

Και τούτο, γιατί τώρα, χάρη στην εθνική προσπάθεια που ξεκινήσαμε πριν δυόμιση χρόνια και στις μεγάλες θυσίες του Ελληνικού λαού, μπορεί να μην ζήσαμε μια πραγματική εθνική τραγωδία, όπως αυτή της εισβολής και κατοχής στην Κύπρο, αλλά ο αγώνας που δίνουμε σήμερα έχει κοινούς στόχους με αυτούς που οδήγησαν στην Ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το 1974.

Είναι αγώνας για την ανεξαρτησία της χώρας.

Τότε, από γεωπολιτικές δυνάμεις που επέβαλαν διαχρονικά τη θέλησή τους για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Ένα χρονίζον, ιστορικό ζήτημα για την Ελλάδα από την απελευθέρωσή της ακόμη.

Το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε την κυρίαρχη πολιτική δύναμη που αγωνίστηκε για την διαμόρφωση μιας ανεξάρτητης, περήφανης εθνικής εξωτερικής πολιτικής, που αποτελεί προϋπόθεση για την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρά την ισχυρή αντίδραση δυνάμεων που ήθελαν καθηλωμένη τη χώρα στην υποτέλεια, και άλλων που πρέσβευαν την ακινησία, πρωτοστάτησε στην προσπάθεια αυτή και έβαλε την σφραγίδα του σε μια περίοδο εθνικής αξιοπρέπειας και δημιουργίας και την Ελλάδα στον χάρτη των ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου.

Σήμερα, είναι αγώνας για την απεξάρτηση της χώρας από τις αδυναμίες και τις παθογένειες ενός άδικου πελατειακού συστήματος και από τις συντηρητικές αντιλήψεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές, που εξέθρεψαν τον παρασιτισμό και οδήγησαν στην δημιουργία ελλειμμάτων και την διόγκωση του χρέους.

Είναι αγώνας για την αντιμετώπιση των αιτιών της κρίσης, με την προώθηση μεγάλων μεταρρυθμίσεων και αλλαγών, στο πολιτικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, το παραγωγικό μοντέλο, που θα επιτρέψουν να σταθούμε στα δικά μας πόδια, στις δικές μας δυνάμεις, θα ανοίξουν τον δρόμο σε μια βίωσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική δικαιοσύνη και ένα κράτος δικαίου.

Είναι πάνω από όλα αγώνας για τη δημοκρατία και τη ουσιαστική λειτουργία των θεσμών.

Οι εθνικοί στόχοι σήμερα, θα μείνουν ανεκπλήρωτοι και οι θυσίες των Ελλήνων θα εκτεθούν σε κινδύνους, αν μαζί με την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων και την μείωση του χρέους, την δημοσιονομική υπευθυνότητα που έχει ανάγκη ο τόπος, δεν συνεχίσουμε να αλλάζουμε την Ελλάδα. Αν δεν καταφέρουμε δημιουργήσουμε μια Ελλάδα παραγωγική, αυτοδύναμη, ένα κράτος που λειτουργεί με υπευθυνότητα, διαφάνεια και δικαιοσύνη, ένα κράτος που αντιμετωπίζει ισότιμα και υπηρετεί ουσιαστικά τον πολίτη. Ένα κράτος ευνομίας, που αντιμετωπίζει τη διαφθορά, καταπολεμά τη φοροδιαφυγή, αναδιανέμει δίκαια τον πλούτο. Ένα κράτος που νοιάζεται για τον πολίτη και μεριμνά για την πρόοδό του.

Το Κίνημά μας έκανε την αρχή για την προοδευτική αλλαγή της χώρας.

Αυτή η εθνική προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί. Και να ενισχύεται με τις προσπάθειες μας και την ισχυρή μας φωνή στην Ευρώπη, τη διεθνή σκακιέρα. Η ενεργός παρουσία των προοδευτικών δυνάμεων της Ελλάδας και η συμμαχία με τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης και όλου του κόσμου, αποτελούν προϋποθέσεις για τον εξανθρωπισμό της οικονομίας, για την εξασφάλιση των βασικών αξιών μας, της δημοκρατίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, αλλά και της βιώσιμης ανάπτυξης για όλους.

Αυτός είναι ο αγώνας που οφείλουμε να δώσουμε σήμερα όλοι μαζί, για να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα ανεξάρτητη από πάσης φύσεως εξαρτήσεις, για να αισθανθούμε όλοι οι Έλληνες περήφανοι και να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια Ελλάδα παραγωγική, μια κοινωνία δικαιότερη. Με πίστη στις δυνατότητες των Ελλήνων, με αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Η πίστη στις δυνάμεις του Ελληνισμού, η αίσθηση της εθνικής αυτογνωσίας, είναι που μαζί με την ελπίδα διαπερνούσαν ως πνεύμα την Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Είναι η βεβαιότητα, ότι η Ελλάδα μπορεί.

Αυτή η πίστη, μπορεί να μας οδηγήσει με σιγουριά και αυτοπεποίθηση στην επίτευξη των μεγάλων εθνικών στόχων, παρά τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε ως χώρα, αλλά και τις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Ευρώπη, ο κόσμος ολόκληρος.

Είμαι βέβαιος, ότι παρά τις φωνές που και σήμερα προβάλουν λόγους ευκολίας, θα τα καταφέρουμε.

Αφού καταφέραμε μέχρι σήμερα και μέσα στις πιο εφιαλτικές συνθήκες να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια και μέσα στο ευρώ, προωθώντας ταυτόχρονα αλλαγές που καθυστερούσαν χρόνια, μπορούμε να τα καταφέρουμε ακόμα καλύτερα και στη συνέχεια.

Θα αναμετρηθούμε με τους εαυτούς μας και τις προκλήσεις των καιρών και θα δημιουργήσουμε μια πατρίδα αυτοδύναμη, που θα μας κάνει να αισθανόμαστε περηφάνεια και αξιοπρέπεια.

ΟΙ 12 ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΣΤΟΧΙΣΑΝ ΤΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ο καθένας από μάς, ιδίως εδώ στην Ελληνική διασπορά και ο έχων σώας τα φρένας, αναρωτιέται τι φοβερά λάθη έκανε ο τέως πρωθυπουργός της Ελλάδας Γ. Παπανδρέου, για βρεθεί στο μάτι ενός πολιτικού κυκλώνα, που του στοίχησε την πρωθυπουργία. Αρχικά, θα πούμε ότι κάθε εποχή έχει τον δικό της Χριστό, είτε αυτός λέγεται Σπάρτακος ή Σωκράτης ή Καποδίστριας ή οτιδήποτε άλλο, από τα αμέτρητα της ιστορίας των ανθρώπων γεγονότα, που θα πρέπει να σταυρωθεί κάποιος, για να γλυτώσουν οι επόμενες γενιές.

Αμαρτία πρώτη : Πήρε ένα μαχαίρι και αποφάσισε να κόψει τους δεσμούς του συστήματος και του κράτους, με ένα αμαρτωλό και φαύλο παρελθόν..

Αμαρτία δεύτερη: Αρνήθηκε να τροφοδοτήσει με δημόσιο χρήμα, τα σαρκοβόρα Ελληνικά ΜΜΕ. ( βλέπε Λαμπράκης, δηλαδή Ψυχάρης, ΜΕΓΑ και Σια )

Αμαρτία Τρίτη: Ζήτησε να τεθεί στην κρίση του λαού, με δημοψήφισμα, το μνημόνιο και η παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή ένωση, σαν μοναδικός δρόμος οικονομικής σωτηρίας της, από την χρεοκοπία (τώρα όλοι τώρα μιλούν για μνημόνιο, ακόμα και η Μερκελ)

Αμαρτία Τετάρτη: Πήγε στην Ευρώπη και τους είπε ότι το πρόβλημα δεν είναι Ελληνικό, αλλά οικονομικά συστημικό, που θα επηρεάσει όλη την Ευρώπη, διότι οι διεθνείς κερδοσκόποι, κερδοσκοπούν με το πρόβλημα μιας χώρας (έτσι ακολούθησαν, η Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, για να βγει αληθινός )

Αμαρτία Πέμπτη: Πήγε στην Ευρώπη και τους είπε να φορολογηθούν οι τράπεζες και όχι μόνο οι κατάθετες (αλλά εκεί στην Ευρώπη ακούγοντας αυτό,( πέταξαν σπυράκια )

Αμαρτία έκτη: Πήγε στην Ευρώπη και είπε να γίνει ένα Ευρωομόλογο, για να προστατευτούν οι χώρες του νότου από τις αγορές των διεθνών τοκογλύφων (τώρα όλοι μιλούν και προωθούν το ευρωομόλογο)

Αμαρτία εβδόμη: Είπε στους Έλληνες τραπεζίτες, ότι από τα 32 δισεκατομμύρια που θα δανείσει το κράτος για την αναχρηματοδότηση των τραπεζών, αυτές θα πρέπει να δώσουν στο κράτος μετοχές με δικαίωμα ψήφου, πράγμα που το απέφευγαν όπως ο διάβολος το λιβάνι (διότι θα έχαναν τον έλεγχο, που θα τους έκοβε το ανεξέλεγκτο φαγοπότι )

Αμαρτία ογδόη: Κατάργησε προοδευτικά τις εφορίες, αμόλησε το ΣΔΟΕ και έβαλε χέρι σε εφοριακούς, γιατρούς, εταιρίες φαρμάκων, τελωνιακούς, παράνομες συνταξιοδοτήσεις και επιδόματα και σε τόσους άλλους καταχραστές του δημοσίου χρήματος. Αμαρτία ενάτη : Είχε το θάρρος να παραδεχθεί δημόσια, ότι η χωρά μας έχει μεγάλη διαφθορά.

Αμαρτία δεκάτη: Είχε το θάρρος να διαγράψει τον Άκη Τσοχατζόπουλο από το ΠΑΣΟΚ, πολλά χρόνια πριν αναβλύσουν δημόσια οι βρωμιές του.

Αμαρτία ενδεκάτη: Είχε το θάρρος να διαγράψει τον Σημίτη, γιατί από την αρχή του ΠΑΣΟΚ το 1974, μέχρι σήμερα, αυτός υπονόμευε και τον Ανδρέα και τον Γιώργο και δούλευε υπογείως για την διάλυση του, και ότι δεν κατάφερε αυτός, το ανέλαβαν οι εντολοδόχοι του Χρυσοχοϊδης, Βενιζέλος.

Αμαρτία δωδεκάτη: Είχε το θάρρος να ξεκινήσει την πάταξη της διαφθοράς προς κάθε κατεύθυνση, ακόμα στο σώμα των πολιτικών και να στείλει τους καταχραστές στην φυλακή και τον εισαγγελέα στην Ελβετία, να βρει τα κρυμμένα και τα αδήλωτα των « πτωχών της Ελλάδας».

Για όλα τα πάρα πάνω, απαξάπαντες οι ευεργετημένοι από το σύστημα, εκείνοι που συντηρούσαν την διαφθορά, αποφάσισαν την πολιτική δολοφονία του Γ. Παπανδρέου, ρίχνοντας σωρούς λάσπης μέσα από τα ΜΜΕ, και με κτυπήματα κάτω από την μέση, από τους δικούς του ακόμα ανθρώπους, που και αυτοί κάποια στιγμή κάτω από την πίεση λιγοψύχησαν.

Κατέληξε τελικά να ηγείται ενός συνδυασμού, όπου οι Βρούτοι είχαν την πρωτοκαθεδρία. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά , ήλθε και το κερασάκι της τούρτας, που ήταν η στείρα και αγιάτρευτη δίψα των, Βενιζέλου και του Σαμαρά για την εξουσία, οι όποιοι δεν έβλεπαν τον αγώνα του Παπανδρέου για να βγούμε από το σκοτάδι της διαφθοράς και την οικονομική κρίση που μάστιζε τη χώρα , αλλά του τράβηξαν και οι δύο το χαλί, με διαφορετικό τρόπο και με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της χώρας.

Αλλά και σε αυτό το σημείο, ο Γιώργος Παπανδρέου, έδωσε ένα ακόμα μάθημα πολιτικής ηθικής, λέγοντας ότι δεν υπάρχει υπέρτατο αγαθό, άλλο από την οικονομική σωτηρία της χώρας, υποκλίθηκε και παρέδωσε την πρωθυπουργία σε τρίτους, άσχετους, για να καταλήξει και αυτή με την σειρά της, κουτσουρεμένη στον Σαμαρά, με δεκανίκι πλέον, τον λυπηρό και δυστυχισμένο Βενιζέλο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, αποφάσισε σαν απλός στρατιώτης, να συνεχίσει την μάχη κατά της διαφθοράς, αλλά και της οικονομικής σωτηρίας απλός στρατιώτης ( βουλευτής ), στα πατρώα εδάφη της Αχαΐας, που ξεκίνησε σχεδόν αμούστακο παλικάρι την πολιτική διαδρομή του Αλλά κατόρθωσε να επανεκλεγεί παμψηφεί πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ανεβάζοντας την Ελλάδα σε ένα ακόμα σκαλοπάτι από την ανυποληψία στην διεθνή υπόληψη.

Η ιστορία του φυσικά, δεν έχει γραφτεί ακόμα ή μάλλον δεν έχει ……ακόμα αρχίσει. Έως τότε οψόμεθα. Αυτά σαν κατάθεση ψυχής για έναν τίμιο κα άξιο Ηγέτη και φίλο Και στην θύμηση τις 3 του Σεπτέμβρη 1974

"Ουδείς αναμάρτητος" και το καλαμπούρι με τον Γιώργο Παπανδρέου

Χτες ήταν η αίτηση άδειας για να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Σήμερα νοικιάζεται για διαλέξεις σε σεμινάρια. Αύριο άραγε τι;

 Στο Γιώργο Παπανδρέου αναφέρομαι και στον τρόπο που «ενημερωτικές» διαδικτυακές σελίδες φρόντισαν να προσφέρουν άφθονο υλικό στα social media για να εκφραστούν οι χρήστες. Είναι προφανές, ότι κάποιοι που έχουν γωνιακά καταστήματα ενημέρωσης συντηρούν επιμελώς την εικόνα που δημιούργησαν και πάσαραν επί χρόνια γι’ αυτόν και δεν παραλείπουν ν’ αξιοποιούν το τίποτα κι απ’ το ανύπαρκτο να κατασκευάζουν ειδήσεις και γεγονότα.

 Αντιδιαστέλλοντας, πόσο στάθηκαν τα Μέσα στο «ουδείς αναμάρτητος» του Αντώνη Σαμαρά και τις επιπτώσεις που είχε η στάση του τα δυο αυτά χρόνια για την κατάσταση που έχουμε φτάσει; Ο Παπανδρέου ως πρωθυπουργός ένα σαρδάμ έκανε και γινόταν ο χαμός από τις σάτιρες και την καζούρα. Οι τηλεοράσεις και τα facebook είχαν να ασχολούνται για μέρες. Σήμερα, ένας άλλος πρωθυπουργός παραδέχεται ότι ακολούθησε αντιπολιτευόμενος λάθος πολιτική κι εντούτοις τα Μέσα το παραβλέπουν κι ασχολούνται αν ο Παπανδρέου προσφέρεται να διδάξει σε σεμινάρια «με αστρονομική αμοιβή». Αναμάρτητος κανένας, αλλά, τελικά, πόσο ανίσχυροι μπορεί να είμαστε απέναντι στην προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση;

 Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει ανάγκη από αυτόκλητους συνηγόρους, είναι όμως απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει. Ένας Έλληνας πολιτικός, ένας πρώην πρωθυπουργός με διεθνή ακτινοβολία και κύρος, πρόεδρος μιας παγκόσμιας πολιτικής οργάνωσης, της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, λοιδορείται και χλευάζεται από τους ίδιους τους συμπατριώτες του. Καλό είναι το καλαμπούρι κι η πλάκα μεταξύ μας, αλλά αυτές οι συμπεριφορές, όπως κι όλη η στάση μας απέναντι στα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση, δεν περνούν απαρατήρητα από τη διεθνή κοινή γνώμη.

 Όλοι αυτοί οι ανταποκριτές κι οι δημοσιογράφοι των ξένων ΜΜΕ, απ’ αυτούς που πρόθυμα φιλοξενούν και τα δικά μας Μέσα στα δελτία ειδήσεων –κυρίως για να μας μεταφράσουν πώς δυσφημίζεται η χώρα μας– παρακολουθούν και σχηματίζουν γνώμη για την κοινωνία μας και τις αντιδράσεις της για να τη μεταδώσουν με τη σειρά τους και στις δικές τους χώρες, στους δικούς τους πολίτες. Διαβάζοντας τέτοια κείμενα και σχόλια για έναν πρώην πρωθυπουργό τι να σκέφτονται άραγε για την ποιότητα του δημόσιου λόγου στη χώρα μας; (Ρητορικό το ερώτημα, αφού πολλοί μπορεί να σκεφτούν αυτό που λέγεται για τους Παρθενώνες και τα βελανίδια κ.λπ. κ.λπ.) Τίποτα δεν είναι τυχαίο

. Κάποιοι «τσιμπάνε», εκτονώνονται και ξεσπώντας σχολιάζοντας τον Γιώργο Παπανδρέου άθελά τους ψηλώνουν ακόμα περισσότερο το τείχος προστασίας που έχει στηθεί γύρω απ’ αυτούς που τα ίδια Μέσα κρύβουν επιμελώς. Ποιος να θυμάται μετά από τόσα χρόνια και τόσα χρόνια κρίσης ποιος ήταν πρωθυπουργός πριν τον Γιώργο Παπανδρέου; Άλλωστε εκείνη την μακρινή εποχή, η Ελληνική οικονομία ήταν θωρακισμένη απ’ την κρίση. Αν κάνεις ένα βήμα παραπάνω, μπορεί να διαπιστώσεις, ότι εκείνη η μακρινή εποχή μπορεί να μην υπήρξε καν, αφού σε Κυριακάτικη (26-8-2012) εφημερίδα μας θυμίζουν «έξω απ’ τα δόντια», ότι «οι αυγουστιάτικες και σεπτεμβριανές τραγωδίες της ιστορίας» είναι: Αύγουστος 2004 – Αύγουστος 1999 – Αύγουστος 1988 – Αύγουστος 1922 – Αύγουστος 1071. Για τον Αύγουστο του 2007 μπορεί η μνήμη του αρθρογράφου να έχει καεί, αλλά για κάποιους, ούτε των αθώων θυμάτων της Ηλείας η μνήμη έχει καεί, ούτε –δόξα τω Θεώ– και η δική μας

. Χρειαζόμαστε όσο ποτέ νηφάλιες φωνές. Δυο χρόνια και χορτάσαμε κραυγές, χορτάσαμε οδύνες, χορτάσαμε απογοητεύσεις. Χρειαζόμαστε και ηρεμία για να σκεφτούμε, για να βρεθούμε, για να κοιταχτούμε. Ας τελειώνουν το καλαμπούρι κι η πλάκα με το Γιώργο Παπανδρέου, κρύωσαν, με άλλων αμαρτίες είναι που σήμερα παθαίνουμε την πλάκα μας κι αυτό δεν είναι καθόλου καλαμπούρι.

Απο:http://pliktro.blogspot.gr/2012/08/blog-post_30.html?spref=fb

Δήλωση Γιώργου Παπανδρέου μετά την επανεκλογή του στη Σ.Δ

Αμέσως μετά την εκλογή του, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, απευθυνόμενος προς τους Συνέδρους, είπε τα εξής: 

"Ευχαριστώ όλους σας, όλους τους Συνέδρους, για την εκλογή μου ως Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Η εκλογή αυτή, είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στο πρόσωπό μου, στο έργο που έχει γίνει, αλλά και στο έργο που έχουμε μπροστά μας. Ένα έργο με το οποίο η Σοσιαλιστική Διεθνής, έχει ενεργό, παρεμβατικό λόγο και ρόλο στις εξελίξεις, σε μια κρίσιμη εποχή, που τα προβλήματα δεν περιορίζονται, δεν "χωράνε" στα όρια των εθνικών συνόρων.

Είναι προβλήματα που αφορούν την παγκόσμια οικονομία, μια κρίση οικονομική που αγγίζει τους πάντες στον κόσμο, είναι προβλήματα που αφορούν την κλιματική αλλαγή, τις μεγάλες ανισότητες, τη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας στα χέρια λίγων, πέρα από τις δυνατότητες και τους ελέγχους των εθνικών θεσμών.

Αυτή η σύνθετη πραγματικότητα, αναδεικνύει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την ανάγκη ισχυρότερης συνεργασίας μεταξύ όλων των προοδευτικών δυνάμεων, των προοδευτικών κομμάτων, των γυναικών, των νέων, για την αλλαγή αυτού του μοντέλου οικονομικής διαχείρισης που κυριαρχεί σήμερα παγκοσμίως. Για να μπορέσουμε απο κοινού, με αλληλεγγύη και με κατανόηση ο ένας για τον άλλον, όλες οι προοδευτικές δυνάμεις, να σφυρηλατήσουμε μια ισχυρή συμμαχία ώστε να προωθήσουμε τις προοδευτικές προτάσεις με δυναμισμό και αποφασιστικότητα.

Το γεγονός ότι σήμερα περισσότερα από 60 κόμματα ζητούν να γίνουν μέλη στην Οργάνωσή μας, δεν δείχνει απλώς το ενδιαφέρον τους για το έργο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά αναδεικνύει και τον δυναμικό ρόλο που διαδραματίζει όλο και περισσότερο η μεγαλύτερη πολιτική Οργάνωση της υφηλίου.

Η Οργάνωσή μας, η Σοσιαλιστική Διεθνής, παραμένοντας σταθερή στις αξίες της δημοκρατίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης, στον αγώνα για την πράσινη ανάπτυξη, θα μεταρρυθμίζεται, θα προσαρμόζεται με σταθερότητα στις αρχές της στις απαιτήσεις των καιρών, ώστε να γίνει ακόμη πιο συμμετοχική, ακόμη πιο αποτελεσματική, ενισχύοντας τις δυνάμεις της, πολλαπλασιάζοντας τις δυνατότητες της.

Θέλω να ευχαριστήσω και πάλι όλους τους Συνέδρους, γιατί πιστεύω ότι, αυτή η ψήφος εμπιστοσύνης με την επανεκλογή μου στη θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, είναι και μια ψήφος συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τον Ελληνικό λαό, ο οποίος τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται λόγω της κρίσης, αλλά βεβαίως και των αντιλήψεων που κυριαρχούν στην Ευρώπη, στη διεθνή σκηνή, για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ταλανίζουν τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Είναι σίγουρα μια ψήφος αλληλεγγύης στους Έλληνες, αλλά και σε όλους τους λαούς που πλήττονται από την συντηρητική πολιτική που κυριάρχησε μετά από τη μεγάλη κρίση του 2008.

Μια συντηρητική πολιτική, που ακόμη δεν έχει κατανοηθεί πόσα προβλήματα, τεράστια προβλήματα έχει προκαλέσει σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα, σε μεγάλους πληθυσμούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Μια πολιτική που δεν "φέρνει" λύσεις, την ώρα που απαιτείται επένδυση στον άνθρωπο, απαιτούνται επενδύσεις στην ανάπτυξη και μείωση των τεράστιων ανισοτήτων. Δεν απαντά στα πραγματικά προβλήματα, στις αιτίες που οδήγησαν στην κρίση, αλλά και στα προβλήματα που προκάλεσε η ίδια η κρίση.

Σας ευχαριστώ και πάλι και δεσμεύομαι να συμβάλω ουσιαστικά στη συνεργασία μας, στην οποία και προσβλέπω."

Ο Γ. Παπανδρέου στη Harry Walker Agency

Το Harry Walker Agency (HWA) είναι ένα πρακτορείο με Κορυφαίους Ομιλητές από όλο τον κόσμο (πολιτικούς, νομπελίστες, δημοσιογράφους, συγγραφείς με εμπορική επιτυχία, πετυχημένους επιχειρηματίες, οικονομολόγους και καλλιτέχνες), όπως ο Μπιλ Κλίντον, ο Ντικ Τσένι, ο Αλ Γκορ, ο Κόφι Ανάν, ο Vicente Fox, ο Χάουαρντ Ντιν, ο Καρλ Ρόουβ, ο Χένρι Κίσινγκερ, ο Steve Forbes, η Βασίλισσα Noor, ο Bono, ο καθηγητής του Χάρβαρντ, Nicholas Christakis και πολλοί άλλοι.

Τελευταία προσθήκη στον παραπάνω κατάλογο ο Γιώργος Παπανδρέου… Τον Γιώργο Παπανδρέου παρουσιάζει το HWA ως εξής: «Ως Πρωθυπουργός της Ελλάδα από τον Οκτώβριο του2009 έως το Νοέμβριο του2011, ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Τα περιοδικό Foreign Policy τον συμπεριέλαβε ως έναν από τους «100 κορυφαίους στοχαστές παγκοσμίως» το 2010, επειδή «έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε στην χειρότερη χρονιά της Ελλάδας», και ως γνώστη για την κατάσταση της Ευρωζώνης σήμερα, αλλά και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης

. Σε αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς, λίγοι είναι σε καλύτερη θέση από ό, τι ο Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου, όχι μόνο για να παρέχουν γνώσεις σχετικά με τη δημοσιονομική κρίση, αλλά και για το πού βαδίζουμε.»

Aπο: http://paidis.com/2012/08/30/%CE%BF-%CE%B3-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7-harry-walker-agency/

Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ο Γιώργος Παπανδρέου

 Ο Γιώργος Παπανδρέου επανεξελέγη πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς παμψηφεί στο 24ο Συνέδριο της οργάνωσης που διεξάγεται στο Κέιπ Τάουν, στη Ν. Αφρική.

Η διαδικασία της εκλογής πραγματοποιήθηκε με ανάταση των χεριών, καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ο μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία.

Λίγα νωρίτερα, κατά την ομιλία του στο συνέδριο, ο Γιώργος Παπανδρέου τόνισε –από προσωπική πείρα, όπως είπε- ότι η πολιτική βούληση απουσιάζει τόσο από την Ευρώπη, αλλά και διεθνώς, για να προχωρήσει σε προοδευτικές αλλαγές. Πρόσθεσε ότι ο ίδιος πάλεψε για αλλαγή και πως η αδράνεια συνεχίζει να σακατεύει την παγκόσμια οικονομία.

«Είδα τον ιδεολογικό δογματισμό, τις λανθασμένες υποθέσεις και τα ειδικά συμφέροντα που αντιπροσωπεύουν οι συντηρητικές δυνάμεις», υποστήριξε, ενώ επίσης σημείωσε ότι «μια ολιγαρχία μερικών τραπεζιτών είναι σήμερα πιο ισχυρή από εκλεγμένες κυβερνήσεις, πρωθυπουργούς ή ακόμα και κράτη-έθνη».

Επισήμανε ότι τα τελευταία χρόνια, σε μια υπερσυντηρητική Ευρώπη, βρήκε συμπαράσταση από τις προοδευτικές, σοσιαλιστικές και δημοκρατικές δυνάμεις ανά τον κόσμο, οι οποίες κατανόησαν ότι ο αγώνας του ως πρωθυπουργού δεν ήταν για να επιβάλει την ύφεση ως σκοπό, αλλά ότι αυτή ήταν περισσότερο «μια δύσκολη αναγκαιότητα, σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ώστε να δοθεί χρόνος και ελπίδα προκειμένου η Ελλάδα να κάνει βαθύτερες, αναγκαίες αλλαγές».

«Καθώς μια εθνική τραγωδία ξεπρόβαλε, πάλεψα για το λαό μου, μαζί με αυτόν. Απέναντι σε όλες τις αντιξοότητες, παραμείναμε ζωντανοί και περήφανοι», είπε για να υπογραμμίσει ότι οι αξίες που πρεσβεύει η Σοσιαλιστική Διεθνής μπορούν να επικρατήσουν και ότι με αυτές μπορούν να δημιουργηθούν, όχι μόνο στην Ελλάδα, βιώσιμες και δίκαιες κοινωνίες.

Δεν παρέλειψε ακόμη να υπογραμμίσει ότι το παιχνίδι «απόδοσης ευθυνών» του ενός προς τον άλλο στην Ευρώπη είναι επικίνδυνο, υπονομεύει τη δημοκρατία, καλλιεργώντας εθνικισμό και φασισμό και πως, ενώ ο καθένας ευθύνεται για την κατάσταση στη χώρα του, η προκατάληψη αποκρύπτει τα πραγματικά ζητήματα.

Σε ό,τι αφορά την διακυβέρνηση της Ελλάδας από τον ίδιο, είπε ότι εφαρμόστηκαν σε τρία χρόνια περισσότερες μεταρρυθμίσεις από οποιαδήποτε άλλη εξελιγμένη χώρα και πως «εμείς οι σοσιαλιστές στην Ελλάδα κληρονομήσαμε τεράστιο έλλειμμα και χρέος από τη Δεξιά».

Ο Γιώργος Παπανδρέου ανέφερε ότι ο λόγος που η προοδευτική εναλλακτική πρόταση δεν έχει καταφέρει να επικρατήσει παγκόσμια παρά τη σκληρότερη κρίση του καπιταλισμού από τη Μεγάλη Ύφεση, είναι ότι πολύ πιο δύσκολα εφαρμόζονται αυτές οι αλλαγές σε εθνικό επίπεδο σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία και πρότεινε συνεργασία και συντονισμό. «Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος φτιάχνει τους κανόνες της αγοράς και ποιοι επωφελούνται από αυτούς», αναρωτήθηκε.

Ο Γιώργος Παπανδρέου υποστήριξε ότι η φοροδιαφυγή και η μετακίνηση κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους αποτελεί ληστεία εις βάρος των πολιτών και τόνισε ότι η Ελλάδα υποφέρει από αυτή την πρακτική και πως, εάν αυτό μόνο, είχε αντιμετωπιστεί δεν θα χρειαζόταν πακέτο διάσωσης.

Πρόσθεσε δε ότι παρά τις εκκλήσεις του προς την Ευρώπη, του G8, τους G20 και το τραπεζικό σύστημα, δεν έχουν κάνει τίποτα για να το αλλάξουν.

«Χρειαζόμαστε σωστές ρυθμίσεις της αγοράς και παγκόσμια διακυβέρνηση που θα προωθήσει νέο μοντέλο βιώσιμης, υγιούς ανάπτυξης», ανέφερε ο Γιώργος Παπανδρέου, παραπέμποντας στις προτάσεις που έχει παρουσιάσει κατά καιρούς η Σοσιαλιστική Διεθνής, ενώ τόνισε ότι η σημερινή δημοκρατική πρόκληση είναι η  ενδυνάμωση των πολιτών μέσω αναδιανομής δύναμης, γνώσης και δυνατοτήτων.

"Μπαμπά φέρε πίσω τα κλεμμένα", ή μήπως όχι;

Η κατάρρευση της αγοράς εργασίας έχει χτυπήσει τους νέους Ευρωπαίους πολύ περισσότερο από ό, τι παλαιότερες γενιές. Στην Ελλάδα και στην Ισπανία περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι - το διπλάσιο του ποσοστού των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα σε περιοχές της νότιας Ιταλίας, όπου η ανεργία των νέων αυξήθηκε πάνω από 50%. Ένας λόγος για αυτή την κατάσταση είναι οι άνισες συνθήκες απασχόλησης. Μεγαλύτερης ηλικίας Ισπανοί και Ιταλοί, για παράδειγμα, επωφελούνται από τους νόμους προστασίας των εργαζομένων που εμποδίζουν την απόλυση τους με βασικό κριτήριο της ηλικία τους, έναν προστατευτισμό εξαιρετικά ισχυρό αν τον συγκρίνουμε με το τι συμβαίνει διεθνώς.

Όμως, σχεδόν το ήμισυ των νέων Ιταλών και πάνω από το 60% των νεαρών Ισπανών είναι με σύμβαση προσωρινής απασχόλησης και μπορούν εύκολα να χάσουν τη δουλειά τους. Τα βάρη και τα οικονομικά ρίσκα από τις διασώσεις χωρών της ευρωζώνης επιβαρύνουν κυρίως τους νέους, καθώς προεξοφλούν οτι η επόμενη γενιά θα πληρώσει τα σπασμένα -ή, για να ακολουθήσουμε το ελληνικά λεγόμενο, “θα πληρώνουν μέχρι και τα δισέγγονα μας!”- αφού τελικά καθώς φαίνεται τα αυξανόμενα εθνικά χρέη και τα κεφάλαια διάσωσης αξίας δισεκατομμυρίων θα χρηματοδοτούνται μέσω ομολόγων, που θα αποπληρωθούν “μελλοντικά”. Αυτά είναι τα συμπεράσματα μιας έρευνας που έγινε σε 31 χώρες από το Ίδρυμα Bertelsmann, αναφορικά με την ισότητα απέναντι στην κρίση και στις συνέπειες της των διαφορετικών γενεών. Με βάση τους δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση η Ελλάδα ήρθε στην τελευταία θέση, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία βρέθηκαν στις θέσεις 28, 24 και 22 αντίστοιχα.

Οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την κρίση. Πολλές από τις παλαιότερες γενιές ήταν συνένοχοι με το παραπαίον σύστημα. Σχεδόν κάθε οικογένεια στην Ελλάδα είχε ένα μέλος που επωφελήθηκε από το υπερτραφές κράτος ως δημόσιος υπάλληλος. Οι ισπανοί baby boomers πήραν μαζικά δάνεια στέγης που ποτέ δεν πλήρωσαν με την εγγύηση του κράτους, ωθώντας τη χώρα τους στην κρίση του χρέους. Και στην Ιταλία, πολιτικοί όπως ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχουν επανεκλεγεί, επειδή επανειλημμένα κόλπα τους ευνοούσαν τους συνταξιούχους.

Απάντηση Γιώργου Παπανδρέου για τις διακοπές του στα Χανιά

Από το γραφείο του Γιώργου Α. Παπανδρέου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Σημερινό δημοσιεύμα σύμφωνα με το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου κάνει διακοπές μέσα στη "χλιδή", ουδεμία σχέση έχει με την αλήθεια και την πραγματικότητα.   

Ο Γιώργος Παπανδρέου με την σύζυγό του πράγματι διαμένουν σε ξενοδοχείο της περιοχής των Χανίων, αλλά το τίμημα που καταβάλουν είναι απείρως μικρότερο από το αναφερόμενο στα δημοσιεύματα. 

Μάλιστα, και προκειμένου να υπάρχει όλη η αλήθεια, ο Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε να καταβάλει το σχετικό τίμημα παρά την αρχική πρόταση εκ μέρους της διεύθυνσης του ξενοδοχείου για φιλοξενία του. 

Σε ό,τι αφορά την εφημερίδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ", εδώ και πολύ καιρό δεν έχει πλέον καμία σημασία το τι γράφει για τον Γιώργο Παπανδρέου. Η ανακοίνωσή μας της 5ης Αυγούστου 2012, για άλλο κατάπτυστο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας, τα λέει όλα.

Αυτή τη φορά όμως, έχει σημασία η γραμμή αναπαραγωγής της δήθεν είδησης, χωρίς διασταύρωση, χωρίς καν να επιδιώξουν να μάθουν την αλήθεια, που μαρτυρά με σαφήνεια τους πρόθυμους να συμβάλλουν για τους δικούς τους γνωστούς λόγους στη λάσπη κατά του Γιώργου Παπανδρέου.  

Θα θέλαμε όμως με την ευκαιρία αυτή, να ενημερώσουμε κάθε ενδιαφερόμενο ότι, είναι σε εμάς απολύτως γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους οι δήθεν υπηρέτες της αλήθειας και της δικαιοσύνης κόπτονται. 

Και γι' αυτό απαντούμε: 

Ό,τι και να λένε οι εκπρόσωποι της φαυλοκρατίας, με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου, οι Έλληνες καταφέραμε επί δύο χρόνια να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια και μέσα στο ευρώ, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ είχε λιποτακτήσει, όταν όλοι στο εξωτερικό μας είχαν τελειωμένους και όταν κανονικά η Ελλάδα, ο κάθε Έλληνας, θα είχε ζήσει την εθνική τραγωδία της βίαιης χρεοκοπίας από το Μάϊο του 2010. Και μάλιστα, τα καταφέραμε στις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Με το πρωτογενές έλλειμμα στα 25 και όχι στα 4-5 δις ευρώ, που καταφέραμε να είναι σήμερα, με πολιτική σύγκρουση στην Ελλάδα για τις μεγάλες και απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, την οποία πρωτίστως καλλιεργούσαν όσοι σήμερα παριστάνουν τους τιμητές, χωρίς κυβερνητική συνεργασία, χωρίς Ολάντ, χωρίς Μόντι στην ΕΕ. Χωρίς μια επιθετικά δραστήρια ΕΚΤ στις αγορές ομολόγων, χωρίς την κατανόηση ότι το πρόβλημα δεν είναι απλά η Ελλάδα αλλά οι αδυναμίες της ευρωζώνης. 

Είναι, λοιπόν, κατανοητοί οι φόβοι των εμπνευστών και των συγγραφέων αυτών των ρυπαρογραφημάτων, που υπερβαίνουν κατά πολύ αυτούς της επιβεβαίωσης των επιλογών του Γιώργου Παπανδρέου, που κάθε μέρα βλέπουν ότι αναδεικνύει η ίδια η πραγματικότητα. 

Και κάτι τελευταίο, που αφορά μιά άλλη δήθεν αποκάλυψη κάποιων "έγκυρων" ΜΜΕ, περί δήθεν επισκέψεως σε νεροτσουλήθρες στη Λευκάδα - την οποία, θαύμα, θαύμα, αναπαράγει πάλι η "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ". Όσο και αν κάποιοι το επιχειρούν, δεν είναι δυνατόν να μέμφονται την επίσκεψη σε ένα νησί, που αν και ο Γιώργος Παπανδρέου αγαπά ιδιαίτερα, ωστόσο δεν το επισκέφθηκε. Ας προσέξουν, λοιπόν, να μη γλιστρήσουν.

Αθήνα, 17 Αυγούστου 2012

Κόψτε τους τις φράουλες

Ένα κείμενο του έγκριτου δημοσιογράφου, Σταύρου Θεοδωράκη, με το οποίο προσπαθεί να "αναδείξει" την απλή λογική στην εξοικονόμηση πόρων. Όμως, η "επανάσταση του αυτονόητου" δείχνει ανέφικτη στη χώρα μας, ακόμα και έχοντας φτάσει στο χείλος της καταστροφής. Όλοι οι παροικούντς στην πλατεία Συντάγματος γνωρίζουν ότι αν ασχοληθούν με τα "νούμερα", υπάρχουν κωδικοί από τους οποίους μπορούν να εξοικονομήσουν χρήματα από δαπάνες στο δημόσιο. Επίσης, υπάρχει η φοροδιαφυγή και η διαφθορά, από όπου η αιμορραγία για τον κρατικό κορβανά είναι τεράστια. Αντί λοιπόν, να επικεντρώνονται στον εύκολο δρόμο των περικοπών σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικό κράτος, κλπ., θα έπρεπε να ....ψάξουν για τις φράουλες.....


"Πριν μερικούς μήνες συνελήφθη στην Θεσσαλονίκη ένας «δημόσιος λειτουργός», κατηγορούμενος για συμμετοχή σε κύκλωμα τοκογλυφίας. Και πριν μερικές μέρες μου τηλεφώνησε ο αντικαταστάτης του (στην δημόσια υπηρεσία όχι στο κύκλωμα τοκογλυφίας) για να μου πει «εμπιστευτικά» ότι σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς ο εν λόγω αξιωματούχος είχε στοιχίσει στο ελληνικό δημόσιο την τελευταία δεκαετία πάνω από είκοσι εκατομμύρια ευρώ!

Προσέξτε. Εφτακόσιες χιλιάδες ήταν ο μισθός του στελέχους αυτή την δεκαετία. Περίπου άλλα τόσα ήταν τα έξοδα κίνησης και τα έξοδα παράστασης που χρέωνε στην υπηρεσία του. Ταξίδευε βλέπετε πολύ (για τις ανάγκες τις υπηρεσίας πάντα) και απαιτούσε οδηγό, ξενοδοχεία και εστιατόρια, ανάλογα του υψηλού του στάτους. Κοντά στα τέσσερα εκατομμύρια ήταν οι «ανάγκες» του γραφείου του. Απασχολούσε πέντε μόνιμους υπαλλήλους και έξι - επτά «εποχιακούς», τους οποίους προσελάμβανε με συμβάσεις χρόνου. Άλλα δεκαπέντε εκατομμύρια ήταν  τα χρήματα που σπατάλησε σε διάφορες αναθέσεις έργων καθότι η θέση του, του επέτρεπε να αποφασίζει που θα πάνε τα χρήματα διάφορων πακέτων και «ενισχύσεων». Ποιοι έπαιρναν τα έργα; Φίλοι του, φίλοι των πολιτικών του προστατών και πού και πού καμία (εφήμερη) ερωμένη. Όλα αυτά σταμάτησαν όμως όταν τον χειμώνα ο «αξιωματούχος» έπεσε από σπόντα στα χέρια της αστυνομίας. Προσοχή όμως. Δεν τον έπιασαν επειδή είχε κατακλέψει το ελληνικό δημόσιο –οι λοβιτούρες του ήταν «νόμιμες» – τον συνέλαβαν για όσα έκανε εκτός υπηρεσίας. Αν δεν τον είχε πιάσει η Αστυνομία δηλαδή, σήμερα θα εξακολουθούσε να σπαταλά εκατομμύρια από το δημόσιο ταμείο.

Και αυτό είναι το κυριότερο πρόβλημα της (μη) δημοσιονομικής μας προσαρμογής. Παντού στην Ελλάδα θα βρεις «αξιωματούχους» που βάζουν το χέρι στο ταμείο και πετούν χρήματα όπως οι γιοί κάποιων εφοπλιστών πετούν αστακούς στα πάρτι της Μυκόνου. Αλλά κανείς δεν θέλει να ασχοληθεί μαζί τους, κανείς δεν τους ψάχνει. Οι κυβερνητικοί κόβουν συντάξεις, επιδόματα και μισθούς και οι αντικυβερνητικοί ζητάνε να τα αφήσουμε όλα ως έχουν στο δημόσιο και να αρχίσουμε να σκάβουμε μήπως βρούμε λίρες της Κατοχής ή πετρέλαια. Σε μια επιχείρηση όμως – και το ταμείο μιας χώρας είναι επιχείρηση – το θέμα δεν είναι να κόβεις από όλους συνεχώς «κάτι» αλλά να βρεις τους κλέφτες, τους άχρηστους και τους σπάταλους.

Στη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία του κόσμου, στην Delta Air Lines, έπρεπε πρόσφατα να κάνουν περικοπές. Έκατσαν λοιπόν και υπολόγισαν ότι αν άλλαζαν προμηθευτή φιστικιών θα γλύτωναν κάθε χρόνο μισό εκατομμύριο δολάρια. Το έκαναν αλλά δεν έφτανε. Συνέχισαν, «αδυνατίζοντας» κατά 28 γραμμάρια κάθε μπριζόλα που πρόσφεραν στους επιβάτες τους. Και από εκεί γλύτωσαν άλλα 250.000 δολάρια ετησίως. Παράλληλα έκοψαν και από μια φράουλα σε κάθε σαλάτα που πρόσφεραν στην πρώτη θέση εξοικονομώντας έτσι, άλλα 210.000 δολάρια ετησίως.  Έτσι κάνουν λοιπόν οι επιχειρήσεις. Αν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης, ο Τσίπρας και η Παπαρήγα έπιαναν πέντε «σπάταλους αξιωματούχους» σε κάθε μια από τις 56 εκλογικές περιφέρειες, κάθε χρόνο θα γλυτώναμε 500 εκατομμύρια ευρώ. Αν έπιαναν δέκα, ένα δις ευρώ. Το ξέρω είναι μπακαλίστικος ο υπολογισμός, λιγότερο όμως μπακαλίστικος από αυτόν που κάνουν τις τελευταίες εβδομάδες οι αρχηγοί ψάχνοντας απεγνωσμένα για 11.5 δις.

Οι οριζόντιες περικοπές είναι άδικες και οδηγούν τους έντιμους και εργατικούς στο να πουν «αι σιχτίρ» αλλά και τα πετρέλαια δεν σώζουν. Δεν έσωσαν ούτε καν τον σύντροφο Χριστόφια. Τα πρώτα βαρέλια πετρέλαιο θα βγουν, λέει, σε 15 χρόνια μετά την έναρξη των γεωτρήσεων. Μέχρι τότε οι Κύπριοι αδελφοί πρέπει να κάνουν περικοπές στα ταπεινά χαλούμια.

Από το protagon.gr:  http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=17404

ΠΡΩΤΑ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ

Όλοι ετοιμάζουν «τάσεις» μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν μας κάνει πρόταση για τον τρόπο που θα πρέπει να λειτουργεί η παράταξη και το κόμμα.
Εδώ και καιρό, έχουμε βομβαρδιστεί από μια σειρά δηλώσεων από πρωτοκλασάτους, αλλά και ανακοίνωση τάσεων και ομάδων μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Κανείς, όμως, δεν μας έχει δώσει την αίσθηση ότι μιλάει για την ίδια την παράταξη, για το πως πρέπει να λειτουργεί το κόμμα.
Τυχαίο; Όχι φυσικά, γιατί ποτέ δεν συνδέθηκαν επί της ουσίας με το κόμμα και ας ήταν αυτό, όπως και τα μέλη και οι φίλοι, που τους έδωσαν το δικαίωμα να μιλούν και να τους ακούει ένα κομμάτι της κοινωνίας.
Και αν βρεθούν αντιμέτωποι με κριτική, τότε με μια δήλωση του τύπου ότι όσοι μιλούν είναι ,,παιδιά του κομματικού σωλήνα,, θεωρούν ότι απέφυγαν την κριτική.
Άραγε, αισθάνθηκε κανείς από αυτούς την ανάγκη, όταν ασκούσε κυβερνητικά καθήκοντα, παλιότερα η πρόσφατα. να θέσει σε διάλογο μέσα στα όργανα της παράταξης τις κυβερνητικές τους επιλογές. Ή απλά χρησιμοποιούσαν ως προκάλυψη κάποιες συναντήσεις για να νομιμοποιήσουν τις προειλημμένες αποφάσεις τους και να ισχυριστούν στη συνέχεια, ότι έκαναν διάλογο με την οργάνωση;
Τα περισσότερα πρωτοκλασάτα στελέχη συνεχίζουν να μην καταλαβαίνουν ότι οι προσωπικές τους πολιτικές και στρατηγικές οδήγησαν το τελευταίο 6μηνο την παράταξη στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Δηλαδή, σε ένα σημείο που είναι πολύ δύσκολη και η ανασύσταση και η ανασυγκρότηση.
Συνεχίζουν να σχεδιάζουν την επόμενη μέρα, όχι του ΠΑΣΟΚ, αλλά τη δική τους.
Και αναρωτιόμαστε, δεν έχουν καταλάβει ακόμη, ότι δίχως ΠΑΣΟΚ δεν θα υπάρχουν και αυτοί ή συνεχίζουν να πιστεύουν αυτό που πίστεψαν πριν από ένα 9μηνο, ότι αν χρεώσουν τα πάντα στον Γιώργο Παπανδρέου θα περάσουν αλώβητοι την πολιτική και κομματική κρίση.
Οι διπλές εθνικές εκλογές έστειλαν μήνυμα απάντηση και σ αυτό. Εκείνοι, μάλλον, δεν το κατάλαβαν.
Βέβαια, το μέγεθος της αντίληψής τους μας απασχολεί πολύ λίγο, το κεντρικό μας θέμα είναι ότι μαζί με αυτούς, θα είναι υποχρεωμένη να  καταποντιστεί ολόκληρη η δημοκρατική παράταξη.
Δίνοντας απάντηση σε όσους θεωρούν την παράταξη αποκλειστική υπόθεση των ιδίων και των μελλοντικών τους προσωπικών σχεδιασμών, η κίνηση στελεχών του ΠΑΣΟΚ στις οργανώσεις μας, στον ελληνισμό της διασποράς για την οργανωτική και πολιτική ανασύσταση του ΠΑΣΟΚ, καλεί όλα τα μέλη και τους φίλους και στην Ελλάδα, να δώσουμε όλοι μαζί, ενόψει του συνεδρίου, το δικό μας αγώνα.
Αγώνα για την παράταξη, αγώνα για ουσιαστικό ιδεολογικό και πολιτικό διάλογο, αγώνα για την τήρηση και εφαρμογή κανόνων και λειτουργίες στην παράταξη. Αγώνα για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα.


Κίνηση στελεχών ΠΑΣΟΚ στον Ελληνισμό της Διασποράς για την οργανωτική και πολιτική ανασύνταξη του ΠΑΣΟΚ

Από το ΠΑΣΟΚ Του ΚΟΣΜΟΥ http://topasoktoukosmou.blogspot.gr/2012/08/blog-post_8.html