Κεντροαριστερά, σοσιαλδημοκρατία. Πώς; Με ποιους και γιατί;

Του Μάριου Βαβάτσικου

 

Τις τελευταίες μέρες άνοιξε ξανά η κουβέντα για την ανασύσταση του χώρου της κεντροαριστεράς/ σοσιαλδημοκρατίας, με δηλώσεις στελεχών, με κινήσεις προέδρων κλπ.

Με λυπεί το γεγονός πως αυτό ο διάλογος άνοιξε, ύστερα από την εκλογή του κ. Μητσοτάκη στην αρχηγία της ΝΔ. Με αφήνει άφωνο το γεγονός πως η συζήτηση για την κεντροαριστερά έφτασε να γίνεται θέμα «χάριν της δεξιάς». Κρίμα, και γω πίστευα πως όποια συζήτηση επ αυτού εξαρτάται από εμάς, για εμάς, με σκοπό την αναγέννηση ιδεών που θα έχουν στόχο τη χώρα και κατ’ επέκταση τον πολίτη. 

Είπα αναγέννηση ε; Γιατί αναγέννηση και όχι συνέχεια; Αυθόρμητα σε όλους βγαίνει η λέξη «αναγέννηση». Ο λόγος προφανής. Κάπου χάσαμε τον δρόμο. κάπου ο χώρος αυτός που εκφράζονταν κυρίως απ το ΠΑΣΟΚ, ξέφυγε. Αιτία, δεν είναι η πτώση του Παπανδρέου. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως εσωκομματικό πρόβλημα ή/και ως ένα θέμα που δεν είναι της ώρας να συζητηθεί. Γιατί αυτό που προέχει πάνω απ΄ όλα είναι να μείνουν έξω οι όποιες αντιπαραθέσεις και επιτέλους να μιλήσουμε πολιτικά και μόνο πολιτικά.  Βασική αιτία της λοξοδρόμησης σήμερα είναι η συνεργασία με την ΝΔ και τον Α. Σαμαρά. Και δεν αναφέρομαι στην συνεργασία για την ύπαρξη μίας κυβέρνησης έτσι ώστε η χώρα να μπορέσει να συνεχίσει την πορεία της προς την έξοδο απ την κρίση. Αναφέρομαι, στην άνευ όρων στήριξη του Α. Σαμαρά και της ΝΔ υπό την καθοδήγηση του Μπαλτάκου. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι ο χώρος αυτός συγκυβέρνησε μία 2ετία (2012-2014), χωρίς να θέτει ούτε ένα βέτο στις προθέσεις  του πιο σκληρού (δημοκρατικά) δεξιού πολιτικού που γνώρισε η χώρα στην μεταπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ έμπαινε σε μία συγκυβέρνηση έχοντας στην πλάτη του κοινωνικές κατακτήσεις χρόνων. Κατακτήσεις, όπου ακόμα και μέσα στην κρίση, ακόμα και μέσα από μνημόνια μπόρεσε να τις διασώσει. Τελικά ο φόβος των κατακτήσεων αυτών δεν ήταν η τρόϊκα, αλλά η ίδια η ΝΔ. το 2012 η χώρα έμπαινε σε μία νέα πορεία έχοντας οι πολίτες στην πλάτη τους, ακόμα κρατήσει κεκτημένα, όπως ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ, 12.000 αφορολόγητο, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, δικαιώματα κατά την απόλυσή του. Βασικά αγαθά που παρείχε η κεντροαριστερά και το ΠΑΣΟΚ σε αυτή τη χώρα. Βασικά αγαθά που ο Γ.Α. Παπανδρέου μπόρεσε, με αγώνα, να τα κρατήσει και το πέτυχε. Το ΠΑΣΟΚ το 2012 μπαίνει στην συγκυβέρνηση έχοντας στην πλάτη του βασικές μεταρρυθμίσεις που βασίζονται στο τετράπτυχο της σοσιαλδημοκρατίας αξιοκρατία-ισότητα-δικαιοσύνη-διαφάνεια. Το ΠΑΣΟΚ το 2012 κουβαλούσε αγώνες από την περίοδο του Γ.Α. Παπανδρέου, για την ενίσχυση της αξιοκρατίας και της διαφάνειας με την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Αγώνες για δικαιοσύνη, με εισοδηματική φορολογική κλίμακα, με φορολόγηση των offshore εταιριών, με έλεγχο στα ιδιωτικά Μ.Μ.Ε. και τα θαλασσοδάνεια τους, με αναδιάταξη του Δημοσίου χωρίς να θίγεται κανείς και κανένα κοινωνικό αγαθό (απογραφή ΔΥ χωρίς απολύσεις αυτών, εκσυγχρονισμός της ΕΡΤ κλπ). Τέλος, το ΠΑΣΟΚ στις πλάτες του είχε και μία ακόμη μεγάλη κληρονομιά, από τον Γ.Α. Παπανδρέου. Ανακεφαλαιοποίηση με μετοχές του Ελληνικού Δημοσίου. Τομή για τις τράπεζες, τομή και για το τραπεζικό κατεστημένο. 

Έχοντας, όλα αυτά στις πλάτες του ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνησε 2 χρόνια με την ΝΔ. συγκυβέρνησε 2 χρόνια με όλους αυτούς που σήμερα μιλάνε εις το όνομα της σοσιαλδημοκρατίας (δεν εξαιρώ και την ΔΗΜΑΡ). Συγκυβέρνησε με όρους σκληρής δεξιάς πολιτικής. Με τους όρους του Α. Σαμαρά. Σήμερα εν έτει 2016  η χώρα, και με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ, στέκεται και υπολειτουργεί, χωρίς οι πολίτες της να έχουν ως βάση κανένα από τα προαναφερθέντα κεκτημένα, καμία κατάκτηση από τις προαναφερθείσες.

Σε αυτό το γεγονός, συνέβαλε και η σημερινή πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γεννηματά, ως υπουργός της συγκυβέρνησης αυτής. 

Επομένως, κεντροαριστερά και σοσιαλδημοκρατία χωρίς αυτοκριτική δεν γίνεται. Χωρίς ανθρώπους που την πιστεύουν στην πράξη δεν γίνεται. Με νοσταλγούς του κ. Μητσοτάκη και της ΝΔ, δεν γίνεται. Ή έστω, αν γίνει, θα αποτελέσει μία φούσκα ιδεολογική η οποία μετά από καιρό θα σκάσει. 

Ναι στην συνεργασία όλων των χώρων που βρίσκονται στον χώρο της κεντροαριστεράς, αλλά με όρους. 

Ναι στην δημιουργία ενός ενιαίου χώρου, αλλά σε καθαρή πολιτική βάση. Ναι στην συζήτηση, κάθε μέρα και όχι όταν αρχίζει να διαφαίνεται δημοσκοπική πτώση.

Εμείς, είμαστε εδώ. Ανοιχτοί να συζητήσουμε το μέλλον αυτού του χώρου. Ήμασταν από τον Νοέμβριο του 2014 όταν ζητάγαμε με ανοιχτή επιστολή στον Βενιζέλο συνέδριο για την ανασύσταση του δημοκρατικού τόξου. 

Είμαστε πάντα στο τραπέζι του διαλόγου, μόνοι μας και περιμένουμε. Είμαστε από την ημέρα της δημιουργίας του ΚΙΝΗΜΑτος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, την 3^η του Γενάρη.

Σε μικροπολιτικές και σε προσχώματα όμως δεν μπορούμε να συναινέσουμε. Δεν κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω στα ιδεολογικά μας «πιστεύω». Η σοσιαλδημοκρατία  πρέπει να στηθεί με αρχές και αξίες. Πρέπει να στηθεί με το τετράπτυχο

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ-ΙΣΟΤΗΤΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

 

Ο Γ. Παταλωτής στον προσωπικό του λογαριασμό για το πελατειακό κράτος...

Σήμερα ακούστηκαν πολλά κατά του "πελατειακού κράτους".
Από τον Τσίπρα στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης αλλά και στην Κ.Ο. της ΝΔ.
Θα μπορούσε να είναι μέρα δικαίωσης της κυβέρνησης Παπανδρέου, αφού το στοίχημα είναι οι επόμενες κυβερνήσεις να διατηρούν και να ενισχύουν τα θετικά.
Όμως όταν σήμερα αφενός μεν στην Κ.Ο . της ΝΔ χειροκροτούσαν οι συνεμπνευστές του μοιράσματος του κράτους με το σύστημα 4-2-1 (Σαμαράς κλπ), οι επιχειρούντες τουλάχιστον δις τις εξαιρέσεις απο την ΔΙΑΥΓΕΙΑ (Μητσοτάκης) , ο Καραμανλής της νόθευσης δια της συνεντεύξεως του ΑΣΕΠ και των 800.000 προσλήψεων (δια του Παυλόπουλου) , στον δε ΣΥΡΙΖΑ δεν προλαβαίνουν να διορίζουν αποκλειστικά με κομματικά και συγγενικά κριτήρια τους ανώτερους κρατικούς λειτουργούς, όταν ο Σκουρλέτης δεν βρήκε ικανότερο έλληνα για την αργόμισθη στελέχωση του δημόσιου Οργανισμού απο τον σύζυγο της συντρόφισσας βουλευτού του , όταν μόλις σήμερα αποκαλύφθηκε ότι ο κάποτε αντιμνημονιακός ΠΑΣΟΚος Σπίρτζης μέχρι να γίνει Υπουργός Υποδομών (θυμόμαστε τη χαρά της εκλογής "κεντροαριστερού" πρόεδρου του ΤΕΕ...) ζήτησε και εν μέρει κατάφερε το σταδιακό ξήλωμα των ηλεκτρονικών διαγωνισμών δημοσίων έργων, πληθώρα ΠΝΠ, τότε μιλάμε για προσχηματική επίκληση μέχρι και υποκρισία.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΧΤΥΠΗΜΑ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ?
ΑΣΕΠ, ΔΙΑΥΓΕΙΑ παντού, ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕ OPEN-GOV , ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΕΣ, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΕΝΙΚΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ, NEOΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ , ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ , ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΡΟYΣΦΕΤΟΛΟΓΙΚΩΝ STAGE ΚΑΙ ΟΜΗΡΕΙΑΣ ΝΕΩΝ, ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΝΟΜΟΥ και πολλά άλλα.
Αντί για ΚΑΝΟΝΕΣ που όχι μόνον σεβόμαστε αλλά και ενισχύουμε, τι απέμεινε άραγε και με τι αντικαταστάθηκαν..

Διαγραφή Γρηγοράκου από το ΠΑΣΟΚ

Ο βουλευτής Λακωνίας είχε χαρακτηρίσει «θετική» την εκλογή Μητσοτάκη

Όπως μετέδωσε πριν από λίγο η ΕΡΤ, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναμένεται εντός ολίγου να στείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, με την οποία θα γνωστοποιεί την διαγραφή του βουλευτή Λεωνίδα Γρηγοράκου από την κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αιτία της διαγραφής φαίνεται πως αποτελεί η επιλογή του κ. Γρηγοράκου να χαρακτηρίσει «θετική» την εκλογή Μητσοτάκη. Μάλιστα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είχε επιμείνει στις απόψεις του, παρά τις συστάσεις που του έγιναν. Έτσι, σε επόμενη τηλεοπτική του εμφάνιση, χαρακτήρισε υπερβολή τη δήλωση της Γεννηματά περί ύπαρξης αβύσσου ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προσθέτοντας παράλληλα πως η εκλογή Μητσοτάκη αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και τα κόμματα του κεντρώου χώρου. Μένει να διαπιστωθεί αν η στάση του κ. Γρηγοράκου συνδέεται με κάποια κίνηση προσχώρησης στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Πηγή: lifo

Όπως μετέδωσε πριν από λίγο η ΕΡΤ, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναμένεται εντός ολίγου να στείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, με την οποία θα γνωστοποιεί την διαγραφή του βουλευτή Λεωνίδα Γρηγοράκου από την κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αιτία της διαγραφής φαίνεται πως αποτελεί η επιλογή του κ. Γρηγοράκου να χαρακτηρίσει «θετική» την εκλογή Μητσοτάκη. Μάλιστα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είχε επιμείνει στις απόψεις του, παρά τις συστάσεις που του έγιναν. Έτσι, σε επόμενη τηλεοπτική του εμφάνιση, χαρακτήρισε υπερβολή τη δήλωση της Γεννηματά περί ύπαρξης αβύσσου ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προσθέτοντας παράλληλα πως η εκλογή Μητσοτάκη αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και τα κόμματα του κεντρώου χώρου. Μένει να διαπιστωθεί αν η στάση του κ. Γρηγοράκου συνδέεται με κάποια κίνηση προσχώρησης στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Πηγή: www.lifo.

Όπως μετέδωσε πριν από λίγο η ΕΡΤ, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναμένεται εντός ολίγου να στείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, με την οποία θα γνωστοποιεί την διαγραφή του βουλευτή Λεωνίδα Γρηγοράκου από την κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αιτία της διαγραφής φαίνεται πως αποτελεί η επιλογή του κ. Γρηγοράκου να χαρακτηρίσει «θετική» την εκλογή Μητσοτάκη. Μάλιστα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είχε επιμείνει στις απόψεις του, παρά τις συστάσεις που του έγιναν. Έτσι, σε επόμενη τηλεοπτική του εμφάνιση, χαρακτήρισε υπερβολή τη δήλωση της Γεννηματά περί ύπαρξης αβύσσου ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προσθέτοντας παράλληλα πως η εκλογή Μητσοτάκη αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και τα κόμματα του κεντρώου χώρου. Μένει να διαπιστωθεί αν η στάση του κ. Γρηγοράκου συνδέεται με κάποια κίνηση προσχώρησης στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Πηγή: www.lifo.gr

«Κεντροαριστερά» τέλος

Του Κωνσταντίνου Αλεξάκου,
 
Ο όρος «κεντροαριστερά», ήταν ένα εύρημα, μηντιακό και πολιτικό, χωρίς σαφές αντίκρυσμα. Χαριτολογώντας, μπορούμε να πούμε πως ήταν ένα εύρημα του Νίκου Μπίστη, για να ονοματίσει τις ‘πρωτοβουλίες’ που σκάρωνε με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Πρωτοβουλίες που λίγο μπορούσαν να διαχωριστούν πολιτικά από τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό» του Αντώνη Σαμαρά, αν εξαιρέσει κανείς τα πρόσωπα και την προέλευση τους. Ίσως να είχε αναφερθεί κάποτε στον όρο και ο Κώστας Σημίτης, όταν θέλησε να προσελκύσει κεντροδεξιούς στο ΠΑΣΟΚ, για να απενοχοποιήσει το εγχείρημα. Ουδέποτε το έκανε κυρίαρχο όμως. Με σοσιαλδημοκρατία κατέβηκε στις εκλογές.

Η αναγωγή της «κεντροαριστεράς» σε κεντρικό αφήγημα, σε μία κοινωνία που έχει ριζοσπαστικοποιηθεί, ήταν άστοχη όσο και θνησιγενής. Στα τρία χρόνια που πέρασαν δεν κατάφερε να αποκτήσει διακύβευμα, ιδεολογικό κορμό, πολιτικό πρόσημο ή κατεύθυνση· ούτε καν αξιοπρεπές λήμμα στη wikipedia. Δεν μπορεί να οριστεί. Παρέμεινε ένας χυλός, προκειμένου να συνυπάρξουν οι κεντροδεξιοί που ντρέπονταν τη δεξιά του Αντώνη Σαμαρά, με τους δεξιόστροφους και τους (με κάθε θυσία και κάθε κυβέρνηση) κυβερνητικούς του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, κάτω από ένα θολό αφήγημα περί σταθερότητας και ευρωπαϊσμού που (ορθώς) σήμαινε λίγα στο χειμαζόμενο πολίτη, αφού δε σχημάτισε ποτέ πρόταση, ενώ παράλληλα εγκατέλειψε τη σοσιαλδημοκρατία, τα δικαιώματα και τον πολίτη.

 Αυτή η «κεντροαριστερά» δεν είχε ούτε μία νίκη, ούτε μία καλή καταγραφή δυνάμεων, από τις εθνικές εκλογές του 2012 που πρωτοεμφανίστηκε, μέχρι το δημοψήφισμα του 2015 και τις ακόλουθες εθνικές εκλογές, αυτές που έγιναν με τις τράπεζες κλειστές και την άγρια φορολόγηση σε απόσταση αναπνοής. Η δε ύβρις, ο σηκωμένος δείκτης στο χέρι μέρους όσων καταψηφίζονταν σε κάθε αναμέτρηση, έκανε τα πράγματα χειρότερα δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερη απόσταση από τον ψηφοφόρο που είχε τον απλό συλλογισμό: «και με έχει προδώσει ο πολιτικός κόσμος, και δεν έχει πρόταση, και με μαλώνει;»
 Λίγοι αμετανόητοι θα επιχειρήσουν για μία ακόμη φορά, βρίσκοντας πρόσωπα «κοινής αποδοχής» που θα τα μαστιγώνουν με την αρθρογραφία τους στα ΜΜΕ, αλλά ο εκάστοτε Αστραχάν δε θα μετατρέπεται σε καθαρόαιμο. Μόνο θα μελανιάζει.

Η εκλογή Μητσοτάκη στη Νέα Δημοκρατία πιθανότατα δε θα τους βοηθήσει, αλλά αντιθέτως, θα βάλει ένα τέλος σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Η χώρα έχει πάλι κεντροδεξιά και όσοι επιθυμούν να την ψηφίσουν θα το κάνουν ψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία. Ό,τι κι αν πουν οι εκτός του χώρου για τον Άδωνη ή όποιον άλλον. Η κεντροδεξιά, αντιθέτως με την κεντροαριστερά, υφίσταται εδώ και δεκαετίες και ψηφίζεται, ακόμα και με το  Δ21 στο τιμόνι της. Πόσω μάλλον υπό έναν αληθινό μετριοπαθή. 

Έχει τον δικό της πολιτικό λόγο, έχει τις δικές της γκρίζες περιοχές, στις οποίες ο κ. Μητσοτάκης θα θριαμβεύσει προβάλλοντας ένα φρέσκο αφήγημα που θα συνοδεύσει το φρέσκο πρόσωπο, έχει ψηφοφόρους. Η κεντροδεξιά κάτω από μία προβιά κεντροαριστεράς δεν περπάτησε και δεν θα περπατήσει, ειδικά τώρα. 

Μετά τις πρωτοβουλίες του Ευάγγελου Βενιζέλου & co, το επόμενο θύμα της εκλογής Μητσοτάκη στη ΝΔ θα είναι Το Ποτάμι. Ο μεταρρυθμιστικός τους λόγος θα υπάρξει μόνο ως μία καλή προσθήκη στη ΝΔ, είτε κατέβουν μαζί στις επόμενες εθνικές εκλογές, είτε όχι. Αν κατέβει μόνο του σε πολωμένο κλίμα, κινδυνεύει να έχει την τύχη της Δράσης προ Σκυλακάκη (η μετά-Σκυλακάκη ενσωματώθηκε ήδη, μερικές ώρες μετά το αποτέλεσμα, σαν έτοιμη από καιρό). Μόνη του ελπίδα αυθυπαρξίας, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη να καταλήξει «μία από τα ίδια».

Η σοσιαλδημοκρατία, όμως, απέναντι σε μία κυβερνώσα αριστερά που δεν  γνωρίζει πού πατάει και πού βρίσκεται, έχει πεδίο διεκδίκησης  έχει ρόλο, ιδέες, εμπειρία και διακύβευμα. Αν σταματήσει να ντρέπεται για αυτό που είναι, θα πάψει να είναι «κεντροαριστερά». 

Αρκεί να παραδεχτεί λάθη του παρελθόντος, να υποδεχτεί τη σημαντική κληρονομιά που έχει, όπως και τα χαρακτηριστικά αυτής της κληρονομιάς, να διαβάσει και να χωνέψει χωρίς αυτολύπηση την τίμια εμπειρία του 2009-2012 και να απολογηθεί για την οπισθοχώρηση του 2012-2015. 

Να μιλήσει από τη βάση του πολιτικού φιλελευθερισμού και της αριστεράς με το δικό της τρόπο, από τη βάση, με τη βάση, για τη βάση. Συμμαχίες και επικολλήσεις κορυφής θα είναι καιροσκοπικές και ψευδεπίγραφες, θα είναι «κεντροαριστερά». Αν θέλει να προσπεράσει τη λύση που θα προσφέρει σε πολλούς η επιλογή Μητσοτάκη στην κάλπη, αν θέλει να βγει μπροστά σε θέματα που αγγίζουν τις αξίες και το όραμα της.

 Όσοι συνυπήρξαν με ευκολία (ή σχετική δυσκολία) με τη ΝΔ του κ. Σαμαρά, δεν πρέπει να έχουν κανένα πρόβλημα ακόμα και να ενταχθούν στη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Μερικοί το έκαναν ήδη, προκειμένου να τον ψηφίσουν, και καλά έπραξαν. Τα κατηγορητήρια που τους απευθύνονται είναι ανιστόρητα, αν όχι υποκριτικά. Στο χώρο του κέντρου πάντα υπήρχαν μετακινήσεις. Όποιος τα κατάφερνε, πλειοψηφούσε και έπαιρνε το γκουβέρνο. 

Κάπου διάβασα να γίνεται σύγκριση Μητσοτάκη με το Σημίτη. Με το παραπάνω σκεπτικό, δεν τη βρίσκω άδικη. Υπήρξαν αντίστροφες μετακινήσεις όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ. Για τα υπόλοιπα θα πρέπει να περιμένουμε. Η εντύπωση μου είναι πως η ΝΔ, σαν μηχανισμός, θα αντισταθεί σθεναρά σε κάθε αλλαγή που θα την απομακρύνει από τον πελατειασμό και τη συντήρηση. Κι εδώ θα προκύψει η ανάγκη για μια ικανή σοσιαλδημοκρατία, στα πρότυπα 2009-2012. Με όραμα, προγραμματικό λόγο, εμπειρία και ολοκληρωμένη πρόταση.

Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να ανακτά τους πόλους του. Αν τα καταφέρει, η ανίκανη και εθνολαϊκιστική, συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου θα είναι σύντομα παρελθόν, ενώ στις μεθεπόμενες εκλογές, ίσως να έχει αναγεννηθεί σε ιδέες και πρόσωπα.

Πηγή: Πολίτης

Η εκλογή Μητσοτάκη και η αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού

Του Μιχάλη Καρχιμάκη*

Μέχρι και την εκλογή του Κυρ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ εδίδετο η αίσθηση για την κυβέρνηση ότι επικρατούσε ως ''πολιτικός παίχτη χωρίς αντίπαλο''- ιδίως μέσα από την εμφανή ή αφανή αλλά βεβαιωμένη για πολλούς, συνεργασία κυβέρνησης-Παυλόπουλου - Καραμανλή.

Ταυτόχρονα, η μέχρι προχθές διαφαινόμενη αυτή πολιτική υπεροχή, αναδείκνυε  :

• Πρώτον, την διάχυση μιας αντίληψης πολιτικής κυριαρχίας  δια του ''παίζω χωρις αντιπάλους'', άρα  ''δεν κινδυνεύω πολιτικά''  που οδηγεί σε επιλογές χωρίς σχέδιο και πυξίδα.
• Δεύτερον, την αντίληψη της περιπτωσιολογικής προσέγγισης και την καθυστέρηση δόμησης προοδευτικών δημοκρατικών συμμαχιών,διαλόγου και κατάθεσης κοινά αποδεκτών θέσεων και πολιτικών,για την επιχείρηση εξόδου της χώρας από την κρίση. Δηλαδή την αδυναμία πρόβλεψης μιας πιθανής  πολιτικής συντηρητικής έλευσης και της ουσιαστικής δόμησης ενός πλαισίου προοδευτικών συμμαχιών.
• Τρίτον, την χαλάρωση σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο,μέσα από τις τυπικές η άτυπες συνευρέσεις  με την καραμανλική δεξιά και την ουσιαστική πολιτική αθώωση της για το που έφθασε η χώρα και με ποιου τη ευθύνη μέχρι το 2009, των πολιτικών διαχωριστικών γραμμών,ανάμεσα σε προοδευτικές δυνάμεις και στη δεξιά με την όποια της έκφραση.Το γεγονός αυτό όποτε συνέβη,οδήγησε στην πολιτική και την ιδεολογική επικράτηση των συντηρητικών δυνάμεων .

Η εκλογή Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ.θα οδηγήσει, πιθανά, μέσα από την πολιτική επανασυγκρότηση της δεξιάς - και την προοπτική πιθανής μελλοντικής της ηγεμονίας-  σε εξελίξεις σε πολλά επίπεδα- και πέραν της ΝΔ:

Στην αλλαγή στρατηγικής και στάσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας ως βασικού πόλου των καταγεγραμμένων ως προοδευτικών δυνάμεων. Αυτή πιθανόν να εκδηλωθεί με προσεγγίσεις των ευρύτερων δυνάμεων του προοδευτικού δημοκρατικού χώρου, αλλά όχι με παραδοσιακούς τρόπους, τύπου προσωπικών μεταγραφών. Μέχρι τώρα η αίσθηση της προαναφερθείσης πολιτικής υπεροχής καθυστέρησε και  αναχαίτισε την προσέγγιση αυτή.

Αυτό ωστόσο πρέπει  να γίνει μόνο με συγκεκριμένα πλαίσια θεσμικών πολιτικών προσεγγίσεων, όπως η αλλαγή του εκλογικού νόμου,άλλης μορφής πολιτικές συμμαχίες και συνεργασίες, αλλά και πιο σαφή και συγκεκριμένα πλέον περιεχόμενα πολιτικών κ.λ.π.

Επίσης αναμένεται να μπει τέρμα στην εποχή της υπεροχής και των διαφόρων μορφών συνευρέσεων με τον - ηττημένο πλέον-  Καραμανλή και την ομάδα του - μια κατάσταση που δεν αφήνει περιθώρια άλλων καθυστερήσεων.

Ακόμη σε επίπεδο κατεύθυνσης το τιμόνι αναμένεται (και πρέπει) πρέπει να στραφεί σε άλλη πολιτική και ιδεολογική κατεύθυνση,  ώστε να ειναι ευδιάκριτη η προοδευτική πολιτική πορεία με μεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά. Και αυτό για να μην μπερδεύει τους προοδευτικούς δημοκρατικούς πολίτες, όπως έγινε βέβαια και με την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, αλλά να δίνει το όραμα της διαφορετικής αντίληψης και πολιτικής που εκφράζουν οι προοδευτικές σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις.

Η επικράτηση αυτή της διαφορετικής αντίληψης και πολιτικής που εκφράζουν οι προοδευτικές σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, θα έχει ως συνέπεια να μην ξαναδούμε -με την σημερινή ηγεσία της δεξιάς-  μια μακράς πνοής παλινόρθωση, των συντηρητικών δυνάμεων.

Η ευκαιρία δόθηκε. Θα την εκμεταλλευτούμε;

*Ο Μιχάλης Καρχιμάκης είναι πρ. Υφυπουργός, στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Τι θυμάμαι και γω καμιά φορά;;

Με αφορμή την αξιολόγηση της διαπραγμάτευσης του Α. Τσίπρα, από το Harvard. όπου την κατατάσσει ως την χειρότερη που έχει γίνει, θυμήθηκα τότε που το ίδιο το πανεπιστήμιο καλούσε τον Γ.Α. Παπανδρέου να μιλήσει σε φοιτητές πολιτικών επιστημών για την δική του διαπραγμάτευση το 2010 και για τον επανασχεδιασμό της Ευρώπης, η οποία έχει μετατραπεί από Ευρώπη των λαών σε Ευρώπη των αγορών.

Αλλά...τι πάω και θυμάμαι και γω καμιά φορά;; #Πυρηνική_φυσική

Θεοχαρόπουλος: Συμφωνώ με τον Γρηγοράκο, θέλουμε πολιτικό στίγμα

Πονοκέφαλος για τη Φώφη Γεννηματά που βλέπει δύο βουλευτές της σε μία ημέρα να ζητάνε να δοθεί πολιτικό στίγμα.

Η δήλωση του Λεωνίδα Γρηγοράκου πως κάποιοι βουλευτές ενδέχεται να θέλουν να συμπορευτούν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα όσα ακολούθησαν περί πολιτικού στίγματος, έφεραν εξελίξεις στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Μετά τον βουλευτή Λακωνίας και ο επικεφαλής της Δημ.Αρ. Θανάσης Θεοχαρόπουλος, που εντάχθηκε στα ψηφοδέλτια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στις προηγούμενες εκλογές και έγινε βουλευτής, «σφύριξε» για το πολιτικό στίγμα που πρέπει να καθοριστεί από την ηγεσία του χώρου, προσθέτοντας ακόμη ένα πονοκέφαλο στη Φώφη Γεννηματά.

Πιο συγκεκριμένα ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος υποστήριξε στη ραδιοφωνική εκπομπή «Ακραίως» και στο δημοσιογράφο Τάκη Χατζή πως «κανείς δεν είναι αγκαλιά με καρέκλες» και πως για αυτό «η Δημοκρατική Συμπαράταξη πρέπει να κινηθεί γρήγορα και να δώσει το πολιτικό της στίγμα» ενώ στη συνέχεια υπογράμμισε πως «συμφωνώ με τον Λεωνίδα Γρηγοράκο ότι πρέπει να δώσουμε το στίγμα μας».

Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος τοποθετήθηκε και για το φλέγον θέμα του ασφαλιστικού, υποστηρίζοντας πως η κυβέρνηση έπρεπε να συνεννοηθεί με τα κόμματα της αντιπολίτευσης νωρίτερα.

πηγή: thepaper