Κατηγορίες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δραστηριότητες Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δραστηριότητες Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

Η ομιλία του Παπανδρέου στο συνέδριο του Ποταμιού

Αγαπητές φίλες,Αγαπητοί φίλοι,

Βρισκόμαστε εδώ, υπό το βάρος σημαντικών εξελίξεων, σε ολόκληρο τον κόσμο.

Θα αποβούν καθοριστικές για το μέλλον της Ελλάδας, της Ευρώπης ολόκληρης.

Σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, πολλοί πια παράγοντες, έθνη, χώρες, επενδυτικά κεφάλαια, ακόμη και ομάδες ακραίων φανατικών, ανταγωνίζονται προκειμένου να λάβουν καλύτερες και ισχυρότερες θέσεις στη διεθνή σκακιέρα.

Ο συνωστισμός συμφερόντων και οι σκληρές συγκρούσεις, περισσεύουν.

Ένας μόνο παράγοντας, απουσιάζει.

Η Δημοκρατία.

Υπονομεύεται η ισχύς του νόμου. Αντικαθίσταται από το νόμο του ισχυρού.

Απειλούνται αρχές, αξίες, ιδανικά – που κατακτήθηκαν με αγώνες γενεών.

Ο ανθρωπισμός, η ισονομία, η αλληλεγγύη.

Απουσιάζει ο σεβασμός σε βασικά αγαθά, στα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, το περιβάλλον.

Ο μεγαλύτερος δημοκρατικός υπερεθνικός οργανισμός, που ήρθε ως αναγκαίο αποτέλεσμα του τελευταίου μεγάλου πολέμου, η ΕΕ, χαρακτηρίζεται από εσωστρέφεια και απουσία οράματος.

Ακόμα χειρότερα, την ώρα που είναι αδήριτη η ανάγκη υπερεθνικών συνεργασιών στην παγκόσμια κοινότητα, η Ευρώπη μαστίζεται από μια παλιά της ασθένεια – ενός αυξανόμενου υπερεθνικισμού.

Απουσιάζει από το διεθνή διάλογο η Ευρώπη, την ώρα που χρειάζεται ο ισχυρός λόγος και ρόλος της, για μείζονα ζητήματα – φτώχεια, αναλφηβητισμός, φορολογικοί παράδεισοι, συνθήκες εργασίας, αναμόρφωση χρηματοπιστωτικού συστήματος, λειτουργία του διαδικτύου και βεβαίως, αιματηρές συγκρούσεις.

Τώρα, που διεξάγεται σκληρός αγώνας σε ολόκληρο τον κόσμο για το ποιες αρχές και ποιον χαρακτήρα θα υιοθετήσει η παγκόσμια διακυβέρνηση.

Χωρίς την ομπρέλα της συλλογικής ανιτμετώπισης των μεγάλων ζητημάτων αλλά και της προστασίας των Ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στις ραγδαίες παγκόσμιες εξελίξεις – ρόλο που θα έπρεπε να παίξει η Ένωση -,

μόνο οι χώρες που διαθέτουν εμπεδωμένους και λειτουργούντες δημοκρατικούς θεσμούς και χαρακτηρίζονται από ισχυρή κοινωνική συγκρότηση, με κοινωνικό κεφάλαιο εμπιστοσύνης, θα μπορέσουν να βγουν ισχυρές, να αντέξουν τις κρίσεις.

Και εμείς, εδώ, αντί να εμπεδώνουμε ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, που απαλλάσσουν τον Ελληνικό λαό από το πελατειακό, κοστοβόρο και αναποτελεσματικό κράτος, ταλανίζουμε εαυτούς με άγονες αντιπαραθέσεις ακόμη και διχασμούς.

Η Ελλάδα φαίνεται παραδομένη στο λαϊκισμό και στις μικρόνοες σκοπιμότητες, που μας «μικραίνουν» όλους.

Εγκλωβίζουμε τον πολιτικό διάλογο στη δαιμονοποίηση, τη συνομοσιολογία, την αναζήτηση εξιλαστήριων θυμάτων.

Αναζητούμε έξωθεν σωτήρες ή δήθεν υπεύθυνους – «φταίχτες» -, για τα δικά μας προβλήματα, τα δικά μας λάθη.

Έτσι, αρνηθήκαμε αλήθειες, γίναμε εύκολη λεία προσώπων και κομματικών σχηματισμών, που έπλαθαν μύθους και εκμεταλλεύτηκαν τον πραγματικό μας πόνο.

Προσέφεραν απατηλά καταφύγια, μαγικές λύσεις, με κομματικές ή ιδιοτελείς σκοπιμότητες.

Μείναμε στη μοιρολατρεία.

Και όλα αυτά, ενώ θα έπρεπε να αναμετρηθούμε με τα πραγματικά και μεγάλα διακυβεύματα που αφορούν το λαό και τη χώρα.

Δεν μας αξίζει αυτό – Γιατί η Ελλάδα έχει δυνατότητες – ναι, έχει πλούτο.

Το διαπιστώνω συγκρίνοντας τα προτερήματά μας όπου και αν βρίσκομαι στην υφήλιο.

Έλλειμμά μας, είναι η δημοκρατική, διαφανής, αποτελεσματική διακυβέρνηση.

Που σέβεται τον πλούτο του Ελληνικού λαού.

Την τελευταία περίοδο, είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε σημαντικά σημεία του πλανήτη. Κίνα, Ινδία και σήμερα έρχομαι εδώ, μετά από μια σειρά συναντήσεων στην Ευρώπη.

Από παντού έρχεται το ίδιο μήνυμα.

Προσοχή, κίνδυνος.

Δεν κινδυνολογώ. Ποτέ δεν το έκανα.

Αισθάνομαι την ανάγκη να πράξω το χρέος μου, να μιλήσω όπως πάντα με τη γλώσσα της αλήθειας.

Δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια να συνεχίζουμε να πλάθουμε άλλοθι για να μην αλλάξει το κράτος.

Εγκυμονούνται σοβαροι κίνδυνοι για την πορεία και το μέλλον του λαού μας – της χώρας μας.

Είναι πια απόλυτη ανάγκη να σπάσουμε τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου με την αποφυγή της ανάληψης πολιτικού κόστους και ευθύνης.

Να βάλουμε τέλος στη λογική, κάθε κόμμα που έρχεται στην εξουσία να βλέπει το κράτος σαν λάφυρο για ιδιοποίηση.

Είναι φαινόμενο που υποδεικνύει εθισμό σε μια καταστροφική για τη χώρα εμμονή, αλλά και σε μια διαλυτική για την κοινωνία μας αντίληψη.

Απαιτείται γενναιότητα.

Και ανάληψη ευθύνης.

Πολύ περισσότερο, που σήμερα, ουδείς δικαιούται να υποστηρίξει ότι δεν γνωρίζει.

Όλα πια, είναι γνωστά.

Αγαπητές φίλες,

Αγαπητοί φίλοι,

Κοινός τόπος είναι πια, ότι είναι πολλά τα ανοιχτά μέτωπα.

Δεν μπορεί να κυριαρχήσει η αμηχανία.

Σημειώνω ότι, και εδώ, και στην ΕΕ, επικράτησε για μεγάλο διάστημα μια αντίληψη παραίτησης ενώπιον του προσφυγικου ζητήματος, λες και η παγκόσμια ιστορία δεν γράφτηκε και με την μετακίνηση των πληθυσμών.

Δεν είναι δυνατόν να δαιμονοποιούμε την ανάγκη του ανθρώπου, ούτε να την ξορκίζουμε.

Ούτε και μπορούμε εδώ να υπεκφεύγουμε, προβάλλοντας ως επιχείρημα – για τις δικές μας ανακολουθίες στην αντιμετώπιση της γενικότερης κρίσης που βιώνει η χώρα – το προσφυγικό.

Αντιθέτως, η αξιοπιστία μας, στο πρώτο, θα βοηθήσει καθοριστικά και στο δεύτερο.

Το γενικό συμπέρασμα από τις συζητήσεις που έχω με Ευρωπαίους Επιτρόπους και εκπροσώπους των θεσμών, είναι ότι, σε πολλά και διαφορετικά μέτωπα κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε δεινή θέση.

Οι εξελίξεις, θα είναι ραγδαίες – το διακύβευμα, τεράστιο.

Ας δράσουμε άμεσα.

Ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός, εμπνεόμενος και από τα λάθη των προκατόχων του, αλλά και από δικά του κρίσιμα σφάλματα, λειτουργεί ως μέρος της κρίσης, όχι ως μέρος της λύσης.

Έτσι, επέτεινε τη δυσχερή διαπραγματευτική θέση της χώρας.

Όμως, στο σημείο που βρισκόμαστε, προέχει – και αυτό αποτελεί ευθύνη όλων, πρωτίστως βεβαίως αυτού που έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης του τόπου, να υπάρξει η ελάχιστη έστω, αλλά ουσιαστική εθνική συνεννόηση σε μια σειρά από ζωτικά θέματα εθνικής σημασίας.

Από την εμπειρία μου ξέρω ότι κανείς δεν μπορεί μόνος του να αντιμετωπίσει τόσα ανοιχτά μέτωπα.

Πώς θα μπορούσε;

Τις προσφυγικές ροές, που θα υπάρχουν για χρόνια ως αποτέλεσμα ενός άγριου πολέμου στη γειτονιά μας.

Την εξεύρεση της καλύτερης δυνατής και βιώσιμης λύσης για το ασφαλιστικό, όταν η ανεργία ξεπερνά το 25%.

Μια κοστοβόρα αγροτική παραγωγή που χρειάζεται να αναμορφωθεί για να επιβιώσει στις διεθνείς αγορές.

Αυτά είναι τα ελάχιστα.

Αγαπητές φίλες,

Αγαπητοί φίλοι,

Η εθνική συνεννόηση δεν αναιρεί τις ιδεολογικές διαφορές.

Όμως, υπάρχουν τα αυτονόητα. Και χρειάζεται μια επανάσταση του αυτονόητου.

Δεν μιλώ μόνο για τα τρέχοντα.

Μιλώ και για τα ζητήματα, που συνδέονται και με τις αιτίες της κρίσης που πέρασε και συνεχίζει να περνά η Ελλάδα.

Έτσι ώστε, να γίνουμε επιτέλους μια λειτουργική δημοκρατία.

Μπορεί τα κόμματα να διαφωνούμε στο ποιοι πρέπει να πληρώνουν φόρους και πόσο, αλλά μπορούμε κάλλιστα να συμφωνήσουμε στο πώς θα παταχθεί η φορολογική πολυνομία και ανομία.

Μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι πρέπει να υπάρχει λειτουργικό πλαίσιο για τις εγχώριες και ξένες επενδύσεις, που δεν θα αλλάζει από την επόμενη κυβέρνηση.

Μπορεί να διαφωνούμε στο ρόλο που πρέπει να έχει το δημόσιο στην οικονομία, αλλά μπορούμε κάλλιστα να συμφωνήσουμε στο ότι πρέπει να λειτουργεί ηλεκτρονικά, με διαφάνεια, διαύγεια, λογοδοσία, αξιοκρατία.

Μπορεί να διαφωνούμε στο πώς πρέπει να λειτουργεί η δημόσια υγεία. Σίγουρα όμως μπορούμε να συμφωνήσουμε στην ανάγκη πλήρους σεβασμού του κάθε ευρώ που δαπανάται εκεί.

Απαιτείται διάλογος – συνεννόηση.

Είναι μείζον ζήτημα, η διαμόρφωση ενός ελάχιστου σταθερού πολιτικού περιβάλλοντος συνεννόησης.

Είτε μιλούμε για διαπραγμάτευση, είτε για την εικόνα της χώρας στα μάτια ενός επενδυτή ή των εταίρων μας.

Πολύ περισσότερο, στα μάτια κάθε ειλικρινούς φίλου.

Είναι καθοριστικό πολιτικό αλλά και πολιτισμικό μέγεθος.

Και μπορούμε – ο πολίτης, η κοινωνία συλλογικά, μπορούμε και πρέπει να ξεφύγουμε από τη μοιρολατρεία.

Μπορούμε να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας.

Εκτός αν είναι τόσο ισχυρά τα συμφέροντα – αυτά που βολεύονται με αυτή την κατάσταση – και έχουν αλώσει τα κόμματα, έχουν ευνουχήσει τη δημοκρατία μας.

Αγαπητές φίλες,

Αγαπητοί φίλοι,

Εθνική συνεννόηση δεν σημαίνει κατάργηση των ιδεολογικών διαφορών.

Εμείς πιστεύουμε ότι, για να βγει και η Ευρώπη και η Ελλάδα από τη σημερινή κρίση, χρειάζεται περισσότερη Δημοκρατία.

Και ακόμη περισσότερη Σοσιαλδημοκρατία.

Σοσιαλδημοκρατία, που δεν ταυτίζεται με τον συγκεντρωτικό κρατισμό, που αντιστέκεται στην προσπάθεια κατάργησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, που μάχεται τον στείρο εθνικισμό, που προλαμβάνει την αύξηση των ανισοτήτων.

Μια σοσιαλδημοκρατία που έχει αίσθηση του τι γίνεται στον κόσμο και επενδύει στην καινοτομία και τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.

Τώρα που βιώνουμε τις επιπτώσεις της μακρόχρονης κυριαρχίας της συντηρητικής Ευρώπης, είναι η ώρα να θυμηθούμε τι κέρδισαν οι κοινωνίες μας από τη σοσιαλιστική Ευρώπη.

Κι αυτό, για να μην ξεχνάμε ότι έχουν σημασία και οι διαφορές των χρωμάτων και οι αποχρώσεις.

Και η Ευρώπη δεν θα έχει μέλλον αν μείνει μόνο Ευρώπη των αγορών.

Για μας, η αντιμετώπιση της κρίσης, οι μεταρρυθμίσεις, οι μεγάλες αλλαγές, πρέπει να έχουν προοδευτικό πρόσημο.

Γι” αυτό, είναι ώρα να αναφερθώ – και να κλείσω με αυτό, στα όσα παρακολουθούμε στον λεγόμενο προοδευτικό χώρο.

Αγαπητές φίλες,

Αγαπητοί φίλοι,

Επειδή ο προοδευτικός χώρος στην Ελλάδα είναι κατακερματισμένος, πληθαίνουν και οι πρωτοβουλίες για ενότητα.

Όλοι συμφωνούμε ότι ο κατακερματισμός είναι αρνητικό φαινόμενο.

Όμως, για να προχωρήσουμε σε μια κοινή πορεία, πρέπει να παραδεχτούμε ότι, σε πολλές περιπτώσεις, η διαίρεση δεν έγινε για επουσιώδεις και επιφανειακους λόγους.

Έγινε γιατί υπήρχαν ουσιώδεις διάφορες πολιτικής ιδεολογίας και πρακτικής.

Μπορώ, για παράδειγμα, να σας διαβεβαιώσω ότι, η κυβέρνηση της οποίας είχα την τιμή να ηγούμαι, δεν έπεσε λόγω της αναγκαίας λιτότητας, αλλά γιατί δεν βρέθηκαν όλοι στο ίδιο μετερίζι την ώρα των μεταρρυθμίσεων και των συγκρούσεων με κατεστημένα συμφέροντα.

Ως Προεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, παρακολούθησα πολλές αντίστοιχες προσπάθειες συνένωσης του προοδευτικού χώρου, σε διάφορες χώρες.

Δεν είναι καθόλου εύκολη η επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Από την πείρα μου στο διεθνές πεδίο, γνωρίζω ότι, όταν οι προσωπικές ή ιδεολογικές διαφορές είναι μεγάλες, αποτυγχάνει η συζήτηση για τη δημιουργία ενός «κόμματος – κολάζ» μέσα από διεργασίες κορυφής και ατέλειωτες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις.

Είναι βέβαιο ότι, κάτι τέτοιο, ούτε από τους πολίτες θα εκτιμηθεί.

Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται είναι να κάτσουν όλοι ισότιμα, με την αυτονομία τους γύρω από ένα ΤΡΑΠΕΖΙ και να κάνουν έναν οργανωμένο διάλογο για την επίτευξη μιας συμφωνίας σε δέκα βασικά σημεία και στόχους.

Αυτό που πρωτεύει, είναι το πολιτικό πρόταγμα.

Όλα τα άλλα, έπονται.

Και όλα, δεν μπορεί παρά να προκύπτουν από το διάλογο.

Τίποτα προαποφασισμένο ή προαπαιτούμενο, πολύ περισσότερο, αν αυτό εξυπηρετεί σκοπιμότητες.

Ούτε και μπορεί να υπάρχει διγλωσσία, σε θέσεις και πρακτικές.

Έτσι, δημιουργούνται σκιές, που λαβώνουν τις ψυχές των ανθρώπων.

Και στον προοδευτικό χώρο, οι ψυχές των ανθρώπων είναι σεβαστές, γιατί οι άνθρωποί μας, συμμετέχουν με τις ψυχές τους.

Και επειδή κάποιοι μπορεί να προβάλλουν το επείγον του πράγματος, επικαλούμενοι κάποιες εξελίξεις, ας προσθέσω – εν είδη παραδείγματος και μόνο, μια σκέψη που έχω δει να λειτουργεί αλλού.

Εφόσον υπάρξει πολιτικό αποτέλεσμα από αυτόν τον ειλικρινή διάλογο γύρω από ένα ΤΡΑΠΕΖΙ, τότε, πριν τις εκλογές, μέσα από προκριματικές εκλογές, οι συμμετέχοντες επιλέγουν έναν υποψήφιο Πρωθυπουργό που όλοι δεσμεύονται να στηρίξουν.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ένα τέτοιο ΤΡΑΠΕΖΙ για την Ενότητα, που δεν στοχεύει στην τεχνητή απορρόφηση κάποιων δυνάμεων από άλλες, αλλά στην ουσιαστική διερεύνηση ενός πλαισίου κοινής αποδοχής, θα αποτελούσε ένα γενναίο και ουσιαστικό βήμα μπροστά.

Αυτό το γενναίο βήμα χρειάζεται, γιατί μόνο έτσι μπορεί να πειστούν οι πολίτες πως το όποιο εγχείρημα δεν έχει απλώς τακτικούς εκλογικούς στόχους.

Ούτε και υποκύπτει σε σκοπιμότητες.

Αλλά υπηρετεί το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον και αποτελεί απάντηση στο πραγματικό διακύβευμα που αφορά το λαό και τη χώρα.

Την οριστική, εκ βάθρων Αλλαγή της χώρας.

Το οριστικό τέλος στο παρασιτικό πελατειακό πολιτικο-οικονομικό σύστημα, που απομυζά τον πλούτο του Ελληνικού λαού, αποδυναμώνει τις δυνατότητες και τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, τροφοδοτεί τις αδικίες και εντείνει τις ανισότητες.

Αυτή είναι η μοναδική στρατηγική επιλογή των πραγματικών προοδευτικών δυνάμεων, γιατί είναι η μοναδική που απαντά στο μεγάλο δικύβευμα που έχουμε χρέος να φέρουμε σε πέρας.

Και από αυτό θα κριθούμε.

Με αυτές τις σκέψεις και λαμβάνοντας υπόψη ότι, αυτή η συνάντησή σας, γίνεται σε μια περίοδο κρίσιμη, για τους λόγους που προανέφερα, εύχομαι ειλικρινά καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας, επ” οφελεία του Ελληνικού λαού και της χώρας.

http://www.npress.gr/

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015

Κεντρικός ομιλητής σε ημερίδα με θέμα «Ειρήνη και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο» ο Γ. Παπανδρέου

Κεντρικός ομιλητής σε ημερίδα που διοργανώνεται από τη Διεθνή Οργάνωση Στρατηγικών Μελετών και το Πανεπιστήμιο του Κεντ με θέμα: «Ειρήνη και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο», θα είναι ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γ. Παπανδρέου.

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε σήμερα Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, στην Άγκυρα.

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

Παπανδρέου απόψε από τη Θεσσαλονίκη: «Ερχόμαστε γιατί πιστεύουμε στην κρίση του λαού!» #tokinima #vellideio




Αναδημοσιεύουμε την αποψινή οραματική και ταυτόχρονα ιστορική ομιλία του Προέδρου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών Γιώργου Παπανδρέου από το Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης


Φίλες και φίλοι,


Το ΚΙΝΗΜΑ μας αγκαλιάζει και τη Θεσσαλονίκη!

Αγκαλιάζει όλη τη Μακεδονία!

Σήμερα κάνετε τη δική σας παθιασμένη δημοσκόπηση!



Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη σημερινή σας παρουσία.



Η δέσμευσή σας στον αγώνα μας αποτελεί την καρδιά που δίνει ζωή στο ΚΙΝΗΜΑ μας.



Η καρδιά αυτή χτυπάει δυνατά!



Το ΚΙΝΗΜΑ γεννιέται πάνω σε αξίες και τίποτα δεν το σταματά!



Θέλουν να μας απογοητεύσουν;


Αδύνατο!


Παθιαζόμαστε ακόμα περισσότερο!



Θέλουν να μας φιμώσουν, όπως με τον τηλεοπτικό χρόνο;


Ματαιοπονούν!


Τώρα ήρθε η ώρα να ακουστεί η δική μας φωνή!



Θέλουν να μας λυγίσουν;


Να το ξεχάσουν!


Εμείς πεισμώνουμε ακόμη περισσότερο!



Κάθε ψήφος στο ΚΙΝΗΜΑ είναι ψήφος για την αυτονομία της πολιτικής.



Κάθε ψήφος στο ΚΙΝΗΜΑ είναι ψήφος για την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και μόνο!


Κανενός άλλου!



Για αυτό κανείς δεν θα μας χαριστεί!



Κανείς ισχυρός δεν θα μας χαϊδέψει!



Ε, λοιπόν, δεν τους έχουμε ανάγκη!



Η δύναμη στο ΚΙΝΗΜΑ είναι μόνο οι πολίτες!



Αυτούς και μόνο αυτούς θα υπηρετούμε στη Βουλή από τις 25 του Γενάρη!



Το ΚΙΝΗΜΑ μας γεννήθηκε για να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα.



Ένα μήνυμα που λέει ότι μπορεί να υπάρξει Πολιτική, με Π κεφαλαίο, χωρίς εξαρτήσεις!



Ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε την Μεταπελατειακή Ελλάδα.



Μια Ελλάδα Αξιών, Δικαιοσύνης και Δημιουργίας.



Με κανόνες που ισχύουν για όλους και τηρούνται από όλους – με πρώτο το ίδιο το κράτος.



Με Θεσμούς που προστατεύουν δικαιώματα, όχι τα προνόμια των λίγων και ισχυρών.



Για να μην χρειάζεται ο πολίτης, ο επιχειρηματίας, ο άνεργος, να ψάχνει τον πάτρονά του για να δει στον ήλιο μοίρα.



Διότι αυτή είναι η πραγματική εξάρτηση.



Η πελατειακή εξάρτηση στην Ελλάδα είναι ένα σύστημα πατρόνων και Μέσων.



Που αντί να αναδεικνύει τις πραγματικές δυνατότητες του κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας, τον αναγκάζει και την αναγκάζει να σκύβει το κεφάλι για να υπηρετεί τα μικρότερα ή μεγαλύτερα συμφέροντα κάποιων κατεστημένων.



Αυτό είναι το βάθος της εξάρτησης, που μας δημιούργησε και την εξάρτηση σήμερα από τους δανειστές στο εξωτερικό.



Αυτή η πελατειακή εξάρτηση είναι η «ρίζα του κακού».



Εμείς θα την ξεριζώσουμε!



Το μήνυμα και από την Θεσσαλονίκη προς όλες τις κατευθύνσεις είναι ένα:


Από την Κυριακή 25 Γενάρη,


Με το δικό σας πάθος,


Τον δικό σας παλμό,


Βάζει την υπογραφή της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο μία νέα Πολιτική Δύναμη!



Μία Δύναμη Προόδου, Αξιών, Δημοκρατίας, Σοσιαλισμού.



Δύναμη που θέλει να εγγυηθεί την πορεία της Ελλάδας προς τα μπρος!



Δύναμη που δεν θα αφήσει κανέναν να πάει τη χώρα πίσω!



Και αυτή η υπογραφή θα γράφει «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ»!


Το όνομά μας!


Σηκώστε το ΚΙΝΗΜΑ μας όσο ψηλότερα γίνεται!


Για την Ελλάδα!


Για το σήμερα και το αύριο!



Θέλουμε πολιτικούς που πιέζουν για προοδευτικές αλλαγές ή πολιτικούς που δεν θέλουν να αλλάξουν τίποτα;



Η παρουσία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας στη Βουλή θα επιβάλλει την πολιτική της πραγματικής αλλαγής.



Θα επιβάλει την επανάσταση του αυτονόητου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.



Άλλοι κοιτάνε παιχνίδια εξουσίας, εμείς πονάμε και μιλάμε για την ουσία, για την Ελλάδα!



Το αποδείξαμε, το ξέρετε, μαζί σηκώσαμε βάρος που δεν μας ανήκε, αλλά το κάναμε για την πατρίδα.


Με αυτήν την συνέπεια και αποφασιστικότητα μιλάμε για τις μεγάλες αλλαγές.


Αυτές που ξεκινήσαμε, αυτές που ζήτησε ο ελληνικός λαός, αυτές πρέπει να γίνουν παντού και κανένας δεν ασχολείται δυόμιση χρόνια τώρα!



Θέλουμε αυτοδυναμίες ή συνεργασία;



Μόνο η παρουσία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας στην Βουλή θα επιβάλλει τη συνεργασία για την πρόοδο.


Με σταθερή και ασφαλή πορεία της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.



Κανένα κόμμα δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνο του.


Το έργο που πρέπει να γίνει, θέλει πολλές πλάτες.



Φίλες και φίλοι,



Ξέρετε καλά ότι δεν υπάρχει ούτε λεπτό για χάσιμο.



Σαρώνουμε όλη την Ελλάδα, σπίτι – σπίτι, προβάλλοντας τους πέντε λόγους γιατί το ΚΙΝΗΜΑ μας αξίζει την ψήφο των Ελλήνων:



Πρώτον, γιατί η χώρα χρειάζεται πολιτικούς και πολιτικές δυνάμεις που βάζουν πρώτα την Ελλάδα και τους πολίτες της.


Που έχουν αποδείξει ότι δεν υπολογίζουν κανένα προσωπικό ή πολιτικό κόστος μπροστά στο πατριωτικό τους καθήκον.


Όπως κάναμε εμείς το 2009.



Δεύτερον, γιατί η χώρα χρειάζεται κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των δυνάμεων της προόδου.


Που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης με γενναίες πράξεις!


Που έχουν αποδείξει ότι δεν διστάζουν να συγκρουστούν με τα κακώς κείμενα!


Ότι «σπάνε αυγά» στην πράξη, όχι στα λόγια.



Τρίτον, γιατί η χώρα χρειάζεται πολιτικές δυνάμεις με καθαρή πολιτική ταυτότητα.


Καθαρές κουβέντες.


Όχι θολά νερά για να μας αγαπάνε όλοι.


Στο ΚΙΝΗΜΑ μας ξέρουμε ποιοι είμαστε.


Είμαστε Δημοκράτες και Σοσιαλιστές!


Και αυτό είναι εγγύηση για όποια κυβερνητική ή άλλη συνεργασία σε ξεκάθαρο προοδευτικό πλαίσιο.


Εμείς δεν θα γίνουμε «πατερίτσα» και παρακολούθημα κανενός, για μερικές καρέκλες και οφίτσια!


Και σίγουρα όχι ουραγός μιας δεξιάς πολιτικής και κυβέρνησης.


Εμείς δεν πρόκειται να ταυτιστούμε με καμία συντήρηση!


Εμείς θα επιβάλουμε προγραμματικό πλαίσιο προοδευτικών αλλαγών στη βάση των αρχών και αξιών μας.



Τέταρτον, γιατί η χώρα θα πάει μπροστά χτίζοντας επάνω σε γερά θεμέλια.


Και αυτές είναι οι αλήθειες των γεγονότων.


Όχι η συνομωσιολογία και οι μύθοι που κρύβουν τα πραγματικά αίτια της κρίσης.


Η φωνή του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας, είναι φωνή εμπειρίας.


Είναι φωνή γνώσης για τα πραγματικά γεγονότα εντός και εκτός της Ελλάδας.


Γεγονότα που πρέπει όλοι να έχουμε στο μυαλό μας, ώστε να μην ξαναδούμε ποτέ ξανά τη χώρα μας στο χείλος του γκρεμού!



Και πέμπτον, γιατί με το ΚΙΝΗΜΑ μας δίνουμε φωνή και δύναμη στους χιλιάδες πολίτες, μέσα από την δικιά μας ξεχωριστή φιλοσοφία της συμμετοχικής δημοκρατίας, της άμεσης Δημοκρατίας, της αυτοοργάνωσης, της προσφοράς και διαβούλευσης.



Πιστεύουμε ότι ο λαός έχει δικαίωμα να εκφραστεί στα μεγάλα ζητήματα, όχι μόνο στα μικρά.



Ενώ του στερήθηκε αυτό το δικαίωμα με τη λυσσαλέα αντίδραση από τόσα κέντρα όταν προτείναμε το Δημοψήφισμα για το Πρόγραμμα Προσαρμογής.



Είναι ακριβώς αυτή η βαθιά δημοκρατική μας πίστη που μας εμπνέει.



Μας έριξαν επειδή ζητήσαμε την κρίση του λαού.


Ερχόμαστε γιατί πιστεύουμε στην κρίση του λαού!



Ο δικός μου ρόλος είναι ακριβώς να διασφαλίσω αυτή την πλατιά συμμετοχική και δημοκρατική διαδικασία ανασυγκρότησης του ευρύτερου χώρου των δημοκρατών και σοσιαλιστών στην χώρας μας.



Εμείς με συνέπεια καλούμαστε - να ανασυντάξουμε όλοι μαζί τις προοδευτικές δυνάμεις – και μαζί την Ελλάδα.



Να χτίσουμε μαζί την νέα πολιτική στέγη των αξιών μας.



Κάνουμε μαζί το επόμενο βήμα στην ιστορική διαδρομή των δυνάμεων της προόδου, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού στην Ελλάδα!



Δεν επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο του βολέματος σε μια βουλευτική έδρα.


Επιλέγουμε το δύσκολο δρόμο μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες!


Όπως ο Αντρέας το 1974!


Ενάντια στο κομματικό κατεστημένο!



Φίλες και φίλοι,



Σε αυτή την προεκλογική περίοδο θα τα πούμε όλα.


Τώρα είναι η σειρά μας να μιλήσουμε για το παρελθόν.


Τώρα θα ακουστεί η δική μας φωνή.



Γεγονότα.
Όχι μύθους.
Γεγονότα.
Πολλοί το απαιτούν.



Και το απαιτούν όχι μόνο για την αποκατάσταση της αλήθειας.


Αλλά ακόμα περισσότερο για να καταλάβουμε όλοι τι πρέπει να αποφύγουμε ή να επιδιώξουμε για να μην ξαναδούμε ποτέ τη χώρα μας χρεοκοπημένη να ζητάει δανεικά!



Κρατήστε λοιπόν καλά στο μυαλό σας τα εξής και πείτε τα παντού:



Πρώτο γεγονός.


Αν δεν είχε προηγηθεί η πορεία της χώρας προς το χάος την περίοδο 2004-2009, ο τόπος δεν θα χρειαζόταν ποτέ Μνημόνιο.
Και αυτό το ξεχνά και η δεξιά συντήρηση αλλά και η συντηρητική Αριστερά που συγκαλύπτει εκείνη την περίοδο.
Δεν τους βολεύει η αλήθεια.
Θα την ακούσουν!



Δεύτερο γεγονός,
Εμείς, κάναμε το πατριωτικό μας καθήκον βάζοντας πάνω από όλα την Ελλάδα.
Πήραμε αναγκαστικά αποφάσεις αντιδημοφιλείς αλλά σωστές για τη χώρα.



Αποφάσεις που τελικά δικαιώθηκαν και από τις εξελίξεις, όπως στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, και την Κύπρο,
και από αυτούς που τις πολεμούσαν λυσσαλέα.



Τρίτο γεγονός.


Πολλές αποφάσεις που πόνεσαν τον κόσμο δεν θα χρειαζόταν ποτέ να τις πάρουμε,
δεν θα τις παίρναμε ποτέ,
αν οι εμπρηστές της χώρας δεν την είχαν αφήσει ήδη χρεοκοπημένη.
Και με ένα δημόσιο διαλυμένο, τελείως ανήμπορο να κατανείμει βάρη με δίκαιο τρόπο.



Κρατήστε μόνο ένα στοιχείο.


Πέρα από τους τόκους για παλαιότερα δάνεια, το 2009 το δημόσιο ξόδευε 24-25 δισεκατομμύρια περισσότερα από όσα εισέπραττε.
Αυτό ήταν το πρωτογενές έλλειμμα.


24-25 δισ.



Ήταν δέκα φορές ο ΕΝΦΙΑ, φίλες και φίλοι!


Δέκα φορές.


Ήταν περισσότερο από όσο κόστιζαν όλοι οι μισθοί στο δημόσιο για ένα χρόνο!



Εκεί μας είχαν καταντήσει!


Δεν βολεύει η αλήθεια τους εμπρηστές της χώρας και το συντηρητικό κατεστημένο που τους υπηρέτησε;
Θα την ακούσουν.



Τέταρτο γεγονός.


Αν οι πατριωτικές επιλογές μας και κυρίως το κύμα προοδευτικών αλλαγών της περιόδου 2009-2011 είχαν διακομματική στήριξη,
όπως είχαμε ζητήσει,
σήμερα η χώρα θα είχε ήδη διαβεί τον κάβο,
θα είχε ξεπεράσει την ανασφάλεια.
Θα είχε ανασάνει.



Αυτό απέδειξε η Ιρλανδία. Αυτό απέδειξε η Πορτογαλία.
Εκεί υπήρξε συναίνεση έστω στα βασικά και τα κατάφεραν.



Στην Ελλάδα, όταν εμείς κάναμε το πατριωτικό μας καθήκον μέσα στο γήπεδο,
αυτοί που την χρεοκόπησαν καθόντουσαν στην εξέδρα και μας έριχναν πέτρες!



Εμείς σκεφτόμασταν τη χώρα, αυτοί σκεφτόντουσαν το κόμμα τους.



Καπηλευτήκαν την οργή του κόσμου για να την στρέψουν εναντίον μας!


Κι αυτό είναι όχι άλλη μια "αλήθεια".
Αυτά είναι πραγματικά γεγονότα.
Δεν τους βολεύουν;
Θα τα ακούσουν!



Πέμπτο γεγονός.



Η συντηρητική δεξιά ηγεσία και όσοι ταυτίστηκαν μαζί της,
αποδόμησαν αντί να προωθήσουν το μεταρρυθμιστικό έργο που παρέλαβαν.



Απέτυχαν να οδηγήσουν την Ελλάδα στην προγραμματισμένη εδώ και τρία χρόνια έξοδο από το Πρόγραμμα.



Και όταν κατάλαβαν ότι απέτυχαν, τι έκαναν;


Σκηνοθέτησαν και αυτοί τη φυγή τους!


Όπως οι εμπρηστές της χώρας το 2009!


Πέταξαν την καυτή πατάτα στον όποιο επόμενο.



Βύθισαν και πάλι τον τόπο στην ανασφάλεια, παίζοντας μικροκομματικά παιχνίδια στην πλάτη της χώρας.



Εμείς ποτέ δεν παίξαμε τη χώρα στα ζάρια, όπως έκαναν.



Είναι κυριολεκτικά απαράδεκτο,
μετά από όσα περάσαμε 5 χρόνια τώρα,
μετά από τόση προσπάθεια,
τόσες θυσίες,
να ακούμε ξανά για έξοδο από το ευρώ.



Βαρύτατες οι ευθύνες της κλειστής ομάδας που κυβέρνησε τα τελευταία δυόμιση χρόνια.



Φίλες και φίλοι,



Είμαστε απέναντι στην συντηρητική δεξιά ηγεσία και όσους ταυτίστηκαν μαζί της -
αντί να συνεργαστούν επί ίσοις όροις.



Αλλά και απέναντι στην αριστερή συντήρηση.


Γιατί δεν ήταν μόνο η δεξιά συντήρηση που πετούσε πέτρες από την εξέδρα.



Βαρύτατες ευθύνες έχει και η ηγεσία της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης.



Είμαστε απέναντι σε όσους υπηρετούν την πελατειακή λογική, και σε όσους υπηρετούν ένα συγκεντρωτικό κομματικό κρατισμό.



Λέμε ότι πρέπει να συνεχιστεί το έργο δημοκρατικών, συμμετοχικών, αποκεντρωτικών, προοδευτικών αλλαγών της περιόδου 2009-2011.



Αυτό το έργο που διακόπηκε.



Γιατί η χώρα δεν πρόκειται να φύγει οριστικά από την ανασφάλεια, δεν πρόκειται να ανακάμψει οριστικά, αν δεν αλλάξει οριστικά.



Αν δεν αλλάξει συθέμελα, στη βάση αρχών και αξιών για μία σύγχρονη λειτουργική δημοκρατία.



Κι αυτό είναι δική μας ευθύνη, κανενός άλλου.



Όσο και εάν μας επηρεάζει το Ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, και έχουν οι εταίροι μας τις δικές τους –και μεγάλες- ευθύνες
-και τότε και τώρα-
τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δική μας ευθύνη να αλλάξουμε την Ελλάδα.



Μην ψάχνουμε ούτε για προστάτες που θα αλλάξουν την Ελλάδα,
ούτε για φταίχτες που δεν αλλάζει η Ελλάδα.



Εμείς θα αλλάξουμε την Ελλάδα.



Κανείς δεν θα το κάνει για εμάς.



Από το 1922 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τόνιζε ότι δεν υπάρχει Θεός της Ελλάδος.



Μόνοι μας θα αλλάξουμε τα πράγματα ή μόνοι μας θα καταστραφούμε.



Γι'αυτό και το δικό μας ΚΙΝΗΜΑ μιλά για το Ελληνικό Σχέδιο για το μέλλον.



Ένα Ελληνικό δικό μας Σχέδιο, για Θεσμούς που λειτουργούν και με τον πολίτη συμμέτοχο.



Σχέδιο αληθινά πατριωτικό, που κανείς δεν χρειάζεται να μας επιβάλλει.



Για να πάψουν οι πολίτες να νιώθουν ότι κάποιοι άλλοι αποφασίζουν για αυτούς.


Για να γίνει η εμπιστοσύνη στο Κράτος ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση.



Έτσι και μόνο έτσι θα υλοποιηθεί το όραμα της Μεταπελατειακής Ελλάδας, μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας Αξιών, Δικαιοσύνης, Δημιουργίας.



Αλλά και μία Δημοκρατία στην οποία θα μπορεί να αισθάνεται ο Έλληνας ότι το Δημόσιο είναι δικό του.



Όχι κάτι ξένο, όχι κάτι που τον εκμεταλλεύεται, όχι κάτι που δεν τον εμπιστεύεται.



Τι διαφορετικό όμως έχει το δικό μας σχέδιο από όσα έχουν μέχρι σήμερα προταθεί;



Με απλό τρόπο λέω ότι είναι μια άλλη, εναλλακτική, οραματική αλλά και παράλληλα ρεαλιστική, υπεύθυνη πρόταση απέναντι στα ευχολόγια της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ.



Το λέω έχοντας τη σκληρή εμπειρία διαχείρισης της μεγαλύτερης κρίσης της πρόσφατης ιστορίας της Ελλάδας.



Η Νέα Δημοκρατία μίλησε για επαναδιαπραγμάτευση αλλά εφάρμοσε ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας χωρίς να κάνει σοβαρές αλλαγές στη χώρα.



Αντίθετα υπονόμευσε σημαντικές αλλαγές που είχαμε ξεκινήσει.



Ποια είναι η πρότασή της;



Θέλει να μείνουμε στο ΕΥΡΩ, χωρίς όμως να γίνουν αλλαγές στις δομές της χώρας μας.
Διατηρώντας άθικτες τις πελατειακές δομές που συντηρούν ένα πολιτικό-οικονομικό κατεστημένο, και αυτό συνεπάγεται συνέχεια της ανισότητας, της αδικίας, της ανέχειας και μιας σκληρής λιτότητας στην χώρα.



Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει, τώρα, να μείνουμε στο ΕΥΡΩ χωρίς να κάνουμε επίσης σοβαρές αλλαγές στο κράτος, στις δομές.
Αντίθετα μιλά για ένα μεγαλύτερο κράτος, εκφράζει έναν συγκεντρωτικό κρατισμό, δηλαδή απλώς θα εκφράσει μια πελατειακή διαπλοκή με άλλα πρόσωπα.


Και έτσι θα βαθαίνει τα αίτια της κρίσης αντί να τα χτυπάει.



Όσο για την λιτότητα, λέει ότι θα «σκίσει» το μνημόνιο.
Είναι εκτός πραγματικότητας.
Πρώτον γιατί δεν κατανοεί τα βαθύτερα αίτια της κρίσης στην Ελλάδα.
Το βαθύτερο αίτιο της κρίσης δεν είναι το Μνημόνιο.
Είναι αυτά που μας έφεραν το Μνημόνιο.



Είναι όλη αυτή η αδικία και η πελατειακή λογική που μας έφεραν στο Μνημόνιο.
Αυτά πρέπει να χτυπήσουμε.
Και όποια κυβέρνηση υπάρξει μετά τις εκλογές, αυτά πρέπει να χτυπήσει.
Γιατί μόνο αυτό θα είναι πραγματικά προοδευτικό, αριστερό, ουσιαστικό για τον Έλληνα πολίτη.



Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επίσης εκτός πραγματικότητας γιατί διακινδυνεύει να μας δημιουργήσει νέες περιπέτειες.



Να χαθεί ό,τι κατακτήσαμε με θυσίες και να χρειαστούμε χειρότερα μνημόνια για να ξαναβγούμε στις αγορές.



Η δικιά μας πρόταση, το Ελληνικό Σχέδιο είναι τελείως διαφορετικό.



Εμείς λέμε θα μείνουμε στο ΕΥΡΩ και μπορούμε, αλλά αυτό που είναι αναγκαίο είναι η επανάσταση του αυτονόητου στην Ελλάδα.
Βαθιές τομές που λυτρώνουν και απελευθερώνουν το δυναμικό μας.



Και βαθιές τομές, σημαίνουν ποιοτικές αλλαγές.


Είναι δηλαδή στον αντίποδα των ποσοτικών μέτρων, δηλαδή των οριζόντιων περικοπών και της σημερινής λιτότητας.



Όπως για παράδειγμα η ηλεκτρονική συνταγογράφηση – που γλύτωσε μέσα σε δύο χρόνια από όλους μας, συνολικά, χρήματα περισσότερα από ένα ΕΝΦΙΑ!



Εξοικονόμησε δισεκατομμύρια η χώρα, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος από μία ποιοτική αλλαγή.



Αν αυτές οι αλλαγές είχαν ξεκινήσει λίγα έστω χρόνια πριν το 2009, δεν θα χρειαζόμασταν ποτέ Μνημόνια!



Οι ποιοτικές αλλαγές είναι η υπεύθυνη διαχείριση του δημοσιονομικού αλλά και η ανατροπή όσων πρακτικών και λειτουργιών δημιούργησαν το κοστοβόρο και άδικο πελατειακό σύστημα.


Αυτό είναι το δικό μας σχέδιο.



Όχι άλλη λιτότητα.



Θυμάμαι, σε ένα από τα πρώτα Ευρωπαϊκά Συμβούλια που πήγα ως Πρωθυπουργός, οι εταίροι μας έλεγαν «Κόψτε, κόψτε, κόψτε» μισθούς και συντάξεις.



Εγώ τους έλεγα όμως ότι το βαθύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι οι μισθοί και οι συντάξεις.


Μπορεί να υπάρχουν και εκεί αδικίες και ανισότητες. «Αυτά θα τα διορθώσω», τους είπα.



«Αλλά το βαθύτερο πρόβλημα είναι ένα κράτος πελατειακό, σπάταλο, αδιαφανές, το οποίο κατατρώει τον πλούτο του ελληνικού λαού.
Δώστε μου χρόνο να το αλλάξω».



Αυτή ήταν η πρότασή μου τότε.



Αρχικώς τη δέχθηκαν.


Αλλά όταν οι αγορές άρχισαν να επιτίθενται λυσσαλέα στην Ελλάδα και στο ευρώ, οι εταίροι οχυρώθηκαν φοβισμένοι στη συντηρητική πολιτική, την πολιτική της εξοντωτικής λιτότητας.



Σήμερα όμως την τότε πρότασή μου, μπορούμε σοβαρά να τη διαπραγματευτούμε.



Έχουμε πετύχει με θυσίες του ελληνικού λαού πλεόνασμα.



Τώρα πρέπει να μας δοθούν οι απαραίτητες ανάσες για να αντιμετωπίσουμε εμείς, με δικό μας σχέδιο, το πραγματικό πρόβλημα της χώρας.



Το πελατειακό κατεστημένο και το πολιτικο-οικονομικό σύστημα που το στήριζε.



Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Εμείς θα το αλλάξουμε.



Με τη δική μας εγγύηση για αυτές τις μεγάλες αλλαγές, εμείς, για να κλείσει αυτός ο μεγάλος κύκλος της κρίσης,



θα ζητήσουμε την στήριξη της ΕΕ και για αυτές αλλά και για να αναπνεύσει ο τόπος οικονομικά και να μπορέσουμε να τις πετύχουμε.



Αυτή πρέπει να είναι η Μεγάλη Συμφωνία με τους εταίρους μας.



Δικές μας βαθιές αλλαγές στο πώς λειτουργούμε, με αντάλλαγμα οριστική αποτίναξη της ανασφάλειας με τη βοήθεια των εταίρων μας.



Η αποτίναξη της ανασφάλειας αφορά πρωτίστως την οριστική και λυτρωτική διευθέτηση του χρέους.



Τονίζουμε:



Δεν είναι το δημόσιο χρέος το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας σήμερα.
Είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση που θα φέρει επενδύσεις και δουλειές.
Είναι η στήριξη στον άνεργο και σε όσους έχουν χτυπηθεί ιδιαίτερα από την κρίση.
Είναι η δημιουργία κράτους δικαίου, που στέκεται δίπλα στον πολίτη.



Αλλά αν δεν γίνει κάτι οριστικό και αμετάκλητο για το δημόσιο χρέος, δεν θα έχει χώρο η οικονομία να αναπνεύσει.



Το ΚΙΝΗΜΑ μας εδώ και μέρες κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση για την οριστική διευθέτηση του χρέους.



Ένα συγκεκριμένο και ρεαλιστικό πακέτο ενεργειών που μπορεί να γίνει άμεσα αποδεκτό από τους εταίρους μας - και θα οδηγήσει στη σημαντική μείωση του δημοσίου χρέους.



Θα σημάνει χαμηλότερες δαπάνες για τόκους και θα επιτρέψει να έχουμε χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε οι πόροι αυτοί να πηγαίνουν στην ανάπτυξη και τη στήριξη των ασθενέστερων τάξεων της χώρας μας.



Ταυτόχρονα, επιμένουμε στην ανάγκη διάσκεψης για την αλλαγή της ευρύτερης Ευρωπαϊκής πολιτικής.



Μία Ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος - το Ελληνικό αλλά και άλλων χωρών - που θα δρομολογήσει λύσεις για την Ευρώπη.



Υπάρχουν ήδη πολλές προτάσεις από επιφανείς αναλυτές για πανευρωπαϊκές λύσεις για συντονισμένη μείωση και αμοιβαιοποίηση χρέους.
Αυτό χρειάζεται και την πολιτική βούληση όλων.



Αλλά επαναλαμβάνω: Το σημαντικό είναι ότι μπορούμε να πετύχουμε άμεσα μια σημαντική περαιτέρω ελάφρυνση του δικού μας χρέους.



Και πιστεύω πως είναι έτοιμοι οι εταίροι μας για αυτό, εφόσον εμείς δείξουμε τη βούληση ότι έχουμε βάλει την Ελλάδα σε ένα δρόμο αλλαγών.



Με ένα αρραγές εθνικό μέτωπο που να στηρίζει αυτές τις επιλογές.



Και με ένα Ελληνικό Σχέδιο – δέσμευση για βαθιές μεταρρυθμίσεις.



Για μία Μεγάλη Συμφωνία-Συμβόλαιο με τους εταίρους μας και τους λαούς των άλλων χωρών.



Συμβόλαιο το οποίο οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουμε κάθε δικαίωμα να αποφασίσουμε με δημοψήφισμα!



Γιατί μόνο αν ο πολίτης αισθανθεί πραγματικά συμμέτοχος, θα παλέψει για την επιτυχία της Συμφωνίας.


Η συλλογική μας απόφαση λοιπόν ως πολίτες είναι η καλύτερη εγγύηση επιτυχίας της Μεγάλης Συμφωνίας.



Η πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας για το Ελληνικό Σχέδιο είναι βασισμένο σε τρεις άξονες, ένα αδιάσπαστο τρίπτυχο – Απελευθέρωση, Ανθρωπιά, Ανάπτυξη.



Ξεκινώ από τον τρίτο άξονα. Την βιώσιμη ανάπτυξη.



Την ανάγκη να ξεκινήσουμε να παράγουμε ως χώρα υγιώς νέο πλούτο.


Με έναν ιδιωτικό τομέα απεξαρτημένο από την κρατικοδίαιτη νοοτροπία.


Απελευθερώνοντας το ανεξάντλητο δυναμικό που έχει η χώρα μας,


από τη γραφειοκρατία που γεννά διαφθορά και εξάρτηση.


Επενδύοντας και αξιοποιώντας τα μεγάλα μας συγκριτικά πλεονεκτήματα - ειδικά τον άνθρωπο, τον Έλληνα, την Ελληνίδα, τον πολιτισμό και το φυσικό μας περιβάλλον.



Έτσι και μόνο έτσι θα ανοίξει ο δρόμος πολλές ποιοτικές δουλειές στην Ελλάδα.


Έτσι και μόνο έτσι θα γυρίσουν σταδιακά και τα παιδιά που έφυγαν από ανάγκη στο εξωτερικό.



Για να παράξουμε όμως υγιώς νέο πλούτο χρειάζεται ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, η ελληνική οικογένεια να αισθάνονται ασφαλείς.



Σημαίνει δημόσιο που προστατεύει τα εργασιακά δικαιώματα.


Που μπορεί να εξασφαλίσει και δικαιοσύνη και αλληλεγγύη και σωστές υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας, ασφάλισης και προστασίας του περιβάλλοντος.



Που μπορεί να αξιοποιήσει τα λεφτά του ελληνικού λαού με τον καλύτερο τρόπο. Εμπεδώνοντας δικαιώματα και όχι προνόμια για τους ισχυρούς.


Μπορεί να σπάσει την ανισότητα.


Να εγγυηθεί ένα ελάχιστο αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους.



Αυτός είναι ο δεύτερος άξονας του Εθνικού μας Σχεδίου.


Αυτός της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης.



Απαραίτητη προϋπόθεση όμως και για την Ανάπτυξη και για την Αλληλεγγύη,


Απαραίτητη προϋπόθεση και για να ξεκινήσουμε να παράγουμε υγιώς νέο πλούτο και για να αποκτήσουμε κοινωνικές δομές που δίνουν ασφάλεια στον πολίτη,



Είναι να αποκτήσουμε ένα Δημόσιο, Θεσμούς που υπηρετούν τον πολίτη και μόνο τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον.



Είναι να απελευθερώσουμε τους θεσμούς της Δημοκρατίας από τον πελατειακό εναγκαλισμό τους με κάθε λογής συμφέροντα.
Με Θεσμούς που λειτουργούν και προστατεύουν τον πολίτη από κάθε μορφής αυθαιρεσία.
Θεσμούς που αποτρέπουν την σπατάλη, την ιδιοποίηση του πλούτου του ελληνικού λαού.



Από εδώ ξεκινάνε όλα.


Χρειάζονται βαθιές τομές.


Τομές που δεν μας επιβάλλει κανένας.


Αλλά εμείς επιλέγουμε να δεσμευτούμε σε αυτές ως καθήκον απέναντι στη χώρα και κυρίως απέναντι στην επόμενη γενιά.



Είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε ότι σε ένα συγκεκριμένο διάστημα όλες οι επαφές του πολίτη με το δημόσιο θα γίνονται ηλεκτρονικά και με διαφάνεια, ώστε να εκμηδενιστούν οι πιθανότητες συναλλαγής, διαφθοράς και εκβιασμών;



Είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε ότι όλα τα πόθεν έσχες, όχι μόνο των πολιτικών, αλλά και όλων των υπόχρεων δημοσίων λειτουργών, δικαστών, δημοσιογράφων θα δημοσιοποιούνται σε ηλεκτρονική βάση, ανοιχτά στο δημόσιο έλεγχο;



Είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε για την ενίσχυση, εξάπλωση, και εν καιρώ συνταγματική κατοχύρωση της Διαύγειας και των ηλεκτρονικών προμηθειών;


Να δεσμευτούμε για την απόλυτη κατοχύρωση της αξιοκρατίας στο δημόσιο με κανόνες που κατοχυρώνουν ότι θα επιλέγονται οι άξιοι και όχι οι αρεστοί σε όλες τις θέσεις ευθύνης, χωρίς εξαιρέσεις και ανεξάρτητα από την εναλλαγή κυβερνήσεων;



Είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε για την αναζωογόνηση της Δημοκρατίας μας μέσα από τη συμμετοχή του πολίτη;


Με πραγματική ηλεκτρονική διαβούλευση πριν τη λήψη αποφάσεων και χρήση δημοψηφισμάτων που θα κάνουν κάθε πολίτη να αισθάνεται και να είναι καθημερινά και πραγματικά συμμέτοχος στην πορεία του τόπου;



Είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε σε συγκεκριμένα βήματα που θα βεβαιώσουν ότι κάθε υπόθεση στα δικαστήρια θα εκδικάζεται σε διάστημα καλύτερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;



Είμαστε έτοιμοι να δεσμευτούμε με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο, ότι σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα συμφωνήσουμε και θα αποκτήσουμε νέο, σύγχρονο, φορολογικό μηχανισμό που θα φορολογεί δίκαια και θα λειτουργεί με τα πιο σύγχρονα πρότυπα;



Και είμαστε έτοιμοι με ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο να δεσμευτούμε απέναντι στην επόμενη γενιά ότι αλλάζουμε συθέμελα το πολιτικό σύστημα, καταργώντας ένα εκλογικό σύστημα που ευνοεί τη διαπλοκή; Σπάζοντας τις αχανείς εκλογικές περιφέρειες και χτυπώντας αλύπητα το «μαύρο χρήμα»;



Για τέτοιες αλλαγές μιλάμε.
Με τέτοιες αλλαγές η Ελλάδα δεν θα ξαναχρειαστεί Μνημόνια.
Με τέτοιες αλλαγές θα βγούμε οριστικά και αμετάκλητα από την κρίση.



Και μην ακούτε κανέναν που να λέει «δεν γίνονται αυτά στην Ελλάδα!»



Γίνονται!


Εμείς το αποδείξαμε ότι γίνονται!



Μας έλεγαν για τον Καλλικράτη «δεν υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστεί τέτοια αλλαγή στην αυτοδιοίκηση».
Μας έλεγαν για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση «δεν υπάρχει περίπτωση να λειτουργήσει».
Μας έλεγαν για τη Διαύγεια «δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει».



Και όμως έγιναν.


Έγιναν!
Γιατί υπήρχε πολιτική βούληση για πραγματικές ποιοτικές αλλαγές.
Για σύγκρουση με τα κακώς κείμενα!
Κάναμε την αρχή!
Με λάθη, με καθυστερήσεις, αλλά κάναμε την αρχή!



Είμαστε έτοιμοι ως χώρα για το επόμενο βήμα;
Το ΚΙΝΗΜΑ μας είναι!



Εμείς δεν μιλάμε στο κενό.



Δεν ξεκινάμε από το μηδέν, ξεκινάμε από την αρχή.



Εμείς έχουμε δείξει σε όλη μας την πορεία δείγμα γραφής:



Ποιοι απέδειξαν ότι δεν υπολογίζουν το προσωπικό και πολιτικό κόστος μπροστά στο δημόσιο συμφέρον;



Σε ποια περίοδο δρομολογήθηκαν πραγματικές προοδευτικές αλλαγές στη χώρα;


Ακόμα και μεσούσης της κρίσης.


Αλλαγές όπως ο Καλλικράτης;


Η Διαύγεια;


Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση;


Οι ηλεκτρονικές προμήθειες;


Το χτύπημα των μεγαλοφοροφυγάδων;


Ποιοι καθιέρωσαν το θεσμό του Οικονομικού Εισαγγελέα για να κυνηγήσει τους φοροφυγάδες;



Ποιους χτύπησαν λυσσαλέα τα κατεστημένα;



Ποιοι άνοιξαν τραπεζικούς λογαριασμούς;



Ποιοι φορολόγησαν πρώτοι τις off-shore;



Ποιοι μάτωσαν για να διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με τις κοινές μετοχές;



Έχουμε δείξει ποιοι είμαστε.


Έχουμε δείξει σε ποια κατεύθυνση θέλουμε να πάει η Ελλάδα.



Πάνω σε αυτό το έργο θα να χτίσουμε.



Ναι, να διορθώσουμε τα λάθη,
να καλύψουμε τα κενά.



Όχι όμως να το αποδομήσουμε όπως έγινε δυστυχώς τα τελευταία δυόμιση χρόνια.



Φίλες και φίλοι,



Πολίτες της Θεσσαλονίκης,
Της Μακεδονίας.



Το ΚΙΝΗΜΑ μας είστε εσείς.
Όλοι και όλες που μοιραστήκαμε στο παρελθόν και μοιραζόμαστε ακόμα τις ίδιες αξίες.
Δεν είναι υπόθεση ενός.
Είναι υπόθεση πολλών.



Επιλέξαμε το δύσκολο δρόμο.
Μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες.



Προσωπικά, επέλεξα και πάλι να μη σκεφτώ το προσωπικό κόστος και να αναλάβω πρωτοβουλία δημιουργικής ρήξης με το κομματικό κατεστημένο.



Αυτός είμαι.
Αυτός ήμουν.
Αυτός θα είμαι πάντα.



Η απόφαση αυτή ήταν από τις δυσκολότερες στη ζωή μου.


Αλλά στην πολιτική έχω ταχθεί να υπηρετώ την πατρίδα.


Το κοινό καλό.


Να υπηρετώ αυτό που θεωρώ το δίκιο, το σωστό, το προοδευτικό, το ανθρώπινο.



Πολλές φορές αναγκάστηκα να πάρω δύσκολες αποφάσεις για τα πιστεύω μου.



Δεν συμβιβάστηκα ποτέ με την λογική της αποφυγής του πολιτικού κόστους.



Σίγουρα έκανα λάθη.



Αλλά για το κοινό καλό ποτέ δεν υπολόγισα το προσωπικό όφελος.



Όταν πάλεψα για την ελεύθερη ραδιοφωνία, ενάντια σε όσους μου φώναζαν να μην το κάνω.



Όταν μίλησα για την ανάγκη να μην φυλακίζουμε χρήστες ναρκωτικών, πολλοί με λοιδώρησαν.



Όταν ανέλαβα το Υπουργείο Παιδείας εν μέσω γενικευμένης απεργίας.



Όταν υπερασπίστηκα μια πολιτεία που θα βλέπει τον μετανάστη με ανθρωπιά.



Όταν άλλαξα την πολιτική μας απέναντι στην Τουρκία.


Πολλοί με κατηγόρησαν αλλά καταφέραμε να μπει η Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ.


Καταφέραμε, παρά τα ανοιχτά θέματα, να ανοίξουμε έναν ειρηνικό διάλογο και διαύλους συνεργασίας, στο εμπόριο, τον τουρισμό.



Όταν ανέλαβα Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, λίγο πριν τις εκλογές, μπροστά στο φάσμα σίγουρης ήττας.


Προσπάθησα να τα αλλάξω όλα, μπορεί να μην πέτυχα, αλλά το προσπάθησα.



Όταν μαζί με πολλούς συντρόφους σηκώσαμε το βάρος μιας επαπειλούμενης χρεοκοπίας – αναλαμβάνοντας βάρος που δεν μας αναλογούσε – το έκανα για την πατρίδα, χωρίς να υπολογίζω το κεφάλι μου.



Πόνεσα για τις αποφάσεις μου. Πολύ.



Και περισσότερο βλέποντας ότι δεν είχαμε χρόνο να είναι ακριβοδίκαιες.



Ποτέ δεν προσποιήθηκα τον αλάνθαστο.



Ξέρω τα λάθη μου.

Έχω διδαχθεί από αυτά.


Ως Πρωθυπουργός, μπροστά στην ανάγκη να μην διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα και η πορεία της χώρας, «κατάπια» πολλά.
Ανέχτηκα για καιρό συμπεριφορές που ήξερα ότι μας πληγώνουν.


Ανέχτηκα στρογγυλέματα θέσεων και συμβιβασμούς.


Περισσότερους από ό,τι έπρεπε.


Μπορούσα να ήμουν πιο αποφασιστικός.


Έμαθα κι εγώ.



Είμαι αποφασισμένος.



Αλλά δεν φυγομάχησα, δεν κρύφτηκα, δεν πέταξα την καυτή πατάτα σε άλλον, δεν έπαιξα τη χώρα στα ζάρια.



Κάποιοι θα πουν ότι το πλήρωσα ακριβά.



Ίσως, αλλά θα το πλήρωνε πολύ ακριβότερα η χώρα και οι Έλληνες.



Μακάρι να είχαμε το χρόνο να αλλάξουμε την Ελλάδα πριν μας βρει η κρίση.



Αλλά εμείς αναλάβαμε όταν πια η κρίση είχε φτάσει στο τελικό της στάδιο.



Και απλά εκδηλώθηκε.



Ήρθε ο λογαριασμός όλου του σάπιου συστήματος διακυβέρνησης που σπατάλησε πόρους, διάβρωσε θεσμούς και πήγε την χώρα στα βράχια.



Με αυτό το σύστημα συγκρουστήκαμε.



Συγκρουστήκαμε, κάναμε τα πρώτα βήματα.



Μας πολέμησαν σκληρά.



Για να μην αλλάξουμε την Ελλάδα.



Να μην κάνουμε την κρίση μια ευκαιρία για μια διαφορετική, δημιουργική και δίκαιη Ελλάδα.



Το έργο μας δεν ολοκληρώθηκε.


Και στη συνέχεια αποδομήθηκε.



Χάσαμε μάχες.
Αλλά δεν ηττηθήκαμε.



Αυτήν την πορεία οπισθοδρόμησης καλούμαστε σήμερα να ανακόψουμε.



Το νέο ξεκίνημα μας, δεν είναι ξεκίνημα για να γίνουμε μέρος του συστήματος.



Είναι για να ενισχυθεί η αντισυστημική φωνή, η φωνή των αλλαγών που χρειάζεται επιτέλους η χώρα μας.



Αυτό θέλω και αυτό θέλουμε να υπηρετήσουμε.



Ο χρόνος είναι μικρός. Το έργο μια μεγάλη πρόκληση.



Και η δύναμή μας είστε εσείς. Κανείς άλλος.



Φίλες και φίλοι,



Έχω υπηρετήσει τις αξίες μας από την εποχή του ΠΑΚ, πάνω από 40 χρόνια.



Αυτή η διαδρομή ήταν και είναι μια ζωή και αστείρευτη πηγή γνώσης και εμπειρίας.



Αυτή τη διαδρομή, με τόσους φίλους, συναγωνιστές και συντρόφους, την τιμώ, τη σέβομαι.



Αγώνες αξέχαστους: απεργίες πείνας έξω από Ελληνικές πρεσβείες και προξενεία, στη Στοκχόλμη και στον Καναδά.



Οργανωτικό κλιμάκιο εδώ, σε κάθε γωνιά της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονία στα πρώτα βήματα του νέου τότε κινήματος.



Δίκτυα λαϊκής επιμόρφωσης παντού στην Ελλάδα, για πολίτες συμμέτοχους.



Μάχες για τις μεγάλες τομές στο κοινωνικό κράτος, για ένα νέο αγροτικό συνεταιρισμό, για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, για την ισότητα των γυναικών μετά το '81.



Όλα αυτά,


Είναι μέρος της συλλογικής μας ιστορίας. Είναι κομμάτι της προσωπικής μου ιστορίας.


Είναι παράδοση και αρχές. Είναι μνήμες και αγώνες.


Είναι πόνος και χαρές.



Πάνω από όλα όμως, είναι μια ευθύνη. Μεγάλη ευθύνη.



Ευθύνη που δεν με αφήνει ούτε να αδιαφορήσω ούτε να λιγοψυχήσω!



Αυτό το αίσθημα ευθύνης με οδήγησε τελικά να πάρω αυτή την απόφαση.



Ευθύνη να αναβιώσουμε τον αγώνα για πραγματική πρόοδο στη χώρα.



Ευθύνη να ξαναδώσουμε κέφι και αισιοδοξία για το τι μπορούμε να κάνουμε ως Ελλάδα.



Ευθύνη να μην επικρατήσει το ψέμα, η μισαλλοδοξία, η πόλωση.



Ευθύνη να επιδιώκουμε εθνικές συναινέσεις βασισμένες σε αρχές.



Ευθύνη να συμβάλουμε στην σταθερή πορεία εξόδου από την κρίση.



Αυτή είναι η ευθύνη που αισθάνομαι απέναντι στην παράδοσή μας, απέναντι σε τόσους νέους και παλιούς συντρόφους.



Με ξέρετε.


Ξέρετε ότι δεν έχω κάτι να κρύψω.


Ξέρετε ότι δεν με κρατάει κανείς.



Αυτή η μάχη, είναι και πάλι μια μεγάλη ευθύνη που αναλαμβάνουμε.


Αλλά αξίζει.



Αξίζει και μόνο από τον ενθουσιασμό σας.



Έναν ενθουσιασμό που χρειάζεται να διαχέουμε, να σκορπίσουμε, να ενσπείρουμε σε όλη την Ελλάδα.



Σπάζοντας τη μιζέρια και την απογοήτευση.



Πάμε λοιπόν!
Πάμε δυνατά!

Πόρτα-πόρτα!
Μέχρι την κάλπη.

Καλό μας αγώνα!

πηγή:epikairo.gr


Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015

Παπανδρέου: Το 2011 ανατράπηκα - Με έριξε ο Βενιζέλος


- Για πρώτη φορά ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για το παρασκήνιο της ανατροπής του από την πρωθυπουργία το 2011
- «Το 2009 έβαλα το κεφάλι μου στον ντορβά για τη χώρα. Φορτωθήκαμε μια καυτή πατάτα και τη διαχειριστήκαμε χωρίς κανείς να μας βοηθήσει»
- «Γυρνούσα ως επαίτης για να ζητήσω στήριξη σε διάφορες χώρες, ποτέ δεν είπα την λέξη διεφθαρμένη χώρα», είπε

Όταν ρωτήθηκε στην συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ, ποιός διέκοψε την πορεία που είχε χαράξει από το 2009 και αν αυτή η διακοπή ήταν βίαιη και αν ανατράπηκε με συνομωσία στελεχών του ΠΑΣΟΚ υπο τον κ. Βενιζέλο σε συνενόηση με τον κ. Σαμαρά απάντησε:

«Οτι ανατράπηκα αυτό νομίζω ότι το γνωρίζει όλος ο κόσμος».

Είπε επίσης ότι ο μηχανισμός φτιάχτηκε γιατί εκείνος πρωτοστάτησε να φτιαχτεί και πως η Ανγκελα Μέρκελ μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήθελε να γίνει αυτό. «Συνάδελφοί μου μου έλεγαν, μην κάνετε μηχανισμό, πάτε να δανειστείτε στο ΔΝΤ».

Και συνέχισε: «Η Μέρκελ και δυο - τρεις άλλοι επέβαλλαν το ΔΝΤ».

Ο Γιώργος Παπανδρέου είπε επίσης: «Το 2009 έβαλα το κεφάλι μου στον ντορβά για τη χώρα. Φορτωθήκαμε μια καυτή πατάτα και τη διαχειριστήκαμε χωρίς κανείς να μας βοηθήσει».

Και συνέχισε: «Πήγα στους εταίρους μας το 2009 και τους είπα ότι έγινε απάτη, τους έλεγα για ελληνικά στατιστικά και γελάγανε. Στην αρχή δέχθηκαν να μην γίνουν περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ύστερα μας χτύπησαν οι αγορές και τότε ήρθε η συντηρητική νεοφιλελεύθερη πολιτική.


Ο κ. Παπανδρέου είπε ότι η Ευρώπη δεν μας στήριξε και μάλιστα πρόσθεσε ότι ένας πρωθυπουργός έλεγε αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. «Του απάντησα καταλλήλως», είπε.

Ο πρώην πρωθυπουργός είπε ακόμα ότι το μνημόνιο το έφεραν οι πολιτικές και όσα κάναμε ή δεν κάναμε.

«Γυρνούσα ως επαίτης για να ζητήσω στήριξη σε διάφορες χώρες, ποτέ δεν είπα την λέξη διεφθαρμένη χώρα», είπε χαρακτηριστικά.

Όταν ρωτήθηκε για την απόφασή του να φύγει από το ΠΑΣΟΚ και να ιδρύσει νέο κόμμα είπε ότι το έκανε γιατί το ΠΑΣΟΚ είχε ταυτισθεί με την πιο σκληρή έκφανση μιας σκληρής πολιτικής.

Όταν όμως ρωτήθηκε γιατί όλο αυτό το διάστημα στήριζε το ΠΑΣΟΚ είπε προσπαθώντας να το δικαιολογήσει ότι: «στήριξα την αναγκαία πορεία για να κλείσουμε το επώδυνο κεφάλαιο του μνημονίου».

Ωστόσο, θύμισε ότι καταψήφισε πάρα πολλές πολιτικές και υποστήριξε ότι δεν υπήρξε ανταπόκριση για συνέδριο.

«Έθεσα το θέμα για ανοιχτό συνέδριο για να αγκαλιάσουμε ανθρώπους που έφυγαν, αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση. Στη συνείδησή μου είπα ότι πρέπει να κάνω ένα νέο ξεκίνημα. Ήμουν συνέχεια παρών και στις δύσκολες αποφάσεις, γυρνούσα στον κόσμο για να μιλήσω για την Ελλάδα και για τις δυνατότητες που έχει», κατέληξε.


πηγή:newsit.gr

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Σε ρόλο «γκεσταπίτισσας» η Χούκλη «ανέκρινε» τον Γ. Παπανδρέου

Σήμερα παρακολουθήσαμε μία από τις χειρότερες συνεντεύξεις που έχουν δοθεί στην ελληνική τηλεόραση. Δράστης η κυρία Χούκλη, η οποία αντιμετώπισε τον Γιώργο Παπανδρέου με τελείως αντιεπαγγελματική συμπεριφορά, του έκανε ερωτήσεις από τις οποίες δεν περίμενε καμία απάντηση αλλά ούτε και επέτρεπε στον πρώην πρωθυπουργό να τοποθετηθεί...

Δεν υπήρξε ούτε μία ερώτηση στην οποία να δόθηκε ο απαραίτητος τηλεοπτικός χρόνος για να απαντήσει τεκμηριωμένα ο καλεσμένος της.


Η κα Χούκλη κάλεσε τον Γιώργο Παπανδρέου να του πει τη γνώμη της γι᾽ αυτόν.


Ξεπερνώντας τα όρια της αγένειας, η κα Χούκλη έκανε ερωτήσεις στις οποίες έδινε χρόνο 10-20 δευτερόλεπτα στον πρωθυπουργό να απαντήσει, διακόπτοντάς τον συνεχώς και προχωρώντας σε νέες ερωτήσεις-διαπιστώσεις, μην αφήνοντας να απαντηθούν βασικά ερωτήματα!

Αναφέρουμε ενδεικτικά ένα παράδειγμα:
Διατύπωσε, λοιπόν, η κα Χούκλη σε μία και μόνο ερώτηση το ζήτημα της ένταξης στο μνημόνιο, το σύνθημα ''λεφτά υπάρχουν'' και το δημοψήφισμα και περίμενε να της απαντήσει ο κος Παπανδρέου σε 20 δευτερόλεπτα. Εντάξει, αυτό δεν λέγεται δημοσιογραφική ερώτηση αλλά δημοσιογραφική αθλιότητα.


Ο Παπανδρέου εξήγησε ότι το ''λεφτά υπάρχουν'' αφορούσε σε εξορθολογισμό και όχι σε παροχολογία. Κάθε λογικός δημοσιογράφος θα έπρεπε να κάνει ως επόμενη ρημάδα ερώτηση αν πράγματι υπήρξε οικονομικός εξορθολογισμός! Έκανε τελικά αυτά που είπε ο Παπανδρέου ή μας κορόιδεψε; Εντούτοις, στην Ελλάδα, έχουμε κάνει την μονταζιέρα σημαία, επιμένουμε να συνδέουμε το ''λεφτά υπάρχουν'' με παροχές, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι το προεκλογικό πρόγραμμα ΓΑΠ του 2009 ήταν το πιο συγκροτημένο και με τις λιγότερες παροχές στην μεταπολιτευτική μας ιστορία.

Τα συμπεράσματα που βγάζει κανείς παρακολουθώντας τη συνέντευξη;

Για την κα Χούκλη ο ΓΑΠ ευθύνεται για την ένταξη της χώρας στο μνημόνιο και όχι ο Καραμανλής!

Για την κα Χούκλη το λεφτά υπάρχουν αφορούσε παροχές και όχι εξορθολογισμό των δαπανών.

Για την κα Χούκλη το δημοψήφισμα ήταν έγκλημα και όχι δημοκρατική επιλογή.

Για την κα Χούκλη ο Παπανδρέου διασπά το υγιές ΠΑΣΟΚ της διαφάνειας, αξιοκρατίας και δημοκρατίας.

Για την κα Χούκλη ο πρωθυπουργός του 44% δεν πρέπει να επιστρέψει για να υπερασπιστεί αρχές και αξίες.

Για την κα Χούκλη, ο Παπανδρέου δεν πρέπει να υπάρχει στην πολιτική ζωή της χώρας.

Εδώ θα είμαστε κα Χούκλη, να δούμε τις επόμενες συνεντεύξεις με πολιτικούς αρχηγούς, να βάλουμε τα βίντεο συγκριτικά για να δούμε πως έχετε μετατρέψει το λειτούργημα σε κακούργημα και άλλους τους χαϊδεύετε ενώ άλλους τους «εξετάζετε».

Και αλήθεια, κάνοντας έναν απολογισμό, τι εκμαιεύσατε από τη συνέντευξη, ποιο ήταν το λαβράκι που βγάλατε; Και αν δεν υπήρξε έστω αυτό, δόθηκε κάποια χρήσιμη πληροφορία στους τηλεθεατές σας, πέραν του ότι ο Παπανδρέου δεν θα μπει στη βουλή;


Ο Παπανδρέου θα μπει στην βουλή, κα Χούκλη. Είτε τον αποκλείετε από τα ΜΜΕ είτε κανιβαλίζετε πάνω του και πάνω μας. Διότι ο Παπανδρέου έχει μία σχέση με το λαό που δεν μπορεί να του στερήσει καμία προπαγάνδα και κανένας αποκλεισμός.
Δείτε το βίντεο:



πηγή:epikairo.gr

Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015

Ολόκληρη η ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου στη Λάρισσα - Βίντεο




Ολόκληρη η ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Λάρισα, σε μία ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα και με έντονο παλμό:

Φίλες και φίλοι,
Κι εδώ, από την Λάρισα...
Ξεκινάμε.
Πάμε!
Πάμε για τις αξίες που μας ενώνουν.
Πάμε μπροστά για έναν αγώνα δικαιοσύνης και δημιουργίας.

Μέσα σε μια δύσκολη εποχή.
Πήρα μια απόφαση.
Να πορευτούμε πάλι μαζί,
Να χτίσουμε το νέο, το καινούργιο μαζί.
Πάνω στις καλύτερες παραδόσεις των αγώνων μας και των αξιών μας.
Να ξέρετε οτι δεν μας λυγίζουν οι δυσκολίες.
Ποτέ δεν μας λύγισαν τα χτυπήματα.
Μόνο μας πείσμωσαν!

Απόψε μιλάτε εσείς!
Κάνετε τη δική σας, ζωντανή, παθιασμένη δημοσκόπηση!
Μιλάνε οι πολίτες της Λάρισας και της Θεσσαλίας.
Το ΚΙΝΗΜΑ που φουντώνει σε όλη την Ελλάδα.
Και το μήνυμα από εδώ και από όλη την Ελλάδα είναι ένα:

Από την Κυριακή 25 Γενάρη,
Με το δικό σας πάθος,
Τον δικό σας παλμό,
Θα βάλει την υπογραφή της στο Ελληνικό Κοινοβούλιο μία νέα Πολιτική Δύναμη!
Μία Δύναμη Προόδου, Αξιών, Δημοκρατίας, Σοσιαλισμού.
Δύναμη που θέλει να εγγυηθεί την πορεία της Ελλάδας προς τα μπρος!
Δύναμη που δεν θα αφήσει κανέναν να πάει τη χώρα πίσω!
Και αυτή η υπογραφή θα γράφει «ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ»!
Το όνομά μας!
Σηκώστε το ΚΙΝΗΜΑ μας όσο ψηλότερα γίνεται!
Για την Ελλάδα!
Για το σήμερα και το αύριο!
Ξέρετε ότι κανείς ισχυρός δεν θα μας χαϊδέψει!
Κανείς δεν θα μας χαριστεί!
Η δύναμη στο ΚΙΝΗΜΑ είναι μόνο οι πολίτες!
Τώρα θα ακουστεί η δικιά μας φωνή.
Για τις αξίες μας.
Για την Ελλάδα.
Η παρουσία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας στη Βουλή θα επιβάλλει μια άλλη πολιτική.
Θα επιβάλλει την επανάσταση του αυτονόητου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Άλλοι κοιτάνε παιχνίδια εξουσίας, εμείς πονάμε και μιλάμε για την ουσία, για την Ελλάδα!
Το αποδείξαμε, το ξέρετε, μαζί σηκώσαμε βάρος που δεν μας ανήκε, αλλά το κάναμε για την πατρίδα.
Με αυτήν την συνέπεια και αποφασιστικότητα μιλάμε για τις μεγάλες αλλαγές.
Αυτές που ξεκινήσαμε, αυτές που ζήτησε ο ελληνικός λαός, αυτές πρέπει να γίνουν παντού και κανένας δεν ασχολείται δυόμιση χρόνια τώρα!
Η παρουσία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ στην Βουλή θα επιβάλλει την συνεργασία. Συνεργασία για πρόοδο, συνεργασία για σταθερή πορεία της χώρας στην ΕΕ.
Εμείς δεν μιλάμε στο κενό.
Δεν ξεκινάμε από το μηδέν, ξεκινάμε από την αρχή.
Και αρχή μας είναι αξίες μας, η παράδοση αγώνων
Αρχή είναι οι πράξεις μας
Αρχή μας το δείγμα γραφής που έχουμε δώσει.

Άλλοι μιλούν για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές - αλλά τίποτα στην πράξη.
Έχουν εύκολα μεγάλα λόγια.
Άλλοι μιλούν για τα μεγάλα συμφέροντα - αλλά που είναι οι πράξεις;
Μεγάλα λόγια χωρίς να λένε τίποτα το συγκεκριμένο.
Όλα τα κόμματα κρίνονται από το δικό τους δείγμα γραφής.
Και το δικό μας ΚΙΝΗΜΑ μας κρίνεται από δείγματα γραφής.
Για αυτό και ρωτάμε κάθε φίλο, γνωστό, συνάδελφο ή συγγενή, κάθε έλληνα πόλιτη που σκέφτεται τι θα αποφασίσει στην κάλπη:

Ρωτάμε - Ποιοι απέδειξαν ότι δεν υπολογίζουν το προσωπικό και πολιτικό κόστος μπροστά στο δημόσιο συμφέρον;
Σε ποια περίοδο δρομολογήθηκαν πραγματικές προοδευτικές αλλαγές στη χώρα;
Ακόμα και μεσούσης της κρίσης
Αλλαγές όπως ο Καλλικράτης;
Η Διαύγεια;
Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση;
Οι ηλεκτρονικές προμήθειες;
Το χτύπημα των μεγαλοφοροφυγάδων Ποιοι καθιέρωσαν το θεσμό του Οικονομικού Εισαγγελέα για να κυνηγήσει τους φοροφυγάδες;
Ποιους χτύπησαν λυσσαλέα τα κατεστημένα;
Ποιοι άνοιξαν τραπεζικούς λογαριασμούς;
Ποιοι φορολόγησαν πρώτοι τις off-shore;
Ποιοι μάτωσαν για να διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;
Έχουμε δείξει ποιοι είμαστε.
Έχουμε δείξει σε ποια κατεύθυνση θέλουμε να πάει η Ελλάδα.
Πάνω σε αυτό το έργο θέλουμε να χτίσουμε.
Αλλά να πολλαπλασιάσουμε τα θετικά,
να διορθώσουμε τα λάθη,
να καλύψουμε τα κενά.
Όχι όμως να το αποδομήσουμε όπως έγινε τα τελευταία δυόμιση χρόνια.
Να οικοδομήσουμε τη Μεταπελατειακή Ελλάδα,
μία Ελλάδα Αξιών – Δικαιοσύνης – Δημιουργίας,
με βάση ένα δικό μας Ελληνικό Σχέδιο.

Φίλες και Φίλοι,
Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για την εμπιστοσύνη σας.
Όλα αυτά τα χρόνια.
Και τι δεν ακούσαμε, και τι δεν ακούσατε, όλα αυτά τα τελευταία χρόνια.
Τα ζήσατε στο πετσί σας.
Μας έβρισαν,
μας προπηλάκισαν,
μας λοιδόρησαν.
Αλλά δεν μας λύγισαν.
Κάναμε το πατριωτικό μας καθήκον.
Να βάλουμε μπροστά την Ελλάδα,
πάνω από κάθε προσωπικό και μικροκομματικό όφελος.
Και οι εξελίξεις, τα ίδια τα γεγονότα, η ίδια η ιστορία, δικαίωσε τις επιλογές μας.
Θυμάστε - στην αιχμή της κρίσης - τι έλεγαν όλοι αυτοί που μας κατηγορούσαν το 2010;
Θα θυμίσω μόνο μερικές αλήθειες.
Όχι για να πάμε στο παρελθόν, αλλά για να πάμε στο μέλλον χωρίς μύθους και ψέματα. Με στέρεες βάσεις.
Τώρα με το ΚΙΝΗΜΑ μας θα ακουστεί η δικιά μας φωνή!
Τώρα ήρθε η σειρά μας!
Τώρα θα ακουστούν τα γεγονότα!

Αν φίλες και φίλοι, οι εμπρηστές της χώρας δεν την είχαν οδηγήσει στην πορεία προς το χάος την περίοδο 2004-2009, δεν θα χρειαζόμασταν κανένα Πρόγραμμα Στήριξης.
Αν το 2010, φίλες και φίλοι, τα άλλα κόμματα είχαν στηρίξει τις πατριωτικές επιλογές μας, αντί να τις πολεμούν λυσσαλέα,
σήμερα η Ελλάδα θα είχε ήδη βγει από την κρίση.
Αυτό απέδειξε η Πορτογαλία, αυτό απέδειξε η Ιρλανδία.
Αν τα τελευταία δυόμιση χρόνια, είχε συνεχιστεί, αντί να αποδομηθεί, το έργο των προοδευτικών αλλαγών της περιόδου 2009-2011,
σήμερα δεν θα συζητούσε κανείς στο εξωτερικό για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
Τι έλεγαν τότε;
Αντί στήριξης ψάχνανε για εύκολο κομματικό όφελος.
Ναι μπροστά στην μεγαλύτερη κρίση της χώρας μας των τελευταίων 40 ετών, κυνηγούσαν την νομή της εξουσίας.
Για θυμηθείτε, πού είναι σήμερα όλοι αυτοί που έλεγαν ότι «φουσκώσαμε» δήθεν επίτηδες το έλλειμμα του 2009;
Γιατί δεν πάνε να το πούνε σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;
Γιατί τώρα υπογράφουν ότι τελικά το έλλειμμα ήταν όσο έλεγε η Eurostat και εμείς από το 2010;
Γιατί καταψήφισαν και ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ την Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πριν λίγους μήνες για τα Προγράμματα Στήριξης και την Τρόικα;
Μία έκθεση -πραγματικός κόλαφος για κάθε μύθο που καλλιεργήθηκε στην Ελλάδα εναντίον μας.
Έκθεση που μιλούσε για «στατιστική απάτη» της κυβέρνησης Καραμανλή πριν από τις εκλογές του 2009.
Ποιούς θέλουν και καλύπτουν;
Πού είναι σήμερα όλοι αυτοί που έλεγαν ότι, αρνηθήκαμε δήθεν, δεκάδες δισεκατομμύρια που θα μας έδιναν τζάμπα διάφοροι;
Γιατί δεν τα φέρνουν τώρα;
Γιατί εξαφανίστηκαν όλοι αυτοί που τα έλεγαν, μετά από το δράμα που έζησαν τα αδέρφια μας στην Κύπρο πέρσι;

Και πού είναι σήμερα όλοι αυτοί που έλεγαν ότι δεν διαπραγματευτήκαμε τίποτα το 2010;Για να θυμηθούμε λίγο τις συνθήκες του 2010:
Άγνωστο το τελικό μέγεθος του τεράστιου ελλείμματος αλλά και της ύφεσης.
Αξιοπιστία στα τάρταρα, από τις στατιστικές αλχημείες αυτών που έφυγαν τρέχοντας.
Αγορές και αναλυτές να προβλέπουν χρεοκοπία.
Μια Ευρωπαϊκή Ένωση φοβισμένη, επιφυλακτική και άτολμη μετά το κραχ του 2008.
Κανένας μηχανισμός, καμία προετοιμασία.
Δεν ήθελαν καν να αγγίξουν το πρόβλημα.
Οι μεν έλεγαν «δικό σας θέμα», «οι αγορές θα λύσουν το πρόβλημά σας».
Άλλοι φοβόντουσαν μήπως και «κολλήσουν» σαν αρρώστια από το πρόβλημα της Ελλάδας.
Τι θα έκαναν λοιπόν το 2010, αυτοί που σήμερα, σε πολύ καλύτερες συνθήκες, πνίγονται σε μια κουταλιά νερό των διεθνών αγορών;
Αυτοί που απέτυχαν να μας βγάλουν από το Πρόγραμμα, όταν όλο το δύσκολο έργο το είχαμε κάνει εμείς;
Αυτοί που μας έκαναν μαθήματα διαπραγμάτευσης;
Ούτε μία ώρα δεν θα άντεχαν στη θέση μας το 2010..
Ούτε μία ώρα.

Τώρα αντιλαμβάνονται όλοι τι σήμαινε, σε εκείνες τις συνθήκες,
να βρούμε 110 δισεκατομμύρια για να συνεχίσει να λειτουργεί το δημόσιο,
όταν οι αγορές δεν μας δάνειζαν ούτε κάλπικη λύρα χωρίς ληστρικά επιτόκια.
Τώρα αντιλαμβάνονται όλοι τι σήμαινε να πείσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να φτιάξει από το μηδέν και σε χρόνο ρεκόρ ένα δίχτυ ασφαλείας για την Ελλάδα.
Τώρα αντιλαμβάνονται τι σήμαινε να παλεύουμε για τα αυτονόητα απέναντι σε μία συντηρητική μυωπική Ευρώπη, που ήθελε να μας τιμωρήσει για αυτά που έκαναν οι προηγούμενοι.
Έτσι, αυτοί που έσκιζαν το Μνημόνιο στα λόγια, έμειναν στα λόγια.
Αυτοί που το καταργούσαν μονομιάς στα λόγια, έμειναν και θα μείνουν και αυτοί στα λόγια.
Και όσοι θα διέγραφαν μονομερώς το χρέος, τα μόνα που διέγραψαν ήταν αυτά που έλεγαν.
Σήμερα και οι μεν και οι δε, στέκονται αμήχανοι μπροστά σε όσα συμβαίνουν – και ρίχνει ο ένας στον άλλον την ευθύνη.
Χωρίς πρόταση ουσιαστική, χωρίς προοπτική σίγουρη.
Έχουν και οι δύο τεράστιες ευθύνες.
Όταν τους καλούσε το πατριωτικό καθήκον να βοηθήσουν να αποφύγουμε μια εθνική τραγωδία,
κοίταγαν το εύκολο κομματικό τους συμφέρον.
Άφησαν εμάς μόνους, εσάς μόνους, να σηκώσουμε το βάρος.
Και δεν το αρνηθήκαμε, βάλαμε το κεφάλι μας στον ντορβά.

Αν δεν είχαμε εμείς διασφαλίσει τεράστιο δάνειο και κούρεμα, προστασία από τις άγριες ορέξεις των αγορών, δεν θα μπορούσαν ούτε ο ένας ούτε ο άλλος να παίζουν τους τσάμπα μάγκες.
Να ανακαλύπτουν τη σημασία της προστασίας και των χαμηλών επιτοκίων του Προγράμματος το οποίο θα έσκιζαν.
Αλλά ακόμη και τώρα, όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια, θα έχετε παρατηρήσει πόσο ιδρώνουν κάποιοι για να την κρύψουν.
Δεν τους βόλευε η αλήθεια.
Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι δεν στήριξαν, εμπόδισαν τις προσπάθειες εκείνης της κυβέρνησης.
Το χειρότερο είναι ότι και σήμερα δεν σέβονται τις θυσίες και τα κεκτημένα του ελληνικού λαού.
Είναι κυριολεκτικά απαράδεκτο,
μετά από όσα περάσαμε 5 χρόνια τώρα,
μετά από τόση προσπάθεια,
τόσες θυσίες,
να βυθίζεται, ξανά, η Ελλάδα και οι πολίτες της στην ανασφάλεια!

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της κλειστής εκείνης ομάδας των προσώπων που έλαβε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις τα τελευταία δυόμιση χρόνια.
Απέτυχαν να διασφαλίσουν την ομαλή ολοκλήρωση του Προγράμματος Στήριξης, όπως ήταν προγραμματισμένο εδώ και τρία χρόνια.
Απέτυχαν να θέσουν τις βάσεις για την Ελλάδα της επόμενης μέρας.
Απέτυχαν, μάλιστα, παρά τη διακομματική στήριξη στη Βουλή.
Απέτυχαν, παρά τις πρωτοφανείς συνθήκες κοινωνικής ηρεμίας σε σχέση με αυτά που αντιμετωπίσαμε εμείς.
Απέτυχαν, παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος της τιτάνιας δημοσιονομικής προσαρμογής είχε ήδη επιτευχθεί μεταξύ του 2009 και του 2011.
Παρά το ότι οι πολιτικά δυσκολότερες μεταρρυθμίσεις είχαν ήδη δρομολογηθεί την ίδια περίοδο.
Βύθισαν την Ελλάδα και πάλι στην αναξιοπιστία.
Και όταν είδαν ότι δεν είχαν κάνει μόνο λάθη σε χειρισμούς αλλά και σε ουσία, όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορείς στην άμμο να χτίζεις success story,
όταν κατάλαβαν ότι τους κατάλαβαν στο εξωτερικό,
τότε αποφάσισαν να παίξουν τη χώρα στα ζάρια των εκλογών.
Η λογική του «ασ'το για αργότερα, ασ'το για τους επόμενους» επικράτησε και πάλι.
Πέταξαν την καυτή πατάτα στην όποια επόμενη κυβέρνηση, που θα έχει ασφυκτικά περιθώρια διαπραγμάτευσης έτσι όπως τα έκαναν.
Όλα για την προσωπική και κομματική επιβίωση.
Κι ας βυθιστεί η Ελλάδα ξανά στην ανασφάλεια.
Κι ας κινδυνέψουν να πάνε χαμένες οι θυσίες των Ελλήνων.
Τεράστιες όμως είναι και οι ευθύνες και της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι μεν αποκαλύφτηκαν στο Παρίσι, αυτοί εκτέθηκαν στο Λονδίνο.
Μας λένε ότι αυτοί μόνο μπορούν και θα χορέψουν τις αγορές στον ρυθμό τους.
Πώς σας ακούγεται;
Πρώτος εγώ ως πρωθυπουργός άσκησα σκληρή κριτική στις αγορές.
Το 2010, μπορούσα με μία απόφαση να δημιουργήσω τεράστια προβλήματα στις αγορές και στην διεθνή οικονομία.

Ποιος όμως θα πλήρωνε πρώτος το κόστος μια τέτοιας επιλογής;
Η Γερμανία;
Μήπως οι... διεθνείς τοκογλύφοι;
Μήπως οι αγορές;
Όχι.
Το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα θα ήταν η ίδια η Ελλάδα.
Η ελληνική οικογένεια.
Οι έξω θα ζούσαν αναταραχή, εμείς θα ζούσαμε εθνική τραγωδία.
Εγώ δεν αποφάσισα να παίξω με την μοίρα της ελληνικής οικογένειας.

Τις ίδιες υπεύθυνες και πατριωτικές αποφάσεις με εμάς πήραν και εκεί οι κυβερνήσεις.
Κοιτάζοντας μόνο το εθνικό συμφέρον.
Δείτε τι έγινε στην Ιρλανδία.
Δείτε τι έγινε στην Πορτογαλία.
Δείτε τι έζησαν οι Κύπριοι αδερφοί μας.

Η εθνική στρατηγική εξόδου της χώρας από την κρίση δεν μπορεί να βασίζεται σε ευχολόγια περί μιας ξαφνικής κι απότομης αλλαγής στην ΕΕ.
Ναι μπορούμε να χαράξουμε έναν διαφορετικό δικό μας δρόμο - αλλά μια εθνική στρατηγική, οφείλει και να αντιληφθεί και τις εξελιξεις στην Ευρωζώνη, και τις σημερινές τάσεις του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Δεν μπορούμε - δεν θα επιτρέψουμε να παίξουν ο οποιοσδήποτε την χώρα στα ζάρια.
Τα δικά μας λάθη όμως δεν μπορούν να κρύψουν και τις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κάλεσα και καλώ τους πάντες να σταματήσουν άμεσα να τροφοδοτούν την κουβέντα της εξόδου από το ευρώ.
Το κόστος για τη χώρα μας μπορεί να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα.
Σήμερα, το τέρας της ανασφάλειας μπορεί και πάλι να καταβροχθίσει την ελληνική οικονομία.
Απευθύνομαι προς τους εταίρους μας:
Αφήστε ήσυχους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες!
Αφήστε τους ψύχραιμα και νηφάλια να ακούσουν, να σκεφτούν και να αποφασίσουν.
Αφήστε να γίνει ουσιαστικός διάλογος στην προεκλογική περίοδο για το μέλλον της χώρας.
Εκλογές έχουμε!
Μιλάει η Δημοκρατία!
Ας τη σεβαστούν όλοι!
Και αύριο στηρίξτε μια πορεία που θα επιβραβεύει τον ελληνικό λαό.
Στηρίξτε μια πορεία πραγματικών αλλαγών.

Φίλες και φίλοι,
Τώρα κοιτάμε το μέλλον.
Εμείς, το ΚΙΝΗΜΑ μας,
λέμε ξεκάθαρα ότι πρέπει να συνεχιστούν οι μεγάλες προοδευτικές αλλαγές που ξεκίνησαν το 2009 και σταμάτησαν το 2011.
Αυτό ήταν το έργο που το 2010 ανέδειξε την Ελλάδα στην πρώτη θέση σε ρυθμό μεταρρυθμίσεων ανάμεσα σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες του ΟΟΣΑ.
Είχαμε πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε αλλά η πορεία είχε ξεκινήσει πάνω σε στέρεες βάσεις.
Γιατί πάντοτε υποστηρίζαμε και υποστηρίζουμε ότι οι πολίτες δεν πρόκειται να λυτρωθούν από την ανασφάλεια οριστικά,
η Ελλάδα δεν πρόκειται να βγει οριστικά από την κρίση,
δεν πρόκειται να ανακάμψει οριστικά, αν δεν αλλάξει οριστικά!
Αν δεν αλλάξει συθέμελα, στη βάση αρχών και αξιών για μία σύγχρονη λειτουργική δημοκρατία.
Κι αυτό είναι δική μας ευθύνη, κανενός άλλου.
Όσο και εάν μας επηρεάζει το Ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δική μας ευθύνη να αλλάξουμε την Ελλάδα.
Κανείς δεν θα το κάνει για εμάς, ποτέ δεν το έκανε.
Από το 1922 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τόνιζε ότι δεν υπάρχει Θεός της Ελλάδος.
Μόνοι μας θα αλλάξουμε τα πράγματα ή μόνοι μας θα καταστραφούμε.
Γι'αυτό και το δικό μας ΚΙΝΗΜΑ μιλά για το Ελληνικό Σχέδιο για το μέλλον.
Σχέδιο αληθινά πατριωτικό, που κανείς δεν χρειάζεται να μας επιβάλλει.
Που θα είναι δικό μας, με την υπογραφή των Ελλήνων πολιτών.
Με αλλαγές που θα καταστήσουν την Ελλάδα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή Δημοκρατία.
Χωρίς να αδικούνται τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδήματα προς όφελος του πελατειακού κατεστημένου.
Αλλαγές που διασφαλίσουν για τα επόμενα χρόνια την ομαλή τήρηση των δεσμεύσεων της χώρας που απορρέουν από τη συμμετοχή της χώρας στη ζώνη του ευρώ.
Ένα Ελληνικό Σχέδιο βασισμένο σε τρεις άξονες, ένα τρίπτυχο:
Απελευθέρωση των θεσμών της Δημοκρατίας από τον πελατειακό εναγκαλισμό τους με κάθε λογής συμφέροντα.
Με Θεσμούς που λειτουργούν και προστατεύουν τον πολίτη από κάθε μορφής αυθαιρεσία.
Αποτρέπουν την σπατάλη του πλούτου της χώρας.
Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για τον δεύτερο άξονα. Αυτό της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης.
Ένα κράτος σωστό, αποτελεσματικό, αποκεντρωμένο, όχι γραφειοκρατικό, με διαφάνεια, είναι και το κράτος που μπορεί να εξασφαλίσει δικαιοσύνη αλληλεγγύη, σωστές υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας, ασφάλισης και προστασίας του περιβάλλοντος.
Μπορεί να αξιοποιήσει τα λεφτά του ελληνικού λαού με τον καλύτερο τρόπο. Εμπεδώνοντας δικαιώματα για όλους και όχι προνόμια για λίγους και ισχυρούς. Μπορεί να σπάσει την ανισότητα. Να εγγυηθεί ένα ελάχιστο αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους. Να εμπεδώσει την ισχύ του δικαίου και όχι το δίκιο του ισχυρού.
Τέλος ο τρίτος άξονας έχει προϋπόθεση και ένα κράτος που λειτουργεί και έναν πολίτη ασφαλή.
Μιλώ για την βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτή που θα απελευθερώσει ότι πιο δυναμικό έχει η χώρα μας, θα ανασυγκροτήσει την παραγωγική μας δομή και θα επενδύσει και αξιοποιήσει τα μεγάλα μας συγκριτικά πλεονεκτήματα - ειδικά τον άνθρωπο, τον πολιτισμό και το φυσικό μας περιβάλλον.
Ένα δικό μας σχέδιο για να υλοποιηθεί το όραμα της Μεταπελατειακής Ελλάδα, μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής χώρας Αξιών, Δικαιοσύνης, Δημιουργίας.
Για να πάψουν οι πολίτες να νιώθουν ότι όλα αποφασίζονται ερήμην τους.
Για να γίνει η εμπιστοσύνη στο Κράτος ξανά ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση.
Για να ανοίξει ο δρόμος για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Για να κρατήσουμε εδώ με νέες θέσεις εργασίες τα παιδιά μας.
Για να προσπαθήσουμε σταδιακά να φέρουμε πίσω κι αυτά που έφυγαν από ανάγκη.

Γιατί Ελληνικό Σχέδιο;
Τι διαφορετικό είναι από όσα έχουν μέχρι σήμερα προταθεί;
Με απλό τρόπο λέω ότι είναι μια άλλη, εναλλακτική, οραματική αλλά και ρεαλιστική, υπεύθυνη πρόταση απέναντι στα ευχολόγια της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ.
Το λέω έχοντας την σκληρή εμπειρία διαχείρισης της μεγαλύτερης πρόσφατης κρίσης της Ελλάδας.
Η Κυβέρνηση της ΝΔ μίλησε για επαναδιαπραγμάτευση αλλά εφάρμοσε ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας χωρίς να κάνει σοβαρές αλλαγές στην χώρα.
Αντίθετα υπονόμευσε σημαντικές αλλαγές που είχαν ξεκινήσει.
Η πρότασή της;
Συνέχιση ενός δύσκολου μνημονίου, διατηρώντας τις πελατειακές δομές που αδικούν, χωρίς αλλαγές στην χώρα, για να μείνουμε στο ευρώ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για το τέλος της λιτότητας και το σκίσιμο του μνημονίου.
Αλλά δεν μιλά για τις μεγάλες τομές που χρειάζεται η χώρα.
Αντίθετα μιλά για ένα μεγαλύτερο κράτος, εκφράζει έναν συγκεντρωτικό κρατισμό, δηλαδή απλώς θα εκφράσει μια πελατειακή διαπλοκή με άλλα πρόσωπα.
Και έτσι θα βαθαίνει τα αίτια της κρίσης αντί να τα χτυπάει.
Όχι μόνο αυτό αλλά και η προσέγγιση του να «σκίσει το μνημόνιο» μπορεί πολύ εύκολα να μας δημιουργήσει νέες περιπέτειες.
Να χαθεί ό,τι κατακτήσαμε και να χρειαστούμε χειρότερα μνημόνια για να ξαναβγούμε στις αγορές.
Η δικιά μας πρόταση, το ελληνικό σχέδιο είναι τελείως διαφορετικό.
Εμείς λέμε ότι δεν πρέπει ούτε χρειάζεται άλλη λιτότητα, αλλά ότι είναι αναγκαία η επανάσταση του αυτονόητου στην Ελλάδα. Βαθιές τομές.
Το ελληνικό πρόβλημα είναι το πελατειακό κατεστημένο και το πολιτικο-οικονομικό σύστημα που το στήριξε.
Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Εμείς θα το αλλάξουμε. Δικιά μας αλλαγή.
Αλλά θα το ανταλλάξουμε μέσα από μια διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας.
Με τη δική μας δέσμευσή για αυτές τις μεγάλες αλλαγές, εμείς θα ζητήσουμε την στήριξη της ΕΕ και για αυτές αλλά και για να αναπνεύσει ο τόπος οικονομικά και να μπορέσουμε να τις πετύχουμε.
Να πετύχουμε ένα κράτος δικαίου που προσελκύει επενδύσεις.
Να ανασυγκροτήσουμε τον παραγωγικό ιστό.

Τονίζω:
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας σήμερα δεν είναι το δημόσιο χρέος.
Είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση που θα φέρει επενδύσεις και δουλειές.
Είναι η στήριξη στον άνεργο και σε όσους έχουν χτυπηθεί ιδιαίτερα από την κρίση.
Είναι η δημιουργία κράτους δικαίου, που στέκεται δίπλα στον πολίτη.
Αλλά αν δεν κάνουμε κάτι για το δημόσιο χρέος, δεν θα έχει χώρο η οικονομία να αναπνεύσει.
Δεν θα έρθουν επενδύσεις.
Δεν θα αφήσουμε για πάντα πίσω μας τις συνθήκες που μας οδήγησαν στα προγράμματα.
Σήμερα τα 2/3 του χρέους είναι στα χέρια των εταίρων μας. Δεν είναι πια στις αγορές.
Αυτό είναι αποτέλεσμα των πακέτων διάσωσης και του κουρέματος που πετύχαμε. Είναι κατάκτηση.
Και μας δίνει τη δυνατότητα να διαπραγματευτούμε για την ελάφρυνση του βάρους του.
Όπως κάναμε ήδη από το 2011 με την ιστορική απομείωση του χρέους, τη μείωση των επιτοκίων και την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων.

Αλλά να διαπραγματευθούμε με τους εταίρους μας, όχι μεταξύ μας.
Προτείνοντας λύσεις ριζοσπαστικές αλλά και ρεαλιστικές.
Λύσεις που οδηγούν σε σημαντική μείωση του χρέους.
Αλλά αναγνωρίζουν και την Ευρωπαϊκή πραγματικότητα και προσπαθούν να την συνδιαμορφώσουν.
Όχι απλώς να χαϊδέψουν αυτιά στο εσωτερικό της χώρας ενόψει εκλογών.
Όχι κοροϊδεύοντας τους πολίτες.
Είχα πει από το 2010 ότι χρειάζεται στην Ευρώπη η αμοιβαιοποίηση του χρέους.
Χρειάζονται τα ευρωομόλογα.
Από τότε έχουν γίνει βήματα, αλλά δεν είμαστε ακόμα εκεί.
Πολλές φωνές το υποστηρίζουν, αλλά όχι οι θεσμικοί συνομιλητές μας.
Και ούτε μπορούμε να περιμένουμε να υπάρξει ευρωπαϊκή λύση όταν εμείς χρειαζόμαστε ελάφρυνση του δικού μας χρέους - άμεσα.

Καλώ, λοιπόν, τα κόμματα αυτά, να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι προκειμένου να διαμορφωθούν οι ελάχιστες κοινές προσεγγίσεις.
Πρότεινα εδώ και δύο μήνες να διοργανωθεί διεθνές συνέδριο, εδώ στη χώρα μας, με αντικείμενο την κατάθεση και επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων διαχείρισης του ελληνικού χρέους.
Να κληθούν οι καλύτεροι εμπειρογνώμονες, πρόσωπα διεθνούς κύρους, να συμμετέχουν στην διαδικασία αυτή και καταξιωμένα διεθνώς ιδρύματα.
Ξέρω ότι θα δεχτούν.
Τα συμπεράσματα, θα πρέπει να αξιοποιηθούν από τα κόμματα για την διαμόρφωση μιας συναινετικής εθνικής στρατηγικής, ενώ θα ενισχύσουν και την διαπραγματευτική μας θέση προς την διεθνή και ευρωπαϊκή κοινότητα.
Είναι πιθανόν να υπάρξουν αποκλίσεις στην προσέγγιση των κομμάτων.
Όμως, είναι επίσης πιθανόν να αποτραπούν κινήσεις που θα μας οδηγήσουν σε νέες περιπέτειες.

Εμείς προτείνουμε ως ελάχιστο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης του χρέους :
- την επιμήκυνση για 70 χρόνια των Ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια των εταίρων μας
- τον μηδενισμό του περιθωρίου στο επιτόκιο των ομολόγων
- τη σταθεροποίηση των ετήσιων τόκων που πληρώνουμε σε ένα χαμηλό επίπεδο για τις επόμενες δεκαετίες
- ένα μορατόριουμ στις αποπληρωμές των "επισήμων δανείων"
- την ανταλλαγή μέρους των ομολόγων με άλλα που θα έχουν ρήτρα ανάπτυξης και θα αποπληρώνονται όσο πάει καλύτερα η οικονομία
Είναι ένα πακέτο ενεργειών που μπορεί να γίνει άμεσα αποδεκτό - και θα οδηγήσει στη σημαντική μείωση του δημοσίου χρέους.
Θα δώσει αναπτυξιακή δυναμική στη χώρα καθώς θα μειώσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες των επομένων ετών.
Χαμηλότερες δαπάνες για τόκους, λιγότερες αποπληρωμές.
Και θα επιτρέψει να έχουμε χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, άρα περισσότερους πόρους για την ανάπτυξη και τη στήριξη των ασθενέστερων.
Και ταυτόχρονα θα πρέπει να επιμείνουμε για μία μεγάλη Ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος - το Ελληνικό αλλά και άλλων χωρών - που θα δρομολογήσει λύσεις για όλη την Ευρώπη.
Υπάρχουν ήδη πολλές προτάσεις από επιφανείς αναλυτές για πανευρωπαϊκές λύσεις για συντονισμένη μείωση και αμοιβαιοποίηση χρέους. Πολιτική βούληση δεν υπάρχει ακόμα.
Αλλά επαναλαμβάνω: να πετύχουμε άμεσα μια σημαντική περαιτέρω ελάφρυνση. Είναι έτοιμοι οι εταίροι μας γι αυτό.
Αρκεί να βρουν απέναντί τους μία κυβέρνηση με γνώση, εμπειρία και διάθεση για διαπραγμάτευση.
Με ένα αρραγές εθνικό μέτωπο που να την στηρίζει.
Και με ένα Ελληνικό Σχέδιο – δέσμευση για βαθιές μεταρρυθμίσεις.

Φίλες και φίλοι,
Ο τόπος χρειάζεται ηγεσίες και πολιτικές δυνάμεις που βάζουν την Ελλάδα μπροστά από κάθε άλλο υπολογισμό.
Πέρα από κάθε προσωπικό ή κομματικό κόστος.
Το 2010 πήραμε εγώ και η κυβέρνησή μου αντιδημοφιλείς αποφάσεις.
Όχι επειδή τρελαθήκαμε ή επειδή εξυπηρετούσαμε άλλα συμφέροντα, όπως έλεγαν οι ψεκασμένοι.
Όπως έλεγαν αυτοί που ήθελαν και θέλουν να συγκαλύψουν τις ευθύνες των εμπρηστών της χώρας, που την χρεοκόπησαν και μετά έφυγαν.
Το κάναμε γιατί αυτό ήταν το πατριωτικό μας καθήκον.
Οι αποφάσεις αυτές δικαιώθηκαν ακόμα και από αυτούς που τις πολέμησαν λυσσαλέα ως αξιωματική αντιπολίτευση – και είδαν το φως το αληθινό, όταν μύρισαν εξουσία.
Οι αποφάσεις μας δικαιώθηκαν και από τα όσα ακολούθησαν στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία αλλά και στην Κύπρο.
Πολλές αποφάσεις, εκείνες που χτύπησαν άδικα αυτούς που δεν έφταιγαν για την πελατειακή ασυδοσία,
δεν θα τις είχαμε λάβει ποτέ,
αν κάποιοι δεν είχαν φροντίσει να διασύρουν την αξιοπιστία της χώρας,
και να διαλύσουν το δημόσιο, καθιστώντας το ανήμπορο να μοιράσει δίκαια τα φορολογικά βάρη.
Αυτό είναι το παρελθόν.
Τώρα χρειάζεται Ελληνικό Σχέδιο για μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις.
Και επειδή ξέρω ότι πολλοί θα πουν «αυτά δεν γίνονται, μας τα είπαν κι άλλοι», εγώ λέω καθαρά:
Δεν δέχομαι την άποψη που λέει ότι «αυτά στην Ελλάδα δεν γίνονται»!
Γίνονται!
Έχουμε δείγμα γραφής! Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!
Και ξέρω ότι με υπεύθυνες προτάσεις που θα έχουν και την πλατειά συναίνεση του ελληνικού λαού μπορούμε και στην ΕΕ να έχουμε θετικά αποτελέσματα.
Αρκεί να κάνουμε εμείς τα βήματα.
Δεν δέχομαι ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα μας.
Γίνεται!
Να συζητήσουμε για το πως και πότε θα γίνουν, όχι για το αν θα γίνουν.
Πολλοί δεν περίμεναν ότι θα εφαρμοστεί άμεσα ο Καλλικράτης και ότι θα μειώνονταν τόσο άμεσα οι σπατάλες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με ταυτόχρονη βελτίωση της λειτουργίας της.
Το κάναμε.
Τώρα πρέπει να διορθώσουμε αδυναμίες και να τον ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο.
Όχι να τον αποδομήσουμε.
Πολλοί δεν έβρισκαν καν λόγο ύπαρξης στο να δημοσιεύονται όλες οι πράξεις της Δημόσιας Διοίκησης στο Διαδίκτυο.
Θεώρησαν ότι κάτι τέτοιο στην Ελλάδα μπορεί να συμβεί μετά από 30 χρόνια.
Τους απαντήσαμε με τη Διαύγεια.
Τώρα πρέπει να την στηρίξουμε. Να την κατοχυρώσουμε και Συνταγματικά.
Όχι να την ξεχειλώσουμε.

Μας είπαν ότι οι γιατροί δεν πρόκειται να πειστούν να περάσουν στην εποχή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
Το καταφέραμε.
Η φαρμακευτική δαπάνη μειώθηκε πάνω από 30%.
Πάνω σε αυτό πρέπει να χτίσουμε.
Διορθώνοντας αδυναμίες, περνώντας όλες τις λειτουργίες του Δημοσίου στην ηλεκτρονική εποχή.
Όχι πισωγυρίσματα.

Όταν ξεκινήσαμε το OpenGov, αναζητώντας με αξιοκρατικά κριτήρια πρόσωπα για την διοίκηση και όχι κουμπάρους και ημέτερους, μας είπαν ότι δεν πρόκειται κάτι τέτοιο να ξεκινήσει ποτέ να γίνεται στην Ελλάδα.
Κι όμως κάναμε την αρχή, παρά τα λάθη και τις αδυναμίες.
Όταν μας έλεγαν ότι ο αγροτικός τομέας δεν έχει μέλλον εμείς στηρίξαμε νέους επαγγελματίες να πάνε στην επαρχία βοηθώντας τους - μοιράζοντας 3 εκατομμύρια στρέμματα δημόσιας γης.
Ξεκίνησε, δεν συνεχίστηκε.
Αλλά πάνω σε όλο αυτό το κεκτημένο έπρεπε και πρέπει να χτίσουμε.
Όχι πισωγυρίσματα!
Φίλες και φίλοι,
Για όλα αυτά δεν συζητά κανείς.
Για αυτό η Ελλάδα και το Ελληνικό Κοινοβούλιο χρειάζονται το ΚΙΝΗΜΑ μας.
Πρώτον, πρέπει να διασφαλισθεί η ασφαλής πορεία της χώρας προς το μέλλον.
Θα χρειαστούν αποφασιστικές και υπεύθυνες ηγεσίες.
Σήμερα δεν υπάρχουν.
Έχουμε αποδείξει στην πράξη ότι εμείς βάζουμε πάνω από όλα τον τόπο.
Ποτέ μας δεν μετρήσαμε το πολιτικό κόστος!
Δεύτερον, στην επόμενη Βουλή πρέπει να υπάρξει μια ισχυρή παρουσία προοδευτικών δυνάμεων.
Εκείνων που ξεκίνησαν τις μεγάλες αλλαγές το 2009 και έμειναν όρθιοι παρά τον πόλεμο από όλες τις πλευρές.
Για να μην επιτρέψουμε καμία συντηρητική οπισθοδρόμηση όπως έγινε τα τελευταία δυόμιση χρόνια!
Τρίτον, το ΚΙΝΗΜΑ μας μπορεί να εγγυηθεί την προοδευτική κατεύθυνση της χώρας.
Για κυβερνητικές συνεργασίες με ξεκάθαρο προοδευτικό πλαίσιο.
Δεν θα γίνουμε παρακολούθημα κανενός!
Ακόμα περισσότερο, δεν μπορούμε να είμαστε ουραγός της δεξιάς, επισφραγίζοντας συντηρητικές και πελατειακές πολιτικές.
Εμείς παλεύαμε μια ζωή κάθε μορφής συντήρησης, δεν πρόκειται τώρα να γίνουμε ακόλουθοι της!
Τέταρτον, πρέπει επιτέλους να ειπωθούν στους Έλληνες πολίτες, τα γεγονότα.
Χωρίς στρογγυλοποιήσεις, χωρίς χάιδεμα αυτιών.
Το Κίνημα μας είναι εδώ για να εκφράσει όλους αυτούς τους πολίτες που ένιωσαν τη λογική τους να βιάζεται,
τη νοημοσύνη τους να προσβάλλεται,
από όλο αυτό το χυδαίο πλέγμα συκοφαντιών και παραπληροφόρησης.
Και πέμπτον για να βρουν πολιτική έκφραση οι χιλιάδες πολίτες που μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και νιώθουν πολιτικά άστεγοι.
Που φοβούνται ότι και πάλι θα πάνε στην κάλπη για να επιλέξουν το λιγότερο κακό κι όχι ένα κόμμα που πραγματικά πιστεύουν.
Πολίτες που θέλουν να συνδιαμορφώσουν με τη φωνή τους, με τη συμμετοχή και αυτοοργάνωσή τους, το νέο κοινό πολιτικό μας σπίτι.
Με συνέπεια - να ανασυντάξουμε όλοι μαζί τις προοδευτικές δυνάμεις – και μαζί την Ελλάδα.
Φίλες και φίλοι,
Προχωράμε μαζί στην επόμενη μέρα, στον επόμενο σταθμό της ιστορικής διαδρομής των δυνάμεων της δημοκρατίας, της προόδου και του σοσιαλισμού.
Διαλέγουμε συνειδητά τη ρήξη με το κομματικό κατεστημένο.
Όπως ο Ανδρέας το 1974.
Διαλέγουμε τον δύσκολο δρόμο.
Τον πολύ δύσκολο δρόμο.
Δεν σκέφτηκα και δεν σκεφτήκαμε το προσωπικό μας όφελος.
Γυρίσαμε την πλάτη στη σίγουρη επανεκλογή, στις σίγουρες έδρες.
Γιατί στα δύσκολα κρίνονται οι ιδέες και οι αξίες, όχι στα εύκολα.
Φίλες και φίλοι,
Δεν διεκδίκησα ποτέ το αλάθητο.
Λάθη δεν κάνουν μόνο, όσοι δεν κάνουν τίποτα.
Γνωρίζω τις δικές μου ευθύνες, έμαθα από αυτές.
Μπροστά στην ανάγκη να μην διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα και η πορεία της χώρας, ως Πρωθυπουργός ανέχθηκα πολλά.
Ανέχθηκα για καιρό συμπεριφορές που ήξερα ότι μας πληγώνουν.
Ανέχθηκα περισσότερες στρογγυλοποιήσεις από όσες έπρεπε.
Αλλά, δεν φυγομάχησα,
δεν κρύφτηκα,
δεν πέταξα την καυτή πατάτα σε άλλον,
δεν έπαιξα τη χώρα στα ζάρια.
Ναι, έπρεπε να είμαι πιο αποφασιστικός.
Έμαθα.
Και είμαι αποφασισμένος!
Αποφασισμένος να προχωρήσουμε δυναμικά μπροστά!
Δείγμα γραφής και τα ψηφοδέλτιά μας!
Ψηφοδέλτια που τα αλλάζουν όλα!
Ένας σαρωτικός άνεμος αλλαγής και πολύτιμης εμπειρίας!
Η «γενιά του 2009» και η επόμενη γενιά στελεχών, μπροστά!
Μπροστά όσοι και όσες θέλουν να αλλάξουν τη χώρα.
Προς το καλύτερο, προς το δικαιότερο!

Εμείς, το ΚΙΝΗΜΑ μας, βάζουμε την Ελλάδα μπροστά.
Δεν δεχόμαστε κανένα πισωγύρισμα.
Μιλάμε στη βάση των αξιών μας.
Μιλάμε με δείγματα γραφής.
Μιλάμε για πραγματική πολιτική, όχι μικροπολιτική.
Φίλες και φίλοι,
Έμειναν 15 μέρες.
Τίποτα δεν είναι εύκολο.
Αλλά είναι στο χέρι μας.
Και το ξέρουν όλοι.
Η κοινοβουλευτική μάχη για το Κίνημά μας θα κερδηθεί,
Φίλο με Φίλο,
Συγγενή με Συγγενή,
Πόρτα Πόρτα.
Με επιχειρήματα. Όχι με ύβρεις.
Με πολιτική. Όχι με μικρότητες.
Ενώνοντας όλους όσους διψάμε να δούμε μία Πολιτεία με κανόνες που ισχύουν για όλους, σε μια πλατιά συμμαχία προοδευτικών ιδεών και οραμάτων για το αύριο.
Τώρα είναι η ώρα του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας!
Τώρα είναι η ώρα των Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
Πάμε λοιπόν!
Πάμε ξανά!